Π.Ε.Ν.Ε.Ν.
Στα παγκάκια της πλατείας Βικτωρίας αναμετριούνται αξίες

Ντίνα Ρέππα*
Αρχές Αυγούστου… Αυτοσχέδια παγκάκια από παλέτες, ζωγραφισμένα πολύχρωμα με παιδικά πινέλα από χαρούμενα μουτράκια. Στην πλατεία Βικτωρίας η αλληλεγγύη απαντά στην ανάγκη και συναντά τη ζωή. Και εκεί γεννιέται η απάντηση στην ασχήμια της μισαλλοδοξίας και του μίσους.
Ένα μήνα πριν, αρχές Ιουλίου, ο δήμος της Αθήνας ξηλώνει τα παγκάκια στην πλατεία Βικτωρίας για να εμποδίσει τους πρόσφυγες και τις προσφύγισσες να κάθονται πάνω τους. Στην πράξη αυτή συναντήθηκε η απανθρωπιά του ρατσισμού με τη βαρβαρότητα της πολιτικής του.
Γιατί ξηλώθηκαν τα παγκάκια; Κανείς νοήμων δεν μπορεί να δώσει ορθολογική απάντηση. Η αλήθεια είναι ότι εκεί ξαπόσταιναν το κορμί τους μανάδες με μωρά και γερόντοι/ισσες. Τώρα που αφαίρεσαν τα παγκάκια, υποχρεώνονται οι άνθρωποι να κάθονται κάτω, στις πλάκες της πλατείας, αλλά δεν έφυγαν. Ποιος ανόητος πίστεψε ότι αυτοί που συναντήθηκαν με τα χίλια πρόσωπα του θανάτου κι επέζησαν, θα εγκατέλειπαν την πλατεία γιατί αφαίρεσαν τα παγκάκια; Ποιος ανόητος πίστεψε ότι αυτοί που ξεκουράστηκαν σε όποια πέτρα και γη βρέθηκε στο διάβα τους, θα έφευγαν από τη Βικτώρια γιατί ξήλωσαν τα παγκάκια;
Γίνεται η δημοτική αρχή να διέπεται από τόση ανοησία; Όχι, φυσικά. Η απόφαση να ξηλωθούν τα παγκάκια δεν πάρθηκε για το αποτέλεσμα που θα παράξει αλλά για το αξιακό πρόσημο που έχει και γι’ αυτό που θέλει να εκπέμψει. Η απόφαση του δήμου δεν επιδίωκε να «συνομιλήσει» με τις ανάγκες της πόλης, έστω και τις στρεβλές, αλλά να δηλώσει τις κυρίαρχες αξίες της συστημικής πολιτικής που εκπροσωπεί. «Στους κατατρεγμένους και φτωχούς δεν τους πρέπει χώρος να σταθούν ανάμεσά στους χορτάτους», αυτό δηλώνει το ξήλωμα. Συστημική αξία που η κυρίαρχη πολιτική αγκομαχά να την κάνει λαϊκή αξία. Οι ντυμένοι να αποδιώχνουμε τους ρακένδυτους αλλά να υποκλινόμαστε στους καλοραμμένους, αυτό δηλώνουν τα παγκάκια της πλατείας και τα κλαμπ στα νησιά. Κι αυτές οι «αξίες» να τροφοδοτούν ατομικές συμπεριφορές, συλλογικές στάσεις και πολιτικές επιλογές. Αυτή είναι η βασική επιδίωξη της δημοτικής αρχής Μπακογιάννη. Να «εκπαιδεύσει» τους κατοίκους της πόλης. Να κοιτούν καχύποπτα τον πρόσφυγα, τον μετανάστη που κατά τεκμήριο είναι φτωχοί και μετά όλους τους φτωχούς της πόλης, τον άνεργο, τον άστεγο, τον τοξικοεξαρτημένο, τον χωρίς σύνταξη γέροντα και τη γερόντισσα. Γι’ αυτό άλλωστε, αποκρύβουν ότι οι πρόσφυγες στην πλατεία Βικτωρίας έχουν πάρει άσυλο, δηλαδή αναγνωρίστηκαν επίσημα από το ελληνικό κράτος ότι είναι πρόσφυγες με τη νομική έννοια. Δεν έχει πια σημασία για τις αξίες της συστημικής πολιτικής. Η καπιταλιστική βαρβαρότητα και οι κάθε φορά πολιτικοί της εκπρόσωποι χρειάζονται να κάνουν λαϊκή «αξία» τούτη την ασχήμια και τη μισανθρωπιά. Οι «επιτροπές κατοίκων» που συστήνει η δημοτική παράταξη του Μπακογιάννη γίνονται για να πειστούμε ότι έγιναν κιόλας λαϊκές κι ύστερα να διατρέξουν ελεύθερα τους δρόμους και τις γειτονιές της πόλης και να μολύνουν την ομορφιά της ανθρωπιάς.
