Το εποχικά διορθωµένο ποσοστό ανεργίας τον Απρίλιο του 2015 ανήλθε σε 25,6% έναντι του αναθεωρηµένου προς τα κάτω 27,0% τον Απρίλιο του 2014 και του αναθεωρηµένου προς τα άνω 25,8% τον Μάρτιο του 2015.

Η κατάσταση της ελληνικής αγοράς εργασίας παραμένει πολύ δύσκολη, αν και υπάρχουν πρόσφατα κάποιες ενδείξεις βελτίωσής της, αναφέρεται στην έκθεση του Οργανισμού Οικονομικής Συνεργασίας και Ανάπτυξης για τις προοπτικές εργασίας (Employment Outlook 2015).

Το ποσοστό εργασίας στην Ελλάδα είναι το χαμηλότερο μεταξύ των 34 χωρών του ΟΟΣΑ. «Κάποια βελτίωση προβλέπεται έως το τέλος του 2016, αν και οι πρόσφατες εξελίξεις αυξάνουν την αβεβαιότητα σχετικά με τις προβλέψεις αυτές για την αγορά εργασίας», αναφέρει η έκθεση, προσθέτοντας: «Το ποσοστό ανεργίας στην Ελλάδα ήταν το υψηλότερο στον ΟΟΣΑ (25,6% τον Μάρτιο) και οι τρεις στους τέσσερις άνεργους αναζητούν εργασία για περισσότερο από ένα χρόνο». Τα ποσοστά ανεργίας της Ελλάδας και της Ισπανίας θα κινούνται πάνω από το 20% έως το τέλος του 2016, σύμφωνα με την έκθεση.

Η νεολαία επλήγη πολύ βαριά από την οικονομική κρίση, με το 50% σχεδόν των νέων ηλικίας 15 - 24 ετών να είναι άνεργοι, ένα ποσοστό υπερτριπλάσιο από το μέσο όρο του ΟΟΣΑ. Επιπλέον, το 27% των νέων ηλικίας 15-29 ετών ήταν χωρίς εργασία και χωρίς επιμόρφωση ή εξειδίκευση. Αν και το σχετικό ποσοστό ήταν ιστορικά υψηλότερο στην Ελλάδα από το μέσο όρο του ΟΟΣΑ, η διαφορά εκτινάχθηκε από τις 3 στις 13 ποσοστιαίες μονάδες από την έναρξη της κρίσης, σημειώνει η έκθεση.

Ο κατώτατος μισθός στο 45% του μέσου μισθού

Η μείωση του κατώτατου μισθού στην Ελλάδα το 2012 κατά 22% για τους εργαζόμενους άνω των 25 ετών και κατά 32% για τους μικρότερους των 25 ετών είχε ως αποτέλεσμα ο λόγος του κατώτατου προς τον μέσο μισθό να μειωθεί στο 45%, που είναι χαμηλότερο από τον μέσο όρο του ΟΟΣΑ (50%). «Επιπλέον, αν ληφθούν υπόψη οι ασφαλιστικές εισφορές και η έλλειψη εργασιακών επιδομάτων, οι καθαρές αποδοχές των εργαζόμενων με κατώτατο μισθό είναι πολύ χαμηλές», σημειώνει η έκθεση.

«Η πρόσφατη πρόταση για αύξηση του κατώτατου μισθού στα 751 ευρώ τον μήνα θα ήταν μία σημαντική αύξηση, ιδιαίτερα στο πλαίσιο των ιστορικά υψηλών ποσοστών ανεργίας. Μία εναλλακτική στρατηγική για την αύξηση των καθαρών αποδοχών των εργαζομένων με κατώτατο μισθό θα ήταν να μειωθούν οι εισφορές τους για την κοινωνική ασφάλιση ή να καθιερωθούν εργασιακά επιδόματα», παρατηρεί ο ΟΟΣΑ.

