του Γεράσιμου Αραβανή.

Δεχόμαστε από τα δελτία ειδήσεων όλων των τηλεοπτικών σταθμών ένα ανελέητο βομβαρδισμό για το δράμα των προσφύγων που ξεριζώνονται από τη Συρία, το Ιράκ και το Αφγανιστάν, θαλασσοπνίγονται στο Αιγαίο για να φτάσουν, αν φτάσουν, στην «γη της επαγγελίας», στη βορειοδυτική Ευρώπη.

Ανταποκριτές και ανταποκρίσεις από κάθε γωνιά της χώρας που στοιβάζονται δεκάδες χιλιάδες φτωχοδιάβολοι, από το λιμάνι του Πειραιά, το Σχιστό, τον Ελαιώνα και το Ελληνικό, ως την Καβάλα και τα Διαβατά και το κολαστήριο της Ειδομένης. Χιλιάδες έχουν πνιγεί στο Αιγαίο, 400 πνιγμένοι το πρώτο δίμηνο του 2016 και 4 σχεδόν εκατομμύρια ξεριζωμένοι, μόνο από τη Συρία.

Αναλυτικά ρεπορτάζ σχετικά με το πόσοι είναι οι πρόσφυγες στην χώρα, τι γίνεται με τη διατροφή τους, για πόσους (ελάχιστους φυσικά) υπάρχουν καταλύματα και η συντριπτική πλειοψηφία στο ύπαιθρο, παιδιά άρρωστα και η περίθαλψη τους στα χέρια και στην καλή διάθεση των γιατρών του κόσμου. Αλήθεια, παρότι αυτό είναι πολύ σημαντικό τεράστιο θέμα και αξίζει κάθε προσπάθεια ανεξαρτήτως κόπου και θυσιών από το ελληνικό δημόσιο και του ελληνικό λαό, μόνο η διαχείριση των προσφύγων είναι το πρόβλημα δεν υπάρχει κάτι άλλο να συζητηθεί και να ενημερωθούμε;

Ο πολιτικός διάλογος για το θέμα αυτό στη χώρα, ο έλεγχος της κυβέρνησης για τα πεπραγμένα της και η αντιπαράθεση κυβέρνησης και πλειοψηφίας της αντιπολίτευσης περιστρέφεται μόνο στο αν υπάρχει καθυστέρηση της κυβέρνησης στη δημιουργία Χοτ Σποτ (άλλη μια καινούργια λέξη στη ζωή μας), αν η κυβέρνηση είναι κάτω του μετρίου ή ανύπαρκτη, είναι απαράδεκτο λένε τα άλλα κόμματα να ασκήσει η κυβέρνηση βέτο στα όργανα της ΕΕ για το ζήτημα αυτό. Συγκαλείται σύσκεψη των αρχηγών των κομμάτων για να γίνει τι; Αν πρόκειται να χαραχθεί κοινή γραμμή μόνο πάνω σ` αυτή τη βάση καλύτερα η σύσκεψη να λείπει.

Άραγε η προσφυγική κρίση είναι μόνο η περιγραφή του δράματος των προσφύγων, είναι μόνο η διαχείριση του και η αντιπαράθεση για τα αποτελέσματα της κρίσης και όχι για τις αιτίες της, είναι η προσπάθεια του κ. Μητσοτάκη να επιδείξει μια εικόνα παντογνώστη και ικανού σε αντιδιαστολή με την ανικανότητα των κυβερνητικών; Αυτή είναι, κατά  την ταπεινή  μας άποψη, εικόνα απόλυτης παρακμής που ταιριάζει με το τέλμα που οδηγήθηκε η χώρα και στην καταστροφή συντελείται σε βάρος του λαού.

Για το τεράστιο πρόβλημα των αιτιών του δράματος των χωρών της μέσης Ανατολής και ευρύτερα -Συρία, Ιράκ, Αφγανιστάν και μαζί Λιβύη, Υεμένη- και παλιότερα Γιουγκοσλαβία, Ουκρανία και πολλές δεκάδες άλλες περιοχές σε κάθε γωνιά του πλανήτη, θα γίνει κάποια στιγμή ουσιαστική συζήτηση και θα κληθεί ο λαός να αντιδράσει; Φυσικά είναι άσκοπο να ζητηθεί κάτι τέτοιο από την κυβέρνηση και τον αστικό πολιτικό κόσμο.

