Σήμερα: 30/04/2026
Π.Ε.Ν.Ε.Ν.

Π.Ε.Ν.Ε.Ν.

oikonomia-ifesi-lefta-xreos.jpg

Την ώρα που ο Γ. Βαρουφάκης, παίζοντας ανοιχτά το παιχνίδι της ΝΔ, βγάζει “λάδι και “αθωώνει” τους Σαμαρά και Στουρνάρα, τα “κοράκια” και τα κέντρα της διεθνούς κερδοσκοπίας τρίβουν τα χέρια τους, σε μια περίοδο εκχυλίζουσης ρευστότητας και κατάρρευσης των επιτοκίων διεθνώς, για το κελεπούρι του ελληνικού πενταετούς ομολόγου, που θα τους εξασφαλίσει αποδόσεις, που στους σημερινούς καιρούς δεν έχουν δει ούτε στον ύπνο τους, οι οποίες θα φτάσουν, σύμφωνα με τους πρώτους υπολογισμούς, στα 4,875%, αν και η κυβέρνηση θεωρεί ότι μπορεί να κινηθούν γύρω στο 4,5% (τελικό επιτόκιο του ομολόγου 4,625%).

Η έκδοση του ομολόγου με επιτόκιο σε αυτά τα επίπεδα, την στιγμή που ο ESM των “θεσμών” μας δάνειζε με 0,89%, αντιπροσωπεύει μια μεγάλη ληστεία αρκετά πάνω από 500 εκ. ευρώ σε βάρος του χειμαζόμενου ελληνικού λαού, χώρια τα εκατομμύρια που θα τσεπώσουν σύμβουλοι και ανάδοχες τράπεζες, οι οποίες είναι και οι μεγαλύτερες ξένες τράπεζες, οι οποίες χρυσοπληρώθηκαν για να προωθήσουν στα σίγουρα το προϊόν.

Απόδειξη του βεβιασμένου της κυβερνητικής κίνησης, η οποία έγινε κυρίως ως αντιπερισπασμός για την αλλαγή ατζέντας και ως μια βλακώδης κίνηση στήριξης του νέου success story, ήταν το γεγονός ότι έγινε την ώρα που το ΔΝΤ χαρακτήριζε ως “εξαιρετικά μη βιώσιμο το χρέος”.

Με αυτήν την κίνηση του 5-ετούς η κυβέρνηση θάβει, αντί να αξιοποιήσει την εκτίμηση του ΔΝΤ για να επιδιώξει κούρεμα του χρέους και βγαίνει στις αγορές όταν αυτή η εκτίμηση του ΔΝΤ βαραίνει αρνητικά στο επιτόκιο και τέλος και το χειρότερο, η ίδια η κυβέρνηση βγάζει τα μάτια της χώρας, δηλώνοντας, εκ των πραγμάτων, με την έξοδο στις αγορές ότι μπορεί να αποπληρώσει το χρέος της, χωρίς, σχεδόν, καμιά, έστω και ανώδυνη, ελάφρυνση.

Μεγαλύτερο δώρο στην Γερμανία δεν θα μπορούσε να κάνει ο Τσίπρας!

Στην Ελλάδα με τέτοιες ληστρικές σε βάρος του λαού και της προοπτικής της χώρας εκδόσεις ομολόγων θα έπρεπε να είχαν ξεσηκωθεί και οι πέτρες.

Και όμως όλα τα παπαγαλάκια των μίντια, το χρηματιστικό κεφάλαιο και οι μνημονιακοί ολετήρες έχουν πέσει να αποκοιμίσουν τον ελληνικό λαό, ο οποίος, φυσικά, έχει και την δική του ευθύνη για τη “νάρκωση” της κοινωνίας.

Δήλωση Παν. Λαφαζάνη, Γραμματέα του Π.Σ της ΛΑ.Ε

Παν. Λαφαζάνης: Μεγάλη ληστεία σε βάρος του λαού και ανέλπιστο δώρο στην κερδοσκοπία και στην Γερμανία η έξοδος στις αγορές 

H κυβέρνηση Τσίπρα με την συγκεκριμένη, υπό τις Γερμανικές τυμπανοκρουσίες και την θλιβερή συναίνεση της ΝΔ και όλων των μνημονιακών κολαούζων του συστήματος, έξοδο στις αγορές, προσέφερε ένα μεγάλο δώρο στην εγχώρια και διεθνή κερδοσκοπία, έκανε μια μεγάλη προσφορά στην Γερμανία, που θέλει να θάψει και την πιο ανώδυνη ελάφρυνση του χρέους, εξασφάλισε μια καλή αρπαχτή για τις ξένες Τράπεζες αναδόχους και κυρίως εκτέλεσε ένα εγκληματικό συμβόλαιο μεγάλης ληστείας σε βάρος του δοκιμαζόμενου ελληνικού λαού.

