Μια αγωνιστική «παράσταση» τελείωσε, ο αγώνας συνεχίζεται!

Με τα μούτρα στην δουλειά έχουν πέσει οι εργαζόμενοι στην καθαριότητα από χθες το βράδυ που ανακοινώθηκε η μη συνεχίσει των κινητοποιήσεων από την ΠΟΕ ΟΤΑ.

Κάτω από πολύ αντίξοες συνθήκες μιας δύσκολης εργασίας δίνουν την μάχη με τα σκουπίδια για δώσουν στους πολίτες της πόλης καθαρές, από τα μικρόβια και τη δυσοσμία.

Τα σκουπίδια έμειναν 11 ημέρες στους δρόμους των πόλεων και των χωριών και την ευθύνη αποκλειστικά και μόνο έχει η κυβέρνηση αφού με την πολιτική της προκάλεσε την ομόφωνη απόφαση του ελεγκτικού συνεδρίου που τους έδειξε την πόρτα της απόλυσης .

Τι έπρεπε να κάνουν αφού σε 10.000 ανθρώπους- 6. 500 λέει το υπουργείο- τους ανακοίνωσαν με βίαιο τρόπο ότι απολύονται όταν οι συμβάσεις τους σύμφωνα με το νόμο έληγαν 31. 12. 2017;

Να σωπάσουν, να συναινέσουν, στην απόλυση τους; Να βάλουν την ουρά κάτω από τα σκέλια, με τη μιζέρια ζωγραφισμένη στα πρόσωπα τους και να φύγουν; όπως συμβαίνει πολλές φορές σε αντίστοιχες περιπτώσεις. Τόλμησαν όρθωσαν το ανάστημα τους ενωμένοι, και έδωσαν ένα αγώνα που φάνταζε αδύνατο, να αποτρέψουν τις απολύσεις, να γίνουν προσλήψεις μονίμου προσωπικού.

Αρκετοί έδιναν μάχη με τον ίδιο τους τον εαυτό, με το σπίτι και το περιβάλλον τους, ανάμεσα στην υποταγή , τον συμβιβασμό και να πάρουν το χαρτί της απολύσεις ή να διαλέξουν το δρόμο της ανυπακοής και του αγώνα.

Με δυστοκία, με επιφυλάξεις, με κριτική στην ηγεσία και τις συνδικαλιστικές παρατάξεις και με έντονο το φόβο για την αναποτελεσματικότητα ενός ακόμα αγώνα, ξεκίνησαν τις κινητοποιήσεις με καταλήψεις και άλλες εναλλασσόμενες μορφές ένα αγώνα που κράτησε 11 μέρες. Που είχε την ταξική συναδελφική στήριξη, αλληλεγγύη πρώτα από όλα των συναδέλφων τους των μονίμων, αυτών που μαζεύουν μαζί πλάι πλάι και τρώνε την μπόχα του σκουπιδιού. Είχαν την ευρύτερη συμπαράσταση, ανοχή, συμπάθεια μεγάλου μέρους της κοινωνίας. Γιατί αυτός ο συμπαθής κλάδος των σκουπιδιάρηδων που καθαρίζει τις βρομιές μας, που τον γνωρίζουν όλοι στη γειτονιά, δίνει την μάχη για το ψωμί με αξιοπρέπεια.

Δεν είναι τυχαίο ότι αρκετό μέρος των πολιτών κρατούσε τα σκουπίδια στο δικό του χώρο και δεν τα έβγαζε στους ξεχειλισμένους κάδους, σεβόμενος τους απεργούς και το περιβάλλον σε συνθήκες καύσωνα. Όσο και αν προσπάθησαν αρκετά Μ. Μ. Ενημέρωσης και κοινωνικά δίκτυα δεν κατάφεραν να στρέψουν τον λαό κατά των απεργών.

Η βρόμικη πολιτική του αστικού μπλοκ εξουσία βρωμάει και μολύνει την κοινωνία περισσότερο από τη δυσοσμία των σκουπιδιών.

Ο Αγώνας τους δημιούργησε μια σημαντική ρωγμή στην μνημονική κυβερνητική πολιτική, υπέρ της σταθερής μόνιμης εργασίας, αφού θα γίνουν προκηρύξεις τουλάχιστον 2500 νέων θέσεων μόνιμων εργαζομένων. Χρειάζεται συνεχιστεί ο αγώνας, να μεγαλώσει η αγωνιστική πίεση στους Δήμους και να κάνουν προσλήψεις μόνιμου προσωπικού σύμφωνα με τις πραγματικές τους ανάγκες , έτσι ώστε να κλείσει η πόρτα για μια νέα γενιά συμβασιούχων.

