Νέες πληρωμές θα πραγματοποιηθούν τις επόμενες ημέρες, οι οποίες θα πιστωθούν στους λογαριασμούς των δικαιούχων. Aφορούν τόσο σε συντάξεις και αναδρομικά όσο και προνοιακά και άλλα επιδόματα του ΟΠΕΚΑ αλλά και το Δώρο Χριστουγέννων των εργαζομένων σε αναστολή σύμβασης το Δεκέμβριο.

ΤΟ ΧΡΟΝΟΔΙΑΓΡΑΜΜΑ

Συντάξεις

• Στις 25 Ιανουαρίου 2021, ημέρα Δευτέρα θα καταβληθούν οι κύριες και επικουρικές συντάξεις των μισθωτών (δηλαδή των συνταξιούχων που προέρχονται από το τ. ΙΚΑ-ΕΤΑΜ, τις Τράπεζες και τον ΟΤΕ) που το ΑΜΚΑ τους λήγει σε 1, 3, 5, 7, 9.

• Στις 26 Ιανουαρίου 2021, ημέρα Τρίτη θα καταβληθούν οι κύριες και επικουρικές συντάξεις των μισθωτών (δηλαδή των συνταξιούχων που προέρχονται από το τ. ΙΚΑ-ΕΤΑΜ, τις Τράπεζες και τον ΟΤΕ) που το ΑΜΚΑ τους λήγει σε 0, 2, 4, 6, 8.

• Στις 27 Ιανουαρίου 2021, ημέρα Τετάρτη θα καταβληθούν οι κύριες και επικουρικές συντάξεις των μη-μισθωτών (δηλαδή των συνταξιούχων που προέρχονται από τους τέως φορείς ΟΑΕΕ, ΟΓΑ και ΕΤΑΑ).

• Στις 28 Ιανουαρίου 2021, ημέρα Πέμπτη θα καταβληθούν κύριες και επικουρικές συντάξεις του Δημοσίου, του τ.ΝΑΤ, τ.ΕΤΑΤ, τ.ΕΤΑΠ-ΜΜΕ και ΔΕΗ.

Αναδρομικά

• Στις 10 Φεβρουαρίου 2021 θα καταβληθούν τα ποσά στους δικαιούχους που έχουν υποβάλει οριστικά την αίτηση με όλα τα ζητούμενα πιστοποιητικά και έχει ολοκληρωθεί επιτυχώς η επεξεργασία του αιτήματος.

• Στις 10 Μαρτίου 2021 θα πληρωθούν οι κληρονόμοι που θα υποβάλουν οριστικά τα απαιτούμενα έγγραφα στην ηλεκτρονική πλατφόρμα έως τις 28 Φεβρουαρίου 2021.

• Η προθεσμία της 28ης Φεβρουαρίου είναι ενδεικτική και ότι η ηλεκτρονική υπηρεσία θα παραμείνει ανοικτή για την υποβολή δικαιολογητικών και μετά την ημερομηνία αυτή για τις περιπτώσεις εκείνες που θα καθυστερήσει η έκδοση των αναγκαίων πιστοποιητικών.

• Στις 12 Απριλίου 2021 θα καταβληθούν τα αναδρομικά σε όσους έχουν κληρονομικό δικαίωμα από διαθήκη. Στις περιπτώσεις αυτές οι δικαιούχοι θα κληθούν εντός του Φεβρουαρίου να υποβάλλουν επιπλέον στοιχεία της διαθήκης, ώστε να είναι εφικτή η επεξεργασία του αιτήματος.

ΟΠΕΚΑ

Την τελευταία εργάσιμη του Ιανουαρίου 29 Ιανουαρίου 2021 ο ΟΠΕΚΑ θα καταβάλει εννέα παροχές και επιδόματα σε δικαιούχους.

• Επίδομα γέννησης

• Προνοιακά Αναπηρικά και Διατροφικά Επιδόματα

• Ελάχιστο Εγγυημένο Εισόδημα (πρώην ΚΕΑ)

• Επίδομα Στέγασης

• Στεγαστική Συνδρομή

• Επίδομα Κοινωνικής Αλληλεγγύης Ανασφαλίστων Υπερηλίκων

• Σύνταξη Υπερηλίκων

• Επίδομα Ομογενών

• Οικονομική ενίσχυση οικογενειών ορεινών και μειονεκτικών περιοχών.

