Τάσος Σαραντής

Αυτό που κυρίως έφταιξε ώστε να σημειωθεί μια ακόμη τραγωδία, όπως αυτή στην Εύβοια, είναι η έλλειψη πολιτικής βούλησης και αποφάσεων που θα σώσουν τους ανθρώπους και τη φύση από τις πλημμύρες, τις φωτιές και άλλες καταστροφές (που δύσκολο να τις ονομάσει κανείς «φυσικές»). Αποφάσεις ανεξάρτητες από πολιτικό κόστος, ψηφοθηρία, εξυπηρέτηση οικονομικών/εργολαβικών συμφερόντων, διατήρηση των λόμπι ανάμεσα σε δημόσιο-μελετητές-εργολάβους, τονίζουν σε ανακοίνωσή τους οι Φορείς και Κινήσεις για την Προστασία των Ρεμάτων, «Ρεματτική». Σύμφωνα με τη «Ρεματτική», «επειδή δεν πρέπει να θρηνήσουμε άλλα θύματα, επειδή δε θέλουμε να καταλήξουμε να προσευχόμαστε στον Θεό για τη σωτηρία μας από τις υποτιθέμενες «θεομηνίες», επειδή δεν πρέπει να κυριαρχήσει η αντίληψη ότι για όλα φταίνε οι πολίτες και για τίποτα οι κυβερνώντες (φωτιές, πλημμύρες, εξάπλωση covid κ.λπ.), θα πρέπει κατά τόπους αλλά και όλοι μαζί να <<απαιτήσουμε>>: Για τα ποτάμια και τα ρέματα: α) Απομάκρυνση όλων των αυθαιρέτων ή «νόμιμων» κατασκευών μέσα και γύρω από τα ρέματα σε επαρκή απόσταση που θα προσδιοριστεί από την οριοθέτησή τους. Οι αλλαγές στις κλιματολογικές συνθήκες επιβάλλουν σε κάθε κυβέρνηση που θέλει να προστατέψει την ανθρώπινη ζωή να μη «χαϊδεύει τα αυτιά» πολιτών που εύλογα θέλουν να προστατέψουν τα σπίτια τους, αλλά δεν γνωρίζουν ότι παραμένοντας στις περιοχές αυτές θα βάλουν σε κίνδυνο τόσο τα σπίτια τους όσο και τις ζωές τους. Με απαλλοτριώσεις όσων κατέχουν «νόμιμες» άδειες και καθαιρέσεις αυθαιρέτων (με παράλληλη θέσπιση μέτρων αποκατάστασης των αποδεδειγμένα οικονομικά ευπαθών ομάδων) θα πρέπει όλες οι κατασκευές να απομακρυνθούν, δίνοντας τον απαραίτητο χώρο στα ρέματα για πλημμύρα ακόμη και 1000ετίας. Το κόστος των απαλλοτριώσεων θα είναι άπαξ. Αντίθετα, το κόστος των εκ των υστέρων αποζημιώσεων πληγέντων και αποκατάστασης δημόσιων υποδομών, διαρκώς θα επαναλαμβάνεται με παράλληλη διακινδύνευση της ζωής των πολιτών. β) Να σταματήσουν οι εγκιβωτισμοί ρεμάτων γιατί δεν προστατεύουν, αντίθετα αυξάνουν τις πιθανότητες καταστροφικών πλημμυρών όπως της Εύβοιας και της Μάνδρας. Διαχρονικά στην Ελλάδα κυβερνήσεις, δήμοι και περιφέρειες υπόσχονται «αντιπλημμυρικά έργα». Τα «αντιπλημμυρικά» είναι πάντοτε εγκιβωτισμοί που εξυπηρετούν εργολαβικά συμφέροντα και εξασφαλίζουν ψήφους με την υπόσχεση της νομιμοποίησης αυθαιρέτων ή της μη κατεδάφισής τους. Οι προδιαγραφές με τις οποίες γίνονται τα επονομαζόμενα «αντιπλημμυρικά» έργα είναι για εξασφάλιση της ομαλής απορροής του νερού για πλημμύρα 50ετίας. Στις περιπτώσεις μεγαλύτερης πλημμύρας, π.χ. 300ετίας όπως ήταν η Μάνδρα και η Εύβοια, τα εγκιβωτισμένα ρέματα όχι μόνο δεν προστατεύουν κανέναν αλλά η υπερχείλισή τους είναι δεκάδες φορές πιο ορμητική και καταστροφική από ότι αν υπερχείλιζε ένα φυσικό/μη εγκιβωτισμένο ρέμα. γ) Να σταματήσουν τα αποσπασματικά έργα σε διάφορα σημεία των ρεμάτων (κλασικές μικροεργολαβίες, π.