ΕΓΓΡΑΦΗ ΣΕ NEWSLETTER
Σήμερα: 28/04/2026
Π.Ε.Ν.Ε.Ν.

Π.Ε.Ν.Ε.Ν.

Πέμπτη, 12 Ιανουαρίου 2017 05:57

Στους εκπροσώπους της αστικής τάξης άρχισε η συζήτηση για τη… δραχμή!

3-fessassev.jpg

Είναι προφανές ότι η αστική τάξη θα εξαντλήσει τα περιθώρια για παραμονή στην Ευρωζώνη, αλλά έχει πλέον αρχίσει να συζητάει και το ενδεχόμενο της εξόδου.

«Αν διαιω­νι­στεί η ση­με­ρι­νή κα­τά­στα­ση επι­τρο­πεί­ας από ξέ­νους τε­χνο­κρά­τες, η συμ­με­το­χή της Ελ­λά­δας στην Ενω­μέ­νη Ευ­ρώ­πη είτε θα πα­ρα­μεί­νει στα χαρ­τιά, με υπο­κα­τά­στα­ση της απου­σί­ας ου­σια­στι­κής συμ­με­το­χής από κά­ποια ει­δι­κή επι­τρο­πεία, είτε θα λυθεί κά­ποια στιγ­μή μέσω της απο­χώ­ρη­σης της Ελ­λά­δας από την Ευ­ρω­παϊ­κή Ένωση».

ΣΕΒ, Εβδο­μα­διαίο Δελ­τίο για την ελ­λη­νι­κή οι­κο­νο­μία, 4 Ια­νουα­ρί­ου 2017

Το από­σπα­σμα αυτό πε­ριέ­χε­ται στο πρώτο τεύ­χος του Εβδο­μα­διαί­ου Δελ­τί­ου του ΣΕΒ για το 2017, σε βα­ρυ­σή­μα­ντο άρθρο με τον εξί­σου βα­ρυ­σή­μα­ντο τίτλο «2017: Annus Mirabilis ή Horribilis; Η επι­λο­γή είναι στα χέρια μας!» Ου­σια­στι­κά, με το άρθρο αυτό το συν­δι­κά­το της με­γά­λης αστι­κής τάξης «φω­νά­ζει» ότι το 2017 θα είναι έτος κατά το οποίο θα κρι­θούν οι προ­ο­πτι­κές του ελ­λη­νι­κού κα­πι­τα­λι­σμού και η σχέση του με την Ευ­ρω­ζώ­νη! 

Ένας άλλος εκ­πρό­σω­πος της αστι­κής τάξης, αυτή τη φορά των μι­κρο­με­σαί­ων επι­χει­ρη­μα­τιών, ο πρό­ε­δρος της Κε­ντρι­κής Ένω­σης Επι­με­λη­τη­ρί­ων Ελ­λά­δος (KEEE) και του Εμπο­ρι­κού και Βιο­μη­χα­νι­κού Επι­με­λη­τη­ρί­ου Αθη­νών (EBEA), Κων­στα­ντί­νος Μί­χα­λος σε δη­λώ­σεις του στις 16 Δε­κεμ­βρί­ου με αφορ­μή το πά­γω­μα των βρα­χυ­πρό­θε­σμων μέ­τρων για το ελ­λη­νι­κό χρέος και αφού είδε πίσω από την από­φα­ση «το δια­βο­λι­κό χέρι του Σόι­μπλε», είπε:

«Για πολ­λο­στή φορά θα επα­να­λά­βω ότι στη χώρα μας, όλες οι πο­λι­τι­κές δυ­νά­μεις θα πρέ­πει να ομο­νο­ή­σουν και να συ­νερ­γα­στούν για να χα­ρά­ξουν μια εθνι­κή στρα­τη­γι­κή που θα δώσει ηχηρό μή­νυ­μα στους δα­νει­στές ότι οποια­δή­πο­τε κυ­βέρ­νη­ση κι αν δια­χει­ρί­ζε­ται τις τύχες αυτής της χώρας, δεν θα υπο­κύ­πτει σε ωμούς εκ­βια­σμούς και εχθρι­κές ενέρ­γειες απέ­να­ντί μας».

Τη σκυ­τά­λη πήρε, στην «Κα­θη­με­ρι­νή της Κυ­ρια­κής» 8/1/2017 ο διευ­θυ­ντής της εφη­με­ρί­δας, γνω­στός και μη εξαι­ρε­τέ­ος Αλέ­ξης Πα­πα­χε­λάς, σε άρθρο του το οποίο στην πρώτη έκ­δο­ση είχε τίτλο «Ευ­ρω­δραχ­μή» και στη δεύ­τε­ρη έκ­δο­ση «Ευ­ρω­δραχ­μι­κά», λέ­γο­ντας:

«Η συ­ζή­τη­ση γύρω από το θέμα (σ.σ. της πι­θα­νής εξό­δου της Ελ­λά­δας από την Ευ­ρω­ζώ­νη) δεν πρέ­πει να είναι τα­μπού (…) η συ­ζή­τη­ση διε­ξά­γε­ται ψι­θυ­ρι­στά γύρω σου και υπάρ­χει ο κίν­δυ­νος πά­ντο­τε να βρε­θείς μπρο­στά σε απρό­ο­πτα (σ.σ. το απρό­ο­πτο της εξό­δου από την Ευ­ρω­ζώ­νη;)».

