ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΜΗΛΑΚΑΣ

Το ερώτημα αν οι ΗΠΑ μπορούν να παρέμβουν στη δομή και τον σχεδιασμό των ελληνικών εξοπλισμών είναι, προφανώς, ρητορικό. Οι ΗΠΑ έχουν και αξιοποιούν τις δυνατότητες παρέμβασης όπως συμβαίνει ακριβώς αυτήν την περίοδο με την απαίτησή τους – σύμφωνα με τα όσα πληροφορείται το «Π» – για απόσυρση αμερικανικών πυραυλικών συστημάτων τα οποία έχουν εδώ και χρόνια εγκατασταθεί στα ελληνικά νησιά του ανατολικού Αιγαίου.

Σύμφωνα με πληροφορίες η «επιχειρηματολογία» της αμερικανικής διπλωματικής γραφειοκρατίας λέει ότι: Αφού η Ελλάδα προχωρά την αγορά των γαλλικών αεροσκαφών Rafale με το εξελιγμένο μέσου βεληνεκούς οπλοστάσιό τους, τότε η απόσυρση των αμερικανικών πυραυλικών συστημάτων από τα ελληνικά νησιά είναι μια κίνηση με την οποία η Αθήνα θα αποδείξει την καλή πίστη της για τη μείωση του «στρατιωτικού αποτυπώματος» στην περιοχή ώστε να εξελιχθούν επί της ουσίας οι ελληνοτουρκικές συνομιλίες.

Όπως παρατηρούν έμπειροι διπλωμάτες, η σύνδεση που κάνουν οι Αμερικανοί, της αγοράς των Rafale με την «ανάγκη» μείωσης των αμυντικών δυνατοτήτων των ελληνικών νησιών, υποκρύπτει:

● Δυσφορία και τιμωρία για την επιλογή των Rafale από την Ελλάδα.

● Εκβιασμό (αν δεν αποσυρθούν από τα νησιά τα αμερικανικά οπλικά συστήματα, οι ΗΠΑ έχουν τη δυνατότητα να υπονομεύσουν τη συμφωνία για την αγορά των Rafale).

● Εξυπηρέτηση στην Τουρκία, για την οποία με κανέναν τρόπο δεν επιθυμούν να απομακρυνθεί οριστικά και τελεσίδικα από την αυτοκρατορική σφαίρα επιρροής τους.

Αφοπλισμός στο παρασκήνιο

Δεν θα πρέπει να μας διαφεύγει ότι οι ανακοινώσεις για την έναρξη των ελληνοτουρκικών συνομιλιών συμπίπτουν με την κορύφωση των διαβουλεύσεων που εξελίσσονται στο ΝΑΤΟ υπό την άγρυπνη αμερικανική εποπτεία για την αποφόρτιση της στρατιωτικής έντασης ανάμεσα στους δύο συμμάχους, Ελλάδα και Τουρκία. Στο πλαίσιο αυτής της τεχνοκρατικής συζήτησης μπορεί να ληφθούν αποφάσεις (οι οποίες θα γίνουν αντιληπτές κάποια στιγμή στο μέλλον) οι οποίες μπορεί να έχουν καίριο πολιτικό αντίκρισμα, όπως για παράδειγμα:

● Διάταξη οπλικών συστημάτων (τι όπλα, δηλαδή, μπορεί να αναπτύσσει η Ελλάδα στα νησιά της).

● Απόσταση προσέγγισης πλοίων.

● «Κανόνες» στις πτήσεις αεροσκαφών της πολεμικής αεροπορίας κ.λπ.

Μέσα από μια τέτοια συζήτηση οι συμφωνίες που θα προκύψουν τελικά διαμορφώνουν καθοριστικά τις στρατιωτικές δυνατότητες, καθώς οι ρυθμίσεις μπορούν για αχρηστέψουν πανάκριβα και αποτελεσματικά όπλα και οπλικά συστήματα.

Το θέμα της «μερικής αποστρατιωτικοποίησης» των ελληνικών νησιών – όπως και άλλα θέματα – βρίσκεται ήδη στο «πακέτο» των επικείμενων ελληνοτουρκικών «διερευνητικών» συνομιλιών παρά το γεγονός ότι η ελληνική κυβέρνηση προβάλλει την πάγια θέση πως «μόνο αντικείμενο διαλόγου με την Τουρκία είναι η οριοθέτηση της υφαλοκρηπίδας».

Η Άγκυρα ήδη με δύο Navtex (αναμένονται και άλλες προσεχώς) υπογραμμίζει τη θέση της ότι για τη Χίο (14 Σεπτεμβρίου) και τη Λήμνο (22 Σεπτεμβρίου) «το καθεστώς αποστρατιωτικοποίησης όπως ορίζεται από τη Συνθήκη της Λωζάννης το 1923 έχει παραβιαστεί».

