Π.Ε.Ν.Ε.Ν.
Ήταν και είναι ναζιστές

Οι ναζιστές της Χρυσής Αυγής είναι περισσότερα πράγματα από τις πανηγυρικές τελετές τους, με φόντο το άγαλμα του Λεωνίδα.
Οι ναζιστές της Χρυσής Αυγής, πέρα από την κοινοβουλευτική εκπροσώπηση, επιδιώκουν, μέρα με τη μέρα, να αυξάνουν τις δυνάμεις τους μέσα στην κοινωνία. Ένας από τους τρόπους που χρησιμοποιούν είναι να εμφανίζονται σαν «πολιτικές παρθένες», παρά τις αμέτρητες αποδείξεις για την ιδεολογική ταύτιση με το ναζισμό (άρθρα τους που εξυμνούν τον Χίτλερ, φωτογραφίες με σβάστικες). Κάνουν πως δεν θυμούνται, πως δεν ξέρουν τίποτα και κλαψουρίζουν ότι τους αποκαλούν ναζιστές.
Καμία έκπληξη από τέτοιου είδους αντιδράσεις. Οι ναζιστές ήταν, είναι και θα είναι θρασύδειλοι. Ας προσέξουμε, όμως, κάτι: Οι ομιλίες δίπλα στο άγαλμα του Λεωνίδα, οι φωνές στη Βουλή και στις συγκεντρώσεις τους, δεν είναι κούφια λόγια. Ήταν, είναι και θα είναι επικίνδυνοι, διότι είναι ναζιστές.
Δεν θα σταθούμε στο γνωστό (σύμφωνα και με δικά τους κείμενα) θαυμασμό τους στο καθεστώς του φασίστα Μεταξά. Θα αναφερθούμε στην ταύτιση τους με το ναζισμό.
Όποτε κλήθηκαν να μιλήσουν για τη σχέση τους με το ναζισμό έμειναν στις «αποστάσεις», τόσο μεγάλες «αποστάσεις» που αδυνατούν να καταδικάσουν τον Χϊτλερ. Δεν μπορούν οι άνθρωποι (όσο άνθρωποι μπορεί να είναι οι ναζιστές…) να πούνε κακή κουβέντα για τον Αδόλφο τους.
Τα δύο βίντεο που ακολουθούν δεν είναι καινούργια. Είναι, όμως, οι δύο «διαφορετικές» προσεγγίσεις τους για το ναζισμό και τον Χίτλερ. Η μια είναι για το δημόσιο λόγο τους , ώστε να αφήνουν κι ένα παράθυρο για να μιλήσουν ξανά ανοιχτά για τον Χίτλερ, και η δεύτερη για το εσωτερικό της ναζιστικής οργάνωσης. Καμιά φορά υπάρχει και μια τρίτη προσέγγιση, σύμφωνα με την οποία δεν έχουν καμία σχέση με το ναζισμό, αλλά είναι …αγνοί εθνικιστές.
Δεν είναι τυχαία η αναφορά μας στους ναζιστές της Χρυσής Αυγής. Δεν είναι «χωρίς αφορμή». Οι τύποι αυτοί έχουν γίνει μέρος της πολιτικής πραγματικότητας της χώρας, εδώ και χρόνια, πια. Προσπαθούν να κρύψουν, ορισμένες φορές, την ιδεολογική τους ταυτότητα, τη σύνδεση τους με τις πιο κτηνώδεις στιγμές της ανθρώπινης Ιστορίας.
Παράλληλα, δεν έχουν εξαφανιστεί (και ούτε πρόκειται) εκείνες οι φωνές που αποζητούν μια «σοβαρότερη Χρυσή Αυγή» (όπως ο Μπάμπης Παπαδημητρίου του ΣΚΑΪ) σε μια «συντηρητική συμμαχία», όπως οι Μπαλτάκοι και διάφοροι άλλοι. Δεν λείπουν οι τοποθετήσεις που ξεπλένουν τη Χρυσή Αυγή, τοποθετήσεις που προκύπτουν από τη σύνδεση του ίδιου του συστήματος με το ναζισμό. Σε αυτό το ξέπλυμα εντάσσεται και η «περιβόητη» θεωρία των δύο άκρων.
