Η κατανόηση της δυναμικής που αναπτύσσεται στα συνταξιοδοτικά συστήματα, απαιτεί μεθοδολογικά την διάκριση μεταξύ του αριθμού των συνταξιούχων και της συνταξιοδοτικής δαπάνης. Κι’ αυτό γιατί τα δύο αυτά μεγέθη δεν μεταβάλλονται στη διάρκεια του χρόνου με τον ίδιο ρυθμό. Η αιτία αυτής της αναντιστοιχίας μεταξύ του ρυθμού μεταβολής των δύο μεγεθών οφείλεται, κατά βάση, στην μεταβίβαση της σύνταξης ενός θανόντος ατόμου στην σύζυγο ή/και τα παιδιά του. Για παράδειγμα μπορεί ο αριθμός των συνταξιούχων να αυξάνει με ρυθμό 1% και η συνταξιοδοτική δαπάνη να αυξάνει με ρυθμό 2,5%.

Αυτό οφείλεται στο γεγονός της μεταβίβασης της σύνταξης στα δικαιούχα μέλη του θανόντος συνταξιούχου. Λαμβάνοντας υπόψη τον αριθμό των νέων συνταξιοδοτήσεων και τον αριθμό των θανάτων συνταξιούχων από το 2000 μέχρι σήμερα και χρησιμοποιώντας αναλογιστικά μοντέλα προβολών εκτιμάται ότι η συνταξιοδοτική δαπάνη θα διαμορφωθεί στο επίπεδο των 32,8 δις ευρώ το 2021, με την παραδοχή ότι το μέσο επίπεδο των συντάξεων θα παραμείνει στα επίπεδα που έχουν διαμορφωθεί τον Ιούνιο του 2017 (722 ευρώ (μικτά) μέση κύρια σύνταξη και 170ευρώ (μικτά) μέση επικουρική σύνταξη). Άρα στην πραγματικότητα, η συνταξιοδοτική δαπάνη δεν μειώνεται από 30,2 δις (2017) σε 27,1 δις ευρώ (μεσοπρόθεσμο πρόγραμμα) το 2021, αλλά από 32,8 δις ευρώ σε 27,1 δις ευρώ. Αυτό σημαίνει ότι οι επακόλουθες μειώσεις εκτιμώνται σε 5,7 δις ευρώ και όχι σε 3,1 δις ευρώ (30,2 δις ευρώ – 27,1 δις ευρώ). ‘Όμως, το παράδοξο που παρατηρείται είναι ότι στα 27,1 δις ευρώ που ορίζει ως συνταξιοδοτική δαπάνη το μεσοπρόθεσμο πρόγραμμα δημοσιονομικής σταθερότητας το 2021, ο συντελεστής συνταξιοδοτικές δαπάνες προς ΑΕΠ μπορεί να επιτευχθεί στο ανώτερο όριο του 16% (όπως ορίζεται στον Ν.4387/2016) με ΑΕΠ περίπου 171,3 δις ευρώ, όταν το ΑΕΠ του 2016 ήταν 175,4 δις ευρώ. Με άλλα λόγια, η αντίφαση που εντοπίζεται, συνίσταται στο γεγονός ότι ενώ οι δανειστές από την μία πλευρά προβλέπουν ότι ο ρυθμός μεταβολής του ΑΕΠ θα είναι άνω του 2% ετησίως, από την άλλη πλευρά επιδιώκουν ένα ύψος συνταξιοδοτικής δαπάνης (16% του ΑΕΠ), το οποίο επιτυγχάνεται ακόμη και με συνθήκες στασιμότητας μέχρι και το 2021.

Το ερώτημα που προκύπτει είναι: γιατί αφού οι δανειστές πιστεύουν σε υψηλούς ρυθμούς ανάπτυξης, επιβάλλουν εκ των προτέρων την μείωση του επιπέδου των συντάξεων, προκειμένου ο δείκτης συνταξιοδοτικές δαπάνες προς ΑΕΠ να διαμορφωθεί στο ανώτερο όριο (16% του ΑΕΠ), το οποίο επιτυγχάνεται ακόμη και με συνθήκες στασιμότητας? Μήπως, όπως από το 2010 μέχρι σήμερα, οι προβλέψεις και οι εκτιμήσεις των δανειστών βασίζονται, για τους δικούς τους λόγους, σε ευμετάβλητα στατιστικά στοιχεία τα οποία δεν έχουν καμία σχέση με την οικονομική και κοινωνική πραγματικότητα της χώρας μας, γεγονός που τους οδηγεί, όπως προκύπτει εκ του αποτελέσματος, στην επιβολή συνεχών περικοπών των συντάξεων χωρίς την ύπαρξη αντικειμενικών και επιστημονικά τεκμηριωμένων στοιχείων?

