Π.Ε.Ν.Ε.Ν.
Τρίτη, 01 Σεπτεμβρίου 2020 04:53
Όλα όσα απίστευτα ακούστηκαν στο συνέδριο των Ρεπουμπλικανών
Ολοκληρώθηκε την περασμένη εβδομάδα κάτι που έμοιαζε μεταξύ παράστασης του Σεφερλή στο Δελφινάριο και σκετς των ΑΜΑΝ, με δόσεις δευτεροκλασάτου τρας ριάλιτι του Star, υπό τον τίτλο συνέδριο Ρεπουμπλικανικού Κόμματος 2020, ενόψει φυσικά και της κρίσιμης προεδρικής εκλογής του Νοέμβρη.
Καταρχάς θα πρέπει να λάβουμε υπόψιν ότι οι Δημοκρατικοί αυτή τη στιγμή είναι καβάλα στο άλογο. Είναι μπροστά σε όλες τις δημοσκοπήσεις, φαίνεται να κερδίζουν όλες τις κρίσιμες περιφέρειες και να φτάνουν με σχετική άνεση στον απαιτούμενο αριθμό εκλεκτόρων. Στο συνέδριό τους που προηγήθηκε φάνηκε ενότητα, στήριξη στο δίδυμο Μπάιντεν-Χάρις από όλες τις πτέρυγες του κόμματος, ομιλίες από Μπαράκ Ομπάμα, Μπιλ Κλίντον, γενικά μια χαρούμενη ατρόσφαιρα, χαρές, πανηγύρια κτλ. Στην αντίπερα όχθη ο πρόεδρος Τραμπ βλέπει την ήττα να έρχεται, η διαχείριση της πανδημίας με τους χιλιάδες νεκρούς έχει στραπατσάρει για τα καλά την εικόνα του, δέχεται κριτική εκ των έσω του Ρεπουμπλικανικού κόμματος (ο μόνος εν ζωή Ρεπουμπλικάνος πρόεδρος, ο Τζορτζ Μπους, δεν πήγε καν στο συνέδριο, άλλωστε δεν είχε στηρίξει ούτε το 2016) ενώ προσπαθεί να ενεργοποιήσει τα συντηρητικά αντανακλαστικά των ψηφοφόρων του χρησιμοποιώντας τις διαδηλώσεις ενάντια στις δολοφονίες αφροαμερικανών από την αστυνομία.
Το δόγμα νόμος και τάξη (Law and order) χιλιοειπώθηκε από όλους τους ομιλητές στο συνέδριο ενώ ιδεολογικά φαίνεται να μιλάμε για κάτι ανάμεσα σε Φαήλο Κρανιδιώτη και Ηλία Κασιδιάρη. Το συνέδριο ουσιαστικά αποτέλεσε μια προσπάθεια του Τραμπ να κερδίσει ξανά την εμπιστοσύνη του κόμματός του και να φανεί ότι έχει ακόμα τον έλεγχο. Αυτή τη φορά όμως έλειψαν οι δηλώσεις στήριξης από τους δισεκατομμυριούχους φίλους του (όπως ο Πίτερ Θιλ που είχε μιλήσει στο συνέδριο του 2016, σημάδι των δυσκολιών και πιέσεων που δέχεται και αναμένεται να δεχτεί η αμερικανική οικονομία στην κρίση που έρχεται) και αρκέστηκε σε ένα κατάλογο ομιλητών από το ευρύτερο (συγγενικό και όχι μόνο) περιβάλλον του που ήταν κάτι παραπάνω από αρκετό για να καταλάβει κανείς τον ιδεολογικό ακροδεξιό αχταρμά που επικρατεί στο κεφάλι τους.
Η κόρη του Τραμπ, Ιβάνκα, και “η πρώτη κυρία” Μελάνια, προσπάθησαν να μας πείσουν πόσο γλυκούλης και παρεξηγημένος είναι ο πρόεδρος στις πιο “ανθρώπινες” ομιλίες του συνεδρίου (πιθανόν πίσω από τις κουρτίνες να γέλαγε και ο ίδιος ο Ντόναλντ όταν τις άκουγε), ενώ αντίθετα στο πολιτικό σκέλος οι ομιλητές πάσχιζαν να μας πείσουν ότι ο Τζο ο Μπάιντεν είναι κάτι μεταξύ Φιντέλ Κάστρο και Κάρλος το τσακάλι (ενώ στην πραγματικότητα είναι κάτι μεταξύ Ανδρέα Λοβέρδου και Νίκου Δένδια).
