Π.Ε.Ν.Ε.Ν.
ΝΑΥΤΕΣ, ΤΟΥ ΘΑΝΑΤΑ
Του ΣΤΑΘΗ*
λένε, οπτικό φαινόμενο η φάτα μοργκάνα ταξιδεύει τόπους σε άλλους τόπους και παίζει το παιχνίδι του χρόνου με τους τρόπους των ψυχών, από
ένα μαύρο σύννεφο κρέμεται η Ελλάδα, μετεωρίζεται και κοιτάζει την άβυσσο. Της μιλούν και της λένε ότι είναι ορφανή από λαό - και χωρίς τον λαό της η χώρα χάνει το σχήμα της, ούτε με εκκλησάκι κρεμασμένο απ’ τα σύννεφα μοιάζει, ούτε και κάτω απ’ τα πόδια της, πάνω απ’ τις θάλασσες, φτερουγίζει σύντροφος άγγελος η άλλη ψυχή ζώσα...
To AΕΠ της χώρας είναι τώρα στα 175 δισ. Πριν από την κρίση-εργαλείο-για-την-άλωσή μας, οι εργάτες, οι εργαζόμενοι, οι γεωργοί, οι επαγγελματίες και οι τίμιοι επιχειρηματίες παρήγαγαν εθνικό πλούτο αξίας 232 δισ. Σήμερα το δημόσιο χρέος της χώρας ανέρχεται στα 319 δισ., στο 178% του ΑΕΠ. Ταυτοχρόνως το ιδιωτικό χρέος των Ελλήνων ανέρχεται στα 210 δισ. Το ιδιωτικό χρέος προς το ελληνικό Δημόσιο ανέρχεται στα 120 δισ. περίπου (80 δισ. στην εφορία, 20 δισ. στα ασφαλιστικά ταμεία και γύρω στα 4 δισ. στις ΔΕΚΟ). Το δημόσιο χρέος προς τους ιδιώτες αγγίζει τα 11 δισ. Τα «κόκκινα» δάνεια, επιχειρηματικά, στεγαστικά, καταναλωτικά, συμποσούνται στα 106 δισ. Οι καταθέσεις των Ελλήνων στο εξωτερικό (του 2-3% του πληθυσμού, που μετά την κρίση μπορεί να αυξήθηκε μια-δυο μονάδες ακόμα) υπολογίζονται γύρω στα 150 δισ. Οι καταθέσεις των Ελλήνων στο εσωτερικό, μικρές, μεσαίες και ρέουσες επιχειρηματικές, υπολογίζονται στα 140 δισ. Η ανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών κόστισε στους φορολογούμενος 45 δισ., με τις τράπεζες να εξακολουθούν να εισπράττουν εξοφλητικά απ’ τους οφειλέτες με επιτόκια έως και 16-18%! Η επόμενη ανακεφαλαιοποίηση μένει ακόμα «ανοιχτή», ως προς το ύψος της. Το κόστος λειτουργίας του κράτους ετησίως ανέρχεται στα 55 δισ. (απ’ τα οποία οι μισθοί και οι συντάξεις απορροφούν τα 16-17 δισ.). Κατά τη διάρκεια της κρίσης οι μισθωτοί και οι συνταξιούχοι υπέστησαν μείωση εισοδήματος κατά 42%, πλην εκείνων που το απώλεσαν καθ’ ολοκληρίαν μένοντας άνεργοι. Επίσης, πλήθος εξ όσων φτώχυναν κατά 42%, πληρώνονται ατάκτως ή καθόλου κι εργάζονται σε συνθήκες γαλέρας. Κατά το ίδιο διάστημα οι ίδιοι πολίτες κι ακόμα περισσότεροι (επαγγελματίες, μικροεπιχειρηματίες κ.ά.) επιβαρύνθηκαν φορολογικώς κατά 25-30% μέσω άμεσων και έμμεσων φόρων. Ενδεικτικώς: κατά το εν λόγω διάστημα η φορολόγηση των ακινήτων αυξήθηκε πάνω από 6.000 μονάδες της αρχικής (2008). Ενώ έχουν κλείσει πάνω από 600.000 μαγαζιά κι έχουν μεταναστεύσει πάνω από 300.000 πρόσωπα. Τέλος, το τελευταίο κούρεμα των ασφαλιστικών ταμείων ανήλθε στα 26 δισ. Ειρήσθω εν παρόδω ότι τα ασφαλιστικά ταμεία λεηλατούνται ανηλεώς ήδη απ’ το 1953. Εως το 1980 τα ταμεία ήταν υποχρεωμένα να διαθέτουν άτοκα τα κεφάλαιά τους στις τράπεζες. Επί Σημίτη υποχρεώθηκαν να «επενδύσουν», με αποτέλεσμα μεγάλες απώλειες, ώσπου εν τέλει να ληστευθούν αγρίως μέσω των ομολόγων και να ληστευθούν τελείως με το PSI. Απ’ τον παραπάνω κατάλογο πλείστα όσα δεινά παραλείπονται και πλείστες όσες παράπλευρες απώλειες δεν αναφέρονται - παρενέργειες που οι ίδιες ξεχωριστά ή ο συνδυασμός τους έχουν πλήξει κάθε τάξη, κάθε πολίτη και κάθε πρόσωπο σ’ αυτήν τη χώρα, πλην ολίγων που εξακολουθούν να πλουτίζουν ακόμα (και από τα βάσανά μας)...
