Σήμερα: 27/04/2026
Π.Ε.Ν.Ε.Ν.

Π.Ε.Ν.Ε.Ν.

bloomberg.jpg

ΜΕΙΩΣΕΙΣ ΣΤΟΥΣ ΜΙΣΘΟΥΣ ΤΟΥ ΔΗΜΟΣΙΟΥ ΚΑΙ ΝΕΟΙ ΦΟΡΟΙ  

ΣΤΟΧΟΣ Η ΚΑΤΑΓΡΑΦΗ ΠΡΩΤΟΓΕΝΟΥΣ ΠΛΕΟΝΑΣΜΑΤΟΣ 3,5% ΤΟΥ ΑΕΠ ΤΟ 2018    

Μέτρα ύψους 5,2 δισ. ευρώ και πρωτογενές πλεόνασμα 3,5% του ΑΕΠ το 2018 προβλέπει το προσχέδιο μνημονίου που προτίθεται να υπογράψει η κυβέρνηση με τους δανειστές, με στόχο την επιτυχή ολοκλήρωση της αξιολόγησης.

Όπως αναφέρει το διεθνές πρακτορείο για την αποκατάσταση της δημοσιονομικής βιωσιμότητας η Ελλάδα θα έχει ως μεσοπρόθεσμο στόχο την καταγραφή πρωτογενούς πλεονάσματος 3,5% του ΑΕΠ ο οποίος θα επιτευχθεί μέσω ενός συνδυασμού δημοσιονομικών μεταρρυθμίσεων, συμπεριλαμβανομένων αλλαγών στο ΦΠΑ, στο φόρο εισοδήματος και στο ασφαλιστικό, με την υποστήριξη ενός φιλόδοξου προγράμματος για την ενίσχυση της φορολογικής συμμόρφωσης και διαχείρισης των δημοσίων οικονομικών, και την καταπολέμηση της φοροδιαφυγής, διασφαλίζοντας παράλληλα την επαρκή προστασία των ευάλωτων ομάδων.

Σύμφωνα με το προσχέδιο Μνημονίου (ΜoU) οι πιστωτές καλούν την κυβέρνηση να υπογράψει ότι:

-Εντός του Ιουνίου θα εκδώσει κατευθυντήριες γραμμές σύμφωνα με τις βέλτιστες πρακτικές για τη διαφοροποίηση του φόρου που θα καταβάλουν οι οφειλέτες με βάση την οικονομική τους κατάσταση και την ικανότητα να πληρώσουν, αλλά και την αναδιάρθρωση του ιδιωτικού χρέους με διαγραφές προστίμων και παράλογων προσαυξήσεων.

-Εντός του Ιουνίου θα γίνει ολοκληρωμένος έλεγχος για την επαλήθευση των στοιχείων στη λίστα των υφιστάμενων ληξιπρόθεσμων οφειλών στα τέλη Ιανουαρίου 2016 και τη μεταφορά των απαιτήσεων σε έναν ενιαίο λογαριασμό.

-Ως το τέλος Σεπτεμβρίου θα τροποποιήσει τη νομοθεσία με τη θέσπιση σαφών κριτηρίων για να αυξηθεί η εισπραξιμότητα των οφειλομένων ποσών που είναι υπέρογκα.

-Θα δημιουργηθεί η Μονάδα Μεγάλων Οφειλετών (LDU) στην οποία θα ενταχθούν όλοι όσοι χρωστούν πάνω από 1 εκατ. ευρώ

Οπως υπογραμμίζει στην έκθεση, «δεδομένου ότι οι φορολογούμενοι με χρέος πάνω από 1 εκατ. ευρώ αντιπροσωπεύουν το 80% των συνολικών φορολογικών χρεών προς το κράτος και ότι περίπου οι μισοί εμπίπτουν στο πεδίο εφαρμογής της Μονάδας Μεγάλων Οφειλετών (LDL), οι προσπάθειες θα επικεντρωθούν στην ενίσχυση των εργαλείων και στην ικανότητα της φορολογικής διοίκησης για την πιο αποτελεσματική αντιμετώπιση του προβλήματος».

-Ως το τέλος Σεπτεμβρίου 2016 θα ετοιμαστεί λίστα ταξινόμησης των μεγαλοοφειλετών ανάλογα με το ύψος του χρέους, τις οικονομικές τους δυνατότητες και την οικονομική κατάσταση.

ΕΡΧΟΝΤΑΙ ΜΕΙΩΣΕΙΣ ΣΤΟΥΣ ΜΙΣΘΟΥΣ ΤΟΥ ΔΗΜΟΣΙΟΥ ΚΑΙ ΝΕΟΙ ΦΟΡΟΙ

Μπορεί το φορολογικό και ασφαλιστικό νομοσχέδιο να έχει τεθεί προς ψήφιση άρον άρον από τη βουλή αλλά νέα εφαρμόστικα νομοσχέδια έρχονται, καθώς και συμπληρωματικός προϋπολογισμός για το 2016, η ψήφιση του οποίου μάλιστα αποτελεί προαπαιτούμενο για την καταβολή δόσεων. Την ανάγκη για συμπληρωματικό προϋπολογισμό επικαλείται το Bloomberg σε δημοσίευμά του με βάση έγγραφο της Κομισιόν προς τις κυβερνήσεις της ευρωζώνης, το οποίο όπως αναφέρει έχει στην κατοχή του.

Το έγγραφο αναφέρει ότι η ελληνική κυβέρνηση έχει συμφωνήσει για περικοπή μισθολογικού κόστους δημοσίου ύψους 0,2% του ΑΕΠ ή 350 εκατ. ευρώ, καθώς και για νέες αυξήσεις έμμεσων φόρων σε καύσιμα, ποτά, τσιγάρα, καφέ.

Επίσης, με βάση το έγγραφο που έχει στην κατοχή του το πρακτορείο, η Κομισιόν αναφέρει ως προαπαιτούμενο την τροποποίηση της νομοθεσίας για τα NPLs, ώστε να αφαιρεθούν τα φορολογικά και άλλα εμπόδια για την αποτελεσματική λειτουργία των εν λόγω αγορών.

Η Ελλάδα "θα απελευθερώσει άμεσα την πώληση όλων των εξυπηρετούμενων και μη δανείων με τη μόνη προσωρινή εξαίρεση, την πώληση των (μη εξυπηρετούμενων) δανείων για κύριες κατοικίες με αντικειμενική αξία μέχρι 140.000 ευρώ, για τις οποίες η απελευθέρωση θα τεθεί σε ισχύ από την 1η Ιανουαρίου 2018”, αναφέρει το έγγραφο της Κομισιόν σύμφωνα με το Bloomberg.

"Συμφωνία έχει επιτευχθεί για άλλα σημαντικά μέτρα για την καταπολέμηση των NPLs και αυτά θα είναι βασικά στοιχεία για τις επόμενες αξιολογήσεις του προγράμματος”, προστίθεται.

Όπως αναφέρεται χαρακτηριστικά, η Ελλάδα και οι πιστωτές συμφωνούν στην προσαρμογή του ειδικού φόρου κατανάλωσης, συμπεριλαμβανομένης της βενζίνης, του πετρελαίου ντήζελ για μεταφορές και θέρμανση, υγραέριο, κηροζίνη και φυσικό αέριο.

Ακόμη, γίνεται λόγος για την αύξηση των συντελεστών ειδικού φόρου κατανάλωσης στην μπύρα και την κατάργηση της εξαίρεσης του 50% για τον ειδικό φόρο στα αλκοολούχα ποτά για τα Δωδεκάνησα.

Αυξάνεται ο ειδικός φόρος κατανάλωσης στα τσιγάρα και τον καπνό, καθιερώνεται νέος ειδικός φόρος κατανάλωσης για τον καφέ και το ηλεκτρονικό τσιγάρο, εισάγεται νέος φόρος πληρότητας στα ξενοδοχεία (με περισσότερα από δύο αστέρια και σε ενοικιαζόμενα δωμάτια), εισάγεται μια μόνιμη αύξηση του ακαθάριστου των φορολογικών εσόδων από τυχερά παιχνίδια στο 35% για να αντικαταστήσει μια εισφορά 5 σεντς για τα τυχερά παιχνίδια.

Επιπλέον, εισάγεται μια εισφορά 5% για τους συνδρομητές ευρυζωνικής και 10% για τους συνδρομητές καλωδιακής τηλεόρασης, αυξάνεται η φορολογία για τα επενδυτικά οχήματα, δηλαδή τα UCITS funds, τις real estate επενδυτικές εταιρείες, και τις εταιρείες διαχείρισης χαρτοφυλακίου.

"Αυτό το πακέτο των μέτρων θα θεσπιστούν μέσω νομοθετικών πράξεων και μέσω ενός συμπληρωματικού προϋπολογισμού για το 2016 ως προαπαιτούμενη δράση (prior action)”, για την ολοκλήρωση της τελευταίας αξιολόγησης, αναφέρει το draft document.

