Π.Ε.Ν.Ε.Ν.
Με τα «κόλλυβα» της ανεργίας, επιδοτούν εργοδότες…
Με ξένα κόλλυβα, για την ακρίβεια, με τα κόλλυβα που προορίζονταν για τους ανέργους, η κυβέρνηση σκοπεύει να «επιδοτήσει» τους εργοδότες, προκειμένου να μετατρέψουν τους εργαζόμενους με «μπλοκάκι» σε μισθωτούς.
Σύμφωνα με δημοσίευμα της «Καθημερινής», του περασμένου Σαββάτου, το υπουργείο Εργασίας προωθεί την αλλαγή (στην πράξη) της διάταξης του «νόμου Κατρούγκαλου», που προβλέπει την υποχρέωση του εργοδότη να καλύπτει τα ⅔ των ασφαλιστικών εισφορών εργαζομένων με «μπλοκάκι».
Θυμίζουμε ότι η διάταξη αυτή είχε προκαλέσει μεγάλα προβλήματα και δραματικές επιβαρύνσεις σε χιλιάδες εργαζόμενους αυτής της κατηγορίας, Ήταν, εξάλλου, και ο λόγος για τον οποίο, πολλοί εργαζόμενοι έκλεισαν τα «μπλοκάκια» τους, για να περάσουν στο καθεστώς της «μαύρης εργασίας». Απ’ την άλλη, η συγκεκριμένη διάταξη του «νόμου Κατρούγκαλου», έδωσε στους εργοδότες τη δυνατότητα να αλλάζουν το εργασιακό καθεστώς στις επιχειρήσεις τους, μετατρέποντας τους εργαζόμενους, από μισθωτούς σε «αυτοαπασχολούμενους».
Έτσι, οι μεν εργοδότες κέρδιζαν πολλαπλά, με τη μείωση των αποδοχών και των ασφαλιστικών εισφορών, οι δε εργαζόμενοι έχαναν πολλαπλάσια, με τη μείωση του εισοδήματος τους, την πρόσθετη φορολογική επιβάρυνση και την επιβάρυνση της εισφοράς που έπρεπε να πληρώνουν για την ασφάλιση τους. Εκτός αυτών, οι εργαζόμενοι έχαναν και μια σειρά δικαιωμάτων που είχαν ως μισθωτοί, επιδόματα αδειών, αποζημιώσεις για απόλυση κ.ά.
Η κυβέρνηση, λοιπόν, αντιμετωπίζοντας, εκτός των άλλων, και το «πολιτικό κόστος» που προκαλούσε η συγκεκριμένη διάταξη, μελετάει την αλλαγή της. Συγκεκριμένα, όπως αναφέρει το δημοσίευμα της «Καθημερινής», σκέπτεται να επιδοτήσει τους εργοδότες, ώστε αυτοί με τη σειρά τους να μετατρέψουν τους εργαζόμενους με «μπλοκάκι» σε μισθωτούς.
Μέχρις εδώ (θα μπορούσε να πει κανείς) καλά. Αν και αυτή η μετατροπή θα έπρεπε να γίνει με νόμο και χωρίς καμιά πρόσθετη επιδότηση στους εργοδότες.
Όμως, ακόμα και αυτήν, την κουτσουρεμένη αποκατάσταση, η κυβέρνηση σκοπεύει να την χρηματοδοτήσει με χρήματα από τον «Ειδικό Λογαριασμό Ανεργίας Αυτοτελώς και Ανεξάρτητα Απασχολουμένων», που συστάθηκε το 2011 στον ΟΑΕΔ. Πόρος του Λογαριασμού αυτού είναι η μηνιαία εισφορά ύψους 10 ευρώ, την οποία καταβάλλουν ελεύθεροι επαγγελματίες και αυτοαπασχολούμενοι, ώστε να αποκτήσουν και αυτοί δικαίωμα λήψης επιδόματος ανεργίας.
Με δυο λόγια, η κυβέρνηση ετοιμάζεται να ανακοινώσει την αποκατάσταση μιας κατάφωρης αδικίας σε βάρος των εργαζομένων, επιδοτώντας εργοδότες, και μάλιστα, με λεφτά που προορίζονταν για ανέργους…
Το σχεδιαζόμενο πρόγραμμα, σύμφωνα με την «Καθημερινή», κόστους πάνω από 100 εκατ. ευρώ θα αφορά επιδότηση της εργοδοτικής εισφοράς επί 12 μήνες σε 40.000 εργοδότες που θα μετατρέψουν σε μισθωτό τον απασχολούμενο σε αυτούς με «μπλοκάκι». Στην επιδότηση συμπεριλαμβάνεται και η εργοδοτική εισφορά των δώρων και του επιδόματος αδείας, με ανώτατο όριο επιδότησης τα 350 ευρώ τον μήνα.