χ. άρσης καταπτώσεων πρανών). Είναι πάντα εργολαβικά, αντιπεριβαλλοντικά, χωρίς μελέτες και περιβαλλοντική αδειοδότηση και πάντοτε μεταφέρουν το «πρόβλημα» από ένα σημείο του ρέματος σε ένα άλλο (ανάντη ή κατάντη). Αντ’ αυτών να γίνουν μελέτες ολόκληρης της υδρολογικής λεκάνης των ρεμάτων από ομάδες μελετητών (με αναζήτηση Know-how από τα πανεπιστήμια στο εσωτερικό, αλλά και στο εξωτερικό που υπάρχει ανάλογη εμπειρία), με μοναδικό στόχο σημειακές παρεμβάσεις, εφόσον αυτό κριθεί απαραίτητο, και με μεθόδους «Διαχείρισης Κινδύνου με Φυσικά μέσα (NFM)» και «οικο-μηχανικής/bioengineereing». δ) Οριοθετήσεις ρεμάτων με κριτήριο την ασφάλεια των πολιτών και την περιβαλλοντική προστασία των ρεμάτων ως οικοσυστημάτων, τέτοιες ώστε οι οριογραμμές να ταυτίζονται κατά το δυνατό με τις οριογραμμές της ιστορικής τους κοίτης. Να σταματήσουν οι οριοθετήσεις όπως γίνονται σήμερα, με καθαρά οικονομικά κριτήρια (αποδέσμευση δημόσιων εκτάσεων που ανήκουν στα ρέματα για οικιστική ανάπτυξη και επενδύσεις). Οι φυσικές πλημμυρικές ζώνες των ρεμάτων και ποταμών πρέπει να συμπεριλαμβάνονται στις γραμμές οριοθέτησης και να απαγορεύεται οποιαδήποτε δόμηση σε αυτές γιατί λειτουργούν ως ζώνες εκτόνωσης των πλημμυρικών φαινομένων και σώζουν τις περιοχές που βρίσκονται κοντά στις εκβολές τους. Το ίδιο ισχύει και με τις εκβολές των ποταμών όπου οποιαδήποτε στένωση από ανθρώπινες παρεμβάσεις λειτουργεί σαν τάπα στην ελεύθερη απορροή του νερού προς τη θάλασσα. Για τα δάση και τους ορεινούς όγκους: α) Έργα ορεινής υδρονομίας με φυσικά υλικά από τις δασικές υπηρεσίες για συγκράτηση νερού, εδάφους, σπόρων και φερτών υλικών στα ορεινά, με παράλληλη επιτήρηση και ελεγχόμενη επισκεψιμότητα, ώστε να διασφαλίζεται η φυσική αναγέννηση των καμένων αλλά και η προστασία των υγειών δασών. Ειδικά σε καμένες περιοχές τα έργα αυτά πρέπει να πραγματοποιούνται άμεσα και κατόπιν μελέτης μέσα στον πρώτο χρόνο από τη φωτιά και πριν από τις μεγάλες βροχές. β) Αναβάθμιση, οικονομική στήριξη και στελέχωση των δασικών υπηρεσιών με στόχο την υλοποίηση όλων των παραπάνω, την υποστήριξη των υπηρεσιών πυροπροστασίας και τη γενικότερη προστασία του δασικού πλούτου της χώρας μας. γ) Απαγόρευση οποιασδήποτε δόμησης και εκμετάλλευσης σε καμένες δασικές εκτάσεις και εκτός οριοθετημένων οικισμών. Για την κλιματική αλλαγή: α) Προστασία του περιβάλλοντος με κατάργηση των πρόσφατα ψηφισθέντων αντιπεριβαλλοντικών νόμων Χατζηδάκη (4685/2020) και Οικονόμου (4688/2020), που ανοίγουν τον δρόμο στην καταστροφή του φυσικού πλούτου της χώρας (βουνά, δάση, ποτάμια/ρέματα, ακτές, προστατευόμενες περιοχές) προς εξασφάλιση πρόσκαιρων οικονομικών συμφερόντων στο όνομα της «ανάπτυξης». β)Σταμάτημα όλων των αντιπεριβαλλοντικών έργων που βρίσκονται σε εξέλιξη (εγκιβωτισμοί ρεμάτων, εγκατάσταση ΑΠΕ και εξορύξεις σε περιβαλλοντικά ευαίσθητες περιοχές, τουριστικές επενδύσεις σε παρθένες περιοχές (π.χ. Ερημίτης) ή περιοχές που θα μπορούσαν να μετατραπούν σε πνεύμονες πρασίνου (π.χ. Ελληνικό). γ) Μέτρα αποκατάστασης του περιβάλλοντος όπου έχει ήδη θιγεί από «φυσικές» καταστροφές, έργα ή ανεξέλεγκτη δόμηση (δασικές και παραρεμάτιες εκτάσεις, περιβαλλοντικά ευαίσθητες περιοχές, Μάτι-Κόκκινο Λιμανάκι, Εύβοια κ.λπ.). δ) Αναβάθμιση και στελέχωση των δασικών υπηρεσιών, των Φορέων Διαχείρισης Προστατευόμενων Περιοχών, της Πυροσβεστικής Υπηρεσίας και όλων των υπηρεσιών που μπορούν να συμβάλουν στην προστασία του περιβάλλοντος, την αποκατάσταση της οικολογικής ισορροπίας και την επίβλεψη των όποιων προστατευτικών μέτρων. «Χρειαζόμαστε λύσεις με πλήρη αλλαγή πλεύσης στα θέματα διαχείρισης των ρεμάτων, των δασών, του περιβάλλοντος και είμαστε πρόθυμοι να συμβάλλουμε σε αυτό. Πρέπει να σταματήσουμε να μαχόμαστε ενάντια στη φύση αλλά να την ακούσουμε, να τη σεβαστούμε και να συμπλεύσουμε μαζί της ως αναπόσπαστο κομμάτι της, αν θέλουμε η ανθρωπότητα να έχει μέλλον», καταλήγει η «Ρεματτική».