«Η ενεργός στήριξη στην Ελλάδα για την εργασία των άνεργων και των χαμηλόμισθων παραμένει περιορισμένη», τονίζει ο ΟΟΣΑ. «Καθώς οι αγορές εργασίας ανακάμπτουν και η δυνατότητα στήριξης της εργασίας διευρύνεται, τα κοινωνικά επιδόματα θα πρέπει να συνδέονται σταδιακά με την ενεργό συμμετοχή στην αναζήτηση εργασίας και επαναπασχόληση», σημειώνει η έκθεση.

Αυξάνεται η εργασία στον ΟΟΣΑ

Η ανάκαμψη της εργασίας στον ΟΟΣΑ ενισχύεται με βραδύ ρυθμό, αλλά οι θέσεις εργασίας θα παραμείνουν πολύ λιγότερες σε σχέση με τα προ κρίσης επίπεδα στις περισσότερες χώρες, ιδιαίτερα στην Ευρώπη, έως το τέλος του 2016, σύμφωνα με την έκθεση. Στην έκθεση σημειώνεται ότι σήμερα περίπου 42 εκατομμύρια είναι οι άνεργοι στις χώρας του ΟΟΣΑ, λιγότεροι από τα 45 εκατομμύρια το 2014, αλλά 10 εκατομμύρια περισσότεροι σε σχέση με πριν από την κρίση. Η ανεργία στις χώρες του ΟΟΣΑ προβλέπεται ότι θα συνεχίσει να μειώνεται τους επόμενους 18 μήνες και να φθάσει στο 6,5% στο τελευταίο τρίμηνο του 2016, ενώ θα παραμείνει πάνω από το 20% στην Ελλάδα και την Ισπανία.

Με πληροφορίες από ΑΠΕ-ΜΠΕ

Ο πληθυσμός που βρίσκεται σε κίνδυνο φτώχειας ή κοινωνικό αποκλεισμό ανήλθε το 2014 στο 36,0% του πληθυσμού της χώρας σύμφωνα με την Ελληνική Στατιστική Αρχή.Ο κίνδυνος φτώχειας ή κοινωνικού αποκλεισμού είναι υψηλότερος στη περίπτωση των ατόμων ηλικίας 18-64 ετών (40,1%).

Σύμφωνα με την έρευνα στον αντίποδα μειωμένο εμφανίζεται το ποσοστό του πληθυσμού που απειλείται από τη φτώχεια στη περίπτωση των εργαζομένων γυναικών και των λοιπών μη οικονομικά ενεργών γυναικών (εκτός συνταξιούχων).

Πιο συγκεκριμένα σύμφωνα με την ΕΛΣΤΑΤ:

Ο πληθυσμός ηλικίας 18-64 ετών που βρίσκεται σε κίνδυνο φτώχειας ή κοινωνικό αποκλεισμό εκτιμάται για τους Έλληνες σε 37,6% και για τους αλλοδαπούς που διαμένουν στην Ελλάδα σε 68,3%

Ο πληθυσμός ηλικίας 18-64 ετών που βρίσκεται σε κίνδυνο φτώχειας ή κοινωνικό αποκλεισμό εκτιμάται για τους αλλοδαπούς που διαμένουν στην Ελλάδα, αλλά γεννήθηκαν σε χώρα εκτός Ελλάδος σε 63,8%

Το ποσοστό του πληθυσμού, που ενώ δε βρίσκεται σε κίνδυνο φτώχειας, διαβιεί σε νοικοκυριά με υλική στέρηση αλλά χωρίς χαμηλή ένταση εργασίας ανέρχεται σε 7,8%.

Το ποσοστό του πληθυσμού, που δε βρίσκεται σε κίνδυνο φτώχειας, και διαβιεί σε νοικοκυριά χωρίς υλική στέρηση αλλά με χαμηλή ένταση εργασίας ανέρχεται σε 5,2%

Το ποσοστό του πληθυσμού που βρίσκεται σε κίνδυνο φτώχειας αλλά διαβιεί σε νοικοκυριά χωρίς υλική στέρηση και χωρίς χαμηλή ένταση εργασίας ανέρχεται σε 7,3%

Β. Πληθυσμός σε κίνδυνο φτώχειας και κατώφλι κίνδυνου φτώχειας

Το κατώφλι της φτώχειας ανέρχεται στο ποσό των 4.608 ευρώ ετησίως ανά άτομο και σε 9.677 ευρώ για νοικοκυριά με δύο ενήλικες και δύο εξαρτώμενα παιδιά ηλικίας κάτω των 14 ετών

Το έτος 2014, το 22.1% του συνολικού πληθυσμού της χώρας ήταν σε κίνδυνο φτώχειας όταν το όριο φτώχειας ορίζεται στο 60% του διάμεσου συνολικού ισοδύναμου εισοδήματος του νοικοκυριού.