O Ματ Γκέετς, μέλος της Βουλής των αντιπροσώπων, έδωσε από την αρχή τον τόνο. “Η εκλογή Μπάιντεν μοιάζει με ταινία τρόμου στην πραγματικότητα. Θα σας αφοπλίσουν, θα αδειάσουν τις φυλακές, θα σας κλειδώσουν στο σπίτι και θα καλέσουν την MS-13 να μείνει στο διπλανό σπίτι (η MS-13 είναι μία από πιο βίαιες συμμορίες στην ιστορία, ιδρύθηκε στα 70s στην Καλιφόρνια από μετανάστες από το Ελ Σαλβαδόρ για να προστατέψει τους ομοεθνείς της από αντίπαλες συμμορίες). Η αστυνομία δεν θα έρχεται όταν την καλείτε γιατί θα της κόψουν την χρηματοδότηση”.
Ο 26χρονος Τσάρλι Κερκ από την πλευρά του, ο οποίος είναι πρόεδρος και συνιδρυτής της ακροδεξιάς ΜΚΟ Turning Point USA, ανέφερε ότι “Ο Τραμπ είναι ο σωματοφύλακας του δυτικού πολιτισμού. Εκλέχτηκε για να προστατέψει τις οικογένειες μας από τον εκδικητικό όχλο που επιδιώκει να καταστρέψει τον τρόπο ζωής μας, τις γειτονίες μας, τα σχολεία, τις εκκλησίες, τις αξίες μας.” Αξίζει να κάνουμε μία ευχάριστη παρένθεση και να τονιστεί εδώ ότι η συγκεκριμένη ΜΚΟ στην αρχή της πανδημίας αμφισβητούσε την ύπαρξη του κορονοϊού μέχρι που ο συνιδρυτής της νόσησε και πέθανε από αυτόν.
Το δικό τους μήνυμα μέσω μαγνητοσκοπημένου βίντεο έστειλαν ο Ματ και η Πάτυ Μακλόσκι και αν αναρωτιέστε ποιοι είναι αυτοί, είναι το ζευγάρι που έγινε viral όταν βγήκε οπλισμένο και με το χέρι στην σκανδάλη στην αυλή του σπιτιού του στο Σεντ Λούις όταν έξω από αυτό πέρναγε πορεία διαμαρτυρίας για την δολοφονία του Τζορτζ Φλόυντ. “Σας στέλνουμε το μήνυμα μας από το Σεντ Λούις του Μιζούρι, εδώ που μπορεί να μας είδατε να υπερασπιζόμαστε το σπίτι μας όταν ένας όχλος από διαδηλωτές πέρασε έξω από τη γειτονιά μας. Αυτοί οι ακραίοι ριζοσπάστες (!) δεν ικανοποιούνται με το να διαδηλώνουν στο δρόμο, θέλουν να περάσουν τις πύλες του Κογκρέσου, θέλει να πάρουν τον έλεγχο, θέλουν τη δύναμη. Μην αυταπατάστε οπουδήποτε κι αν μένετε, η οικογένειά σας δεν θα είναι ασφαλής στην Αμερική των ριζοσπαστικών Δημοκρατικών” κι αν θέλετε να τραβήξετε τα μαλλιά σας, ακόμα δεν έχουν έρθει οι καλύτεροι.
Ο Μάξιμο Αλβαρεζ, ένας επιχειρηματίας από τη Φλόριντα, είπε χαρακτηριστικά “Ο πρόεδρος Τραμπ μάχεται τις δυνάμεις της αναρχίας και του κομμουνισμού. Δεν έχω καμία αμφιβολία ότι ο αντίπαλος του από το βάλτο της Ουάσινγκτον θα παραδώσει τη χώρα σε αυτές τις επικίνδυνες δυνάμεις” για να έρθει να συμπληρώσει ο γιος του προέδρου Ντόναλντ Τραμπ Τζούνιορ “Οι ιδρυτές αυτής της χώρας πίστευαν ότι δεν υπάρχει ανώτερο πράγμα από το θεόσταλτο δικαίωμα μας να σκεφτόμαστε για τον εαυτό μας, τώρα η Αριστερά θέλει να ακυρώσει αυτό το δικαίωμα. Ο Τζο Μπάιντεν και οι ριζοσπάστες έρχονται για την ελευθερία του λόγου μας. Θέλουν να μας εκφοβίσουν για να υποταχτούμε. Αν γίνει το δικό τους δεν θα μιλάμε πια για σιωπηλή μειοψηφία αλλά για φιμωμένη πλειοψηφία.”