Πρόσφυγες και ξεκληρισμένοι υπάρχουν ακριβώς γιατί στις χώρες τους έγιναν και γίνονται στρατιωτικές επεμβάσεις, διεξάγεται ένας άδικος αιματηρός και καταστροφικός πόλεμος.

Στο Αφγανιστάν έκαναν επέμβαση οι Αμερικανοί λόγω της μεγάλης γεωστρατηγικής σημασίας της χώρας, στο Ιράκ γιατί ο Σαντάμ δεν ήταν διατεθειμένος ασυζητητί να πειθαρχήσει και το  υπέδαφος της χώρας αυτής έχει τεράστιες ποσότητες πετρελαίου, στη Συρία  γιατί ο Άσαντ ήταν και είναι το εμπόδιο στην απόλυτη επικράτηση των Αμερικανών και των συμμάχων τους, στη Λιβύη γιατί κάποιοι επιζητούσαν ρόλο, κυριαρχία και η οικονομική εκμετάλλευση κυρίως των πετρελαίων.

Συνολικά έπρεπε οι χώρες της Μ. Ανατολής να πειθαρχήσουν απόλυτα, να ηττηθεί η παλαιστινιακή αντίσταση και μαζί όλα τα καθεστώτα που δεν υποτάσσονταν, να διωχθεί η Ρωσία από τη Μεσόγειο και να περάσουν τα πετρέλαια και το φυσικό αέριο και μαζί οι δρόμοι μεταφοράς τους ολοκληρωτικά στα χέρια του ιμπεριαλισμού και των πολυεθνικών. Κάποιος θα προσέθετε για να ξεπεράσει ο καπιταλισμός τη βαθιά κρίση που τον μαστίζει περισσότερα από 30 χρόνια. Είναι αποδεδειγμένα δοκιμασμένη συνταγή το ξέσπασμα πολέμου για το ξεπέρασμα της κρίσης του καπιταλισμού, όταν οι βιομηχανίες των όπλων και του πολέμου και η βιομηχανία συνολικά δουλεύουν ασταμάτητα και συγκεντρώνουν πακτωλό τρισεκατομμυρίων και η ανέγερση των ερειπίων που αφήνουν οι πόλεμοι δίνει νέες τεράστιες ευκαιρίες.

Θα συζητηθούν όλα αυτά τα ζητήματα ανοιχτά, οι αιτίες και οι υπαίτιοι; Θα ειπωθεί ανοιχτά και ωμά ο ρόλος των Ηνωμένων Πολιτειών Αμερικής, της καρδιάς του «ελεύθερου κόσμου», της Γερμανίας, της Γαλλίας και των υπολοίπων ιμπεριαλιστικών δυνάμεων σε αυτή την καταστροφή;

Θα συζητηθεί η συμπεριφορά και η στάση της ΕΕ και του υποτιθέμενου πολιτισμένου κόσμου, που αντί τουλάχιστον να συμβάλει στην απάλυνση του δράματος των προσφύγων κλείνει τα σύνορα, υψώνει φράχτες, έχοντας ως όραμα μια Ευρώπη οχυρό μέσα σε ατσάλινα τείχη, όταν η συμπεριφορά των περισσοτέρων χωρών της ΕΕ χαρακτηρίζεται από πλήθος ακραίες μισοφασιστικές ή φασιστικές αντιλήψεις και συμπεριφορές, όταν κυριολεκτικά βάζει φωτιά σε δεκάδες χώρες και βυθίζει στο αίμα και την απόγνωση δεκάδες εκατομμύρια ανθρώπους;

Θα συζητηθεί ο ρόλος των διεθνών ιμπεριαλιστικών οργανισμών στους οποίους συμμετέχει δραστήρια η Ελλάδα ως κολαούζος και υποτακτικός, υπηρετώντας αλλότρια συμφέροντα; Θα συζητηθεί ο ρόλος της χώρας στις επεμβάσεις αυτές με την εκχώρηση του εναέριου χώρου της, των αεροδρομίων και των λιμανιών στους επιδρομείς και μαζί στρατιωτικά τμήματα των ενόπλων δυνάμεων της χώρας σε πάμπολλες περιπτώσεις; Διαμαρτύρεται η κυβέρνηση και τα κόμματα της αντιπολίτευσης ότι η ΠΓΔΜ και άλλες χώρες υψώνουν φράχτες στα σύνορα. Αλήθεια, το ίδιο δεν έκανε η κυβέρνηση Σαμαρά- Βενιζέλου στον Έβρο;