Τα νοικοκυριά που βρίσκονται σε κίνδυνο φτώχειας εκτιμώνται σε 888.452 σε σύνολο 4.266.745 νοικοκυριών, και τα μέλη τους σε 2.384.035 στο σύνολο των 10.785.312 ατόμων του πληθυσμού της Χώρας.

Γ. Βασικές διαπιστώσεις

Ο κίνδυνος φτώχειας για παιδιά ηλικίας 0 — 17 ετών (παιδική φτώχεια) ανέρχεται σε 25,5% σημειώνοντας μείωση κατά 3,3 ποσοστιαίες μονάδες σε σχέση με το 2013, ενώ είναι υψηλότερος κατά 3,4 ποσοστιαίες μονάδες από το αντίστοιχο ποσοστό του συνολικού πληθυσμού

Ο κίνδυνος φτώχειας για άτομα ηλικίας άνω των 65 ετών ανέρχεται σε 14,9% και έχει παραμείνει στα ίδια επίπεδα με το 2013

Ο πληθυσμός που διαβιεί σε νοικοκυριά που δεν εργάζεται κανένα μέλος ή εργάζεται λιγότερο από 3 μήνες, συνολικά, το έτος, ανέρχεται σε 1.165.800 άτομα ή σε 19,4% του πληθυσμού ηλικίας 18 - 59 ετών, ενώ το προηγούμενο έτος (2013) ανερχόταν σε 1.200.800 άτομα (Πίνακας 18).

Από τη μία πλευρά, αύξηση σημείωσε το ποσοστό του πληθυσμού που απειλείται από τη φτώχεια, ως προς το σύνολο του πληθυσμού, στη περίπτωση των:

• Εργαζομένων ανδρών κατά 2,0 ποσοστιαίες μονάδες (15,4%)
• Ανέργων ανδρών κατά 1,2 ποσοστιαίες μονάδες (51,9%)
• Νοικοκυριών με δύο ενήλικες κάτω των 65 ετών κατά 3,5 ποσοστιαίες μονάδες (18,4%)
• Νοικοκυριών χωρίς εξαρτώμενα παιδιά κατά 0,8 ποσοστιαίες μονάδες (18,7%)

πηγη: left.gr

Του ΑΡΗ ΣΚΙΑΔΟΠΟΥΛΟΥ*

Ως πρόλογος:

Απομεσήμερο στο σπίτι του Χαρίλαου, στο Χαλάνδρι, πριν από κάποια χρόνια. Ανάβει την πίπα και με ρωτάει:

– Δεν μι λες; Κάποιους Αγγιλάτους...Βαγγιλάτους, πως τουν λεν...

– Ευαγγελάτος Πρόεδρε.

– Αι γειάσου! Τίναι τούτος ρε παιδάκι μ;

– Από μας προέρχεται Πρόεδρε, τον είχαμε στην «ΠΡΩΤΗ».

– Τι λε ρε παιδάκι μ ! Τέτοια λουλούδια ιμείς τα βγάλαμε;

Είναι η πρώτη φορά στη ζωή μου, που ντρέπομαι να δηλώσω την επαγγελματική μου ιδιότητα. Αισθάνομαι σαν τους Έλληνες αξιωματικούς, που μετά τη χούντα, δίσταζαν να κυκλοφορήσουν με τη στολή τους.

