Δημήτρης Σταμούλης

Μετά την αναστολή της ΕΓΣΣΕΕ το 2012,  που μείωσε τον κατώτερο μισθό, πάνω από 100.000 άτομα προστέθηκαν με σχέση πλήρους απασχόλησης στο εργατικό δυναμικό. Αντί όμως το σύνολο του κόστους μισθοδοσίας να αυξηθεί, μειώθηκε, αφού περισσότεροι εργαζόμενοι αμείφθηκαν με λιγότερα κατά μέσο όρο.

Εκτίναξη των ελαστικών σχέσεων εργασίας σε απόλυτους αριθμούς και ποσοστά, και παράλληλα μείωση του μέσου μηνιαίου μισθού σχεδόν κατά 15,5% για τις θέσεις πλήρους απασχόλησης και κατά 34% για τις θέσεις μερικής απασχόλησης, μέσα στα τελευταία τέσσερα χρόνια (2012-2016), προκύπτει από τη σύγκριση των αντίστοιχων στοιχείων του ΙΚΑ για την απασχόληση. Το έτος 2012 ξεκίνησε η υλοποίηση της περίφημης Πράξης Υπουργικού Συμβουλίου (ΠΥΣ) 6/2012 από την κυβέρνηση Παπαδήμα, η οποία ανέστειλε την Εθνική Γενική Συλλογική Σύμβαση Εργασίας που ίσχυε έως τότε και καθιέρωσε μισθό 586 και 511 ευρώ μεικτά για τους πάνω και κάτω από 25 χρόνων, αντίστοιχα. Η μείωση του κατώτατου μισθού έφτασε στο 32% για τους εργαζόμενους κάτω των 25 ετών και στο 22% για τους εργαζόμενους από 25 ετών και άνω.

Όλο το αντεργατικό καθεστώς που έστησαν οι προηγούμενες μνημονιακές κυβερνήσεις όλων των αποχρώσεων, διατηρείται αλώβητο και από τη σημερινή κυβέρνηση των ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ, αποδίδοντας ανάλογους «καρπούς» από τον κόπο των εργαζόμενων, όπως θα δούμε και από τα στοιχεία του ενός χρόνου διακυβέρνησης Τσίπρα.

Τα στοιχεία που εκδίδει το ΙΚΑ βασίζονται στις ΑΠΔ που καταθέτουν οι λεγόμενες «κοινές επιχειρήσεις» (δεν συμπεριλαμβάνονται τα οικοδομοτεχνικά έργα), οι οποίες συγκεντρώνουν τη συντριπτική πλειοψηφία των μισθωτών.

Οι θέσεις πλήρους απασχόλησης μεταξύ των ετών 2012-2016 μπορεί να παρουσίασαν αύξηση κατά 102.525 (8,69%), ωστόσο το σύνολο της μισθοδοσίας, την ίδια περίοδο, μειώθηκε κατά 8,08%, από 1,7 δισ. ευρώ το 2012 σε 1,56 δισ. ευρώ το 2016. Δηλαδή, μετά την υπογραφή της ΠΥΣ που μείωσε τον κατώτερο μισθό, πάνω από 100.000 άτομα προστέθηκαν με σχέση πλήρους απασχόλησης στο εργατικό δυναμικό. Αντί όμως το σύνολο του κόστους μισθοδοσίας να αυξηθεί, παρουσίασε σημαντική μείωση, δηλαδή περισσότεροι εργαζόμενοι αμείφθηκαν με λιγότερα κατά μέσο όρο.

Απόρροια της κατάστασης αυτής είναι και η μείωση του μέσου μισθού των θέσεων πλήρους απασχόλησης κατά 15,43%, την περίοδο 2012-2016. Το 2012 (Ιανουάριος) ο μέσος μηνιαίος μισθός ήταν 1.442,39 ευρώ μεικτά (περίπου 1.200 ευρώ) και το 2016 έπεσε στα 1.219,16 ευρώ μεικτά (περίπου 1.000 ευρώ καθαρά).

Εντυπωσιακή είναι και η άνοδος της μερικής απασχόλησης μεταξύ των ετών 2012-2016. Σύμφωνα με τα στοιχεία του ΙΚΑ, η μερική απασχόληση αυξήθηκε κατά 73,85%. Τον Ιανουάριο του 2012, οι θέσεις μερικής απασχόλησης ήταν 294.886, για να ξεπεράσουν τον Ιανουάριο του 2016 το μισό εκατομμύριο, φτάνοντας τις 512.684!

Εάν λάβουμε υπόψη τα στοιχεία του συστήματος ΕΡΓΑΝΗ που υπολογίζουν τις προσλήψεις πλήρους, μερικής και εκ περιτροπής απασχόλησης σε ετήσια βάση, προκύπτουν ανάλογες τάσεις:

Το 2013, οι νέες συμβάσεις πλήρους απασχόλησης ανήλθαν σε 612.530 ενώ οι μερικής και εκ περιτροπής (αθροιστικά) ανήλθαν σε 523.000, το 2014 η σχέση αντιστράφηκε, με 775.000 συμβάσεις πλήρους απασχόλησης και 790.000 συμβάσεις ελαστικής απασχόλησης και το 2015 η τάση αυτή παγιοποιήθηκε με 805.064 συμβάσεις πλήρους απασχόλησης, ενώ για πρώτη φορά οι συμβάσεις μερικής και εκ περιτροπής απασχόλησης έσπασαν το όριο του ενός εκατομμυρίου!