Οι Αμερικανοί προκειμένου να χτυπήσουν το καθεστώς του Άσαντ  και την αντίσταση στο Ιράκ δημιούργησαν τον ICIS, το περιβόητο Χαλιφάτο, ό,τι πιο αντιδραστικό γνώρισε η περιοχή αιώνες τώρα με τη συμμετοχή της Σαουδικής Αραβίας, των Εμιράτων του κόλπου και με την ουσιαστική συμβολή της Τουρκίας. Σήμερα ΗΠΑ και οι σύμμαχοί τους κήρυξαν, υποτίθεται, τον πόλεμο εναντίον του γιατί αφενός μεν το δημιούργημα τους αυτονομήθηκε από τις εντολές τους και αφετέρου αποτελεί μια καλή δικαιολογία για τις επεμβάσεις τους.

Αξιοπρόσεκτο στοιχείο άξιο να τραβήξει την προσοχή του ελληνικού λαού είναι και το γεγονός ότι παρόλα αυτά που συμβαίνουν στην περιοχή και στη χώρα μας τα πολιτικά κόμματα και δεν εννοούμε μόνο τα αστικά κόμματα και το λαϊκό κίνημα που διεξήγαγε τους αγώνες εναντίον των ιμπεριαλιστικών επεμβάσεων για τη διαφύλαξη της ειρήνης παλαιότερα παραμένουν κυριολεκτικά άφωνα. Το λαϊκό και το αντιπολεμικό κίνημα έχουν γράψει λαμπρή ιστορία με τους αγώνες τους παλαιότερα με πιο χαρακτηριστικό τον τεράστιο  ξεσηκωμό εναντίον της επέμβασης του ιμπεριαλισμού και της διάλυσης Γιουγκοσλαβίας.

Ο πόλεμος μαίνεται, η ιμπεριαλιστική επέμβαση είναι τεράστια, το ΝΑΤΟ κατεβαίνει στο Αιγαίο με πρόσκληση της κυβέρνησης και τις ευλογίες και επιδοκιμασίες της αντιπολίτευσης, μετατρέπεται το Αιγαίο ολόκληρο σε γκρίζα ζώνη και δεν γίνεται ούτε ένα συλλαλητήριο, ούτε μια μαζική λαϊκή διαμαρτυρία. Αλήθεια, δεν έχει πλέον καμιά σημασία η ιμπεριαλιστική δράση και οι ιμπεριαλιστικές επεμβάσεις και μάλιστα δίπλα από την αυλή μας; Πώς πρέπει να ερμηνεύσουν τη συμπεριφορά αυτή οι προοδευτικοί άνθρωποι και γενικότερα ο ελληνικός λαός

Σήμερα πλέον τα πράγματα είναι πασιφανή. Εχθρός του ελληνικού λαού δεν είναι ο γειτονικός λαός, εχθρός όλων των λαών είναι ο ιμπεριαλισμός και μαζί οι ντόπιοι κυρίαρχοι, κυβέρνηση και αντιπολίτευση. Η λύση βρίσκεται στη συσπείρωση του λαού σε ένα μεγάλο κίνημα αντίστασης και ανατροπής, που παραμερίζει τις πολιτικές ηγεσίες που οδήγησαν τα πράγματα ως εδώ, αγωνίζεται εναντίον του ιμπεριαλισμού και του μονοπωλιακού κεφαλαίου, ένα κίνημα που με τον αγώνα του ανακουφίζει το λαό σήμερα από τα δεινά και αύριο παίρνει τις τύχες της χώρας στα χέρια του.

Ο Γεράσιμος Αραβανής ήταν επί σειρά ετών μέλος της ΚΕ του ΚΚΕ και βουλευτής του κόμματος.