Η δίκη της Χρυσής Αυγής ξεκίνησε πάλι και (εκτός από την παρακολούθηση της, για την απόδειξη της εγκληματικής της δράσης) είναι απαραίτητη και η διαρκής αποκάλυψη πως αυτοί οι τύποι είναι ναζιστές, η υπενθύμιση, με ιστορικά στοιχεία και ντοκουμέντα, της πορείας και των πράξεων του ναζισμού.
Ακολουθεί το βίντεο που είχε δώσει η οικογένεια του Παύλου Φύσσα, τον περασμένο Μάρτιο. Ένα βίντεο με στοιχεία για τη δολοφονία του Παύλου Φύσσα (σε λίγες μέρες κλείνουν τρία χρόνια) και αποδείξεις πως πρόκειται για ΝΑΖΙΣΤΕΣ.
Στοιχεία για την καθημερινή παρακολούθηση της δίκης μπορείτε να βρίσκεται εδώ κι εδώ κι (Golden Dawn Watch – Για την Πολιτική Αγωγή του αντιφασιστικού κινήματος – Πρωτοβουλία για την παρακολούθηση της δίκης της Χρυσής Αυγής – fb).
ΠΗΓΗ: imerodromos.gr
ΔΕΘ 2016: Μονόδρομος οι κινητοποιήσεις ενάντια στη λιτότητα

Η φετινή συγκέντρωση της ΔΕΘ γίνεται σε ένα σκηνικό που έχει άλλες προσεγγίσεις, αλλά την ίδια αναγκαιότητα με τις συγκεντρώσεις των προηγούμενων ετών.
Χρειάζεται να εκφραστεί η διάθεση για μαχητική αντίσταση των εργαζομένων στη λιτότητα, στις μνημονιακές πολιτικές που ακολουθεί η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ, αντίστοιχα με τους προκατόχους της.
Είναι σαφές ότι μετά το μεγάλο εργατικό ξέσπασμα του 2010-13, έχει δημιουργηθεί στους εργαζόμενους ένα κλίμα ανάθεσης και αναμονής στην πολιτική λύση και δεν είναι εύκολο να μαζικοποιηθούν όλες οι κινητοποιήσεις που από τότε κάνουν τα συνδικάτα. Δεν είναι τυχαίο ότι η κυβέρνηση Τσίπρα επενδύει πολλά για τις εξαγγελίες που θα κάνει ο πρωθυπουργός στη ΔΕΘ στη δήθεν κόντρα της με τους καναλάρχες και στη συνάντηση των κυβερνήσεων των χωρών του ευρωπαϊκού νότου.
Σε αμηχανία από τη στροφή της ηγετικής ομάδας του ΣΥΡΙΖΑ υπέρ των μνημονιακών πολιτικών δεν βρέθηκαν μόνο οι εργαζόμενοι αλλά και πολλά συνδικάτα. Υπάρχουν 4 κύριοι λόγοι γι’ αυτή την κατάσταση.
Η στάση της συνδικαλιστικής γραφειοκρατίας (ΠΑΣΚΕ-ΔΑΚΕ), που μπορεί με άνεση (π.χ. ηγεσία ΠΟΕΔΗΝ) να κάνει ακτιβισμούς ενάντια στα μνημόνια, αλλά δεν σπάει τις διαχωριστικές γραμμές με τους μνημονιακούς πολιτικούς εκφραστές της (ΠΑΣΟΚ), με αποτέλεσμα να μην μπορεί να κερδίσει την εμπιστοσύνη των εργαζομένων. Η στροφή συνδικαλιστικών στελεχών του ΣΥΡΙΖΑ στον κυβερνητικό συνδικαλισμό, παρότι σε επίπεδο λόγου διατηρεί αιτήματα ενάντια στη λιτότητα, συμβάλλει στη σύγχυση πλατιών τμημάτων των εργαζομένων που περιμένουν λύσεις από την Αριστερά.
