Σε 1.124.932 άτομα ανήλθε το σύνολο των εγγεγραμμένων ανέργων, με κριτήριο την αναζήτηση εργασίας (αναζητούντων εργασία), για τον Ιανουάριο 2021.

Το σύνολο των εγγεγραμμένων λοιπών (μη αναζητούντων εργασία), για τον μήνα Ιανουάριο 2021, ανήλθε σε 46.685 άτομα. Οι άνδρες ανέρχονται σε 14.660 (ποσοστό 31,40%) και οι γυναίκες σε 32.025 (ποσοστό 68,60%). Το σύνολο των επιδοτούμενων ανέργων, για τον μήνα Ιανουάριο 2021, (αφορά τον αριθμό των δικαιούχων που πληρώθηκαν εντός του αντίστοιχου μήνα) ανέρχεται σε 232.870 άτομα, από τα οποία οι 125.085 (ποσοστό 53,71%) είναι κοινοί και λοιπές κατηγορίες επιδοτουμένων και οι 107.785 (ποσοστό 46,29%) είναι εποχικοί τουριστικών επαγγελμάτων. Οι άνδρες ανέρχονται σε 99.690 (ποσοστό 42,81%) και οι γυναίκες σε 133.180 (ποσοστό 57,19%).Από το σύνολο των επιδοτουμένων ανέργων 105.577 (ποσοστό 45,34%) είναι κοινοί, 2.086 (ποσοστό 0,90%) είναι οικοδόμοι, 107.785 (ποσοστό 46,29%) είναι εποχικοί τουριστικών επαγγελμάτων, 14.652 (ποσοστό 6,29%) είναι εποχικοί λοιποί (αγροτικά), 2.504 (ποσοστό 1,08%) είναι εκπαιδευτικοί, και 266 (ποσοστό 0,11%) είναι λοιποί.

Πανελλαδική απεργία των υγειονομικών την Τρίτη και συγκέντρωση στο υπουργείο Υγείας στις 10.30 π.μ.

Αρχοντούλα Βαρβάκη

Ένας αριθμός που φέρνει το ΕΣΥ στην Αττική «στο κόκκινο» και εκτοξεύει τις κυβερνητικές ευθύνες καθώς, παρά τις αλχημίες του αρμόδιου υπουργείου, ο συνολικός αριθμός των κλινών Covid στην Αττική έναν χρόνο μετά την έναρξη της πανδημίας ανέρχεται σε μόλις 227. Και ενώ υπάρχει ανάγκη δημιουργίας νέων ΜΕΘ, υπάρχουν κρεβάτια έτοιμα που δεν μπορούν να χρησιμοποιηθούν λόγω έλλειψης προσωπικού.

Ένα παράδειγμα μόνο το Νοσοκομείο «Αττικόν», το οποίο έχει 33 κλίνες ΜΕΘ Covid και το προσωπικό αρκεί για 23. Μέχρι τώρα η προσφιλής λύση της κυβέρνησης σε τέτοιες περιπτώσεις ήταν η μετακίνηση του προσωπικού από το ένα νοσοκομείο στο άλλο, που κάθε άλλο παρά καλύπτει τα τεράστια κενά που αντιμετωπίζει το ΕΣΥ. Μόνη λύση, προσλήψεις και η επίταξη των ιδιωτικών κλινικών, που περιλαμβάνουν και κλίνες ΜΕΘ.

«Η ανεπάρκεια του συστήματος υγείας εν όψει του τρίτου κύματος Covid-19, εκτός από το ότι είναι αδικαιολόγητη για ακόμη μία φορά, επηρεάζει και τους ασθενείς που πάσχουν από νοσήματα εκτός του κορoνοϊού», λέει στο Πριν ο Τάσος Πανταζόπουλος, ειδικευόμενος ογκολόγος στο «Αττικόν».