Τα αποτελέσματα αυτής της κατάστασης είναι γνωστά, από τη διαρκώς αυξανόμενη φτώχεια έως τις αυτοκτονίες - να μην τα απαριθμήσω, θα χρειασθούμε περισσότερες σελίδες από τον αριθμό των κλειστών μαγαζιών, των πεινασμένων παιδιών, των άνεργων κι όλων των άλλων πληγών του Φαραώ που μας ταλανίζουν. Σημασία έχει ότι η υπόσταση της χώρας έχει τεθεί υπό το ερώτημα της παρακμής κι ενδεχομένως της κατάρρευσης.
Η αποτυχία να βγάλουν την Ελλάδα απ’ το σπιράλ του θανάτου εκείνοι που την έβαλαν σε αυτό ήταν δεδομένη. Οι κυβερνήσεις από τον κ. Παπανδρέου έως τον κ. Σαμαρά βάθυναν την υποτέλεια της χώρας, καταρράκωσαν το πολίτευμα, απαξίωσαν την πολιτική, ξεζούμισαν τον λαό, αποσάθρωσαν την κοινωνία, ξεχαρβάλωσαν το όποιο κράτος και οι πολίτες τούς έστειλαν στον αγύριστο (εκτός κι αν τους γυρίσει πίσω η Αριστερά που αυτομόλησε στην πολιτική τους, τα έργα τους, τις πράξεις τους, ενίοτε και στη ρητορική τους). Διότι αυτό είναι το πρόβλημά μας σήμερα. Η Αριστερά υποσχέθηκε την έξοδο της χώρας απ’ την παγίδα που της στήθηκε και από την παθολογία που η ίδια παράγει και υφίσταται.
Οταν όμως η Αριστερά υιοθετεί ή παγιδεύεται στη νεοφιλελεύθερη κι ακροδεξιά πολιτική που ασκούσε η Δεξιά, τότε η εντροπία της χώρας είναι εξασφαλισμένη.
Απόδειξη, η καθημερινότητά μας. Η οποία χαρακτηρίζεται από μια τραγικότητα που περιέχει τη γελοιότητα όπως τα «γεμιστά» τα «μακαρόνια» τους. Γελοιότης βροντώδης όπως εκείνη του κ. Φίλη όταν έλεγε ότι «όποιος πηγαίνει το παιδί του στο ιδιωτικό σχολείο αναλαμβάνει και το κόστος της επιλογής», όπως και ο κ. Πρωθυπουργός όταν πήγε τα δικά του παιδάκια σε πανάκριβα σχολεία. Εύγε της ανοησίας (του κ. Φίλη), εύγε και του λαϊκισμού (του κ. Φίλη). Οσο
για την αναβάθμιση της δημόσιας εκπαίδευσης, αυτή δεν γίνεται με ευχέλαια για το μάθημα των θρησκευτικών κι άλλες ισοϋψείς γελοιότητες. Οπως αυτές που καθημερινώς πλέον ξεστομίζει ο κ. Κατρούγκαλος, ο οποίος
πλέον δεν εγγυάται ούτε το «όριο» των 1.000 ευρώ στην απομείωση των συντάξεων, ξεπερνώντας τον εαυτόν του σε έναν φρενήρη παροξυσμό εξίσωσης προς τα κάτω, που ατιμάζει την Αριστερά όπως ο εκ των Τριάκοντα Τυράννων Κριτίας ατίμασε τον δάσκαλό του Πλάτωνα.
Μια πολιτική με σπαράγματα, άλλοτε σπαρακτικά και άλλοτε θρασύτατα, που συνδέει συχνά το τραγικό με το γελοίο, χωρίς να μπορεί πάντα να ξεχωρίσει κανείς με σιγουριά ποιο είναι απότοκο ποιου και ποιο προϋπόθεση του άλλου. Είναι
τραγικό ή γελοίο να βαφτίζεις εκατομμύρια φτωχούς σε πλούσιους και να τους αλλάζεις τον αδόξαστο στη φορολογία; Είτε τραγικό, είτε γελοίο, είναι πάντως μάταιο, είναι σαν να βαφτίζεις το κρέας σε ψάρι και να σου βγαίνουν ραπανάκια για την όρεξη,
καθ’ ότι ουκ αν λάβοις παρά του μη έχοντος. Είναι τραγικό για την Αριστερά να εφαρμόζει μια ακροδεξιά πολιτική και ταυτοχρόνως γελοίο όταν γνωρίζει ότι αυτή η πολιτική είναι ατελέσφορη.
Τζάμπα εξευτελίζεται η κυβέρνηση, όπως τώρα με τον Ολάντ. Αίφνης ξανά Ελλάς-Γαλλία-Συμμαχία (μιας και το λέει η Γερμανία), διότι και η Γαλλία έχει λαμβάνειν απ’ το προτεκτοράτο - «τεράστιες» γαρ «οι επενδυτικές ευκαιρίες στην Ελλάδα» καθώς διαπιστώνει (και διακηρύσσει) η υφυπουργός Εξωτερικών των ΗΠΑ, κυρία Νούλαντ.