Πηγή:syspeirosiaristeronmihanikon.blogspot.com

πηγη: redtopia.gr

ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΚΟΥΛΑΛΗΣ

ΕΛΛΟΓΑ ΠΑΡΑΛΟΓΑ

«ΈΧΟΥΜΕ ΗΣΥΧΗ τη συνείδησή μας. Με τα μέσα που διαθέτουμε, μπορούμε να πούμε ότι κάναμε ό,τι μπορούσαμε για να σώσουμε ζωές», ισχυρίστηκε ο πρόεδρος της Βραζιλίας Ζαίρ Μπολσονάρο, κατά τη διάρκεια  τελετής που μεταδόθηκε ζωντανά από τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης.

ΕΙΝΑΙ ΑΛΗΘΕΙΑ ότι οι εθνικολαϊκιστές μισούν να βρίσκονται στο περιθώριο. Αυτός είναι ένας από τους  λόγους που φάνηκαν ανίκανοι να διαχειριστούν την πανδημία του κορωνοϊού. Βλέπεις, δεν υπήρχε χρόνος για ένα από τα γνωστά τους «show». Άσε που οι… άσχημες ειδήσεις: οι θάνατοι χιλιάδων ανθρώπων(ΗΠΑ: 159.930, Βραζιλία 99.572), οι τρομακτικές ανεπάρκειες στο Σύστημα Υγείας, η οικονομική δυσπραγία έδωσαν πολιτικό χώρο και επιχειρήματα στους αμφισβητίες τους.

ΣΤΑ ΣΟΒΑΡΑ τώρα. Το διακριτικό χαρακτηριστικό της προσέγγισης των Τράμπ-Μπολσονάρο, όσον αφορά την Covid-19 είναι η υποταγή της πραγματικότητας των πολλών στις κερδοσκοπικές ανάγκες των λίγων. Μια προσπάθεια, ακόμη και σε συνθήκες εκτάκτου ανάγκης, να διατηρηθεί απρόσκοπτα το αλά Κομπλέρ laissez-faire. Έτσι, φτάσαμε να βλέπουμε τον πρόεδρο των ΗΠΑ να αγνοεί επιδεικτικά για τρεις συνεχόμενους μήνες  (Ιανουάριος, Φεβρουάριος και Μάρτιος) την έκρηξη των κρουσμάτων εντός των ΗΠΑ. Μάλιστα, τον ακούσαμε να λέει ότι ο ιός θα εξαφανιζόταν ως δια μαγείας καθώς και ότι τα κοκτέιλ με απολυμαντικό ενδεχομένως να αποτελούν καλή θεραπεία.