Επίσης, αναφέρεται ότι "η δημοσιονομική προσαρμογή μέχρι το 2018 αποτελείται από 1% του ΑΕΠ μέσω μιας μεγάλης συνταξιοδοτικής μεταρρύθμισης, 1% του ΑΕΠ από τη διαρθρωτική μεταρρύθμιση του φόρου εισοδήματος φυσικών προσώπων, και άνω του 0,2% του ΑΕΠ από την αύξηση του ΦΠΑ, 0,2% από το μισθολογικό κόστος του δημοσίου τομέα, και το υπόλοιπο 0,6% από άλλα μέτρα, κυρίως στους τομείς των οχημάτων, των ειδικών φόρων και των φόρων κατανάλωσης.

Πάντως,  το "Κεφάλαιο" από τις 29 Απριλίου είχε αποκαλύψει ότι το ΥΠΟΙΚ είχε στείλει στην Κομισιόν έναν προάγγελο του νέου μνημονίου υπό τη μορφή μιας έκθεσης 89 σελίδων, με τον τίτλο "Εθνικό Πρόγραμμα Μεταρρυθμίσεων 2016", από τον Γ. Χουλιαράκη (ως πρόεδρο του ΣΟΕ).

ΤΟ ΜΝΗΜΟΝΙΟ 4 ΠΟΥ ΒΑΖΕΙ ΣΤΟ ΤΡΑΠΕΖΙ ΤΟ ΔΝΤ

Μετά το σάρωμα των ασφαλιστικών κεκτημένων δεκαετιών με μέτρα, όπως η κατάργηση του ΕΚΑΣ, η περικοπή όλων των συντάξεων άνω των 1.300 ευρώ, το «μαχαίρι» στις συντάξεις αναπηρίας και χηρείας και η επιβάρυνση με υπέρογκες ασφαλιστικές εισφορές του συνόλου των επαγγελματικών τάξεων, το Μνημόνιο 4 ανοίγει εκ νέου το εργασιακό, με κατάργηση ώς το τέλος του 2016 όλων των περιορισμών στις ομαδικές απολύσεις και με αλλαγές στον συνδικαλιστικό νόμο ακόμη και πέραν των ευρωπαϊκών πρακτικών.

Το Βήμα της Κυριακής  παρουσιάζει το τελευταίο σχέδιο μνημονίου του ΔΝΤ το οποίο συνέταξαν τα στελέχη του, Πωλ Τόμσεν και Ντέλια Βελκουλέσκου και αποτελεί το σημείο όπου έφτασαν οι διαπραγματεύσεις με την ελληνική κυβέρνηση στο «Χίλτον».

Η πορεία του χρέους περιγράφεται ως «εξαιρετικά μη βιώσιμη», ενώ το πλεόνασμα του 2018 τοποθετείται μόλις στο 1,5% του ΑΕΠ, παρά την καταιγίδα των νέων μέτρων.

-Το Μνημόνιο 4 ζητεί ως προαπαιτούμενα και διαρθρωτικά ορόσημα μέχρι το τέλος Δεκεμβρίου:

-Μεταφορά όλων των ασφαλισμένων σε ένα και μοναδικό ασφαλιστικό ταμείο

-Εφαρμογή της νέας πλήρως ανεξάρτητης Υπηρεσίας Εσόδων του κράτους

-Εφαρμογή του ελάχιστου εγγυημένου εισοδήματος το οποίο θα χρηματοδοτείται από μέτρα 900 εκατ. ευρώ.

-Νωρίτερα, μέχρι το τέλος Ιουνίου:

'-Άνοιγμα επαγγελμάτων (δικηγόροι, μηχανικοί δημοσίων έργων, λιμενεργάτες) και απελευθέρωση υπηρεσιών (τουρισμός, τρόφιμα και ποτά).

-Οδικός χάρτης για την άρση των capital controls.

πηγη: iskra.gr

_Γη_φιλοξενεί_έως_ένα_τρισ._είδη.jpg

Η Γη μπορεί να φιλοξενεί σχεδόν ένα τρισεκατομμύριο είδη οργανισμών και μικροοργανισμών και από αυτά μόλις το ένα χιλιοστό του 1% έχει ανακαλυφθεί, ενώ το 99,99% παραμένει άγνωστο, σύμφωνα με νέες εκτιμήσεις Αμερικανών επιστημόνων.

Οι ερευνητές, με επικεφαλής τον αναπληρωτή καθηγητή Τζέι Λένον του Τμήματος Βιολογίας του Πανεπιστημίου της Ιντιάνα, έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο περιοδικό της Εθνικής Ακαδημίας Επιστημών των ΗΠΑ (PNAS).

Η μελέτη βασίστηκε στη μεγαλύτερη έως τώρα ανάλυση μικροβιακών και άλλων βάσεων δεδομένων, καθώς, επίσης, σε οικολογικές και στατιστικές μεθόδους. Συνολικά ελήφθησαν υπ’ όψιν περισσότερα από 5,6 εκατομμύρια γνωστά είδη -ζώα, φυτά και μικρόβια- από 35.000 τοποθεσίες σε όλη τη Γη, εκτός της Ανταρκτικής.

«Η εκτίμηση του αριθμού των ειδών στη Γη αποτελεί μια από τις μεγαλύτερες προκλήσεις στη βιολογία. Η μελέτη μας συνδυάζει τις μεγαλύτερες διαθέσιμες βάσεις δεδομένων με οικολογικά μοντέλα και νέους οικολογικούς κανόνες για τη βιοποικιλότητα, πράγμα που μας επέτρεψε να έχουμε μια νέα και πιο αξιόπιστη εκτίμηση για τον αριθμό των ειδών των μικροβίων στον πλανήτη μας» δήλωσε ο Λένον.

Μέχρι πρόσφατα η εκτίμηση του αριθμού των μικροβιακών ειδών στη Γη ήταν ουσιαστικά αδύνατη. Όμως, η νέα τεχνολογία γενετικής ανάλυσης (αλληλούχισης του γενετικού υλικού των μικροοργανισμών) παρέχει ένα νέο ισχυρό εργαλείο υπολογισμών.

Τα μικρόβια περιλαμβάνουν τις αόρατες με γυμνό μάτι μορφές ζωής, όπως βακτήρια, μύκητες κ.ά. Παλαιότερες εκτιμήσεις για τον αριθμό των ειδών στη Γη αγνοούσαν αυτόν τον πλούσιο μικρόκοσμο. Ωστόσο, είναι πια γνωστό ότι μόνο ένα γραμμάριο χώματος περιέχει έως ένα δισεκατομμύριο μικροοργανισμούς.

Μέχρι στιγμής το διεθνές διεπιστημονικό Πρόγραμμα Μικροβιώματος της Γης έχει ταξινομήσει λιγότερα από δέκα εκατομμύρια είδη μικροοργανισμών.

πηγη: zougla.gr

mme.jpg

Αποκαλύπτεται ο πραγματικός στόχος των εν λόγω «ανήσυχων»: Η διάλυση των σωματείων, εν αρχή της ΕΣΗΕΑ, η διάλυση με εργοδοτικό πρόσημο και εργοδοτική κάλυψη και προώθηση, η συντριβή του συνδικαλίζεσθαι και του απεργείν.

Στην κο­ρυ­φαία, ίσως, ται­νία (μετά από τον Πο­λί­τη Κέιν...), που ασχο­λή­θη­κε με τον κόσμο της δη­μο­σιο­γρα­φί­ας, το The Network, ο πυ­ρε­τι­κός Πίτερ Φιντς απέ­δω­σε την «τρέλα» ενός κε­ντρι­κού πα­ρου­σια­στή ει­δή­σε­ων, του Χά­ουαρντ Μπιλ, μπρο­στά στη δική του από­λυ­ση, τον αλ­κο­ο­λι­σμό, την απο­τυ­χία, τη χα­μη­λή θε­α­μα­τι­κό­τη­τα και την ελεύ­θε­ρη πτώση των οι­κο­νο­μι­κών δει­κτών της επι­χεί­ρη­σης του κα­να­λιού. Ο Μπιλ ξεσπά και ξι­φουλ­κεί κατά πά­ντων: Των αρ­γυ­ρώ­νη­των πο­λι­τι­κών, της εται­ριο­κρα­τί­ας, της δη­μο­σιο­γρα­φί­ας που συ­γκα­λύ­πτει και απο­σιω­πά, των σκο­τει­νών και πο­λύ­πλο­κων δαι­δά­λων της εξου­σί­ας, της αδια­φο­ρί­ας του ίδιου του κοι­νού για τα τε­κται­νό­με­να. Το κα­νά­λι που ερ­γά­ζε­ται, ανα­κα­λεί την από­λυ­ση, επι­μη­κύ­νει τον χρόνο με­τά­δο­σης της εκ­πο­μπής του και βλέ­πει την θε­α­μα­τι­κό­τη­τα και τις δια­φη­μί­σεις να χτυ­πούν νέα ρεκόρ, κοι­νώς η «τρέλα» του Μπιλ που­λά­ει, αρέ­σει και φέρ­νει έσοδα, ακρι­βώς επει­δή ο αστα­θής ψυ­χο­λο­γι­κά άν­κορ­μαν λέει τις σκλη­ρές και με­γά­λες αλή­θειες, τις οποί­ες, βέ­βαια, όλοι υπο­ψιά­ζο­νταν ή ήξε­ραν, αλλά δεν ομο­λο­γού­σαν ον κά­με­ρα.