Ελάχιστο Εγγυημένο Εισόδημα (πρώην ΚΕΑ)

• Η πληρωμή του Ιανουαρίου αφορά όσους έχουν υποβάλλει αίτηση μέχρι και την 31 Δεκεμβρίου 2020 και έχει εγκριθεί.

Επίδομα ενοικίου (στέγασης)

• Η πληρωμή του Ιανουαρίου αφορά όσους έχουν υποβάλλει αίτηση μέχρι και την 31 Δεκεμβρίου 2020 και έχει εγκριθεί.

Δώρο Χριστουγέννων

Εκτός από την αποζημίωση ειδικού σκοπού, οι μισθωτοί που έχουν χρόνο αναστολής τον Δεκέμβριο θα λάβουν και ένα δεύτερο τμήμα του Δώρου Χριστουγέννων έως 31 Ιανουαρίου 2021 από το κράτος. Πρόκειται για την αναλογία της αναστολής από 1η έως 31 Δεκεμβρίου 2020. Για παράδειγμα: Ένας εργαζόμενος που μπήκε σε αναστολή όλο τον Δεκέμβριο θα λάβει ακόμη 73 ευρώ. Σημειώνεται πως στις 21 Δεκεμβρίου το κράτος πλήρωσε σε 1.060.434 εργαζόμενους, το τμήμα του Δώρου που αναλογεί στο χρονικό διάστημα της αναστολής σύμβασης εργασίας για την περίοδο 1η Μαΐου έως 30 Νοεμβρίου.

ΠΗΓΗ: ergasianet.gr

Έφη Καραχάλιου

▸Η δημόσια δήλωση της αθλήτριας Σοφίας Μπεκατώρου αρκούσε προκειμένου να ανοίξει το «κουτί της Πανδώρας» σχετικά με τα περιστατικά σεξουαλικών παρενοχλήσεων και (αποπειρών) βιασμού που αποσιωπούνται και στο χώρο του αθλητισμού. Είκοσι τρία χρόνια μετά το γεγονός, η ολυμπιονίκης κατήγγειλε δημόσια έναν παράγοντα της Ιστιοπλοϊκής Ομοσπονδίας για σεξουαλική κακοποίηση σε δωμάτιο ξενοδοχείου κατά τη διάρκεια επαγγελματικού ταξιδιού.

Η ίδια επέλεξε να μοιραστεί δημόσια την τραυματική της εμπειρία, προκειμένου να γνωστοποιηθεί το γεγονός και τελικά η μαρτυρία της ενδυνάμωσε και άλλες γυναίκες που έχουν βιώσει παρόμοιες καταστάσεις. Σε μια ψύχραιμη και ολοκληρωμένη τοποθέτηση, η Μπεκατώρου τονίζει την απουσία συναίνεσης καθ’ όλη τη διάρκεια της πράξης, υπογραμμίζοντας τον ψυχολογικό εκβιασμό και την χειριστική συμπεριφορά του κακοποιητή της. Έτσι, άλλες τέσσερις πρώην αθλήτριες έσπασαν τη σιωπή τους, συγκεκριμένα η πρώην διεθνής πολίστρια και πρωταθλήτρια του τριάθλου Μάνια Μπίκοφ και η κολυμβήτρια Ραμπέα Ιατρίδου, κατήγγειλαν ότι υπέστησαν σεξουαλική παρενόχληση από γιατρούς σε ανάρτησή τους στο facebook. Στο ίδιο κλίμα, η αθλήτρια της Ιστιοπλοΐας, Μαρίνα Ψυχογιού καταγγέλλει την σεξουαλική παρενόχληση από παράγοντα της Ομοσπονδίας ενώ η αργυρή ολυμπιονίκης, Νίκη Μπακογιάννη κατήγγειλε ότι είχε δεχτεί παρενόχληση – ανήθικη πρόταση από παράγοντα του ΣΕΓΑΣ όταν εκείνη ήταν 29 ετών.

