Σήμερα: 01/05/2026
Π.Ε.Ν.Ε.Ν.

Π.Ε.Ν.Ε.Ν.

_αλληλεγγυης.jpg

ΔΕΝ ΠΑΡΑΚΡΑΤΕΙΤΑΙ Η ΕΙΣΦΟΡΑ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗΣ ΣΕ ΥΠΕΡΩΡΙΕΣ ΚΑΙ ΕΚΤΑΚΤΕΣ ΑΜΟΙΒΕΣ

 

Διαβάστε όλες τις διευκρινίσεις σχετικά με τα εισοδήματα στα οποία επιβάλλεται η εισφορά αλληλεγγύης, όπως παρουσιάζει η εγκύκλιος της ΑΑΔΕ.

Επιβάλλεται στα εισοδήματα άνω των 12.000 ευρώ των φυσικών προσώπων ή σχολάζουσας κληρονομίας. Λαμβάνεται υπόψη το σύνολο του εισοδήματος, όπως αυτό προκύπτει από την άθροιση των εισοδημάτων από μισθωτή εργασία και συντάξεις, από επιχειρηματική δραστηριότητα, από κεφάλαιο, από υπεραξία μεταβίβασης κεφαλαίου, φορολογούμενο ή απαλλασσόμενο, πραγματικό ή τεκμαρτό. 

Αναλυτικά, στο εισόδημα από μισθωτές υπηρεσίες που αποκτούν οι αμειβόμενοι με μηνιαίο μισθό, οι συνταξιούχοι από φορείς κύριας ασφάλισης, οι αμειβόμενοι με ημερομίσθιο οι οποίοι παρέχουν υπηρεσίες με σχέση μίσθωσης εργασίας πάνω από ένα έτος στον ίδιο εργοδότη ή με σχέση μίσθωσης εργασίας αορίστου χρόνου, οι αξιωματικοί και το κατώτερο πλήρωμα του εμπορικού ναυτικού που παρέχουν υπηρεσίες σε εμπορικά πλοία και με εξαίρεση τα εισοδήματα των προσώπων που είναι ολικώς τυφλοί και των προσώπων που παρουσιάζουν βαριές κινητικές αναπηρίες σε ποσοστό από 80% και άνω, διενεργείται παρακράτηση από τους εργοδότες ή από τους φορείς που καταβάλλουν κύριες συντάξεις έναντι της ειδικής εισφοράς αλληλεγγύης.

Οι εξαιρέσεις

Με την ΠΟΛ.1010/25.1.2013 εγκύκλιο διευκρινίστηκε ότι δεν διενεργείται παρακράτηση έναντι της ειδικής εισφοράς αλληλεγγύης του άρθρου 29 του ν.3986/2011 στις καθαρές αμοιβές για υπερωριακή εργασία, επιχορηγήσεις, επιδόματα και κάθε άλλου είδους πρόσθετες αμοιβές ή παροχές, οι οποίες καταβάλλονται τακτικά ή έκτακτα και δεν συνεντέλλονται με τις τακτικές αποδοχές και για τις οποίες ορίζεται παρακράτηση ΦΜΥ με συντελεστή 20%. 

Με την ΠΟΛ.1072/31.3.2015 εγκύκλιο με την οποία δόθηκαν οδηγίες περί της εφαρμογής των διατάξεων του άρθρου 60 του ν.4172/2013 αναφορικά με την παρακράτηση φόρου στο εισόδημα από μισθωτή εργασία και συντάξεις, διευκρινίστηκε ότι στην έννοια του μηνιαίου καθαρού εισοδήματος περιλαμβάνεται ο μισθός, ή η σύνταξη και οποιεσδήποτε άλλες αμοιβές της ίδιας περιόδου (π.χ. επιδόματα), που καταβάλλονται τακτικά και συνεντέλλονται (δηλαδή συνεκκαθαρίζονται) μαζί, στην ίδια μισθοδοτική κατάσταση με το μισθό. 