Κά­ποια στιγ­μή, ο Μπιλ μπαί­νει στο άβατο των άβα­των, πα­ρα­βιά­ζει τις πιο κλει­στές και απα­ρα­βί­α­στες πόρ­τες, την εται­ρι­κή κα­τά­στα­ση του ίδιου του κα­να­λιού, για το οποίο ερ­γά­ζε­ται και εκ­πέ­μπει. Το κα­νά­λι πρό­κει­ται να εξα­γο­ρα­στεί από μια σα­ου­δα­ρα­βι­κών συμ­φε­ρό­ντων εται­ρία πε­τρε­λαί­ου, αμε­ρι­κα­νοί ιδιο­κτή­τες, μέ­το­χοι και στε­λέ­χη τρί­βουν τα χέρια τους από ικα­νο­ποί­η­ση για το με­γά­λο ντηλ και ενώ ετοι­μά­ζο­νται να γε­μί­σουν τις τσέ­πες τους με πε­τρο­δο­λά­ρια τότε κάνει την τη­λε­ο­πτι­κή του εμ­φά­νι­ση ο Μπιλ, κα­ταγ­γέλ­λο­ντας την αγο­ρα­πω­λη­σία, στη­λι­τεύ­ο­ντας το εται­ρι­κό πα­ρα­σκή­νιο, απαι­τώ­ντας δια­φά­νεια και δη­μο­κρα­τι­κό έλεγ­χο και ζη­τώ­ντας από το κοινό του να ξε­ση­κω­θεί και να απο­τρέ­ψει την αγο­ρα­πω­λη­σία, στέλ­νο­ντας σχε­τι­κά  τη­λε­γρα­φή­μα­τα στον Λευκό Οίκο και το Κο­γκρέ­σο. Ας υπεν­θυ­μί­σω εδώ ότι η ται­νία γυ­ρί­στη­κε στα μέσα της δε­κα­ε­τί­ας του 1970, με την πε­τρε­λαϊ­κή κρίση, το Γουό­τερ­γκέιτ και την ήττα και το τραύ­μα του βρώ­μι­κου Βιετ­νάμ στο απο­κο­ρύ­φω­μα τους.

Η αγο­ρα­πω­λη­σία τερ­μα­τί­ζε­ται στα σπάρ­γα­να, λόγω των αντι­δρά­σε­ων του κοι­νού και των πάνω από 6.000.000 αρ­νη­τι­κών τη­λε­γρα­φη­μά­των, τα οποία φθά­νουν στην εί­σο­δο του Λευ­κού Οίκου. Και τότε ανα­λαμ­βά­νει ο άγ­γε­λος του σκό­τους, ο διευ­θύ­νων σύμ­βου­λος του κα­να­λιού (μια ανυ­πέρ­βλη­τη ερ­μη­νεία του καλού ρο­λί­στα, Νεντ Μπίτι), ο οποί­ος καλεί εσπευ­σμέ­να τον Μπιλ στο γοτ­θι­κής ατμό­σφαι­ρας γρα­φείο του. «Δεν υπάρ­χει δη­μο­κρα­τία, δεν υπάρ­χουν Ηνω­μέ­νες Πο­λι­τεί­ες, δεν υπάρ­χει Σύ­νταγ­μα, δεν υπάρ­χουν νόμοι ή κα­νό­νες, δεν υπάρ­χουν λαοί και κυ­ριαρ­χί­ες τους, κύριε Μπιλ. Υπάρ­χου­με εμείς, οι εται­ρί­ες μας, οι με­γά­λες εται­ρί­ες μας, τα κε­φά­λαια μας, οι επεν­δύ­σεις μας, οι συμ­βά­σεις και οι συμ­φω­νί­ες μας, οι με­το­χές μας, τα συμ­φέ­ρο­ντα μας. Βγες και μά­ζε­ψε το κοινό σου!», ουρ­λιά­ζει ο διευ­θύ­νων σύμ­βου­λος, μπρο­στά σε έναν κά­τα­σπρο και κα­ταρ­ρα­κω­μέ­νο άν­κορ­μαν, ο οποί­ος όντως βγαί­νει και πα­λεύ­ει να... μα­ζέ­ψει το κοινό του.

Η εκ­πο­μπή παίρ­νει τον κα­τή­φο­ρο, ο Μπιλ δεν αρέ­σει πια, οι τη­λε­θε­α­τές γυ­ρί­ζουν την πλάτη τους στα αναι­μι­κά κη­ρύγ­μα­τα πα­ραί­τη­σης, συ­γκα­τά­βα­σης και απο­στρά­τευ­σης, το κα­νά­λι χάνει χο­ρη­γούς, συ­νερ­γα­σί­ες και δια­φη­μί­σεις. Ας αφήσω την συ­νέ­χεια για τη μικρή ή τη με­γά­λη οθόνη σας. Εξάλ­λου, το φιλμ είναι ένα από τα τε­ρά­στια δια­μά­ντια της αμε­ρι­κα­νι­κής κι­νη­μα­το­γρα­φί­ας, πο­λυ­ε­πί­πε­δο και δια­χρο­νι­κό και αξί­ζει όσοι δεν το έχετε δει να το ανα­ζη­τή­σε­τε και να το πα­ρα­κο­λου­θή­σε­τε. Συν τοις άλ­λοις, οι όποιοι πα­ραλ­λη­λι­σμοί θα ακο­λου­θή­σουν έχουν σαν βάση τους αυτά τα απο­σπά­σμα­τα.  Και αυτό γιατί κα­ταρ­χάς μια ει­σα­γω­γή με δά­νεια από το Network θα άξιζε για ένα κεί­με­νο αφιε­ρω­μέ­νο στην εν­δο­ε­ται­ρι­κή κα­τά­στα­ση του Μέγκα Τσά­νελ.

Φα­ντα­στεί­τε, την ώρα που το κα­νά­λι πνέει τα λοί­σθια και ενώ σω­σί­βιο και σω­τη­ρία δεν δια­φαί­νε­ται από που­θε­νά, να «τρε­λαι­νό­ταν», για πα­ρά­δειγ­μα, η Τρέμη ή κα­λύ­τε­ρα ο Πρε­τε­ντέ­ρης που έχει κάνει και την «αυ­το­κρι­τι­κή» του και να άρ­χι­ζε τα απο­κα­λυ­πτι­κά κη­ρύγ­μα­τα αλά Χά­ουαρντ Μπιλ. «Ο Μπό­μπο­λας κάνει πλά­τες στην Ελ­ντο­ρά­ντο Γκολντ, η Άκτωρ έχει φάει με δέκα μα­σέ­λες από τα κρα­τι­κά τα­μεία, Βαρ­δι­νο­γιάν­νης, Φι­λιπ­πό­που­λος και Μάρης έχουν πιει με το μπου­ρί της σό­μπας το αίμα των ερ­γα­ζο­μέ­νων τους στις εται­ρί­ες που ελέγ­χουν και τις ιντερ­νε­τι­κές σε­λί­δες που κα­τέ­χουν, ο Ψυ­χά­ρης δεν πλη­ρώ­νει στον ΔΟΛ και έχει παρ­κα­ρι­σμέ­να τα προ­σω­πι­κά του δά­νεια σε λο­γα­ρια­σμούς στην Ελ­βε­τία, η Πρέ­σβει­ρα Καλής Θε­λή­σε­ως είναι μια κα­λο­στη­μέ­νη απάτη, οι τρά­πε­ζες κα­τέ­χουν ολο­κλη­ρω­τι­κά το κα­νά­λι, είναι οι ιδιο­κτή­τριες του κα­να­λιού και εκ­πέ­μπου­με όσα οι τρά­πε­ζες θέ­λουν για να εξυ­πη­ρε­τή­σου­με τα συμ­φέ­ρο­ντα τους, το χρέος της Ελ­λά­δας δεν είναι βιώ­σι­μο, αλλά δεν υπάρ­χει Ελ­λά­δα, υπάρ­χουν Μότορ Όιλ, Άκτωρ, μή­ντια γκρου­πς και Άλφα Μπανκ και Πει­ραιώς!». Μα­γεία, έτσι, δεν μπο­ρεί­τε να πείτε; Άσε που και εν­δε­χο­μέ­νως η τη­λε­θέ­α­ση θα χτύ­πα­γε κόκ­κι­νο και το κα­νά­λι θα σω­ζό­ταν από τις εισ­ρο­ές εσό­δων και τις δια­φη­μί­σεις και όχι από τις αυ­ξή­σεις με­το­χι­κού κε­φα­λαί­ου... Αλλά, ας μην κα­κο­με­λε­τά­με και ας αφή­σου­με το Μέγκα να κοι­μη­θεί όπως λένε και για τους δε­σπο­τά­δες και τους επι­σκό­πους. Αν και η λο­γι­κή και οι εξε­λί­ξεις υπα­γο­ρεύ­ουν πως μάλ­λον θα ανα­γεν­νη­θεί από την τέφρα του, σαν άλλος τη­λε­ο­πτι­κός φοί­νι­κας ή σαν μια ιδιω­τι­κή «ΝΕΡΙΤ».