Πρώτη φορά νοιώθω την ανάγκη ν΄ απολογηθώ στον κάθε πολίτη της χώρας που είμαι δημοσιογράφος. Γιατί εκείνο που πρώτα έμαθα, είναι να βρίσκομαι πάντα στο πλευρό του πολίτη και να στηρίζω τη χώρα μου σε ώρες που δοκιμάζεται. Αυτό ΥΠΑΓΟΡΕΥΕΙ η δεοντολογία της δημοσιογραφίας, μαζί με το σεβασμό στην ΑΛΗΘΕΙΑ. Και όλα αυτά υπηρετούνται όταν δίχως φόβο και πάθος προσεγγίζονται επί ίσοις όροις όλες οι παράμετροι. Κι όταν ο δημοσιογράφος δεν υπηρετεί αφεντικά, αλλά εκχωρεί τις υπηρεσίες του σ΄ αυτά, αναφερόμενος μόνο στον ΛΑΟ.

Όλα αυτά τους τελευταίους έξη μήνες έχουν σκανδαλωδώς παραβιαστεί και δημοσιογράφοι των καναλιών μετατράπηκαν από υπηρέτες του δημοσίου συμφέροντος σε φτηνούς και συνάμα προκλητικούς προπαγανδιστές της μιας άποψης.

Παραβιάστηκαν:

1. Η διακριτότητα ανάμεσα στην είδηση και το σχόλιο. Ταυτόχρονα, ο παρουσιαστής που παρουσίαζε την είδηση τη σχολίαζε με τρόπο απόλυτα μονομερή και ιδιοτελή.

2. Η διαχείριση των πάνελ ήταν εξοργιστικά υποκειμενική σε βάρος της μιας άποψης και συνοδευόταν από τις- τους παρουσιαστές με μορφασμούς ειρωνείας ή αποδοκιμασίας.

3. Μια πρωτοφανής εκστρατεία τρομοκρατίας εξαπολύθηκε, υιοθετώντας και προβάλλοντας κατά κόρον την άποψη των δανειστών, σε βάρος όσων στήριζαν το ΟΧΙ.

4. Έγινε αποδεκτό και μάλιστα με ζουμ επιλεγμένα στοχευόταν η κονκάρδα του ΝΑΙ, που έφεραν στα σακάκια τους οι οπαδοί αυτής της άποψης.

5. Ακόμα και όταν ο Ελληνικός Λαός, στο σύνολό του, διατράνωσε την άποψη του υπέρ του ΟΧΙ, το κλίμα κατατρομοκράτησης του εντάθηκε με μια αήθη προκλητικότητα.

6. Σε αρκετά πάνελ νόμιζες ότι ο εκπρόσωπος του ΟΧΙ είχε προσκληθεί για να θυματοποιηθεί, ευρισκόμενος μέσα σε..λάκκο λεόντων, με συσχετισμούς ένας προς..τέσσερις και το δημοσιογράφο συντονιστή να συνηγορεί συνήθως σε βάρος του ΟΧΙ.

7. Επιχειρήθηκε με σκανδαλώδη ιταμότητα να εμφανιστεί η κορυφαία στιγμή της Δημοκρατίας, το δημοψήφισμα, ακόμα και μετά το αποτέλεσμα ως... διχασμός.

Τα υπόλοιπα θα τα βρει ο Εισαγγελέας.. Ωστόσο:

Πάντα θα πέφτει ένας ίσκιος βαρύς πάνω μας, για τον τρόπο με τον οποίο υπηρετήθηκε η σχέση καναλάρχη- δημοσιογράφου. Η ανεξαρτησία του δημοσιογράφου πήγε στην άκρη για να υπηρετηθεί το συμφέρον του καναλάρχη.

Ως προς τον καναλάρχη: Ο εκδότης έχει δικαίωμα να διαχειρίζεται όπως γουστάρει την εφημερίδα του κι ο κόσμος την αγοράζει η δεν την αγοράζει. Η εφημερίδα με λίγα λόγια είναι προσωπικό, περιουσιακό, του στοιχείο. Το κανάλι όμως, δεν αποτελεί περιουσιακό του στοιχείο. Οι συχνότητες είναι δημόσιο αγαθό που εκχωρείται και δεν αποτελούν ιδιοκτησία κανενός.

