Επιστήμονες βρήκαν ένα  ακόμη εξουδετερωτικό αντίσωμα, που είχε απομονωθεί παλαιότερα από έναν ασθενή, ο οποίος ανέρρωσε πριν χρόνια από το Σοβαρό Οξύ Αναπνευστικό Σύνδρομο (SARS), το οποίο μπλοκάρει αποτελεσματικά τη μολυσματικότητα του νέου κορονοϊού SARS-CoV-2 που προκαλεί τη νόσο COVID-19.

Οι επιστήμονες από την Ελβετία, τη Γαλλία (Ινστιτούτο Παστέρ) και τις ΗΠΑ, με επικεφαλής τον δρα Ντέιβιντ Βίσλερ του Πανεπιστημίου Ουάσιγκτον στο Σιάτλ, έκαναν τη δημοσίευση στο περιοδικό «Nature». Τέτοια εξουδετερωτικά αντισώματα θα βοηθήσουν στην ανάπτυξη νέων αντι-ιικών φαρμάκων και εμβολίων κατά του κορονοϊού.

Τα αντισώματα παράγονται από το ανοσοποιητικό σύστημα ως απάντηση σε ξένους μικροοργανισμούς που εισβάλλουν στο σώμα. Τα μονοκλωνικά αντισώματα μπορούν να εστιάσουν σε μια συγκεκριμένη πρωτεΐνη (αντιγόνο) του «εισβολέα». Στην περίπτωση του νέου ιού, στόχος είναι η προεξέχουσα πρωτεΐνη-ακίδα του (spike) με την οποία διεισδύει στα ανθρώπινα κύτταρα αναφέρει το ΑΠΕ-ΜΠΕ.

Οι ερευνητές είχαν προηγουμένως εντοπίσει μονοκλωνικά αντισώματα από έναν ασθενή, ο οποίος είχε αναρρώσει από SARS το 2003 και είχαν ήδη διαπιστώσει, μέσα από δοκιμές σε ζώα και ανθρώπους, ότι αυτά τα αντισώματα μπορούσαν να εξουδετερώσουν κορονοϊούς.

Αυτή τη φορά, διερεύνησαν τις δυνατότητες που έχουν 25 από αυτά τα αντισώματα κατά του νέου ιού SARS-CoV-2 και βρήκαν ότι οκτώ μπορούν να προσδεθούν τόσο στον ιό όσο και στα μολυσμένα από αυτόν κύτταρα.

Ιδίως ένα αντίσωμα το S309, διαπιστώθηκε ότι έχει ισχυρή εξουδετερωτική δράση κατά του νέου ιού, καθώς προσδένεται ακριβώς στην «ακίδα» του. Το S309 μπορεί να δράσει επίσης σε συνδυασμό με ένα άλλο λιγότερο ισχυρό αντίσωμα, το οποίο στοχεύει σε ένα διαφορετικό σημείο της ίδιας πρωτεΐνης spike.

Η συνέργεια αυτή των δύο αντισωμάτων μπορεί να βελτιώσει τις δυνατότητες εξουδετέρωσης του ιού και να μειώσει τις πιθανότητες εμφάνισης ανθεκτικών μεταλλάξεων του, όπως εκτιμούν οι ερευνητές, οι οποίοι πιστεύουν ότι είναι θέμα χρόνου να δημιουργηθούν κοκτέιλ μονοκλωνικών αντισωμάτων που θα ελέγχουν τον SARS-CoV-2. Όμως θα πρέπει πρώτα να γίνουν δοκιμές τους σε ανθρώπους.

ΠΗΓΗ: newsbeast.gr

Σε ανακοίνωση που εξέδωσε το Σωματείο Εργαζομένων στο Πανεπιστημιακό Γενικό Νοσοκομείο “ΑΤΤΙΚΟΝ”, περιγράφονται επερχόμενες δυσμενείς αλλαγές στο χώρο των δημόσιων νοσοκομείων.

Συγκεκριμένα καταγγέλλεται μεταξύ άλλων ότι διασπάται ο ενιαίος κλάδος των νοσηλευτών, ότι θα μονιμοποιηθούν μόνο οι επικουρικοί νοσηλευτές που προσλήφθηκαν εκτάκτως λόγω κορωνοϊού, ότι θα καθιερωθεί η έννοια της νοσηλευτικής ειδικότητας με αποτέλεσμα οι ειδικευόμενοι νοσηλευτές να “βγάζουν τη λάντζα” των νοσοκομείων κατ’ αναλογίαν με ό,τι συμβαίνει με τους ειδικευόμενους γιατρούς κλπ.