Η συ­νέ­χεια είναι απο­λύ­τως εντυ­πω­σια­κή, αφού εκ­φρά­ζο­ντας την ανη­συ­χία του για το τι θα συμ­βεί σε πε­ρί­πτω­ση εξό­δου από την Ευ­ρω­ζώ­νη (που άρα θε­ω­ρεί πως είναι σο­βα­ρή «υπό­θε­ση ερ­γα­σί­ας»), γρά­φει:

«Το πο­λι­τι­κό μας σύ­στη­μα, με ελά­χι­στες εξαι­ρέ­σεις, είναι ανεύ­θυ­νο και ανε­παρ­κές. Μετά την πρώτη πε­ρί­ο­δο ευ­φο­ρί­ας (σ.σ. τε­λι­κά μπο­ρεί να υπάρ­ξει πε­ρί­ο­δος ευ­φο­ρί­ας και όχι μόνο Κό­λα­ση επί Γης, με δραχ­μή;), θα με­τέ­τρε­πε τη χώρα σε κρά­τος χωρίς κα­νό­νες (σ.σ. τώρα εί­μα­στε κρά­τος με κα­νό­νες, δη­λα­δή με μνη­μό­νιο), με πλη­θω­ρι­σμό που θα θύ­μι­ζε τις πα­λιές έν­δο­ξες ημέ­ρες μας. Κα­νέ­νας επεν­δυ­τής δεν θα την πλη­σί­α­ζε γιατί ακόμη και τώρα, που υπάρ­χει η ευ­ρω­παϊ­κή ομπρέ­λα (σ.σ. ακόμη και τώρα, για αύριο, βλέ­που­με), η Ελ­λά­δα είναι μια εξαι­ρε­τι­κά δύ­σκο­λη χώρα για όποιον θέλει να ρι­σκά­ρει εδώ τα χρή­μα­τά του».

Πριν απ’ αυ­τούς, ο Σταύ­ρος Ψυ­χά­ρης κή­ρυ­ξε, από το «Βήμα της Κυ­ρια­κής» την πα­ρα­μο­νή του Eurogroup της 5ης Δε­κεμ­βρί­ου, την… αντί­στα­ση στους «ξέ­νους δυ­νά­στες» (τους δα­νει­στές), ο άν­θρω­πος που ταυ­τί­στη­κε όσο κα­νέ­νας άλλος με τον «ευ­ρω­παϊ­σμό», ο Κώ­στας Ση­μί­της, με την έκ­δο­ση του βι­βλί­ου του «Υπάρ­χει λύση;» εκτί­μη­σε ότι υπάρ­χει κίν­δυ­νος η Ελ­λά­δα να μην κα­τα­φέ­ρει να βγει στις αγο­ρές, στα ευ­ρω­παϊ­κά Κοι­νο­βού­λια να μην είναι εφι­κτή η υπερ­ψή­φι­ση ενός νέου πα­κέ­του βο­ή­θειας στην Ελ­λά­δα, οπότε η Ελ­λά­δα να οδη­γη­θεί σε χρε­ο­κο­πία και έξοδο από το ευρώ το 2018, ενώ τον ίδιο κίν­δυ­νο επέ­σει­σαν και οι ευ­ρω­βου­λευ­τές του ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ Κώ­στας Χρυ­σό­γο­νος και Στέ­λιος Κού­λο­γλου.  

Η «με­γά­λη ανα­τρι­χί­λα»

Ο κα­τά­λο­γος δεν τε­λειώ­νει εδώ, αλλά δεν είναι απα­ραί­τη­το να τον συ­μπλη­ρώ­σου­με. Είναι φα­νε­ρό ότι την αστι­κή τάξη και τους πο­λι­τι­κούς της εκ­προ­σώ­πους δια­περ­νά­ει η «με­γά­λη ανα­τρι­χί­λα» ότι το μνη­μο­νια­κό πρό­γραμ­μα μπο­ρεί να μπλο­κά­ρει ή και να κα­ταρ­ρεύ­σει και ότι ο ελ­λη­νι­κός κα­πι­τα­λι­σμός μπο­ρεί να γίνει το «πε­ρί­ο­πτο» θύμα της σκλή­ρυν­σης των πο­λι­τι­κών από την πλευ­ρά των δα­νει­στών, που μπο­ρεί να οδη­γή­σει ακόμη και σε έξοδο από το ευρώ και σε χρε­ο­κο­πία.

Οι «κραυ­γές και ψί­θυ­ροι» για το εν­δε­χό­με­νο εξό­δου από το ευρώ εκ­φρά­ζουν κα­ταρ­χήν το φόβο για το απευ­κταίο που γί­νε­ται πλέον πι­θα­νό. Δεν εκ­φρά­ζουν όμως μόνο αυτό. Στο προ­α­να­φερ­θέν άρθρο του Δελ­τί­ου του ΣΕΒ πε­ριέ­χο­νται οι απαι­τή­σεις της αστι­κής τάξης με τη μορφή μα­νι­φέ­στου, υπεν­θυ­μί­ζο­ντας σε ποια Δελ­τία του 2016 ανα­λύ­θη­καν τα επι­μέ­ρους θέ­μα­τα: μεί­ω­ση ερ­γο­δο­τι­κών ει­σφο­ρών, μεί­ω­ση τιμών ενέρ­γειας, άρση «ρυθ­μι­στι­κών εμπο­δί­ων» στην αγορά ερ­γα­σί­ας, ιδιω­τι­κο­ποί­η­ση υπο­δο­μών ιδιαί­τε­ρα στην ενέρ­γεια, επω­φε­λής για τις επι­χει­ρή­σεις δια­χεί­ρι­ση πτω­χεύ­σε­ων και μη εξυ­πη­ρε­τού­με­νων δα­νεί­ων κ.λπ.