Ομως, καμιά συμμαχία δεν είναι συμμαχία όταν ο ένας εκ των συμβαλλομένων είναι ανίσχυρος και επιπλέον πάει και για ραγιάς, ξεπουλώντας ό,τι έχει και δεν έχει. Ραγιάς (και ως εκ τούτου) και πονηρός. Πτωχοπρόδρομος, καλύτερα σου λέει να ’χω δυο αφεντικά παρά ένα, θα ελίσσομαι. Αφρων. Ο κ. Ολάντ είναι το ισοδύναμο της κ. Μέρκελ. Αλλά ακόμα κι αν τυχόν βρεθεί κάποτε το Βερολίνο σε αποδρομή, Μέρκελ θα γίνει ο Ολάντ και ο ραγιάς ραγιάς θα μείνει. Κι όμως
με επικοινωνιακά μεγαλεία και προπαγανδιστικά ταρατατζούμ παρουσιάζεται η επίσκεψη Ολάντ - «εβδομήντα επενδυτές τον συνοδεύουν» (για καλό;), που ήταν δέκα, οι εξής τέσσερις, αναλόγως των φιλέτων που τους ενδιαφέρουν. Αυτή είναι η αξιοποίηση
της γεωπολιτικής θέσης της χώρας, που έλεγε ότι θα καταφέρει ο κ. Τσίπρας: «οι Ελληνες μετανάστες που τρελαίνονται στη Γερμανία», όπως έγραφε χθες το «Εθνος» σε ένα συγκλονιστικό ρεπορτάζ της συναδέλφου κυρίας Κατερίνας Ροββά. «Γεμίζουν οι Ελληνες μετανάστες τα ψυχιατρεία του Βερολίνου. Εμφανίζουν προβλήματα όμοια με αυτά των προσφύγων πολέμου» -
- αχ, Ελλάδα μου, πόλεμο χάνεις.
Και σαν ένα άθροισμα σκιών πάνω στα σύννεφα στέκεις να κοιτάζεις στην άβυσσο που χάσκει κάτω απ’ την ανάσα σου πιο μαύρη απ’ τις μαύρες θάλασσες του Αδη...
ΥΓ.: Προς τον Θανάση Καρτερό, παλιό μου διευθυντή στον «Ριζοσπάστη» κι αγαπημένο σύντροφο: Θανάση, αυτά που έγραψες σε μένα, να πας να τα πεις σε μιαν ανάπηρη γυναίκα που της κόβεις τη σύνταξη με τα χεράκια σου.
*Δημοσιεύθηκε στο enikos.gr την Παρασκευή 23 Οκτωβρίου 2015
«ΚΟΛΛΗΤΟΣ» ΤΣΙΠΡΑ Ο …«ΟΛΑΝΤΡΕΟΥ»!
Toυ ΓΙΩΡΓΟΥ ΔΕΛΑΣΤΙΚ*
Φιλάκια και αγκαλίτσες, λοιπόν, ο Έλληνας αριστερός πρωθυπουργός Αλέξης Τσίπρας και ο Γάλλος σοσιαλιστής (τρομάρα του!) πρόεδρος Φρανσουά Ολάντ. Από τότε που ο Τσίπρας πέρασε στο μνημονιακό στρατόπεδο, ξεχάστηκαν όλα τα μίση του παρελθόντος. Νερό κι αλάτι! Πάει κι ο «Ολαντρέου» που προφανώς αποκαλούσε τον Ολάντ ο Έλληνας πρωθυπουργός! «Φρανσουά» σκέτα, χωρίς επώνυμο, αποκαλούσε τον καινούργιο «κολλητό» του σε επίπεδο πολιτικής φιλίας ο Αλέξης Τσίπρας και τα χείλη του έσταζαν μέλι κυριολεκτικά!
«Χαιρετίζω το θάρρος και τη διαύγεια του Αλέξη Τσίπρα» δήλωσε και ο Φρανσουά Ολάντ σε συνέντευξη που έδωσε στην Καθημερινή, αναφερόμενος στην «πολιτική κωλοτούμπα» που έκανε ο πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ. Αμοιβαία τα αισθήματα αλληλοκατανόησης, τώρα που ο Τσίπρας στρατολογήθηκε στο μνημονιακό στρατόπεδο. «Η Ελλάδα και οι εταίροι της υπέγραψαν στις 13 Ιουλίου μια πολύ σημαντική συμφωνία, η οποία σηματοδοτεί τη βούληση να αγκυροβολήσει μόνιμα η Ελλάδα στην ευρωζώνη», είπε ο Ολάντ στην ίδια συνέντευξη και συνέχισε: «Τα βήματα είναι γνωστά. Ψήφιση των μέτρων, πρώτη αξιολόγηση, ανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών, συζήτηση σχετικά με τον τρόπο εξυπηρέτησης του χρέους». Όχι «κούρεμα» του χρέους, προς Θεού! Απλή «συζήτηση σχετικά με τον τρόπο εξυπηρέτησης του χρέους». Δεν νομίζουμε ότι θα ενθουσιάστηκε η κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ ακούγοντας από το στόμα του Ολάντ αυτή τη διατύπωση. «Πιστεύετε ότι η Ευρώπη αλλάζει και ότι το δόγμα της λιτότητας θα μπορούσε να αντικατασταθεί από μια άλλη πολιτική;», ρωτήθηκε ο Γάλλος πρόεδρος κατά τη συνέντευξη που έδωσε στην Καθημερινή.