Τη δική της πινελιά πρόσθεσε και η Αφροαμερικανίδα Κιμ Κλέηκιλ, υποψήφια για το Κογκρέσο, που προειδοποίησε για εγκαταλελειμμένα κτήρια, κάβες ποτών σε κάθε γωνία, ναρκομανείς και όπλα στους δρόμους αν επικρατήσει τελικά ο Τζο Μπάιντεν. Η ομιλία όμως που έκλεψε τις εντυπώσεις δεν ήταν άλλη από αυτή της Κίμπερλι Γκυλφόυλ. Η δικηγόρος η οποία είναι σύμβουλος του προέδρου Τραμπ (ταυτόχρονα έχει σχέση με τον μεγαλύτερο γιο του) έδωσε ρέστα. Σε μια παθιασμένη ομιλία με ένταση και υψηλούς τόνους αφού πρώτα συστήθηκε “Σας απευθύνομαι απόψε σαν μητέρα, σαν Λατίνα και περήφανη Αμερικανίδα και οπαδός του Ντόναλντ Τραμπ που έχτισε την ισχυρότερη οικονομία του κόσμο για την εργατική και τη μεσαία τάξη”, στη συνέχεια πήρε το όπλο της: ”Οι Δημοκρατικοί θέλουν ανοιχτά σύνορα και κλειστά σχολεία. Η μητέρα μου ήταν μετανάστρια δασκάλα από το Εκουαδόρ και αισθάνομαι υποχρέωση σαν Αμερικανίδα να προστατέψω το Αμερικανικό Όνειρο. Οι ίδιες σοσιαλιστικές πολιτικές που κατέστρεψαν την Κούβα και τη Βενεζουέλα δεν πρέπει να βρουν χώρο στις πόλεις μας και στα στα σχολεία μας. Θέλουν να σας κλέψουν την ελευθερία, θέλουν να ελέγχουν τι βλέπετε και τι σκέφτεστε, έτσι ώστε να ελέγχουν τον τρόπο που ζείτε. Θέλουν να σας υποδουλώσουν στην αδύναμη, εξαρτώμενη, φιλελεύθερη ιδεολογία του θύματος σε σημείο να μην αναγνωρίζετε τον εαυτό σας ή τη χώρα σας”. Για να κλείσει εντυπωσιακά: “Κυρίες και κύριοι, μαχητές και μαχήτριες της ελευθερίας και του Αμερικανικού ονείρου, τα καλύτερα είναι μπροστά μας”.
Ακροδεξιά τσιτάτα, τρομολαγνεία, απύθμενο μίσος για οτιδήποτε μοιάζει “αριστερό” , σχεδόν ποινικοποίηση ακόμα και της λέξης ριζοσπαστικός υπό το φύλλο συκής της “ελευθερίας” και σε πιάνει ανατριχίλα αν αναλογιστείς ότι μιλάμε για την ηγέτιδα του δυτικού πολιτισμού, την κοιτίδα του καπιταλιστικού κόσμου που συνήθως διαμορφώνει ατζέντα και δείχνει μία γεύση από τον κόσμο που έρχεται.
ΠΗΓΗ: katiousa.gr
Κατηγορία
ΔΙΕΘΝΗ
Ετικέτες
Τρίτη, 01 Σεπτεμβρίου 2020 04:50
Μειωμένη η δύναμη του ελληνικού εμπορικού στόλου
Η δύναμη του Ελληνικού Εμπορικού Στόλου (πλοία 100 ΚΟΧ και άνω) μειώθηκε κατά 1,5% τον περασμένο Ιούνιο σε σχέση με τον Ιούνιο του 2019, ενώ σημείωσε αύξηση 1% κατά την αντίστοιχη σύγκριση του έτους 2019 προς το 2018, σύμφωνα με στοιχεία της Ελληνικής Στατιστικής Υπηρεσίας (ΕΛΣΤΑΤ).