Γι’ αυτό ξηλώθηκαν τα παγκάκια της πλατείας Βικτωρίας. Κι οι πρόσφυγες δεν έφυγαν. Άπλωσαν μόνο τις κουβέρτες τους κατάχαμα και ξεκουράζουν το κορμί τους στις πλάκες.
Ένα μήνα μετά, η αλληλεγγύη, που δεν έφυγε ποτέ από την πλατεία και από την περιοχή, ήρθε κι ενώθηκε με την αποφασιστικότητα των ανθρώπων για ζωή κι ελευθερία. Κι έφτιαξε καινούρια παγκάκια. Στην αρχή με χρώματα πάνω σε χαρτιά. Παγκάκια της φαντασίας, φτιαγμένα από χέρια παιδικά και μουτράκια χαμογελαστά μέσα στην απόγνωση της κατάστασης. Κι ύστερα, παγκάκια της φτώχειας αλλά αληθινά, με παλέτες και μπογιές που ξεκουράζουν πρόσφυγες ξανά. Και μαζί με αυτά άρχισαν να έρχονται ξανά εκείνες οι τρυφερές γιαγιάδες που κουβαλούν σακούλες με τρόφιμα για να φιλέψουν τους ταλαιπωρημένους πρόσφυγες.
Έτσι τώρα στην πλατεία Βικτωρίας με αφορμή πέντε δημοτικά παγκάκια αναμετρούνται οι αξίες. Εκείνες που αυξάνουν εκθετικά τη φτώχεια και μισούν τους φτωχούς κι εκείνες που αγωνίζονται ενάντια στη φτώχεια και στέκονται αλληλέγγυα με τους φτωχούς και τους κατατρεγμένους.
Από τη μια βρίσκεται η δημοτική αρχή Μπακογιάννη, που με «αρρενωπό στυλ φέρελπι νέου» και «ευρωπαϊκό κοσμοπολιτισμό» ξηλώνει παγκάκια και μαζί την ανθρωπιά… κουβαλά ανορθολογισμό, σκοταδισμό και πολιτιστική καθυστέρηση και υπερασπίζεται το κέρδος, τον πλούτο και το χρήμα, τις πιο ταξικές έννοιες της ανθρώπινης ιστορίας…
Από την άλλη βρίσκεται η αλληλεγγύη των φτωχών που με δυο παλιόξυλα υπερασπίζεται ζωή κι ελευθερία, δικαιοσύνη κι ισότητα κι ίσως τελικά να διεκδικήσει μια άλλη κοινωνία χωρίς εκμετάλλευση, πολέμους και καταπίεση…
Γι’ αυτό όλο το επόμενο διάστημα στην πλατεία Βικτωρίας θα δώσουμε τη μάχη του παγκακιού… αυτοί θα ξηλώνουν κι εμείς θα δημιουργούμε! Για να νικήσουν οι αξίες των φτωχών και των καταπιεσμένων!
*Δημοτική σύμβουλος με την Αντικαπιταλιστική Ανατροπή στην Αθήνα, αναδημοσίευση από τον Σελιδοδείκτη
(Η φωτογραφία είναι του Μάριου Λώλου)
πηγη: prin.gr
Φονικός κόσμος

του Θανάση Σκαμνάκη
Μερικές φορές είναι σημαντικό, νομίζω, να αναπαράγονται οι ειδήσεις - εκείνες οι οποίες δεν παίζουν συχνά, ή δεν παίζουν ποτέ στα βρώμικα νερά των καναλιών της τηλεοπτικής Βενετίας μας - όχι γιατί μπορούν από μόνες να δημιουργήσουν συνείδηση, αλλά γιατί μπορούν να αποκαλύπτουν τι βρίσκεται πίσω από τα εκατομμύρια, δισεκατομμύρια μικρά μηνύματα, στο μεγάλο δίκτυο της αναπαραγόμενης (ψευδούς) ευδαιμονίας.