Με την ίδια εγκύκλιο διευκρινίστηκε επίσης ότι στις καθαρές αμοιβές για υπερωριακή εργασία, επιχορηγήσεις, επιδόματα, καθώς και στις κάθε άλλου είδους, πρόσθετες αμοιβές ή εφάπαξ παροχές, οι οποίες δεν συμπεριλαμβάνονται στις τακτικές αποδοχές, ο παρακρατούμενος φόρος υπολογίζεται με συντελεστή 20% στο καταβαλλόμενο ποσό των ανωτέρω αμοιβών, σύμφωνα με όσα ορίζονται από τις διατάξεις της παρ.5 του άρθρου 60 του ν.4172/2013. 

Μετά την ενσωμάτωση των διατάξεων του άρθρου 29 του ν.3986/2011 στις διατάξεις του άρθρου 43Α του ν.4172/2013, επί του θέματος της παρακράτησης έναντι της ειδικής εισφοράς αλληλεγγύης στις αμοιβές για υπερωριακή εργασία, χορηγήσεις, επιδόματα καθώς και κάθε άλλου είδους, πρόσθετες αμοιβές ή εφάπαξ παροχές, που καταβάλλονται τακτικά ή έκτακτα, πέραν του μισθού, και δεν συνεντέλλονται (συνεκκαθαρίζονται) με τις τακτικές αποδοχές, εξακολουθούν, και μετά την εφαρμογή των διατάξεων του άρθρου 43Α του ν.4172/2013 να ισχύουν τα αναφερόμενα στην εγκύκλιο ΠΟΛ.1010/25.1.2013. 

Στις αμοιβές αυτές δεν διενεργείται παρακράτηση έναντι της ειδικής εισφοράς αλληλεγγύης, αλλά η ειδική εισφορά αλληλεγγύης επιβάλλεται στα εισοδήματα αυτά με την υποβολή της ετήσιας δήλωσης φορολογίας εισοδήματος του δικαιούχου των αμοιβών. 

Πηγή: newsbomb.gr

του Κώστα Μάρκου

_εκλογές.jpg

Η παλιά θεωρία των ευρωκομμουνιστών για τη δυνατότητα να αλλάξει «από τα μέσα» και προς τα αριστερά η Ευρωπαϊκή Ένωση, μεταμορφώθηκε επί ΣΥΡΙΖΑ στην ελπίδα ότι η άνοδός του στην κυβέρνηση μπορούσε να ωθήσει σε μια αλλαγή συσχετισμών και σε άλλες ευρωπαϊκές χώρες. Η αλλαγή συσχετισμών υποτίθεται πως θα βοηθούσε τον ελληνικό λαό και την «αριστερή» του κυβέρνηση, αν όχι να αποτινάξει, τουλάχιστον να μειώσει δραστικά «το μεγαλύτερο μέρος του χρέους». Αυτός ήταν ο δρόμος για να μπει η χώρα σε έναν «ενάρετο κύκλο», όπως είπε ο Τσίπρας, ακόμη και πέρυσι, το 2016, παρά τα όσα είχαν μεσολαβήσει…

Τον Ιανουάριο του 2015, με το σχηματισμό της πρώτης κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ οι ελπίδες αυτές φάνηκαν να επιβεβαιώνονται: οι Ποδέμος βάδιζαν προς την εξουσία στην Ισπανία και σημαντικά τμήματα των εργαζόμενων σε όλες τις χώρες έβλεπαν τουλάχιστον με συμπάθεια τη «ριζοσπαστική Αριστερά» στην Ελλάδα.

Μετά την οπισθοχώρηση των Ποδέμος, οι ελπίδες του ΣΥΡΙΖΑ στράφηκαν στον υποψήφιο των γερμανών σοσιαλδημοκρατών. Η αρχική δημοσκοπική έκρηξη του Σουλτς ξαναζέστανε τις ελπίδες. Το αποτέλεσμα των εκλογών της περασμένης Κυριακής γκρέμισε τόσο το νεόκοπο σχέδιο, όσο και την παλιά θεωρία, Εξανέμισε κάθε ελπίδα. Αντί για έναν κυβερνητικό συνασπισμό σοσιαλδημοκρατών, αριστερών και πρασίνων, που θα ελάφρυνε το χρέος, έρχεται ένας συνασπισμός των δεξιών χριστιανοδημοκρατών με τους ακραία νεοφιλελεύθερους του FDP, με τσόντα τους πράσινους, πιθανόν, όμως και με αποχωρήσαντες από το ακροδεξιό, νεοφασιστικό κόμμα «Εναλλακτική για τη Γερμανία».