«Συγκεκριμένα, η μετατροπή σχεδόν όλων των μεγάλων δημόσιων νοσοκομείων σε κέντρα αντιμετώπισης μίας νόσου έχει μεγάλο αντίκτυπο στην περίθαλψη ανθρώπων με οξεία ή χρόνια προβλήματα υγείας (π.χ. καρκινοπαθείς). Ασθενείς που χρήζουν χειρουργείων, χημειοθεραπειών, ακτινοθεραπειών, μεταγγίσεων, επισκέψεων στα εξωτερικά ιατρεία κ.ά. αναγκάζονται να καθυστερήσουν τα ραντεβού τους αφού αυτά αναβάλλονται διαρκώς και χωρίς νέο προγραμματισμό, μιας και κλίνες και προσωπικό μετατρέπονται εν μία νυκτί σε “κοβιντοκλινικές”, χωρίς την απαραίτητη στελέχωση ή πρόσληψη επιπλέον υγειονομικών. Το μόνο που καταφέρνει αυτό είναι να καθυστερεί η περίθαλψη του πληθυσμού που πάσχει και από μη Covid-19 νοσήματα και αναγκάζεται να απευθύνεται πανικόβλητος στον ιδιωτικό τομέα με ολέθρια αποτελέσματα για τη δημόσια υγεία αλλά και το ίδιο το ΕΣΥ», προσθέτει.

Το προσωπικό των νοσοκομείων σηκώνει όλο το βάρος και υπάρχουν εργαζόμενοι που φτάνουν και στην επαγγελματική εξουθένωση. Εκατοντάδες είναι αυτοί που έχουν ασθενήσει. Προβλήματα υπάρχουν και στον εξοπλισμό των νοσοκομείων, όπως η έλλειψη συστημάτων χορήγησης οξυγόνου υψηλής ροής (high flow). Σε αυτό το πλαίσιο τα νοσοκομεία επιφορτίζονται και με τον εμβολιασμό που θέτει σε κίνδυνο τους προσερχόμενους και ειδικά τους ευπαθείς και φυσικά επιβαρύνει ακόμα περισσότερο τη λειτουργία τους. Η ασφαλέστερη και αποτελεσματικότερη διαδικασία θα ήταν ο εμβολιασμός σε εμβολιαστικά κέντρα επαρκώς στελεχωμένα.

Οι γιατροί αντιστέκονται στην κυβερνητική πολιτική που αρνείται να ενισχύσει το ΕΣΥ και το μετατρέπει σε σύστημα αντιμετώπισης μιας νόσου. Την Τρίτη 23 Φλεβάρη θα πραγματοποιηθεί η απεργία της ΟΕΝΓΕ, η οποία είχε προγραμματιστεί αρχικά για τις 16 Φλεβάρη αλλά αναβλήθηκε λόγω των καιρικών συνθηκών. Είναι ο τρίτος σταθμός του απεργιακού προγράμματος δράσης που είχε οριστεί από τα τέλη Ιανουαρίου και περιελάμβανε επίσης μέρα δράσης για τα νοσοκομεία και μέρα δράσης για την Πρωτοβάθμια Φροντίδα Υγείας.

πηγη: prin.gr

«Με μια λέξη, οι κομμουνιστές υποστηρίζουν παντού κάθε επαναστατικό κίνημα ενάντια στην υπάρχουσα κοινωνική και πολιτική κατάσταση.

Σε όλα αυτά τα κινήματα προβάλλουν το ζήτημα της ιδιοκτησίας, οποιαδήποτε μορφή, περισσότερο ή λιγότερο εξελιγμένη, κι αν έχει πάρει, σαν το βασικό ζήτημα του κινήματος.

Τέλος, οι κομμουνιστές εργάζονται παντού για τη σύνδεση και τη συνεννόηση των δημοκρατικών κομμάτων όλων των χωρών.

Οι κομμουνιστές θεωρούν ανάξιο τους να κρύβουν τις απόψεις και τις προθέσεις τους. Δηλώνουν ανοιχτά ότι οι σκοποί τους μπορούν να πραγματοποιηθούν μονάχα με τη βίαιη ανατροπή όλου του σημερινού κοινωνικού καθεστώτος.

Ας τρέμουν οι κυρίαρχες τάξεις μπροστά σε μια κομμουνιστική επανάσταση. Οι προλετάριοι δεν έχουν να χάσουν σ’ αυτήν τίποτε άλλο, εκτός από τις αλυσίδες τους. Έχουν να κερδίσουν έναν κόσμο ολόκληρο.

ΠΡΟΛΕΤΑΡΙΟΙ ΟΛΩΝ ΤΩΝ ΧΩΡΩΝ, ΕΝΩΘΕΙΤΕ!»

Οι τελευταίες προτάσεις από το Μανιφέστο του Κομμουνιστικού Κόμματος, που έγραψαν ο Καρλ Μαρξ και ο Φρίντριχ Ένγκελς.