Ένα από τα βασικά δόγματα του νεοφιλελευθερισμού είναι πως ακόμα κι αν μεγαλώνουν σε ιλιγγιώδη μεγέθη οι ανισότητες μεταξύ πλούσιων και φτωχών, ο πλούτος και η ευημερία που παράγεται από την “απελευθέρωση” τις επιχειρηματικότητας και της ιδιωτικής εφευρετικότητας και του ανταγωνισμού είναι τέτοιος ώστε να κάνει όλον τον πλανήτη να ευημερεί, γιατί καθένας έχει να μοιραστεί κάτι παραπάνω από εκείνο που μοιραζόταν πριν. Μια αδιάκοπη πρόοδος που κάνει του πλούσιους πλουσιότερους αλλά και τους φτωχούς λιγότερο φτωχούς. Όλοι έχουν μερίδιο, μικρό ή μεγάλο στην ευημερία.
Αποδείχθηκε σωστό ως προς το πρώτο σκέλος, των πλουσίων που έγιναν ασύλληπτα πλούσιοι, αλλά όχι ως προς το δεύτερο, όπως δείχνει η πείρα και τα στοιχεία. Οι οποίοι δεύτεροι επί πλέον γίνονται θύματα του φονικού αυτού κόσμου της γυάλινης ευημερίας!
Η καρδιά του νεοφιλελεύθερου καπιταλισμού μας προμηθεύει τα υποδείγματα.
Η είδηση, λοιπόν, είναι πως στις ΗΠΑ περισσότεροι από 450.000 άνθρωποι πέθαναν από υπερβολική δόση ή από άλλες αιτίες σχετιζόμενες με το οπιούχο φάρμακο Oxycontin. To φάρμακο παράγεται από την εταιρεία Purdue Pharma, ιδιοκτησίας της οικογένειας Σάκλερ που θεωρείται μια από τις πλουσιότερες στην Αμερική και της οποίας μεγάλο μέρος της περιουσίας, περίπου 13 δισ. δολάρια, οφείλεται σε μεγάλο βαθμό στην κυκλοφορία του εν λόγω φαρμάκου.
Το φάρμακο είναι παυσίπονο και έχει βασικό συστατικό την οξυκωδόνη, συγγενή της ηρωίνης και δυο φορές πιο ισχυρή από τη μορφίνη. Η εταιρεία με μια πρωτοφανή εκστρατεία, στην οποία στράτευσε καθηγητές, άλλους επιστήμονες, γιατρούς, κυβερνητικούς παράγοντες, ιατρικά συνέδρια, δημοσιογράφους, ακαδημαϊκές έρευνες, γενναίες επιδοτήσεις και χρηματισμό, δωρεές για πολιτιστικές δραστηριότητες, φιλανθρωπίες και τέτοια, κατάφερε να κυριαρχήσει η άποψη πως το φάρμακο δεν ήταν εθιστικό και να εισπράξει δισεκατομμύρια. Όπως αναφέρεται, γιατρός του Αμερικανικού Οργανισμού Φαρμάκων και Τροφίμων, που ευθυνόταν για την έγκριση του Oxycontin, παραιτήθηκε και δυο χρόνια μετά προσλήφθηκε από την Prude.
Κάποια στιγμή, ύστερα από αλλεπάλληλες καταγγελίες, αφυπνίσθηκαν οι εισαγγελείς οι οποίοι συνέταξαν βαρύ κατηγορητήριο εναντίον της εταιρείας και τριών βασικών στελεχών της. Μια καταδίκη θα σήμαινε, πιθανότατα, κλείσιμο της εταιρείας και θα οδηγούσε τα στελέχη στη φυλακή.
Και ω του θαύματος! Το υπουργείο Δικαιοσύνης έξι μήνες μετά ήρθε σε συμβιβασμό με την εταιρεία, η οποία πλήρωσε 654 εκατ. δολάρια (τα κέρδη της εταιρείας στο διάστημα αυτό ξεπέρασαν τα 35 δισ. δολάρια) προκειμένου να περιοριστούν οι κατηγορίες και να βγουν οι υπεύθυνοι με αμυχές από την υπόθεση.
Για τους εκατοντάδες χιλιάδες νεκρούς και εθισμένους δεν έγινε, ως φαίνεται λόγος.
Αυτά συνέβησαν το σωτήριον έτος 2007, αλλά έγιναν γνωστά μόλις πριν λίγες μέρες.
Την πληροφορία με όλα τα στοιχεία θα την βρείτε, όπως κι εγώ, στην Εφημερίδα των Συντακτών σε σχετικό ολοσέλιδο άρθρο του Μπάμπη Μιχάλη.