Το εξοργιστικό είναι ότι τα παπαγαλάκια του συστήματος πανηγυρίζουν και από πάνω για το επίτευγμα: με μια τόσο γρήγορη κίνηση, τόσοι πολλοί, να χάσουν τόσα πολλά.

Παραθέτουμε στη συνέχεια ενδιαφέρον ρεπορτάζ από άλλες ιστοσελίδες για την έκδοση του ομολόγου:

Η έξοδος της Ελλάδος στις αγορές είναι ασύμφορη – Ακριβό επιτόκιο 4,70% και σικέ υπερκάλυψη έως 3 φορές

Η έκδοση του νέου ελληνικού 5ετούς ομολόγου είναι μια μετριότητα, δεν ενθουσιάζει….
Η έξοδος της Ελλάδος στις αγορές είναι μια μετριότητα. 
Μετριότητα για πολλούς λόγους.1)Το επιτόκιο θα διαμορφωθεί στο 5ετές ομόλογο θα διαμορφωθεί στο 4,70%.
Στον διεθνή τύπο γίνονται αναφορές για 4,875% αλλά προέρχεται από τις πρώτες προσφορές.
Η τελική διαμόρφωση του επιτοκίου είναι 4,625%
2)Το 4,625% είναι μόλις 0,325% χαμηλότερο επιτόκιο από το παλαιό 5ετές του Σαμαρά λήξης 2019 που είχε επιτόκιο 4,95%.
Η διαφορά αυτή 0,25% δεν βελτιώνει το προφίλ βιωσιμότητας του ελληνικού χρέους επί της ουσίας.3)Για να εκδώσει το ελληνικό δημόσιο την νέα 5ετία λήξης 2022 αγοράζει το παλαιό 5ετές λήξης 2019 στο 3,15% ή 102,60 μονάδες βάσης. 
Με την κίνηση αυτή το ελληνικό δημόσιο χάρισε 144 εκατ στους κατόχους της παλαιάς 5ετίας και περίπου 30 εκατ στις ελληνικές τράπεζες αυτό το ποσό με όρους επιτοκίου είναι 0,36%. 
Άρα εάν συμψηφιστεί η απώλεια αυτή λόγω ακριβής αγοράς της παλαιάς 5ετίας το επιτόκιο διαμορφώνεται πάνω από 4,95% του Σαμαρά περίπου στο 5%.
Πρακτικά η ελληνική κυβέρνηση του Τσίπρα δανείζεται εξίσου ακριβά με τον Σαμαρά το 2014. 4)Η υπερκάλυψη είναι σικέ.
Η υπερκάλυψη στο νέο 5ετές δεν θα έχει και τόσο μεγάλη σημασία.
Θα πρέπει να σημειώσουμε ότι υπάρχουν δύο ειδών υπερκαλύψεις.
Α) Η μια υπερκάλυψη ορίζεται ως αυξημένη συμμετοχή των επενδυτών σε μια έκδοση αυτή η εξέλιξη οδηγεί σε μείωση του επιτοκίου λόγω αυξημένης ζήτησης.
Β)Ο άλλος τύπος υπερκάλυψης είναι τεχνικής υφής.
Εάν μια έκδοση έχει καλυφθεί και ένας επενδυτής θέλει να αγοράσει μέρος της έκδοσης επιλέγει να υποβάλλει πολλαπλάσια προσφορά ώστε να καλύψει τον στόχο του.
Π.χ. ένα ένας ξένος επενδυτής θέλει να αγοράσει 100 εκατ ευρώ ίσως να χρειαστεί να εκδηλώσει ενδιαφέρον για 500 εκατ για να πάρει τα 100 εκατ.
Αυτή η υπερκάλυψη δεν βελτιώνει το επιτόκιο και στόχο έχει να καλύψει τις επενδυτικές στρατηγικές των ενδιαφερομένων θεσμικών.
Στην ελληνική περίπτωση με το νέο 5ετές φαίνεται ότι βρισκόμαστε στην δεύτερη περίπτωση μεγάλη υπερκάλυψη 3 φορές αλλά χωρίς ουσιαστικό νόημα καθώς η μεγάλη ζήτηση δεν μεταφράζεται και σε συμπιεσμένο επιτόκιο.…5)Ποιοι θα καλύψουν την νέα έκδοση του 5ετούς ομολόγου;
Οι ελληνικές τράπεζες 890 εκατ ευρώ.
Το Κοινό Κεφάλαιο 500 εκατ ευρώ
Οι ξένοι επενδυτές – ανάδοχοι 1,6 δισεκ. ευρώ
Σύνολο 3 δισεκ.