Στην ίδια ανακοίνωση το σωματείο εκφράζει την αντίθεσή του σε δωρεές που με τρόπο τουλάχιστον περίεργο, όπως καταγγέλλεται, προορίζονται να κατευθυνθούν στοχευμένα σε εργαζόμενους υγειονομικούς με αδιαφανή κριτήρια!

Όσα καταγγέλλονται στην ανακοίνωση του σωματείου κατατείνουν στο διαχωρισμό και τη διάσπαση των εργαζομένων στα δημόσια νοσοκομεία, ειδικότερα δε, οι συμβασιούχοι τίθενται υπό ομηρία. Ήδη στο χώρο επικρατεί μεγάλη γκάμα εργασιακών σχέσεων (μόνιμοι ΔΥ, ΙΔΑΧ, επικουρικοί, ΟΑΕΔ, ΕΛΚΕ, άλλοι με ατομικές συμβάσεις, άλλοι στους εργολάβους).

Ολόκληρη η κατατοπιστική ανακοίνωση για τις διαφαινόμενες εξελίξεις στον κρίσιμο χώρο της δημόσιας περίθαλψης και Υγείας έχει ως εξής:

ΣΩΜΑΤΕΙΟ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ Π. Γ. Ν. ΑΤΤΙΚΟΝ «Η ΑΝΑΓΕΝΝΗΣΗ»

Συνάδελφοι, συναδέλφισσες,

τις τελευταίες μέρες φαίνεται ότι είναι σε εξέλιξη μια συντονισμένη προσπάθεια της κυβέρνησης και διάφορων πρόθυμων συμβούλων της, να διασπάσουν και να χωρίσουν ακόμα περισσότερο τους υγειονομικούς των δημόσιων νοσοκομείων, γιατί προφανώς έχουν αντιληφθεί την αξία και τη δύναμή μας. Θέλουν να εμποδίσουν την ανάπτυξη ενός ενιαίου υγειονομικού κινήματος που θα επιβάλει κατακτήσεις και δικαιώματα που μας έχουν στερήσει για χρόνια.

Έχουμε λοιπόν:

-Τις συνεχείς δηλώσεις του υπουργού κ. Κικίλια ότι θα μονιμοποιηθούν οι επικουρικοί νοσηλευτές που προσλήφθηκαν λόγω κορωνοϊού. Οι υπόλοιποι δηλαδή επικουρικοί νοσηλευτές δεν θα μονιμοποιηθούν, θα παραμείνουν επικουρικοί ή θα απολυθούν με τη λήξη της σύμβασης; Οι επικουρικοί των άλλων κλάδων (διοικητικοί, τεχνολόγοι, τεχνικοί, τραυματιοφορείς);

-Το Υπουργείο Υγείας προωθεί διάταξη με Πράξη Νομοθετικού Περιεχομένου σύστασης δύο κλάδων Νοσηλευτικού Προσωπικού. Ο ένας κλάδος θα περιλαμβάνει τους ΠΕ και ΤΕ Νοσηλευτές και ο δεύτερος κλάδος τους ΔΕ βοηθούς Νοσηλευτές. Διασπά δηλαδή τον ενιαίο νοσηλευτικό κλάδο (με απροσδιόριστες συνέπειες στις βάρδιες, τους μισθούς, το καθηκοντολόγιο), κάτι που όλοι γνωρίζουν ότι γίνεται με προτροπή της ΕΝΕ. Θέλει επιπλέον να εισαγάγει την έννοια της νοσηλευτικής ειδικότητας για να βγάζουν πλέον τη λάντζα των νοσοκομείων οι ειδικευόμενοι νοσηλευτές (όπως γίνεται ήδη με τους ειδικευόμενους γιατρούς).

-Με συνεχείς διατάξεις ακόμα και σε άσχετα για την Υγεία νομοσχέδια, αναπαράγονται και διευρύνεται η διαφοροποίηση των πανεπιστημιακών σε σχέση με τους γιατρούς ΕΣΥ.

-Τις κατευθυνόμενες διαδόσεις ότι θα αποκλειστούν από το ανθυγιεινό επίδομα και τα ΒΑΕ μια σειρά υγειονομικών κλάδων.