Ο ΜΠΟΛΣΟΝΑΡΟ, ο γνωστός λαϊκιστής και νοσταλγός της Χούντας, με κάποιες… καλές κατά τον Economist ιδέες επέδειξε ακόμη μεγαλύτερη ανευθυνότητα : Υποτίμησε την πανδημία υποστηρίζοντας ότι είναι ένα απλό συνάχι, εναντιώθηκε στο lock down και απέπεμψε δύο υπουργούς Υγείας . Μέχρι τη στιγμή που προσβλήθηκε και ο ίδιος από την Covid-19. Όχι ότι άλλαξαν και πολλά στις δημόσιες τοποθετήσεις του. Απλά, δίπλα στο χαρακτηρισμό «δικτάτορες» που απέδωσε πρόσφατα σε όσους κυβερνήτες και δημάρχους έλαβαν μέτρα καραντίνας πρόσθεσε και τη λύπη του για τους σχεδόν 100 χιλιάδες νεκρούς. Εξέλιξη που δεν θα πρέπει βέβαια να επηρεάσει την… εξέλιξη της ζωής, καθώς «πρέπει να βρούμε έναν τρόπο για να εξέλθουμε», είπε.

ΣΤΗ ΒΡΕΤΑΝΙΑ, ο Μπόρις Τζόνσον κατάφερε εν τέλει να συμβιβαστεί με τα επιστημονικά δεδομένα. Ωστόσο, κανείς δεν ξεχνά ότι στις αρχές της κρίσης, κι ενώ το ένα μετά το άλλο τα ευρωπαϊκά κράτη κλείδωναν τους πολίτες στα σπίτια τους και μαζί και τις οικονομίες τους, ο ένοικος στο νούμερο 10 της Downing Street δήλωνε ότι ζει «σε μια χώρα ελευθερίας», καθυστερώντας να αναλάβει δράση. Το αποτέλεσμα; Το Ηνωμένο Βασίλειο έχει τον μεγαλύτερο αριθμό θανάτων από Covid-19 στην Ευρώπη: 46.511.

ΚΑΙ ΟΙ ΤΡΕΙΣ πληρώνουν τώρα το μάρμαρο για την ανικανότητάς τους. Ο Τραμπ- έπειτα και από το κύμα οργής που ξεσήκωσε η δολοφονία του Φλόυντ-  βρίσκεται πίσω στις δημοσκοπήσεις, ενόψει των προεδρικών εκλογών του Νοεμβρίου. Ο Μπολσονάρο έχει, επίσης, δει πτώση της δημοτικότητάς του— εν μέσω διώξεων και ερευνών για διαφθορά στον εσωτερικό του κύκλο, ενώ μείωση στα ποσοστά αποδοχής του παρουσιάζει και ο Βρετανός πρωθυπουργός.

ΘΕΛΟΝΤΑΣ ΝΑ ΠΑΡΕΜΒΕΙ στις εξελίξεις, ο  Φράνσις Φουκουγιάμα του Πανεπιστημίου του Στάνφορντ δήλωσε πρόσφατα στο BBC: «Η επιδημία του Covid-19 μπορεί στην πραγματικότητα» να αντιμετωπίσει «την έξαρση του λαϊκισμού». Ας ελπίσουμε ότι αυτή τη φορά δεν θα αναγκαστεί να αναθεωρήσει τις απόψεις του…

ΕΝΩ ο Μάθιου Γκούντγουιν, συν-συγγραφέας του National Populism — The Revolt Against Liberal Democracy, παρουσίασε μια αλυσίδα γεγονότων, τα οποία θα αλλάξουν την παγκόσμια πολιτική τα επόμενα χρόνια. Αυτά θα περιλαμβάνουν μεταξύ άλλων  την εκλογική ήττα των Τραμπ, Μπολσονάρο και Τζόνσον, καθώς και μια πτώση της υποστήριξης του ακροδεξιού AFD στη Γερμανία. Κοιτώντας την ευρύτερη εικόνα, ο Γκούντγουιν υποστηρίζει ότι αυτό θα σημάνει την επιστροφή του φιλελευθερισμού και την ήττα του λαϊκισμού. Αισιόδοξο; Νομίζω κομμάτι αποπροσανατολιστικό και σίγουρα εκτός της διεθνούς πραγματικότητας.