«Άλλα λόγια να αγαπιόμαστε» ήταν η απάντησή του. Είπε συγκεκριμένα: «Η Ευρώπη έχει κανόνες. Πρέπει να γίνουν σεβαστοί. Είναι εναρμονισμένοι με τη συνοχή και τη σταθερότητα του ευρώ. Η εξυγίανση όμως των δημοσιονομικών δεν μπορεί να είναι αυτοσκοπός. Η Ευρώπη πρέπει να κινηθεί προς την κατεύθυνση των επενδύσεων...» Ούτε λέξη δηλαδή για αντικατάσταση της λιτότητας!
Εμφανής η ψυχρολουσία για την κυβέρνηση Τσίπρα. Πανηγύριζε όμως η Αυγή την Πέμπτη: «Τσίπρας – Ολάντ συνυπογράφουν στρατηγική εταιρική σχέση» έγραφε σε κορυφαία θέση στην πρώτη της σελίδα. Ξαναπανηγύριζε και την Παρασκευή με τον κεντρικό πρωτοτοσέλιδο τίτλο της: «Τριπλή στήριξη από τον Ολάντ – Για απομείωση χρέους, γαλλικές επενδύσεις και τη θέση της Ελλάδας στην Ευρώπη». Νέοι πανηγυρισμοί και το Σάββατο, πάλι μέσω του πρωτοσέλιδου τίτλου: «Γέφυρα Ολάντ για τους πλειστηριασμούς». Τώρα πώς από τη «στρατηγική εταιρική σχέση» ξεπέσαμε στη ...«γέφυρα Ολάντ για τους πλειστηριασμούς», αυτό είναι άλλου παπά ευαγγέλιο.
Αν μάλιστα λάβουμε υπόψη μας ότι η κατά την Αυγή η «γέφυρα Ολάντ» βασίζεται στη φράση που είπε ο Γάλλος πρόεδρος, ότι «θα πρέπει να ξαναδούμε ποιο είναι το όριο κάτω από το οποίο δεν μπορεί να γίνει κατάσχεση», καθόλου καλά δεν πήγαν τα πράγματα επί της ουσίας. Όσο για τους 70 επιχειρηματίες, τους Γάλλους που θα έρχονταν μαζί με τον Φρανσουά Ολάντ και θα έπνιγαν την Ελλάδα στις επενδύσεις, ήρθαν κάπως λιγότεροι – οι 70 αποδείχτηκαν μόνο ...5!!! Εδώ που τα λέμε, ποιος σοβαρός επιχειρηματίας βασίζει την επενδυτική πολιτική του στα λόγια ενός προέδρου, του οποίου η δημοφιλία έχει καταβαραθρωθεί στην άβυσσο του ...13%;, Ναι, όσο απίστευτο και αν ακούγεται, στο 13% έχει πέσει η δημοτικότητα του Ολάντ. Ποτέ, κανένας πρόεδρος της Γαλλίας δεν είχε πέσει τόσο χαμηλά! Τη στιγμή αυτή, θεωρείται αδύνατον όχι να ξαναβγεί πρόεδρος ο Ολάντ, αλλά ακόμη και να περάσει στο δεύτερο γύρο των γαλλικών προεδρικών εκλογών που θα γίνουν σε ενάμισι χρόνο, το Μάιο του 2017. Η Γαλλία είναι σίγουρα μια μεγάλη χώρα, αλλά ο Ολάντ επισκέφθηκε την Ελλάδα προσπαθώντας να πείσει τους Γάλλους ότι το Παρίσι έχει βάρος στις ευρωπαϊκές υποθέσεις, μήπως και τσιμπήσει καμιά ψήφο στις προεδρικές εκλογές του 2017!
Τίποτα δεν δείχνει ότι θα τα καταφέρει. Αντιθέτως, όλα δείχνουν ότι ο Τσίπρας προσπαθεί μεν να συμμαχήσει με τους Γάλλους κάνοντας φυσικά μνημονιακές κωλοτούμπες, αλλά δυστυχώς γι' αυτό ποντάρει σε ένα πολιτικά «καμένο χαρτί», όπως είναι ο Φρανσουά Ολάντ.