Πηγή: imerodromos.gr
«Βόμβα» στο ασφαλιστικό το δημογραφικό: Γερνάμε, αλλά δε γεννάμε
Νέα μελέτη δείχνει ότι η οικονομική κρίση στην Ελλάδα ανέκοψε την αυξητική τάση του δείκτη γονιμότητας, ενώ το προσδόκιμο ζωής αυξάνεται. Αυτές οι δύο μεταβολές (προσδόκιμο ζωής και δείκτης γονιμότητας) οδήγησαν αναπόφευκτα την Ελλάδα (και στην ΕΕ) στη διεύρυνση της δημογραφικής γήρανσης, δηλαδή στην αύξηση του ποσοστού των ηλικιωμένων στο συνολικό πληθυσμό. Οι συνέπειες στο ασφαλιστικό σύστημα θα είναι καταλυτικές.
Ένας στους πέντε Έλληνες έχει ηλικία άνω των 65 ετών. Το ακριβές ποσοστό είναι 20,7%. Σε τρία χρόνια από σήμερα, το ποσοστό αναμένεται πως θα έχει αυξηθεί κατά περισσότερο από μία ποσοστιαία μονάδα, αγγίζοντας το 21,9%. Το 2050, το ποσοστό των ατόμων ηλικίας άνω των 65 ετών αναμένεται να εκτιναχθεί στο 33,9%. Τρεις στους δέκα Έλληνες θα είναι «ηλικιωμένοι».
Τα στοιχεία της νέας μελέτης του Σάββα Ρομπόλη (ομότιμος καθηγητής Οικονομικών Κοινωνικής Πολιτικής του Παντείου Πανεπιστημίου) είναι εντυπωσιακά.
Από τα ιστορικά στοιχεία του δείκτη γονιμότητας στην Ελλάδα, διαπιστώνουμε ότι την περίοδο 1960-1981 αυτός είχε μέση τιμή ίση με 2,3 παιδιά ανά γυναίκα σε ηλικία γονιμότητας. Την περίοδο 1982-1988 είχε μέση τιμή ίση με 1,5 παιδιά. Την περίοδο 1989-1999 είχε μέση τιμή ίση με 1,2 παιδιά. Την περίοδο 2000-2009 είχε μέση τιμή ίση με 1,5 παιδιά και την περίοδο 2010-2017 ο δείκτης γονιμότητας έχει μέση τιμή ίση με 1,2 παιδιά. Τα χρόνια της κρίσης οι γεννήσεις περιορίζονται δραστικά. Αναμενόμενο, αν σκεφτεί κανείς τις οικονομικές συνθήκες στις οποίες επιχειρούν τα νέα ζευγάρια σήμερα να στήσουν οικογένεια.
Συντάξεις – φιλοδωρήματα. Με αφορμή την εκτίμηση ότι την επόμενη 20ετία ο πληθυσμός της χώρας θα μειωθεί έως και ένα εκατομμύριο, ο Σάββας Ρομπόλης σημειώνει: «Αυτό που έχει τη μεγαλύτερη σημασία είναι ότι, αν τελικά πάμε προς αυτή την κατεύθυνση, υπάρχουν δύο ζητήματα. Το ένα σε σχέση με το ασφαλιστικό. Εμείς είδαμε ότι για να αποκατασταθεί η αρνητική επίπτωση της γήρανσης του πληθυσμού στο Ασφαλιστικό θα πρέπει κάποια στιγμή στο μέλλον να μειωθούν οι συντάξεις περαιτέρω 17,5%». Οι συντάξεις όμως έχουν μετατραπεί ήδη σε φιλοδωρήματα.
Μπροστά σε αυτές τις εξελίξεις, ο καθηγητής κρούει τον κώδωνα του κινδύνου. «Η ελληνική πολιτεία από χθες ενόψει αυτής της κατάστασης πρέπει να διαμορφώσει ολοκληρωμένη δημογραφική πολιτική. Και σήμερα να την είχαμε έτοιμη και να την εφαρμόζαμε, αργεί να αποδώσει» τονίζει.
