Η χώρα μας μετράει για άλλη μια φορά μια ανείπωτη τραγωδία η οποία εξελίχθηκε στην Ανατολική Αττική και οδήγησε σε δεκάδες νεκρούς και απανθρακωμένους ανθρώπους από την καταστροφική πυρκαγιά.

Μέχρι και αυτή την στιγμή είναι άγνωστος ο πραγματικός αριθμός σε ανθρώπινες απώλειες αφού εκφράζονταν έντονες ανησυχίες ότι ο επίσημος αριθμός των θυμάτων θα αυξηθεί σημαντικά.

Στις συνθήκες αυτές επιβάλλεται να κινητοποιηθούν όλες οι δυνάμεις του κρατικού μηχανισμού με στόχο την προστασία της ανθρώπινης ζωής.

Παράλληλα για πολλοστή φορά αναδεικνύεται το μεγάλο πρόβλημα της ανεπάρκειας εναέριων και επίγειων μέσων ενάντια στην πύρινη λαίλαπα και κυρίως η έλλειψη συνολικής στρατηγικής για την πυροπροστασία της χώρας μας.

Από αυτή την σκοπιά οι ευθύνες τόσο των προηγούμενων όσο και της σημερινής κυβέρνησης ήταν και είναι πελώριες και βαρύτατες.

Η προσπάθεια πολιτικού αποπροσανατολισμού από την κυβέρνηση με την ενοχοποίηση αποκλειστικά των δυσμενών καιρικών συνθηκών δεν της προσφέρει το παραμικρό άλλοθι και δεν την απαλλάσσει καθόλου από τις τεράστιες ευθύνες της, αφού ενέταξε τον κρίσιμο τομέα της αντιπυρικής προστασίας στα πλαίσια των περιοριστικών πολιτικών των μνημονίων και ταυτόχρονα υποβάθμισε τις ανάγκες για την αποτελεσματική προστασία του λαού, της ανθρώπινης ζωής και της λαϊκής περιουσίας που για άλλη μια φορά μετατρέπονται σε τραγικά θύματα αυτής της ανάλγητης αντιλαϊκής πολιτικής.

Το εργατικό κίνημα της χώρας μας πρέπει όχι μόνο να προστρέξει και να φανεί αλληλέγγυο με κάθε δυνατό τρόπο στα θύματα της καταστροφικής πυρκαγιάς αλλά να θέσει στους στόχους πάλης του την ανάγκη τόσο για αποτελεσματική αντιπυρική θωράκιση της χώρας μας όσο και για την αντιπλημμυρική προστασία της.

Η Διοίκηση της ΠΕΝΕΝ

Οταν ξεκινούσε τον Απρίλιο του 2015 κανείς δεν προέβλεπε ότι η δίκη της Χρυσής Αυγής θα χρειαστεί ακόμα και μια πενταετία για να ολοκληρωθεί. Ωστόσο, σήμερα, παράγοντες της δίκης αλλά και έμπειροι νομικοί, τους οποίους επικαλείται η εφημερίδα Real, εκτιμούν ότι η τελευταία πράξη ενδεχομένως θα γραφτεί στο χρονικό διάστημα από το πρώτο εξάμηνο του 2019 μέχρι τις αρχές του 2020.

Ο τεράστιος όγκος του υλικού που εξετάζουν οι δικαστές, οι 69 κατηγορούμενοι, τα αναγνωστέα έγγραφα, των οποίων η εξέταση θα ολοκληρωθεί τον ερχόμενο Σεπτέμβριο, οι περίπου διακόσιοι μάρτυρες που προτίθεται να καλέσει η υπεράσπιση κοι οι απολογίες των κατηγορουμένων είναι ορισμένοι από τους λόγους για την καθυστέρηση.