Η σεχταριστική πολιτική του ΠΑΜΕ. Το ΚΚΕ μπορεί να βγάζει αγωνιστικές κορώνες και να παίρνει κάποιες πρωτοβουλίες (π.χ. Συλλογικές Συμβάσεις) αλλά επιμένει στη δήθεν καθαρότητα των ταξικών συνδικάτων, την ώρα που όταν ο κόσμος βγήκε στο δρόμο το Φλεβάρη, τον ξαναέκλεισε στα σπίτια του με τη συμμετοχή των αγροτοσυνδικαλιστών του στο διάλογο με τον Τσίπρα, και κυρίως δεν προχώρησε ποτέ σε απόφαση για κλιμάκωση των κινητοποιήσεων, με την πρόταση για τη 48ωρη απεργία-φάντασμα.
Στην δημιουργία σύγχυσης των εργαζομένων συντελεί δυστυχώς κι ένα τμήμα συνδικαλιστών της ΛΑΕ που επιμένει να κρατάει κοινές παρατάξεις με τους μεταλλαγμένους κυβερνητικούς συνδικαλιστές (π.χ. ΕΚΑ). Ευτυχώς που υπήρξε και η πρωτοβουλία για την ανασυγκρότηση του ΜΕΤΑ και κρατάει ζωντανή την ελπίδα να υπάρξει ένας ενωτικός ριζοσπαστικός πόλος μέσα στα συνδικάτα, που σε συνεργασία με τους συνδικαλιστές της ΑΝΤΑΡΣΥΑ και σε συνεχές ανοιχτό κάλεσμα προς τους συνδικαλιστές του ΚΚΕ μπορεί να συμβάλει στο «ξύπνημα» του κοιμώμενου γίγαντα, του εργατικού κινήματος, που είναι και απόλυτα καθοριστικός κρίκος για την ανατροπή της λιτότητας.
Υπό αυτό το πρίσμα μπορεί κάποιος να θεωρεί δεδομένο ότι στη διαδήλωση της Θεσσαλονίκης φέτος δεν θα έχουμε μαζική συμμετοχή των εργαζομένων. Μπορεί να γίνει και έτσι, όμως η κατάσταση αυτή δεν έχει σβήσει το θυμό των εργαζομένων για τη στροφή της ηγεσίας του ΣΥΡΙΖΑ και κυρίως το θυμό τους για τη φοροεπιδρομή που δέχεται καθημερινά το πορτοφόλι τους.
Στη φετινή ΔΕΘ υπάρχουν χιλιάδες λόγοι να γεμίσουμε τα πούλμαν της ΑΔΕΔΥ και των Ομοσπονδιών, να γεμίσουμε τους δρόμους της Θεσσαλονίκης, να διαδηλώσουμε και να φωνάξουμε ότι δεν συναινούμε στη λιτότητα και τα μνημόνια. Η κατάρρευση των δημόσιων νοσοκομείων. Οι ελλείψεις εκπαιδευτικών στην πρωτοβάθμια και δευτεροβάθμια εκπαίδευση. Η ανεργία και οι μαζικές απολύσεις στον ιδιωτικό τομέα. Οι ιδιωτικοποιήσεις. Οι πλειστηριασμοί εκατοντάδων σπιτιών, η φοροεπιδρομή, οι μειωμένοι μισθοί και συντάξεις πείνας. Η διάλυση της κοινωνικής ασφάλισης. Οι άθλιες συνθήκες διαμονής των προσφύγων στα κέντρα κράτησης.
Όλα αυτά για να τα ανατρέψουμε ένας δρόμος υπάρχει. Αυτός του ανυποχώρητου αγώνα στο «πεζοδρόμιο». Και ταυτόχρονα η ανάδειξη πολιτικής απάντησης που με κέντρο τις ανάγκες του κόσμου της εργασίας και προοπτική το σοσιαλισμό, θα συγκρουστεί μέχρι τέλους με τον νεοφιλελεύθερο μονόδρομο που ακολουθούν η σημερινή κυβέρνηση, η ΕΕ και οι δανειστές.

ΠΗΓΗ: rproject.gr
Ο διαγωνισμός για τις τηλεοπτικές άδειες καθρέφτης της πολιτικής ζωής

Γράφει ο Γεράσιμος Αραβανής.