Ένα δεύτερο ζήτημα που βρίσκεται στο πακέτο του ελληνοτουρκικού διαλόγου έχει να κάνει με τις λεγόμενες «αμφισβητούμενες θαλάσσιες περιοχές». Και σ’ αυτό το θέμα η αμερικανική στάση είναι επίσης αποκαλυπτική:

Με κείμενο που ανάρτησε στο Twitter, η αμερικανική πρεσβεία στην Τουρκία ξεκαθαρίζει ότι ο Χάρτης της Σεβίλλης δεν συνιστά νομικό έγγραφο και συνεπώς δεν έχει δεσμευτική νομική ισχύ για τον καθορισμό των θαλασσίων συνόρων μεταξύ κρατών.

Ο εν λόγω χάρτης δημιουργήθηκε στις αρχές της δεκαετίας του 2000 από το Πανεπιστήμιο της Σεβίλλης, όταν η Ευρωπαϊκή Ένωση ζήτησε την απεικόνιση των ΑΟΖ των ευρωπαϊκών κρατών με βάση το Δίκαιο της Θάλασσας του 1982. Σ’ αυτόν τον χάρτη καταγράφεται η σύνδεση ελληνικής και κυπριακής ΑΟΖ.

Θα πρέπει να αναγνωρίσουμε ότι η αμερικανική στάση σχετικά με την ύπαρξη αμφισβητούμενων θαλασσίων περιοχών μεταξύ Ελλάδας και Τουρκίας είναι απόλυτα συνεπής.

Απόρρητο έγγραφο

Τα όσα διαβάζουμε στο παρακάτω απόρρητο έγγραφο (27 Δεκεμβρίου 2001) της Διεύθυνσης – Τμήμα Αεροναυτιλιακό του ελληνικού ΥΠΕΞ με θέμα «Απάλειψη θαλασσίων συνόρων Ελλάδας – Τουρκίας σε νατοϊκούς χάρτες» είναι αποκαλυπτικά και εξηγούν έως έναν βαθμό γιατί έχουμε φτάσει σήμερα σ’ αυτό το σημείο:

«Όπως μας γνώρισε το ΓΕΕΘΑ, η χώρα μας, μετά την υπογραφή σχετικής συμφωνίας 1996, με τη Γεωγραφική Υπηρεσία των ΗΠΑ (National Imagery and Mapping Agency / NIMA/USA) συμμετέχει στο πρόγραμμα κατάρτισης ψηφιακών / διανυσματικών χαρτών (VMAP) κλίμακας 1:250.000. Στο εν λόγω πρόγραμμα συμμετέχει και η Τουρκία.

Στους χάρτες αυτούς έχει συμφωνηθεί να απεικονίζονται τα στοιχεία που περιέχονται στους ισχύοντες στα πλαίσια του ΝΑΤΟ αναλογικούς (χάρτινους) χάρτες, πολλοί εκ των οποίων έχουν καταρτιστεί το 1973 από τη ΝΙΜΑ. Πέντε (5) από τους εν λόγω χάρτες (δύο εκδόσεων 1973 και τρίτης έκδοσης 1983) αποτυπώνουν το ελληνικό και τουρκικό έδαφος, απεικονίζουν δε τη γραμμή των θαλασσίων συνόρων Ελλάδας – Τουρκίας.

Κατά τη σύνοδο της Διευθύνουσας Επιτροπής VMAP, τον Μάιο 2001, η αμερικανική προεδρία πρότεινε στην ελληνική πλευρά να μην εμφανίσει τα θαλάσσια σύνορα Ελλάδας – Τουρκίας στον ψηφιακό χάρτη που έχει αναλάβει να καταρτίσει. Ανέφερε, δε, ότι προσανατολίζεται στην αναθεώρηση των κοινών χαρτών, ώστε να μην απεικονίζονται τα εν λόγω θαλάσσια σύνορα, μετά από σχετική υπόδειξη του State Department.

Μετά την αντίδραση της ελληνικής πλευράς (σύμφωνα και με οδηγίες από πλευράς ΥΠΕΞ), η ΝΙΜΑ προχώρησε, τον Ιούνιο 2001, μονομερώς και χωρίς την τήρηση των προβλεπομένων διαδικασιών από την Γεωγραφική Πολιτική του ΝΑΤΟ, χωρίς δηλαδή προηγούμενη ενημέρωση του ΝΑΤΟ, ούτε και προηγούμενη συνεργασία με τις χώρες που έδαφός τους απεικονίζεται, σε αναθεώρηση, στο πλαίσιο του ΝΑΤΟ, τεσσάρων αναλογικών (χάρτινων) χαρτών Συνδυασμένων Επιχειρήσεων Αέρος, (Joint Operations Graphic-Air/JOG-A), απαλείφοντας τα θαλάσσια σύνορα Ελλάδας-Τουρκίας, όπως αυτά απεικονίζονται στους χάρτες του 1973.