Ας αφή­σου­με, λοι­πόν, το Μέγκα στην... ανη­συ­χία του και ας έρ­θου­με στα... ανή­συ­χα δη­μο­σιο­γρα­φι­κά «νιάτα» τα οποία συ­νυ­πέ­γρα­ψαν την έκ­κλη­ση προς απερ­γο­σπα­σία και διά­σπα­ση της ΕΣΗΕΑ. Δια­κό­σιοι πλας δη­μο­σιο­γρά­φοι και «δη­μο­σιο­γρά­φοι» απο­φά­σι­σαν να κα­ταγ­γεί­λουν την ΕΣΗΕΑ (και την ΠΟΕΣΥ), κυ­κλο­φο­ρώ­ντας μια «έκ­κλη­ση» για νοι­κο­κύ­ρε­μα στο «σπίτι» τους (μας) και μια «νέα αρχή» με αφορ­μή και την απερ­γία.

Το πρώτο σχό­λιο αφορά την κα­ταγ­γε­λία για «συ­ντε­χνια­κές λο­γι­κές» και «σω­μα­τεία – συ­ντε­χνί­ες», λο­γι­κές που δήθεν εντο­πί­ζο­νται στη δια­τή­ρη­ση του «αρ­χαϊ­κού θε­σμού» των Πει­θαρ­χι­κών Συμ­βου­λί­ων – τους έχει τσού­ξει αφά­ντα­στα η από­φα­ση για δια­γρα­φές και επι­πλή­ξεις λόγω πα­ρα­βί­α­σης της δε­ο­ντο­λο­γί­ας και με­ρο­λη­ψί­ας στο πε­ριε­χό­με­νο. Πρώτο λάθος τους: Συ­ντε­χνία ονο­μά­ζε­ται η ομάδα ή το σω­μα­τείο που δια­τη­ρεί σε ίση μοίρα και τύχη απλά μέλη και ερ­γα­ζό­με­νους και διευ­θυ­ντές, αρ­χι­συ­ντά­κτες και εκ­δό­τες και από αυτή την σκο­πιά και μόνο, ναι η ΕΣΗΕΑ είναι συ­ντε­χνία ακόμη. Λίγο δύ­σκο­λο όμως να το εντο­πί­σουν και να το στη­λι­τεύ­σουν αυτοί που συ­νυ­πο­γρά­φουν την «έκ­κλη­ση» μαζί με το πλέον κραυ­γα­λέο ίσως πα­ρά­δειγ­μα συ­ντε­χνια­κής λο­γι­κής, όπως αυτή ταυ­το­ποιεί­ται στο πρό­σω­πο του πρώην διευ­θυ­ντή εφη­με­ρί­δων και  υπουρ­γού νυν σχο­λια­στή και αρ­θρο­γρά­φου, πορ­φυ­ρο­γέν­νη­του και κλη­ρο­νο­μι­κώ δι­καίω τρί­της γε­νιάς στε­λέ­χους πολ­λών ΜΜΕ, Πα­ντε­λή Καψή.

Το σω­στό­τε­ρο βέ­βαια θα ήταν να έγρα­φα παρέα και όχι μαζί. Γιατί - ω του θαύ­μα­τος! - πάρα πολ­λοί εξ όσων υπο­γρά­φουν την «έκ­κλη­ση» έχουν δύο κοινά ση­μεία με­τα­ξύ τους : 1ον Είναι σε­ση­μα­σμέ­νοι για την απερ­γο­σπα­στι­κή τους στάση και την αντι­συ­να­δελ­φι­κή τους συ­μπε­ρι­φο­ρά πριν και μετά την «κρίση του Τύπου» και τα χρό­νια του μνη­μο­νί­ου και 2ον Μάλ­λον εντε­λώς τυ­χαία έχουν ερ­γα­στεί κατά και­ρούς ή ερ­γά­ζο­νται και σή­με­ρα σε ΜΜΕ όπου ο Πα­ντε­λής Καψής ήταν διευ­θυ­ντής, μέλος ΔΣ ή βα­σι­κός σχο­λια­στής (ΔΟΛ, ΤΑ ΝΕΑ, ΤΟ ΒΗΜΑ, ΣΚΑΪ, όμι­λος Αλα­φού­ζου) ή προϊ­στά­με­νος υπουρ­γός τους (ΝΕΡΙΤ, ΔΤ). Επί­σης ορι­σμέ­νοι οφεί­λουν την επαγ­γελ­μα­τι­κή τους ανέ­λι­ξη, στον ΔΟΛ ή στο κα­νά­λι – ζόμπι πρώτα της ΔΤ και έπει­τα της ΝΕΡΙΤ και τους ρα­διο­φω­νι­κούς σταθ­μούς που ο Καψής ίδρυ­σε πάνω στο κου­φά­ρι της ΕΡΤ και σαν υπουρ­γός Δη­μό­σιας Ρα­διο­τη­λε­ό­ρα­σης στη σα­μα­ρο­βε­νι­ζε­λι­κή κυ­βέρ­νη­ση ΝΔ – ΠΑΣΟΚ  το κα­λο­καί­ρι του 2013.

Το δεύ­τε­ρο σχό­λιο επο­μέ­νως είναι οφθαλ­μο­φα­νές: Έχου­με μπρο­στά μας ένα «πα­ρε­ά­κι» απερ­γο­σπα­στών και ψευ­δώ­νυ­μα «δη­μο­σιο­γρά­φων», σχε­δόν όλους τους απερ­γο­σπά­στες αν­θρώ­πους του κυ­ρί­ου υπουρ­γού – για να πα­ραλ­λά­ξω έναν άλλον, κι­νη­μα­το­γρα­φι­κό τίτλο - οι οποί­οι υπήρ­ξαν κατά και­ρούς χαϊ­δε­μέ­να παι­διά, υφι­στά­με­νοι ή κομ­μά­τι της διοι­κη­τι­κής γρα­φειο­κρα­τί­ας με πυ­ρή­να και νο­μι­μο­ποί­η­ση του ρόλου τους, την πα­ρου­σία δίπλα ή κοντά σε ένα κο­ρυ­φαίο διοι­κη­τι­κό στέ­λε­χος και μέλος ΔΣ, άρα μέρος της εκά­στο­τε ερ­γο­δο­σί­ας των ΜΜΕ και στη συ­νέ­χεια υπουρ­γό δύο κυ­βερ­νή­σε­ων που ευ­θύ­νο­νται για πλεί­στα όσα κακά και άθλια στο χώρο του Τύπου, τον καιρό των μνη­μο­νί­ων. Τότε βέ­βαια οι ίδιοι «δη­μο­σιο­γρά­φοι» σιω­πού­σαν ή έκα­ναν τα στρα­βά μάτια πολύ βο­λι­κά, μπρο­στά στις κυ­βερ­νη­τι­κές με­θο­δεύ­σεις και αθλιό­τη­τες. Υπεν­θυ­μί­ζε­ται για όσους το ξε­χνούν ότι ο Καψής υπήρ­ξε και κυ­βερ­νη­τι­κός εκ­πρό­σω­πος στην κυ­βέρ­νη­ση Πα­πα­δή­μου, την κυ­βέρ­νη­ση του PSI, την κυ­βέρ­νη­ση που κα­τα­πό­ντι­σε με­τα­ξύ άλλων και τα απο­θε­μα­τι­κά του ΕΔΟ­Ε­ΑΠ, τότε που οι ίδιοι «δη­μο­σιο­γρά­φοι» δεν έβλε­παν πάλι λόγο ή αφορ­μή ικανή για απερ­για­κές κι­νη­το­ποι­ή­σεις και πρω­το­στα­τού­σαν σε απερ­γο­σπα­στι­κές κι­νή­σεις στα «μα­γα­ζιά» τους (κο­ρυ­φαίο πα­ρά­δειγ­μα, ο Σκάι, κα­νά­λι και ρα­διό­φω­νο).

Για τα απο­θε­μα­τι­κά του ΕΔΟ­Ε­ΑΠ «κό­πτο­νται» και οι υπο­γρά­φο­ντες ανή­συ­χοι! Και ποια η άμεση λύση; Να πιε­στούν οι ερ­γο­δό­τες να κα­τα­βά­λουν ει­σφο­ρές; Όχι βέ­βαια, εκεί χρειά­ζε­ται... συ­ναί­νε­ση(!!!) όχι διεκ­δί­κη­ση – άρα πάει στον αγύ­ρι­στο και μια εν­δε­χό­με­νη απερ­γία ενα­ντί­ον των ερ­γο­δο­τών, σαν όπλο πί­ε­σης και αγώνα. Να πιε­στεί η κυ­βέρ­νη­ση να ανα­κε­φα­λαιο­ποι­η­θεί ο ΕΔΟ­Ε­ΑΠ; Όχι, γιατί τα ΜΜΕ απερ­γούν μόνο απέ­να­ντι στον ερ­γο­δό­τη(!!!) προ­κει­μέ­νου να ενη­με­ρώ­νε­ται η κοι­νω­νία – το πως ενη­με­ρώ­νουν ή ενη­μέ­ρω­σαν την κοι­νω­νία πρό­σφα­τα και πα­λιό­τε­ρα είναι γνω­στό σε όλους μας. Τότε, τι προ­τεί­νουν; Να με­τα­φερ­θούν τα απο­θε­μα­τι­κά της ΕΣΗΕΑ (και προ­φα­νώς και των άλλων σω­μα­τεί­ων) στον ΕΔΟ­Ε­ΑΠ, δη­λα­δή με άλλα λόγια να κα­τα­πο­ντι­στεί οι­κο­νο­μι­κά και λει­τουρ­γι­κά το σω­μα­τείο για να σωθεί το τα­μείο! Το τα­μείο που κα­λύ­πτει μόνο έναν κλει­στό αριθ­μό συ­ντε­χνια­κά ορ­γα­νω­μέ­νων δη­μο­σιο­γρά­φων και όχι το σω­μα­τείο που κα­λύ­πτει κα­τα­στα­τι­κά και σύν­νο­μα το σύ­νο­λο του κλά­δου, ανε­ξάρ­τη­τα από τη συμ­με­το­χή σε αυτό!