Εάν δημιουργηθεί κίνημα διεκδίκησης από τους δημάρχους οι προσλήψεις μόνιμης σταθερής εργασίας μπορεί να φτάσουν τις 5-6000. Σε αυτές τις προκηρύξεις θα πάρουν μέρος οι συμβασιούχοι με μόρια προϋπηρεσίας στο αντικείμενο εργασίας αλλά και άνεργοι και όποιος άλλος αναζητά σταθερή εργασία.

Οι καταλήψεις με την μαζική συμμετοχή των εργαζομένων άνοιξαν ένα μονοπάτι, μια χαραμάδα υπέρ των προσλήψεων μόνιμου προσωπικού.

Στην πορεία θα επιδιώξουν μνημόνια, κυβέρνηση, δήμαρχοι να βάλουν εμπόδια, τρικλοποδιές γιατί δεν θέλουν τη μόνιμη σταθερή εργασία, αλλά εργαζόμενους συμβασιούχους ανακυκλώσιμους, χωρίς δικαιώματα χειραγωγήσιμους και με μισθούς πείνας.

Αυτός ο αγώνας με αυτήν την μορφή δεν συνεχίζεται σήμερα, γιατί δεν κατάφεραν οι εργαζόμενοι από τα κάτω να βρουν τρόπους και δρόμους υπέρβασης της συνδικαλιστικής γραφειοκρατίας και του κομματικού συνδικαλισμού, άφησε όμως σημαντική παρακαταθήκη στην κατεύθυνση της ταξικής εργατικής ενότητας και αλληλεγγύης.

Άνοιξε δρόμο στην κατεύθυνση της ανεξάρτητης ταξικής εργατικής χειραφέτησης γιατί το ζητούμενο είναι η τάξη να γίνει τάξη για τον εαυτό της χωρίς μέντορες, στρατηγούς και γραφειοκράτες. Η αγωνιστική συνεύρεση στα καταλυμένα αμαξοστάσια των δήμων, των μονίμων, των αορίστου χρόνου, των συμβασιούχων, παρατασιούχων μαζί με αυτούς που έχουν ακόμη χειρότερη σχέση εργασίας και αμοιβή με το πρόγραμμα της κοινωφελούς εργασίας, ήταν ένα σχολείο ταξικής εργατικής δράσης, ένα ζυμωτήρι αγωνιστικών ιδεών που σίγουρα κέρδισε τις καρδιές ανθρώπων που για πρώτη φορά θα τραβήξουν το δρόμο του αγώνα και όχι της υποταγής και της παραίτησης.

Οι σκουπιδιάρηδες γύρισαν να μαζέψουν τα σκουπίδια με ψιλά το κεφάλι, με αίσθημα ελπίδας και όχι απογοητεύσεις. Αφού δεν θα επιτρέψουν κανένας να απολυθεί μέχρι 31. 3. 2018 που θα λήξει η σύμβαση , όσο και εάν κυβέρνηση, μνημόνια και δήμαρχοι θα το επιθυμούσαν. Πολύ θα δουν τους εαυτούς τους τα παιδιά τους, τους φίλους τους να καταθέτουν αιτήσεις αυτή τη φορά για μόνιμη σταθερή εργασία και όχι για μια ακόμη σύμβαση με ημερομηνία λήξης.

Ο αγώνας τώρα ξεκίνησε ο πόλεμος συνεχίζεται

Η βάρβαρη πολιτική τους μπορεί να ανατραπεί με ανεξάρτητους, ταξικούς αγώνες διαρκείας και εναλλασσόμενες μορφές πάλης.

*Ο Παναγιωτόπουλος Χρήστος είναι εργαζόμενος στην καθαριότητα, μέλος της Ανεξάρτητης Αγωνιστικής Παρέμβασης εργαζομένων Δήμου Βύρωνα.

ΠΗΓΗ: iskra.gr

Τουλάχιστον 10.000 άνθρωποι διαδήλωσαν στο Αμβούργο (βόρεια Γερμανία) κατά της συνόδου κορυφής της Ομάδας των Είκοσι (G20) που θα πραγματοποιηθεί την Παρασκευή και το Σάββατο στην πόλη.