Εδώ δεν υπάρ­χουν μόνο οι απαι­τή­σεις των δα­νει­στών προς την κυ­βέρ­νη­ση, αλλά και οι απαι­τή­σεις της ελ­λη­νι­κής αστι­κής τάξης προς την κυ­βέρ­νη­ση και τους δα­νει­στές. Σε όλη τη διάρ­κεια των μνη­μο­νί­ων μέχρι σή­με­ρα, η ελ­λη­νι­κή αστι­κή τάξη είδε τις απαι­τή­σεις της να εν­σω­μα­τώ­νο­νται στα μνη­μό­νια: μεί­ω­ση μι­σθών, διά­λυ­ση ερ­γα­σια­κών σχέ­σε­ων, μεί­ω­ση ει­σφο­ρών κ.λπ. Εκτός αυτών, κα­τά­φε­ρε να απο­φύ­γει τον έλεγ­χο της φο­ρο­δια­φυ­γής αλλά και τις φο­ρο­ε­πι­βα­ρύν­σεις. Τα μνη­μό­νια ήταν μνη­μό­νια για τις ερ­γα­ζό­με­νες τά­ξεις και υπέρ της αστι­κής τάξης. Με το τρίτο μνη­μό­νιο, η αστι­κή τάξη ζητεί να ολο­κλη­ρω­θούν τα οφέλη γι’ αυτήν με την πλήρη «απε­λευ­θέ­ρω­ση» της αγο­ράς ερ­γα­σί­ας και ίσως νέα μεί­ω­ση του κα­τώ­τα­του μι­σθού (κάτι που δεν μπο­ρεί να απαι­τή­σει δη­μό­σια), με το πλιά­τσι­κο των ιδιω­τι­κο­ποι­ή­σε­ων, με τη μεί­ω­ση του ενερ­γεια­κού κό­στους (που ση­μαί­νει ιδιω­τι­κο­ποί­η­ση της ΔΕΗ και «απε­λευ­θέ­ρω­ση» της αγο­ράς ενέρ­γειας), αλλά και με την επω­φε­λή για τις επι­χει­ρή­σεις δια­χεί­ρι­ση των «κόκ­κι­νων» δα­νεί­ων. Το νο­μο­σχέ­διο που ετοι­μά­ζει ο Γ. Στα­θά­κης προ­βλέ­πει ακρι­βώς αυτό το «κού­ρε­μα» των επι­χει­ρη­μα­τι­κών χρεών, αλλά σκο­ντά­φτει στις απαι­τή­σεις των δα­νει­στών για αλ­λα­γή διοι­κή­σε­ων στις επι­χει­ρή­σεις που θα επω­φε­λη­θούν από ένα τέ­τοιο «κού­ρε­μα» και στο φόβο «με­γά­λης εκ­κα­θά­ρι­σης» επι­χει­ρή­σε­ων με υψηλά χρέη. Το γε­γο­νός επί­σης ότι ο έλεγ­χος των τρα­πε­ζών περ­νά­ει στα χέρια των ξένων funds, δυ­σκο­λεύ­ει τη χρη­μα­το­δό­τη­ση των επι­χει­ρή­σε­ων.

Με τη σκλη­ρή τους τα­κτι­κή απέ­να­ντι στην κυ­βέρ­νη­ση, οι «ξένοι δυ­νά­στες» όχι μόνο αρ­νού­νται το ξε­μπλο­κά­ρι­σμα της ομα­λής χρη­μα­το­δό­τη­σης προς τις επι­χει­ρή­σεις, όχι μόνο απει­λούν με έξωση τις διοι­κή­σεις των υπερ­χρε­ω­μέ­νων επι­χει­ρή­σε­ων, αλλά σπρώ­χνουν τα πράγ­μα­τα πέρα από τα όρια αντο­χής της κυ­βέρ­νη­σης και του πο­λι­τι­κού συ­στή­μα­τος, φέρ­νο­ντας όλο και πιο κοντά το εν­δε­χό­με­νο ακόμη και της εξό­δου από την Ευ­ρω­ζώ­νη. Ο φόβος ότι αυτό μπο­ρεί να μην είναι απλώς σκλη­ρή τα­κτι­κή αλλά ίσως και σχέ­διο αρ­χί­ζει να κα­τα­τρώ­ει την αυ­το­πε­ποί­θη­ση και τον ευ­ρω­παϊ­κό οί­στρο της ελ­λη­νι­κής αστι­κής τάξης και των εκ­προ­σώ­πων της. Η συ­ζή­τη­ση για το πώς θα αντι­με­τω­πί­σει το -πι­θα­νό πλέ­ον- «απευ­κταίο» έχει αρ­χί­σει, διότι όπως λέει ο Πα­πα­χε­λάς «υπάρ­χει ο κίν­δυ­νος πά­ντο­τε να βρε­θείς μπρο­στά σε απρό­ο­πτα»...  

Μνη­μό­νιο για ποιον;

Είναι προ­φα­νές ότι η αστι­κή τάξη θα εξα­ντλή­σει τα πε­ρι­θώ­ρια για πα­ρα­μο­νή στην Ευ­ρω­ζώ­νη, αλλά έχει πλέον αρ­χί­σει να συ­ζη­τά­ει και το εν­δε­χό­με­νο της εξό­δου. Είναι επί­σης προ­φα­νές -πρέ­πει να είναι!- ότι σε ένα τέ­τοιο εν­δε­χό­με­νο η αστι­κή τάξη θα πα­λέ­ψει με όλα τα μέσα για να δια­τη­ρή­σει και να επαυ­ξή­σει τα κέρδη που απο­κό­μι­σε από την εφαρ­μο­γή των μνη­μο­νί­ων, δια­τη­ρώ­ντας και κλι­μα­κώ­νο­ντας τις πο­λι­τι­κές λι­τό­τη­τας. Όπως έλεγε ένα σύν­θη­μα του κι­νή­μα­τος την πε­ρί­ο­δο των Φό­ρουμ, «δεν μπο­ρείς να είσαι υπέρ των φτω­χών αν δεν είσαι ενά­ντια στους πλού­σιους». Και με άλλα λόγια: μέσα στην κρίση μπο­ρούν να υπάρ­ξουν πο­λι­τι­κές επι­βο­λής μνη­μο­νί­ων είτε ενά­ντια στην ερ­γα­σία είτε ενά­ντια στο κε­φά­λαιο. Τα τρία μέχρι σή­με­ρα μνη­μό­νια υπήρ­ξαν μνη­μό­νια ενά­ντια στην ερ­γα­σία και υπέρ του κε­φα­λαί­ου. Με πι­θα­νό μπλο­κά­ρι­σμα του μνη­μο­νια­κού προ­γράμ­μα­τος και έξοδο ή «ει­δι­κή σχέση» με το ευρώ, το ίδιο δί­λημ­μα θα τεθεί ξανά. Και η Αρι­στε­ρά θα πρέ­πει να έχει ξε­κά­θα­ρη τα­ξι­κή αντί­λη­ψη καιν πο­λι­τι­κή: κα­τάρ­γη­ση των μνη­μο­νί­ων, ανα­δια­νο­μή υπέρ των ερ­γα­ζό­με­νων τά­ξε­ων, μνη­μό­νιο στο κε­φά­λαιο ως μί­νι­μουμ βάση για ένα με­τα­βα­τι­κό πρό­γραμ­μα προς το σο­σια­λι­σμό.