Παράλληλα, για την υπόθεση της Μπεκατώρου ξεκινά αυτεπάγγελτη έρευνα από την Εισαγγελία Πρωτοδικών. Το όλο θέμα τιτλοφορείται από το ΜΜΕ ως ελληνικό #Metoo, προερχόμενο ωστόσο από το χώρο του αθλητισμού. Η αποκάλυψη ότι ο παράγοντας αποτελεί στέλεχος της ΝΔ, οδήγησε στην προσωρινή αναστολή της ιδιότητάς του ως μέλος μετά τη δημόσια κατακραυγή. Είναι εμετική η όποια προσπάθεια απόσπασης πολιτικής υπεραξίας από μια επιζώσα έμφυλης βίας από τα στελέχη του κυβερνητικού χώρου, πόσο μάλλον του Κυριάκου Μητσοτάκη, ειδικά αν λάβουμε υπόψη ότι η ΝΔ γνώριζε για την παραβατική συμπεριφορά του μέλους της από το Νοέμβριο και δεν έκανε τίποτα.

Ο θεσμικός σεξισμός και η θεσμική έμφυλη καταπίεση αποτελεί χώρο υπόθαλψης κακοποιητικών συμπεριφορών αλλά και δραστών έμφυλης βίας. Ο Ανδρέας Λοβέρδος προχώρησε σε ανάρτηση στήριξης της Μπεκατώρου, ενώ πριν κάποια χρόνια ο ίδιος κακοποίησε λεκτικά, διαπόμπευσε δημόσια και ενορχήστρωσε το κυνήγι ενάντια στις οροθετικές σεξεργάτριες για το «δημόσιο καλό», οδηγώντας τελικά σε αυτοκτονία δύο από αυτές. Η Ιστιοπλοϊκή Ομοσπονδία εξέδωσε ανακοίνωση-ντροπή αμφισβήτησης του θύματος στην οποία ο βιασμός αναφέρεται ως «δυσάρεστο περιστατικό»

Η κατάπτυστη στάση του ΔΣ θα έπρεπε να οδηγήσει χωρίς περιστροφές σε παραίτηση όλων των μελών του, που επικυρώνουν και υποθάλπουν έναν κακοποιητή, που εκμεταλλεύτηκε την θέση εξουσίας ή το κύρος του.

Η άποψη «γιατί δεν μίλησε νωρίτερα» ή «τι περίμενε 23 χρόνια» υποβαθμίζει το μέγεθος του τραύματος και προσπαθεί να ανατρέψει τις εντυπώσεις, κατηγορώντας τελικά το θύμα (victim blaming) που αναγκάζεται να συμβιώσει με τον κακοποιητή του σε τοξικό κλίμα ταπείνωσης, εχθρικότητας και περιορισμού. Με τα λόγια της Μπεκατώρου: «ο Χ ουδέποτε δήλωσε μετάνοια ή άλλαξε τον τρόπο που λειτουργούσε. Με την αλλαγή της στάσης μου και την ψυχρότητά μου έγινε ειρωνικός και σε γενικές γραμμές αμφισβήτησε τις ικανότητες και τις επιδόσεις μου, σε κάθε δυνατή ευκαιρία, λέγοντας ότι οι νεότεροι αθλητές πρέπει να έχουν πλέον ευκαιρίες και όχι αυτοί των οποίων η καριέρα τους βρίσκεται στη δύση της».

Η τραυματική εμπειρία της Μπεκατώρου καταδεικνύει για ακόμη μια φορά το σύμπλεγμα των πατριαρχικών σχέσεων, που αλληλοδιαπλέκεται με πλήθος άλλων καταπιέσεων (ταξικών, φυλετικών). Είναι θετική η απόφασή της να γνωστοποιήσει το γεγονός εκμεταλλευόμενη το βήμα που έχει ως δημόσιο πρόσωπο, προκειμένου να φωτιστεί το σκοτεινό ζήτημα των σεξουαλικών παρενοχλήσεων στους χώρους εργασίας και αλλού. Τις τελευταίες ώρες πρώην φοιτήτριες του ΑΠΘ καταγγέλλουν συστηματικές παρενοχλήσεις από καθηγητή του Ιστορικού, που δίδασκε στη σχολή μέχρι το 2015. Είναι καιρός να μπει ένα τέλος στον κύκλο καταπίεσης και αυτοπεριορισμού που βιώνουν τα θύματα μέχρι να καταγγείλουν το γεγονός, στο στιγματισμό τους από άντρες που μιλούν για «εργαλειοποίηση» ή προσπάθεια για «αυτοπροβολή» και προσπαθούν συστηματικά να υποβιβάσουν την βιωματική τους εμπειρία. Τα χάσταγκ #ΜετηΣοφία, #MeToo και το σύνθημα Εγώ αδελφή μου σε πιστεύω κάνουν τον κύκλο του διαδικτύου, προκειμένου να σπάσει επιτέλους ο κύκλος της σιωπής.