Δεν φτάνει που έχουν πλημμυρίσει τα νοσοκομεία με πληθώρα εργασιακών σχέσεων (άλλοι μόνιμοι ΔΥ, άλλοι ΙΔΑΧ, άλλοι επικουρικοί, άλλοι ΟΑΕΔ, άλλοι ΕΛΚΕ, άλλοι με ατομικές συμβάσεις, άλλοι στους εργολάβους) για να μας κρατάνε διασπασμένους και – τους συμβασιούχους – υπό ομηρία.

Δεν φτάνει ότι μας διαχωρίζουν εκπαιδευτικά, διαιωνίζοντας το “εμπόριο μετεκπαίδευσης” (πληθώρα μεταπτυχιακών επί πληρωμή) και την επίδειξη “καλής διαγωγής” για το ποιος θα πρωτοπάρει εκπαιδευτική άδεια ή θα απαλλαγεί από τα νυχτέρια.

Δεν φτάνει που μας βάζουν να τσακωνόμαστε για τα προγράμματα, τα αλλότρια και τα καθηκοντολόγια, ακριβώς γιατί λείπει το αναγκαίο προσωπικό.

Τελευταία μπήκαν και οι δωρητές στο παιχνίδι του διαχωρισμού, αφού με βάση κάποιο περίεργο «εκθεσιόμετρο» στον κορωνοϊό που διαθέτουν, αποφασίζουν σε ποιους συναδέλφους θα δοθεί η δωρεά τους και σε ποιους όχι.

Οι διάφοροι δωρητές που δίνουν ένα ψίχουλο από τα πλούτη που βγάζουν ξεζουμίζοντας τους εργαζόμενους τους, δεν το κάνουν γιατί εκτίμησαν τον αγώνα των υγειονομικών. Κάνουν διαφήμιση, δείχνουν φιλάνθρωπο προφίλ αλά καρτ και με το αζημίωτο, καθώς επιζητούν φοροαπαλλαγές από τις κυβερνήσεις.

Δεν είναι λίγες οι περιπτώσεις, που όπως γινόταν παλαιότερα, εταιρείες με πρόσχημα τον κορωνοϊό προσπαθούν με δωρεές να εισβάλουν στα νοσοκομεία για να αυξήσουν τα κέρδη τους (π.χ. δωρίζοντας μηχανήματα των οποίων τα αναλώσιμα πουλάνε μόνο αυτοί).

ΑΝ ΘΕΛΟΥΝ ΝΑ ΔΩΣΟΥΝ ΚΑΤΙ ΝΑ ΤΟ ΔΩΣΟΥΝ ΣΕ ΟΛΟΥΣ ΟΣΟΙ ΗΤΑΝ ΣΤΗ ΔΟΥΛΕΙΑ, ΜΕ ΔΙΑΦΑΝΕΙΑ, ΧΩΡΙΣ ΜΕΣΑΖΟΝΤΕΣ ΚΑΙ ΧΩΡΙΣ ΑΝΤΑΛΛΑΓΜΑΤΑ

Το υγειονομικό κίνημα ποτέ δεν ζητιάνευε, ποτέ δε ζήτησε δωρεές. ΑΠΑΙΤΕΙ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ.

ΝΑ ΜΕΙΝΟΥΜΕ ΕΝΩΜΕΝΟΙ. ΔΕΝ ΜΑΣ ΤΑΙΡΙΑΖΕΙ Η ΜΙΖΕΡΙΑ.

ΑΓΩΝΙΖΟΜΑΣΤΕ ΟΛΟΙ ΜΑΖΙ ΓΙΑ ΟΛΑ

ΑΠΑΙΤΟΥΜΕ ΝΟΜΟΥΣ ΕΔΩ ΚΑΙ ΤΩΡΑ ΓΙΑ:

-Μόνιμες προσλήψεις – μονιμοποίηση όλων των συμβασιούχων, όλων των κατηγοριών

-Νοσοκομεία χωρίς εργολάβους – όχι στις ΣΔΙΤ

-Ένταξη όλων στα ΒΑΕ και επέκταση του επιδόματος ανθυγιεινής εργασίας

-Γενναία ενίσχυση της δημόσιας χρηματοδότησης και των υποδομών στα νοσοκομεία

-Αυξήσεις σε όλους τους μισθούς και μόνιμη επιστροφή του 13ου και 14ου μισθού.