πηγη: lefkadanews.com

Σε σημείο απόλυτου «ξεπεσμού» έχει οδηγηθεί η συνδικαλιστική γραφειοκρατία της ΓΣΕΕ, που κάνει ό,τι μπορεί για να ευτελίσει την έννοια του αγώνα και της εργατικής διαδήλωσης. Το βήμα… κλιμάκωσης κατά του ασφαληστρικού που αποφάσισε πρόσφατα το Γενικό της Συμβούλιο, με την ομοφωνία όλων των εκδοχών της επίσημης συνδικαλιστικής Αριστεράς, είναι η συγκέντρωση ντάλα μεσημέρι στις.. 3μμ έξω από τη βουλή την Τετάρτη 9 Μαρτίου. Χωρίς απεργία, χωρίς στάση εργασίας, για τα μάτια του κόσμου!
Πράγματι, αυτή η ώρα είναι κατάλληλη για… καφεδάκι μετά από ένα καλό γκουρμέ γεύμα των στελεχών της ΓΣΕΕ σε κάποιο γειτονικό πολυτελές ξενοδοχείο, σαν κι αυτό που επέλεξαν να φιλοξενήσει το επικείμενο συνέδριό τους στη Ρόδο. Δεν είναι όμως σε καμιά περίπτωση αγωνιστικό ραντεβού εργατικών συνδικάτων και εργαζόμενου κόσμου.

Το μαχόμενο κίνημα, τα αγωνιζόμενα σωματεία, ασφαλώς θα πρέπει να γυρίσουν το κεφάλι απέναντι σε αυτή την πρόκληση της ξεπουλημένης συνδικαλιστικής γραφειοκρατίας. Ας πάνε μόνοι τους οι Παναγόπουλοι και Σία στις 3 το μεσημέρι. Ο αγωνιζόμενος λαός, η Συνέλευση Αγώνα σωματείων και συλλογικοτήτων που συγκροτήθηκε πρόσφατα ως ανάγκη της εποχής για ένα ανεξάρτητο, ταξικό κέντρο οργάνωσης της πάλης των σωματείων και των εργαζομένων πρέπει να σηκώσουν το γάντι και τα δώσουν τα δικά τους μαζικά, μαχητικά «παρών» σε αποφασιστικούς αγώνες κλιμάκωσης, μέχρι τη νίκη.

πηγη: pandiera.gr

Οι δανειστές ζητούν το «μαχαίρι» στο εφάπαξ να φτάσει το 40% - Επιμένουν για εθνική σύνταξη μετά από 20 χρόνια ασφάλισης και στα 320 ευρώ - «Κλείδωσε» η μείωση 32,47% στο μέρισμα

Δραστική περικοπή του εφάπαξ έως και 40%, κλιμακωτές μειώσεις στις επικουρικές, χαμηλότερο πλαφόν στις υψηλές συντάξεις και μείωση των ποσοστών αναπλήρωσης είναι οι αξιώσεις των δανειστών που φαίνεται ότι θα δεχθεί η κυβέρνηση με αντάλλαγμα την προστασία των κύριων συντάξεων. Η παρέμβαση στις κύριες συντάξεις άνω των 1.200 ευρώ θα αποτελέσει ύστατη υποχώρηση αν κινδυνεύσει να τιναχτεί στον αέρα η συμφωνία. Η κυβέρνηση θα επιδιώξει το ασφαλιστικό να «κλείσει» πακέτο με το δημοσιονομικό. Ωστόσο η διαπραγμάτευση θα είναι  σκληρή αφού σύμφωνα με πληροφορίες το κουαρτέτο που αναμένεται να αφιχθεί απόψε θα επιμείνει να μειωθούν  τόσο το ύψος της εθνικής σύνταξης όσο και τα ποσοστά αναπλήρωσης.

Με βάση την ατζέντα που έχει διαμορφωθεί, τα φλέγοντα θέματα που θα τεθούν σε διαπραγμάτευση είναι τα εξής:

Περικοπή των επικουρικών συντάξεων: Το εύρος των περικοπών  θα κριθεί από την τελική απάντηση των δανειστών στην ελληνική πρόταση για αύξηση των εργοδοτικών εισφορών κατά μία ποσοστιαία μονάδα. Αν η μείωση γίνει κλιμακωτά από 2% έως 20%  για συντάξεις άνω των 170 ευρώ  στο υπερβάλλον ποσό, η απόδοση ανέρχεται σε 300 εκατ. ευρώ. Αν εξοικονομηθούν επιπλέον 250 εκατ. ευρώ από την αύξηση της  εισφοράς 1%, τότε θα καλυφθεί το έλλειμμα του ταμείου που ανέρχεται σε 600 εκατ. ευρώ.