*Ανα­δη­μο­σί­ευ­ση από την "Ερ­γα­τι­κή Αρι­στε­ρά" που κυ­κλο­φο­ρεί

Κατηγορία ΠΟΛΙΤΙΚΗ
Ετικέτες
Πέμπτη, 12 Ιανουαρίου 2017 05:55

Για το 20ο Συνέδριο του ΚΚΕ

kke_20.jpg

Τζώτζης Βασίλης

Αν θέλαμε να δώσουμε ένα γενικό τίτλο των θέσεων της ΚΕ του ΚΚΕ για το 20ο Συνέδριο, αυτός θα μπορούσε να είναι: «Με τις νέες αποφάσεις πάμε καλά. Αλλά και όπου ΔΕΝ πάμε, είναι επειδή αυτές ΔΕΝ έχουν αφομοιωθεί». Στο κείμενο που ακολουθεί θα σταχυολογηθούν κάποιες βασικές σκέψεις πάνω στις θέσεις της ΚΕ. Ο καλοπροαίρετος αναγνώστης θα διαπιστώσει πως αυτές απορρέουν από το γενικό πνεύμα των θέσεων. Ακριβώς και γι’ αυτό το λόγο ΔΕΝ θα υπάρξουν αποσπάσματα προς επαλήθευση των γραφομένων.

Τέλος το κείμενο θα κρατήσει τους όρους του προσυνεδριακού διαλόγου, ο οποίος θα διεξαχθεί στα κομματικά έντυπα, ενώ ΔΕΝ κατευθύνεται εκεί. Έτσι το κείμενο θα έχει ,αναγκαστικά, έναν πυκνό και τηλεγραφικό χαρακτήρα. Το ίσο δικαίωμα στο Δημόσιο διάλογο ΔΕΝ είναι καλό να παραβιάζεται από κανέναν και για οποιοδήποτε λόγο. Αποτελεί απόδειξη πολιτικού ελλείματος και αδυναμία ιεράρχησης του βασικού από το δευτερεύον, κείμενα – παρεμβάσεις συντρόφων τα οποία προσεγγίζουν σε έκταση τις θέσεις των κεντρικών οργάνων…

Σε κάθε περίπτωση όσοι τα προηγούμενα χρόνια περάσαμε από το ΚΚΕ και τέτοιες μέρες ζούσαμε σε συνεδριακούς ρυθμούς, δεν έχουμε παρά να ευχηθούμε με όλη μας την καρδιά καλή επιτυχία. Τα συνέδρια του ΚΚΕ, είναι πάντα ορόσημα για την πορεία του συνόλου της αριστεράς ,και όχι μόνο, της χώρας μας.

***

Μια επικίνδυνη απόσπαση ή ακόμα και απόσταση

Το σύνολο των θέσεων διαπερνάται από ένα διακηρυκτικό ύφος του στυλ «το ΚΚΕ κατανοεί το ζήτημα με αυτό τον τρόπο». Πολύ περισσότερο η ΚΕ θέτει ως μόνιμο και επιτακτικό καθήκον για την κομματική βάση να αφομοιώσει τις σωστές ,κατά κανόνα, και επαληθευμένες κατευθύνσεις σε πρόγραμμα, κίνημα κλπ. Με αυτό τον τρόπο εξαφανίζονται οι καθοδηγητικές ευθύνες για αυτή την κατάσταση, στο βαθμό που υπάρχει. Είναι ένας έξυπνος τρόπος να αποκηρυχτούν οι ευθύνες της ΚΕ για τις έμπρακτες απολήξεις αυτής της γραμμής που ,ηθελημένα ή άθελα, οδηγούν σε ωμό οικονομισμό και φυγή στο Σοσιαλιστικό απώτερο μέλλον.

Αλήθεια πως τα ανώτερα όργανα κατακτούν αυτό την ποιοτική ,και όχι ποσοτική, διαφορά; ΔΕΝ προβληματίζεται η ΚΕ για την πιθανότητα ύπαρξης «υλικής βάσης» για αυτή την ψαλίδα; ΔΕΝ μπορεί να είναι αποτέλεσμα της ήρεμης 40χρονης κοινοβουλευτικής πορείας, των βουλευτικών αποζημιώσεων, της απόσπασης από την παραγωγή, τα επαγγελματικά στελέχη κλπ; Σε περίοδο όξυνσης των κοινωνικών αντιφάσεων και βαθέματος της καπιταλιστικής κρίσης η διεύρυνση της απόστασης μεταξύ επιτελικής/εκτελεστικής εργασίας, χειρωνακτικής/πνευματικής δουλειάς, ικανότητας παρακολούθησης των εξελίξεων κ.α., αποτελεί επικίνδυνο φαινόμενο για κάθε επαναστατικό κόμμα. Πόσο δε μάλλον την ώρα που αναμένονται μεγάλες καμπές και αναταράξεις στον ταξικό αγώνα.