Έτσι, απο­κα­λύ­πτε­ται ο πραγ­μα­τι­κός στό­χος των εν λόγω «ανή­συ­χων»: Η διά­λυ­ση των σω­μα­τεί­ων, εν αρχή της ΕΣΗΕΑ, η διά­λυ­ση με ερ­γο­δο­τι­κό πρό­ση­μο και ερ­γο­δο­τι­κή κά­λυ­ψη και προ­ώ­θη­ση, η συ­ντρι­βή του συν­δι­κα­λί­ζε­σθαι και του απερ­γείν.

Εξάλ­λου, έχουν και τον τρόπο και τη γνώση, το know how, στο να δυ­να­μι­τί­ζουν και να υπο­σκά­πτουν απερ­γί­ες. Το κα­τα­θέ­τουν και στο κεί­με­νο υπο­γρα­φών. Η δήθεν πιο «δη­μο­κρα­τι­κή» και «αντι­προ­σω­πευ­τι­κή» κι­νη­το­ποί­η­ση μέσω συ­νε­λεύ­σε­ων των ερ­γα­ζο­μέ­νων σε κάθε ΜΜΕ ξε­χω­ρι­στά και η ψη­φο­φο­ρία με κάλπη ήταν ακρι­βώς η μέ­θο­δος Καψή – Ψυ­χά­ρη στον ΔΟΛ το φθι­νό­πω­ρο του 2010 – αλλά και μετά - προ­κει­μέ­νου οι δη­μο­σιο­γρά­φοι του ΒΗ­ΜΑ­ΤΟΣ και των ΝΕΩΝ να κα­τα­δι­κά­σουν τις τότε απερ­γί­ες της ΕΣΗΕΑ σε ένα «μα­γα­ζί» (ΔΟΛ) το οποίο απέ­λυε σω­ρη­δόν και κατά δε­κά­δες, ξε­κι­νώ­ντας από τους διοι­κη­τι­κούς υπαλ­λή­λους που ήταν «τε­μπέ­λη­δες», «άχρη­στοι» και «πε­ριτ­τοί» - λόγια του Καψή που τα είχαν επα­να­λά­βει αυ­τού­σια τα φε­ρέ­φω­να του – κά­ποιοι εξ αυτών συ­νυ­πο­γρά­φουν και το κεί­με­νο της «ανη­συ­χί­ας». Βέ­βαια, η διοί­κη­ση του ΔΟΛ δεν είχε μεί­νει μόνο σε αυτά – υπήρ­ξαν φαι­νό­με­να φυ­σι­κής και λε­κτι­κής τρο­μο­κρα­τί­ας, ύβρε­ων και βω­μο­λο­χιών, ακόμη και χει­ρο­δι­κιών απέ­να­ντι σε συν­δι­κα­λι­στές, με θύ­μα­τα όπως ο τότε εκ­πρό­σω­πος των ερ­γα­ζο­μέ­νων του ΒΗ­ΜΑ­ΤΟΣ, Τάσος Ανα­στα­σιά­δης – αξέ­χα­στες μέρες «ανη­συ­χί­ας» για τον Καψή και τους απερ­γο­σπά­στες του, με­τα­ξύ των οποί­ων υπήρ­ξαν και δήθεν αρι­στε­ροί της γνω­στής, κα­τοι­κί­διας, εξη­με­ρω­μέ­νης, ακίν­δυ­νης και ξε­φτι­λι­σμέ­νης «Αρι­στε­ράς» ή κά­ποιοι κάλ­πη­δες «αναρ­χι­κοί».

Ο Καψής και η παρέα των «ανή­συ­χων», δεί­χνει να... ανη­συ­χεί και για την τύχη των ερ­γα­ζο­μέ­νων με δελ­τίο πα­ρο­χής υπη­ρε­σιών και όσων ερ­γά­ζο­νται σε σάιτς και ιστο­σε­λί­δες, τους οποί­ους θέλει σαν μέλη σε συν­δι­κά­τα «με θέ­σεις και προ­τά­σεις», προ­φα­νώς έντο­να φι­λο­ερ­γο­δο­τι­κές και απο­λύ­τως ενταγ­μέ­νες στη μνη­μο­νια­κή αφή­γη­ση της «τε­μπε­λιάς», της «αχρη­στί­ας» και του «πε­ριτ­τού». Εξάλ­λου, οι... αγώ­νες του Καψή, του Πορ­το­σάλ­τε, του Μαν­δρα­βέ­λη, του Τάκη Κα­μπύ­λη και άλλων όσων υπο­γρά­φουν, ενα­ντί­ον της αντερ­γα­τι­κής απα­σχό­λη­σης με «μπλο­κά­κι», του ανοίγ­μα­τος των σω­μα­τεί­ων στους νέους συ­να­δέλ­φους, της πλή­ρους συν­δι­κα­λι­στι­κής κά­λυ­ψης και ενη­μέ­ρω­σης από την πρώτη ημέρα δου­λειάς σε ΜΜΕ, είναι γνω­στοί. Καψής, Πορ­το­σάλ­τε, Μαν­δρα­βέ­λης, Κα­μπύ­λης και άλλοι υπο­γρά­φο­ντες πρω­το­στα­τούν σε πε­ριο­δεί­ες ενη­μέ­ρω­σης και συ­νει­δη­το­ποί­η­σης των υπο­α­πα­σχο­λού­με­νων σε σάιτς, είναι πρω­το­πό­ροι στις διεκ­δι­κή­σεις τους και έχουν πρω­τα­γω­νι­στή­σει σε πα­ρεμ­βά­σεις για πα­ρά­δειγ­μα της Κα­τά­λη­ψης ΕΣΗΕΑ σε πολλά σάιτς – γα­λέ­ρες και μπορώ μά­λι­στα να σας απο­κα­λύ­ψω ότι είναι και συ­νι­δρυ­τές της! Βέ­βαια...!!! Μάρ­τυ­ρας μου, ο Πίτερ Φιντς!

Η υπο­κρι­σία, ο φα­ρι­σαϊ­σμός, ο πα­τερ­να­λι­σμός, η στυ­γνή εκ­με­τάλ­λευ­ση, η φαι­δρό­τη­τα και το ψεύ­δος με ή χωρίς δη­μο­σιο­γρα­φι­κά «πα­ρά­ση­μα» συ­μπυ­κνώ­νε­ται στην ανα­κοί­νω­ση και τις υπο­γρα­φές των «ανή­συ­χων». Το θέμα πλέον είναι αν η ΕΣΗΕΑ και τα άλλα σω­μα­τεία θα αφή­σουν και αυτή την ανοι­χτή πρό­κλη­ση διά­λυ­σης της (γιατί δεν μι­λά­με για μια απλή «ανα­χώ­ρη­ση» ή διά­σπα­ση) να πε­ρά­σει έτσι, χωρίς άμε­σες συ­νέ­πειες, χωρίς κυ­ρώ­σεις, χωρίς δη­μό­σιο δια­χω­ρι­σμό της ήρας από το στάρι, χωρίς εκ­κα­θά­ρι­ση των μη­τρώ­ων της από διευ­θυ­ντές, αρ­χι­συ­ντά­κτες, καθ' έξιν απερ­γο­σπά­στες. Πέ­φτουν στα­γό­νες σε ένα από πολύ καιρό ξε­χει­λι­σμέ­νο πο­τή­ρι και ήρθε πια η ώρα η ΕΣΗΕΑ να γίνει ένας συλ­λο­γι­κός «Χά­ουαρντ Μπιλ», προ­τού να είναι πολύ αργά...

πηγη: rproject.gr

gsee.jpg

Σύλβια Κοιλάκου

Ανάγλυφη η ξεφτίλα της υποταγμένης ΓΣΕΕ

Η είδηση δεν ξαφνιάζει. Ο Γ. Παναγόπουλος επανεξελέγη πρόεδρος της ΓΣΕΕ, μετά από 11 συναπτά έτη στη θέση αυτή. Ο Ν. Κιουτσούκης από την ΔΑΚΕ ξανά γενικός γραμματέας, μετά από 9 χρόνια. Οι συσχετισμοί στην διοίκηση της ΓΣΕΕ παραμένουν ίδιοι κι απαράλλαχτοι. Η ΠΑΣΚΕ διατηρεί την πρώτη θέση, ενώ ο πολιτικός της βραχίονας, το ΠΑΣΟΚ, έχει περιθωριοποιηθεί. Οι δύο ΔΑΚΕ καρπώνονται αθροιστικά τις μικρές απώλειες της ΠΑΣΚΕ.