Πρόκειται για την πρώτη μεγάλη διαδήλωση των αντιπάλων της G20, οι οποίοι προγραμματίσουν να πραγματοποιήσουν τουλάχιστον 30 στη διάρκεια της εβδομάδας.

Υπό  βροχή οι διαδηλωτές συγκεντρώθηκαν αργά το πρωί μπροστά από το δημαρχείο του Αμβούργου όπου πολλοί πήραν τον λόγο για να ζητήσουν «μια άλλη πολιτική», να απευθύνουν έκκληση για σεβασμό του περιβάλλοντος ή να επικρίνουν τον Αμερικανό πρόεδρο Donald Trump.

Παράλληλα διαδηλωτές σε κανό και μικρά πλεούμενα ανέβηκαν τον Άλστερ, τον ποταμό που διαρρέει το Αμβούργο.

Μέσα στο λιμάνι του Αμβούργου, μέλη της Greenpeace διαδήλωσαν επίσης μπροστά από ένα φορτηγό πλοίο φορτωμένο κάρβουνο ζητώντας να σταματήσει η χρήση άνθρακα στην παραγωγή ηλεκτρικού.

Οι αρχηγοί κρατών των 20 μεγαλύτερων αναδυόμενων και βιομηχανικών χωρών θα συνεδριάσουν την Παρασκευή και το Σάββατο υπό αυστηρά μέτρα ασφαλείας στο Αμβούργο, όπου αναμένεται να πραγματοποιηθούν πολλές διαδηλώσεις κατά της G20.

Οι οργανωτές αναμένουν να συγκεντρωθούν τις ημέρες αυτές συνολικά πάνω από 100.000 διαδηλωτές.

Οι γερμανικές αρχές εκφράζουν φόβους ότι μπορεί να ξεπάσουν βιαιότητες λόγω της παρουσίας αριστερών εξτρεμιστών. Ο υπουργός Εσωτερικών Τόμας ντε Μεζιέρ δηλώνει στη σημερινή κυριακάτικη έκδοση της Bild ότι οι εξτρεμιστές αυτοί ανέρχονται σε «περισσότερους από 8.000».

Η γερμανική αστυνομία εκφράζει επίσης φόβους ότι πολλές υποδομές μπορεί να αποτελέσουν στόχους και περιμένει επίσης ότι θα πραγματοποιηθούν πολλές δράσεις με στόχο να παρεμποδισθεί η διεξαγωγή της συνόδου της G20, όπως γράφει η εφημερίδα Die Welt επικαλούμενη εσωτερικό έγγραφο του BKA, του εγκληματολογικού τμήματος της γερμανικής ομοσπονδιακής αστυνομίας.

Περίπου 15.000 αστυομικοί θα αναπτυχθούν για την ασφάλεια της συνόδου κορυφής, στους οποίους θα προστεθούν άλλοι 3.800 ομοσπονδιακοί αστυνομικοί που θα επιτηρούν το αεροδρόμιο και τα τρένα.

ΠΗΓΗ: iskra.gr

Ορισμένα γεγονότα στην πολιτική ζωή, συμπυκνώνουν με ιδιαίτερο τρόπο την ταξική φύση του αστικού συστήματος κυριαρχίας, αποκαλύπτοντας ότι τα περί «δημοκρατίας», «ανθρωπίνων δικαιωμάτων», «λαϊκής βούλησης», «συνταγματικής τάξης» κ.ά, είναι νεκρές έννοιες, ενός πολιτικού συστήματος που βρίσκεται σε βαθειά κρίση και ιστορική παρακμή.

Οι τρεις εξουσίες

Στην πολιτική επιστήμη υπάρχει η διάκριση των εξουσιών, σε «νομοθετική», «εκτελεστική» και «δικαστική», έχοντας ευρύτερο πλαίσιο λειτουργίας το Σύνταγμα και τους νόμους. Δυστυχώς στην ελληνική κοινωνία, κυρίως από το 2010 μέχρι σήμερα, με την εφαρμογή των Μνημονίων, βιώνουμε όχι απλά τη στρέβλωση του ρόλου των τριών εξουσιών σε βάρος της λαϊκής βούλησης, αλλά και την υποταγή τους στα υπερεθνικά κέντρα επικυριαρχίας (EE-ΔNT–EKT–EMS), με κορυφαίο το άτυπο όργανο Eurogroup, που αναιρεί κάθε έννοια εθνικής και λαϊκής κυριαρχίας.