Ωστόσο, υπάρχει και ένας ακόμα λόγος που ενδεχομένως είναι ο σημαντικότερος. «Η υπερασπιστική γραμμή των συνηγόρων του Νίκου Μιχαλολιάκου και των υπολοίπων κατηγορουμένων», σημειώνει με νόημα στη Real ένας από τους ανθρώπους που δεν έχει χάσει ούτε μία συνεδρίαση του ακροατηρίου. Μαζί του φέρεται να συμφωνεί η πλειονότητα των παραγόντων της δίκης καθώς επισημαίνεται η αδυναμία των υπερασπιστών να δώσουν απαντήσεις σε κρίσιμα ερωτήματα, τα οποία προέκυψαν από τις παρακολουθήςεις των τηλεφωνικών συνδιαλέξεων των μελών της νεοναζιστικής οργάνωσης.

Για παράδειγμα, από τα στοιχεία προκύπτει ότι ο βουλευτής Γιάννης Λαγός ήταν ο επικεφαλής των χρυσαυγιτών του Πειραιά, οι οποίοι τον ενημέρωναν και περίμεναν εντολές για κάθε δράση τους. Παράγοντας της δίκης υπογραμμίζει ότι δεν άκουσε καμία αναφορά ή απάντηση για τον ρόλο του βουλευτή από τους συναδέλφους του της υπεράσπισης οι οποίοι, όπως έκαναν στο παρελθόν έτσι και στις τελευταίες συνεδριάσεις επιτέθηκαν και στοχοποίησαν εφημερίδες και δημοσιογράφους αντί να δώσουν συγκεκριμένες απαντήσεις.

Όπως σημειώνει μεταξύ άλλων ένας από τους δικηγόρους μιλώντας στη Real, το ερώτημα που τίθεται τώρα είναι «αν Θα σπάσουν την omerta και θα εκθέσουν τον Λαγό για τον κομβικό ρόλο που αποδεικνύεται ότι είχε σε ολόκληρο τον Πειραιά ή θα συνεχίσουν τον αποπροσανατολισμό με επιθέσεις σε δημοσιογράφους για να θολώνουν τα νερά της δίκης»

Η διαδικασία θα «τρέξει»

Η πλειονότητα των δικηγόρων της πολιτικής αγωγής εκτιμά ότι το πρώτο εξάμηνο του 2019 θα έχει ολοκληρωθεί ένα πολύ μεγάλο μέρος της διαδικασίας. Αυτή η εκτίμηση λαμβάνει ως δεδομένα μερικά σημαντικά στοιχεία. Με την επανάληψη της διαδικασίας μετά τον Αύγουστο θα ολοκληρωθεί η εξέταση των αναγνωστέων εγγράφων, θα ακολουθήσουν οι 200 μάρτυρες υπεράσπισης από τους οποίους εκτιμάται ότι πολλοί δεν θα προσέλθουν, ενώ σημαντικός αριθμός από αυτούς είναι «μάρτυρες χαρακτήρων», που δεν έχουν να εισφέρουν επί της ουσίας στην υπόθεση, αλλά θα καταθέσουν για το «ποιόν» των κατηγορουμένων. Ωστόσο, θα πρέπει να θεωρείται δεδομένο ότι η υπερασπιστική τακτική των χρυσαυγιτών δεν θα αλλάξει και θα επιμείνουν στον αντιπερισπασμό.

Ο Θανάσης Καμπαγιάννης δικηγόρος πολιτικής αγωγής των Αιγυπτίων αλιεργατών στη δίκη της Χρυσής Αυγής ξεγυμνώνει τον τρόπο με τον οποίο κινείται η πλευρό των κατηγορουμένων: «Η διαδικασία των αναγνωστέων εγγράφων ήταν, όπως αναμενόταν, συντριπτική για τους κατηγορούμενους χρυσαυγίτες. ´Ολοι οι ισχυρισμοί της υπεράσπισης από την άρνηση του ναζιστικού χαρακτήρα της Χρυσής Αυγής και της συστηματικής τέλεσης εγκληματικών πράξεων κατά στόχων της, μέχρι την έλλειψη γνώσης και συμμετοχής της ηγεσίας κατέπεσαν στο ακροατήριο. Αυτός εξάλλου ήταν και ο λόγος που η υπεράσπιση της ηγεσίας της XΑ αρνήθηκε τη ραδιοτηλεοπτική μετάδοση της δίκης που πρότεινε η πολιτική αγωγή, αν και πριν από την έναρξή της προσχηματικά την... απαιτούσε.

