Για Τρίτη συνεχόμενη φορά τα Συνδικάτα, οι αντιφασιστικές κινήσεις, οι πολιτικές κινήσεις και κόμματα της αριστεράς τίμησαν με την ενωτική και μαζική παρουσία τους την δολοφονία του αντιφασίστα μουσικού Παύλου Φύσσα ο οποίος δολοφονήθηκε στις 18/9/2013 από την νεοναζιστική συμμορία της Χρυσής Αυγής.

Δυναμικό παρόν όπως κάθε χρόνο έδωσε και η ΠΕΝΕΝ που συμμετείχε με δικό της μπλόκ αλλά και πανό στο οποίο ξεχώριζε το σύνθημα: «Δίκη – Καταδίκη και Ισόβια στους δολοφόνους της Χρυσής Αυγής».

Αρνητικό γεγονός αποτέλεσε, ιδιαίτερα στην φετινή επέτειο, οι 4 διαφορετικές διαδηλώσεις στις οποίες πορεύτηκαν οι συγκεντρωμένοι, αφού δεν κατέστη δυνατόν για μικροπολιτικούς λόγους και σκοπιμότητες να υπάρχει μια ενιαία πορεία στους δρόμους του Κερατσινίου.

Στην πορεία δεσπόζουσα θέση είχαν τα αντιφασιστικά συνθήματα, καταδίκης της Χρυσής Αυγής, η ανάγκη να επισπευτεί η δικαστική διαδικασία με την ολοκλήρωση της δίκης και η καταδίκη των νεοφασιστών οι οποίοι προκλητικά κυκλοφορούν ελεύθεροι έπειτα από την δολοφονία του Π. Φύσσα, των Αιγύπτιων ψαράδων αλλά και επιθέσεων σε δεκάδες στελέχη της αριστεράς και του εργατικού κινήματος.

Σε σχετική δήλωσή του στα ΜΜΕ που έκανε ο Πρόεδρος της ΠΕΝΕΝ στην διάρκεια της αντιφασιστικής συγκέντρωσης μεταξύ των άλλων επισήμανε:

«Τα Συνδικάτα και το εργατικό κίνημα θα συνεχίσουν τις κινητοποιήσεις και τους αγώνες τους για την ιδεολογική και πολιτική απομόνωση των νεοναζί δολοφόνων. Η νεοναζιστική ιδεολογία ήταν και παραμένει εγκληματική. Θα εντείνουμε τις αγωνιστικές μας πρωτοβουλίες με το σύνολο των αντιφασιστικών οργανώσεων και των πολιτικών κινήσεων που βρίσκονται στην πρωτοπορία για να προχωρήσει η δίκη των Χρυσαυγιτών με την καταδίκη τους.

Το αμέσως επόμενο διάστημα η ΠΕΝΕΝ θα πάρει μια σειρά νέες πρωτοβουλίες για τον σκοπό αυτό».

Του ΓΙΑΝΝΗ ΚΙΜΠΟΥΡΟΠΟΥΛΟΥ  

Με συνοπτικές διαδικασίες η κυβέρνηση επιχείρησε να κλείσει την υπόθεση Γεωργίου-ΕΛΣΤΑΤ. Η δήλωση πίστης στην αξιοπιστία των στοιχείων της, διατυπωμένη στη Βουλή από τον αναπληρωτή υπουργό Γ. Χουλιαράκη, κρίθηκε επαρκής στην τελευταία συνεδρίαση του Eurogroup (στις 9/9). Τεχνικά (αλλά διόλου ανώδυνα πολιτικά και οικονομικά) αυτό σημαίνει ότι όλα όσα αφορούν τις μνημονιακές υποχρεώσεις της κυβέρνησης –π.χ. τα πλεονάσματα 3,5% μέχρι το 2020– υπολογίζονται με σημείο εκκίνησης το έλλειμμα 15,4% του 2009. Κι επειδή έλλειμμα και χρέος κινούνται εντός συγκοινωνούντων δοχείων, η όποια «αναδιάταξη» του ελληνικού χρέους –αν και όποτε γίνει– θα υπολογιστεί με βάση αυτό.  

Βεβαίως, η κυβερνητική δήλωση πίστης στην ΕΛΣΤΑΤ-EUROSTAT δεν μπορεί να καλύψει ενδεχόμενες παρενέργειες της δικαστικής έκβασης της υπόθεσης (αναμένεται απόφαση του Συμβουλίου Εφετών επί της αίτησης αναίρεσης του απαλλακτικού βουλεύματος για τον Α. Γεωργίου, ενώ έχει ξεκινήσει νέα έρευνα της Εισαγγελίας του Αρείου Πάγου). Τι θα συμβεί, αν η ελληνική δικαιοσύνη αποφανθεί ότι όντως το έλλειμμα του 2009 δολίως διογκώθηκε; Πώς θα διευθετηθεί το πρόβλημα της σύγκρουσης ανάμεσα στις δύο κυρίαρχες και «έννομες τάξεις», την ελληνική και την ευρωπαϊκή; Ούτε η κυβέρνηση, ούτε η ευρωπαϊκή νομενκλατούρα έχουν απάντηση στο ερώτημα.  