Σύμφωνα με την επιχειρηματολογία της αμερικανικής πλευράς, η αναθεώρηση των χαρτών αυτών έγινε κατόπιν εντολής του State Department, το οποίο δεν γνωρίζει δήθεν την ύπαρξη συνθηκών που καθορίζουν τα θαλάσσια σύνορα Ελλάδος-Τουρκίας αποδεκτές και από τις δύο χώρες. Επιπλέον, ως αμερόληπτος τρίτος δεν επιθυμεί να λάβει θέση επί των διισταμένων εν προκειμένω απόψεων Ελλάδας και Τουρκίας. Τέλος, η προαναφερθείσα αναθεώρηση οφείλεται σε απόφαση των ΗΠΑ να μην απεικονίζουν στους χάρτες του είδους αυτού θαλάσσια σύνορα γενικώς.

Σύμφωνα με όσα μας εγνώρισε προφορικώς το ΓΕΕΘΑ, η διαδικασία που ακολουθείται προκειμένου να γίνει χρήση χαρτών στα πλαίσια του ΝΑΤΟ, είναι η επίσημη κυκλοφορία τους από τη ΝΙΜΑ στις χώρες του Οργανισμού. Παράλληλα, οι ΗΠΑ τους περιλαμβάνουν σε ετήσια έκδοσή τους την “Geostar A”, την οποία αποστέλλουν σε όλες τις νατοϊκές αρχές. Αφ’ ης στιγμής οι χάρτες κυκλοφορήσουν και δημοσιευθούν ως ανωτέρω, ενδεχόμενες αντιρρήσεις μιας χώρας είναι δυνατόν να προβληθούν στην Geographic Conference του ΝΑΤΟ, η οποία συνεδριάζει άπαξ του έτους (Ιούνιος), και στην οποία μετέχουν όλες οι χώρες μέλη, ενώ οι αποφάσεις λαμβάνονται με ομοφωνία.

Ως εκ τούτου, η εκ των υστέρων διαμαρτυρία μας στην Geographic Conference του ΝΑΤΟ, όχι μόνον θα είναι χωρίς αποτέλεσμα (λόγω της αρχής της ομοφωνίας) αλλά επιπλέον, θα αποτελέσει και ευκαιρία για την Τουρκία να θέσει θέμα “ελληνοτουρκικών συνοριακών διαφορών”, στα πλαίσια νατοϊκού οργάνου. Πιθανότατα δε, το ζήτημα θα παραπεμφθεί προς επίλυση σε διμερές επίπεδο, μεταξύ ελληνικής και τουρκικής πλευράς.

Από τα ανωτέρω καθίσταται προφανές ότι η καθιέρωση των εν λόγω χαρτών στα πλαίσια του ΝΑΤΟ θα πλήξει καίρια τα εθνικά μας συμφέροντα και θα δημιουργήσει ζήτημα “συνοριακών διαφορών μας”, με την Τουρκία και προηγούμενο αμφισβήτησης για άλλες παρόμοιες ή συναφείς ενέργειες στο μέλλον.

Από πλευράς μας έχουμε προβεί σε διαβήματα προς Αμερικανική πλευρά στην Αθήνα, Ουάσιγκτον και Βρυξέλλες.

Αθήνα, 27 Δεκεμβρίου 2001»

Σύμφωνα, λοιπόν, με όσα διαβάσαμε στο παραπάνω «απόρρητο» κείμενο του ελληνικού υπουργείου Εξωτερικών, από το 2001 μέχρι – όπως αποδεικνύεται – και σήμερα

● Για τις ΗΠΑ υπάρχει αμφισβήτηση των συνόρων καθώς δεν υπάρχουν συνθήκες τις οποίες να αποδέχονται και τα δύο μέρη (Ελλάδα – Τουρκία).

● Ο «αμερόληπτος τρίτος» Αμερικανός επιδιαιτητής δεν λαμβάνει θέση επί της διαφοράς και ως εκ τούτου εξαφανίζει τα όρια, μια που έτσι κι αλλιώς το Αιγαίο το αντιλαμβάνεται πρώτα και κύρια ως δικό του γήπεδο!

● Οι ΗΠΑ, ως παγκόσμια αυτοκρατορία, προφανώς «μισεί» τους φραγμούς των συνόρων και (όπου την παίρνει) τα καταργεί γενικώς!

Οι μαριονέτες των Αθηνών

Όλα αυτά εξηγούν, ως ένα βαθμό και τη σημερινή αμερικανική πίεση για την μερική αποστρατιωτικοποίηση των ελληνικών νησιών, καθώς για τους επιτελείς της αυτοκρατορίας είναι μείζονος σημασίας ο «ελληνοτουρκικός χώρος» να παραμείνει ενιαίος και αδιαίρετος κάτω από τη ΝΑΤΟϊκή ομπρέλα.