Το κείμενο δημοσιεύθηκε στο τέλος του Φεβρουαρίου του 1848.

Ένα κείμενο που καθόρισε,όσο λίγα, την Ιστορία της ανθρωπότητας.

Ένα κείμενο που θα συνεχίζει να καθορίζει την ιστορία της ανθρωπότητας, μέχρι να κερδίσουμε «έναν κόσμο ολόκληρο».

ΠΗΓΗ: imerodromos.gr

του Θανάση Σκαμνάκη

Το σίριαλ γίνεται ακόμα πιο συναρπαστικό. Περιέχει βέβαια πολύ σκληρές σκηνές βίας και σεξ αλλά εκτίθεται σε κοινή θέα χωρίς σήμανση, κάτω των 8, των 12, των 16…

Στην πραγματικότητα προκαλεί ανατριχίλα. Οι συνεχείς αποκαλύψεις δίνουν στο θέμα τη διάσταση ενός πολύπλοκου συστήματος και όχι της ενοχής ενός ή μερικών προσώπων. Βέβαια αυτά είναι δουλειά της «αντικειμενικής δικαιοσύνης» να τα ερευνήσει. Και φυσικά είναι δεδομένο δικαίωμα κάθε κατηγορούμενου να υπερασπίζεται τον εαυτό του και να αποδείξει, αν μπορεί, πως όσα του καταμαρτυρούνται δεν είναι αλήθεια. Αλλά δεν είναι δουλειά της κυβέρνησης και των καναλιών και άλλων αρμόδιων κύκλων να συσκοτίζουν την υπόθεση ή να απεργάζονται κουκουλώματα, καθώς η φρίκη σέρνεται στους δρόμους, αλλά κυρίως στα δωμάτια της καραντίνας μας. Οι αποκαλύψεις των θυμάτων του «γνωστού ηθοποιού-σκηνοθέτη», στο πρόσωπο του οποίου έχει εστιαστεί, καλώς ή κακώς, η υπόθεση είναι συγκλονιστικές και φυσικώ τω τρόπω παραπέμπουν σε πολλά και μας βάζουν σε σκέψεις για το τι υπάρχει πιο πίσω.    

Όλα αυτά αφορούν την κοινή γνώμη αλλά όχι την κυβέρνηση. Η οποία νομίζει πως πραγματικότητα είναι ό,τι μεταδίδουν τα κανάλια. Οπότε αρκεί μια καλή τροφοδότηση τους με το σχετικό μέσο που λύνει όλα τα προβλήματα για να σκεπαστεί κάθε υπόθεση. Η αναγγελία του Star Channel περί του πολύ θορύβου για το… τίποτα είναι απλώς η πιο χυδαία έκφραση της αποσιώπησης. Επειδή όμως ο κόσμος, παρ’ ό,τι τα κανάλια και η κυβέρνηση τον διατάσσουν να σκάσει, εξακολουθεί να μιλά και το θέμα παίρνει μεγάλες διαστάσεις, αποφάσισε η υπουργός Πολιτισμού να πάρει θέση, για να μην πει επί της ουσίας τίποτα. Μας διαβεβαίωσε πως ο γνωστός ηθοποιός-σκηνοθέτης είναι ο Δημ. Λιγνάδης. Και μας έπεισε για ακόμη μια φορά πως η κυβέρνηση και η ίδια προσωπικά έχουν τόσο παχύ δέρμα ώστε δεν τους προσβάλλουν οι κραυγές τόσων αγανακτισμένων καλλιτεχνών και άλλων.

Επί πλέον, η υπουργός Πολιτισμού πρωτοτύπησε. Αφ’ ενός είπε πως τους εξαπάτησε ο τρισκατάρατος (προσέξτε τον πληθυντικό, δεν είπε με αλλά μας εξαπάτησε, άραγε ποιόν ή ποιούς άλλους, εννοεί τον πρωθυπουργό και την υπέρκομψη μαρέβα του;) λες και για την εξαπάτησή του δεν φταίει ο πολιτικός, τη στιγμή μάλιστα που έχει αρχίσει να βοά η κοινωνία και χρειάζεται σχεδόν είκοσι μέρες για να βγει να μιλήσει.