Ο διαγωνισμός για την απόκτηση των τεσσάρων τηλεοπτικών αδειών έληξε μετά από τρία εικοσιτετράωρα μεγάλης έντασης, μεγάλου σασπένς και κινηματογραφικής πλοκής.
Κατά την κυβέρνηση στέφθηκε από απόλυτη επιτυχία και η ίδια κατήγαγε περιφανή νίκη. 246 εκατομμύρια ευρώ θα μπουν στα κρατικά ταμεία και η κυβέρνηση απέκτησε πιστοποιητικά διαφάνειας, αξιοπιστίας, πραγματικού πολέμου της διαπλοκής.
Η αστική αντιπολίτευση που επιστράτευσε για ένα δίμηνο και παραπάνω όσα μέσα είχε στη διάθεσή της για να πλήξει την αξιοπιστία του διαγωνισμού και να τον βγάλει απόλυτα διαβλητό, τώρα το έριξε στην ανάδειξη των οξύτατων λαϊκών προβλημάτων. Ο Κ. Μητσοτάκης ανέσυρε εκ νέου την ασφάλεια των πολιτών που απειλείται, το νόμο και την τάξη που πλήττεται (πάγια αρχή και αξία της παράταξής του), την παιδεία και τους «αιώνιους» φοιτητές και ποιος ξέρει τι άλλο, αναμένοντας τα επόμενα γεγονότα που έρχονται και τα οποία θα προσπαθήσει να εκμεταλλευθεί. Ο φιλικός προς τη ΝΔ τύπος κάνει λόγο «για τις μεταρρυθμίσεις για τις οποίες είναι δεσμευμένη η κυβέρνηση και θα είναι επώδυνες», τις ιδιωτικοποιήσεις που σκοντάφτουν στην περιστρεφόμενη πόρτα ΣΥΡΙΖΑ και κυβέρνησης ή Σκουρλέτη και Πιτσιόρλα, το συνέδριο του ΣΥΡΙΖΑ τον Οκτώβρη κ.λπ.
Σχετικά με το διαγωνισμό, η ΝΔ και τα μικρότερα αστικά κόμματα έμειναν στη διαδικασία του διαγωνισμού, με ποιους όρους και προϋποθέσεις έγινε αυτός. Σε όλα τα αλλά ήταν και είναι απολύτως σύμφωνοι με την κυβέρνηση, το πρόβλημα ήταν ποιά ακριβώς πρόσωπα θα έπαιρναν τις άδειες.
Το θέμα του διαγωνισμού έχει και συνέχεια στη ΝΔ με πιο ορατές όψεις την μεγάλη πολυγλωσσία που αναπτύχθηκε στις γραμμές της για το θέμα αυτό: τουλάχιστο δύο διαφορετικές αντικρουόμενες απόψεις, οι οποίες φαίνεται ότι αντανακλούν και τους βαθιούς διαχωρισμούς στα πλαίσια της. Δημόσια κορυφαίο στέλεχος της ο Μ. Βορίδης είπε ότι το διαγωνισμό έπρεπε να τον είχε κάνει η ΝΔ.
Η κυβέρνηση ετοιμάζει τα επόμενα βήματα της στο πεδίο της προπαγάνδας και των εντυπώσεων: όπως ότι τα 246 εκατομμύρια ευρώ θα πάνε στην ανακούφιση αυτών που έχουν μεγαλύτερη ανάγκη, τη μεγάλη πρωτοβουλία για τη διοργάνωση συνάντησης των ηγετών του ευρωπαϊκού νότου που δήθεν αποτελεί ελπίδα και άλλα.
Φυσικά, για να μην αδικήσουμε κανέναν, υπήρξαν και άλλα οφέλη, πραγματικά οφέλη, για την κυβέρνηση και την αντιπολίτευση. Προφανώς, μέσω της διαδικασίας αυτής, η κυβέρνηση εξασφάλισε την πολιτική προβολή της από ορισμένα τουλάχιστον νέα κανάλια και αυτό οπωσδήποτε πολύ πριν από τον «αδιάβλητο» διαγωνισμό. Το ίδιο ισχύει, από ότι φαίνεται, και για τη ΝΔ. Δεν νομίζουμε ότι και οι καναλάρχες που έμειναν εκτός είναι δυσαρεστημένοι. Ο δρόμος για τις συμπράξεις τους με τους νέους δικαιούχους είναι ανοιχτός και όλοι θα ικανοποιηθούν.