Η εργατική τάξη πάει στον παράδεισο

Εδώ τα πράγματα γίνονται εξόφθαλμα! Στο κείμενο υπάρχει πλήρης απουσία αναφορών για την εργατική τάξη, όπως αυτή συγκροτείται στη δεύτερη δεκαετία του 21ου αιώνα. Οι αναφορές του 20ου συνεδρίου για την εργατική τάξη θα μπορούσαν να «ταιριάζουν γάντι» στο εργατικό κίνημα της δεκαετίας του ’30. Εργατική τάξη σημαίνει τραγιάσκα, ρεμπέτικο και χειρωνακτική εργασία!! Όσο για τη λανθάνουσα επεξεργασία ότι αυτές οι παραδοχές απορρέουν από τα καθήκοντα της πρωτοπορίας σε στιγμές κλονισμού της αστικής εξουσίας και εξέγερσης ,στα αποφασιστικά σημεία της ταξικής σύγκρουσης, να πούμε πως και έτσι είναι πάλι ελλειμματική…

Κριτική στα σημεία

Συνήθως τα συνέδρια αποτελούν μια αφορμή για βάθεμα και τεκμηρίωση των αναλύσεων, διαπιστώσεων κλπ. Αντίθετα στις θέσεις κριτικής της ΚΕ προς τις άλλες δυνάμεις έχουμε ένα χυδαίο τσουβάλιασμα των πάντων με όχημα τον ευρωσκεπτικισμό, από ακροδεξιές/φασιστικές δυνάμεις (δεξιός ευρωσκεπτικισμός) έως της ΑΝΤ.ΑΡ.ΣΥ.Α. (αριστερός ευρωσκεπτικισμός).

Στην ίδια λογική έχουμε ταύτιση της γραμμής συγκέντρωσης δυνάμεων με τη μορφή προγράμματος ,μεταβατικό, με το γνωστό κυβερνητισμό και τις εμμονές σε κυβέρνηση διαχείρισης του συστήματος.  Αδυναμία εξαγωγής συμπερασμάτων ,σε θεωρητικό & πρακτικό επίπεδο, από την «εισβολή» μαζών ,υπό αστική & μικροαστική ηγεμονία, στο προσκήνιο της ταξικής πάλης. Π.χ. αγανακτισμένοι, Occupy wall street, κ.α. Υποτίμηση της αξίας όξυνσης στο πολιτικό σκηνικό -π.χ. Δημοψήφισμα- με απαντήσεις σε κορυφαία ερωτήματα -ΕΥΡΩ & ΕΕ-, ως πάλη από τα πριν χαμένη εντός του αστικού συστήματος. Άρνηση της απλής παραδοχής ότι ο λαός θα αξιοποιεί τους αστικούς κλυδωνισμούς για να διευρύνει το όποιο ρήγμα, με μια αφήγηση κάποιας «καθαρής γραμμής» με όρους χημικής καθαρότητας. Στατική θεώρηση της εποχής, όσο και «εξωραϊσμό» του πολέμου, ο οποίος ΔΕΝ θα επιταχύνει απλά τις εξελίξεις -διευρύνοντας τις δυνατότητες- , αλλά θα τις στρέψει υποχρεωτικά σε ριζοσπαστική κατεύθυνση.

Ένα ηχηρό χαστούκι, πραγματικό μάθημα

Παρ’ όλα αυτά το ΚΚΕ δίνει μαθήματα σε ελευθεριακές απόψεις ,οι οποίες υπάρχουν κυρίως στο χώρο μας, για τη σύνδεση της κομματικής ανάπτυξης με την αλλαγή των συσχετισμών σε όλα τα επίπεδα ,συνδικαλιστικό – πολιτικό – ιδεολογικό, για τη σύνδεση αντικειμενικού – υποκειμενικού, για τη σημασία της πάλης σε μη επαναστατικές συνθήκες. Η διαφωνία με τη γραμμή/πρακτική εδώ ΔΕΝ παίζει κανένα ρόλο. Η ορθή μεθοδολογία και η έμφαση στη διαπάλη των ιδεών ,εντός και εκτός οργάνωσης, παίζουν τον αποφασιστικό ρόλο. Στην ίδια κατεύθυνση η επικέντρωση στις Κομματικές Οργανώσεις Βάσεις ως «κύτταρα» διεξαγωγής αυτής της πάλης, ΚΑΙ ΟΧΙ ΘΟΛΩΝ μετώπων ή πρωτοβουλιών, ατέρμονων συζητήσεων σε νεκρές σελίδες χαρτί με τη «ρόδα να γυρίζει στον αέρα».

Η επαφή με τις ευρύτερες μάζες ,ορθά επισημαίνεται, πως μπορεί να γίνει ΜΟΝΑΧΑ με όχημα την πρωτοπορία της εργατικής τάξης και το ΠΟΛΙΤΙΚΟ της κίνημα! Ας θυμηθούμε την πλημμυρίδα των μικροαστικών ιδεών στις πλατείες των αγανακτισμένων, ποιο άλλο θα μπορούσε να ήταν το όχημα για τον όποιο ,σοβαρό, επηρεασμό αυτού του κόσμου;

Π.χ.  είναι τελείως διαφορετικό να λες «είμαι ο Βασίλης και είμαι καλά, είμαι μέλος του ΝΑΡ και ήρθα να σας πω την αλήθεια», από το να οργανώνεις/κατευθύνεις την πολιτική δράση, ώστε να ακουστεί την κρίσιμη στιγμή «είμαι ο πρόεδρος της εργοστασιακής επιτροπής του τάδε εργοστασίου, κλιμακώστε την πάλη σας! Εμείς παράγουμε τα πάντα, σε περίπτωση «black out» έχουμε τις δυνατότητες να συνεχίσουμε την παραγωγή και να νικήσουμε!»

Αυτή η πάλη ΔΕΝ μπορεί να αντιμετωπίζει την Εργατική τάξη στη σφαίρα της κυκλοφορίας, ούτε ως γραμμική συνέχεια της εκλογικής στήριξης στη Σοσιαλδημοκρατία! Αυτή η πάλη θα διεξαχθεί «έξω και απέναντι» σε ΓΣΕΕ/ΑΔΕΔΥ, στην οργάνωση αποκλειστικά της τάξης για να πουλήσει «ακριβότερα» το εμπόρευμα εργατική δύναμη!