Ως προς το δημόσιο ήθος του εκδότη: Χαράζει την γενική πολιτική του έντυπου του και αναθέτει την υλοποίηση της στον δημοσιογράφο, χωρίς να παρεμβαίνει στη δουλειά του. Αυτό το σεβάστηκαν ΟΛΟΙ οι παραδοσιακοί εκδότες. Παράδειγμα: Όταν κάποτε ο υπουργός της κυβέρνησης Καραμανλή, ο Παπαληγούρας, παρενέβη στον Τζώρτζη Αθανασιάδη, για να απολύσει έναν συντάκτη της «ΒΡΑΔΥΝΗΣ» επειδή είχε γράψει κάτι πού δεν του άρεσε,ο Τζώρτζης του απάντησε:

– Ναι, με μια προϋπόθεση

– Ποια;

– Να κάνεις εσύ τη δουλειά του συντάκτη μου...

Αυτό ήταν το ήθος των παραδοσιακών εκδοτών. Γι αυτό, ο αείμνηστος Μπότσης είχε εμπιστευτεί την εφημερίδα του σε συντάκτες που η πλειοψηφία τους ήταν κομμουνιστές με πρώτο και καλύτερο το Φοίβο Γρηγοριάδη. Και μέσα από τα γραφεία της «Ακρόπολης», η Ασφάλεια τής χούντας συνέλαβε τον Κωστάκη Παπαϊωάννου, για τη συμμετοχή του στό ΠΑΜ.

Με λίγα λόγια: Πάντα υπήρχε μια εμφανής διακριτότητα στο ρόλο του Εκδότη και του δημοσιογράφου. Κι ένας σεβασμός. Μόνο τα τελευταία χρόνια η σχέση αυτή έχει μεταλλαχθεί σε σχέση αφεντικού- υπαλλήλου...

Όταν στα πρώτα χρόνια της Μεταπολίτευσης σ΄ ένα μου ρεπορτάζ στα «ΝΕΑ », τόλμησα να αναφερθώ απαξιωτικά για τον Καραμανλή, παρά το ο,τι η πολιτική τής εφημερίδας στήριζε το ΠΑΣΟΚ, με κάλεσε ο διευθυντής μου για να μου πει:

– Ακούστε κύριε συνάδελφε. Ο Πρωθυπουργός είναι κορυφαίος θεσμός και δεν νομιμοποιείται ο οιοσδήποτε συντάκτης να αναφέρεται σ΄ αυτόν, παρά μόνον ο αρθρογράφος της εφημερίδας.

Αυτό ήταν το ήθος στο οποίο γαλουχηθήκαμε εμείς, πριν πλακώσουν οι κάθε είδους εργολάβοι κι έμποροι της δημοσιογραφίας. Και υπήρξαν πολλοί συνάδελφοι που ύψωσαν το ανάστημα τους σ΄ αυτούς τους εργολάβους, αρνούμενοι να τους υπηρετήσουν.

Διαφύλαξαν ως κόρη οφθαλμού το ήθος και την αξιοπρέπεια του δημοσιογράφου, προστατεύοντας ταυτόχρονα τις αξίες ενός Λαού που δεν εμπορευματοποιούνται.

Για να δούμε σήμερα αυτές τις αξίες να γίνονται αθύρματα στο πρόσωπο κάποιων αστέρων, που κατάντησαν να γίνονται εξώφυλλα σε λάιφ- στάιλ περιοδικά.

Δεν είναι όμως αυτή η δημοσιογραφία. Και η παρέμβαση του Εισαγγελέα είναι κάτι που αφορά τη Δικαιοσύνη. Στη συνείδηση όμως όλων εμάς που μάθαμε να τιμάμε την ΑΛΗΘΕΙΑ, έστω κι αν στρέφεται εναντίον μας, είναι κατάπτυστοι. Γιατί η αλήθεια και η Πατρίδα δεν εξαγοράζονται με... ολίγα αργύρια. Κι επειδή η Δημοσιογραφία αποτελεί κεντρικό πυλώνα της Δημοκρατίας έχουμε χρέος όλοι να την προστατεύσουμε από χαζοχαρούμενα πρώην μοντέλα που παριστάνουν τους δημοσιογράφους και... εκπροσώπους της διαπλοκής.

*Πηγή: imerodromos.gr