´Εχοντας ρίξει "μαύρο" στην εικόνα της δίκης αυτό που έμεινε στην υπεράσπιση της Χρυσής Αυγής είναι οι διαρκείς επιθέσεις σε βάρος δημοσιογράφων που με το ρεπορτάζ τους βοήθησαν στην αποκάλυψη της δράσης της εγκληματικής ναζιστικής οργάνωσης. Ας μην ξεχνάμε ότι το δικαστήριο εξέτασε, ανάμεσα σε τόσα άλλα, και βίαιες επιθέσεις χρυσαυγιτών τραμπούκων σε βάρος δημοσιογράφων και φωτορεπόρτερ κατά την ώρα της εργασίας τους. Ο ναζισμός τρέμει τη δημοσιότητα και όσους την υπηρετούν, γιατί θέλει να συσκοτίσει την εγκληματική του δράση. Γι' αυτό και η δημοσιότητα της δίκης είναι καρφί στο μάτι του, ειδικά τώρα που πλησιάζει η τελική φάση της, η στιγμή που οι κατηγορούμενοι θα καθίσουν στο εδώλιο, για να απολογηθούν».

πηγη: tvxs.gr

Σαράντα περιστατικά πειρατικών επιθέσεων έχουν καταγραφεί επισήμως μέχρι ώρας εντός του πρώτου εξαμήνου του τρέχοντος έτους από το ReCAAP’s Information Sharing Centre (ISC).

Σύμφωνα με τις πρώτες εκτιμήσεις καταγράφεται αύξηση της τάξης του 15% σε σχέση με τα περιστατικά που είχαν σημειωθεί την ίδια περίοδο πέρσι . Συγκριτικά το 2017 το πρώτο εξάμηνο είχε αύξηση της τάξης του 16% σε σχέση με το 2016 ενώ το 15% του τρέχοντος έτους σε σχέση με το προηγούμενο καταδεικνύει αυξητικές τάσεις γεγονός που έχει σημάνει συναγερμό στα αρμόδια κέντρα που ασχολούνται με την «πάταξη» της πειρατείας.

πηγη: theseanation.gr

Στο 180,4% του ΑΕΠ ανήλθε το δημόσιο χρέος της Ελλάδας (322,568 δισ. ευρώ) το πρώτο τρίμηνο του 2018, καταγράφοντας αύξηση κατά 11,907 δισ. ευρώ σε σχέση με το αντίστοιχο τρίμηνο του 2017, σύμφωνα με τα στοιχεία της Eurostat που δόθηκαν στη δημοσιότητα. Τα νέα στοιχεία φανερώνουν για πολλοστή φορά ότι τα κάθε «χρώματος» κυβερνητικά αφηγήματα περί «ελάφρυνσης του χρέους» αποτελούν μια ακόμα απάτη με την οποία το κρέας βαφτίζεται ψάρι. 

Ειδικότερα, σύμφωνα με τα στοιχεία της Eurostat για το πρώτο τρίμηνο του 2018, η Ελλάδα καταγράφει το υψηλότερο δημόσιο χρέος στην ΕΕ και ακολουθούν η Ιταλία (133,4%), η Πορτογαλία (126,4%) και το Βέλγιο (106,3%). Το χαμηλότερο επίπεδο δημόσιου χρέους κατέγραψαν η Εσθονία (8,7%), το Λουξεμβούργο (22,2%) και η Βουλγαρία (24,1%).