ΤΟ ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ

Χαϊδάρι, 18/5/2020

του Πέτρου Παπακωνσταντίνου

Για πρώτη φορά από την ίδρυσή τους, το 1971, οι Γιατροί Χωρίς Σύνορα έστειλαν συνεργεία ανθρωπιστικής βοήθειας σε Μεγάλη Βρετανία και Γερμανία, όπου ο πληθυσμός των αστέγων διογκώθηκε απότομα. Από τα μέσα Απριλίου, τα εστιατόρια του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου σε Βρυξέλλες και Στρασβούργο μοιράζουν από 1.000 γεύματα την ημέρα σε φτωχούς. Οι ουρές ανθρώπων με κουπόνια σίτισης μακραίνουν σε πολλές ευρωπαϊκές χώρες. Σε πανηπειρωτική κλίμακα, οι αιτήσεις για επισιτιστική βοήθεια αυξήθηκαν κατά 25% τον περασμένο μήνα, σύμφωνα με την Ευρωπαϊκή Ομοσπονδία Τραπεζών Τροφίμων (FEBA).

Τα χειρότερα έπονται, καθώς η οικονομική ύφεση που έφεραν τα περιοριστικά μέτρα για την αντιμετώπιση του Covid-19 αποδείχθηκε βαθύτερη από ό,τι περίμεναν οι περισσότεροι και οι κοινωνικές επιπτώσεις της απέχουν πολύ από το να έχουν κορυφωθεί. Το ΔΝΤ προβλέπει ότι μέχρι το τέλος της χρονιάς η ανεργία θα φτάσει το 10,4% στη Γαλλία, το 12,7% στην Ιταλία, το 14,1% στην Ισπανία και το 22,3% στην Ελλάδα. Τα συστημικά ΜΜΕ που λιβανίζουν 24 ώρες το εικοσιτετράωρο τον Κυριάκο Μητσοτάκη ανακαλύπτουν τώρα ότι το ΔΝΤ έγινε διαβόητο για τις αποτυχημένες προβλέψεις του, αποσιωπώντας ότι επρόκειτο γιαυπεραισιόδοξεςπροβλέψεις, οι οποίες είχαν στόχο να δικαιώσουν τα Μνημόνια που τα ίδια συστημικά μέσα και κόμματα τότε εξυμνούσαν.

Ακόμη κι αν η πανδημία δεν γνωρίσει ένα δεύτερο, φονικό κύμα το φθινόπωρο, ακόμη κι αν οι οικονομικοί δείκτες επανέλθουν, την επόμενη χρονιά, στα προηγούμενα επίπεδα (δύο τεράστια ΑΝ για τα οποία ουδείς μπορεί να στοιχηματίσει), δεν θα συμβεί το ίδιο με τις ζωές των ανθρώπων. Για πολλούς εργαζόμενους, συνταξιούχους και ανέργους, η φτώχεια θα είναι η «νέα κανονικότητα» των επόμενων χρόνων, αν δεν υπάρξουν μεγάλης κλίμακας κοινωνικές και πολιτικές ανατροπές. Η ελληνική κοινωνία δεν έχει ακόμη συνειδητοποιήσει τις διαστάσεις της επικείμενης θύελλας, αλλά οι εξελίξεις θα επιταχυνθούν από την 1ηΙουνίου, καθώς θα εκπνεύσουν τα μέτρα στήριξης επιχειρήσεων σε αναστολή λειτουργίας και εργαζομένων με προσωρινή αναστολή σύμβασης.

Δεν περιμέναμε βέβαια τον Τάκη Θεοδωρικάκο για να μάθουμε ότι έχουμε καπιταλισμό κι ότι καμία κυβέρνηση δεν μπορεί να καταργήσει με διάταγμα τις απολύσεις. Εκείνο που υπονοεί η κοινοτοπία του υπουργού Εσωτερικών είναι ότι η κυβέρνησή του δεν εννοεί να προχωρήσει σε δυναμικά μέτρα έκτακτης ανάγκης για την προστασία της εργασίας και ότι εναποθέτει τις όποιες ελπίδες της για απορρόφηση της ανεργίας στις τυφλές δυνάμεις της αγοράς. Το πόσο βάσιμες είναι αυτές οι ελπίδες το γνωρίζουμε ήδη: ύστερα από εννέα χρόνια Μνημονίων και τρία χρόνια αναιμικής οικονομικής ανάκαμψης, η ανεργία στα τέλη του 2019 παρέμενε στο 17,4% του ενεργού πληθυσμού.