Αξίζει να σημειωθεί ότι με βάση το μεσοπρόθεσμο πρόγραμμα δημοσιονομικής σταθερότητας 2017-2021, ο προβλεπόμενος στόχος της συνταξιοδοτικής δαπάνης ύψους 27,1 δις ευρώ θα οδηγήσει το επίπεδο της μέσης κύριας σύνταξης στα 620 ευρώ (μικτά) από 722 ευρώ (μικτά) που είναι σήμερα και την επικουρική σύνταξη θα την οδηγήσει κάτω από τα 150 ευρώ (μικτά), (144 ευρώ περίπου), με ό,τι αυτό αρνητικά συνεπάγεται για το βιοτικό επίπεδο των συνταξιούχων και την κοινωνική συνοχή στην χώρα μας. Έτσι, οι δανειστές ή κάνουν κάποιο σοβαρό λάθος στις εκτιμήσεις και τις μελέτες τους ή υποκρίνονται με τις προβλέψεις τους για την ανάπτυξη, πιστεύοντας στην ουσία ότι αυτή δεν μπορεί να επιτευχθεί με τα επιβαλλόμενα μέτρα δημοσιονομικής πειθαρχίας και λιτότητας ή αποκρύπτουν την πραγματικότητα, η οποία συνίσταται στην λανθασμένη επιστημονικά και αδιέξοδη επιλογή της μείωσης της συνταξιοδοτικής δαπάνης (αριθμητής) με περικοπές των συντάξεων και όχι με την αύξηση του ΑΕΠ (παρανομαστής), σε συνδυασμό με την σύνδεση του συστήματος κοινωνικής ασφάλισης με τα πρωτογενή πλεονάσματα και την εξυπηρέτηση του χρέους. Κατά συνέπεια, με αφετηρία αυτά τα δεδομένα, επιβάλλεται, η εφαρμογή των προαπαιτούμενων μέτρων μείωσης (2019) των συντάξεων (κύριων και επικουρικών) να τεθεί υπό αίρεση και αποτροπή καθώς και υπό σοβαρή επανεξέταση.

πηγή: iskra.gr

Μείωση της συνταξιοδοτικής δαπάνης κατά 5,7 δισ. ευρώ το 2021, δείχνουν τα στοιχεία που περιλαμβάνονται στο Μεσοπρόθεσμο, με αποτέλεσμα η μέση κύρια σύνταξη να φτάσει τα 620 ευρώ μεικτά και η μέση επικουρική μόλις τα 144 ευρώ.

Αυτό προκύπτει από επιστημονική μελέτη των Σάββα Γ. Ρομπόλη (ομότιμου καθηγητή Παντείου Πανεπιστημίου) και Βασίλειου Γ. Μπέτση (υποψ. διδάκτορα Παντείου), την οποία παρουσιάζουν Τα Νέα.

Ειδικότερα, σύμφωνα με τη μελέτη, εάν διατηρούνταν οι συντάξεις στα σημερινά επίπεδα (722 ευρώ μεικτά), το 2021 η συνολική δαπάνη θα έφτανε τα 32,8 δισ. ευρώ. Στο Μεσοπρόθεσμο Πρόγραμμα Δημοσιονομικής Σταθερότητας (ΜΣΠΔ) όμως προβλέπεται ότι η συνταξιοδοτική δαπάνη τη συγκεκριμένη χρονιά θα διαμορφωθεί στα 27,1 δισ.

Άρα, η μείωση στις συντάξεις δεν θα είναι 3,1 δισ. αλλά 5,7 δισ. Κατά συνέπεια, η μέση κύρια σύνταξη θα μειωθεί κατά 102 ευρώ τον μήνα: από 722 ευρώ (μεικτά) το 2017 στα 620 μεικτά το 2021. Η δε μέση επικουρική σύνταξη θα μετατραπεί σε επίδομα των 144 ευρώ τον μήνα (μεικτά).

