Γράφει ο Γιώργος Πετρόπουλος.
Από τότε που διαφάνηκε ως πιθανή μια συμφωνία ανάμεσα στην Ελλάδα και την ΠΓΔΜ για το ονοματολογικό και όλα τα υπόλοιπα ζητήματα που συνδέονται με αυτό, το ΚΚΕ προσάρμοσε την παλιά κλασική του θέση για το ζήτημα.
Στο παρελθόν το ΚΚΕ- ακόμη και πριν από ένα εξάμηνο- «είχε ταχθεί υπέρ μιας λύσης που θα προβλέπει σύνθετη ονομασία, υπό την προϋπόθεση ότι ο όρος Μακεδονία θα αποτελεί γεωγραφικό προσδιορισμό, θα σταματήσουν οποιεσδήποτε αλυτρωτικές αντιλήψεις και οι δύο χώρες θα συμφωνήσουν ότι δεν υπάρχει θέμα αλλαγής συνόρων» (βλέπε δηλώσεις του Θ. Παφίλη στον ραδιοσταθμό 9,84.
Η νέα θέση του ΚΚΕ, όπως διατυπώνεται το τελευταίο διάστημα- κι όπως την ανέλυσε ο Δ. Κουτσούμπας μιλώντας στην Καρδίτσα το περασμένο Σάββατο, έχει ως εξής: «Το ΚΚΕ δεν πρόκειται να στηρίξει καμιά συμφωνία, η οποία θα ανοίγει τον δρόμο για την ένταξη της ΠΓΔΜ στο ΝΑΤΟ και η οποία προφανώς θα είναι προϊόν και των ασφυκτικών πιέσεων των ΗΠΑ και της Ε.Ε.».
Η ανησυχία ενός κομμουνιστικού κόμματος- πόσο μάλλον του ΚΚΕ με τις δοσμένες ιστορικά σταθερές αντιιμπεριαλιστικές θέσεις του- για την επέκταση του ΝΑΤΟ και της Ε.Ε. στα δυτικά Βαλκάνια είναι απολύτως λογική και εξηγήσιμη. Θα ήταν επομένως εντελώς παράλογο να επικριθεί γι’ αυτό. Ένα κόμμα όμως δεν είναι επιστημονικός σύλλογος. Ένα κόμμα οφείλει να κάνει πολιτική.
Που σημαίνει πως η όποια ανάλυσή του πρέπει να οδηγεί σε συγκεκριμένη πολιτική θέση. Σε πολιτικό αίτημα και σε πολιτική διεκδίκηση. Αναφορικά με το θέμα της ΠΓΔΜ το ΚΚΕ λέει τι θα κάνει το ίδιο. Δεν θα στηρίξει καμία συμφωνία που θα ανοίγει τον δρόμο στη γειτονική χώρα να ενταχθεί στην Ε.Ε. και το ΝΑΤΟ. Αυτό όμως πώς εκφράζεται απέναντι στην κυβέρνηση; Τι ζητάει το ΚΚΕ να κάνει η κυβέρνηση; Τι λέει στον ελληνικό λαό να απαιτήσει από την κυβέρνηση στο συγκεκριμένο ζήτημα;
Να μην υπογράψει κανενός είδους συμφωνία με τη γείτονα, πράγμα που σημαίνει να σταματήσουν τώρα οι διαπραγματεύσεις, ή να σαμποτάρει τις διαπραγματεύσεις ώστε αυτές να οδηγηθούν σε ναυάγιο; Αν αυτό θέλει το ΚΚΕ, γιατί δεν το λέει ευθέως; Κι αν δεν το θέλει, ας μας πει τι ακριβώς ζητάει από την κυβέρνηση να πράξει.
Ο Δ. Κουτσούμπας ισχυρίστηκε στην Καρδίτσα πως «δεν προκύπτει ότι η συμφωνία για το όνομα θα αφορά σύνθετη ονομασία με αυστηρά γεωγραφικό προσδιορισμό και για όλες τις χρήσεις, θα εξασφαλίζει την αλλαγή του Συντάγματος της ΠΓΔΜ, ώστε να βάζει τέλος στους αλυτρωτισμούς, να κατοχυρώνει το απαραβίαστο των συνόρων, με σεβασμό της κυριαρχίας της κάθε χώρας».