Η επέκταση της ελαστικής απασχόλησης είναι από τους βασικότερους λόγους αύξησης της απασχόλησης, μόνο που αυτό σημαίνει ότι μια θέση πλήρους απασχόλησης μοιράστηκε σε δύο και τρεις εργαζόμενους. Επίσης προκύπτει το προφανές συμπέρασμα της ραγδαίας επέκτασης και κυριαρχίας των ευέλικτων μορφών απασχόλησης.

Από το 2008, ο εργατικός μισθός έχει πέσει σήμερα πολύ πιο κάτω και από την έναρξη της κρίσης

Η «μοίρα» των θέσεων μερικής απασχόλησης ως προς τις αποδοχές είναι ακόμα χειρότερη από αυτή των θέσεων πλήρους απασχόλησης. Τον Ιανουάριο του 2012, ο μέσος μηνιαίος μισθός για μια θέση μερικής απασχόλησης ήταν 604,22 μεικτά (περίπου 500 ευρώ καθαρά), για να φτάσει τον Ιανουάριο του 2016 τα 400,84 ευρώ μεικτά (περίπου 345 ευρώ καθαρά). Δηλαδή μειώθηκε 203,88 ευρώ ή κατά 33,88%.

Εκ πρώτης όψεως, η συνολική δαπάνη για τη μισθοδοσία, που αφορά στις θέσεις μερικής απασχόλησης αυξήθηκε μεταξύ των ετών 2012-2016 κατά 15,33%, Αυτό όμως δεν οφείλεται σε αύξηση των αποδοχών (όπως φαίνεται και από την πτώση του μέσου μηνιαίου μισθού), αλλά στην τεράστια αύξηση των θέσεων κατά 73,85%.

Εάν εξεταστεί η εξέλιξη της μισθολογικής δαπάνης που αφορά το σύνολο των θέσεων πλήρους και μερικής απασχόλησης, από το 2008 προκύπτει ότι ο εργατικός μισθός έχει πέσει σήμερα σε επίπεδα πολύ πιο κάτω και από την έναρξη της κρίσης.

Στο σύνολο των κοινών επιχειρήσεων (πλην κατασκευών), σε ασφαλισμένους με πλήρη απασχόληση, τον Ιανουάριο του 2008 –στοιχεία ΙΚΑ- το μέσο (μεικτό) ημερομίσθιο ανερχόταν σε 55 ευρώ και ο μέσος (μεικτός) μισθός σε 1349 ευρώ ενώ για ασφαλισμένους με μερική απασχόληση τα αντίστοιχα ποσά ήταν 29,3 ευρώ και 538,9 ευρώ.

Τον ίδιο μήνα του 2012 καταγράφηκε μια μικρή αύξηση στο μέσο ημερομίσθιο με 60,5 ευρώ και το μέσο μισθό με 1442 ευρώ για πλήρη απασχόληση, και με 31,4 ευρώ και 604 ευρώ για μερική απασχόληση. Το 2016 εργαζόμενος πλήρους απασχόλησης αμειβόταν με μειωμένο κατά 13% μέσο ημερομίσθιο (52,25 ευρώ) και μειωμένο κατά 15% μέσο μισθό (1.219,69 ευρώ). Αλλά και ο εργαζόμενους μερικής απασχόλησης αμειβόταν με μειωμένο ημερομίσθιο κατά 25% (23,5 ευρώ) και μειωμένο μισθό κατά 33% (400,84 ευρώ).

Ένα άλλο σημαντικό στοιχείο προκύπτει από το σύνολο της μισθοδοσίας. Τον Ιανουάριο του 2009, το σύνολο των εργατικών μισθών υπολογιζόταν σε 2,21 δισ. ευρώ και αντιστοιχούσε σε 1,81 εκατ. εργαζόμενους. Τον Ιανουάριο του 2016, το σύνολο της μισθοδοσίας έπεσε στα 1,76 δισ. ευρώ για 1,79 εκατ. εργαζόμενους. Με άλλα λόγια, το κεφάλαιο αφαίρεσε από το σύνολο του εργατικού εισοδήματος μισό δισ. ευρώ το μήνα ή 7 δισ. ευρώ το χρόνο, επιπλέον όσων αφαιρούσαν το 2009.

Τεράστια πτώση της απασχόλησης και των μισθών είναι τα βασικά χαρακτηριστικά και σε ό,τι αφορά τον κλάδο της οικοδομής, σύμφωνα με τα στοιχεία που δίνει το ΙΚΑ.