Όπως αναπαρίσταται από τον Πίνακα 1, η ολική χωρητικότητα του Ελληνικού Εμπορικού Στόλου, από πλοία 100 ΚΟΧ και άνω, τον περασμένο Ιούνιο σημείωσε μείωση της τάξεως του 2,7%, συγκριτικά με τον Ιούνιο του 2019. Μείωση κατά 2,4 % σημειώθηκε επίσης κατά την αντίστοιχη σύγκριση του έτους 2019 προς το 2018.
Το Γράφημα 1 που παρατίθεται παρακάτω δείχνει την πορεία της Δύναμης και της Ολικής Χωρητικότητας των ελληνικών εμπορικών πλοίων (100 ΚΟΧ και άνω), σε μηνιαία βάση από τον Ιανουάριο του 2017 έως και τον Ιούνιο του 2020.
Να σημειωθεί ότι ο ελληνικός εμπορικός στόλος ορίζεται το σύνολο των εμπορικών πλοίων με ελληνική σημαία. Η ελληνική σημαία που φέρουν τα ανωτέρω πλοία δείχνει ότι όλοι οι οικονομικοί και εμπορικοί κανόνες με τους οποίους διεξάγονται οι θαλάσσιες δραστηριότητές τους, όπως επιδοτήσεις ναυπηγήσεων, περιορισμοί φόρτωσης, αποθεματοποιήσεις αποσβέσεων και άλλες φορολογικές διατάξεις, καθορίζονται από τις αρμόδιες ελληνικές αρχές.
ΠΗΓΗ: naftikachronika.gr
Κατηγορία
ΝΑΥΤΙΛΙΑ
Ετικέτες
Τρίτη, 01 Σεπτεμβρίου 2020 04:44
Είστε 50αρης; Να πώς θα είστε πάντα fit
Στην ενδυνάμωση και την προστασία της μυικής μάζας από τη φθορά που επέρχεται με τη γήρανση φαίνεται πως συμβάλλει η αυξημένη πρόσληψη βιταμίνης C, σύμφωνα με νέα επιστημονική μελέτη
Η βιταμίνη C ενδεχομένως να είναι το κλειδί για μεγαλύτερη μυική μάζα αργότερα στη ζωή, υποστηρίζει νέα έρευνα από το Πανεπιστήμιο της Ανατολικής Αγγλίας (UEA). Πιο συγκεκριμένα, η μελέτη δείχνει ότι οι άνθρωποι μεγαλύτερης ηλικίας που προσλαμβάνουν αρκετή βιταμίνη C από εσπεριδοειδή φρούτα, μούρα και λαχανικά έχουν καλύτερη σκελετική υγεία και μυική μάζα.
Το στοιχείο αυτό είναι σημαντικό, καθώς οι άνθρωποι τείνουν να χάνουν μυική μάζα καθώς μεγαλώνουν, καταλήγοντας σε σαρκοπενία, πάθηση που χαρακτηρίζεται από απώλεια μυικής μάζας και λειτουργικότητας, κατάγματα και μειωμένη ποιότητα ζωής.
«Καθώς μεγαλώνουμε, χάνουμε μυική μάζα και δύναμη. Ενδεικτικά, οι άνθρωποι άνω των 50 ετών χάνουν έως και 1% μυικής μάζας κάθε χρόνο και η απώλεια αυτή θεωρείται ότι αφορά πάνω από 50 εκατομμύρια ανθρώπους σε όλο τον κόσμο. Πρόκειται για ένα σοβαρό πρόβλημα, καθώς μπορεί να οδηγήσει σε κατάγματα και άλλα άσχημα αποτελέσματα όπως η σαρκοπενία, η σωματική ανικανότητα, ο διαβήτης τύπου 2, η μειωμένη ποιότητα ζωής και ο θάνατος», αναφέρει η επικεφαλής ερευνήτριας από την Ιατρική Σχολή Norwich (UEA), καθηγήτρια Ailsa Welch και προσθέτει:
«Γνωρίζουμε ότι η πρόσληψη βιταμίνης C συνδέεται με τη μυική μάζα, καθώς βοηθά στην προστασία των κυττάρων και των ιστών που προφυλάσσουν το σώμα από δυνητικά επιβλαβείς ουσίες, τις ελεύθερες ρίζες. Οι ελεύθερες ρίζες μπορούν να συμβάλουν στην καταστροφή των μυών, επιταχύνοντας έτσι και τη φθορά λόγω ηλικίας. Μέχρι σήμερα, όμως, ήταν λίγες οι μελέτες που διερευνούσαν τη σημασία της πρόσληψης βιταμίνης C στους μεγάλους σε ηλικία ανθρώπους, γι’αυτό και εμείς θελήσαμε να βρούμε αν εκείνοι που προσλαμβάνουν περισσότερη βιταμίνη C έχουν μεγαλύτερη μυική μάζα».