6)Ορθά πολλοί υποστήριξαν ότι δεν μπορεί η Ελλάδα να δανείζεται από τον ESM στο 0,89% και από το ΔΝΤ στο 3,80% και στην 5ετία να δανείζεται από τους ιδιώτες θεσμικούς επενδυτές 4,70%.
H Ελλάδα δανείζεται από τις αγορές με 5 φορές ακριβότερο επιτόκιο από ότι δανείζει την Ελλάδα ο ESM.
Τελικά ποιος είναι ο τοκογλύφος ο ESM ή οι αγορές; 

7)Η Ελλάδα θα υποστηρίξουν πολλοί έπρεπε να βγει στις αγορές.
Επίσης και σε άλλες χώρες οι πρώτες απόπειρες ήταν ακριβές π.χ. η Κύπρος όταν δανείστηκε στην 5ετία το 2016 πλήρωσε επιτόκιο 4,75% και μετά από ένα χρόνο πλήρωσε 2,80%.
Αυτό είναι αλήθεια αλλά υπάρχει μια ειδοποιός διαφορά.
Η Ελλάδα συνεχίζει να κάνει χρήση των δανείων του ESM ενώ π.χ. η Κύπρος όταν βγήκε στις αγορές είχε βγει από τα μνημόνια.
Καμία χώρα δεν δανειζόταν από τον ESM – EFSF και ταυτόχρονα έβγαινε στις αγορές για να δανειστεί από τους ιδιώτες.
Ούτε η Πορτογαλία κινήθηκε έτσι, ούτε η Ιρλανδία.

8)Η Ελλάδα στην δεύτερη απόπειρα εξόδου στις αγορές θα δανειστεί φθηνότερα.
Ναι αυτό είναι αληθές εφόσον εκδώσει 3ετία.
Η Ελλάδα έχει μια χρονική ζώνη ασφαλείας έως το 2022.
Μέχρι τότε υπάρχουν συμφωνίες για πρωτογενή πλεονάσματα και μέτρα.
Μέσα σε αυτή την χρονική ζώνη οι εκδόσεις ομολόγων είναι ασφαλείς κοινώς θα πληρωθούν.
Ωστόσο ακόμη η Ελλάδα δεν μπορεί να εκδώσει 7ετία ή κυρίως 10ετία.
Η Ελλάδα χρειάζεται ECCL πιστωτική γραμμή που θα λειτουργήσει ως μηχανισμός ασφαλείας για τις μελλοντικές εκδόσεις.

9)Τα σενάρια ότι η Ελλάδα θα μπει μετά τις γερμανικές εκλογές στο QE είναι αέρας κοπανιστός.
Η Ελλάδα δεν θα μπει στο QE γιατί η ΕΚΤ για να πάρει τέτοια απόφαση θα πρέπει να πραγματοποιήσει έκθεση βιωσιμότητας DSA με βασικό και δυσμενές σενάριο και θα πρέπει να κρίνει το χρέος βιώσιμο.
Εάν το κρίνει βιώσιμο τότε δεν χρειάζονται μέτρα αναδιάρθρωσης.
Είναι απίθανο να κριθεί βιώσιμο το ελληνικό χρέος χωρίς να υπάρχουν σοβαρά μέτρα διευθέτησης του χρέους.
Το QE είναι μια πλάνη.

Πηγή: bankingnews.gr

Πηγή: iskra.gr

zacharis-agores-skitso.png

Βγήκαμε στις αγορές, αδέρφια! «Ηχήστε οι σάλπιγγες… Καμπάνες βροντερές δονήστε σύγκορμα τη χώρα πέρα ως πέρα…».