ΠΗΓΗ: prin.gr

του Θανάση Σκαμνάκη

Ποτέ ως σήμερα, μετά τη μεταπολίτευση, δεν ήταν τόσο συμπαγής και εκτεταμένη η παρουσία των αστυνομικών δυνάμεων και της συνακόλουθης αστυνομικής βίας. Σε  νευραλγικούς τομείς της κοινωνικής ζωής εγκαθίσταται ένα καθεστώς αστυνομικής επιβολής.

Είναι μόνο αυτό;  Η εκτεταμένη παρακολούθηση των πολιτών (μέσω καμερών, δορυφόρων, κινητών τηλεφώνων, διαδικτύου, ηλεκτρονικών υπολογιστών) γίνεται η πρακτική επιτήρησης και η συναυλία των μέσων μαζικής ψευδολογίας γίνεται το σύννεφο της συσκότισης των συμβαινόντων.

Μας περικυκλώνει απειλητικά, και εμφανώς και ανεπαισθήτως, ένας νέος τεχνολογικός και νεοφιλελεύθερος ολοκληρωτισμός. Και το φαινόμενο δεν είναι κυρίως, ακόμα και πρωτίστως, ελληνικό.

Η εκτεταμένη αστυνομική παρουσία και βία συνιστά ένα μόνο στοιχείο της εκπίπτουσας δημοκρατίας. Είναι απλώς η κατασταλτική πλευρά ενός κράτους που αφαιρεί σταδιακά, και συχνά ανεπαισθήτως, δικαιώματα και ελευθερίες είτε με το πρόσχημα της ασφάλειας, είτε της οικονομικής ανάγκης (ευημερίας!), είτε της εξωτερικής απειλής, είτε, ευκαιρίας δοθείσης, του ιού.

H φιλελεύθερη δημοκρατία, η αστική, όπως μας παραδόθηκε, όπως και όσο τη ζήσαμε, συνδέεται με τη δημιουργία του έθνους-κράτους, και συνεπώς την αστική επανάσταση.

Ως μια διακυβέρνηση του λαού και για το λαό, τουλάχιστον στη θεωρία της. Σήμερα όμως 

η παγκοσμιοποίηση υπονομεύει το ίδιο το έθνος-κράτος, μεταθέτοντας καίριες αποφάσεις σε υπερεθνικά κέντρα ή σε πολυεθνικά υπερμονοπώλια, ενώ ο επελαύνων νεοφιλευθερισμός απαιτεί μείωση του ρόλου του, στο τμήμα εκείνο της δημοκρατίας που το κράτος φροντίζει για αναδιανομή των αγαθών με βάση τις ανάγκες του λαού.

Η λειτουργία του αστικού κράτους ως μεσολαβητή μεταξύ των δικαιωμάτων των πολιτών και των απαιτήσεων συσσώρευσης κεφαλαίου έχει δραστικά πληγεί. Ο νεοφιλελευθερισμός αξιοποίησε τόσο την οικονομική κρίση του 2008 όσο και την υγειονομική κρίση του παρόντος για να σαρώσει δικαιώματα και να βαθύνει το κράτος του κεφαλαίου. Αυτό συνδέεται και με την υποστολή του εθνικού ρόλου έναντι των παγκοσμιοποιητικών ολοκληρώσεων. Οι οίκοι αξιολόγησης είναι ρυθμιστές εξελίξεων σε πλανητική κλίμακα, ο Παγκόσμιος Οργανισμός Εμπορίου, το ΔΝΤ και λοιποί διεθνείς οργανισμοί ορίζουν τις πολιτικές επιλογές μεγάλης κλίμακας.

Το μοντέλο της ελεύθερης αγοράς δεν είναι συμπλήρωμα στη φιλελεύθερη δημοκρατία, αλλά εναλλακτική επιλογή. Ή μάλλον, εναλλακτική επιλογή απέναντι σε κάθε είδους πολιτική. Η “αγορά” αντικαθιστά την πολιτική, όπως και ο καταναλωτής υποκαθιστά τον πολίτη. 