Για να καταλήξουν στα συμπεράσματά τους, οι ερευνητές μελέτησαν δεδομένα περισσότερων από 13.000 ανθρώπων ηλικίας 42-82 ετών, υπολογίζοντας τη μυική μάζα και αναλύοντας την πρόσληψη βιταμίνης C με βάση ένα ημερολόγιο διατροφής επτά ημερών. Εξέτασαν επίσης την ποσότητα βιταμίνης C στο αίμα των συμμετεχόντων.
Όπως αναδείχθηκε από τα αποτελέσματα, οι άνθρωποι με τις μεγαλύτερες ποσότητες βιταμίνης C στη διατροφή ή το αίμα τους είχαν τη μεγαλύτερη εκτιμώμενη μυική μάζα, σε σύγκριση με όσους είχαν μικρότερες ποσότητες.
«Τα ευρήματά μας υποδεικνύουν ότι η βιταμίνη C είναι σημαντική για την υγεία των μυών στους μεγαλύτερους σε ηλικία άνδρες και γυναίκες και ίσως είναι χρήσιμη και για την πρόληψη της απώλειας μυικής μάζας λόγω ηλικίας», αναφέρουν καταληκτικά οι ερευνητές.
ΠΗΓΗ: ygeiamou.gr
Κατηγορία
ΥΓΕΙΑ
Ετικέτες
Τρίτη, 01 Σεπτεμβρίου 2020 04:37
Τραυματισμοί και θάνατοι εν ώρα εργασίας — μία άσκηση προβληματισμού
Προσφάτως ήταν ένα φωτοβολταϊκό πάρκο. Προηγουμένως, ένα πλοίο. Πριν από ένα μήνα, μία οικοδομή, και πριν από ένα χρόνο, κάποιο εργοτάξιο. Το σκηνικό μπορεί ν’ αλλάζει, ωστόσο το αποτέλεσμα παραμένει το ίδιο: κάθε χρόνο, στην Ελλάδα, αρκετοί είναι εκείνοι που τραυματίζονται ή και πεθαίνουν εν ώρα εργασίας.
Όμως, πόσο ακριβώς είναι το «αρκετοί»; Αναζητώντας σχετικά στοιχεία στο διαδίκτυο, διαπίστωσα ότι η Eurostat έχει ένα εκτενές αρχείο για όλες τις ευρωπαϊκές χώρες έως και το 2018. Από εκεί μπορεί κανείς να αντλήσει πληροφορίες οι οποίες αφορούν τόσο το θύμα όσο και το περιστατικό καθαυτό. Στο παρόν άρθρο θα γίνει αναφορά στην ηλικία και το φύλο του θύματος, στη σοβαρότητα του περιστατικού (θανάσιμο ή όχι – στη δεύτερη περίπτωση, θα σχολιαστεί το πόσες ημέρες έμεινε ο εργαζόμενος εκτός εργασίας προκειμένου να αναρρώσει, καθώς και το αν η βλάβη που του προκάλεσε το ατύχημα ήταν μόνιμη), στον εργασιακό χώρο όπου συνέβη το περιστατικό και, τέλος, στον τρόπο με τον οποίο τραυματίστηκε το θύμα. Το χρονικό διάστημα μελέτης είναι η πενταετία 2014-2018, έτη κατά τα οποία η εργασιακή επισφάλεια –εκφρασμένη με οποιονδήποτε τρόπο– είχε ήδη πάρει ανηφορική πορεία.
Α′ «ΕΡΓΑΤΙΚΑ ΑΤΥΧΗΜΑΤΑ»
Αρχικά, θα δούμε τα δεδομένα για τα εργατικά ατυχήματα, ξεκινώντας από το άθροισμά τους ανά έτος.