Μετά από έξι πέτρινα χρόνια, με συγκλονιστικές αναταράξεις στο πολιτικό και κοινωνικό επίπεδο, στη ΓΣΕΕ είναι σαν να μην πέρασε μια μέρα και οι συσχετισμοί παραμένουν καταθλιπτικοί. Οι αγώνες της τελευταίας περιόδου, οι μικρές και μεγάλες μάχες που δίνουν μια σειρά πρωτοβάθμια σωματεία ενάντια στην εργοδοσία, οι όποιες διεργασίες παρατηρούνται στο εργατικό κίνημα, δεν φαίνεται να επιδρούν στην συνομοσπονδία των γραφειοκρατών.

Η ΓΣΕΕ ιστορικά διαμορφώθηκε ως συγκεντρωτική δομή που ελέγχει τα πρωτοβάθμια σωματεία μέσω Εργατικών Κέντρων και στην συνέχεια και μέσω ομοσπονδιών. Σήμερα έχει μετατραπεί σε μια κλειστή αντιδημοκρατική και αντιδραστική δομή, σε ένα μηχανισμό αναπαραγωγής και επιβολής της αστικής πολιτικής μέσα στην εργατική τάξη.

Μια ακτινογραφία της σύνθεσης του πρόσφατου συνεδρίου της ΓΣΕΕ είναι ενδεικτική για το τι εκπροσωπεί. Πάνω από το 55% των συνέδρων προέρχονταν από τον ευρύτερο δημόσιο τομέα και τις τράπεζες, μεταξύ των οποίων πολλά διευθυντικά στελέχη.

Με βάση την εικόνα των συνεδρίων της ΓΣΕΕ, φαίνεται πως από το 2007 μέχρι σήμερα καταγράφονται 130.000 λιγότεροι συνδικαλισμένοι εργαζόμενοι. Ο αριθμός των συνδικαλισμένων στον ιδιωτικό τομέα έχει κατέβει στο 7-10%, σε αντίθεση με αυτών του ευρύτερου δημόσιου τομέα όπου κυμαίνεται μεταξύ 70-75%.

Οι ελαστικά εργαζόμενοι, οι πενταμηνίτες, οι άνεργοι, οι νέοι, οι μετανάστες, απουσιάζουν εκκωφαντικά από την δύναμη των συνδικάτων. Η εικόνα αυτή αποκαλύπτει τη βάση εκλογής και αναπαραγωγής της ηγεσίας της ΓΣΕΕ. Αυτή η ιδιόμορφη συνδικαλιστική εργατική αριστοκρατία που ηγεμόνευσε την δεκαετία του 80, εξακολουθεί να κυριαρχεί μέχρι σήμερα, παρότι αποτελεί ένα ισχνό κομμάτι της μισθωτής απασχόλησης.

Η κυρίαρχη φιγούρα του μεσήλικα συνδικαλιστή με μόνιμη θέση στην τράπεζα, που πασχίζει για την διατήρηση των «δικών» του κεκτημένων, μοιάζει όλο και λιγότερο με το νέο επινοικιαζόμενο στην ίδια τράπεζα, που δεν του επιτρέπεται να ενταχθεί στο συνδικάτο.

Μέσα σε αυτή τη συνθήκη, όσοι συνεχίζουν να επιζητούν τη λύση του προβλήματος στην αλλαγή των «εκλογικών συσχετισμών», πρέπει εν τέλει να αναρωτηθούν: πόσα χρόνια θα περάσουν μέχρι να αλλάξουν οι συσχετισμοί στην ΓΣΕΕ;

Κραυγαλέες όψεις ενός χρεοκοπημένου συνδικαλισμού

gsee-apergia-kyvernisiΤα ευρήματα μιας αναλυτικότερη ανάγνωσης του συνδικαλιστικού κινήματος στον ιδιωτικό τομέα είναι αποκαλυπτικά. Ενδεικτική η εικόνα από το μεγαλύτερο εργατικό κέντρο της χώρας. Μια πρόχειρη ματιά στο ποιον των σωματείων του ΕΚΑ, αποτυπώνουν την κατάσταση του σημερινού συνδικαλιστικού κινήματος. Κυριαρχούν τα ομοιοεπαγγελματικά σωματεία σε τέτοιο βαθμό, που υπάρχουν π.χ. 9 σωματεία χειριστών, 5 φορτοεκφορτωτών, 3 νυχτοφυλάκων-θυρωρών. Ακόμα και στους υπαλλήλους σε γραφεία …τελετών υπάρχουν 3 σωματεία.

Έντονος είναι ο κατακερματισμός και η συγκρότηση σε ομοιοεπαγγελματική βάση στις πρώην ΔΕΚΟ: 14 σωματεία στην ΔΕΗ, 11 σωματεία στην ΕΥΔΑΠ, 6 στον ΟΤΕ. Τα επιχειρησιακά σωματεία είναι μετρημένα, με εξαίρεση ξενοδοχεία και εμπόριο, ενώ μεγάλη εκπροσώπηση έχει ο συνδικαλισμός των τραπεζών. Ενδεικτικό του κατακερματισμού και συντεχνιασμού που επικρατεί στο συνδικαλιστικό κίνημα είναι και το γεγονός ότι η ομοσπονδία των τραπεζών έχει 47 σωματεία-μέλη!

Η περίπτωση της Ομοσπονδίας Ιδιωτικών Υπαλλήλων (ΟΙΥΕ), με 171 σωματεία και 50.000 εργαζόμενους, δίνει μια ακόμα διάσταση της συνδικαλιστικής οργάνωσης στο βαθύ ιδιωτικό τομέα. Στον κολασμένο χώρο των σούπερ μάρκετ και του εμπορίου, το μακρύ χέρι της εργοδοσίας έχει για τα καλά μπει στα συνδικάτα. Σωματεία ιδρύονται ακόμα και στα γραφεία του προσωπάρχη. Μάταια θα αναζητήσει κανείς κάποια ανακοίνωσή τους για τις συνθήκες γαλέρας που επικρατούν στον κλάδο. Αόρατα σωματεία που δημιουργούνται για να εξυπηρετήσουν συσχετισμούς. Σωματεία φαντάσματα που δεν συμμετέχουν ποτέ σε μια εργατική διεκδίκηση ενώ προασπίζουν τα συμφέροντα της εργοδοσίας αντί αυτών των εργαζομένων.

Κραυγαλέο παράδειγμα η «Ένωση Υπαλλήλων Εμπορίου-Τροφίμων Σουπερμάρκετ Αθηνών και Προαστίων», που φέρεται ως από τα πολυπληθέστερα σωματεία του ΕΚΑ και της ΟΙΥΕ, φαίνεται να ψηφίζουν χιλιάδες μέλη, ενώ εκλέγει πολλούς αντιπροσώπους για την ΟΙΥΕ, το ΕΚΑ και κατ’ επέκταση την ΓΣΕΕ. Στο σωματείο εργαζομένων Σκλαβενίτη διευθυντικά στελέχη παρουσιάζονται ως εκπρόσωποι των εργαζόμενων, ενώ εκλέγονται σε δευτεροβάθμιο και τριτοβάθμιο συνδικαλιστικό επίπεδο.

Η ηγεσία της ΟΙΥΕ, όπου πρωτοστατούν συνδικαλιστές του ΜΕΤΑ, εδώ και χρόνια ακολουθεί μια πολιτική «εργασιακής ειρήνης» και αμοιβαίας ωφέλειας με την εργοδοσία, ενώ απέναντι στα σωματεία, πουλά «θεσμική» προστασία. Η εικόνα του μπλοκ της Ομοσπονδίας στις απεργιακές συγκεντρώσεις είναι τραγική. Το συνέδριο της ΟΙΥΕ είναι ένα από τα βασικά εργαστήρια παραγωγής ελεγχόμενων αντιπροσώπων που συμβάλλουν στην γενικότερη διαμόρφωση του συσχετισμού στην ΓΣΕΕ. Στο πρόσφατο συνέδριο της ομοσπονδίας, το «Σωματείο εμποροϋπαλλήλων και λοιπών Ιδιωτικών Υπαλλήλων Πρέβεζας» κατήγγειλε τον αποκλεισμό του, με ομόφωνη απόφαση όλων των παρατάξεων, με το επιχείρημα ότι γράφει ως μέλη του και όσους δουλεύουν με μπλοκάκι και έχουν εξαρτημένη σχέση εργασίας! Μετά το συνέδριο, η πρώτη δύναμη (ΜΕΤΑ) και η τρίτη δύναμη (ΠΑΣΚΕ) συγκρότησαν κοινό προεδρείο, με πρόεδρο τον ΠΑΣΚίτη Δ. Καραγεωργόπουλο, πρώην γραμματέα τύπου της ΓΣΕΕ.

gsee1Ο νέος πρόεδρος της ΟΙΥΕ, που έχει διατελέσει και πρόεδρος των εργαζόμενων στο Καζίνο του Ρίο, σήμερα είναι πρόεδρος και διευθύνοντας σύμβουλος της εταιρείας τυχερών παιγνίων Pegasus Fortuna Gaming S.A, η οποία «προμηθεύει» εργαζόμενους στα Καζίνο, προωθεί τον ηλεκτρονικό τζόγο και άλλα πολλά!