Σύμφωνα με τη μελέτη, το παράδοξο που παρατηρείται είναι ότι στα 27,1 δισ. που ορίζει ως συνταξιοδοτική δαπάνη το ΜΣΠΔ το 2021, ο συντελεστής συνταξιοδοτικές δαπάνες προς ΑΕΠ μπορεί να επιτευχθεί στο ανώτερο όριο του 16% (όπως ορίζεται στον Ν. 4387/2016) με ΑΕΠ περίπου 171,3 δισ. ευρώ, όταν το ΑΕΠ του 2016 ήταν 175,4 δισ. ευρώ.

πηγή: iskra.gr

Δείτε το βίντεο της WWF GREECE στο ακόλουθο λινκ:

https://www.youtube.com/watch?v=O3Md37Wybvk

Πηγή: kathimerini.gr

Το τελευταίο χρονικό διάστημα στον χώρο της Ναυτιλίας βρίσκεται στο επίκεντρο σχετικών συζητήσεων και συναντήσεων (κυβέρνησης – ΥΕΝ – τραπεζίτες και εφοπλιστές) η έκδοση ναυτιλιακών ομολόγων.

Το πρωτοφανές και απίστευτο είναι ότι η πρωτοβουλία φαίνεται να έχει αναληφθεί από την συγκυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ και τον αρμόδιο Υπουργό Ε.Ν. κ. Π. Κουρουμπλή.

Η ενεργός ανάμειξη της κυβέρνησης και του αρμόδιου Υπουργού σε ένα θέμα το οποίο αφορά την επιχειρηματική δράση του εφοπλιστικού κεφαλαίου δείχνει την πλήρη συμπόρευση και ταύτιση της κυβέρνησης με τις επιχειρηματικές του επιδιώξεις τις οποίες η κυβέρνηση στηρίζει αναφανδόν σε όλες τις πτυχές.

Σε μια περίοδο που η αντιλαϊκή κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ έχει συντρίψει τα κοινωνικοασφαλιστικά και εργασιακά δικαιώματα των εργαζομένων και των συνταξιούχων, έχει επιβάλει μια ασύλληπτη φοροεπιδρομή στα φτωχά λαϊκά στρώματα, την ίδια αυτή στιγμή παίρνει πρωτοβουλίες με τις οποίες δίνει ρεσιτάλ υποτακτικότητας στο κομπραδόρικο εφοπλιστικό κεφάλαιο δείχνοντας με τον τρόπο αυτό ότι είναι πιστός υπηρέτης στην πολιτική της στήριξης της ανταγωνιστικότητας των επιχειρήσεών του.

Με την συγκεκριμένη πρωτοβουλία καθίσταται σαφές ότι επιχειρεί να τους διευκολύνει να βρουν «φθηνό χρήμα» για τις ιδιωτικές τους μπίζνες ενώ ταυτόχρονα προστατεύει εντός και εκτός Ελλάδας (βλέπε Ευρωπαϊκή Ένωση) την ασύδοτη και προκλητική φοροασυλία τους.

Στο πλαίσιο αυτής της υποταγής ο Υπουργός Ε.Ν πραγματοποιεί συσκέψεις (και τις πολύδιαφημίζει) και συναντήσεις υπηρεσιακών κυβερνητικών παραγόντων, μεγαλοεφοπλιστών και τραπεζιτών έτσι ώστε να διευκολυνθεί η έκδοση ναυτιλιακών ομολόγων στο ελληνικό χρηματιστήριο.

Τα κρισιακά φαινόμενα που εμφανίζονται στην παγκόσμια καπιταλιστική οικονομία έχουν οδηγήσει σε πτώση της ναυλαγοράς σε ορισμένους τύπους πλοίων, γεγονός που καθιστά το διεθνές τραπεζικό σύστημα εξαιρετικά διστακτικό στο να χρηματοδοτήσουν εφοπλιστικά κεφάλαια στην Ναυτιλία (ή το κάνουν ακριβά). Άλλωστε είναι γνωστές και μια σειρά χρεοκοπίες Ναυτιλιακών εταιριών (HANGINκ.λπ).