Πιο συγκεκριμένα, ο αριθμός των ασφαλισμένων οικοδόμων τον Ιανουάριο του 2009 ήταν 119.242 και τον Ιανουάριο του 2016 ήταν μόλις 30.907, που σημαίνει μείωση 75%! Το μέσο ημερομίσθιο τον Ιανουάριο του 2009 ήταν 66,87 ευρώ μεικτά και τον Ιανουάριο του 2016 έφτασε μόλις τα 41,19 ευρώ μεικτά (πτώση 38,4%)!

Δυσμενέστερη είναι η θέση των εργαζόμενων και κατά τη διάρκεια του ενός χρόνου διακυβέρνησης από τη συμμαχία ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ.

Συγκρίνοντας τα βασικά μεγέθη Ιανουαρίου 2016 και Ιανουαρίου 2015, και παρά το ότι ο αριθμός των ασφαλισμένων στις κοινές επιχειρήσεις αυξήθηκε κατά 5,08%, στα οικοδομοτεχνικά έργα κατά 2,88% και στο σύνολο των επιχειρήσεων κατά 5,04% (με πλήρη απασχόληση η αύξηση ήταν 3,98%, ενώ με μερική απασχόληση 9,54%), το μέσο ημερομίσθιο στις κοινές επιχειρήσεις μειώθηκε κατά 1,86%, στα οικοδομοτεχνικά έργα  μειώθηκε κατά 2,92%  και στο σύνολο κατά 1,89%.  Αντίστοιχα, μειώθηκε ο μέσος μισθός μειώθηκε στις κοινές επιχειρήσεις κατά 3,51% και στα οικοδομοτεχνικά έργα κατά 2,20%.

Δημοσιεύθηκε στο ΠΡΙΝ, 11.9.2016

Μπαίνοντας στο φθινόπωρο έκαναν την εμφάνισή τους στα μέσα μαζικής ενημέρωσης και οι πρώτες δημοσκοπήσεις. Τα τελευταία χρόνια η αρνητική διάθεση του λαού απέναντι τους είναι εμφανής, ως συνέπεια όχι απλώς των λαθών τους των τελευταίων ετών, ότι «έπεσαν έξω», αλλά κυρίως γιατί ο στόχος τους δεν είναι η καταγραφή της κοινής γνώμης, των διαθέσεων και της συμπεριφοράς των πολιτών, αλλά η επεξεργασία και διαμόρφωση τους. Λειτουργούν ως προπαγανδιστικό μέσο διαμόρφωσης της πολιτικής συμπεριφοράς.

Στο Βήμα της Κυριακής 11/9 δημοσιεύθηκε δημοσκόπηση της Κάπα Research. Εκτός των ποσοστών που καταγράφονται ως επιρροή κάθε κόμματος και η περιβόητη αναγωγή της αδιευκρίνιστης ψήφου, τα οποία έχουν σχετική αξία, καταγράφεται και ένα βασικό συμπέρασμα, αξιοπρόσεκτο, παρότι δεν είναι κάτι καινούργιο. Η εφημερίδα το περιγράφει ως εξής: Η έρευνα αναδεικνύει αντιθέσεις και μια Ελλάδα διχασμένη που δεν εμπιστεύεται το πολιτικό της σύστημα και αναζητεί πυξίδα. Σήμερα δεν παράγεται κανένα πρόγραμμα συντεταγμένης πορείας και η χώρα τείνει να μετατραπεί σε παρακολούθημα των αξιολογήσεων της τρόικας».

Το 42,3% των ερωτηθέντων δηλώνει ότι έχει βαρεθεί να εκφράζει τη διαμαρτυρία του και αδιαφορεί για όλα. Η κυβέρνηση αντιμετωπίζει ογκούμενη δυσαρέσκεια και η Ν.Δ. δεν πείθει, προβάλλει αδύναμη να συσπειρώσει τους δυσαρεστημένους καταθέτοντας εναλλακτικό σχέδιο διακυβέρνησης. Και η κυβέρνηση και Ν.Δ. και όχι μόνο πρόγραμμά τους έχουν το μνημόνιο και τις εκάστοτε αξιολογήσεις.

Για το δικομματισμό με ποσοστά 75% για το ΣΥΡΙΖΑ και 70,5% για τη Ν.Δ. οι κρίσεις είναι αρνητικές. Οι πολίτες θεωρούν ότι κανένα από τα κόμματα αυτά δεν έχει εναλλακτική πρόταση διεξόδου από την κρίση που να απηχεί σ’ ένα βαθμό τα συμφέροντα του και οι εκάστοτε κυβερνήσεις ακολουθούν τις αξιολογήσεις και εφαρμόζουν τους σχεδιασμούς της τρόικας.

Ένας στους τρεις πολίτες είναι μετέωρος, καταγράφεται ως αδιευκρίνιστη ψήφος.

Αυτά αποτυπώνει η δημοσκόπηση και είμαστε όλοι βέβαιοι ότι δεν απέχουν πολύ από την πραγματικότητα.