Η έκρηξη του αριθμού των συνταξιούχων απειλεί εκ νέου τις συντάξεις, πέραν των περικοπών που έγιναν και τις νέες που θα γίνουν το 2019 με την κατάργηση της προσωπικής διαφοράς. Η βόμβα του δημογραφικού είναι εδώ αφού όλο και μικρότερος πληθυσμός θα πρέπει να υποστηρίζει με την εργασία του όλο και μεγαλύτερο πληθυσμό εκτός εργασίας.
Τα στοιχεία της ΕΕ για τη χώρα μας δείχνουν ότι από το 1950 μέχρι το 2010 ο πληθυσμός των άνω των 65 ετών σε σχέση με τον πληθυσμό των ατόμων 15-64 ετών που βρίσκονται σε ηλικία εργασίας σχεδόν τριπλασιάστηκε από 11,1% σε 28,4% και εκτιμάται ότι μέχρι τη δεκαετία του 2060 θα έχει διπλασιαστεί (56,7%) σε σχέση με τη δεκαετία 2010-20.
Τα ίδια στοιχεία δείχνουν ότι οι δυσμενείς δημογραφικές εξελίξεις συμβάλλουν σήμερα στην αύξηση των συνταξιοδοτικών δαπανών κατά 15%. Επίσης η αύξηση του αριθμού των συνταξιοδοτήσεων, από 2,5% κατά μέσο όρο την περίοδο 2000-2010, σε 5,5% την περίοδο 2010-2015 και 5% την περίοδο 2015-2030 κυρίως λόγω γήρανσης του πληθυσμού, σημαίνει ότι η αντιμετώπιση των επιπτώσεων στα ελλείμματα της κοινωνικής ασφάλισης θα απαιτεί σε ένα υποθετικό επίπεδο έως το 2050 σταδιακή αύξηση των ασφαλιστικών εισφορών (από 20% σε 27%) ή σταδιακή μείωση των κύριων συντάξεων τουλάχιστον 20%.
Πηγή: iskra.gr
Ακινητοποιημένο ανοιχτά της Τυνησίας το πλοίο των ακροδεξιών
Προσπάθεια ελλιμενισμού και ανεφοδιασμού στην Τυνησία έκανε το πλοίο C-Star, το οποίο έχει ναυλωθεί από Ευρωπαίους ακροδεξιούς με στόχο να εμποδίσουν «τη διακίνηση μεταναστών».
Το πλοίο C-Star ακινητοποιήθηκε στα χωρικά ύδατα της Τυνησίας, ενώ ισχυρό τυνησιακό συνδικάτο απηύθυνε έκκληση να εμποδιστεί ο ανεφοδιασμός του.
Επίσης, σύμφωνα με τις λιμενικές αρχές έχουν εντολή να μην επιτρέψουν την είσοδό του σε λιμάνια της χώρας.
Μέσω της σελίδας του στο Facebook, το συνδικάτο UGTT, το οποίο είχε λάβει βραβείο Νόμπελ Ειρήνης το 2015 μαζί με άλλες τρεις οργανώσεις, ανήρτησε το εξής μήνυμα:
«Προς όλους (...) τους Τυνήσιους λιμενεργάτες: μην αφήσετε το πλοίο του ρατσισμού C-Star να λερώσει τα λιμάνια της Τυνησίας. Διώξτε το, όπως έκαναν τα αδέλφια μας στη Ζαρζίς και στη Σφαξ».
Μέχρι στιγμής δεν είναι γνωστή η κατάσταση των Γερμανών, Γάλλων και Ιταλών ακροδεξιών που επιβαίνουν στο πλοίο.
Σύμφωνα με ιστότοπους παρακολούθησης της κίνησης των πλοίων, το C-Star βρισκόταν νωρίτερα σταματημένο στα όρια των χωρικών υδάτων της Τυνησίας, νοτιοανατολικά της Σφαξ.
Από την Κυριακή, Τυνήσιοι ψαράδες κινητοποιήθηκαν στο λιμάνι της Ζαρζίς, νοτιότερα, για να εμποδίσουν κάθε ενδεχόμενο ελλιμενισμό του C-Star.
Το σκάφος ναύλωσε στο Τζιμπουτί η ακροδεξιά οργάνωση «Génération identitaire» χάρη σε μια συγκέντρωση κεφαλαίων μέσω Διαδικτύου, με την οποία εξασφάλισε 170.000 ευρώ από τα μέσα του Μαΐου.
Το πλοίο έχει αντιμετωπίσει δυσκολίες από τις αρχές της Διώρυγας του Σουέζ στην Αίγυπτο και κατά την πρώτη του προσπάθεια να ανεφοδιαστεί στην Κύπρο.