Στο πλαίσιο αυτό οι Αμερικανοί είναι διατεθειμένοι να κάνουν πολλά και διάφορα χατίρια στον Ερντογάν προκειμένου να μην απομακρυνθεί (περισσότερο) από τη δυτική – αμερικανική σφαίρα επιρροής. Από τη στιγμή μάλιστα που τα παπούτσια του Ερντογάν μπορεί να γυαλιστούν από ελληνικές πρόθυμες γλώσσες οι Αμερικανοί ζητούν από το ελληνικό σύστημα να κάνει αυτή τη θυσία, για το καλό της συμμαχίας…

Αν και όλα τα παραπάνω προσφέρουν μια εξήγηση για τη στάση των Αμερικανών και των Τούρκων, δεν είναι αρκετά για να επεξηγήσουν τη στάση των ελληνικών κυβερνήσεων των τελευταίων δεκαετιών, ειδικά από την εποχή της κρίσης των Ιμίων, μέχρι και σήμερα.

Πράγματι δυσκολεύεται να κατανοήσει κανείς με πoιο σκεπτικό οι δύο τελευταίες κυβερνήσεις της χώρας (για να περιοριστούμε μόνο στα τελευταία γεγονότα) ο ΣΥΡΙΖΑ και Ν.Δ. διαπραγματεύτηκαν (Τσίπρας) και υπέγραψαν (Μητσοτάκης) την νέα αναβαθμισμένη ελληνοαμερικανική συμφωνία στρατιωτικής συνεργασίας.

Με την εν λόγω συμφωνία, όπως είναι γνωστό πια, οι Αμερικανοί κατέχουν ως βάσεις στρατηγικά (για τα συμφέροντά τους) σημεία της ελληνικής επικράτειας και έχουν το δικαίωμα να δημιουργήσουν κι άλλες όποτε αυτό οι ανάγκες (τους) το απαιτήσουν!

Παρ’ όλα αυτά, ή μάλλον εξ αιτίας όλων αυτών, η Ουάσιγκτον αντιμετωπίζει την χώρα ως αποικία της παζαρεύοντας κυριαρχικά της δικαιώματα και τις κυβερνήσεις της γλώσσες για να γυαλίζουν παπούτσια, στην προκειμένη περίπτωση του Ερντογάν.

Το παρελθόν διδάσκει

Τέλος, μια ιστορία του παρελθόντος έχει τη σημασία της: Τα ταραγμένα χρόνια του 1947, στον εμφύλιο, από το αεροδρόμιο της Λέρου σηκώνονταν αμερικανικά και αγγλικά αεροπλάνα για να ρίξουν τις ναπάλμ κατά των θέσεων του Δημοκρατικού Στρατού. Τότε η Σοβιετική Ένωση διαμαρτυρήθηκε υπογραμμίζοντας ότι με βάση τις Συνθήκες (Παρισιού του 1947) παραχώρησης των νησιών στην Ελλάδα, αυτά θα έπρεπε να είναι αποστρατιωτικοποιημένα.

 Στα απαντητικά τους υπομνήματα, τότε, οι Αμερικανοί υποστήριξαν ότι η Ελλάδα έχει δυνατότητα και δικαίωμα να χρησιμοποιεί και να επεκτείνει στρατιωτικά μέσα και εγκαταστάσεις προκειμένου να αντιμετωπίσει εξωτερική επιβουλή.

Για τους Αμερικανούς και λοιπούς προστάτες, προφανώς, οι κομμουνιστές ήταν «εξωτερική επιβουλή» τότε, ενώ σήμερα η Τουρκία προφανώς είναι ο γαλατάς που χτυπάει την πόρτα…

Πηγή: Εφημερίδα «Το Ποντίκι»

ΠΗΓΗ: imerodromos.gr

Ξεκίνησε από τις 12 τα μεσάνυχτα η 24ωρη Παμπειραϊκή απεργία της ΠΕΝΕΝ με επίκεντρο το λιμάνι του Πειραιά.

Από νωρίς το πρωί (5 π.μ) στο λιμάνι του Πειραιά και στα πλοία των πρωινών αναχωρήσεων που ήταν δεμένα, δεκάδες μέλη της ΠΕΝΕΝ, αλληλέγγυοι από άλλα εργατικά σωματεία, φορείς, συλλογικότητες και σχήματα συσπειρωμένοι με τις δυνάμεις της ΠΕΝΕΝ έδωσαν το μαζικό και αγωνιστικό τους παρόν στηρίζοντας την απεργιακή μάχη που είχε εξαγγείλει η Ένωσή μας και συμβάλλοντας στην περιφρούρηση της απεργίας.

Στο λιμάνι του Πειραιά δεν "κινήθηκε" κανένα πλοίο ενώ το ίδιο συνέβη και στην Πορθμειακή γραμμή Κέρκυρας - Ηγουμενίτσας - διαποντίων νησιών όπου το τοπικό Σωματείο Ναυτεργατών αποφάσισε να συμπορευτεί με την απόφαση της ΠΕΝΕΝ διατυπώνοντας το δικό του διεκδικητικό πλαίσιο αιτημάτων.

Σημειώνουμε ότι στην απεργία με απόφασή τους συμμετείχαν τελικά και τα Ναυτεργατικά Σωματεία που ανήκουν στο μπλοκ των δυνάμεων του ΠΑΜΕ.