Αβίαστα βγαίνει ένα ακόμα συμπέρασμα. Για ποιο λόγο 4 μεγαλοεπιχειρηματίες κατέθεσαν 250 σχεδόν εκατομμύρια ευρώ και σχεδόν άλλα τόσα ήταν διατεθειμένοι να καταθέσουν όσοι δεν πήραν άδεια, ένα τίμημα τεράστιο, για ένα προϊόν που όχι μόνο δεν αποδίδει οικονομικά αλλά πρέπει και από πάνω να επιδοτείται; Παρά την οικονομική κρίση, την κατακόρυφη μείωση της διαφημιστικής πίττας, τη λειτουργία των καναλιών με παθητικό σήμερα και ποιος ξέρει για πόσο ακόμη, γιατί τα κανάλια παραμένουν επίζηλη επένδυση;
Τα ποσά που διαθέτουν και μπορούν να ξοδεύουν ατσιγκούνευτα οι μεγαλοεπιχειρηματίες παρά την κρίση είναι ατέλειωτα. Κυριολεκτικά λεφτά υπάρχουν, όπως έλεγε και ο Γ. Παπανδρέου, μόνο που ο ίδιος και οι μετέπειτα μνημονιακοί πρωθυπουργοί τα αναζήτησαν στον εργαζόμενο λαό που πένεται και όχι στο μεγάλο κεφάλαιο.
Αφού η επένδυση αυτή δεν είναι οικονομικά αποδοτική πρέπει η πολιτική επιρροή που προσθέτει στους ιδιοκτήτες τους και η εξαργύρωσή της με άλλους τρόπους που προφανώς συντηρούν και αναπαράγουν τη διαφθορά και τη διαπλοκή, τουλάχιστον, είναι πολύ μεγάλη.
Ο λαός δεν έχει κανένα λόγο να είναι ευχαριστημένος από τα αποτελέσματα και τη διαδικασία διενέργειας του διαγωνισμού. Η ενημέρωση, η ψυχαγωγία και ο πολιτισμός, αν υπάρχει τέτοιος μέσω των καναλιών, συνεχίζει να είναι υπόθεση που ελέγχεται απολύτως από τους μεγαλοεπιχειρηματίες, την κυβέρνηση και την κυρίαρχη τάξη γενικότερα. Τα προβλήματα, οι αγωνίες, οι διεκδικήσεις και οι αγώνες του λαού είτε δεν προβάλλονται και θάβονται, είτε αναφέρονται για να δυσφημιστούν. Αντίθετα, η θέληση και οι επιδιώξεις της κυρίαρχης κοινωνικής τάξης και των εκπροσώπων της θα είναι στην πρώτη γραμμή της προβολής.
Η διαστρέβλωση της πραγματικότητας, ο αποπροσανατολισμός, η προβολή κάθε πολιτιστικού σκουπιδιού, η αντεστραμμένη πραγματικότητα με τελική επιδίωξη την απογοήτευση, την αδρανοποίηση και την ενσωμάτωση των εργαζομένων είναι η κυρίαρχη επιδίωξη τους.
Όσο για τη διαφορά και τη διαπλοκή, ούτε συζήτηση ότι καλά κρατούν, μεσουρανούσαν με τους προηγούμενους κυβερνήτες, μεσουρανούν με τους σημερινούς και ούτε πρόκειται να γίνει πραγματικός αγώνας εναντίον τους. Ο στόχος είναι η μοιρασιά της πίττας, να ικανοποιηθούν κατά το δυνατόν όλοι και όχι η πάταξη της διαφθοράς. Αυτή έχει παρόν και μέλλον στην υπάρχουσα κοινωνική και πολιτική κατάσταση.