Πάμπολλα είναι τα παραδείγματα απροκάλυπτων εργοδοτικών πρακτικών συνδικαλιστών. Ενδεικτική είναι η στάση μέλους της διοίκησης της Πανελλήνιας Ομοσπονδίας Ιατρικών Επισκεπτών που – από την ταξική θέση του … διευθυντή – απέλυσε κατ’ εντολή της εργοδοσίας μέλη του σωματείου!

Αυτή η αποκαρδιωτική εικόνα δεν ανατρέπεται από την εμφάνιση ταξικών και μαχητικών σωματείων σε κλαδικό ή επιχειρησιακό επίπεδο (πχ τηλεπικοινωνίες κλπ).

Αναμφισβήτητα το επίσημο συνδικαλιστικό κίνημα διέρχεται μια βαθιά ιστορική κρίση και διέπεται από έναν άκρατο εκφυλισμό.

Αποκαλυπτικά είναι τα ευτράπελα που έρχονται στο φως στα συνέδρια της ΓΣΕΕ. Συνέδρια που γίνονται όλο και πιο μακριά, προκειμένου να κρυφτούν από τα αδιάκριτα… βλέμματα της εργατικής τάξης και να καλυφθούν οι δυσάρεστες οσμές του χρεοκοπημένου συνδικαλισμού.

Αναβιώνοντας σε σύγχρονη εκδοχή τις «λαμπρές» σελίδες των Μακρή-Θεοδώρου και του Καρακίτσου, οι δυνάμεις του εργοδοτικού και κυβερνητικού συνδικαλισμού επιδίδονται σε νοθείες, πλαστογραφίες, εκτεταμένες διπλοψηφίες, κατασκευή «εικονικών σωματείων», σωματείων μη καταχωρημένων στα πρωτοδικεία, σε συνέργεια με «μιλημένους» δικαστικούς αντιπροσώπους.

Χαρακτηριστικό είναι το παράδειγμα της Ομοσπονδίας Σεκιούριτι (ΟΜΥΠΑΕ), όπου το 1/3 περίπου των αντιπροσώπων στο «συνέδριό της» έχει ψηφίσει σε δύο και τρία σωματεία.

Στο Εργατικό Κέντρο της Βέροιας υπάρχει σωματείο ψύξης και κονσερβοποιίας με 2.551 ψηφίσαντα μέλη! Στην Ομοσπονδία Χημικής Βιομηχανίας, η ΔΑΚΕ εμφάνισε 5 σωματεία με ψεύτικα πρακτικά με πολλές εκατοντάδες δήθεν ψηφίσαντες. Σωματεία και Εργατικά Κέντρα αδρανή ή διαλυμένα από χρόνια, εμφανίζουν οργασμό στις εκλογικές διαδικασίες. Διάφορες «ομάδες κρούσης» ψηφίζουν παντού! Πλαστά έγγραφα για εκλογές συνδικάτων που ποτέ δεν έγιναν, με την υπογραφή δικαστικών αντιπροσώπων.

Στο Εργατικό Κέντρο Πτολεμαΐδας η ΠΑΣΚΕ κάνει κάθε τόσο έκτακτα συνέδρια προκειμένου να αυξήσει τους αντιπροσώπους της.

Στο Εργατικό Κέντρο Ιωαννίνων οι ΠΑΣΚΕ-ΔΑΚΕ, συνωμοτικά, χωρίς καμία διαδικασία, επιχείρησαν να εκλέξουν αντιπρόσωπο για τη συνέδριο της ΓΣΕΕ.

Στο σωματείο θυρωρών Αττικής, ο ΣΥΡΙΖΑ εμφανίζει 1.365 ψηφίσαντες, με κάποιους αποδεδειγμένα πεθαμένους εδώ και χρόνια. Αυτός ο τύπος συνδικαλισμού δεν είναι απλά νεκρός. Είναι ήδη σε προχωρημένη σήψη!

Ο συνδικαλισμός σε ΔΕΚΟ και Τράπεζες που αποτέλεσε την ραχοκοκαλιά του μεταπολιτευτικού συνδικαλιστικού κινήματος, είναι θεμελιακό κομμάτι της συνδικαλιστικής γραφειοκρατίας της ΓΣΕΕ.

panagopoulos_gseeΟι ηγεσίες των συνδικάτων αυτών, στηριγμένες στην διαχείριση, στην ανάθεση, τον κομματισμό, δεν είναι μια τυχαία πλειοψηφία. Εξαγοράζοντας παλιότερους αγώνες, πήραν «βιλαέτια» σε κρατικούς οργανισμούς, απέκτησαν προνόμια, διευθυντικές θέσεις, «βαρύνοντα λόγο» σε θέματα προσωπικού, παχυλές αμοιβές από τη συμμετοχή τους σε επιτροπές και σε ΔΣ οργανισμών και τραπεζών. Συγκρότησαν ένα πλέγμα εξυπηρετήσεων, αποσπάσεων, μεταθέσεων.

Τα μικρά και μεγάλα σκάνδαλα που έχουν δει το φως της δημοσιότητας, η μεταπήδηση από τις ηγεσίες των συνδικάτων σε κυβερνητικούς και κρατικούς θώκους, αποτελούν κραυγαλέες όψεις ενός χρεοκοπημένου συνδικαλισμού. Ο συνδικαλισμός αυτός εκφράζει και εκπροσωπεί ένα μειοψηφικό «προστατευμένο» κομμάτι, τους «παλιούς» εργαζόμενους που προσπαθούν να «εξαιρεθούν» από την αντεργατική λαίλαπα, ή τουλάχιστον να υποστούν μια ηπιότερη επίθεση. Η διεκδίκηση ενός προνοιακότερου εργασιακού καθεστώτος σε σχέση με τους «άλλους», με όρους κοινωνικής ειρήνης, έχει διαποτίσει εδώ και χρόνια τις συνειδήσεις των εργαζόμενων σε αυτές τις επιχειρήσεις. Στο όνομα της «διατήρησης των κεκτημένων», τα συνδικάτα ταυτίστηκαν με τα συμφέροντα της επιχείρησης, υπογράφοντας μειώσεις μισθών και απώλειες κατακτήσεων προκειμένου να επανέλθει η σταθερότητα και η ανάκαμψη.

Από κοινού με το κράτος, τις κυβερνήσεις και τις διοικήσεις οργανισμών και τραπεζών πρωτοστάτησαν στην αναπαραγωγή των διαιρέσεων μεταξύ «παλιών» και «νέων», «μόνιμων» και «προσωρινών», ενώ ακολούθησαν μια πολιτική «προστασίας» των «παλιών» σε βάρος των «νέων». Η μη εγγραφή στα συνδικάτα των πρώην ΔΕΚΟ – τραπεζών των πιο πληττόμενων ελαστικά εργαζόμενων αποτελεί απτό παράδειγμα της διασπαστικής πρακτικής τους.

Μετά από δεκαετίες ταξικής συνδιαλλαγής και κοινωνικού εταιρισμού, σήμερα η εργατική τάξη του ιδιωτικού τομέα δεν έχει συνομοσπονδία. Έχει μια συνδικαλιστική γραφειοκρατία, που αποτελεί βασικό πυλώνα ισορροπίας του συστήματος και όχι ανισορροπίας και ανατροπής του. Έχει έναν μηχανισμό που εκπροσωπεί τα συμφέροντα των εργοδοτών μέσα στην εργατική τάξη και μπαίνει εμπόδιο στην οργάνωση της πάλης.

«Αλλά και ποιος μπορεί να προκηρύξει πανεργατική απεργία εκτός από την ΓΣΕΕ;» Σε μια περίοδο που η ταξική πάλη έχει επιτακτικά χαρακτηριστικά η «φιλοδοξία» προκήρυξης επετειακών απεργιών μετά «από πιέσεις», δεν ταιριάζει στο ταξικό ρεύμα. Η αναγγελία εδώ και μήνες μιας 48ωρη απεργίας «φάντασμα» από την ΓΣΕΕ, έπειτα από πρόταση του ΠΑΜΕ, έδρασε παραλυτικά μετά την πρώτη μεγάλη αντιπαράθεση του κινήματος, με την κυβέρνηση και τα μέτρα του 3ου μνημονίου. Το «ΓΣΕΕ-ΑΔΕΔΥ απεργία γενική» μόνο ως ανέκδοτο μπορεί πια να ειπωθεί. Η στάση του ΠΑΜΕ και του ΜΕΤΑ διευκολύνουν τα σχέδια των ΠΑΣΚΕ-ΔΑΚΕ για αποκλιμάκωση και πυρόσβεση των αγωνιστικών εκρήξεων.