Ντυθείτε, στολιστείτε, γλεντοκοπήστε. Πατριώτες, βγήκαμε στις αγορές! Για να πάρουμε δάνεια. Δάνεια… Σαν αυτά που μας οδήγησαν ως εδώ… Σαν αυτά που άλλοι τα τρώνε κι άλλοι τα πληρώνουν!

Οτι αυτές οι αγορές είναι οι ίδιες που μας «δάνειζαν» τόσα χρόνια και μας έπιναν το αίμα, ότι σε αυτές τις αγορές είναι που ως λαός έχουμε καταβάλει εκατοντάδες δισ. ευρώ σε τοκογλυφικά, ότι αυτές οι αγορές είναι που λένε ότι το χρέος της Ελλάδας απέναντί τους , μετά από τόσες θυσίες και τόση δυστυχία, αντί να μειώνεται μεγαλώνει και ανέρχεται σχεδόν στο 180% του ΑΕΠ της χώρας,αυτά είναι λεπτομέρειες…

Σημασία έχει ότι ο Τσίπρας, ο «αριστερός» λαουτιέρης, μας έβγαλε στις αγορές, χορεύοντας επικοινωνιακό πεντοζάλι πάνω στις πλάτες μας. Γλεντήστε!

Αυτές οι αγορές είναι στις οποίες βασιλεύουν τα «αρπακτικά» τύπου «Γκόλντμαν Σακς». Τα ευαγή ιδρύματα τύπου ΔΝΤ. Οι τραπεζες τύπου «Ντόιτσε Μπανκ». Και οι πολυεθνικές τύπου «Ζήμενς»… Αλλά μην ακούτε τις μεμψιμοιρίες. Βγήκαμε στις αγορές, παιδιά. Ευτυχείτε!

Αυτές οι αγορές είναι που δημιούργησαν τις «φούσκες», τα «παράγωγα», τα ομόλογα που επί χρόνια σκάνε στα κεφάλια του λαού μας και των λαών όλου του κόσμου.

Αυτές οι αγορές είναι που στον κόσμο τους πεθαίνουν από ασιτία 50.000 άνθρωποι την ημέρα. Αυτές οι αγορές είναι τόσο σάπιες που στην παγκόσμια Δανιμαρκία τους πάνω από 3 δισεκατομμύρια άνθρωποι έχουν τόσα εισοδήματα όσα αθροίζουν οκτώ μόλις Κροίσοι των αγορών.

Στον κόσμο των αγορών είναι που η «δημοκρατία» κόβεται και ράβεται στα μέτρα των Αμερικανικών και Ευρωπαικών Κεντρικών Τραπεζών. Για τον έλεγχο, την διεύρυνση και την κατάκτηση αυτών των αγορών είναι που διεξάγονται από «χριστιανικές σταυροφορίες» μέχρι «προληπτικοί βομβαρδισμοί».

Σε αυτές τις αγορές είναι που οι υπερδισεκατομμυριούχοι – μέσα στα χρόνια της κρίσης και της ανθρωπιστικής καταστροφής – έχουν 4πλασιάσει τα πλούτη τους. Σε αυτές τις αγορές είναι που η Υγεία, η Παιδεία, η στέγη, το νερό, το ηλεκτρικό, η θέρμανση είναι εμπορεύματα που απευθύνονται μόνο σε όποιον έχει να τα πληρώσει. Αυτές οι αγορές είναι που θεωρούν τον ίδιο τον άνθρωπο εμπόρευμα. Που άλλοτε τον αγοράζουν και τον πουλάνε σαν δούλο και άλλοτε τον αφήνουν στοιβαγμένο στην αποθήκη των ανέργων. Με αποτέλεσμα να μην μπορεί αγοράσει τίποτα από όλα αυτά που ο ίδιος δημιουργεί και παράγει.

Στις αγορές, έλεγε πριν από 3 αιώνες ο «πατέρας του καπιταλισμού», ο Ανταμ Σμιθ, έρχεται κάποια στιγμή η «αόρατος χειρ» και βάζει τα πράγματα στη θέση τους. Διορθώνει τις αδικίες. Εξασφαλίζει ισορροπίες. Τιθασεύει την ακρίβεια. Επιφέρει ικανοποίηση των αναγκών.