Ο ωραίος κόσμος του νεοφιλελεύθερου καπιταλισμού έχει μερικά σκούρα σημεία, αλλά υπάρχουν οι κυβερνήσεις για να βρίσκουν τον τρόπο να τα “καθαρίζουν” και υπάρχουν πρόθυμοι επιστήμονες, ακαδημαϊκά πρόσωπα, δημοσιογράφοι και λοιποί, να υπηρετήσουν την εντεταλμένη αλήθεια!
“Να σου δώσω μια να σπάσεις…”;
πηγη: kommon.gr
«Πρωτόκολλο» για την κυβέρνηση οι απαιτήσεις των μεγαλοξενοδόχων

Aπό τον «Ριζοσπάστη» – Αποκαλυπτικό το έγγραφο της Πανελλήνιας Ενωσης Ξενοδόχων από τις 17 Ιούλη, που ζητά από την κυβέρνηση να μην ανακοινώνονται αναλυτικά οι περιοχές που υπάρχουν κρούσματα. Και η κυβέρνηση το έκανε πράξη!
Συγκεκριμένα, σε επιστολή που έστειλε στις 17 Ιούλη η Πανελλήνια Ενωση Ξενοδόχων προς την κυβέρνηση (και την οποία έχει στη διάθεσή της η εφημερίδα μας), αναφέρει επί λέξει:
«Στο σημείο αυτό επανερχόμαστε στο αίτημα που έχουμε υποβάλει και με προηγούμενη επιστολή μας, προκειμένου να αποφευχθεί η (μη σκόπιμη ασφαλώς) έμμεση στοχοποίηση των περιοχών στις οποίες σημειώνονται κρούσματα, οι ανακοινώσεις να περιορίζονται σε συνολικό αριθμό κρουσμάτων και να μην αναλύεται η χωρική κατανομή τους. Εκτός ασφαλώς αν ο αριθμός των κρουσμάτων είναι τέτοιος που απαιτείται σε κάποια συγκεκριμένη περιοχή να ληφθούν συγκεκριμένα μέτρα».
Το θέμα είχε αναδείξει ο «Ριζοσπάστης» και σε δημοσίευμα στις 21 Ιούλη, σημειώνοντας μεταξύ άλλων ότι «οι μεγαλοξενοδόχοι αξιώνουν ακόμα μεγαλύτερο κουκούλωμα στα στοιχεία για την εξέλιξη της πανδημίας στη χώρα, τα οποία έτσι κι αλλιώς δίνονται με το σταγονόμετρο από την κυβέρνηση».

Περίπου έναν μήνα μετά, την περασμένη Τρίτη 18 Αυγούστου, ακούσαμε από τον υφυπουργό Πολιτικής Προστασίας Νίκο Χαρδαλιά να επαναλαμβάνει σχεδόν λέξη προς λέξη όσα ζητούσαν οι μεγαλοξενοδόχοι από τον περασμένο Ιούλη. Είπε λοιπόν ο υπουργός: «Η μη ανακοίνωση συγκεκριμένου αριθμού κρουσμάτων ανά νησί, αλλά ανά Περιφερειακή Ενότητα (…) γίνεται για να μην υπάρχουν αυθαίρετα συμπεράσματα και στοχοποίηση της κάθε περιοχής».
Το στοιχείο αυτό επιβεβαιώνει την πρόσφατη καταγγελία της ΟΕΝΓΕ ότι σκόπιμα αποκρύπτονται οι περιοχές όπου υπάρχουν κρούσματα, και άρα θυσιάζεται η ενημέρωση κατοίκων και επισκεπτών, που είναι αναγκαία για την προστασία της υγείας τους.
Για άλλη μια φορά αποκαλύπτεται ότι η κυβέρνηση θυσιάζει την υγεία του λαού προς όφελος των επιχειρηματικών ομίλων και ότι το μόνο …πρωτόκολλο που τηρεί σχετικά με την πανδημία, είναι εκείνο της προστασίας της κερδοφορίας τους! Είναι άλλωστε φανερό ότι ο όρος «στοχοποίηση» στη γλώσσα της κυβέρνησης και των μεγαλοξενοδόχων, δεν αφορά γενικά και αόριστα περιοχές και τους κατοίκους της, αλλά τις μεγάλες τουριστικές μονάδες και τον τζίρο τους.