ΉΤΑΝ ΔΟΛΟΦΟΝΙΚΗ  η αντιμετώπιση της πανδημίας από το μαύρο μέτωπο του καιρού μας; Προφανώς, ναι. Για να δούμε όμως και τα αμέσως επόμενα ερωτήματα:

• Πώς θα καταπολεμηθεί ο λαϊκισμός της άκρας Δεξιάς όταν τα αίτια πυροδότησης του είναι ακόμη ενεργά (φτώχεια, βάθεμα της εργασιακής ανασφάλειας και εκμετάλλευσης, αύξηση της ανεργίας, ανισότητα);
• Ποια δύναμη της αστικής δημοκρατίας μπορεί να σταθεί ως αντίπαλο δέος απέναντι στους αμετροεπείς θεατρινισμούς των κωμικών που καμώνονται τους πολιτικούς όταν ομνύουν εξίσου στους «ιερούς κανόνες» των γερακιών της Αγοράς;

ΡΩΤΩ ΤΑ ΠΡΟΦΑΝΗ. Ρωτώ ρητορικά. Το ξέρω. Μα πρέπει να το κάνω.  Βλέπεις, οι καιροί το επιτάσσουν…

Η ΝΕΑ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ του φθινοπώρου θα είναι μαγειρεμένη με τα ίδια μπαγιάτικα υλικά της προηγούμενης. Με τα«super» των δελτίων ειδήσεων να προβάλλουν  το σαθρό δίπολο: Νεοφιλελευθερισμός με φινέτσα ή αρπακτικός καπιταλισμός σε κιτς φόντο, (άραγε αυτό δεν είναι και το ελληνικό δικομματικό μοντέλο;).  Με τους πολίτες και στις δύο πλευρές του Ατλαντικού να πληρώνουν το μάρμαρο και αυτής της κρίσης. Σε υγειονομικό πρωτίστως επίπεδο και δευτερευόντως σε οικονομικό. Είναι όμως άσχετο το ένα από το άλλο; Ρητορικό και πάλι το ερώτημα, φίλε αναγνώστη. Είπαμε: Οι καιροί. Το προφανές…

Ο ΜΠΟΛΣΟΝΑΡΟ ήταν ξεκάθαρος: Έχει τη συνείδησή του καθαρή. Τον πιστεύω. Το ίδιο πιστεύω και για τον Τράμπ. Τον Τζόνσον. Για ένα σημαντικό κομμάτι της κυβέρνησης Μητσοτάκη. Είναι άλλωστε τόσο μόνοι στα σαλόνια της εξουσίας. Πώς να φτάσει η φωνή των μη προνομιούχων στα αυτιά τους;  Το πρόβλημα είναι όταν οι μη προνομιούχοι βιώνουν αυτή την κατάσταση και είναι εντάξει με τη δική τους, ταξική συνείδηση.

πηγη: imerodromos.gr

του Σπύρου Κότσια

Μπορεί ο κ Μητσοτάκης να μην έκανε τον προαναγγελθέντα ανασχηματισμό, εξαιτίας των πιέσεων που δέχτηκε από  ισχυρούς οικονομικούς παράγοντες οι οποίοι παρενέβησαν για να σώσουν αποτυχημένους  υπουργούς, αλλά και της απαίτησης του κ Σαμαρά, ο οποίος  ζήτησε να παραμείνουν στο Κυβερνητικό σχήμα οι δικοί του άνθρωποι.  Οι αλλαγές όμως στις οποίες προχώρησε έχουν το δικό τους συμβολισμό και εντάσσονται στην παραπέρα ενίσχυση, του αμφίβολης  συνταγματικότητας, «επιτελικού κράτους», ενώ συνδέονται με την πενταμελή εκτελεστική επιτροπή που ανακοίνωσε ο Πρωθυπουργός στο τελευταίο υπουργικό συμβούλιο. 

Πρώτη προτεραιότητα για τον Πρωθυπουργό είναι η δημιουργία μιας παράλληλης κυβερνητικής δομής στελεχωμένη με ανθρώπους της απολύτου εμπιστοσύνης  του, η οποία κατά αποκλειστικότητα θα διαχειριστή τα ευρωπαϊκά κονδύλια μέσα στο «αναπτυξιακό» πλαίσιο που θέτει το πόρισμα της επιτροπής Πισσαρίδη.

Ο Θεόδωρος Σκυλακάκης  στενός φίλος της οικογένειας  Μητσοτάκη και σύμβουλος του Κωνσταντίνου Μητσοτάκη, Πρόεδρος της ακραίας  νεοφιλελεύθερης Δράσης, Ευρωβουλευτής και μέχρι τον « ανασχηματισμό» Υφυπουργός Οικονομικών, αναβαθμίστηκε σε αναπληρωτή Υπουργό αναλαμβάνοντας να επιβλέπει στενά τη διαχείριση του συνόλου των ευρωπαϊκών κονδυλίων και όχι μόνο αυτών που προέρχονται από το Ταμείο Ανάκαμψης. Ο κ Σκυλακάκης θα κατευθύνει τη ροή χρηματοδότησης, όχι μόνο σε κλάδους, αλλά και σε συγκεκριμένες  επιχειρήσεις της πολιτικής τους προτίμησης. 