Τουλάχιστον από το 2012 ή το 2013 η κατάσταση είναι παρόμοια. Οι πολίτες με βάση αυτές τις εμπειρίες που έχουν συσσωρεύσει, επιλέγουν στις εκλογές κάποιο κόμμα το οποίο δεν τους πείθει και από το οποίο πρακτικά δεν περιμένουν κάτι ουσιαστικό, δεν εκτιμούν τη στάση του και την πολιτική του, αλλά στην δεδομένη στιγμή το θεωρούν ως μικρότερο κακό, χωρίς να λείπουν και οι περιπτώσεις ανοιχτής εξαπάτησης του λαού, όπως από το Σαμαρά ως τις εκλογές του 2012 και τον Τσίπρα ωσότου έγινε κυβέρνηση. Όσο δε για την καθημερινή πολιτική και συνδικαλιστική δραστηριότητα και τις διεκδικήσεις, τη συμμετοχή στα σωματεία και στις μαζικές οργανώσεις απέχουν μαζικά.

Όσοι πίστευαν και πιστεύουν ότι τα οξυμένα λαϊκά προβλήματα, η ένδεια και η πείνα, τα αδιέξοδα των νέων και εκατοντάδων χιλιάδων οικογενειών θα ριζοσπαστικοποιούσαν πλατιά τμήματα του λαού, θα τα έσπρωχναν στην καταδίκη των πολιτικών δυνάμεων που ευθύνονται για αυτή την κατάσταση και θα τα έβγαζαν στο δρόμο, θα τα οδηγούσαν στην απόρριψη συνολικά του συστήματος απογοητεύτηκαν.

Μόνο οι δύσκολες αντικειμενικές συνθήκες δεν ριζοσπαστικοποιούν. Αντίθετα μπορεί να σπρώξουν μεγάλα λαϊκά τμήματα ακόμα και στην αντίδραση. Για να ριζοσπαστικοποιηθεί και να στραφεί στην Αριστερά ο λαός, να πυκνώσει τις γραμμές του λαϊκού κινήματος χρειάζονται και άλλα πράγματα πέρα από τις δύσκολες συνθήκες ζωής του. Απαιτείται η διαμόρφωση φιλολαϊκής εναλλακτικής πρότασης που θα γίνει πλατιά αποδεκτή, είναι αναγκαίο να αναδειχθεί και να βγει μπροστά η πολιτική δύναμη που θα αναλάβει το βάρος γι’ αυτό, θα έχει τα εφόδια να πείσει, να συνεγείρει, να συνενώσει και να κινητοποιήσει το λαό.

Όσο αυτές οι προϋποθέσεις δεν εκπληρώνονται η ζωή θα συνεχίζεται όπως μέχρι τώρα. Ο λαός θα απέχει από την πολιτική και τη δράση, θα απορρίπτει τα αστικά πολιτικά κόμματα αλλά με βαριά καρδιά θα δίνει την ψήφο του και ο κίνδυνος της ακροδεξιάς θα καραδοκεί.

Για τα λαϊκά συμφέροντα και τις πολιτικές δυνάμεις που διεκδικούν την αντιπροσώπευση τους δεν θα ανοίγει δρόμος για το μέλλον.

Ν. Π.

ΠΗΓΗ: ergatikosagwnas.gr

του Γιώργου Παυλόπουλου

Σε μια επιχείρηση παραπλάνησης και εξαπάτησης της κοινωνίας, αλλά και μαζικής εξαγοράς συνειδήσεων (δυνάμει και ψήφων…) επιδίδονται συστηματικά μετά το καλοκαίρι η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ και προσωπικά ο πρωθυπουργός, με αποκορύφωμα την παρουσία και τις «εξαγγελίες» Τσίπρα στη ΔΕΘ. Το παραμύθι τους δεν έχει δράκους αλλά συνάξεις κορυφής και κορδέλες σε μεγάλα έργα, επίδειξη δύναμης στα ΜΜΕ με τους καναλάρχες αλλά και ψίχουλα παροχών στις κοινωνικές ομάδες που έχουν εξαθλιώσει με την πολιτική τους, μαζί με φιλοδωρήματα σε χιλιάδες μακροχρόνια άνεργους οι οποίοι αναζητούν εναγωνίως έστω ένα προσωρινό και αναξιοπρεπές μεροκάματο.

Προφανής στόχος της κυβέρνησης είναι να γίνουν οι απαραίτητες …αβαρίες στο κυβερνητικό καράβι, το οποίο μπάζει νερά από παντού μετά τη λαίλαπα που έχει εξαπολύσει η «πρώτη φορά Αριστερά» εδώ και ενάμιση χρόνο και ειδικά μετά τις εκλογές του περασμένου Σεπτεμβρίου. Από τη στιγμή, δηλαδή, που άρχισε να εφαρμόζει με το νι και με το σίγμα το τρίτο μνημόνιο το οποίο η ίδια υπέγραψε, ξεπουλώντας τις ελπίδες των ψηφοφόρων της και το μεγαλειώδες λαϊκό «Όχι» στο δημοψήφισμα. Επειδή όμως η ΕΕ, το ΔΝΤ και το εγχώριο κεφάλαιο θα της επιβάλουν να πιει μέχρι τέλους το πικρό ποτήρι, είναι φανερό ότι αυτή τη επιχείρηση κρίθηκε ως απολύτως αναγκαία προκειμένου το σκαρί να μη διαλυθεί εις τα εξ ων συνετέθη στις πολιτικές και κοινωνικές θύελλες που έρχονται. Πολύ περισσότερο καθώς, όπως κατέστη απολύτως σαφές και στο Γιούρογκρουπ της Παρασκευής, το ζήτημα της «ελάφρυνσης του χρέους», το δήθεν μεγάλο αντάλλαγμα που είχε δοθεί πέρυσι το καλοκαίρι για να υπογραφεί το τρίτο μνημόνιο, δεν υπάρχει στον ορίζοντα. Ούτε της ΕΕ, ούτε φυσικά των Γερμανών και των Γάλλων που έχουν μπει σε προεκλογική περίοδο και αποκλείεται να κάνουν τέτοιου είδους χάρες.