Αλλά ξέρετε ένα μυστικό; Η «αόρατος χειρ» είναι πραγματικά… αόρατη. Και είναι αόρατη για έναν πολύ, πάρα πολύ απλό λόγο: Διότι δεν υπάρχει. Το μόνο που υπάρχει είναι η «σιδερένια φτέρνα» ενός συστήματος που στις αγορές του επικρατεί ο νόμος της ζούγκλας, το «δίκαιο» του ισχυρού. Θριαμβεύει ο κανόνας «το μεγάλο ψάρι τρώει το μικρό». Στη σημαία των αγορών τους ένα σύνθημα ισχύει: «Ο θάνατός σου η ζωή μου». Στο ευαγγέλιο των αγορών τους η πιο άγια γραφή είναι τούτη: «Οι πλούσιοι πλουσιότεροι και οι φτωχοί φτωχότεροι».

Κυρίες και κύριοι: Εσείς που δεν έχετε τρύπιο ευρώ για να πάτε στην λαϊκή αγορά. Εσείς που βλέπετε συνανθρώπους μας να ψάχνουν ένα κομμάτι ψωμί στους σκουπιδοτενεκέδες της αγοράς. Εσείς που η αγορά φροντίζει να σιτίζεστε με ληγμένα τρόφιμα. Εσείς που τα παιδιά σας περισσεύουν για την «αγορά εργασίας». Εσείς που ό,τι αγοράσατε και αποκτήσατε με κόπο, από σπίτι μέχρι χρυσή βέρα, κληθήκατε να το καταθέσετε στον οικείο οίκο πλειστηριασμών της αγοράς, από τράπεζα μέχρι ενεχειροδανειστήριο. Εσείς που μετράτε τα εκατοντάδες χιλιάδες λουκέτα στην αγορά. Εσεις που τον τόπο σας, από δημόσιες εκτάσεις μέχρι δημόσιες επιχειρήσεις, από Ελληνικό μέχρι δημόσιους δρόμους, από ΟΤΕ μέχρι Δημόσια Επιχείρηση Ηλεκτρισμού, από δημόσια νοσοκομεία μέχρι λιμάνια και αεροδρόμια, τα ρημάζουν, τα ξεπουλάνε και τα διαλύουν – μέσω των αγορών, φυσικά – πανηγυρίστε! Βγήκαμε στις αγορές!

Αλλά, οι σάλιαγκες της αγοραίας προπαγάνδας, αυτοί που πριν από τρία χρόνια απήγγειλαν το ποίημα του Στουρνάρα και σήμερα απαγγέλλουν το ποίημα του Τσακαλώτου, παρότι είναι ήδη απασχολημένα με τα προεόρτια των προεκλογικών πυροτεχνημάτων που στη συνέχεια θα φουντώσουν, ας μας εξηγήσουν:

Η Ελλάδα που βρέθηκε «εκτός αγορών», χρεοκόπησε, ναι ή όχι, μετά από τη μακρά θητεία της ως πειθήνιος μαθητής «εντός των αγορών»;

*Το σκίτσο είναι του Πάνου Ζάχαρη

ΝΙΚΟΣ ΜΠΟΓΙΟΠΟΥΛΟΣ

Πηγή: imerodromos.gr

zdikaiosiniast.jpg

Γράφει ο Θανάσης Κανιάρης.

Στη σκανδαλολογία κινείται η ζωή της χώρας, με πρωταγωνιστές την κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ και τη ΝΔ.

Από τη στιγμή που και τα δύο αυτά κόμματα –αλλά και το σύνολο των άλλων κομμάτων που εκπροσωπούνται στη Βουλή– έχουν κοινή στρατηγική πλεύση –την πάση θυσία παραμονή της Ελλάδας στην ΕΕ και το Ευρώ, επιλογή η οποία τα έχει οδηγήσει στην εφαρμογή σκληρών, αδυσώπητων εγκληματικών πολιτικών σε βάρος του λαϊκού παράγοντα– επιδιώκουν να λύσουν τις μεταξύ τους διαφορές στο προσφιλές γι’ αυτά, πεδίο της σκανδαλολογίας.

Με το λαϊκό κίνημα παροπλισμένο και σε βαθιά κρίση, τον μόνο δηλαδή παράγοντα, που σε διαφορετικές συνθήκες, θα ήταν σε θέση να φέρει στο προσκήνιο της πολιτικής αντιπαλότητας τα πραγματικά προβλήματα που απασχολούν σήμερα την ελληνική κοινωνία, το πολιτικό σύστημα έχει βυθιστεί και παραδέρνεται στη δύνη των σκανδάλων.