Οπως προκύπτει επομένως, στο πλαίσιο αυτών των υποδείξεων από τη μεριά των μεγάλων επιχειρήσεων, η κυβέρνηση έδωσε εντολή, μέσω των διοικήσεων των Υγειονομικών Περιφερειών (ΥΠΕ), τα Κέντρα Υγείας που λειτουργούν σε τουριστικές περιοχές να μη βγάζουν ενημερωτικά δελτία για τον αριθμό επιβεβαιωμένων κρουσμάτων Covid-19!
Το αποτέλεσμα είναι πως «εδώ και ένα μήνα από τότε που δόθηκε η εντολή, δεν έχει γίνει απολύτως καμία σχετική ενημέρωση προς τους κατοίκους και τους επισκέπτες, ούτε από τις ΥΠΕ ούτε από τον ΕΟΔΥ (…) Δεκάδες είναι οι καταγγελίες σωματείων για συγκάλυψη – αποσιώπηση και άρνηση ενημέρωσης των εργαζομένων σε μεγάλους εργασιακούς χώρους που έχουν επιβεβαιωμένα κρούσματα, με αποτέλεσμα να τίθεται σε κίνδυνο η υγεία τους», όπως κατήγγειλε προχτές η Ομοσπονδία Ενώσεων Νοσοκομειακών Γιατρών Ελλάδας (ΟΕΝΓΕ), καταγγελία η οποία επιβεβαιώθηκε στο ακέραιο από την τοποθέτηση του υφυπουργού.
πηγη: imerodromos.gr
Εξαφανίστηκαν οι ταξιδιωτικές εισπράξεις

Εισπράξεις μόλις 64 εκατ. ευρώ από τον τουρισμό είχε η χώρα τον Ιούνιο, έναντι 2,5 δισ. τον ίδιο μήνα πέρσι, ενώ στο εξάμηνο οι ταξιδιωτικές εισπράξεις ήταν μόλις 678 εκατ. ευρώ, έναντι 5,5 δισ. ευρώ στο πρώτο εξάμηνο του 2019.
Το στοιχείο, που αποτυπώνει κυριολεκτικά την κατάρρευση του τουριστικού προϊόντος από την πανδημία και τα περιοριστικά μέτρα, είναι το πιο χαρακτηριστικό ανάμεσα σε όσα ανακοίνωσε χθες η Τράπεζα της Ελλάδος για το ισοζύγιο τρεχουσών συναλλαγών τον Ιούνιο. Η... εξαφάνιση των εσόδων από τον τουρισμό, πέρα από το διαρθρωτικό για την οικονομία πρόβλημα της υπερβολικής εξάρτησης του ΑΕΠ και της απασχόλησης από τον εξαιρετικά ευαίσθητο στις συγκυρίες κλάδο, τροφοδοτεί και την αύξηση του ελλείμματος στο ισοζύγιο τρεχουσών συναλλαγών στο 1,4 δισ. ευρώ έναντι πλεονάσματος 805 εκατ. ευρώ τον περσινό Ιούνιο, ακριβώς για τους αντίθετους λόγους: την υψηλή επίδοση στις εισπράξεις από τον τουρισμό.
Οπως αναφέρει το δελτίο της ΤτΕ, το πλεόνασμα του ταξιδιωτικού ισοζυγίου συρρικνώθηκε, καθώς οι αφίξεις ταξιδιωτών και οι σχετικές εισπράξεις παρουσίασαν μείωση κατά 93,8% και 97,5%, αντίστοιχα. Μείωση κατά 39,7% καταγράφηκε στο ισοζύγιο μεταφορών, λόγω της επιδείνωσης των ισοζυγίων των θαλάσσιων και των αεροπορικών μεταφορών.
Σε εξάμηνη βάση το έλλειμμα του ισοζυγίου τρεχουσών συναλλαγών έφτασε τα 7 δισ. ευρώ, αυξημένο κατά 2,9 δισ. σε σχέση με το περσινό πρώτο εξάμηνο.
Τέλος, αξιοσημείωτο είναι ότι τον Ιούνιο αυξήθηκαν τα συναλλαγματικά διαθέσιμα της χώρας και διαμορφώθηκαν σε 8,9 δισ. ευρώ έναντι 6,7 δισ. ευρώ πέρσι τον ίδιο μήνα. Κι αυτό εν μέρει αποτελεί ένδειξη της αποχής από ταξίδια και τουρισμό.
πηγη: efsyn.gr
- Τελευταια
- Δημοφιλή