Τζώτζης Βασίλης

Ξάνθη 10/1/2017

Υ.Γ. Σε μια επόμενη παρέμβαση με αφορμή ΚΑΙ το διάλογο για το 4ο συνέδριο της νΚΑ, ΟΣΟ και τα σημειώματα του σ. Π.Μ. για το τι θα μπορούσε να πάει αλλιώς θα ασχοληθούμε με το ζήτημα υποκειμενικών VS αντικειμενικών δυνατοτήτων!

πηγη: pandiera.gr

Κατηγορία ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΝΤΑ
Ετικέτες
Τρίτη, 10 Ιανουαρίου 2017 08:18

Τεράστιο παγόβουνο «ετοιμάζεται» να αποσπαστεί από την Ανταρκτική

_παγόβουνο_ετοιμάζεται_να_αποσπαστεί_από_την_Ανταρκτική.jpg

Ένα παγόβουνο που καλύπτει μια επιφάνεια 5.000 τετραγωνικών χιλιομέτρων (σχεδόν η έκταση του Μπαλί στην Ινδονησία) ενδέχεται σύντομα να αποκολληθεί από την κρηπίδα πάγου της δυτικής Ανταρκτικής, όπως προειδοποιούν οι ερευνητές του Πανεπιστημίου Σουόνσι (Βρετανία).

«Ένα παγόβουνο, που ενδεχομένως είναι ένα από τα 10 μεγαλύτερα που έχουν ποτέ εντοπιστεί, ετοιμάζεται να αποσπασθεί από την Ανταρκτική» επισημαίνουν οι επιστήμονες σε ένα δελτίο τύπου.

H κρηπίδα πάγου (γνωστή και ως "Larsen C") είναι 85 φορές μεγαλύτερη από το Μανχάταν, βρίσκεται στο δυτικό τμήμα της ηπείρου και το πάχος της φθάνει τα 350 μέτρα.

Εδώ και χρόνια, οι επιστήμονες παρατηρούν τη ρωγμή που έχει σχηματιστεί σε αυτήν την περιοχή και που πλέον υπερβαίνει σε μήκος τα 150 χιλιόμετρα.

Όμως «τον Δεκέμβριο αυτή η ρωγμή επεκτάθηκε κατά 18 χιλιόμετρα και δεν απομένουν παρά περίπου 20 χιλιόμετρα προτού να μην αποτελεί πλέον τμήμα της κρηπίδας πάγου».

«Θα ένιωθα έκπληξη στην περίπτωση που αυτό δεν αποκολληθεί τους επόμενους μήνες» είπε ο Άντριαν Λάκμαν, ένας από τους ερευνητές, σε ένα δελτίο τύπου, κάνοντας λόγο για «ένα τεράστιο γεωγραφικό συμβάν που θα αλλάξει το τοπίο» αυτής της περιοχής.


Πηγή: skai.gr
Κατηγορία ΥΓΕΙΑ
Ετικέτες
Τρίτη, 10 Ιανουαρίου 2017 08:16

Χαμηλές προσδοκίες στη Γενεύη για το Κυπριακό

.jpg

Η εκρηκτική εσωτερική κατάσταση στην Τουρκία εμποδίζει οποιαδήποτε βιώσιμη λύση.

Δύο ημέρες πριν το ραντεβού της Γενεύης, οι ειρηνευτικές διαπραγματεύσεις για το Κυπριακό βρίσκονται επί ξυρού ακμής. Όπως αναγνώρισε ο Έλληνας υπουργός Εξωτερικών Νίκος Κοτζιάς, στη χθεσινή συνάντησή του με τον Τούρκο ομόλογό του, Μεβλούτ Τσαβούσογλου, στη Νέα Υόρκη, δεν επετεύχθη η παραμικρή προσέγγιση. Μέχρι τη στιγμή που γράφονταν αυτές οι γραμμές, αμφίβολη παρέμενε ακόμη και η μετάβαση των Τσίπρα και Ερντογάν στη Γενεύη, ενώ η Αθήνα είχε αποκλείσει εκ των προτέρων συνάντηση των δύο ανδρών.

Με αυτά τα δεδομένα, οι διαπραγματεύσεις της Γενεύης εμφανίζονται θνησιγενείς προτού καν ξεκινήσουν. Η τεχνητή αισιοδοξία που είχε καλλιεργηθεί από κύκλους της Λευκωσίας, της Αθήνας και ξένων δυνάμεων για την προσέγγιση Αναστασιάδη- Ακιντζί, διαψεύσθηκε από τις εξελίξεις. Ο βασικός παράγοντας που οδηγεί, κατά τα φαινόμενα, σε αδιέξοδο είναι η άρνηση της Άγκυρας να συζητήσει τα θεμελιώδη ζητήματα σχετικά με την κατάργηση του καθεστώτος των εγγυήσεων και την αποχώρηση των τουρκικών στρατευμάτων από το νησί. Αν υπήρχε στοιχειώδης ρεαλισμός, Αθήνα και Λευκωσία θα έπρεπε εξ αρχής να εκτιμήσουν ότι παρόμοιες, στρατηγικής σημασίας υποχωρήσεις από την πλευρά της Τουρκίας ήταν όνειρα θερινής νυκτός, τουλάχιστον στη δεδομένη συγκυρία.

Την ίδια εβδομάδα που θα πραγματοποιούνται στη Γενεύη οι διαπραγματεύσεις για το Κυπριακό, στην Άγκυρα η τουρκική Εθνοσυνέλευση θα συζητά τη συνταγματική μεταρρύθμιση που επιθυμεί διακαώς ο Ερντογάν, προκειμένου να θεσπιστεί προεδρικό σύστημα, που θα νομιμοποιεί τις υπερεξουσίες του. Πρόκειται για τον κορυφαίο πολιτικό στόχο του Ερντογάν, τον οποίο ο ισλαμιστής πολιτικός επιδιώκει με επιμονή στα 14 χρόνια από την άνοδο του κόμματός του, ΑΚΡ, στην εξουσία. Για να τον πετύχει, έχει οικοδομήσει μια επικίνδυνη, αντιδραστική συμμαχία του ΑΚΡ με το ακροδεξιό κόμμα ΜΗΡ (Γκρίζοι Λύκοι) πάνω σε υπερεθνικιστική βάση. Ενδεχόμενες, σημαντικές υποχωρήσεις του στο Κυπριακό τη δεδομένη στιγμή θα έθεταν σε κίνδυνο αυτή τη συμμαχία και, μαζί μ’ αυτήν, το όνειρο της ζωής του προέδρου- σουλτάνου.