*Δημοσιεύθηκε στο ΠΡΙΝ την Κυριακή 25 Οκτωβρίου 2015
ΚΡΙΣΙΜΕΣ ΟΙ ΤΟΥΡΚΙΚΕΣ ΕΚΛΟΓΕΣ ΤΟΥ ΝΟΕΜΒΡΗ
TOY ΑΝΔΡΕΑ ΔΕΝΕΖΑΚΗ*
Την 1η Νοέμβρη η Τουρκία οδηγείται σε νέες πρόωρες εκλογές, πέντε μήνες μετά τις εκλογές του Ιούνη. Το Ισλαμικό συντηρητικό Κόμμα AKP (Adalet ve Kalkinma Partisi) – Κόμμα Δικαιοσύνης και Ανάπτυξης – του Αχμέτ Νταβούτογλου, που έχασε το 8,96% της εκλογικής του δύναμης (40,87% από 49,83%) και 69 έδρες (258 από 327 έδρες σε σύνολο 550 εδρών του τουρκικού Κοινοβουλίου) δεν μπόρεσε να σχηματίσει κυβέρνηση συνεργασίας με κανέναν από τους άλλους τρεις εκλογικούς συνδυασμούς που εκπροσωπούνται στη Βουλή: Το Κεμαλικό σοσιαλδημοκρατικό Κόμμα CHP (Cumhuriyet Halk Partisi) – Ρεπουμπλικανικό Κόμμα του Λαού – του Κεμάλ Κιλιτσντάρογλου (24,95% και 132 έδρες), το ακροδεξιό MHP (Milliyetçi Hareket Partisi) – Κόμμα Εθνικιστικό Κίνημα, οι γνωστοί μας Γκρίζοι Λύκοι – του Ντεβλέτ Μπαχτσελί (16,29% και 80 έδρες) και το αριστερό σοσιαλδημοκρατικό Κόμμα HDP (Halklarin Demokratik Partisi) – Δημοκρατικό Κόμμα των Λαών, με προέδρους τον Σελαχατίν Ντεμιρτάζ και την Φιγκέν Γιουκσεκντάγ(13,12% και 80 έδρες).
Η είσοδος του HDP στη Βουλή, που έσπασε το φράγμα του 10%, το οποίο απαιτεί ο εκλογικός νόμος για την είσοδο ενός Κόμματος στη Βουλή, στέρησε από το AKP την αυτοδυναμία και εμπόδισε τον Ερντογάν να προχωρήσει στα σχέδιά του για Συνταγματική Αναθεώρηση και μετατροπή του πολιτεύματος σε Προεδρική Δημοκρατία, αναγορεύοντας τον Πρόεδρο – τον εαυτό του δηλαδή – σε σύγχρονο Αυτοκράτορα – Σουλτάνο.
Οι εκλογές του Νοέμβρη βρίσκουν την Τουρκία αντιμέτωπη με σοβαρά κοινωνικά, πολιτικά και οικονομικά προβλήματα στο εσωτερικό της και με τα γεγονότα στη Μέση Ανατολή που τρέχουν με ιλιγγιώδεις ταχύτητες και διαμορφώνουν καθημερινά νέες πραγματικότητες. Η περιοχή σπαράσσεται από τους πολέμους και τις βάρβαρες στρατιωτικές επεμβάσεις των μεγάλων δυνάμεων, που με διάφορα προσχήματα, προωθούν τα γεωστρατιωτικά τους σχέδια, για τον έλεγχο των πλούσιων ενεργειακών αποθεμάτων, του πετρελαίου και του φυσικού αερίου της περιοχής καθώς και τους δρόμους μεταφορά τους. Σχέδια που ανάμεσα στα άλλα γέννησαν του αιμοσταγείς ισλαμοφασίστες του «Ισλαμικού Κράτους», την Μπόκο Χαράμ, την αλ-Νούσρα και παλιότερα την αλ-Κάιντα και τους Ταλιμπάν. Ξερίζωσαν εκατομμύρια κατοίκους από τις εστίες τους, δημιουργώντας στρατιές κυνηγημένων και απελπισμένων προσφύγων, γεμίζοντας το Αιγαίο και τη Μεσόγειο με τα σώματα των πιο άτυχων από αυτούς που άφησαν την τελευταία τους πνοή στον αγώνα για τη ζωή.
Ηδη οι Ρώσοι, μετά τους Αμερικάνους και την Ευρωπαϊκή Ενωση, ξεκίνησαν σφοδρούς αεροπορικούς βομβαρδισμούς αναβαθμίζοντας τη θέση τους στην περιοχή. Οι Κινέζοιπρομηθεύουν με μη επανδρωμένα αεροπλάνα τον Ιρακινό στρατό και σκέπτονται στα σοβαρά να μιμηθούν τους Ρώσους, εξυπηρετώντας τα δικά τους συμφέροντα, και κτυπώντας, με την ευκαιρία, τους «δικούς» τους Ουιγούρους, από την μουσουλμανική κινέζικη επαρχία Σιντζιάνγκ, που πολεμούν στο πλευρό του ISIS.
Οι Κούρδοι της Συρίας έχουν δημιουργήσει τις Αυτοδιοικούμενες περιοχές της Ροζάβα, προκαλώντας πονοκέφαλο στον Ερντογάν. Μετά τα τρία Καντόνια του Αφρίν, τουΚομπανί και του Αλ Τζαζίρε, προχτές ανακοίνωσαν την δημιουργία και τέταρτου αυτοδιοικούμενου καντονιού, στην πόλη Τελ Αμπιάντ, στα σύνορα με την Τουρκία. Η Τελ Αμπιάντ ανακαταλήφθηκε από τις δυνάμεις του YPG/YPJ, που έδιωξαν τον ISIS στις 15 Ιούνη 2015.