Έξω από το Ε/Γ - Ο/Γ πλοίο "BLUESTARDELOS" πραγματοποιήθηκε συγκέντρωση την οποία χαιρέτησαν εκπρόσωποι συνδικαλιστικών οργανώσεων, συνδικαλιστικών σχημάτων και άλλων συλλογικοτήτων.

Στην ομιλία του ο Πρόεδρος της ΠΕΝΕΝ έκανε εκτενή αναφορά στην κλιμακούμενη επίθεση κυβέρνησης - κεφαλαίου που μέσα στην περίοδο της υγειονομικής κρίσης έχουν εξαπολύσει από κοινού συντονισμένη επίθεση στα εργατικά δημοκρατικά και συνδικαλιστικά δικαιώματα καθιστώντας σαφές ότι η γραμμή τους είναι και αυτή την κρίση να την φορτώσουν στις πλάτες των εργαζομένων και των άλλων λαϊκών στρωμάτων.

Επισήμανε τα σοβαρά προβλήματα στο δημόσιο σύστημα υγείας, τις ευθύνες όλων ως τώρα των κυβερνήσεων για τις ελλείψεις σε ΜΕΘ - ιατρικό και νοσηλευτικό προσωπικό και κατήγγειλε με έντονο τρόπο την επικοινωνιακή πολιτική της κυβέρνησης η οποία αναδεικνύει την ατομική ευθύνη και την ίδια στιγμή επιτρέπει γενικευμένα φαινόμενα συνωστισμού στα πλοία, στις δημόσιες συγκοινωνίες, στα εργοστάσια και σε άλλες επιχειρήσεις.

Ακολούθως συνέδεσε τα προβλήματα αυτά με την έναρξη του νέου εκπαιδευτικού έτους και υπογράμμισε τις βαριές πολιτικές ευθύνες της κυβέρνησης στην υποχρηματοδότηση και στις τεράστιες ελλείψεις σε εκπαιδευτικό προσωπικό, υποδομές και άλλων μέσων προκειμένου να θωρακιστεί η υγεία των μαθητών και των εκπαιδευτικών.

Αναφέρθηκε επίσης στην αντιλαϊκή ατζέντα της κυβερνητικής πολιτικής την περίοδο αυτή που έχει βάλει στο στόχαστρό της τα εργατικά δικαιώματα, την υπονόμευση των ΣΣΕ, την ιδιωτικοποίηση της κοινωνικής ασφάλισης και τον πακτωλό δις ευρώ προς το κεφάλαιο ενώ για τους εργαζόμενους επιφυλάσσει επιδόματα φτώχειας και εξαθλίωσης.

Άσκησε εντονότατη κριτική στις ηγεσίες των κορυφαίων συνδικαλιστικών οργανώσεων στον ιδιωτικό και δημόσιο τομέα που συνεχίζουν το μακροχρόνιο Lockdown και με τον τρόπο αυτό διευκολύνουν τα μέγιστα να υλοποιούνται οι αντιλαϊκές κυβερνητικές πολιτικές και οι εργαζόμενοι να μην έχουν καμιά ουσιαστική προστασία στα εργασιακά τους δικαιώματα.

Για τον χώρο της Ναυτιλίας ανέδειξε την επίθεση εφοπλιστών - κυβέρνησης, το χτύπημα των ΣΣΕ, την παρέμβασή της στις εσωτερικές και εκλογικές διαδικασίες των σωματείων, την δραματική επιδείνωση στα εργασιακά προβλήματα, την εκτίναξη της ανεργίας και την χειροτέρευση των κοινωνικοασφαλιστικών και συνταξιοδοτικών προβλημάτων των Ναυτεργατών.

Κατήγγειλε την στάση και τον ρόλο των δυνάμεων του εργοδοτικού και κυβερνητικού συνδικαλισμού οι οποίοι ξεδιάντροπα στηρίζουν την επίθεση ενάντια στα Ναυτεργατικά δικαιώματα και το μόνο που τους ενδιαφέρει είναι τα οφίτσια, τα αξιώματα και οι καρέκλες στην ΠΝΟ που για αυτά σφάζονται οδηγώντας με την τακτική τους σε λουκέτο τα Σωματεία τους και την ΠΝΟ.

Η στάση και η τακτική τους είναι απαράδεκτη, οι ευθύνες τους βαρύτατες και με τον τρόπο αυτό αποδεικνύουν έμπρακτα την επιλογή τους να συμπορευτούν με τους αντιναυτεργατικούς σχεδιασμούς κυβέρνησης - εφοπλιστών.

Σήμερα ο κλάδος μας και η ΠΕΝΕΝ έκαναν ένα σημαντικό βήμα στην κατεύθυνση να σπάσουν την ηττοπάθεια, την αποστράτευση, την απογοήτευση, το "δεν γίνεται τίποτα" που καλλιεργούν οι υποταγμένες στο κεφάλαιο συστημικές συνδικαλιστικές δυνάμεις.