Πολύ περισσότερο που εδώ και μήνες η Τουρκία ζει σε ατμόσφαιρα εθνικιστικής ψύχωσης, που καλλιεργείται μεν από το ΑΚΡ, αλλά επεκτείνεται σε ολόκληρο το πολιτικό φάσμα (με την Κεμαλική αντιπολίτευση του CHP συχνά να πλειοδοτεί σε ρεβανσιστικές διακηρύξεις για τα ελληνικά νησιά του Αιγαίου) με εξαίρεση το αριστερό, φιλοκουρδικό HDP, που τελεί υπό διωγμόν, και την εξωκοινοβουλευτική Αριστερά. Η ατμόσφαιρα αυτή, πέραν των εσωτερικών σκοπιμοτήτων, απηχεί τους φόβους μεγάλου μέρους του τουρκικού κατεστημένου ότι οι ανακατατάξεις που έχουν δρομολογηθεί στη Συρία και το Ιράκ από τους Δυτικούς συμμάχους τους ενδέχεται να ζημιώσουν την Τουρκία, πρωτίστως στο καυτό, κουρδικό μέτωπο. Το αποτυχημένο πραξικόπημα της 15ης Ιουλίου, το οποίο στη συνείδηση της πλειονότητας των Τούρκων ενθαρρύνθηκε από τις ΗΠΑ, ήρθε να ενισχύσει τον πληγωμένο, τουρκικό εθνικισμό.

Χαρακτηριστικές του κλίματος που έχει δημιουργηθεί στις σχέσεις Τουρκίας- ΗΠΑ ήταν οι χθεσινές δηλώσεις του Τούρκου υπουργού Άμυνας Φικρί Ιζίκ, σύμφωνα με τις οποίες η κυβέρνησή του είναι πιθανό να απαγορεύσει στο ΝΑΤΟ να συνεχίσει να χρησιμοποιεί τη βάση του Ιντσιρλίκ για επιχειρήσεις στη Συρία. Μάλιστα, ο Ιζίκ έφτασε να θέσει, για πρώτη φορά, σε αμφισβήτηση ακόμη και αυτή τη συμμαχική σχέση της χώρας του με το ΝΑΤΟ. Δικαιολογώντας τις απειλητικές δηλώσεις του, υποστήριξε ότι οι ΗΠΑ προσφέρουν στο συροκουρδικό κόμμα PYD όπλα, τα οποία φτάνουν στο ΡΚΚ, που διεξάγει φονικές τρομοκρατικές επιχειρήσεις στην Τουρκία. Επιπλέον, εξέφρασε την απογοήτευσή του για το γεγονός ότι οι Αμερικανοί αρνούνται να ενισχύσουν με αεροπορικές επιδρομές τις επιχειρήσεις του τουρκικού στρατού στο συριακό Βορρά και ιδίως στο Αλ Μπαμπ, όπου οι Τούρκοι συναντούν πεισματική αντίσταση από το Ισλαμικό Κράτος.

Βεβαίως, θα ήταν πολύ πρόωρο να εικάσει κανείς ότι η Τουρκία έχει μπει σε μη αναστρέψιμη πορεία ρήξης με το ΝΑΤΟ και τις ΗΠΑ. Το πιθανότερο είναι ότι η κυβέρνηση Ερντογάν- Γιλντιρίμ θα ρίξει όλη την ευθύνη για τα υπάρχοντα προβλήματα στη διοίκηση Ομπάμα, ελπίζοντας ότι η προεδρία Τραμπ θα ακολουθήσει μια πιο ευνοϊκή, για τα τουρκικά συμφέροντα πολιτική στην περιοχή. Άλλωστε οι Ρεπουμπλικανοί είχαν λιγότερη ανάγκη, παραδοσιακά, να ντύνουν την εξωτερική τους πολιτική με φιοριτούρες περί ανθρωπίνων δικαιωμάτων και εντονότερη τάση να στηρίζονται στις παραδοσιακές χώρες- προγεφυρώματα στη Μέση Ανατολή, όπως το Ισραήλ, η Τουρκία και η Σαουδική Αραβία.

Σε κάθε περίπτωση, η εκρηκτική κατάσταση στο εσωτερικό της Τουρκίας και οι αβεβαιότητες της εποχής Τραμπ στις ΗΠΑ καθιστούν τη σημερινή συγκυρία εντελώς απρόσφορη για στρατηγικές επανατοποθετήσεις στα καίρια προβλήματα, συμπεριλαμβανομένου του Κυπριακού. Βραχυπρόθεσμα, αυτό είναι ίσως το λιγότερο κακό για τους λαούς της Κύπρου, της Ελλάδας και της Τουρκίας- η αναβολή της λύσης είναι καλύτερη από μια ΝΑΤΟϊκή λύση, που θα εμπεριείχε τον σπόρο της μελλοντικής σύγκρουσης. Μεσοπρόθεσμα, μόνο η συνεννόηση, η αλληλεγγύη και η κοινή δράση των φιλειρηνικών, αντιιμπεριαλιστικών, διεθνιστικών δυνάμεων των τριών χωρών μπορεί να ανατρέψει τα σημερινά δεδομένα, που δηλητηριάζουν τη συμβίωσή τους και διατηρούν ενεργό το ηφαίστειο των εθνικιστικών συγκρούσεων.