Στο Βερολίνο ετοιμάζεται το «νέο σχέδιο για την Ευρώπη», μαζί με το Παρίσι. Η Μέρκελ χαιρέτισε το «όραμα Μακρόν», το οποίο παρουσίασε πριν λίγες ημέρες στη Σορβόνη. Ποιο είναι αυτό;

Οι γερμανικές και γαλλικές πολυεθνικές ετοιμάζουν έναν στενό, σχετικά ενοποιημένο κύκλο χωρών του ευρώ, με παρόμοια παραγωγικότητα, με κοινό προϋπολογισμό σε βασικά σημεία, με κοινό στρατό και κοινά σύνορα, σε συνδυασμό με τη δημιουργία ενός «ευρωπαϊκού ΔΝΤ». Το σχέδιο προβλέπει τον εξοβελισμό αδύναμων χωρών από το ευρώ και το πέταγμά τους σε μια «δεύτερη ταχύτητα» της κόλασης: σε μια ζώνη κάτω από τον έλεγχο του «ευρωπαϊκού ΔΝΤ», με συνεχή «εποπτεία» και «μνημόνια διαρκείας» μέχρι να αποπληρώσουν το 75% του χρέους τους. Πρόκειται για μια διαρκή εργασιακή, κοινωνική και ιδιωτικοποιημένη κόλαση, για μια κατάσταση μόνιμης υποτέλειας των αδύναμων εθνών προς τα ηγεμονικά.

Το κοινό σχέδιο Μέρκελ – Μακρόν – πολυεθνικών θα είναι το πρόγραμμα της νέας γερμανικής κυβέρνησης, όποια και αν είναι η σύνθεσή της. Το παλιό όνειρο του ΣΥΡΙΖΑ και άλλων, για απομάκρυνση του «δαίμονα» Σόιμπλε, μετατρέπεται σε εφιάλτη: η ευγενής καρατόμησή του, με τον υποβιβασμό του σε πρόεδρο της Βουλής, δεν απομακρύνει, αλλά βάζει πάνω στο τραπέζι το γνωστό σχέδιό του για ένα γερμανικό και καταστροφικό για τον ελληνικό λαό, Grexit.

Ήδη, ο Κρίστιαν Λίντνερ, ηγέτης του FDP, δήλωσε ότι «θα πρέπει τώρα να ξεκινήσει το Grexit, ώστε να απελευθερωθεί η χώρα από το ευρώ και από τα χρέη της, παραμένοντας όμως στην Ευρωπαϊκή Ένωση».

Η συμπρόεδρος του ακροδεξιού νεοφασιστικού κόμματος AfD, Αλίς Βάιγκελ, έχει ήδη ταχθεί υπέρ της εξόδου, όχι μόνον της Ελλάδας, αλλά και της Πορτογαλίας και της Ισπανίας από το ευρώ. Ας σημειωθεί εδώ, κάτι που δεν έχει τύχει της αναγκαίας προσοχής: η Βάιγκελ ήταν στέλεχος της Γκόλντμαν Σαξ και σύμβουλος επιχειρήσεων, πριν αναρριχηθεί στην ηγεσία του κόμματος αυτού, στρέφοντάς το σε ένα είδος «επιχειρηματικού φασισμού».

Το αποτέλεσμα των γερμανικών εκλογών δεν είναι μόνον ένα Βατερλό των δυο πτερύγων του νεοφιλελευθερισμού, της δεξιάς και της σοσιαλφιλελεύθερης. Είναι ένα Βατερλό και για εκείνη την Αριστερά που πίστεψε στην «αντικειμενική προοδευτικότητα» της ΕΕ. Για εκείνη την Αριστερά που αντί να συγκρουστεί μαζί της, συμβιβάστηκε περιμένοντας την «αριστερή ευρωπαϊκή αλλαγή».