Δεν κάναμε ούτε μισό βήμα πίσω όταν αποφασίσαμε την απεργιακή αυτή μάχη και ο αντίπαλος μας πληροφορούσε ότι η απεργία μας θα βγει παράνομη και καταχρηστική, ότι θα επιστρατεύσουν το υγειονομικό πρόβλημα ως μπαμπούλα εναντίον μας ή όταν ακόμη μας έρχονταν μηνύματα περί καταστολής στον δίκαιο αγώνα μας.

Σήμερα κερδήθηκε μια κρίσιμη και αποφασιστικής σημασίας μάχη για το ιστορικό μας σωματείο, όμως τα προβλήματα παραμένουν άλυτα, η κυβερνητική και εφοπλιστική αδιαλλαξία κορυφώνεται. Αυτό μας θέτει μπροστά στο καθήκον από την μια να σχεδιάσουμε τα επόμενα αγωνιστικά μας βήματα, την κλιμάκωση του αγώνα στον χώρο μας και από την άλλη να επιδιώξουμε οι μεμονωμένες κινητοποιήσεις και αγώνες που ξεσπούν σε διάφορους κλάδους και χώρους να ενιαιοποιηθούν, να συντονιστούν και να πάρουν πανελλαδική έκταση στα αιτήματα, στις μορφές και στην κλιμάκωση των αγώνων.

Με δεδομένο ότι το υγειονομικό πρόβλημα είναι όχι μόνο σε εξέλιξη αλλά το φαινόμενο λαμβάνει μεγαλύτερες διαστάσεις, όλες οι αγωνιστικές - ταξικές δυνάμεις πέρα από την διαφορετικότητα πρέπει να προτάξουν σε αυτές τις συνθήκες την ανάγκη να συγκροτήσουν ένα κοινό κέντρο αγώνα βάζοντας μπροστά τα εργατικά και λαϊκά προβλήματα έτσι ώστε να διαδραματίσουν έναν πρωταγωνιστικό ρόλο για την ανασύνταξη και αντεπίθεση του συνδικαλιστικού και γενικότερα του λαϊκού και νεολαιίστικου κινήματος στην χώρα μας.

Η ΠΕΝΕΝ θα διαθέσει όλες τις δυνάμεις της σε αυτή την κατεύθυνση η οποία αποτελεί τον μόνο δρόμο που πρέπει να πορευτεί όλο το αγωνιστικό συνδικαλιστικό κίνημα.

Καλούμε τον κλάδο μας να είναι σε αγωνιστική επαγρύπνηση και ετοιμότητα και να στηρίξει τις νέες αγωνιστικές και απεργιακές κινητοποιήσεις που βρίσκονται στον σχεδιασμό μας το αμέσως επόμενο χρονικό διάστημα.

Η Διοίκηση της ΠΕΝΕΝ

Με τις καθιερωμένες πια «fast track» διαδικασίες του κατεπείγοντος, προωθείται σήμερα για ψήφιση στην Ολομέλεια της Βουλής το νομοσχέδιο του υπουργείου Οικονομικών με τίτλο «Πρόγραμμα παροχής εγγύησης σε τιτλοποιήσεις πιστωτικών ιδρυμάτων» και κωδικό όνομα «Ηρακλής».

Το κυβερνητικό νομοθέτημα περιέχει νέο πακέτο κρατικών εγγυήσεων – δηλαδή έμμεσης κρατικής χρηματοδότης – προς τις τράπεζες για να απαλλαγούν από τα μη εξυπηρετούμενα ή αλλιώς «κόκκινα» δάνεια, προκειμένου να μπορούν να εξασφαλίζουν τη ρευστότητα που θέλουν οι «επενδυτές» και την οποία απαιτεί ο νέος γύρος καπιταλιστικής κερδοφορίας.

Οι τράπεζες θα μοιραστούν πακέτο ύψους 12 δισ. ευρώ ως κρατικές εγγυήσεις, προκειμένου στη συνέχεια να τιτλοποιήσουν και να μεταβιβάζουν σε «επενδυτές», funds και άλλα κοράκια, προβληματικά δάνεια ύψους 30 δισ. ευρώ. Τον λογαριασμό, όπως πάντα, θα κληθεί να τον πληρώσει ο λαός, τόσο με την ένταση των πιέσεων και των εκβιασμών σε βάρος των λαϊκών νοικοκυριών, ώστε να μη χάσουν τα σπίτια τους στους πλειστηριασμούς, όσο και με την παραπέρα λεηλασία του λαϊκού εισοδήματος, με νέες φορολογικές και άλλες επιβαρύνσεις για να βγουν τα «σπασμένα» της νέας ενίσχυσης των τραπεζών.

Αλλωστε ο υφυπουργός Οικονομικών, Γ. Ζαβός, μιλώντας χτες στην αρμόδια Επιτροπή της Βουλής και εξηγώντας τους λόγους για τους οποίους η κυβέρνηση προωθεί το νομοσχέδιο με αυτές τις απαράδεκτες συνοπτικές διαδικασίες, τόνισε ότι «απευθύνεται στους επενδυτές που το περιμένουν» και ότι πρόκειται για κατευθύνσεις της ΕΕ στο πλαίσιο της προώθησης της ευρωπαϊκής τραπεζικής ενοποίησης.