Αυτός ο εκφυλισμός φωνάζει… η συνδικαλιστική οργάνωση των εργαζόμενων χρειάζεται restart! Όλοι όσοι κράτησαν ανοιχτή την υπόθεση του ταξικού συνδικαλισμού το προηγούμενο διάστημα, σήμερα πρέπει να δράσουν από κοινού και να αναλάβουν πρωτοβουλίες. Για την συγκρότηση ενός άλλου κέντρου αγώνα, που θα σπάσει στην πράξη την ηγεμονία του υποταγμένου συνδικαλισμού, που θα σχεδιάζει και θα συντονίζει τους αγώνες, πέρα κι έξω από το σχεδιασμό της ΓΣΕΕ. Για την μαζική, ποιοτική και αυτοτελή συσσώρευση δυνάμεων που θα θέτει ως στόχο την ταξική ανασυγκρότηση του εργατικού κινήματος και θα μετρήσει -μέσα στις μάχες- συγκεκριμένα βήματα και νέες μορφές συγκρότησης της εργατικής τάξης, γύρω από ένα αναγκαίο πρόγραμμα ενοποίησης της πάλης.

ΓΣΕΕ Ανώνυμη Εταιρεία: πόσο κοστίζει η «κοινωνική ειρήνη»;

gsee_aΗ ΓΣΕΕ είναι μια κερδοφόρα επιχείρηση, ένας από τους πιο ισχυρούς ντίλερ εργασίας. Από αυτή την ταξική θέση, την κολασμένη περίοδο του δημοψηφίσματος, η ΓΣΕΕ πάλεψε στην ίδια πλευρά με τον κόσμο του κεφαλαίου. Οι εικόνες χλιδής στο πρόσφατο συνέδριο της Ρόδου αντιστοιχούσαν σε μια δυναμική Ανώνυμη Εταιρεία, παρά σε συνδικάτο, ενώ φήμες για το κόστος του συνεδρίου κάνουν λόγο για 0,5 έως 1 εκ. ευρώ.

Μέσω του ΙΝΕ/ΓΣΕΕ και του ΚΕΚ ΙΝΕ/ΓΣΕΕ διαχειρίζεται εκατομμύρια ευρώ από τα ΕΣΠΑ. Από το 2012 ο προϋπολογισμός της ΓΣΕΕ και του ΙΝΕ/ΓΣΕΕ από τα ΕΣΠΑ 2007-2013 είναι περίπου 150 εκατ. ευρώ, ενώ με το νέο ΕΣΠΑ 2016-2020 αναμένεται να διαχειριστεί πολύ μεγαλύτερα κονδύλια. Προγράμματα voucher, προγράμματα κοινωφελούς εργασίας και ανακύκλωσης της ανεργίας, κατάρτιση, πιστοποιήσεις, ευρωπαϊκά προγράμματα κάθε είδους. Η ΓΣΕΕ ΑΕ είναι φορέας άμεσης υλοποίησης της στρατηγικής του κεφαλαίου και της ΕΕ.

Ένα πεδίο της επιχειρηματικής δραστηριότητας της ΓΣΕΕ αφορά στην πιστοποίηση «ειδικών επαγγελματικών προσόντων», όπως σεμινάρια για τεχνικούς (επιθεωρητές δόμησης, ενεργειακοί επιθεωρητές), που έχουν καταγγελθεί από σωματεία και συλλόγους του κλάδου και στοχεύουν στην διάλυση των επαγγελματικών δικαιωμάτων και των πτυχίων, στην επιβολή εργασιακής ζούγκλας στον κλάδο των κατασκευών.

Πριν λίγους μήνες η ΓΣΕΕ, το ΤΕΕ και η ΓΣΕΒΕΕ, υπέγραψαν μνημόνιο συνεργασίας για «μια εξειδικευμένη παρέμβαση για την ανάπτυξη του ανθρώπινου δυναμικού στα τεχνικά επαγγέλματα». Η συμφωνία εξαγγέλλει την «διενέργεια προγραμμάτων κατάρτισης και σχεδιασμό δράσεων (επανα)προώθησης των ανέργων στην αγορά εργασίας με εξατομικευμένες προσεγγίσεις»! Οι φορείς «θα διερευνήσουν την δυνατότητα σύστασης φορέα πιστοποίησης τεχνικών επαγγελμάτων», που αποτελεί στρατηγική στόχευση της Ευρωπαϊκής Ένωσης και της συνθήκης της Μπολόνια.

Το ΙΝΕ/ ΓΣΕΕ προωθεί μια γκάμα δραστηριοτήτων από κοινού με εργοδοτικούς φορείς όπως την ΓΣΕΒΕΕ, το ΣΕΒ, την ΕΣΕΕ, τον Σύνδεσμο Ελληνικών Τουριστικών Επιχειρήσεων, την Ελληνική Εταιρεία Διοίκησης Επιχειρήσεων. Το Ινστιτούτο Levy είναι συνεργάτης του ΙΝΕ/ΓΣΕΕ. Στις αρχές Μάρτη, το ίδρυμα Friedrich Ebert, το Ινστιτούτο Levy και το ΙΝΕ/ΓΣΕΕ συνδιοργάνωσαν εκδήλωση για τα προγράμματα «κοινωφελούς εργασίας», με ομιλήτρια την αν. υπουργό Εργασίας, Ράνια Αντωνοπούλου.

Μέσα από τα σεμινάρια συνδικαλιστικών στελεχών («Συνδικαλιστική κατάρτιση και ενίσχυση κοινωνικών δεξιοτήτων εργαζομένων ιδιωτικού τομέα που εκπροσωπούνται από τη ΓΣΕΕ»), έχει στηθεί, με το αζημίωτο, μια μαζική «σχολή» παραγωγής εργοδοτικών και κυβερνητικών συνδικαλιστών. Ορισμένα από τα αντικείμενα των σεμιναρίων είναι ενδεικτικά: «Ικανότητα διαχείρισης συγκρούσεων στους εργασιακούς χώρους»(!), «θεσμική ανασυγκρότηση της ευρωζώνης», «τεχνικές διαπραγμάτευσης»…

Η ΓΣΕΕ πρωτοστατεί στα προγράμματα επιμόρφωσης για χιλιάδες αποφοίτους ΙΕΚ, ΕΠΑΣ και ΕΠΑΛ, όπου διαμεσολαβεί για παροχή μαθητείας και φθηνής εργασίας σε επιχειρήσεις.

Η πιο επικερδής δραστηριότητα είναι το δουλεμπόριο πεντάμηνης «κοινωφελούς» εργασίας, όπου ΓΣΕΕ ΑΕ έχει μετατραπεί σε έναν σκληρό εργοδότη. Tα ποσά των ΕΣΠΑ για αυτά τα προγράμματα ξεπερνούν τα 70 εκατ ευρώ, ενώ από κάθε πρόγραμμα λαμβάνει έως 5% για την συμμετοχή της ως «γραφείο ενοικίασης εργαζομένων».

Η ΓΣΕΕ είναι από τους πρώτους που εφάρμοσε τις νέες μεσαιωνικές εργασιακές σχέσεις, αντί να τις καταδικάσει. Κάνει μπίζνες πάνω στην ανεργία, πρωτοστατεί στο μοντέλο των «mini-jobs» και στην κατάργηση των εργασιακών δικαιωμάτων, παρουσιάζοντας ότι προσφέρει «κοινωνικό έργο». Αρκετές είναι οι κινητοποιήσεις και οι καταγγελίες εργαζομένων, για μη καταβολή δεδουλευμένων, μη τήρηση της εργατικής νομοθεσίας και των κανόνων υγιεινής και ασφάλειας!

Στις ατομικές συμβάσεις επινοικίασης εργασίας, που υπογράφει ο Γ. Παναγόπουλος, η ΓΣΕΕ αποκαλεί τον εργαζόμενο «ωφελούμενο». Του ζητά να υπογράψει ότι δεν προστατεύεται από καμία Συλλογική Σύμβαση, ούτε από αυτήν της ΓΣΕΕ! Του ζητά να παραιτηθεί από το δικαίωμα αμοιβής για υπερωρίες, από νόμιμες άδειες και επιδόματα και να υπογράψει πως θα μετακινείται ανά πάσα στιγμή σε οποιονδήποτε τόπο κριθεί αναγκαίο. Σε περίπτωση που διακοπεί το πρόγραμμα ο εργαζόμενος απολύεται χωρίς αποζημίωση.

Η ΓΣΕΕ μαζί με τον ΣΕΒ αποκτούν πρωταγωνιστικό ρόλο στη διαχείριση του νέου ΕΣΠΑ και των προγραμμάτων ανακύκλωσης της ανεργίας. Γι’ αυτό στην Εθνική Γενική Συλλογική Σύμβαση Εργασίας (ΕΓΣΣΕ), που συνυπέγραψαν το 2013, συνομολόγησαν:

«Τα συμβαλλόμενα μέρη θα παρέμβουν στο σχεδιασμό και την υλοποίηση του ΕΣΠΑ 2014 – 2020, με τη σύναψη μιας Εθνικής Προγραμματικής Συμφωνίας για τη συγκρότηση δικτύου συνεργασίας μεταξύ τους, στη βάση των παρακάτω θεματικών ενοτήτων:

1. Απασχόληση – Εκπαίδευση – Κατάρτιση,

2. Κοινωνική Προστασία,

3. Ανταγωνιστικότητα,

4. Επιχειρηματικότητα – Καινοτομία».

Αυτός είναι και ο μόνος όρος της ΕΓΣΣΕ που η ηγεσία της ΓΣΕΕ προασπίζεται με ταξικό σθένος.

Δημοσιεύθηκε στο ΠΡΙΝ

Σελίδα 3995 από 4476
  • Τελευταια
  • Δημοφιλή