Σε σχέση με ένα χρόνο πριν (το πρώτο τρίμηνο του 2017), μόνο η Ελλάδα κατέγραψε αύξηση του δημόσιου χρέους (+2,7 ποσοστιαίες μονάδες, ήτοι αυξημένο κατά 11,907 δισ. ευρώ), ενώ 27 κράτη-μέλη κατέγραψαν μείωση του δημόσιου χρέους. Επίσης σε σχέση με το τέταρτο τρίμηνο του 2017, δώδεκα κράτη-μέλη κατέγραψαν αύξηση του δημόσιου χρέους. Η μεγαλύτερη αύξηση σημειώθηκε στο Βέλγιο (+2,9 ποσοστιαίες μονάδες), στην Ελλάδα (+1,8 ποσοστιαίες μονάδες), στην Ιταλία (+1,6), στη Σλοβενία (+1,4) και στην Τσεχία (+1,1).

Μετά από οκτώ χρόνια άγριας λιτότητας! Τέσσερα μνημόνια, πλήθος μεσοπρόθεσμων προγραμμάτων και αντιλαϊκών εφαρμοστικών νόμων, το χρέος συνεχίζει να αυξάνεται με αλματώδεις ρυθμούς. 

Το χρέος σήμερα είναι στα 322,568 δι. ευρώ, στο 180,4% του ΑΕΠ. Το Μάρτιο του 2010, πριν τη προσφυγή στα μνημόνια, το χρέος ήταν στα 310,3 δισ. ευρώ, σύμφωνα με το Δελτίο Δημοσίου Χρέους και στο 146% του ΑΕΠ της χώρας. Με δεδομένο ότι το ΑΕΠ της Ελλάδας το 2010 ήταν στα 222 δισ. ευρώ, και το 2009 στα 231 δισ. ευρώ, διαπιστώνει εύκολα κανείς ότι παρά την φτωχοποίηση και την εξαθλίωση του εργαζόμενου λαού, το δημόσιο χρέος ανεβαίνει την ανηφόρα. 

Το δημόσιο χρέος φουσκώνει αντί να περιορίζεται, παρά τα πολυδιαφημιζόμενα «κουρέματα» (PSI+, «επαναγορά ομολόγων») που τελικά λεηλάτησαν μόνο τα αποθεματικά των ασφαλιστικών ταμείων και άλλων δημόσιων οργανισμών. 

Τα στοιχεία για τα επίπεδα χρέους είναι αποκαλυπτικά για την αποτυχία των …«προγραμμάτων διάσωσης» πέντε χρόνια μετά. Αποδεικνύουν ότι τα μνημόνια δεν επιβλήθηκαν για να επιτευχθεί μείωση του ελληνικού χρέους, αλλά για να επιβληθούν οι αντιδραστικές καπιταλιστικές αναδιαρθρώσεις  με στόχο την μείωση μισθών, την πλήρη διάλυση των εργασιακών σχέσεων, την ανατροπή συνταξιοδοτικών δικαιωμάτων, την καρατόμηση παροχών υγεία – πρόνοιας, το ξεπούλημα της δημόσιας περιουσίας.  

Το χρέος είναι μεγαλύτερο στο τέλος του α’ τριμήνου του 2018, από όσο ήταν το 2010, όταν ξεκινούσαν τα μνημόνια παρά τις …«ενέσεις σωτηρίας» των δανειστών που έφτασαν τα 240 δισ. ευρώ. Βέβαια οι «ενέσεις», δεν ήταν τίποτα περισσότερο από νέα δάνεια, που φορτώθηκαν στις πλάτες του λαού, την ίδια ώρα που Ευρωπαίοι και ντόπιοι τραπεζίτες αξιοποιούσαν τα χρήματα για διασώσουν τις χρεωκοπημένες τράπεζες τους… 

πηγη: imerodromos.gr