Γράφημα 1
Είναι προφανής η αυξητική τους τάση εντός της πενταετίας, με τη διαφορά μεταξύ του 2014 και του 2018 να ισούται με +31,76%. Το πώς κατανέμονται αυτά τα περιστατικά μεταξύ αντρών και γυναικών, παρουσιάζεται στο παρακάτω γράφημα:
Γράφημα 2
Όσον αφορά την ηλικιακή κατανομή, έχει ως εξής:
Γράφημα 3
Ορισμένα από τα εργατικά ατυχήματα που έλαβαν χώρα, απαίτησαν είτε 183 ημέρες ανάρρωσης (άρα και αποχής του θύματος από την εργασία), είτε πάνω από 183 ημέρες ανάρρωσης, είτε προκάλεσαν μία μόνιμη βλάβη στον εργαζόμενο. Στο γράφημα που ακολουθεί φαίνεται η αριθμητική κατανομή τους ανά έτος.
Γράφημα 4
Προτού προχωρήσουμε στα δεδομένα των εργατικών δυστυχημάτων,ενδιαφέρον παρουσιάζει και η πληροφορία σχετικά με τον χώρο εργασίας όπου συνέβη το ατύχημα. Εδώ θα εξετάσουμε τη διάκριση που γίνεται ανάλογα με το αν πρόκειται ή όχι για τον μόνιμο εργασιακό χώρο. Υπάρχουν, λοιπόν, τέσσερις κατηγορίες: α) συνήθης εργασιακός χώρος ή εντός της συνήθους τοπικής μονάδας εργασίας, β) περιστασιακός ή κινητός εργασιακός χώρος ή κατά τη διάρκεια ταξιδιού για λογαριασμό της επιχείρησης, γ) άλλος εργασιακός χώρος, δ) αδιευκρίνιστος εργασιακός χώρος. Από το γράφημα απουσιάζει η γ κατηγορία (έχουμε από ένα ατύχημα το 2014 και το 2015) και η δ (9 ατυχήματα το 2014 και 16 το 2016).
Γράφημα 5
Β′ «ΕΡΓΑΤΙΚΑ ΔΥΣΤΥΧΗΜΑΤΑ»
Ακολουθώντας την ίδια λογική, θα παρουσιαστούν τα αντίστοιχα γραφήματα, και ένα επιπλέον, για τα εργατικά δυστυχήματα, πάντα για το ίδιο χρονικό διάστημα. Ξεκινάμε και πάλι με το σύνολό τους, συνεχίζουμε με την κατανομή σε άντρες και γυναίκες, ανάλογα με την ηλικία, με τον εργασιακό χώρο και ολοκληρώνουμε με την κατανομή ανάλογα με τον τρόπο τραυματισμού του θύματος.
Γράφημα 6
Από το παραπάνω γράφημα προκύπτει ότι η διαφορά μεταξύ 2014 και 2018 ισούται με +32,14%. Επίσης, να σημειωθεί ότι από το Γράφημα 7 απουσιάζουν τα στοιχεία για το 2018 (δεν τα είχε στη διάθεσή της η Eurostat), αλλά και στο Γράφημα 8 λείπει ο αριθμός για το έτος 2018 στην ηλικιακή κατηγορία «<25» (για τον ίδιο λόγο).
Γράφημα 7
Γράφημα 8
Γράφημα 9
Το επιπλέον γράφημα για τα εργατικά δυστυχήματα σχετίζεται με τον τρόπο τραυματισμού και διακρίνουμε τις εξής κατηγορίες: i) οριζόντια ή κάθετη πρόσκρουση προς ή αντίθετα σε στατικό αντικείμενο (το θύμα βρίσκεται εν κινήσει), ii) επαφή με ηλεκτρικό ρεύμα, θερμότητα, επικίνδυνα υλικά, iii) χτύπημα από ή πρόσκρουση με κινητό αντικείμενο, iv) πνιγμός, ενταφιασμός, περικύκλωση, v) παγίδευση, σύνθλιψη.