Προς το παρόν, η κυβέρνηση υιοθετεί τη διγλωσσία, διαβεβαιώνοντας τους «έξω» ότι δεν αμφισβητεί την ΕΛΣΤΑΤ, ενώ «μέσα» συντηρεί σε γκρίζα ζώνη το ενδεχόμενο πολιτικής χειραγώγησης του ελλείμματος του 2009. Η απάντηση που έδωσε στη Θεσσαλονίκη προ ημερών σε σχετικό ερώτημα ο πρωθυπουργός Αλ. Τσίπρας είναι αρκετά αποκαλυπτική για το παίγνιο έναντι των λοιπών μνημονιακών δυνάμεων: «Η διαμάχη για τα στοιχεία του 2009 αφορά κυρίως τη ΝΔ και το ΠΑΣΟΚ και όχι τον ΣΥΡΙΖΑ. Αν δικαιωθεί η μία άποψη πως έφταιγε ο Καραμανλής, θα δικαιωθεί ο Παπανδρέου και αν αποδειχθεί ότι τα μαγείρεψαν για να μπούμε στα μνημόνια, θα δικαιωθεί ο Καραμανλής». Ο αγνωστικισμός αυτής της προσέγγισης –που θυμίζει αχνά τη… ζαχαριαδική θεωρία των δυο πόλων– αποτελεί ακροβασία με την οποία η κυβερνητική ηγεσία προσπαθεί να διεμβολίσει τη ΝΔ και το ΠΑΣΟΚ, χωρίς ταυτόχρονα να κόβει τις γέφυρες προς τις –κατά τεκμήριο– «φίλιες» δυνάμεις της μιας και της άλλης πλευράς.  

Η τακτική αυτή, που έχει εξόφθαλμο στόχο να συντηρήσει ένα πεδίο σύγκρουσης μεταξύ ΝΔ-ΠΑΣΟΚ και τριβών εντός τους με το καραμανλικό και παπανδρεϊκό μπλοκ αντίστοιχα, έχει ως αποδέκτες και τους επιτελείς του ευρω-ιερατείου. Το έμμεσο μήνυμα είναι ότι ο ΣΥΡΙΖΑ αποτελεί μια σταθερά εγγύησης του τρίτου μνημονίου και έχει καθαρίσει τους λογαριασμούς με το αντιμνημονιακό παρελθόν του, την ώρα που οι άλλοι πόλοι του μνημονιακού μπλοκ παλεύουν ακόμη με τους στατιστικούς εφιάλτες τους. Άρα, θα ήταν λάθος εκ μέρους τους να μεταφέρουν την πολιτική τους εύνοια προς τη ΝΔ του Κυρ. Μητσοτάκη ή προς τη Δημοκρατική Συμπαράταξη της Φ. Γεννηματά. Για την τελευταία, εξάλλου, οι Ευρωπαίοι Σοσιαλιστές, που αντιμετωπίζουν τον Αλ. Τσίπρα ως ισότιμο εταίρο και συνομιλητή, έχουν καταστήσει σαφές ότι τη θεωρούν… κομπάρσο.  

Σε κάθε περίπτωση και με δεδομένο ότι το πολιτικό σκηνικό σε πολλές χώρες της ΕΕ έχει περιέλθει σε πρωτοφανή αβεβαιότητα, με απειλούμενο πλέον ακόμη και το χριστιανοδημοκρατικό «κάστρο» της Μέρκελ, το μήνυμα της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ προς τα πολιτικά επιτελεία των δανειστών είναι ότι μια πολιτική περιπέτεια στην Ελλάδα δεν συμφέρει ούτε τους ίδιους. Επομένως, καλό θα ήταν να μην ενθαρρύνουν τη ρητορική της αντιπολίτευσης «εκλογές τώρα». Αντ’ αυτών, οι κυβερνήσεις συνεργασίας, τις οποίες η ηγεσία του ΣΥΡΙΖΑ θεωρεί πλέον μονόδρομο, απαιτούν συγκλίσεις με δυνάμεις της κεντροαριστεράς ή της κεντροδεξιάς που μπορούν κι αυτές να εγγυηθούν τη μνημονιακή σταθερότητα. Σ’ αυτό το παίγνιο, η υπόθεση ΕΛΣΤΑΤ αποτελεί έναν ιδιότυπο μπαλαντέρ για την κυβερνητική ηγεσία.  