Το ελληνικό εφοπλιστικό κεφάλαιο και κυρίως αυτοί που είναι στην κορυφή της Ναυτιλιακής πυραμίδας και είναι γνωστές οι σχέσεις και οι προσβάσεις τους στο διεθνές τραπεζικό σύστημα, όχι μόνο δεν λένε όχι στο «φθηνό χρήμα» αλλά αντίθετα όπως προκύπτει στηρίζουν και ενθαρρύνουν την κυβερνητική πρωτοβουλία να τους δοθεί, από την κατά τα άλλα αιμορραγούσα από την κρίση και τα μνημόνια ελληνική οικονομία.

Σε μια χρονική περίοδο που η συντριπτική πλειοψηφία των λαϊκών νοικοκυριών στενάζουν από χρέη, το εφοπλιστικό κεφάλαιο με την συνδρομή της κυβέρνησης θέλει να βάλει χέρι στα λίγα δανειακά διαθέσιμα της οικονομίας!!

Και στην κατεύθυνση αυτή η συγκυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ προστρέχει να τους υπηρετήσει διαγκωνιζόμενη με την Ν.Δ και επιδεικνύοντας την πιο δουλική συμπεριφορά!!!

Τίθεται αντικειμενικά το ερώτημα τίνος συμφέροντα εξυπηρετεί η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ και ο Υπουργός Ε.Ν με τις ιδιωτικές επιχειρηματικές μπίζνες του εφοπλισμού;

Γιατί επιδεικνύει μια τέτοια δουλοπρεπή στάση απέναντι στο εφοπλιστικό κεφάλαιο την στιγμή που ο ελληνικός λαός και οι εργαζόμενοι στενάζουν από την ασκούμενη αντιλαϊκή και μνημονιακή πολιτική και οι κυβερνητικοί αξιωματούχοι περί άλλων τυρβάζουν;

Οι Ναυτιλιακές εφοπλιστικές εταιρίες δεν μπορούν μόνες τους να διαχειριστούν τα συμφέροντα και τις επιχειρηματικές τους επιδιώξεις;

Πώς η κυβέρνηση πρωτοστατεί υπέρ των επιχειρηματικών τους συμφερόντων ενώ οι αρμόδιοι Υπουργοί τσακίζουν τα εργασιακά και κοινωνικοασφαλιστικά δικαιώματα των Ναυτεργατών και παράλληλα θεωρούν τα αιτήματα του Ναυτεργατικού μας κόσμου και της ΠΕΝΕΝ (όπως π.χ την επαναφορά της επάνδρωσης στα Ε/Γ-Ο/Γ πλοία με βάση το Π.Δ 177/74) ως παρωχημένα και αναχρονιστικά;

Και επειδή πίσω από τον καπνό υπάρχει συνήθως φωτιά, μήπως αυτή η άθλια κυβερνητική πρωτοβουλία υποκρύπτει σκοπιμότητα να φορτωθούν νέα βάρη στον ελληνικό λαό;

Μήπως πίσω από τα σχεδιαζόμενα Ναυτιλιακά ομόλογα κρύβονται νέες φοροαπαλλαγές που θα κληθούν να τις πληρώσουν οι έλληνες πολίτες;

Ή μήπως ακόμη χειρότερα κρύβονται σχεδιασμοί για παροχή δημόσιων εγγυήσεων στα Ναυτιλιακά ομόλογα;

Η χώρα και ο λαός μας έχει χρυσοπληρώσει το παρασιτικό εφοπλιστικό κεφάλαιο το οποίο είναι εντελώς ξεκομμένο από την χώρα, την οικονομία και την κοινωνία και συνεχώς προβάλει νέες αξιώσεις!

Όχι μόνο δεν πρέπει να δοθεί καμιά νέα χαριστική διευκόλυνση αλλά αντίθετα πρέπει να ξηλωθούν και να καταργηθούν όλα τα προνόμιά τους όπως αυτά είναι κατοχυρωμένα και θεσπισμένα στο αντιλαϊκό θεσμικό πλαίσιο.

Η κυβέρνηση και με αυτήν την νέα πρωτοβουλία της δείχνει ότι είναι πιστός υπηρέτης του μεγάλου κεφαλαίου και των εφοπλιστών. Αυτήν την πολιτική αντιμάχεται η ΠΕΝΕΝ και θα συνεχίσει ασυμβίβαστα τον αγώνα της για την ανατροπή της. Για μια Ναυτιλία που θα υπηρετεί τα λαϊκά και εργατικά συμφέροντα!!

Νταλακογεώργος Αντώνης