Γράφημα 10
Γ′ Η ΕΥΡΩΠΑΪΚΗ ΔΙΑΣΤΑΣΗ
Για να αποκτήσουμε μία ακόμη καλύτερη τάξη μεγέθους, θα αντιπαραβάλω τα στοιχεία της Ευρωπαϊκής Ένωσης (συνολικά για τα 27 κράτη-μέλη της, εξαιρώ τη Μεγάλη Βρετανία) με εκείνα της Ελλάδας. Το έτος 2018 θα μείνει εκτός λόγω έλλειψης στοιχείων για όλες τις χώρες αυτό τον χρόνο. Να σημειωθεί ότι τα παρουσιαζόμενα ποσοστά προέκυψαν αφού λήφθηκαν υπ’ όψιν τα στοιχεία για το πόσοι εργάστηκαν από το 2014 έως και το 2017 (συμπεριλαμβανομένων των αυτοαπασχολούμενων), πάντα σύμφωνα με την Eurostat.
Γράφημα 11
Γράφημα 12
Δ′ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΗ ΣΧΟΛΙΑΣΜΟΥ
Έχουμε όλοι ακούσει αυτές τις ειδήσεις που παίζουν μετά τα πρώτα θέματα, κάπου στη μέση του δελτίου –συνήθως, δεν υπάρχει κάποιο ειδικό ρεπορτάζ γι’ αυτές, βγαίνει μόνο ένας δημοσιογράφος από την αίθουσα σύνταξης και τις ανακοινώνει– οι οποίες θα αναφέρονται σε κάποιον «άτυχο 35χρονο» ο οποίος βρήκε «τραγικό τέλος» εν ώρα εργασίας. Ο «άτυχος νέος» μπορεί, λόγου χάρη, να είναι ηλεκτρολόγος βάρδιας, η επιχείρηση για την οποία δούλευε να «εκφράζει τα θερμά της συλλυπητήρια στην οικογένεια», ενδεχομένως κάποια συνδικάτα και σωματεία να μιλάνε απερίφραστα για «εργοδοτικό έγκλημα» και να καλούν σε απεργία.
Τα ζητούμενα είναι πολλά. Πρώτον, ο «35χρονος», ο «27χρονος», ο «νεκρός πλοίαρχος», ο «60χρονος οικοδόμος», όλοι τους, έχουν όνομα, επώνυμο και πολλαπλές ιδιότητες, μία εκ των οποίων ήταν και αυτή του εργαζόμενου. Στα τρία πρώτα μέρη του παρόντος κειμένου, παρουσίασα αριθμούς. Νούμερα ιδιαιτέρως χρήσιμα για την εξαγωγή κάποιων πρώτων συμπερασμάτων και για περαιτέρω διερεύνηση, τα οποία ωστόσο αντιστοιχούν σε ανθρώπους. Αλίμονο, θα μου πείτε, το γνωρίζουμε. Μ’ ενδιαφέρει περισσότερο να το συνειδητοποιήσετε και να δώσετε σε καθένα από αυτά τον χώρο –και ενδεχομένως– τη συντριβή που του αναλογούν. Εδώ, στον «Ημεροδρόμο», έχω γράψει ξανά για την ψυχρότητα και την αδιαφορία με την οποία έχουμε συνηθίσει να αντιμετωπίζουμε τον θάνατο· δε μας κάνει εντύπωση, δε μας συγκλονίζει, περνά κάπως… στα ψιλά. Κι αυτό είναι μία εξέλιξη ιδιαιτέρως επικίνδυνη, γιατί μία στάση «ε, και;» απέναντι στον θάνατο δεν είναι παρά μία στάση «ε, και;» απέναντι στη ζωή, και πιστέψτε με, δε μιλώ επ’ ουδενί λόγω με… κοελική χροιά, παρά με τη διαρκή αγωνία τού να ξεχάσω ότι συν-υπάρχω.
Δεύτερον, εκτός από τους θανάτους, σημαντικό στοιχείο για εμένα αποτελεί το Γράφημα 4. Κάποια ατυχήματα έχουν οδηγήσει σε μακριά αποχή από την εργασία ή σε μία μόνιμη βλάβη. Ειδικά στη δεύτερη περίπτωση, το πιθανότερο είναι ότι ο εργαζόμενος παύει να είναι λειτουργικός, για να μιλήσω με όρους… παραγωγικότητας που τόσο αρέσουν στην εποχή.