Σε κάθε περίπτωση, η ταχεία ολοκλήρωση των προαπαιτουμένων της πρώτης αξιολόγησης και κυρίως η αντιδραστική μεταρρύθμιση των λεγόμενων «εργασιακών» που αποτελεί τον πυρήνα της δεύτερης αξιολόγησης, η οποία ξεκινά αμέσως μετά, προμηνύουν έντονους και επικίνδυνους κλυδωνισμούς τους επόμενους μήνες. Όπως παραδέχθηκε και ο εξωνημένος πρόεδρος της πουλημένης ΓΣΕΕ, Γ. Παναγόπουλος, «οι δανειστές θα φτάσουν τη χώρα στα άκρα» σε αυτή τη διαπραγμάτευση –κι αυτό, πολύ απλά, σημαίνει ότι το τελικό αποτέλεσμα θα είναι πολύ χειρότερο του αναμενομένου, καθώς στο τέλος, η κυβέρνηση θα υπογράψει τα πάντα.
Το σχέδιό τους λοιπόν είναι απλό και προφανές, ενώ αναμφίβολα δεν αντέχει στην κριτική των «μυημένων». Αυτό, όμως, δεν σημαίνει ότι δεν θα έχει επίδραση στη μεγάλη μάζα της κοινωνίας, η οποία παραμένει σε κατάσταση σοκ και απόγνωσης, αναζητώντας οπουδήποτε σανίδες σωτηρίας, έστω και …σάπιες. Έτσι, για παράδειγμα, δεν είναι σωστή η εκτίμηση πως δεν πιάνει τόπο ο ισχυρισμός του Τσίπρα, του Παππά και των υπόλοιπων κυβερνητικών στελεχών ότι κατάφεραν να κλείσουν επί σχεδόν τρία 24ωρα στην απομόνωση τους πιο ισχυρούς «παίκτες» της ελληνικής ολιγαρχίας για να τους δώσουν μια τηλεοπτική άδεια. Πολύ περισσότερο καθώς τα 246 εκατ. που μάζεψαν θεωρητικά από το τραπέζι (χωρίς, βεβαίως, να έχουν πάρει ακόμη ούτε ευρώ…) μετατράπηκαν σε υποσχετικές για κάποιες μικροπαροχές.

Το ίδιο ισχύει και για την απαξίωση της συνάντησης των «6» στην Αθήνα, τη φιέστα των υπουργών Εξωτερικών που οργάνωσε ο Κοτζιάς στη Ρόδο και άλλα παρόμοια «πανηγύρια». Αν και είναι αλήθεια πως δεν προσφέρουν καμία ουσιαστική ανάσα στον λαό (και πώς θα μπορούσαν, εξάλλου, να το κάνουν οι μισητοί στους δικούς τους λαούς Ολάντ και Ρέντσι…), δεν πρέπει να παραγνωρίζεται το γεγονός ότι μεγάλο τμήμα της κοινωνίας κάνει αυτομάτως τη σύγκριση με τα όσα συνέβαιναν πριν μερικούς μήνες, όταν η Αθήνα και η κυβέρνησή της αποτελούσαν τον αποδιοπομπαίο τράγο στην Ευρώπη. Όσο για τα ψίχουλα και τα φιλοδωρήματα των πάσης φύσης επιδοτούμενων προγραμμάτων για τους άνεργους, όσοι έχουν βρεθεί σε αυτή τη θέση για καιρό ασφαλώς κατανοούν ότι κάνουν καλά και ύπουλα τη δουλειά τους.

Με άλλα λόγια: Για να μην αντέξουν τα φτιασιδώματα στο κυβερνητικό καράβι και να αποκαλυφθεί ξανά γρήγορα η σκουριά που ήρθαν να κρύψουν, πρέπει οι κοινωνικές και πολιτικές φουρτούνες να είναι ισχυρές, διαρκείας –και αντικαπιταλιστικές! «Χωρίς μισόλογα, συμβιβασμούς, χωρίς νέες αυταπάτες, με εμπιστοσύνη στη δική μας δύναμη, με μια δυνατή αντικαπιταλιστική αριστερά μπορούμε να ανατρέψουμε την επίθεση να ανοίξουμε τον δρόμο για μια κοινωνία που ο πλούτος και η εξουσία θα είναι στα χέρια των εργαζομένων», όπως σημειώνει και η ανακοίνωση της ΑΝΤΑΡΣΥΑ για τη ΔΕΘ.