Η «νομοθετική εξουσία» με τις πρακτικές του «κατεπείγοντος» και των Πράξεων Νομοθετικού Περιεχομένου (ΠΝΠ), έχει πλήρως ευτελισθεί, με ουσιαστική υποβάθμιση του ρόλου της Βουλής και των βουλευτών (ψηφίζουν κατά κανόνα χωρίς καν να έχουν δει τα πολυσέλιδα κείμενα) και την ουσιαστική υποταγή της στην «εκτελεστική εξουσία» (κυβέρνηση), η οποία με τη σειρά της είναι πλήρως υποταγμένη στις Μνημονιακές δεσμεύσεις και στα κελεύσματα των υπερεθνικών αφεντικών, παράγοντας νομοθετικά «τερατουργήματα», όπως ο πρόσφατος νόμος για τα προαπαιτούμενα της β’ αξιολόγησης με ορίζοντα το ….2060.!! Η τρίτη εξουσία, η «δικαστική», που θεωρείται θεματοφύλακας του Συντάγματος και των νόμων, με πυλώνες τα τρία ανώτατα δικαστήρια (Συμβούλιο Επικρατείας, «Άρειο Πάγο και «Ελεγκτικό Συνέδριο»), είναι κι αυτά πλήρως υποταγμένα στις επιλογές της εκτελεστικής εξουσίας.

Τα τρία δικαστήρια

Ειδικότερα τα τρία δικαστήρια αντί να τηρούν την πεμπτουσία των Συνταγματικών ρυθμίσεων, με καινοφανή σκεπτικά, τις παραβιάζουν βάναυσα, υπηρετώντας της επιλογές των κυβερνήσεων και τελικά της ευρωκηδεμονίας. Πρόσφατο παράδειγμα η απόφαση του «Συμβουλίου Επικρατείας» να κρίνει αντισυνταγματική την πρακτική των παρατάσεων μη παραγραφής των φορολογικών αδικημάτων (λίστες Λαγκάρντ, Μπόργιανς, κ.ά), δίνοντας «συγχωροχάρτι φοροδιαφυγής» σε ισχυρά οικονομικά συμφέρονται (φυσικά πρόσωπα & εταιρίες). Προφανώς για το ΣτΕ θεωρείται «αντισυνταγματική» η πρακτική των παρατάσεων μη παραγραφής φορολογικών αδικημάτων, ενώ θεωρείται «συνταγματική» η εξοντωτική φορολογική επίθεση σε μισθωτούς, συνταξιούχους και λαϊκά στρώματα και επιβολής Μνημονίων στο όνομα του ….«δημοσίου συμφέροντος», σύμφωνα με «γνωμοδότηση» του πριν κάποιο διάστημα. Ωστόσο το άρθρο 4 του Συντάγματος, τονίζει ότι «οι Έλληνες πολίτες συνεισφέρουν χωρίς διάκριση στα δημόσια βάρη, ανάλογα με τη δύναμη τους».! Πως το συγκεκριμένο άρθρο περιφρουρείται κατά το ΣτΕ;

Επίσης ο «Άρειος Πάγος» με τη σειρά του, άσκησε πρόσφατα «αναίρεση» κατά του παραπεμπτικού βουλεύματος του Συμβουλίου Εφετών (999/2017), με το οποίο ασκείτο ποινική δίωξη για απιστία, σε έξι εμπειρογνώμονες του ΤΑΙΠΕΔ (τρεις ξένοι), για σκανδαλώδη πώληση και επαναμίσθωση 28 ακινήτων του ελληνικού δημοσίου (στην περίοδο 2013-14), προκαλώντας ζημιά 580 εκατ. € στο δημόσιο. Τα υπερεθνικά αφεντικά, μέσω του αντιπροέδρου της ΕΕ Β. Ντομπρόφσκις, απαίτηση της απαλλαγή τους, …..διαφορετικά δεν πρόκειται να γίνει εκταμίευση της δόσης της β’ αξιολόγησης.!