Εφάπαξ: Σύμφωνα με νεώτερες πληροφορίες, οι δανειστές ζητούν το μαχαίρι στο εφάπαξ να φτάσει και το 40% από  10% που είχε αρχικά υπολογιστεί. Αυτό σημαίνει ότι οι  περίπου 45.000 συνταξιούχοι που περιμένουν να πληρωθούν από το Σεπτέμβριο του 2013 δε θα πάρουν πίσω ούτε τις εισφορές που έχουν καταβάλει. Η κυβέρνηση θα «θυσίαζε» πιο εύκολα τα εφάπαξ για να «γλιτώσει» την περικοπή των κύριων συντάξεων αλλά οι δανειστές έχουν ήδη σχολιάσει ότι δεν πρόκειται για συγκοινωνούντα δοχεία και ότι δε μπορεί η συνταξιοδοτική δαπάνη να συνεχίσει να επιβαρύνει τον προυπολογισμό .

Μέρισμα ΜΤΠΥ: Η μείωση του μερίσματος για 280.000 συνταξιούχους του δημοσίου έχει κλειδώσει  στο 32,47 %.

Επαναυπολογισμός καταβαλλόμενων συντάξεων:  Η κυβέρνηση έχει αποφασίσει να γίνει επανυπολογισμός των συντάξεων με βάση το μέσο όρο των αποδοχών του ασφαλιστικού βίου από το 2002 και μετά ( υπάρχει πλήρης μηχανογράφηση τουλάχιστον στο ΙΚΑ).

Πλαφόν υψηλών συντάξεων:  Οι δανειστές  πάντως απαίτησαν να εξαφανιστεί από το ελληνικό ασφαλιστικό σύστημα οποιαδήποτε σύνταξη ξεπερνάει τα 2.000 ευρώ μικτά. Σύμφωνα με το επικρατέστερο σενάριο το πλαφόν για τις πολλαπλές συντάξεις αναμένεται να συρρικνωθεί δραστικά στα 2.400 -2.500 ευρώ τουλάχιστον  από 3.680 ευρώ που ισχύει σήμερα. Στο νομοσχέδιο Κατρούγκαλου  το πλαφόν για τις πολλαπλές συντάξεις ορίζεται στα 3.088 ευρώ καθαρά ενώ το πλαφόν για τη μία κύρια σύνταξη ορίζεται στα 2.304 ευρώ από 2.773 ευρώ που είναι σήμερα. Σε επικίνδυνη ζώνη βρίσκονται και οι συντάξεις  ( ΔΕΚΟ , ΤΕΒΕ) οι οποίες μετά τον επαναυπολογισμό θα εμφανίσουν «προσωπική διαφορά» πάνω από 200-300 ευρώ 

Ποσοστά αναπλήρωσης: Οι δανειστές  έκαναν αλλεπάλληλες ερωτήσεις για τη μη ανταποδοτική σχέση ανάμεσα στις εισφορές και τις παροχές όπως αποτυπώνονται στους σχετικούς πίνακες που έλαβαν από την ηγεσία του Υπουργείου Εργασίας και δείχνουν την εξέλιξη της συνταξιοδοτικής παροχής. Οι πληροφορίες αναφέρουν το κουαρτέτο θα επιμείνει στη συρρίκνωση των συντελεστών για τις νέες συντάξεις. Για παράδειγμα να μειωθούν στο 0,70% για τα πρώτα 15 έτη αντί 0,80.  Αυτό σημαίνει ότι αν μειωθούν οι υψηλοί συντελεστές 66%-80% βάσει των οποίων υπολογίζονται οι συντάξεις των χαμηλόμισθων κάτω των 800 ευρώ με 15- 25 έτη ασφάλισης, οι συντάξεις που  κυμαίνονται από 475- 560 ευρώ θα συρρικνωθούν ακόμα περισσότερο. 

Εθνική σύνταξη: Οι δανειστές επιμένουν να καταβάλλεται με εισοδηματικά κριτήρια μετά από 20 χρόνια ασφάλισης αντί για 15 που προτείνει το νομοσχέδιο. Θεωρούν μάλιστα υψηλό για βάση συζήτησης το ποσό των 384 ευρώ  και ζητούν τη μείωση της  εθνικής σύνταξης στα 320 ευρώ. Μία εναλλακτική πρόταση που παρουσιάστηκε είναι το ποσό της εθνικής σύνταξης να κατέβει στα 330-350 ευρώ για όσους συμπληρώνουν από 15 έως 20 έτη ασφάλισης.