Αλλά είναι και ένα μήνυμα για τη μαχόμενη αντι-ΕΕ Αριστερά, στην Ελλάδα και σε όλη την Ευρώπη: Δεν υπάρχει «ενάρετος κύκλος» χωρίς μνημόνια, ούτε μέσα στο ευρώ, ούτε έξω από το ευρώ και μέσα στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Ο δρόμος πρέπει να πηγαίνει μέχρι το τέλος. Όποιος υποτιμά την πάλη είτε για έξοδο από το ευρώ, είτε για έξοδο από την ΕΕ, όποιος υποτιμά, τελικά, την επαναστατική προοπτική, κινδυνεύει να βρεθεί στο ένα από τα δυο καζάνια της ευρωπαϊκής κόλασης.

Πηγή: Πριν

ellhniko-r.jpg

του Δ. Μηλάκα

Αν αφήσουμε κατά μέρος τις …λεπτομέρειες (δηλαδή την καταπάτηση των νόμων και του Συντάγματος) που συνθέτουν τις δυσκολίες οι οποίες υποτίθεται ότι εμποδίζουν την υλοποίηση της μεγάλης επένδυσης στο Ελληνικό μπορούμε να δούμε καθαρά αυτό που έχει σχεδιαστεί και πρόκειται κάποια στιγμή να υλοποιηθεί: Η έκταση του ελληνικού είναι προορισμένη να φιλοξενήσει ένα μεγάλο καζίνο. Από εκεί και έπειτα, η υπόλοιπη… ανάπτυξη θα προκύψει κατά το γνωστό παραδοσιακό τρόπο: οικόπεδα και δόμηση. Κάπου ανάμεσα στο μπετόν και μερικές πινελιές πρασίνου έτσι για να προκύψει το απαραίτητο φύλο συκής που θα καλύψει την πολιτική ξετσιπωσιά…

Για όσους παρακολουθούν από κοντά  αυτήν την ιστορία δεν υπάρχει πια καμία αμφιβολία για τις προθέσεις του επενδυτή Λάτση. Όπως μας έλεγε κυβερνητικό (ΣΥΡΙΖΑ) στέλεχος «είναι ξεκάθαρο ότι ο Λάτσης ουδέποτε ήθελε κάτι άλλο πέρα από το καζίνο και το κόψιμο της έκτασης σε  οικόπεδα. Αυτό προσπαθεί και τώρα».

Τη δουλειά (του Λάτση) έχει αναλάβει να ολοκληρώσει ο «αρμόδιος» υπουργός Αλέκος Φλαμπουράρης και ο ορκισμένος υπέρμαχος  της ανάπτυξης μέσω του ξεπουλήματος των πάντων Στέργιος Πιρτισιόλας.

Οι εν λόγω αποτελούν την αιχμή  του δόρατος  που οι Λάτσηδες χρησιμοποιούν για να κάνουν την δουλειά τους. Στο πλάι αυτών των δύο σκαπανέων του σοσιαλισμού «παίζουν» πολλές και διάφορες μαριονέτες: η υπουργός πολιτισμού Κονιόρδου, εταιρείες (δημοσιογράφων και άλλων ωραίων τύπων) δημοσίων σχέσεων που κάνουν λόμπινγκ υπέρ της ευγενούς αυτής υπόθεσης καθώς και μια στρατιά δημοσιογράφων οι οποίοι είτε από μαλακία, είτε από άγνοια, είτε με το αζημίωτο νυχθημερόν βάλουν κατά όσων εκφράζουν αντιρρήσεις – όχι για την υλοποίηση της επένδυσης- για την μέθοδο και διαδικασία που ακολουθείται προκειμένου να χτιστεί ένα καζίνο και να γεμίσει με προνομιούχα οικόπεδα και μπετόν η περιοχή. Σ αυτούς πρέπει να προσθέσουμε και τους ανησυχούντες από τη Νέα Δημοκρατία οι οποίοι βλέπουν την πιθανότητα να ολοκληρώσει η σημερινή κυβέρνηση την δουλειά και να μην προλάβουν μερίδιο από την γκανιότα…

Η προθυμία των ανθρώπων του Λάτση (μέσα στην κυβέρνηση) να κάνουν την δουλειά που θέλει το αφεντικό τους είναι τέτοια που έχει τρομάξει πολλούς μέσα στην κυβέρνηση οι οποίοι κατά την πρόσφατη σύσκεψη του Πολιτικού Συμβουλίου ζήτησαν προσεκτικές και νομικά- συνταγματικά τεκμηριωμένες κινήσεις έστω κι αν αυτό συνεπάγεται λίγο ακόμα χρόνο για τον …επενδυτή.