Στην πραγματικότητα, η κυβέρνηση διαθέτει μια πιο συγκροτημένη και πιο κυνική στρατηγική διαχείρισης της κοινωνικής κρίσης από ό,τι υπονόησε ο κ. Θεοδωρικάκος. Στρατηγική της είναι η γενίκευση της εκ περιτροπής εργασίας (δύο εβδομάδες το μήνα) με επιδότηση μέρους των μισθολογικών απωλειών από το ευρωπαϊκό πρόγραμμα SURE, κατά το πρότυπο του γερμανικού συστήματος Kurzarbeit. Αυτό σημαίνει μείωση των μισθών μεγάλου μέρους των εργαζομένων στον ιδιωτικό τομέα κατά 20-25% από τον επόμενο κιόλας μήνα.

Παράλληλα, η κυβέρνηση μελετά ανάλογο κούρεμα μισθών για τους δημοσίους υπαλλήλους όπως αποκάλυψαν ΤΑ ΝΕΑ, μια συστημική, φιλοκυβερνητική εφημερίδα, προετοιμάζοντας ψυχολογικά την κοινή γνώμη. Βεβαίως ο κ. Σταϊκούρας δηλώνει ότι η κυβέρνηση δεν προτίθεται «επί του παρόντος» να κάνει κάτι τέτοιο, όλα δείχνουν όμως ότι η κυβέρνηση σφυγμομετρεί αντιδράσεις και ότι το ερώτημα δεν είναι το «αν», αλλά το «πότε». Η μείωση του μισθολογικού κόστους του δημόσιου τομέα είναι κεντρικό μέλημα της κυβέρνησης για την μετα- κορωνοϊό εποχή κι αυτόν, πρωτίστως, τον στόχο εξυπηρετούσε το αντιδραστικό νομοσχέδιο της κ. Κεραμέως για την Παιδεία, που προωθήθηκε με προκλητικά συνοπτικές διαδικασίες μεσούσης της πανδημίας. Στο μεταξύ, η προϊούσα κατάρρευση των Ταμείων- την οποία θα επιταχύνει η γενίκευση της εκ περιτροπής εργασίας- θα χρησιμοποιείται από την κυβέρνηση για να νομιμοποιεί νέους γύρους ακρωτηριασμού των συντάξεων και των ασφαλιστικών παροχών.

Για να αποτραπεί η επαπειλούμενη κοινωνική καταστροφή απαιτούνται πραγματικά ριζοσπαστικά μέτρα έκτακτης ανάγκης. Η καθιέρωση βασικού κοινωνικού εισοδήματος αξιοπρεπούς διαβίωσης τίθεται από τα ίδια τα πράγματα στην ημερήσια διάταξη (η κυβέρνηση Σάντσεθ στην Ισπανία το έχει ήδη εξαγγείλει, αν και μένει να δούμε πως και για πόσο θα εφαρμοστεί). Το κράτος οφείλει να αναλάβει πρωταγωνιστικό ρόλο στη δημιουργία θέσεων εργασίας με μεγάλα προγράμματα βελτίωσης των υποδομών, με κριτήρια οικολογικά βιώσιμης ανάπτυξης. Το να περιμένει κανείς κάτι τέτοιο από τον ιδιωτικό τομέα στις συνθήκες της βαθύτατης ύφεσης είναι καθαρή ουτοπία: όλα τα στοιχεία σε πανευρωπαϊκή κλίμακα δείχνουν κατάρρευση των ιδιωτικών επενδύσεων, καθώς οι εταιρείες προτιμούν να χρησιμοποιούν τα δάνεια και τις επιδοτήσεις για να σωρεύουν μαξιλαράκια ρευστότητας για τους δύσκολους μήνες που έρχονται. Επιπλέον, αντί να δίνει λευκές επιταγές σε τράπεζες και άλλες μεγάλες επιχειρήσεις που διασώζει για μία ακόμη φορά από την επαπειλούμενη χρεωκοπία, το κράτος οφείλει να τις θέσει υπό τον έλεγχό του, επιβάλλοντας πολιτικές στήριξης των πιο αδύναμων στρωμάτων και παροχή ρευστότητας στην πραγματική οικονομία.