Τι απομένει για να είναι ο εργαζόμενος ικανοποιημένος από την εξέλιξη στο ραδιοτηλεοπτικό τοπίο;
Μόνο η «απλοχεριά» της διανομής την απόλυτη φτώχεια των 246 εκατομμυρίων ευρώ, όταν την επομένη του διαγωνισμού ήρθε η νέα περικοπή των επικουρικών συντάξεων εκατοντάδων χιλιάδων συνταξιούχων από μια κυβέρνηση που ήρθε με την αντιμνημονιακή σημαία και επέβαλε το τρίτο και πιο επώδυνο μνημόνιο, που ήρθε ως κορυφαίος πολέμιος των κυρίαρχων συμφερόντων ντόπιων και ξένων και έγινε ο καλύτερος υπηρέτης τους.
Δεν αξίζει, νομίζουμε να δεχθεί κάποιος ψίχουλα και καθρεφτάκια. Αντίθετα, πρέπει με τον αγώνα του να κερδίσει τη ζωή, το μέλλον και την αξιοπρέπεια του.
ΠΗΓΗ: ergatikosagwnas.gr
Αλλάζοντας Μπόμπολα με Μαρινάκη…. Ω τι χαρά!

Μέρα χαράς σήμερα.
- Δε θα έχουμε Μπόμπολα, αλλά Μαρινάκη
- Θα φύγει ο Κοντομηνάς, αλλά θα μείνει ο Αλαφούζος
- Έξω ο Βαρδινογιάννης, αλλά μέσα ο Καλογρίτσας
- Θα χάσουμε τη Μενεγάκη στο Ε, αλλά θα επανέλθουν τα καλλιστεία του ΑΝΤ1.
Δεν είναι και λίγο!
Ας τα βλέπουν αυτά οι σκατόψυχοι που δεν αναγνωρίζουν τη μάχη κατά της «διαπλοκής» που δίνει ο ΣΥΡΙΖΑ
Μέρα χαράς σήμερα.
Για πολύ σοβαρούς λόγους:
- Διαλέξαμε εργολάβους σκουπιδοενημέρωσης και πολιτιστικής αποχαύνωσης (4 από τους 9 με τη βαθύτερη τσέπη)
- Οι εργολάβοι του ψεύδους και της καταχνιάς θα έχουν άδεια να μας πυροβολούν το μυαλό
- Οι εργολάβοι του συσσωρευμένου αιματοβαμμένου χρήματος θα πληρώσουν (μόνο στην αρχή βέβαια, μετά θα πληρώνουμε οι υπόλοιποι)
Δεν είναι και λίγο!
Στο εξής, ο κάθε Αλαφούζος θα περηφανεύεται πως είναι με το σπαθί του, δημόσιος χορηγός της στρατευμένης συστημικής προπαγάνδας στην επιχείρηση λοβοτομής, δημιουργώντας με μαζικό τρόπο, μισάνθρωπα, ρατσιστικά, πειθαρχημένα, ευρώδουλα και ελβετόψυχα ανθρωπάκια.

Πολιτισμός του χρήματος και αισθητική από μπουτίκ κρεάτων.
Η εξουσία των μίντια στο σύνολό της θα ασελγεί «νόμιμα» την ανάγκη της αντικειμενικής δημόσιας ενημέρωσης. Θα επιχαίρει, καθώς χιλιάδες και εκατομμύρια θεατές (της ψηφιακής εικόνας, αλλά και της ίδιας της ζωής τους) θα αναπαράγουν ως δικές τους, με ψιθύρους των χειλιών τους, «λογικές σκέψεις και αναμφισβήτητες αλήθειες», που θα έχουν βάλει στα αυτιά τους οι νέοι επιβήτορες της ενημέρωσης.
Π.Μ.
ΥΓ (προς Παύλο Πολάκη): Υπουργέ μου, αλήθεια, από σήμερα και στο εξής, υπάρχουν «βοθροκάναλα» στην Ελλάδα ή εξαγνίστηκαν στην κολυμβήθρα του Σιλωάμ με τα 246 εκ;
Συμπληρωματικό σχόλιο για τη σοφία της οκάς ‘’μα πήραμε 246 δις!’’ (3/9/16)
- Τελευταια
- Δημοφιλή