Ο Νίκος Παπαθανάσης  στενός φίλος και αυτός της οικογένειας  είναι ο νέος  αναπληρωτής υπουργός Ανάπτυξης στον οποίο ο Πρωθυπουργός ανέθεσε των απόλυτο έλεγχο  των ιδιωτικών επενδύσεων και των Συμπράξεων Δημοσίου και Ιδιωτικού Τομέα. Είναι οι δύο τομείς που φεύγουν από τον έλεγχο του Άδωνη Γεωργιάδη ο οποίος μέχρι νεοτέρας παραμένει Υπουργός  απογυμνωμένος από σοβαρές αρμοδιότητες.

Ο Πάνος Τσακλόγλου  σημιτικός, νεοφιλελεύθερος καθηγητής ο οποίος διακρίνεται για τις μνημονιακές του θέσεις στα θέματα της κοινωνικής πολιτικής αναλαμβάνει υφυπουργός εργασίας  με εντολή να εφαρμόσει στο ασφαλιστικό τις επώδυνες συνταγές του ΔΝΤ, αρχίζοντας από τις επικουρικές συντάξεις τις οποίες το νεοφιλελεύθερο ιερατείο που διοικεί τη χώρα θέλει άμεσα να τις παραχωρήσει στις ασφαλιστικές εταιρείες. Ταυτόχρονα θέλει να αλλάξει τη μορφή του ασφαλιστικού συστήματος, από αναδιανεμητικό που είναι σήμερα στηριζόμενο στην αλληλεγγύη των γενεών, σε  κεφαλαιοποιητικό.

Το ζητούμενο για τον κ Μητσοτάκη είναι εάν η παράλληλη αυτή κυβερνητική δομή που προσπαθεί να δημιουργήσει θα του επιτρέψει να ελέγξει τις χρηματικές ροές των ευρωπαϊκών κονδυλίων και να προχωρήσει, εκμεταλλευόμενος το ΣΟΚ που η πανδημία έχει προκαλέσει στην ελληνική κοινωνία, στην επιβολή της νεοφιλελεύθερης ατζέντας όχι μόνο στην οικονομία αλλά και σε όλες τις εκφάνσεις της πολιτικής, κοινωνικής και πολιτιστικής ζωής του τόπου.

Προς το παρόν στον επικοινωνιακό τουλάχιστον τομέα, φαίνεται να τα καταφέρνει έχοντας συμπαραστάτες στο έργο του τους εγχώριους ολιγάρχες, το ΣΕΒ, τους τραπεζίτες αλλά και το σύνολο σχεδόν των ΜΜΕ, τα περισσότερα από τα οποία ανήκουν στους ολιγάρχες. Ένα άλλο στοιχείο που βοηθά τον κ Μητσοτάκη να παίρνει αντιδημοκρατικά και αντιλαϊκά μέτρα χωρίς μέχρι στιγμής ιδιαίτερο πολιτικό κόστος, αποτελεί η χλιαρή αντιπολιτευτική στάση  του ΣΥΡΙΖΑ, ο οποίος ένα χρόνο μετά τις εκλογές δεν φαίνεται να βρήκε ακόμα τα αντιπολιτευτικά του πατήματα.  

Δυστυχώς όμως για τον Πρωθυπουργό και το επιτελείο του, τα κράτη δεν κυβερνώνται με επικοινωνιακούς όρους, ούτε και με πλουσιοπάροχες  οικονομικές ενισχύσεις σε όσους μας στηρίζουν. Αυτή η πολιτική έχει εφαρμοστή και στο παρελθόν και απέτυχε παταγωδώς. Ως πότε άλλωστε ο λαός θα επιδεικνύει ανοχή σε όσους του κουνάνε το δάκτυλο;

πηγη: kommon.gr

Μέλη και φίλοι της ΠΕΝΕΝ μας ζήτησαν να ενημερώσουμε σχετικά με τις θέσεις και την στάση των κομμάτων της αντιπολίτευσης αναφορικά με την τροπολογία που ψηφίστηκε στη Βουλή και με την οποία καταργείται η ΣΣΕ στη ποντοπόρο ναυτιλία.