ΠΗΓΗ: prin.gr

Μαζική και καθολική είναι η ανταπόκριση και η συμμετοχή των Ναυτεργατών στην 48ωρη απεργία που κήρυξαν τα Ναυτεργατικά Σωματεία και η Ομοσπονδία τους σε Πανελλαδική κλίμακα για τις 22-23/9/2016. Στον Πειραιά, την Κρήτη, την Πάτρα, την Κέρκυρα, την Μυτιλήνη, την Ρόδο, τον Βόλο, την Ραφήνα, το Λαύριο και σε όλες τις μεγάλες Πορθμειακές γραμμές η συμμετοχή αγγίζει το 100%.

Κεντρικά αιτήματα του απεργιακού μας αγώνα είναι η ανάκληση του αντιασφαλιστικού νόμου Κατρούγκαλου καθώς και όλοι οι άλλοι αντιασφαλιστικοί νόμοι με τους οποίους έχουν συρρικνωθεί σε τραγικά χαμηλά επίπεδα οι συντάξεις των ελλήνων ναυτικών όπως και για όλους τους ασφαλισμένους.

Ειδικότερα η απεργία επικεντρώνεται στην ανάκληση της περικοπής των επικουρικών συντάξεων που προώθησε το ΕΤΕΑ και το Υπουργείο Κοινωνικής Ασφάλισης και προβλέπεται νέα μείωση σε όλες τις επικουρικές κατά 40.24% (όταν το άθροισμα κύριας και επικουρικής σύνταξης ξεπερνά τα 1300 ευρώ).

Ταυτόχρονα παλεύουμε ενάντια στα νέα μέτρα που αναμένεται να θίξουν τους ασφαλισμένους Ναυτικούς και συνδέονται με τον επαναϋπολογισμό των συντάξεων και τα ποσοστά αναπλήρωσης.

Στην ίδια αρνητική κατεύθυνση κινούνται και τα σχετικά μέτρα που έχουν ανακοινωθεί για τα Ταμεία Πρόνοιας και τις εφάπαξ παροχές των Ναυτικών.

Παράλληλα τα προβλήματα τα οποία επιδεινώνονται δραματικά το τελευταίο χρονικό διάστημα είναι η ανεργία που ανέρχεται σε διπλάσια ποσοστά σε σύγκριση με τον χερσαίο χώρο!!!

Είναι τέλος η σταθερή και πάγια απαίτησή μας να υπογραφούν ΣΣΕ σε όλες τις κατηγορίες πλοίων με όρους εργασίας και αμοιβής που θα ανταποκρίνονται στις σημερινές συνθήκες και ανάγκες της Ναυτεργατικής οικογένειας.

Κυβέρνηση και συναρμόδια Υπουργία (Ναυτιλίας – Κοινωνικής Ασφάλισης) πιστοί στις νεομνημονιακές πολιτικές τους οδηγούν συστηματικά τους εργαζόμενους, τους συνταξιούχους, τα μικρομεσαία στρώματα και την μεγάλη πλειοψηφία της ελληνικής κοινωνίας στην φτωχοποίηση, την εξαθλίωση και την κοινωνική τους περιθωριοποίηση.

Στις συνθήκες αυτές επιβάλλεται η πιο πλατιά συσπείρωση, κοινή συντονισμένη πάλη της εργατικής τάξης και των άλλων λαϊκών στρωμάτων σε ένα κοινό μέτωπο για την ανατροπή της βάρβαρης αντιλαϊκής πολιτικής της κυβέρνησης, των δανειστών και του μεγάλου κεφαλαίου.

Ένα κοινό μέτωπο το οποίο θα θέτει ως προτεραιότητα και άμεσο στόχο την ανατροπή των παλιών και νέων μνημονιακών μέτρων αλλά θα χαράζει και την στρατηγική για την έξοδο της χώρας από τα δεσμά των ιμπεριαλιστικών δεσμεύσεων και εξαρτήσεων και την νεοαποικιακή πολιτική των δανειστών.

Η πάλη, η αντίσταση, η αντεπίθεση και η ανατροπή πρέπει να είναι στην ημερήσια διάταξη των αγωνιστικών συνδικάτων και ευρύτερα του εργατικού κινήματος της χώρας μας.

Με εντολή Διοίκησης

Ο Πρόεδρος                                           Ο Γεν. Γραμματέας

Νταλακογεώργος Αντώνης                   Κροκίδης Νικόλαος

48ΩΡΗ ΠΑΝΕΛΛΑΔΙΚΗ ΑΠΕΡΓΙΑ ΤΩΝ ΝΑΥΤΕΡΓΑΤΩΝ ΣΤΙΣ 22-23 ΣΕΠΤΕΜΒΡΗ 2016 ΣΕ ΟΛΕΣ ΤΙΣ ΚΑΤΗΓΟΡΙΕΣ ΠΛΟΙΩΝ ΕΓΙΝΑΝ ΑΠΟΔΕΚΤΕΣ ΟΙ ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ ΤΗΣ ΠΕΝΕΝ ΣΤΗΝ ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΗ ΤΗΣ ΔΙΟΙΚΗΣΗΣ ΤΗΣ ΠΝΟ ΣΤΙΣ 14/9/2016

Σε πλήρη αποδοχή των προτάσεων του Δ.Σ της ΠΕΝΕΝ κατέληξε στην απόφασή της η εκτελεστική επιτροπή της ΠΝΟ που συνεδρίασε για τον σκοπό αυτό στις 14/9/2016.