Το παράδοξο είναι ότι η αποκήρυξη κάθε αμφισβήτησης ΕΛΣΤΑΤ-EUROSTAT, των οποίων η μεθοδολογία δεν είναι παρά το στατιστικό εργαλείο επιβολής του Συμφώνου Σταθερότητας, γίνεται σε μια περίοδο που πολλές κυβερνήσεις, και η ίδια η Κομισιόν, εισηγούνται κινήσεις χαλάρωσης, με την εξαίρεση πλήθους δαπανών από τον υπολογισμό των ελλειμμάτων. Αυτό δεν αποκλείεται να καταγραφεί στην προσεχή άτυπη Σύνοδο στη Μπρατισλάβα. Έτσι, η κυβέρνηση διατρέχει τον κίνδυνο να είναι η μόνη που θα δεσμεύεται από τη στατιστική «ορθοδοξία» της Eurostat μέσω του τρίτου μνημονίου…  

πηγη: iskra.gr

Δημήτρης Σταμούλης

Την τραγική κατάσταση που βιώνει ο κόσμος της φτώχειας που διαρκώς διευρύνεται στην Ελλάδα, έφερε με δραματικό τρόπο στο προσκήνιο η πρόσφατη φονική επέλαση της κακοκαιρίας από την Πελοπόννησο. Όχι μόνο γιατί οι περισσότερες καταστροφές έπληξαν φτωχογειτονιές της Καλαμάτας και άλλων περιοχών, αλλά και γιατί ανάμεσα στα θύματα βρίσκονται άνθρωποι που ζούσαν μόνοι και αβοήθητοι, σε υπόγεια, ανάπηροι, χωρίς ακόμα και την πενιχρή… «βοήθεια στο σπίτι».

Πριν από λίγες ημέρες δημοσιεύτηκαν η τελευταία έρευνα για τις Συνθήκες Διαβίωσης από την ΕΛΣΤΑΤ,  και τα στοιχεία είναι συγκλονιστικά για το πόσο έχει γκρεμιστεί το επίπεδο ζωής του ελληνικού λαού, πού έχουν πέσει οι μισθοί, πόσο έχει εκτιναχθεί η ανεργία και η ελαστική εργασία, και πόσο έχει αυξηθεί ο βαθμός εκμετάλλευσης και απόσπασης πλούτου του κεφαλαίου από τον κόσμο της εργασίας.

Οι απασχολούμενοι στην Ελλάδα βαίνουν διαρκώς μειούμενοι καθώς από τα 4,6 εκατ. εργαζόμενους του 2008, πέσαμε στα 3,61 εκατ. το 2015. Οι άνεργοι από 387.000 το 2008 εκτινάχθηκαν στα 1,19 εκατ. το 2015. Οι μακροχρόνια άνεργοι από 183.000 που ήταν το 2008 ξεπέρασαν τους 875.000 το 2015, εκ των οποίων οι 454,000 ήταν γυναίκες.

Ένα άλλο στοιχείο που αντανακλά την κατάσταση που βιώνει ο κόσμος του μόχθου είναι και αυτό που δείχνει πόσο έχει αυξηθεί ο πληθυσμός που διαμένει σε νοικοκυριά χωρίς εργαζόμενους. Από 11,1% που ήταν το 2008 και περίπου 530.000, άγγιξαν περίπου το 30% το 2015, με 222.000 να είναι από 0-17 ετών και πάνω από 1 εκατομμύριο να είναι από 18 ως 60 ετών!

Όσον αφορά τα πιο πρόσφατα ποσοστά ανεργίας, να σημειωθεί ότι σταθερό στο 23,5% παρέμεινε το επίπεδο της ανεργίας στην χώρα τον Μάιο, σε σχέση με τον Απρίλιο, σύμφωνα με στοιχεία της Γιούροστατ, παρά το ότι είχε ξεκινήσει ήδη η «πολλά υποσχόμενη» τουριστική σεζόν, ενώ και τα διάφορα προγράμματα με βάουτσερ και οκτάμηνα ρίχνουν τα ποσοστά προσφέροντας ελαστική και κακοπληρωμένη εργασία. Αντίθετα, σε επίπεδο Ευρωζώνης και «ΕΕ των 28», η ανεργία παρέμεινε σταθερή τον Ιούλιο σε σχέση με τον Ιούνιο, στο 10,1% και στο 8,6% αντίστοιχα. Να σημειωθεί ότι πρωταθλήτρια ανεργίας στην ΕΕ παραμένει εδώ και χρόνια η χώρα μας.

Ανάλογη εικόνα παρουσιάζει και η ελληνική εθνική στατιστική υπηρεσία η οποία για τον Ιούνιο του 2016 κάνει λόγο για ανεργία στο 23,4% έναντι 24,9% τον Ιούνιο του 2015. Το σύνολο των απασχολουµένων, κατά τον Ιούνιο του 2016, εκτιµάται ότι ανήλθε σε 3.674.957 άτοµα. Οι άνεργοι ανήλθαν σε 1.124.541 άτοµα ενώ ο οικονοµικά µη ενεργός πληθυσµός ανήλθε σε 3.249.057 άτοµα. Η ανεργία των νέων 15-24 ετών ανέρχεται σε 47,7% και των ετών 25-34 σε 29,5%.

Σε δύο περιοχές, ένας στους τέσσερις είναι άνεργος και επισήμως ( Ήπειρος – Δυτική Μακεδονία με 26,8%, Θεσσαλία – Στερεά Ελλάδα με 25,8%», ενώ στην Πελοπόννησο – Δυτική Ελλάδα και Ιόνια Νησιά η ανεργία είναι 23,8% και στην Αττική 22,3%.

πηγη: pandiera.gr