Η ΠΕΝΕΝ που διαχρονικά έχει μια ανεξάρτητη πολιτική θέση, η οποία καθορίζεται από τα ταξικά συμφέροντα της εργατικής τάξης, που αναπόσπαστο κομμάτι της είναι και οι Ναυτεργάτες, βρίσκεται σταθερά απέναντι στις ασκούμενες πολιτικές που διαχρονικά εφαρμόζονται στη ναυτιλία.

Σχετικά με το παραπάνω ζήτημα επισημαίνουμε τα εξής:

Η γραμμή των αστικών κομμάτων, όχι μόνο στη συγκεκριμένη τροπολογία, όχι μόνο στην ασκούμενη ναυτιλιακή πολιτική, αλλά συνολικά απέναντι στην αντιλαϊκή πολιτική και τις όποιες παραλλαγές παρουσιάζονται σε κυβερνητικό επίπεδο, ήταν και είναι σταθερή και αμετακίνητη έχοντας στο επίκεντρο τα επιχειρηματικά συμφέροντα, την ενίσχυση της ανταγωνιστικότητας και της κερδοφορίας τους.

Σ’ αυτό κεντρικό - καθοριστικό ζήτημα δεν υπάρχουν ουσιώδεις διάφορες μεταξύ των κομμάτων που ανήκουν στο αστικό τόξο.

Αντίθετα σε δευτερεύοντα ζητήματα μεταξύ της συντηρητικής και σοσιαλδημοκρατικής αντίληψης και των δυνάμεων που τις εκφράζουν κάθε φορά στην ελληνική πολιτική ζωή (σήμερα ΝΔ-ΣΥΡΙΖΑ) τέτοιες διαφορές είναι υπαρκτές.

Πάνω σ’ αυτές εξάλλου κυρίως ασκείται - οικοδομείται η κάθε φορά αντιπολιτευτική πολιτική, μακριά από τα εργατικά και λαϊκά προβλήματα, από τις ανάγκες των εργαζομένων και πάνω σ’ αυτές επίσης επιχειρείται ο εγκλωβισμός λαϊκών δυνάμεων έτσι ώστε ποτέ και σε καμία περίπτωση να μην τίθεται υπό καμία αμφισβήτηση το σάπιο εκμεταλλευτικό σύστημα και να μην ανοίξει καμία χαραμάδα για μια άλλη εναλλακτική πολιτική και λύση. 

Ειδικότερα στο χώρο της ναυτιλίας αυτές οι διαφορές,  με την προσαρμογή του ΣΥΡΙΖΑ στα εφοπλιστικά προστάγματα και όπως αυτή υλοποιήθηκε στα χρόνια της διακυβέρνησής του, καθίστανται πλέον ολοένα και πιο δυσδιάκριτες και απειροελάχιστες, πράγμα που επιβεβαιώθηκε και στη συζήτηση στη Βουλή με την αντιδραστική κυβερνητική τροπολογία!

Η ψήφιση της τροπολογίας έγινε από τη κυβερνητική πλειοψηφία στη Βουλή. ΚΙΝΑΛ και Ελληνική Λύση (Βελόπουλος) συνέπραξαν στο κυβερνητικό ανοσιούργημα δηλώνοντας  εμφατικά ΠΑΡΟΝ και με τον τρόπο αυτό διευκόλυναν τα μέγιστα την κυβέρνηση να περάσει την αντεργατική-αντιδραστική τροπολογία χωρίς καμία ουσιαστική αντίδραση από αυτούς.

Από την άλλη το κόμμα του ΣΥΡΙΖΑ καταψήφισε τη τροπολογία.

Η καταψήφιση όμως όπως θα εξηγήσουμε πιο κάτω ήταν βαθύτατα παραπλανητική, υποκριτική, προσχηματική και ενταγμένη πλήρως σε επικοινωνιακούς σκοπούς!

Ας δούμε τώρα την τοποθέτηση του τομεάρχη ναυτιλίας του ΣΥΡΙΖΑ στην Βουλή επί της σχετικής τροπολογίας.

Ν. Σαντορινιός - ΣΥΡΙΖΑ: «Θα έρθω τώρα σε μια άλλη τροπολογία (Η συζήτηση αφορούσε το φορολογικό νομοσχέδιο), την 443 στα άρθρα 14-15 και 16.

Ειλικρινά έπρεπε να έρθει σήμερα; Αφού είναι τόσο καλή τροπολογία, που όπως μας είπε ο υπουργός, γιατί έρχεται χωρίς διαβούλευση;

Γιατί δεν γίνεται διαβούλευση με τα ναυτεργατικά σωματεία; Στο άρθρο 16 να λέμε τα πράγματα με το όνομα τους. Είναι κατάργηση της ΣΣΕ.  Εγώ θα συμφωνήσω, ο τρόπος που έχουν λειτουργήσει οι ΣΣΕ, λόγω της μη εναρμόνισής τους με τις διεθνείς συμβάσεις, λειτούργησε ανασταλτικά για την απασχόληση των κατώτερων πληρωμάτων..»