Τη συμφωνία όμως δεν τη γνωρίζουμε- καθώς δεν έχει ακόμα ολοκληρωθεί-, για να αποφανθούμε αν ο γ.γ. της Κ.Ε. του κομμουνιστικού κόμματος έχει δίκιο ή άδικο. Τη γνωρίζει το ΚΚΕ και δεν μας το λέει; Αν δεν τη γνωρίζει, τι λόγο έχει να προτρέχει και να προεξοφλεί το περιεχόμενό της;
Η νέα θέση του ΚΚΕ για το ονοματολογικό της γείτονος - παρά το γεγονός ότι προκύπτει από εύλογες ανησυχίες- ουσιαστικά οδηγεί σε παραλογισμό. Αν η Ελλάδα δεν πρέπει να έρθει σε συμφωνία με την ΠΓΔΜ για να μην ενταχθεί η τελευταία στο ΝΑΤΟ και στην Ε.Ε., τότε η χώρα μας δεν θα πρέπει να αποχωρήσει ποτέ από αυτούς τους οργανισμούς, για να βάζει συνεχώς βέτο στην προσχώρηση των γειτόνων. Έχει το ΚΚΕ θέση ότι η Ελλάδα πρέπει να είναι μόνιμα μέλος του ΝΑΤΟ και της Ε.Ε., για να εμποδίζει τη διεύρυνσή τους με χώρες που ακόμα δεν έχουν ενταχθεί; Το αντίθετο γνωρίζαμε μέχρι σήμερα.
Ενα δεύτερο ερώτημα που το ΚΚΕ αποφεύγει να απαντήσει είναι το εξής: Πότε πιστεύει πως πρέπει να λυθεί το ζήτημα με την ΠΓΔΜ; Όταν αυτή η χώρα δεν θα θέλει να μπει στο ΝΑΤΟ και την Ε.Ε. ή όταν αυτοί οι δύο οργανισμοί δεν θα τη θέλουν; Πότε πιστεύει το ΚΚΕ ότι θα συμβεί κάτι τέτοιο; Στην πραγματικότητα η νέα θέση του ΚΚΕ οδηγεί τη λύση του προβλήματος στις ελληνικές καλένδες. Πράγμα που σημαίνει πως αν δεν υπάρξει λύση, η γειτονική χώρα θα αναγνωριστεί de facto με σκέτο το όνομα «Μακεδονία». Αυτό επιδιώκει το ΚΚΕ ή αδιαφορεί αν θα συμβεί;
Παρά το γεγονός ότι η ανησυχία του ΚΚΕ για την ενδεχόμενη ευρωατλαντική διεύρυνση στα δυτικά Βαλκάνια είναι κατανοητή, στην πράξη η νέα θέση του για το ονοματολογικό δεν εμποδίζει στο ελάχιστο αυτή τη διεύρυνση. Η Ελλάδα δεν είναι σε θέση -ακόμα κι αν ναυαγήσουν οι διαπραγματεύσεις- να εμποδίσει τη γειτονική χώρα να ενταχθεί στους προαναφερόμενους -ή σε άλλους- διεθνείς οργανισμούς. Θυμίζουμε ότι το Διεθνές Δικαστήριο της Χάγης, από τον Δεκέμβριο του 2011, έχει καταδικάσει την Ελλάδα για παραβίαση της ενδιάμεσης συμφωνίας του 1995 επειδή η χώρα μας άσκησε βέτο για ένταξη της ΠΓΔΜ στο ΝΑΤΟ.
Πράγμα που σημαίνει ότι η γειτονική χώρα μπορεί οποιαδήποτε στιγμή -αν το επιθυμούν νατοϊκοί και Ευρωπαίοι- να μπει στην ατλαντική συμμαχία, στην Ε.Ε. και οπουδήποτε αλλού, τουλάχιστον με το όνομα Πρώην Γιουγκοσλαβική Δημοκρατία της Μακεδονίας. Κι αν δεν υπάρξει συμφωνία θα μπει με σκέτο το «Μακεδονία», αφού πάνω από 140 χώρες την έχουν αναγνωρίσει με αυτό το όνομα και ανάμεσά τους οι ισχυρότερες του πλανήτη.
Ένα κομμουνιστικό κόμμα είναι φύσει και θέσει διεθνιστικό. Δηλαδή στηρίζει την ενότητα, τη φιλία και τη συνεργασία των λαών και αγωνίζεται να ξεπερνιούνται οι διαχωρισμοί -ιδιαίτερα αυτοί που βασίζονται στον εθνικισμό, τον σοβινισμό, τον αλυτρωτισμό. Με τη νέα όμως θέση του ΚΚΕ για το ονοματολογικό της ΠΓΔΜ δεν αντιμετωπίζονται οι εθνικιστικού- αλυτρωτικού περιεχομένου και δράσης διαχωρισμοί ανάμεσα στον ελληνικό λαό και στον λαό της γείτονος.
Το ακριβώς αντίθετο συμβαίνει. Το μόνο που επιτυγχάνεται είναι η ενίσχυση της θέσης των εθνικιστών και στις δύο χώρες, που θέλουν να αποτρέψουν με κάθε τρόπο μια ενδεχόμενη συμφωνία. Το ΚΚΕ ουδέποτε στην ιστορία του έκανε εκπτώσεις στον εθνικισμό. Ουδέποτε αδιαφόρησε μπρος στο ενδεχόμενο της ενδυνάμωσης των κάθε λογής πατριδοκάπηλων και της εξυπηρέτησης των στόχων τους. Τώρα δεν βλέπει ότι τους αφήνει άπλετο χώρο;
Πηγή: efsyn.gr