Συμπληρωματικά, ο εισηγητής της ΝΔ, Μπ. Παπαδημητρίου, είπε ότι στην ουσία η κυβέρνηση της ΝΔ δεν κάνει κάτι καινούργιο, καθώς «τη λύση του “Ηρακλή” είχαν εξετάσει οι υπουργοί της προηγούμενης κυβέρνησης, του ΣΥΡΙΖΑ, και την άφησαν να τη φέρει η επόμενη κυβέρνηση, δηλαδή εμείς, και μάλιστα καλύτερα».

Επιβεβαιώνοντας ότι ο ένας κόβει και ο άλλος ράβει υπέρ των επιχειρηματικών ομίλων και των τραπεζών, ο εισηγητής του ΣΥΡΙΖΑ Χ. Μαμουλάκης ανέφερε ότι αν δεν αντιμετωπιστούν τα «κόκκινα» δάνεια «δεν θα είναι επιτυχημένη η έξοδος στις αγορές» και «η προσέλκυση επενδύσεων». Υπεραμύνθηκε άλλωστε των μέτρων της κυβέρνησης του ΣΥΡΙΖΑ, ότι είχαν «ολιστικό αναπτυξιακό σχέδιο», όπως «προοπτική της bad bank» κ.o.κ.

ΣΥΡΙΖΑ, ΠΑΣΟΚ και κόμμα Βελόπουλου επιφυλάχθηκαν για την ψήφο τους στην Ολομέλεια, ενώ το ΜέΡΑ25 αποχώρησε λόγω της διαδικασίας.
Να πληρώσουν οι μέτοχοι των τραπεζών τα «κόκκινα» δάνεια

Ο κοινοβουλευτικός εκπρόσωπος και ειδικός αγορητής του ΚΚΕ, Νίκος Καραθανασόπουλος, έκανε καθαρό ότι το ΚΚΕ καταψηφίζει το νομοσχέδιο γιατί «ή θα είσαι με τα υπερχρεωμένα νοικοκυριά και την απαλλαγή τους από τα χρέη που έχουν φορτωθεί ή με την “εξυγίανση” των τραπεζών. Και τα δύο δεν γίνονται». Επισήμανε ότι το σχέδιο «Ηρακλής» είναι εξέλιξη του πλαισίου που είχε διαμορφώσει η κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ, η οποία ξεκίνησε τη σταδιακή άρση της προστασίας της πρώτης κατοικίας, εντατικοποίησε τους πλειστηριασμούς, μεταξύ τους και τους ηλεκτρονικούς, αδειοδότησε τις διάφορες εταιρείες διαχείρισης των «κόκκινων» δανείων των διαφόρων funds, δηλαδή των κορακιών.

Ανέφερε ότι «ο σκοπός του “Ηρακλή” είναι η εξυγίανση και προστασία των τραπεζών», για να παίξουν το ρόλο τους ως «αιμοδότη και καρδιάς του καπιταλιστικού συστήματος», και όχι η προστασία των υπερχρεωμένων νοικοκυριών. Πρόσθεσε πως η κρατική εγγύηση που προβλέπεται «είναι κρατική χρηματοδότηση, που έρχεται να προστεθεί στις τρεις κεφαλαιοποιήσεις και την έμμεση χρηματοδότηση που είναι ο αναβαλλόμενος φόρος, όπου δεν φορολογούνται κέρδη των τραπεζών, στο όνομα της βελτίωσης του χαρτοφυλακίου τους».

Επεσήμανε ακόμα πως δεν υπάρχει διασφάλιση ότι δεν θα καταπέσει η εγγύηση αυτή, και γι’ αυτό εξάλλου υπάρχει συγκεκριμένο άρθρο, ενώ η κατάπτωση, που στην καλύτερη περίπτωση θα φτάσει τα 12 δισ., θα μεταφερθεί κι αυτή στις πλάτες του λαού.

Συνεχίζοντας τόνισε ότι «η κυβέρνηση έχει βάλει στόχο να καλύψει χρηματοδοτικά τα “κόκκινα” δάνεια που έχουν μεγαλύτερη εγγύηση, δηλαδή τα δάνεια υψηλών εγγυήσεων, που σημαίνει ότι η συντριπτική πλειοψηφία θα είναι δάνεια που θα συνοδεύονται από υποθήκες, δηλαδή κατά κύριο λόγο τα στεγαστικά δάνεια (…) Αρα θα ενταθούν ακόμα περισσότερο οι πιέσεις προς τα υπερχρεωμένα νοικοκυριά, επαγγελματίες, βιοτέχνες, τη φτωχομεσαία αγροτιά, οι πλειστηριασμοί. Γι’ αυτό και δεν συνδυάζονται η “εξυγίανση” “κόκκινων” δανείων με σκοπό την αναβάθμιση των τραπεζών και από την άλλη η ανακούφιση νοικοκυριών. Το ένα έρχεται σε αντίθεση με το άλλο».