Οι εσωτερικές συγκρούσεις της τουρκικής κοινωνίας που εκφράζονται μέσα από τις αντιθέσεις ανάμεσα στους ισλαμιστές και τους κεμαλιστές, τους Τούρκους και τις εθνικές μειονότητες (κύρια των Κούρδων που είναι και η μεγαλύτερη), τους σουνίτες και τους αλεβίτες, ψάχνουν τρόπους να εκφραστούν σ’ αυτές τις εκλογές. Το κυρίαρχο στοιχείο που εμφανίστηκε σ’ αυτή την σύντομη προεκλογική περίοδο είναι ο πόλεμος που εξαπέλυσε ο Ερντογάν και η προσωρινή κυβέρνηση του AKP στα δημοκρατικά δικαιώματα και τις ελευθερίες του τουρκικού λαού και ιδιαίτερα τις σφαγές και τις πολεμικές επιχειρήσεις και την τρομοκρατία που έχει εξαπολύσει στις νοτιοανατολικές περιοχές της Τουρκίας στα χωριά και τις πόλεις που κατοικούν οι Κούρδοι της Τουρκίας. Σημειώθηκαν σφαγές στις περιοχές Τζίζρε, Φαρκίν, Νουσαϊμπίν, Σίρνακ και σε πάρα πολλές ακόμα περιφέρειες, με αποκορύφωμα την πολύνεκρη βομβιστική επίθεση σε διαδήλωση για την ειρήνη στηνΑγκυρα, στις 10 Οκτώβρη.
Σε ανακοίνωση – κάλεσμα που εκδώσανε στην Αθήνα Κούρδοι και Τούρκοι πολιτικοί πρόσφυγες και μετανάστες, ανάφεραν ανάμεσα σε άλλα:
«Τη συγκέντρωση είχαν οργανώσει Συνομοσπονδίες και Συνδικάτα όπως: Συνομοσπονδία Δημοσίων Υπαλλήλων (KESK), Συνομοσπονδία Επαναστατών Εργατών (DISK), Ομοσπονδία Μηχανικών (TMNOB) και Ομοσπονδία Εργαζομένων Υγείας (TTB). Πριν ξεκινήσει η συγκέντρωση, η πρώτη έκρηξη σημειώθηκε μέσα στο πλήθος που ήταν συγκεντρωμένοι τα μέλη και οι οπαδοί του Δημοκρατικού Κόμματος των Λαών (HDP). Η δεύτερη έκρηξη σημειώθηκε μέσα στα μέλη και τους οπαδούς του Κόμματος Εργασίας EMEP. Μέσα σε δευτερόλεπτα σκορπίστηκαν παντού ανθρώπινα μέλη και η αστυνομία εμπόδισε την έλευση των ασθενοφόρων ενώ ταυτόχρονα πραγματοποιούσε επιθέσεις.
Η επίθεση αυτή δεν είναι μία απλή επίθεση, αλλά έχει χαρακτήρα μιας συνολικής επίθεσης ενάντια σε όλους τους λαούς, μειονότητες, εργάτες, εργαζόμενους και εκμεταλλευόμενα στρώματα που απαιτούν και διεκδικούν ελευθερία και δημοκρατία. Εδώ και καιρό στην Τουρκία και στο Κουρδιστάν όλες οι αριστερές και κουρδικές οργανώσεις, συνδικάτα και δημοκρατικοί φορείς ανακοίνωναν συνεχώς ότι ο Ερντογάν και η κυβέρνησή του πραγματοποιεί επιθέσεις για να εξασφαλίσει τις εκλογές με τρομοκρατία και αίμα. Μέσα σε δύο μήνες εκατοντάδες άτομα έχουν χάσει τη ζωή τους, δεκάδες συνοικίες έχουν ισοπεδωθεί. Ο αριθμός των συλληφθέντων είναι αμέτρητος. Η σημερινή δολοφονία δείχνει ότι ο Ερντογάν και η κυβέρνησή του δεν θα διστάσουν να μετατρέψουν σε λίμνη αίματος την Τουρκία και το Κουρδιστάν».
ΟΙ ΥΠΗΚΟΟΙ ΤΟΥΡΚΙΑΣ ΤΟΥ ΕΞΩΤΕΡΙΚΟΥ
Για Τρίτη συνεχή φορά, όσοι έχουν τουρκική υπηκοότητα και ζουν στο εξωτερικό και είναι εγγεγραμμένοι στους εκλογικούς καταλόγους στα Προξενεία της Τουρκίας, μπορούν να πάνε και να ψηφίσουν στις 24 και 25 Οκτώβρη, στα Προξενεία της Αθήνας, της Θεσσαλονίκης, της Ρόδου ή της Κομοτηνής. με τα διαβατήριά τους, τις κόκκινες ή πράσινες κάρτες τους κλπ.
Το HDP καλεί τους υπηκόους Τουρκίας που ζουν στο εξωτερικό, με εκλογικό κάλεσμα των Προέδρων του,Σελαχατίν Ντεμιρτάζ και Φιγκέν Γιουκσεκντάγ, να στηρίξουν το HDP. Το κείμενο στα τουρκικά με τίτλο BÜYÜK İNSANLIĞA EVET DE.pdf και η μετάφρασή του μαζί με το Εκλογικό Κάλεσμα της Εκλογικής Επιτροπής της Ελλάδας του «Λαϊκού Δημοκρατικού Κόμματος» (HDP) ΕΔΩ.