Τέλος το «Ελεγκτικό Συνέδριο», έκρινε τελευταία αντισυνταγματική την παράταση των συμβάσεων των εργαζόμενων στους ΟΤΑ, καθώς επίσης και την πληρωμή τους (!!), αναγνωρίζοντας ωστόσο ότι καλύπτουν «πάγιες και διαρκείς ανάγκες». Από την άλλη η μειοψηφία του Ελεγκτικού Συνεδρίου, θεωρεί ότι με βάση το ΠΔ 2004 «για την αποτελεσματικότερη προστασία των εργαζόμενων», οι συμβασιούχοι πρέπει να πληρωθούν και να παραμείνουν στη θέση τους μέχρι τη συμπλήρωση 24μηνου. Στη βάση αυτή αναζητείται κάποια προσωρινή λύση, ενώ η σωστή αντιμετώπιση προφανώς είναι η μονιμοποίηση για την «κάλυψη πάγιων και διαρκών αναγκών». Διερωτόμαστε αν στο σκεπτικό της απόφασης του Ελεγκτικού Συνεδρίου ελήφθη υπ’ όψιν η ρητή αναφορά του Συντάγματος (άρθρο 22), ότι «η εργασία αποτελεί δικαίωμα και προστατεύεται από το Κράτος, το οποίο μεριμνά για τη δημιουργία συνθηκών απασχόλησης όλων των πολιτών».!

Και ο Πρόεδρος….!

Σύμφωνα με το άρθρο 33 του Συντάγματος, ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας ορκίζεται ενώπιον της Βουλής, …. «να φυλάσσει το Σύνταγμα και τους νόμους, να μεριμνά για την πιστή τους τήρηση, να υπερασπίζεται την εθνική ανεξαρτησία και ακεραιότητα της χώρας, να προστατεύει τα δικαιώματα και τις ελευθερίες των Ελλήνων και να υπηρετεί το γενικό συμφέρον του ελληνικού λαού». Η εμφανής αμφισβήτηση της εθνικής κυριαρχίας (κατά Σόιμπλε η Ελλάδα είναι χώρα περιορισμένης κυριαρχίας) και η επιβολή αποφάσεων από ένα άτυπο υπερεθνικό όργανο το Eurogroup (απαράδεκτο κατά το σημερινό Πρόεδρο Δημοκρατίας, Π. Παυλόπουλο, σύμφωνα με ομιλία του στο Παν/μιο Κοΐμπρα της Πορτογαλίας τον περασμένο χρόνο), τι ευθύνες συνεπάγονται για τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας; Ποιος Πρόεδρος και ποια συγκεκριμένα νομοθετήματα απέπεμψε ως αντισυνταγματικά, που αντιβαίνουν το γενικό συμφέρον και πρόοδο του ελληνικού λαού τα τελευταία χρόνια; Ποιο είναι το όριο, παρεμπόδισης της πορείας φτωχοποίησης του ελληνικού λαού, καταβαράθρωσης της οικονομίας και εξανδραποδισμού της νεολαίας;

Όλα τα παραπάνω αποκαλύπτουν το ωμό ταξικό πρόσωπο του αστικού συστήματος κυριαρχίας και υποταγής της άρχουσας ελίτ και των μνημονιακών κομμάτων στα υπερεθνικά αφεντικά, για τη διασφάλιση των στενών, εγωιστικών συμφερόντων της, σε βάρος των μισθωτών, συνταξιούχων, νεολαίας και λαϊκών στρωμάτων. Αυτό το σύστημα κυριαρχίας χρειάζεται με λαϊκούς αγώνες να ανατραπεί, για να ανοίξει ο δρόμος της φιλολαϊκής εξόδου από την κρίση με επικεφαλής μια λαϊκή κυβέρνηση!

*Ο Γιάννης Τόλιος είναι μέλος της Πολιτικής Γραμματείας της «Λαϊκής Ενότητας».

ΠΗΓΉ: iskra.gr

Η απόφαση του Αμερικανού Προέδρου Ντόναλντ Τραμπ να αποσύρει τις ΗΠΑ από τη διεθνή συμφωνία του Παρισιού για το κλίμα, μπορεί να προκαλέσει μη αναστρέψιμη ζημιά στην κλιματική αλλαγή, προειδοποίησε ο διάσημος φυσικός Στίβεν Χόκινγκ. Σε συνέντευξή του στο BBC, ο καθηλωμένος στο αναπηρικό καροτσάκι του Βρετανός επιστήμονας εκτίμησε ότι η στάση του Τραμπ απέναντι στο περιβάλλον δημιουργεί σοβαρούς κινδύνους για τον πλανήτη μας, ο οποίος θα μπορούσε να εισέλθει σε τέτοια ολέθρια πορεία, ώστε να καταλήξει να γίνει μια καυτή κόλαση όπως η Αφροδίτη έγινε κάποτε.