«Με δυο λόγια, η επιτυχία του σχεδίου “Ηρακλής” είναι “ο θάνατος των δανειοληπτών για τη ζωή των τραπεζών”», σημείωσε χαρακτηριστικά. Υπογράμμισε πως «το ΚΚΕ είναι με την προστασία των υπερχρεωμένων λαϊκών νοικοκυριών και πρέπει να πληρώσουν οι μέτοχοι των τραπεζών τα “κόκκινα” δάνεια» και πως η μόνη ρεαλιστική λύση «είναι αυτή που έχει καταθέσει ως πρόταση νόμου το ΚΚΕ αλλεπάλληλες φορές» – η οποία απορρίφθηκε από όλες τις κυβερνήσεις – «για γενναίο κούρεμα των χρεών που έχουν απέναντι στις τράπεζες τα υπερχρεωμένα λαϊκά νοικοκυριά για στεγαστικά, επαγγελματικά και αγροτικά δάνεια».
Η ΕΚΤ

Στο μεταξύ, με τις περισσότερες παρατηρήσεις να έχουν συμπεριληφθεί στο νομοσχέδιο που κατατέθηκε στη Βουλή, ανακοινώθηκε χτες η γνώμη της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας για το σχέδιο «Ηρακλής».

Επισημαίνει μεταξύ άλλων η ΕΚΤ ότι οι ελληνικές αρχές έχουν δεσμευτεί «να εφαρμόσουν μεταρρυθμίσεις με σκοπό την εξυγίανση του τραπεζικού συστήματος, συμπεριλαμβανομένων των προσπαθειών με τη διευθέτηση των μη εξυπηρετούμενων δανείων, διασφαλίζοντας με τον τρόπο αυτόν τη διαρκή αποτελεσματικότητα του σχετικού νομικού πλαισίου». Σε αυτό το πλαίσιο γίνεται ειδική αναφορά στον «προσεκτικό σχεδιασμό» του προγράμματος, προκειμένου «να λειτουργήσει ως κίνητρο για τη μεταφορά των σχετικών κινδύνων εκτός των ισολογισμών των πιστωτικών ιδρυμάτων», που σύμφωνα με την ΕΚΤ αναμένεται «να έχει θετική επίδραση στη χρηματοπιστωτική σταθερότητα».

Να σημειωθεί ότι η εφαρμογή της σχετικής νομοθετικής ρύθμισης προϋποθέτει συνοδευτικές παρεμβάσεις και «διευκρινίσεις» μέσω Υπουργικών Αποφάσεων.

πηγή: Ριζοσπάστης

πηγη: atexnos.gr

Το Ανώτατο Δικαστήριο της Φινλανδίας έθεσε εκτός νόμου μια νεοναζιστική οργάνωση, με το αιτιολογικό ότι οι δραστηριότητές της «αντίκεινται σοβαρά στο νόμο». Η αστυνομία της χώρας έχει προσπαθήσει να διαλύσει το ακροδεξιό Σκανδιναβικό Κίνημα Αντίστασης, γνωστό για τη βιαιότητά του και τον ανοιχτό ρατσισμό του, ενώ δύο κατώτερα δικαστήρια έχουν επικυρώσει την απόφαση.

Το Ανώτατο Δικαστήριο αποφάνθηκε ότι οι δραστηριότητες της οργάνωσης «δεν μπορούν να απολαμβάνουν την ελευθερία της έκφρασης και την ελευθερία των συναθροίσεων, καθώς αυτές από τη φύση τους περιλαμβάνουν παραβίαση αυτών των δικαιωμάτων».

Ο επικεφαλής της αστυνομίας, επιθεωρητής Χάικι Λάουσμαα, δήλωσε στο φινλανδικό ραδιόφωνο ότι η απόφαση του Ανωτάτου Δικαστηρίου είναι «μια ξεκάθαρη δήλωση ότι μια βίαιη οργάνωση που χρησιμοποιεί ρατσιστικό λόγο ή παραβιάζει με άλλους τρόπους την ανθρώπινη αξιοπρέπεια δεν έχει θέση στην φινλανδική κοινωνία».

Ένα μέλος του Σκανδιναβικού Κινήματος Αντίστασης, ο Γιέσε Τορνιένεν, καταδικάστηκε σε δύο χρόνια φυλάκιση για επίθεση εναντίον ενός άνδρα με κλωτσιές, κατά τη διάρκεια διαδήλωσης τον Σεπτέμβριο του 2016. Ο 28χρονος έχασε στη συνέχεια τη ζωή του από αυτή την επίθεση. Η θανατηφόρα επίθεση προκάλεσε αίσθηση στην κοινή γνώμη και οδήγησε στο αίτημα να απαγορευτούν εξτρεμιστικές και ρατσιστικές οργανώσεις.

Πηγή: Associated Press

πηγη: efsyn.gr