Κυρίαρχα προβλήματα που απασχόλησαν την συνεδρίαση ήταν οι εξελίξεις στα κοινωνικοασφαλιστικά ταμεία των Ναυτεργατών αλλά και οι πρωτοβουλίες της Ένωσης Ελλήνων Εφοπλιστών (Ε.Ε.Ε), κυβέρνησης και Υπουργού Ναυτιλίας Θ. Δρίτσα για την κατάργηση των ΣΣΕ στην ποντοπόρο ναυτιλία.

Σημειώνουμε ότι στα δύο αυτά ζητήματα υπήρξε πρόσφατα δημόσια παρέμβαση της ΠΕΝΕΝ.

Στην τοποθέτησή του ο Πρόεδρος της ΠΕΝΕΝ επισήμανε τις αρνητικές εξελίξεις που αφορούν τις επικουρικές συντάξεις των Ναυτικών και την σφαγή που αποφάσισε η συγκυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ με μειώσεις για τους έχοντες κύρια και επικουρική σύνταξη 1300 ευρώ, οι οποίες περικοπές ανέρχονται στο 40,24%!!!

Ταυτόχρονα εξέφρασε την βεβαιότητα ότι ο επαναϋπολογισμός των συντάξεων και τα ποσοστά αναπλήρωσης σε εφαρμογή του νόμου Κατρούγκαλου (Ν. 4387/2016) θα οδηγήσουν τις συντάξεις των Ναυτικών σε τραγικά χαμηλά επίπεδα και την κοινωνική τους ασφάλιση στην απαξίωση!

Στην ίδια κατεύθυνση θα είναι και τα μέτρα που θα ληφθούν και αφορούν τις εφάπαξ παροχές των Ταμείων Πρόνοιας τα οποία επί μία τριετία με απόφαση της κυβέρνησης έχουν σταματήσει να καταβάλλονται στους δικαιούχους Ναυτικούς.

Επίσης αναφέρθηκε στο νέο αντεργατικό πακέτο που σχεδιάζουν κυβέρνηση – δανειστές στα εργασιακά αλλά και στον συνδικαλιστικό νόμο.

Παράλληλα ο Πρόεδρος της ΠΕΝΕΝ άσκησε δριμύτατη κριτική στην κοινή και συντονισμένη επιχείρηση της κυβέρνησης, του Υπουργού Ναυτιλίας και της Ε.Ε.Ε που έχουν βάλει στο στόχαστρό τους την κατάργηση της ΣΣΕ στην ποντοπόρο ναυτιλία και για τον σκοπό αυτό ασκούν πολύπλευρες πιέσεις αυτό να υλοποιηθεί με συμφωνία Ναυτεργατικών Σωματείων και Ε.Ε.Ε!!!

Στο πλαίσιο αυτό το τελευταίο διάστημα υπάρχει μπαράζ δημόσιων δηλώσεων του Υπουργού Ναυτιλίας και του Προέδρου της Ε.Ε.Ε αλλά και δεκάδες δημοσιεύματα τα οποία στην πλειονότητά τους γίνονται καθ’ υπόδειξη των εφοπλιστών και στοχεύουν – όπως πιστεύουν οι εμπνευστές τους – να προλειάνουν το έδαφος και να διαμορφώσουν το ανάλογο κλίμα για να υλοποιηθεί ο επαίσχυντος σχεδιασμός τους που, όπως αποκαλύφθηκε τις τελευταίες μέρες, εμπνευστές αυτής της άθλιας αντεργατικής μεθόδευσης είναι από κοινού η κυβέρνηση, ο Υπουργός Ναυτιλίας και η Ε.Ε.Ε.

Στην παρέμβασή του ο Πρόεδρος της ΠΕΝΕΝ άσκησε έντονη κριτική στην ηγεσία της ΠΝΟ η οποία σιώπησε όλο αυτό το χρονικό διάστημα που βρίσκεται σε πλήρη εξέλιξη η κοινή μεθόδευση κυβέρνησης – ΥΝΑ με την με την Ε.Ε.Ε.

Θεωρούμε παρά ταύτα απολύτως θετικό το γεγονός ότι έστω και καθυστερημένα το σύνολο των Ναυτεργατικών Σωματείων και η Διοίκηση της ΠΝΟ ομόφωνα και χωρίς την παραμικρή παρέκκλιση καταδίκασαν απερίφραστα τις βρώμικες αυτές μεθοδεύσεις κυβέρνησης και εφοπλιστών, συμφώνησαν να τις καταγγείλουν και να απορρίψουν οποιαδήποτε απόπειρα υπονόμευσης και κατάργησης των ΣΣΕ.