Ασφαλώς, η εξασφάλιση των αναγκαίων πόρων για τη στήριξη παρόμοιων, φιλόδοξων προγραμμάτων θα αποτελέσει πεδίο σκληρών συγκρούσεων σε εθνικό και ευρωπαϊκό επίπεδο. Οι έκτακτες συνθήκες επιβάλλουν την έκτακτη, επιλεκτική φορολόγηση πάνω στη μεγάλη περιουσία και στα μη επενδυόμενα κέρδη όσων επιχειρήσεων όχι μόνο δεν πλήττονται, αλλά θησαυρίζουν μέσα στις συνθήκες της πανδημίας. Παράλληλα, πέρα από τη διάθεση μέρους των κονδυλίων από το περίφημο «μαξιλάρι» (ζήτημα στο οποίο επιμένει, μάλλον υπερβολικά, ο ΣΥΡΙΖΑ), το κράτος οφείλει να δανειστεί όσο ακόμη το Σύμφωνο Σταθερότητας τελεί υπό αναστολή και τα επιτόκια παραμένουν χαμηλά, μια και αύριο θα είναι πολύ αργά για κάτι τέτοιο.

Σε δεύτερο χρόνο, η Ελλάδα, μαζί με άλλες πληττόμενες χώρες, κυρίως του Νότου, οφείλει να απαιτήσει από τη Γερμανία και τους συμμάχους της διαγραφή των χρεών που κατέχει η ΕΚΤ και άλλα μέτρα ελάφρυνσης και αμοιβαιοποίησης του χρέους, υπό την απειλή της στάσης πληρωμών. Επιτέλους, η Γερμανία μπήκε στην ύφεση με ανεργία μόλις 3,2% και προβλέπεται να μην ξεπεράσει το 3,9% μέχρι το τέλος της χρονιάς, ενώ συνεχίζει να δανείζεται με αρνητικά πραγματικά επιτόκια, δηλαδή την πληρώνουμε για να την δανείζουμε. Κι από πάνω έρχεται το Συνταγματικό Δικαστήριο της Καρλσρούης να θέσει εαυτό υπεράνω του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου και να βάλει φρένο και σε αυτό το (ανεπαρκές) πρόγραμμα ποσοτικής χαλάρωσης της ΕΚΤ. Αυτή η εξοργιστική κατάσταση πραγμάτων δεν μπορεί να συνεχιστεί. Κάποια στιγμή η Γερμανία πρέπει να αποφασίσει αν θα χρηματοδοτήσει τη στήριξη των δοκιμαζόμενων εταίρων της, από τους οποίους εξασφαλίζει μεγάλο μέρος των πλεονασμάτων της, ή αν θα αρκεστεί σε μια μικρή Χανσεατική Ένωση του πλούσιου Βορρά, με ένα νόμισμα που θα υπερτιμηθεί απότομα, βλάπτοντας καίρια τις εξαγωγές της.

 Isabelle Mandraud, “L’ Europe face a ses nouveaux pauvres”, Le Monde, 14 mai 2020

πηγη: kommon.gr

Γεράσιμος Λιβιτσάνος

▸ Προτάσεις για καλύτερη αστική διαχείριση από την Κουμουνδούρου

Αν και η Νέα Δημοκρατία προσπαθεί με κάθε τρόπο να πείσει ότι οι «λαϊκιστές του ΣΥΡΙΖΑ» ετοιμάζονται να ακολουθήσουν τις πολιτικές συνταγές του ’12 και του ‘13 που τους έφεραν στην εξουσία το 2015, όλα δείχνουν πώς θα διαψευσθεί. Η τετραετής εφαρμογή ενός μνημονίου έχει παγιώσει εντελώς διαφορετικά χαρακτηριστικά στο κόμμα της αξιωματικής αντιπολίτευσης. Η ηγεσία του ΣΥΡΙΖΑ, διαβλέποντας πρόωρες εκλογές, είτε άμεσα είτε στις αρχές του 2021, αν και θα χρησιμοποιήσει πολλές φορές τον όρο «αριστερά», φροντίζει να απομακρυνθεί από ό,τι την θυμίζει.

Πολιτικά, ο ΣΥΡΙΖΑ πρόκειται το επόμενο διάστημα να προβάλει την πρόταση της «προοδευτικής διακυβέρνησης», επιχειρώντας να δομήσει το αφήγημά του «πόλου» απέναντι στην κυριαρχία της Νέας Δημοκρατίας. Το περιεχόμενό της όμως θα είναι απολύτως πιστό σε μία διαχειριστική λογική, όπως άλλωστε προδίδει και το άρθρο του Αλέξη Τσίπρα με τίτλο «Τι θα γινόταν, εάν ο ΣΥΡΙΖΑ διαχειρίζονταν την πανδημία».