Αφ’ ετέρου, αυτό είναι ακόμη πιο πρωτότυπο από το πρώτο, απέδωσε ευθύνες σε εκείνους που δεν αντέδρασαν όταν «ο επικίνδυνος άνθρωπος», τοποθετήθηκε διευθυντής του Εθνικού Θεάτρου. Οπότε εκείνοι που τον τοποθέτησαν δεν φέρουν την ευθύνη της επιλογής. Χυδαία αντιστροφή της λογικής.

Περί της καταπάτησης του νόμου για λόγους «εθνικού συμφέροντος» δεν μίλησε. Περί της δήλωσής της στη Βουλή περί «εγνωσμένου κύρους και ηθικής» δεν έκανε λόγο. Άραγε οι δημοσιογράφοι που πήραν μέρος στη συνέντευξη ρώτησαν περί αυτών; Δεν άκουσα και δεν διάβασα τίποτα- μπορεί να αμέλησα εγώ, συγγνώμη αν πέφτω έξω αλλά είμαι προκατειλημμένος.  

Η υπουργός Πολιτισμού προσβάλλει τον πολιτισμό κατ’ εξακολούθησιν. Όχι μόνη. Μαζί με τον πρωθυπουργό και την κυβέρνηση που τη στηρίζει, μαζί με τα κανάλια και τις εφημερίδες που συγκαλύπτουν.

Έπιασε φωτιά στον αρχαιολογικό χώρο των Μυκηνών και το έκαναν βούβα.

Έπεσε τσιμέντο στον αρχαιολογικό χώρο της Ακρόπολης και τα έκαναν βούβα.  

Πένονται οι καλλιτέχνες και η υπουργός το δικαιολογεί γιατί «παίρνουν μαύρα», και το κάνουν βούβα.

Πολύ βούβα σε μια ομιλητική κυβέρνηση και την τηλεόρασή της, δε νομίζετε;

Το όλο φαινόμενο δεν είναι μοναδικό και δεν είναι μόνο. Είναι η πλέον έκδηλη συνέπεια της εγκατάστασης ενός σκληρού κράτους που με πρόσχημα την πανδημία περιστέλλει τα δημοκρατικά δικαιώματα των πολιτών, εξαπολύει αστυνομικές ορδές εναντίον των όσων διαμαρτύρονται και προσλαμβάνει κι άλλους για να βρίσκονται, όπου υπάρχει πρόβλημα φτιάχνει αστυνομία, οδηγεί στο θάνατο έναν άνθρωπο καταπατώντας με βαναυσότητα το δικό της νόμο, φτιάχνει μια παιδεία κατά τις αμερικανικές υπαγορεύσεις και τις υποδείξεις των επιχειρηματιών, μοιράζει λεφτά εξαγοράς στα κανάλια και επιβάλλει το νόμο της σιωπής.

Και δε σώζεται ακόμη κι αν μια ολοσχερώς εκτεθειμένη υπουργός υποβάλλει παραίτηση (το μόνο που ίσως θα μπορούσε να σώσει ήταν ένα ίχνος προσωπικής αξιοπρέπειας, τώρα ούτε κι αυτό). 

Η ουσία όμως της μη παραίτησης είναι πως συνιστά μέρος προσπάθειας συγκάλυψης του προβλήματος, τουλάχιστον κατά το μέγεθος του και με τη μέθοδο του: δίνουμε τον προφανή για να αφήσουμε απέξω τους σκοτεινούς. Μια παραίτηση θα συνιστούσε ομολογία αποτυχίας και θα σηματοδοτούσε μια διαδικασία βαθύτερης διερεύνησης.

Όσο για την κατεστημένη αντιπολίτευση επιμένει να επιλέγει τα πολιτικά και κοινωνικά επί μέρους θέματα για να κάνει πολιτική κόντρα, αφήνοντας απέξω όλες τις κρίσιμες και ουσιαστικές επιλογές του συστήματος, εκπέμποντας μήνυμα προς τους εγχώριους και εξωχώριους «αρμόδιους» παράγοντες ότι δεν θα κάνει ανεμελιές και συνεπώς είναι έτοιμη να αναλάβει «δεύτερη φορά αριστερά», αλλά αυτή τη φορά ούτε με ψήγματα αριστεράς όπως στην αρχή της προηγούμενης φοράς. 

Η αλήθεια είναι πως όλο και πιο έντονη ακούγεται η βουή του δρόμου, κι ας παριστάνουν ότι δεν την ακούν, ένθεν κακείθεν. Κάποια στιγμή θα ακουστεί ως κραυγή.  

ΠΗΓΗ: kommon.gr