Ταυτόχρονα ο Πρόεδρος της ΠΕΝΕΝ κατέθεσε πρόταση όπως το πρόβλημα της ΣΣΕ στην ποντοπόρο ναυτιλία απασχολήσει άμεσα την Ε.Ε της ΠΝΟ η οποία οφείλει και πρέπει να πάρει μια σειρά μέτρα και αποφάσεις για να επιβάλει την ανανέωση των ΣΣΕ με ουσιαστικές αυξήσεις.

Επίσης στην συνεδρίαση της Ε.Ε καταγγέλθηκε ο προβοκατόρικος ρόλος συγκεκριμένων ΜΜΕ τα οποία σε αγαστή συμμαχία με την κυβέρνηση και την Ε.Ε.Ε συνδράμουν με κατευθυνόμενα δημοσιεύματα και ούτε λίγο ούτε πολύ προσπαθούν να δημιουργήσουν διάσπαση στο Ναυτεργατικό κίνημα αναφορικά με το θέμα της ΣΣΕ αλλά και παράλληλα να διαβάλουν και να συκοφαντήσουν τα Ναυτεργατικά Σωματεία για την άρνησή τους να προσυπογράψουν την καταδίκη τους καταργώντας την ΣΣΕ….

Τέλος επαναβεβαιώθηκε το πλαίσιο των αιτημάτων της ομοσπονδίας που αναφορικά για την ποντοπόρο ναυτιλία είναι η πάταξη της ανασφάλιστης εργασίας, η ασφάλιση όλων των Ναυτικών στο ΝΑΤ αλλά και κατοχυρωμένα δικαιώματα στην εργασία και στην συνδικαλιστική εκπροσώπιση.

Στο τέλος της συνεδρίασης της Ε.Ε της ΠΝΟ η μοναδική πρόταση που τέθηκε για ψηφοφορία ήταν αυτή του Προέδρου της ΠΕΝΕΝ ο οποίος πρότεινε 48ωρη Πανελλαδική απεργία σε όλες τις κατηγορίες πλοίων στις 22-23 Σεπτέμβρη 2016 με ώρα έναρξης και λήξης την 6^η πρωινή.

Η πρόταση αυτή στην μυστική ψηφοφορία που ακολούθησε συγκέντρωσε 8 ψήφους υπέρ και 6 κατά.

Αφήνουμε για μετά την απεργία να σχολιάσουμε και να κρίνουμε την θέση, την στάση και τον ρόλο συγκεκριμένων δυνάμεων στην απεργία αυτή.

Εκείνο που θεωρούμε ότι προέχει σε αυτήν την φάση είναι η οργάνωση, η προετοιμασία, η ενημέρωση τόσο των εν ενεργεία όσο και των συνταξιούχων Ναυτεργατών.

Το διακύβευμα αυτής της απεργιακής κινητοποίησης επιβάλει την πιο πλατιά ενότητα, την συσπείρωση, την κοινή και συντονισμένη πάλη για την επιτυχή έκβαση του απεργιακού μας αγώνα.

Στην κατεύθυνση αυτή επιβάλλεται να παρθούν όλα τα κατάλληλα και αναγκαία μέτρα που θα εξασφαλίσουν το αποτέλεσμα αυτό.

Καλούμε τον κλάδο μας σε αγωνιστική και μαχητική συσπείρωση, μαζί με όλους τους Ναυτεργάτες να δώσουν από κοινού το αγωνιστικό τους παρόν.

Η απεργία δεν αποτελεί μόνο απάντηση του Ναυτεργατικού μας κόσμου ενάντια στα μέτρα και τις πολιτικές της κυβέρνησης και του εφοπλιστικού κεφαλαίου που οδηγούν την κοινωνική μας ασφάλιση στην διάλυση και την καταστροφή, αποτελεί και μια απάντηση ενός πρωτοπόρου τμήματος της εργατικής τάξης ενάντια στην αντιλαϊκή κυβερνητική πολιτική που θυσιάζει τα συμφέροντα των εργαζομένων για να εξυπηρετήσει αυτά του μεγάλου κεφαλαίου και των τοκογλύφων δανειστών.

Είναι μια αποφασιστική μάχη της τάξης μας την οποία όλο το εργατικό και συνδικαλιστικό κίνημα πρέπει να την στηρίξει, να την πλαισιώσει και να την υπερασπισθεί.

ΣΤΙΣ 22-23/9/2016

ΕΙΜΑΣΤΕ ΟΛΟΙ ΑΠΕΡΓΟΙ

ΔΙΝΟΥΜΕ ΤΟ ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΟ ΜΑΣ ΠΑΡΟΝ

ΓΙΑ ΝΑ ΥΠΕΡΑΣΠΙΣΟΥΜΕ ΚΑΙ ΝΑ ΔΙΕΥΡΥΝΟΥΜΕ ΤΑ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ ΜΑΣ

Με εντολή Διοίκησης

Ο Πρόεδρος                                          Ο Γεν. Γραμματέας

Νταλακογεώργος Αντώνης                   Κροκίδης Νικόλαος