Το HDP ιδρύθηκε τον Αύγουστο του 2012, στηρίζεται στο κουρδικό Κόμμα Ειρήνης και Δημοκρατίας (BDP) και στη πλατφόρμα Δημοκρατικού Κογκρέσου (Halkların Demokratik Kongresi) που συμπεριλαμβάνει αριστερά σοσιαλιστικά και εργατικά κόμματα, οικολογικές οργανώσεις και εθνοτικές πρωτοβουλίες που εκπροσωπούν Αλεβί, Αρμένιους, Γιεζίντι, Ασσύριους κλπ.
Το KP (Κομμουνιστικό Κόμμα – Τουρκίας) – Komünist Parti – με κεντρικό σύνθημα Inanin!(Πιστεψέ το) επιλέγει να κατεβεί αυτόνομα στις εκλογές, όπως τον Ιούνη του 2015, καταγγέλλοντας το HDP για διαχειριστική λογική, διάθεση συνεργασίας με τις αστικές δυνάμεις του AKP και του CHP, και λαθεμένες θέσεις απέναντι στην Ε.Ε. και το ΝΑΤΟ.
«Φιλελεύθεροι και Σοσιαλδημοκράτες, πάνε χέρι – χέρι για να σώσουν τον καπιταλισμό. Είμαστε εξοικειωμένοι με αυτές τις πρωτοβουλίες του CHP και HDP. Τις είδαμε στην Ελλάδα με τον ΣΥΡΙΖΑ και στην Ισπανία με τους Podemos», αναφέρεται σε προεκλογικό φυλλάδιο της Κομμουνιστικής Νεολαίας (Komünist Gençlik).
ΤΑ ΠΛΗΡΗ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ ΤΩΝ ΕΚΛΟΓΩΝ ΤΗΣ 7 ΙΟΥΝΗ ΗΤΑΝ ΤΑ ΕΞΗΣ:
Επίσης ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζουν τα αποτελέσματα των υπηκόων Τουρκίας που ψήφισαν στο εξωτερικό αλλά και στα τελωνεία και τα αεροδρόμια της χώρας:
*Πηγή: imerodromos.gr
ΓΙΓΑΝΤΩΝΕΤΑΙ Η ΤΡΙΤΗ ΙΝΤΙΦΑΝΤΑ
Του ΑΡΗ ΧΑΤΖΗΣΤΕΦΑΝΟΥ*
«Βρισκόμαστε μπροστά σε μια νέα Ιντιφάντα;» ήταν ο σχεδόν απαράλλακτος τίτλος που φιλοξενούσαν ορισμένες από τις μεγαλύτερες εφημερίδες του πλανήτη καθώς οι συγκρούσεις Ισραηλινών και Παλαιστινίων κλιμακώνονταν τις προηγούμενες εβδομάδες. Η απάντηση ήταν σχεδόν πάντα θετική αλλά με τόσους πολλούς αστερίσκους που άλλαζε το νόημα της πρότασης. Τα διεθνή μέσα ενημέρωσης επιχειρούσαν, στην καλύτερη περίπτωση, να περιγράψουν τη νέα εξέγερση σαν σύγκρουση θερμόαιμων και από τις δυο πλευρές, εστιάζοντας στις ατομικές επιθέσεις με μαχαίρια και αποκρύπτοντας τις μαζικές κινητοποιήσεις των Παλαιστινίων που καταστέλλονται με τρομακτική βία από την αστυνομία και τα στρατεύματα κατοχής του Ισραηλινού κράτους. Η Ιντιφάντα ονομάστηκε σύντομα «Ιντιφάντα των μαχαιριών» ενώ η ισραηλινή προπαγάνδα επιχειρούσε να την παρουσιάσει σαν μια μορφή θρησκευτικού εξτρεμισμού, από την πλευρά των Παλαιστινίων, που διαχέεται και ενισχύεται από τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης. «Ο τζιχαντισμός συνάντησε το facebook» ήταν η επωδός των ισραηλινών ΜΜΕ την οποία επιχειρούσαν να επιβάλλουν και στα ξένα μέσα ενημέρωσης.
Τα στοιχεία από τα κατεχόμενα παλαιστινιακά εδάφη βέβαια συνθέτουν μια εντελώς διαφορετική εικόνα. Ακόμη και από τα δεδομένα της ισραηλινής κυβέρνησης προκύπτει ότι από τους περίπου 40 Παλαιστίνιους που είχαν δολοφονηθεί από τις αρχές Οκτωβρίου μόνο δέκα κατηγορήθηκαν ότι συμμετείχαν σε επιθέσεις με μαχαίρια και οι υπόλοιποι πυροβολήθηκαν εν ψυχρώ επειδή πετούσαν πέτρες στις ισραηλινές δυνάμεις. Την ίδια ώρα βίντεο ακτιβιστών αποδεικνύουν ότι σε αρκετές περιπτώσεις οι ισραηλινές αρχές και εβραίοι έποικοι «φυτεύουν» ενοχοποιητικά στοιχεία ύστερα από τις δολοφονίες νεαρών Παλαιστινίων. Όπως αναγκάστηκε να παραδεχθεί άλλωστε ακόμη και ένας ανώτατος αξιωματούχος του ισραηλινού στρατού οι σποραδικές επιθέσεις με μαχαίρια που πραγματοποιούν Παλαιστίνιοι «αποτελούν απάντηση στη βία ακροδεξιών, Ισραηλινών εποίκων».