Μόνο που η τελευταία πρωτοβουλία της ΝΔ να ζητήσει την σύσταση εξεταστικής επιτροπής προκειμένου να διερευνήσει την περίοδο κατά την οποία η χώρα οδηγήθηκε στον περιορισμό της κίνησης των κεφαλαίων και το κλείσιμο των τραπεζών, δεν επιδιώκει τόσο να φέρει σε δύσκολη θέση τον ΣΥΡΙΖΑ, αλλά να στήσει αστικό δικαστήριο με κατηγορούμενο το ίδιο το λαϊκό κίνημα, το οποίο…τόλμησε να αμφισβητήσει τη συμμετοχή της Ελλάδας στην ΕΕ και το ευρώ και να ψηλαφήσει μια διαφορετική πορεία για την ελληνική κοινωνία, έξω από τα ευρωενωσιακά όρια. Αυτό και μόνο είναι αρκετό να στείλει τον κατηγορούμενο – το λαϊκό κίνημα – στην πυρά. Από την άλλη βέβαια, δείχνει και τον τρόμο της αστικής τάξης απέναντι στον λαϊκό παράγοντα. Γιατί οι αιτίες που οδήγησαν στη λαϊκή έκρηξη της περιόδου 2010–2012, αλλά και στο εκκωφαντικό 61,3% στο δημοψήφισμα στις 4 Ιούλη 2015, όχι μόνο δεν έχουν εξαλειφθεί, αλλά έχουν γίνει πιο ισχυρές.

Ξέρουν πολύ καλά, ότι η σημερινή Βουλή δεν εκπροσωπεί τον λαϊκό παράγοντα, βρίσκεται σε διάσταση μαζί του και αυτός είναι ο πραγματικός λόγος της κρίσης που διαπερνά το πολιτικό σύστημα στο σύνολο του.

Γνωρίζουν πολύ καλά, ότι το μόνο που τους σώζει είναι η αδυναμία του λαϊκού κινήματος να καταθέσει πολιτική πρόταση διεξόδου από την κρίση, προς όφελος της συντριπτικής πλειοψηφίας του λαού της χώρας. γεγονός που θα το έφερνε σε σύγκρουση με τον ευρωπαϊκό και αμερικάνικο ιμπεριαλισμό, ευρύτερα με το καθεστώς της ιμπεριαλιστικής εξάρτησης. Ας όψονται γι’ αυτό όσοι διακήρυτταν την κρίσιμη περίοδο την ανωριμότητα των συνθηκών, θέση η οποία την συγκεκριμένη περίοδο ισοδυναμούσε με εγκατάλειψη της ταξικής αναμέτρησης και με την άνευ όρων συνθηκολόγηση με την αστική τάξη και τον ευρωαμερικάνικο ιμπεριαλισμό.

Παρ’ όλα αυτά τρέμουν την λαϊκή οργή. Έχουν διαπράξει τέτοια τερατώδη εγκλήματα σε βάρος του λαού, που φοβούνται την λαϊκή θύελλα, η οποία μπορεί να ξεσπάσει οποιαδήποτε στιγμή και με τέτοια ορμή που θα σαρώσει το άθλιο και σαθρό οικοδόμημα της μνημονιακής περιόδου και θα πνίξει τους αυτουργούς του   εγκλήματος στο αίμα τους.

Προς αποφυγή κάθε παρεξήγησης, επαναλαμβάνουμε και πάλι, ότι στόχος της επίθεσης αυτής, δεν είναι ο ΣΥΡΙΖΑ, ούτε οι μικροαστικές αυταπάτες που έτρεφε τους πρώτους μήνες της διακυβέρνησης από τον ίδιο της χώρας από αυτόν. Η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ έχει προσχωρήσει ψυχή τε και σώματι στο αντίπαλο στρατόπεδο και έχει βάψει τα χέρια της στο αίμα, διαπράττοντας εγκλήματα – 3ο μνημόνιο, κλείσιμο δεύτερης αξιολόγησης – που και ακραιφνείς πολιτικοί εκπρόσωποι του αστισμού, όπως η ΝΔ και το ΠΑΣΟΚ θα δίσταζαν να κάνουν.