πηγη: protothema.gr

Μέτρα προστασίας των ναυτικών από αφερέγγυους πλοιοκτήτες καλείται να πάρει η Ελλάδα με απόφαση του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου.

Η απόφαση εκδόθηκε, την Πέμπτη και αφορά μια υπόθεση, που ξεκίνησε, πριν από 22 χρόνια (!), το 1994. Όμως, παρότι έχουν βγει μια σειρά αποφάσεων, που δικαιώνει τους 7 ενδιαφερόμενους ναυτικούς,  το Δημόσιο ακόμα κάνει προσφυγές για να… υπερασπιστεί το ευνοϊκό για τους εφοπλιστές καθεστώς, που έχει αφήσει απροστάτευτους τους ναυτικούς.

Μετά από την τελευταία αναίρεση του Δημοσίου η υπόθεση έφτασε στην Ολομέλεια του Συμβουλίου της Επικρατείας, που πέταξε τη…. μπάλα στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο ζητώντας να διευκρινίσει το εξής:
•    Εάν η Οδηγία, που έχει εκδοθεί,  έχει την έννοια ότι ναυτικοί που κατοικούν σε κράτος μέλος και ναυτολογούνται στο κράτος αυτό από εταιρία με καταστατική έδρα σε τρίτη χώρα για να παράσχουν ναυτική εργασία σε πλοίο με σημαία της τρίτης αυτής χώρας υπάγονται στις προστατευτικές διατάξεις της οδηγίας για τις ανεξόφλητες μισθολογικές απαιτήσεις τους κατά της εταιρίας αυτής.

Με τη απόφαση, που εξέδωσε την Πέμπτη το Δικαστήριο κρίνει ότι:
•    Ναυτικοί, όπως ο Σ. Σ. και άλλοι έξι ναυτικοί, δεν εξαιρούνται από το πεδίο εφαρμογής της οδηγίας και ότι η εγγύηση των μισθολογικών απαιτήσεων εφαρμόζεται ανεξαρτήτως των θαλασσίων υδάτων στα οποία θα έπλεε το πλοίο.
Ειδικότερα, η οδηγία έχει εφαρμογή και οι προστατευτικές διατάξεις της ισχύουν στην περίπτωση ναυτικών που διαμένουν σε ορισμένο κράτος μέλος και ναυτολογούνται από εταιρία με πραγματική έδρα στο ίδιο κράτος μέλος, όταν η εν λόγω εταιρία έχει κηρυχθεί σε πτώχευση από δικαστήριο του κράτους μέλους αυτού κατά το δίκαιο του, παρά το γεγονός ότι η καταστατική έδρα της εταιρίας βρίσκεται σε τρίτη χώρα και οι ναυτικοί παρείχαν την εργασία τους δυνάμει συμβάσεως εργασίας διεπόμενης από το δίκαιο της τρίτης αυτής χώρας σε κρουαζιερόπλοιο υπό σημαία της ίδιας τρίτης χώρας και πλοιοκτησίας της ως άνω εταιρίας.

Όπως σχολίαζαν έγκυροι νομικοί κύκλοι στην ουσία το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο έκρινε ότι «ο Έλληνας νομοθέτης όφειλε να θεσπίσει κανόνες οι οποίοι να παρέχουν στους εργαζομένους την προστασία που προβλέπει το δίκαιο της Ένωσης».

Να σημειωθεί ότι:
•    Κατά τη Σύμβαση των Ηνωμένων Εθνών για το δίκαιο της θάλασσας, η οποία υπογράφηκε στο Montego Bay το 1982, τα πλοία έχουν την ιθαγένεια του κράτους τη σημαία του οποίου δικαιούνται να φέρουν. Η ευρωπαϊκή οδηγία για την προστασία των εργαζομένων σε περίπτωση αφερεγγυότητας του εργοδότηπροβλέπει κάλυψη των ανεξόφλητων μισθολογικών απαιτήσεων όταν η πτώχευση του εργοδότη έχει κηρυχθεί από δικαστήριο κράτους μέλους και παραπέμπει στο εθνικό δίκαιο για τον ορισμό των εννοιών «μισθωτός» και «εργοδότης».