Τι μας λέει δηλαδή ο ΣΥΡΙΖΑ και ο εκπρόσωπος του; 

Ένα μεγάλο ναι στη κατάργηση της ΣΣΕ, ένα μεγάλο ναι στην εφοπλιστική αξίωση, συμπλέει και ταυτίζεται με την επιχειρηματολογία της κυβέρνησης (τα περί διαβούλευσης είναι το προπέτασμα καπνού και απευθύνεται στους αδαείς), συνομολογεί με την υπογραφή του ότι η διατήρηση της  ΣΣΕ και η μη εναρμόνισή της με αυτές των ILO - ITF είναι αιτία μη πρόσληψης των πληρωμάτων και κατά συνέπεια επιβεβλημένη η προσαρμογή μισθών - εργασιακών δικαιωμάτων με τα αντίστοιχα Φιλιππίνων – Ουκρανίας - Πακιστάν κλπ, όπως επιτάσσουν οι εφοπλιστές, είναι ο μόνος τρόπος για την είσοδο τους στα ελληνικά πλοία...εδώ σκόπιμα αποσιωπά ότι στη ρύθμιση αυτή προστίθενται πλέον και μέρος των αξιωματικών!

Η ανταγωνιστικότητα που έχουν επιβάλει τους κατατάσσει στη κορυφή της παγκόσμιας  ναυτιλίας. Ενώ  η κερδοφορία των εφοπλιστών αυτή την περίοδο έχει φθάσει σε δυσθεώρητα ύψη, ο ΣΥΡΙΖΑ θεωρεί μονόδρομο την κατάργηση της κλαδικής Ναυτεργατικής ΣΣΕ και με το τρόπο αυτό επιβεβαιώνει την «αριστερή του ταυτότητα» και δικαιώνει και την κυβερνητική του γραμμή με την οποία είχε πρωτοστατήσει για τον ίδιο σκοπό! 

Κατά τα λοιπά θεωρεί υπερβολές, ακρότητες και λαϊκισμό την κριτική μας απέναντι στις αντιδραστικές θέσεις του!

Πιο ξεδιάντροπη, άθλια και αντεργατική θέση και μάλιστα στο όνομα της αριστεράς δεν θα μπορούσε να υπάρχει...Τι άλλο να απαιτήσουν οι εφοπλιστές από τα πολιτικά ανδρείκελά τους!

Με αυτά και άλλα  ΣΥΡΙΖΑ και Σαντορινιός επιβεβαιώνουν ότι μοιράζονται τις ίδιες θέσεις, τις ίδιες αξίες και οράματα με τους μεγαλοσχήμονες του εφοπλιστικού κατεστημένου.

Είναι τόσο βαθειά η υποταγή και η εξάρτηση τους από τα εφοπλιστικά συμφέροντα που δεν έχουν την δύναμη να ψελλίσουν ούτε λέξη μπροστά στο κορυφαίο ζήτημα της κατάργησης της ΣΣΕ.

Την βρώμικη αυτή πολιτική δουλειά στην υπηρεσία του κεφαλαίου σε μεταγενέστερη φάση ανέλαβαν να την συγκαλύψουν επικοινωνιακά τα τμήματα του κόμματος ναυτιλίας και εργατικής πολιτικής, όπου χύνουν κροκοδείλια δάκρυα και κάνοντας το μαύρο-άσπρο αναφέρουν μεταξύ των άλλων: «Πλήρη οπισθοδρόμηση στα εργασιακά δικαιώματα των Ναυτικών - απώλεια των θέσεων εργασίας και μείωση αμοιβών για τους Έλληνες ναυτικούς»!

Μάταια στο αναφερόμενο δελτίο τύπου θα αναζητήσει κανείς την αποκαλυπτική ομιλία στη Βουλή του εκπροσώπου του ΣΥΡΙΖΑ, η προφανής επικοινωνιακή σκοπιμότητα την εξαφάνισε.

Υπάρχει άραγε κανείς που δεν αντιλαμβάνεται με αυτά και άλλα την διγλωσσία, την υποκρισία, το ψεύδος και τον εμπαιγμό κατά των «Ναυτικών»;

Αντώνης Νταλακογεώργος

Πρόεδρος ΠΕΝΕΝ