Επίσης, εμποδίστηκε να ανεφοδιαστεί στην Ιεράπετρα και το Σάββατο έπλευσε κατά μήκος των λιβυκών ακτών, όπου ερχόμενο σε επαφή με τουλάχιστον δύο πλοία μη κυβερνητικών οργανώσεων σε αυτήν τη θαλάσσια ζώνη, όπου πάνω από 14.000 μετανάστες έχουν χάσει τη ζωή τους ή αγνοούνται από το 2014, τα κάλεσε να εγκαταλείψουν την περιοχή διάσωσης.
«Αρχίζουμε τις επιχειρήσεις μας στα ανοικτά των λιβυκών ακτών, σας ζητάμε να εγκαταλείψετε την περιοχή διάσωσης», διεμήνυσαν οι ακροδεξιοί επιβάτες του C-Star sτα πληρώματα του Aquarius (του πλοίου της SOS Méditerranée και των Γιατρών Χωρίς Σύνορα) και του Golfo Azzuro (της ΜΚΟ Proactiva Open Arms), σύμφωνα με τις καταγραφές των επικοινωνιών τους μέσω ασυρμάτου.
Μάλιστα κατηγόρησαν τους εθελοντές ότι ενεργούν «ως υποκινητές για τους διακινητές ανθρώπων, τους επιτρέπετε να κερδίζουν εκατομμύρια. Θα σας παρακολουθούμε, η εποχή που κανένας δεν έβλεπε τι κάνετε τέλειωσε».
Πηγή:efsyn.gr
Ξεμπροστιάστηκε το παραμύθι περί «ανάπτυξης» και «εξόδου στις αγορές»
του Γεράσιμου Λιβιτσάνου
Οι εργαζόμενοι και τα λαϊκά στρώματα θα συνεχίσουν να βρίσκονται ανάμεσα στις «συμπληγάδες» του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου και της Ευρωπαϊκής Ένωσης, με την κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ να είναι ο εντολοδόχος-διαχειριστής των επιλογών τους που θα γίνονται όλοένα και πιο ακραίες.
Αυτή την πραγματικότητα απεικονίζει –με κυνικό μάλιστα τρόπο– η δημοσιοποίηση της έκθεσης του ΔΝΤ για τη βιωσιμότητα του ελληνικού χρέους που συνιστά καταρχάς συμφωνία με την ελληνική κυβέρνηση. Αν και το ταμείο δεν ξεκαθαρίζει τη θέση του για την μελλοντική εμπλοκή του ή όχι στο ελληνικό πρόγραμμα, ωστόσο αποσαφηνίζει πως οποιαδήποτε εξέλιξη περνά μέσα από την παγίωση και επέκταση των αντιλαϊκών πολιτικών με έμφαση στην περαιτέρω μείωση του εργατικού κόστους. Τα περί πιστοληπτικής γραμμής στήριξης 1,6 δισ. ευρώ είναι προφανώς δευτερεύουσας σημασίας, ενώ το ΔΝΤ φρόντισε να ξεκαθαρίσει ότι όλα τα προβλεπόμενα μέτρα της συμφωνίας του Eurogroup της 15ης Ιουνίου θα εφαρμοστούν το 2019 χωρίς τα πολυθρύλητα «αντίμετρα» που …πάνε γι’ αργότερα.