Το ιστορικό της υπόθεσης   

Όλα ξεκίνησαν τον Ιούλη του 1994 όταν ο Σ.Σ. και έξι ακόμη Έλληνες ναυτικοί, κάτοικοι Ελλάδας, ναυτολογήθηκαν στην ίδια χώρα από εταιρία με καταστατική έδρα στη Μάλτα για να εργαστούν σε κρουαζιερόπλοιο υπό σημαία Μάλτας και πλοιοκτησίας της ίδιας εταιρίας (ήταν το κρουαζιερόπλοιο «Παναγία» της «ΡΑΝΑGΙΑ ΜΑLΤΑ Ltd».

Κατά τον χρόνο εκείνο, η Μάλτα δεν είχε ακόμη προσχωρήσει στην Ένωση και ήταν, ως εκ τούτου, τρίτη χώρα.
Οι ναυτικοί θα αποτελούσαν το πλήρωμα του πλοίου ενόψει της ναυλώσεώς του κατά τη θερινή περίοδο του 1994.

Οι συμβάσεις εργασίας όριζαν ως εφαρμοστέο δίκαιο το δίκαιο της Μάλτας. Η ναύλωση του πλοίου τελικά ματαιώθηκε, στους δε ναυτικούς δεν καταβλήθηκαν οι αποδοχές τους και αυτοί κατήγγειλαν τις συμβάσεις τους τον Δεκέμβριο του 1994. Λόγω της επιβολής διαφόρων κατασχέσεων, το πλοίο παρέμεινε ακινητοποιημένο στο λιμάνι του Πειραιά έως τον εκπλειστηριασμό του. Το Μονομελές Πρωτοδικείο Πειραιώς, δεχόμενο αγωγή των ναυτικών, υποχρέωσε τον εργοδότη τους να τους καταβάλει τις οφειλόμενες αποδοχές. Εντούτοις, οι απαιτήσεις τους δεν ικανοποιήθηκαν στο πλαίσιο της πτωχευτικής διαδικασίας κατά του εργοδότη τους (ο οποίος είχε στο μεταξύ κηρυχθεί σε πτώχευση από το Πολυμελές Πρωτοδικείο Πειραιώς), ελλείψει της αναγκαίας περιουσίας.

Κατόπιν τούτων, οι ναυτικοί απευθύνθηκαν στον Οργανισμό Απασχόλησης Εργατικού Δυναμικού (ΟΑΕΔ) και ζήτησαν να τύχουν της προστασίας που παρέχεται στους εργαζομένους σε περίπτωση αφερεγγυότητας του εργοδότη, κατά τα προβλεπόμενα στην οδηγία.

Ο εν λόγω Οργανισμός τους αρνήθηκε τη χορήγηση της ως άνω προστασίας, για τον λόγο ότι αυτοί αποκλείονταν από το πεδίο εφαρμογής της οδηγίας. Οι ναυτικοί άσκησαν ενώπιον του Διοικητικού Πρωτοδικείου Αθηνών αγωγή αποζημιώσεως κατά του Ελληνικού Δημοσίου, επειδή δεν είχε διασφαλίσει σε αυτούς την προστασία που προέβλεπε η οδηγία 80/987, και κατόπιν απορρίψεως της αγωγής τους έφεση ενώπιον του Διοικητικού Εφετείου Αθηνών.

Το Διοικητικό Εφετείο Αθηνών έκρινε ότι η πραγματική έδρα της εταιρίας βρισκόταν στην Ελλάδα, ότι το πλοίο έφερε σημαία ευκαιρίας και ότι, κατά συνέπεια, η οδηγία είχε εφαρμογή. Κατά το ίδιο δικαστήριο, ο Έλληνας νομοθέτης κατά τη μεταφορά της οδηγίας 80/987 στο εθνικό δίκαιο όφειλε να θεσπίσει κανόνες δικαίου οι οποίοι να παρέχουν στα πληρώματα των πλοίων την προστασία που προβλέπει η οδηγία και υποχρέωσε το Ελληνικό Δημόσιο να καταβάλει στους ναυτικούς ποσό που αντιστοιχούσε στις ανεξόφλητες μισθολογικές απαιτήσεις τους.

Η Ελληνική Κυβέρνηση άσκησε αναίρεση ενώπιον του Συμβουλίου της Επικρατείας, το οποίο έκανε το παραπάνω ερώτημα στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο.

πηγη: pireas2day.gr