ΑΡΗΣ ΘΑΛΑΣΣΙΝΟΣ

Σε ένα είδος «ιστορικού», στην πραγματικότητα ανιστόρητου, «συμβιβασμού», το δεξιό ΔΗΣΥ του Ν. Αναστασιάδη και το αριστερό ΑΚΕΛ του Άντρου Κυπριανού έχουν συμπήξει στην πράξη κοινό μέτωπο εναντίον όλων των άλλων κομμάτων και απόψεων στην Κύπρο και στην Ελλάδα κάτω από μια νέα εκδοχή του παλιού σχεδίου Ανάν.

Χωρίς, φυσικά, να υπερασπιζόμαστε τα άλλα κόμματα της Κύπρου, θεωρούμε ότι το ετερόκλητο αυτό κυπριακό μέτωπο ΔΗΣΥ – ΑΚΕΛ, το οποίο ακολουθούν, με επιμέρους διαφορές, όλα τα μνημονιακά κόμματα της Ελλάδας, από τον ΣΥΡΙΖΑ έως τη ΝΔ, είναι ένα μέτωπο για μια «λύση» στην Κύπρο που δεν θα είναι βιώσιμη και κυρίως δεν θα διασφαλίζει την Κύπρο ως ενιαίο, κυρίαρχο και ανεξάρτητο ομόσπονδο κράτος, χωρίς ξένες βάσεις και στρατούς και με λειτουργική αποτελεσματικότητα.

Κ.Μ

Κοινό μέτωπο ΔΗΣΥ και ΑΚΕΛ απέναντι στις άλλες φωνές στην Κύπρο

Οι ηγέτες των δύο μεγαλύτερων κομμάτων της Κύπρου, του κεντροδεξιού Δημοκρατικού Συναγερμού και του αριστερού Ανορθωτικού Κόμματος Εργαζόμενου Λαού (ΑΚΕΛ) επέκριναν τα μικρά κόμματα του ενδιάμεσου χώρου, γιατί ακόμη και τις παραμονές της διάσκεψης της Γενεύης επιδίδονται σε πολεμική εναντίον του προέδρου της Κύπρου Νίκου Αναστασιάδη σε σχέση με τις διαπραγματεύσεις.

Ο πρόεδρος του ΔΗΣΥ Αβέρωφ Νεοφύτου είπε ότι οι πολιτικές δυνάμεις με τις δημόσιες τοποθετήσεις τους δηλητηριάζουν την ατμόσφαιρα, όσο πλησιάζουν καθοριστικές εξελίξεις στο Κυπριακό.

«Ακόμα και την καλύτερη λύση να πετύχουμε, αυτές οι πολιτικές δυνάμεις δεν πρόκειται να την αποδεχθούν», είπε ο κ. Νεοφύτου, επισημαίνοντας ότι οι διαπραγματεύσεις προσφέρουν την καλύτερη προοπτική για λύση του Κυπριακού.

Διερωτήθηκε τι θα πράξουν τα πέντε κόμματα του Κέντρου, εάν στις 12 Ιανουαρίου, ο κ. Αναστασιάδης πετύχει στις συνομιλίες κατάργηση του συστήματος Εγγυήσεως του 1960.

«Είναι καιρός να σταματήσουν να κάνουν μαθήματα πατριωτισμού στους άλλους», είπε ο κ. Νεοφύτου.

Ο γενικός γραμματέας της Κ.Ε. του ΑΚΕΛ Άντρος Κυπριανού επανέλαβε την έκκλησή του για μορατόριουμ δηλώσεων ώστε να μη προκληθεί βλάβη στη διαδικασία της Γενεύης, ενώ σημείωσε ότι θέση του κόμματός του είναι πως όσα λιγότερο λέγονται δημοσίως αυτή την περίοδο τόσο το καλύτερο είναι για το εθνικό πρόβλημα.

«Δυστυχώς κάποια κόμματα δεν βάζουν πάνω από όλα το εθνικό συμφέρον αλλά τις κομματικές σκοπιμότητες» ανέφερε.

ΠΗΓΗ: iskra.gr

Κατηγορία ΒΟΥΛΗ
Ετικέτες
Σελίδα 3845 από 4476
  • Τελευταια
  • Δημοφιλή

Συγκέντρωση διαμαρτυρίας στο ΥΕΝ Τετάρτη…

28-04-2026

Διαβάστε Περισσότερα

1 ΜΑΗ 2026 ΠΡΟΚΗΡΥΞΗ Απεργούμε-διαδηλώνο…

27-04-2026

Διαβάστε Περισσότερα

Αλληλεγγύη των Ναυτεργατών. Η τρομοκρατ…

26-04-2026

Διαβάστε Περισσότερα

Πρόγραμμα δράσης της ΠΕΝΕΝ την ημέρα της…

25-04-2026

Διαβάστε Περισσότερα

Ο ανισόρροπος ηγέτης του πλανήτη τινάζει…

19-04-2026

Διαβάστε Περισσότερα

Καταδικάζουμε την μεταφορά δυνάμεων των …

19-04-2026

Διαβάστε Περισσότερα

Χορήγηση Οικονομικής Ενισχύσεως σε Ορισμ…

19-11-2014

Διαβάστε Περισσότερα

Προϋποθέσεις απόκτησης αποδεικτικών Ναυτ…

20-05-2016

Διαβάστε Περισσότερα

Έκτακτο οικονομικό βοήθημα στους ναυτικο…

29-11-2016

Διαβάστε Περισσότερα

Χορήγηση έκτακτης οικονομικής ενισχύσεως…

25-04-2016

Διαβάστε Περισσότερα

ΣΧΕΤΙΚΑ ΜΕ ΤΟ ΚΟΙΝΩΝΙΚΟ ΜΕΡΙΣΜΑ ΣΤΟΥΣ ΔΙ…

11-12-2018

Διαβάστε Περισσότερα

Έκτακτο επίδομα Χριστουγέννων 2018 για τ…

27-11-2018

Διαβάστε Περισσότερα
 
Καλώς ήρθατε στην νέα μας ιστοσελίδα.