Η εξέλιξη αυτή ξεμπροστιάζει όλη την κυβερνητική «φιλολογία» περί «έτους ανάπτυξης» έως το επόμενο καλοκαίρι που λήγει το ελληνικό πρόγραμμα, καθώς και το παραμύθι περί εξόδου στις αγορές ως στοιχείο ανάπτυξης της ελληνικής οικονομίας. Πρόκειται για μια επικοινωνιακή τακτική που ξεκίνησε αμέσως μετά την συμφωνία. Η έκθεση του ΔΝΤ αποδίδει εύσημα στους κυβερνώντες για τις πολιτικές μείωσης των συντάξεων, νέων φορολογικών επιβαρύνσεων και περιστολής των εργασιακών δικαιωμάτων. Όπως χαρακτηριστικά άλλωστε επισήμανε η Κριστίν Λαγκάρντ, «τα πρόσφατα νομοθετημένα μέτρα για τη διεύρυνση της φορολογικής βάσης εισοδήματος και για τη μεταρρύθμιση των συνταξιοδοτικών δαπανών έχουν αποφασιστική σημασία για την επανεξισορρόπηση του προϋπολογισμού προς πολιτικές φιλικές προς την ανάπτυξη. Μεσοπρόθεσμα, θα συμβάλουν στην επίτευξη ενός φιλόδοξου πρωτογενούς πλεονάσματος, ύψους 3,5% του ΑΕΠ». Φυσικά η Κ. Λαγκάρντ επανέφερε στο «τραπέζι» το θέμα της βιωσιμότητας του χρέους λέγοντας ότι «ο στόχος αυτός θα πρέπει να περιοριστεί σε ένα πιο βιώσιμο επίπεδο του 1,5% του ΑΕΠ το συντομότερο δυνατό, να δημιουργηθεί χώρος για δημοσιονομικούς περιορισμούς για καλύτερη στόχευση της κοινωνικής βοήθειας, τόνωση των δημόσιων επενδύσεων και μείωση των φορολογικών συντελεστών για τη στήριξη της ανάπτυξης». Το ΔΝΤ δεν ζητάει μικρότερες θυσίες από τα λαϊκά στρώματα αλλά μεγαλύτερο βαθμό εκμετάλλευσης της εργατικής δύναμης μέσω θεσμοθετημένων μέτρων για την αγορά εργασίας και το συνταξιοδοτικό σύστημα. Αυτά τα στοιχεία θα οδηγήσουν τηχώρα σε έναν «παράδεισο» για τους επενδυτές χωρίς δημοσιονομικούς κινδύνους. Η επικεφαλής του ταμείου άλλωστε ήταν ξεκάθαρη και ως πρός αυτό αφού επισήμανε: «παρά την πρόοδο στο μέτωπο των δομικών μεταρρυθμίσεων, βασική πρόκληση για την Ελλάδα παραμένει η απελευθέρωση από τους περιορισμούς που επιβαρύνουν το επενδυτικό κλίμα». Έτσι η Κριστίν Λαγκάρντ δηλώνει πως «οι αρχές θα πρέπει να επανεξετάσουν τα σχέδιά τους να αντιστρέψουν μεταρρυθμίσεις στις συλλογικές διαπραγματεύσεις μετά το τέλος του προγράμματος,και αντ’ αυτού, να επικεντρωθούν στο να διπλασιάσουν τις προσπάθειές τους για να ανοίξουν κλειστές αγορές προϊόντων και υπηρεσιών». Η εντολή είναι ξεκάθαρη: Διατήρηση της εργασιακής ζούγκλας και ούτε σκέψη για επαναφορά των συλλογικών διαπραγματεύσεων που –ούτως ή άλλως– απλά θα παγίωναν τη μείωση των αποδοχών που έχουν υποστεί οι μισθωτοί την τελευταία 8ετία.
Οι πρώτες αντιδράσεις από την πλευρά της Ευρώπης (ΕΕ-ESM-EKT) καταδεικνύουν μεν τις γνωστές «αντιπαλότητες» σχετικά με το θέμα του χρέους. όμως αποσαφηνίζουν και τη βάση επί της οποίας υπάρχουν αυτές οι διαφωνίες: Η αποκατάσταση της εμπιστοσύνης των αγορών εξαρτάται από «την πιστή υλοποίηση του προγράμματος», θα πει ο επικεφαλής της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας Μάριο Ντράγκι σε δηλώσεις του την περασμένη Πέμπτη, «καθαρίζοντας» το τοπίο.
Τα δημοσιονομικά πλεονάσματα θα είναι καθεστώς — όπως άλλωστε συμφωνήθηκε και στο Γιούρογκρουπ του Ιουνίου. Σε αυτό ακριβώς το πλαίσιο των διεθνών δεσμεύσεων που πρόθυμα αναλαμβάνει, η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕλ καλείται να διαχειριστεί τα «ταβάνια» του χρέους που θέτει το ΔΝΤ υπολογίζοντας με βάση τις δαπάνες της κεντρικής κυβέρνησης και όχι της γενικής κυβέρνησης περιορίζοντας ακόμη περισσότερο τα δημοσιονομικά δεδομένα. Δηλαδή καλείται από τη μία πλευρά να διατηρήσει τις φορομπηχτικές πολιτικές και τα υψηλά πλεονάσματα και από την άλλη να βαθύνει τις αντεργατικές «μεταρυθμίσεις». Μέσα σε αυτό το κλίμα ουσιαστικά οδηγείται στο να κάνει και τα δύο, φέρνοντας ένα ακόμη μνημόνιο.
- Τελευταια
- Δημοφιλή