Η επίθεση αυτή σχεδιάστηκε και ενορχηστρώθηκε από το Βερολίνο με συνεχείς αναφορές του “Χερ Σόιμπλε” και του επικεφαλής του Ευρωπαϊκού Μηχανισμού Σταθερότητας Κλάους Ρέγκλιν (επανειλημμένα ο τελευταίος έχει μιλήσει για “κόστος” ύψους 100 δισ. Ευρώ λόγω των γεγονότων που έλαβαν χώρα το α’ εξάμηνο του 2015) και υλοποιείται από τη ΝΔ και τα άλλα κόμματα του “μένουμε Ευρώπη”.

Πηγή: ergatikosagwnas.gr

_σε_ένδεια_εργαζόμενοι_των_300.gif

Τα λόγια είναι περιττά», τουίταρε πριν από λίγες ημέρες η Αναπληρώτρια Υπουργός Εργασίας, Ρ. Αντωνοπούλου, αναφερόμενη στην «επιτυχία» της κυβέρνησης να μειώσει το επίσημο ποσοστό ανεργίας στο 21,7% τον περασμένο Απρίλιο. Ωστόσο πίσω από τους αριθμούς που θέλει να δείχνει και η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ — όπως άλλωστε και οι προκάτοχοί της- υπάρχει η άθλια πραγματικότητα που βιώνουν χιλιάδες άνεργοι και νεόπτωχοι της μνημονιακής καπιταλιστικής Ελλάδας. Αψευδής μάρτυρας η πρόσφατη έρευνα της Icap που παραδέχεται «βαριές απώλειες στο επίπεδο της απασχόλησης και εκτινάσσοντας την ανεργία σε επίπεδα ρεκόρ» και ποσοστά ανεργίας που παραμένουν «ανεπίτρεπτα υψηλά»! Μπορεί οι τελευταίες έρευνες εργατικού δυναμικού, να δείχνουν ότι το πρώτο τρίμηνο του 2017 οι απασχολούμενοι στην Ελλάδα αυξήθηκαν κατά 1,5% σε σχέση με τις αρχές του 2016, και το πλήθος των ανέργων να μειώθηκε κατά 6,7% (σε ετήσια βάση), ωστόσο το εντυπωσιακά υψηλό ποσοστό της μακροχρόνιας ανεργίας που έχει παγιωθεί στο 70%, καθώς και η ανεργία των νέων που παραμένει τραγικά υψηλή, έχει να καταρρίψει τους μύθους που καλλιεργεί η κυβέρνηση, το εγχώριο κεφάλαιο και οι δήμιοι-δανειστές του ελληνικού λαού ότι η «ανάπτυξη» …έρχεται και φέρνει και νέες θέσεις εργασίας…

Άλλωστε είναι πλέον γνωστό ότι οι νέες δουλειές που προσφέρουν στον κόσμο της δουλειάς είναι κυρίως υπό καθεστώς ελαστικής εργασίας και κακοπληρωμένες, και μάλιστα σε τέτοιο βαθμό που να δημιουργούν ένα νέο μαζικό τμήμα νεόπτωχων εργαζόμενων στην σύγχρονη Ελλάδα. Ας δούμε ορισμένα στοιχεία πιο συγκεκριμένα για το 2016. Το ποσοστό μερικής απασχόλησης κάλυψε το 10,5% της συνολικής σχεδόν διπλασιάζοντάς το μέσα σε μια πενταετία (ήταν 6,9% το 2011). Το δε ποσοστό προσωρινής απασχόλησης κάλυψε το 9,44% της συνολικής, στο πρώτο τρίμηνο του 2017. Εάν εστιάσει κανείς στις νέες προσλήψεις (αναγγελίες προσλήψεων που καταγράφει το σύστημα ΕΡΓΑΝΗ), θα δει ότι η πλειοψηφία των νέων προσλήψεων αφορά συμβάσεις μερικής ή εκ περιτροπής απασχόληση. Κατά το 2016 το 54,7% των νέων προσλήψεων αφορά συμβάσεις μερικής ή εκ περιτροπής απασχόληση, ενώ οι προσλήψεις μισθωτών με σχέση πλήρους απασχόλησης μειοψηφούν εμφανώς (καλύπτουν πλέον το 45,3% του συνόλου). Η ριζική αλλαγή στην αγορά εργασίας είναι λοιπόν γεγονός με την μείωση της ανεργίας να προέρχεται κυρίως από την επέλαση των νέων μορφών ελαστικής εργασίας την οποία κατά κόρον προτιμούν οι εργοδότες.