Κατά πληροφορίες, ακόμα και ο Δραγασάκης (που χαρακτηρίζεται ως ο πλέον ρεαλιστικά συνδεδεμένος με το όραμα των απανταχού …οραματιστών – επενδυτών, αλλά και η περιφερειάρχης Δούρου που έχει μάθει να ντιλάρει ζητούν από τον κυρ Αλέκο να κόψει ταχύτητα. Οι …ανησυχούντες προφανώς σκέπτονται είτε μελλοντικά δικαστήρια είτε διερευνούν το μέγεθος της γκανιότας που οι Λάτσηδες είναι πρόθυμοι να μοιράσουν σ’ όσους βοηθούν να γίνει η δουλειά τους…

Το πλιάτσικο

Η υπόθεση του ελληνικού- όπως άλλωστε και αυτή των σιδηροδρόμων, των αεροδρομίων, των λιμανιών- είναι χαρακτηριστική του τρόπου με τον οποίων νοούνται και γίνονται οι «επενδύσεις» σε μια χώρα- προτεκτοράτο με οικονομία και κυβέρνηση υπό αυστηρή εποπτεία. Η χρεωκοπημένη χώρα βρίσκεται στο έλεος των κορακιών και των πρόθυμων να τα εξυπηρετήσουν αρμόδιων κυβερνητικών και άλλων παραγόντων. Τα λίγα και μικρά προβλήματα που έχουν να αντιμετωπίσουν τα κοράκια είναι το ύψος της δαπάνης που πρέπει να συνυπολογίσουν για να γίνει η δουλειά τους «νόμιμα» και σύμφωνα με το σύνταγμα που τυπικά τουλάχιστον είναι σε ισχύ.

Θέλει, λοιπόν λίγο χρόνο- και χρήμα- για να προκύψει το καζίνο και τα οικόπεδα στο ελληνικό. Και όπως είναι γνωστό λεφτά υπάρχουν. Όσο για τον χρόνο; Οι … επενδυτές ξέρουν ότι οι κυβερνήσεις δεν έχουν χρόνο…

ΥΓ : τι κάνει ο Τσίπρας μέσα σ αυτόν τον χαμό; Απλώς προεδρεύει;…

Πηγή: imerodromos.gr

_δεύτερος_θερμότερος_Αύγουστος_εδώ_και_137_χρόνια_ήταν_ο_φετινός.jpg

Ο δεύτερος θερμότερος Αύγουστος στη σύγχρονη μετεωρολογική ιστορία της Γης, εδώ και 137 χρόνια, ήταν αυτός που μόλις μας πέρασε, σύμφωνα με το Ινστιτούτο Διαστημικών Μελετών Goddard της Αμερικανικής Διαστημικής Υπηρεσίας (NASA) στη Νέα Υόρκη.

Ο φετινός Αύγουστος ήταν κατά 0,85 βαθμούς Κελσίου πιο ζεστός από τη μέση θερμοκρασία Αυγούστου κατά την περίοδο αναφοράς 1951-1980.

Το ρεκόρ κατέχει ο Αύγουστος 2016, ο οποίος ήταν κατά 0,99 βαθμούς Κελσίου θερμότερος από την περίοδο 1951-1980, λόγω του πολύ ισχυρού τότε φαινομένου Ελ Νίνιο.

Οι εκτιμήσεις του Ινστιτούτου της NASA βασίζονται σε περίπου 6.300 μετεωρολογικούς σταθμούς ανά τον κόσμο, σε όργανα πάνω σε πλοία και σημαδούρες, καθώς και στους ερευνητικούς σταθμούς της Ανταρκτικής.

Πηγή: newsbeast.gr

Σελίδα 3642 από 4477
  • Τελευταια
  • Δημοφιλή