Στην πραγματικότητα η νέα εξέγερση των Παλαιστινίων εκφράζει ταυτόχρονα τη γενναιότητα ενός ανυπότακτου λαού, την απελπισία στην οποία οδηγούνται τα μέλη του αλλά και την ανυπαρξία σχηματισμών, ομάδων και κομμάτων που θα μπορούσαν να οργανώσουν και να εμπνεύσουν την τρίτη Ιντιφάντα. Στην καρδιά της εξέγερσης βρίσκεται μια νέα γενιά άνεργων, πτυχιούχων που δηλώνει αηδιασμένη από την ισραηλινή κατοχή αλλά και από τη διεφθαρμένη ηγεσία του Μαχμούντ Αμπάς. Την ίδια ώρα στους δρόμους της Ιερουσαλήμ και άλλων πόλεων κυριαρχεί πλέον ο νόμος του Λυντς, καθώς Ισραηλινοί πολίτες, όταν δεν καλούν αστυνομικούς και στρατιώτες να εκτελούν Παλαιστίνιους, τους οποίους θεωρούν ύποπτους επιθέσεων, αναλαμβάνουν οι ίδιοι δράση. Σε σειρά από βίντεο που κυκλοφόρησαν τις τελευταίες ημέρες, εμφανίζονται Ισραηλινοί να κλωτσούν τα αιμόφυρτα πτώματα ανθρώπων, ενώ στην περίπτωση ενός πρόσφυγα από την Ερυθρέα επιχειρούσαν να πολτοποιήσουν το κεφάλι του πετώντας πάνω του ακόμη και πάγκους από στάσεις λεωφορείων. Ισραηλινοί αξιωματούχοι, όπως ο δήμαρχος της Ιερουσαλήμ Νιρ Μπαρκάτ και ο επικεφαλής της αστυνομίας της πόλης, Μοσέ Εντρι, καλούν συχνά τους πολίτες να πάρουν το νόμο στα χέρια τους γεγονός που έχει οδηγήσει σε τρομακτική αύξηση τις επιθέσεις αλλά και την οπλοκατοχή.
Η ενθάρρυνση του νόμου της άγριας Δύσης έχει πολλαπλά οφέλη για την κυβέρνηση Νετανιάχου καθώς συσπειρώνει τα πιο φτωχά στρώματα της ισραηλινής κοινωνίας που βλέπουν το βιοτικό τους επίπεδο να κατακρημνίζεται και να θυμίζει όλο και περισσότερο αυτό των Ισραηλινών Αράβων. Παράλληλα η κυβέρνηση προσπαθεί να στρέψει τον μανιασμένο όχλο και εναντίον των προσφύγων αλλά και των βεδουίνων καθώς επιχειρεί μια νέα «εθνοκάθαρση» σε περιοχές της Ανατολικής Ιερουσαλήμ και της Δυτικής Όχθης, όπου η κατασκευή παράνομων εβραϊκών οικισμών συνεχίζεται με φρενήρεις ρυθμούς.
Η ασυδοσία της ισραηλινής κυβέρνησης στηρίζεται φυσικά και στην αποδοχή που έχουν οι πράξεις της από παλιούς και νέους συμμάχους σε όλο τον κόσμο. Την περασμένη εβδομάδα ο Αμερικανός επιτελάρχης, στρατηγός Τζόζεφ Ντάνφορντ, επισκέφθηκε το Ισραήλ και υποσχέθηκε νέο δεκαετές πρόγραμμα οικονομικής στήριξης με τουλάχιστον 3,7 δισεκατομμύρια δολάρια το χρόνο. Η κυβέρνηση Ομπάμα θέλησε έτσι να διασκεδάσει τις εντυπώσεις περί χαλάρωσης της στρατηγικής συνεργασίας των δύο χωρών, που κυριάρχησε μετά την υπογραφή της συμφωνίας για το πυρηνικό πρόγραμμα του Ιράν. Δεν είναι ίσως τυχαίο ότι λίγα 24ωρα μετά τη συμφωνία ο Νετανιάχου αισθάνθηκε αρκετά ασφαλής να ξεπλύνει τα εγκλήματα της ναζιστικής Γερμανίας και προσωπικά του Αδόλφου Χίτλερ και να αποδώσει την ευθύνη του Ολοκαυτώματος στους Παλαιστίνιους!
Μαζί με την αμερικανική υπερδύναμη όμως ενισχύουν την στήριξή τους προς το κράτος- τρομοκράτη της Μέσης Ανατολής και αρκετές χώρες- δορυφόροι της Ουάσιγκτον, όπως η Ελλάδα. Μετά την υπογραφή ειδικών συμφωνιών για την εκπαίδευση Ισραηλινών πιλότων από την κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ/ΑΝΕΛ (ανάλογες συμφωνίες υπάρχουν μόνο με τις ΗΠΑ) ήρθε η άρνηση αναγνώρισης του Παλαιστινιακού κράτους στον ΟΗΕ, που σύμφωνα με καλά πληροφορημένες πηγές έγινε εν γνώσει και με την παρότρυνση του ελληνικού υπουργείου Εξωτερικών – παρά το γεγονός ότι πραγματοποιήθηκε επί των ημερών της υπηρεσιακής κυβέρνησης.
*Πηγή:prin.gr
Κυριακή 25 Οκτωβρίου 2015
- Τελευταια
- Δημοφιλή