Εδώ ακριβώς σημειώνεται η αντίφαση. Λιγότερο κράτος μεν, αλλά, όπως σημειώνει και ο Φρ. Τζέημσον “η δημιουργία οποιασδήποτε ανεξάρτητης από κυβερνήσεις ελεύθερης αγοράς απαιτεί τεράστιες κυβερνητικές παρεμβάσεις και, εκ των πραγμάτων, ενίσχυση της συγκεντρωτικής κυβερνητικής εξουσίας”.

Ο τρόπος που διαχειρίστηκε η αμερικανική κυβέρνηση επί Ομπάμα την κρίση είναι το εντυπωσιακό παράδειγμα, τότε που μερικά τρισεκατομμύρια δολάρια διοχετεύτηκαν από τον κρατικό προϋπολογισμό προς τις ιδιωτικές τράπεζες.

Και να λοιπόν, το λιγότερο κράτος του νεοφιλελευθερισμού αφορά τους πάνω, τις ελίτ, και το περισσότερο κράτος αφορά τους κάτω, το λαό. Κι όσο αυτή η ψαλίδα ανοίγει τόσο το αδιαφανές, συγκεντρωτικό κράτος ενδυναμώνεται και εντός αυτού οι κατασταλτικές-αστυνομικές- κατασκοπευτικές λειτουργίες του. 

Οι κυβερνήσεις κρατούν όσο μεγαλύτερο μέρος μπορούν από τη διαδικασία λήψης αποφάσεων έξω από το πεδίο της δημοσιότητας και της πολιτικής λειτουργίας. Η Βουλή μετατρέπεται σε μια μηχανή παραγωγής τροπολογιών σε μια νύχτα, νομοθετικές ρυθμίσεις γίνονται με κυβερνητικές πράξεις, οι κυβερνώντες “οδηγούν” δικαστικές αποφάσεις και καταπατούν την ιδέα της αυτοτελούς δικαιοσύνης, εξαγοράζουν και κατευθύνουν τα μέσα ενημέρωσης, ή εξαγοράζονται και κατευθύνονται από αυτά (μια διαπλοκή με πολλά μυστήρια και πολλά λεφτά), στους εργασιακούς χώρους καταργούνται κρίσιμα δικαιώματα συλλογικών αποφάσεων και δράσης, στα πανεπιστήμια εγκαθίστανται αστυνομικές φρουρές. 

Η άμυνα της κάθε χώρας οργανώνεται πρωτίστως απέναντι στην εσωτερική, εν δυνάμει, απειλή.

Κι οι μικροί σερίφηδες εκάστης αναλαμβάνουν μέσω της καταστολής να προλάβουν την έκρηξη μιας επερχόμενης οργής. Ή μέσω τραμπισμών και χρυσαυγών να την ωθήσουν προς μια ανέξοδη κατεύθυνση.  

Η εικόνα της δικής μας υπουργού Παιδείας (και Θρησκευμάτων - γιατί πληθυντικός; ένα είναι το θρήσκευμα που προπαγανδίζουν στα σχολεία και την κοινωνία) μαζί με τον υπουργό της Αστυνομίας σε κοινή συνέντευξη για την πανεπιστημιακή… μόρφωση, αξίζει περισσότερο από τη φλυαρία των άρθρων μας. Αν μάλιστα στην ίδια συνέντευξη ήταν παρών και ο αρχιεπίσκοπος το σχέδιο θα ήταν πλήρες. Η αστυνομική επιβολή στα πανεπιστήμια, χώρους εν δυνάμει εντάσεων, δεν δείχνει μόνο την κοινωνική ισχύ της προβοκάτσιας σε περίοδο χαμηλής πολιτικοποίησης, αλλά και την ανησυχία των κυβερνώντων για τα όσα μπορεί να συμβούν. Τόσο που οι αναλογίες με τη χούντα να μη τους πτοούν.   

Δεν ξαναγυρίζουμε όμως στη χούντα. Βουλιάζουμε στη νέα εποχή. Δεν εγκαθίσταται ένα αστυνομικό κράτος, αλλά ένα κράτος περιορισμένης δημοκρατίας, καταστολής και επιτήρησης, μερικές φορές με την επιδοκιμασία, ή έστω την ανοχή, του καταναλωτή λαού. 

Ξανά περί δημοκρατίας λοιπόν.

ΠΗΓΗ: kommon.gr