Πρόκειται για μία ενιαία λογική εναλλακτικών προτάσεων, που όμως βασίζονται στις ίδιες προτεραιότητες με αυτές της Νέας Δημοκρατίας. Δηλαδή την διάσωση των επιχειρηματικών κερδών για το καλό της οικονομίας, τον καταμερισμό του κόστους της ύφεσης σε ευρεία κοινωνικά στρώματα και διαπραγματεύσεις εντός Ευρωπαϊκής Ένωσης για τον ρόλο της ελληνικής άρχουσας τάξης στα δεδομένα που θα προκύψουν μετά τη λήξη της πανδημίας. Αυτή η αντίληψη, αντικειμενικά, οδηγεί σε αναζήτηση συμμαχιών και συμπορεύσεων με το Κίνημα Αλλαγής, καθώς επίσης και στη διαμόρφωση ανάλογου «προγραμματικού λόγου», αφού αυτή την περίοδο ετοιμάζεται το οικονομικό πρόγραμμα «Μένουμε Όρθιοι ΙΙ». Πρωταγωνιστικό ρόλο σε αυτό θα έχουν οι θέσεις υπέρ ενός «κοινωνικού μισθού», στο πρότυπο αντίστοιχων επεξεργασιών που γίνονται από την κυβέρνηση Σοσιαλιστών-Podemos στην Ισπανία.

Στο κοινωνικό επίπεδο, ο ΣΥΡΙΖΑ θα αναζητήσει δρόμους προσέγγισης της λεγόμενης «μεσαίας τάξης», σε μία περίοδο που διαμορφώνονται οι συνθήκες για τη συρρίκνωσή της. Όπως γινεται αντιληπτό από τα παραπάνω, η πολιτική ηγεσία του ΣΥΡΙΖΑ δεν επιθυμεί, όπως στο παρελθόν, να έχει ρόλο στους κοινωνικούς αγώνες, εκτός ίσως από την προσπάθεια εργαλειοποίησης κάποιων εκφράσεων κοινωνικής αντίδρασης.

Η σωτηρία των επιχειρηματικών κερδών και ο «κοινωνικός μισθός» βασικά στοιχεία του προγράμματος «Μένουμε Όρθιοι ΙΙ»

Παράλληλα, στο εσωτερικό του κόμματος σωρεύονται οι αντιθέσεις που δεν μπόρεσαν να εκτονωθούν στην προγραμματισμένη συνεδριακή διαδικασία, η οποία ματαιώθηκε λόγω κορονοϊού και είναι άγνωστο αν, πότε και πώς θα μπορέσει να πραγματοποιηθεί. Η μεγάλης έντασης αντιπαράθεση ανάμεσα στον γραμματέα του ΣΥΡΙΖΑ Πάνο Σκουρλέτη και στον δημοσιογράφο Κώστα Βαξεβάνη είναι ένα δείγμα των εσωκομματικών ισορροπιών. Αφορμή αποτέλεσε η επίκαιρη ερώτηση για αποκλεισμό της εφημερίδας Documento από την κρατική διαφημιστική δαπάνη, υπογεγραμμένη από 77 βουλευτές. Η μη υπογραφή της από τους Πάνο Σκουρλέτη, Νίκο Βούτση, Ευκλείδη Τσακαλώτο και Νίκο Φίλη, δημιούργησε ένταση και δημόσια αντιδικία που, ουσιαστικά, δεν αφορά την ερώτηση αυτή καθαυτή. Σχετίζεται με την κόντρα των λεγόμενων «προεδρικών» με την τάση των 53 και τη λεγόμενη «παλιά φρουρά». Όπως φαίνεται, η αντιπαράθεση θα συνεχιστεί, παρότι η «προεκλογική συνθήκη» επιβάλλει μια ενιαία εικόνα του ΣΥΡΙΖΑ. Πάντως, σε αυτές τις αντιθέσεις, ο Αλέξης Τσίπρας παίζει τον ρόλο του ενωτικού παράγοντα, όπως όλα δείχνουν. Για παράδειγμα, στην περιοδεία που πραγματοποίησε την Τετάρτη στο κέντρο της Αθήνας, συνοδεύονταν από τον γραμματέα του κόμματος.

πηγη:  prin.gr