Όσον αφορά την ανεργία των νέων (ηλικίες 15-24 ετών), παραμένει εξαιρετικά υψηλή καθώς το 45,2% των ατόμων αυτής της ομάδας δεν βρίσκουν θέση στην αγορά εργασίας. Χωρίς δουλειά παραμένει ακόμα και ένας στους 10 διδακροτικούςή μεταπτυχιακούς (12,2%) και περίπου 2 στους 10 πτυχιούχους ΑΕΙ (17,6%), ενώ τα ποσοστά γιγαντώνονται για πιο χαμηλής μόρφωσης τμήματα της νέας εργατικής βάρδιας. Αλλά και σε πιο μεγάλες ηλικίες τα πράγματα δεν είναι καλύτερα. Από το 1,124 εκατομμύριο άνεργους (Δ΄ Τρίμηνο του 2016), ποσοστό 41,0% είναι άτομα ηλικίας 30-44 ετών, ενώ το ποσοστό ανέργων ηλικίας 45-64 ετών αυξήθηκε περαιτέρω, σε 32,7%, γεγονός ενδεικτικό της λογικής που έχει υιοθετήσει το κεφάλαιο να «σκοτώνει τα άλογα όταν γερνούν». Ένα ακόμα στοιχείο που πρέπει να κρατήσουμε σχετικά με την ανεργία είναι η εξαιρετική αντοχή της μακροχρόνιας ανεργίας, καθώς από το σύνολο των ανέργων (Δ τρίμηνο 2016) το 71,8% είναι μακροχρόνια άνεργοι, ποσοστό αυξημένο κατά 26,3% την τελευταία εξαετία.

Το τι γίνεται λοιπόν με την ανεργία και την ελαστική εργασία είναι η μία όψη του νομίσματος. Διότι η άλλη είναι τα διαρκώς αυξανόμενα τμήματα νεόπτωχων εργαζόμενων που εργάζονται λίγο και προσωρινά και αμείβονται με αμοιβές 200-300 ευρώ τον μήνα! Μάλιστα το ανησυχητικό είναι ότι οι εργαζόμενοι αυτοί είναι κυρίως μεταξύ 20 και 29 ετών. Αυτοί οι εργαζόμενοι δεν καταφέρνουν να πιάσουν σε ετήσια βάση ούτε καν το επίσημο όριο φτώχειας, αφού το εισόδημά τους υπολείπεται κατά πολύ των 4.500 ευρώ ετησίως. Αποκαλυπτικός ήταν ο καθηγητής Σ. Ρομπόλης, ο οποίος σημείωσε ότι «εκτός από τις παραδοσιακές ομάδες οι οποίες σήμερα αποτελούν την κατηγορία των φτωχών (άνεργοι και κοινωνικά αποκλεισμένοι, όσοι δεν λαμβάνουν σύνταξη κι όσοι λαμβάνουν επίδομα πρόνοιας 200 έως 250 ευρώ), έρχεται προοδευτικά με αυξανόμενη τάση να προστεθεί άλλη μια κατηγορία φτωχών που θα είναι οι εργαζόμενοι-φτωχοί». Το φαινόμενο έχει υπαίτιους και είναι οι κυβερνήσεις και οι δανειστές ΕΕ-ΔΝΤ που επέβαλαν και ψήφισαν το αντεργατικό νομοθετικό πλαίσιο της λεγόμενης απελευθέρωσης (για το κεφάλαιο!) των εργασιακών σχέσεων, που αμείβονται με ψίχουλα. Είναι χαρακτηριστικό ότι σήμερα ο μέσος μισθός για πάνω από 100.000 εργαζομένους μερικής απασχόλησης διαμορφώνεται στα 393,79 ευρώ, ενώ ο ένας στους δύο εργαζομένους λαμβάνει μισθό κάτω των 800 ευρώ. Πώς να μην είναι το 35,6% του πληθυσμού, δηλαδή 3.789.300 άτομα, αντιμέτωπο με τον κίνδυνο της φτώχειας ή τον κοινωνικό αποκλεισμό, όπως ομολογεί και η ΕΛΣΤΑΤ, όταν η Ελλάδα τείνει να γίνει Βουλγαρία και Ρουμανία, καθώς κατέχει την τρίτη χειρότερη θέση για τον κίνδυνο φτώχειας και κοινωνικού αποκλεισμού;

Πηγή: prin.gr

Σελίδα 3694 από 4477
  • Τελευταια
  • Δημοφιλή