Τρίτον, σύμφωνα με τα Γραφήματα 11 και 12, είναι μικρά τα ποσοστά των ατυχημάτων και ακόμη πιο μικρά εκείνα των θανάτων. Επαναλαμβάνω ότι για να υπολογίσω τα εν λόγω ποσοστά στηρίχτηκα στα στοιχεία απασχόλησης της Eurostat, λαμβάνοντας στα υπόψη και τους αυτοαπασχολούμενους. Για τον περιορισμό του σφάλματος, θα ήταν ορθότερο να γίνει επιλογή συγκεκριμένων εργασιακών κλάδων, καθότι ένας υπάλληλος στα ΚΕΠ καταλαβαίνουμε καλά ότι δεν έχει την ίδια πιθανότητα ατυχήματος ή δυστυχήματος στον χώρο εργασίας του σε σχέση με έναν εργαζόμενο σε λατομείο. Επίσης, υπάρχει ένα ποσοστό αδήλωτων εργαζομένων (Ελλήνων και αλλοδαπών) το οποίο δεν απεικονίζεται πουθενά.
Τέταρτον,με περισσή λύπη διαπιστώνω ότι είναι αρκετοί εκείνοι που θέλουν να υποτιμήσουν το εργατικό κίνημα, αντιμετωπίζοντάς το σαν κάτι παρωχημένο και γραφικό, το οποίο εξαντλείται στο «γιαπί, το πηλοφόρι, το μυστρί», στην παγωμένη τσιμινιέρα, αλλά και στην πορεία διαμαρτυρίας στην Κλαυθμώνος, στις 11 π.μ.. Το εργατικό κίνημα είναι συμμετοχή, αλληλεγγύη και διεκδίκηση. Στην περίπτωση των εργατικών ατυχημάτων και δυστυχημάτων είναι και καταγγελία. Αν και ανέκαθεν θεωρούσα ηλίθιο να διευκρινίζεις πράγματα αυτονόητα, ίσως να χρειαστεί να πω ότι δε μίλησα για συνδικαλισμό, αλλά για εργατικό κίνημα. Αλλά αυτό είναι μεγάλη κουβέντα και δεν είναι της παρούσης. Επιπροσθέτως, για να επανέλθω στο θέμα του παρόντος άρθρου, κάνω τη συγκεκριμένη αναφορά στο εργατικό κίνημα θέλοντας επιπλέον να συνδέσω την απαξίωσή του με την απαξίωση των εργασιακών συνθηκών και των εργασιακών δικαιωμάτων. Όλα αυτά δημιουργούν κλίμα, το κλίμα δημιουργεί πρακτικές, και οι πρακτικές δημιουργούν θύματα.
Και έστω ότι δε χρειαζόμαστε το εργατικό κίνημα για να καταγγείλει τις αυθαιρεσίες μίας επιχείρησης στην οποία εργαζόμαστε και οι οποίες αυθαιρεσίες φτάνουν στο σημείο έως και να στερήσουν τη ζωή κάποιου. Άρα, πέμπτον, ρωτώ: ποιος ελέγχει τον τρόπο λειτουργίας των επιχειρήσεων. Ποιος διασφαλίζει ότι τηρούνται οι κανόνες υγιεινής και τα μέτρα ασφαλείας. Ποιος επιβάλλει κυρώσεις εάν κάποια επιχείρηση δεν πληροί τα παραπάνω. Ποιος εγγυάται ότι οι εργαζόμενοι δέχονται την κατάλληλη εκπαίδευση, δηλαδή εκείνη η οποία ελαχιστοποιεί (ή ακόμη κι εκμηδενίζει) την πιθανότητα ενός ατυχήματος ή δυστυχήματος. Ποιος προστατεύει τον εργαζόμενο. Ποιος φροντίζει ο εργαζόμενος να επανενταχθεί στον εργασιακό στίβο μετά από αποχή έως και 183 ημερών.
Δε θα προβώ σε συμπεράσματα, διότι δεν ήταν εξαρχής αυτός ο σκοπός μου. Εξάλλου για κάτι τέτοιο απαιτείται πολύμηνη μελέτη και εμβριθής στατιστική ανάλυση. Δικό μου μέλημα είναι η δημιουργία προβληματισμού· όχι μόνο για όσα έχουν γίνει μέχρι τώρα, αλλά και για όσα πρόκειται να γίνουν μελλοντικά.
*Το σκίτσο που συνοδεύει το άρθρο είναι του Steve Cup
ΠΗΓΗ: imerodromos.gr
Κατηγορία
ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΟΙ - ΣΥΝΔΙΚΑΤΑ - ΑΓΩΝΕΣ
Ετικέτες
- Τελευταια
- Δημοφιλή