Π.Ε.Ν.Ε.Ν.
«Ταξικός» Κομματικός Συνδικαλισμός με τις πλάτες και τις χορηγίες του μεγάλου εφοπλιστικού κεφαλαίου - Η κούφια επαναστατική ρητορική τους, ο δρόμος της ταξικής συνεργασίας και η συμπόρευσή τους με τους εφοπλιστές
Μέρος Α΄
Όπως είχαμε πρόσφατα αναγγείλει μέσα από την ιστοσελίδα της ΠΕΝΕΝ σε απάντηση μιας βρώμικης επίθεσης που δέχεται η Διοίκηση και τα στελέχη της Ένωσής μας από τις δυνάμεις του κομματικού συνδικαλισμού στο Ναυτεργατικό κίνημα που εκπροσωπούνται στα Σωματεία ΠΕΜΕΝ – ΣΤΕΦΕΝΣΩΝ – ΠΕΕΜΑΓΕΝ, τους οφείλουμε μια απάντηση τόσο στους ίδιους αλλά κυρίως στους κλάδους που αυτοί φέρονται να εκπροσωπούν αλλά και ευρύτερα στους Ναυτεργάτες οι οποίοι με το δικό τους αλάνθαστο κριτήριο και την πείρα τους θα αξιολογήσουν κατά πόσο είναι βάσιμα, αξιόπιστα τα όσα θα καταγράψουμε στην συνέχεια στην απάντησή μας.
Σημειώνουμε προκαταβολικά για άλλη μια φορά, δεν είναι δική μας επιλογή η αντιπαράθεση και πολύ περισσότερο η σύγκρουση με δυνάμεις συνδικαλιστικά που ανεξάρτητα από διαφορές έχουμε κοινούς στόχους, αιτήματα και τάσσονται υπέρ της αγωνιστικής διεκδίκησης σε αυτά. Όμως δεν πρόκειται να χαριστούμε στο ελάχιστο και σε κανέναν όταν αυτός επιλέγει το ψέμα, την συκοφαντία και την δυσφήμιση για να αντιμετωπίσει την συνδικαλιστική μας πορεία.
Η απάντηση χωρίζεται σε τρία μέρη, σήμερα θα σταθούμε σε μια πρωτόγνωρη αντίληψη που έχει οικοδομηθεί και αναπτυχθεί στις τάξεις του κομματικού συνδικαλισμού και σε μια άθλια συναλλαγή – αλισβερίσι ανοιχτής και ξεδιάντροπης οικονομικής συναλλαγής κυρίως της Διοίκησης της ΠΕΜΕΝ με τους μεγαλοσχήμονες του εφοπλιστικού κεφαλαίου αλλά και την επίσημη Διοίκηση της Ένωσης Ελλήνων Εφοπλιστών (ΕΕΕ).
Οι δυνάμεις αυτές, αλλά και ο κομματικός τους φορέας όπως θα αναλύσουμε στην συνέχεια, θεωρούν διαχρονικά και πάντως μετά τις αρχές της δεκαετίας του 1990 ότι η εκάστοτε Διοίκηση αυτού του Σωματείου είναι η κατ’ εξοχή πιο πρωτοπόρα έκφραση του ταξικού πόλου στο συνδικαλιστικό κίνημα όχι μόνο των Ναυτεργατών αλλά και του ίδιου του εργατικού κινήματος της χώρας μας.
Η άποψη αυτή επιβεβαιώνεται και από την ανάδειξη στελεχών του Σωματείου αυτού σε κεντρικά κομματικά και πολιτικά όργανα και αξιώματα, στην μέγιστη προβολή τους από τα κομματικά και παραταξιακά έντυπα, από την αξιοποίηση δεκάδες φορές σε βουλευτικές εκλογές, ευρωεκλογές, περιφερειακές, δημοτικές εκλογικές αναμετρήσεις που τα πρόσωπα αυτά εμφανίζονται στους κομματικούς συνδυασμούς σταθερά όλα αυτά τα χρόνια.
Δεν θα παρακάμψουμε στην απάντησή μας τα άλλα δύο Σωματεία, την Διοίκηση του ΣΤΕΦΕΝΣΩΝ αλλά ούτε τους νεοφώτιστους φωστήρες της ΠΕΕΜΑΓΕΝ οι οποίοι αναβαπτίστηκαν στην κομματική κολυμπήθρα πιστεύοντας ότι έτσι θα απαλλαχθούν από το αμαρτωλό εργοδοτικό και κυβερνητικό τους παρελθόν…. Για αυτούς θα αναφερθούμε στο τέλος του κειμένου μας….
Ενδεικτικά θα σημειώσουμε ότι η ιστορική ΠΕΜΕΝ τα χρόνια 1977 μέχρι και το 1982 είχε αντικειμενικά αναδειχθεί σε μια κορυφαία θέση στο βάθρο του ταξικού εργατικού κινήματος, γεγονός που οφείλεται στο ότι αυτή την πρωτοπόρα δράση την στήριξε με όλες τις δυνάμεις της μια πανίσχυρη κομματική οργάνωση που αριθμούσε τότε εκατοντάδες αφοσιωμένα κομματικά μέλη και στελέχη και μια παντοδύναμη μαζική ταξική παράταξη η οποία είχε συσπειρώσει στις γραμμές της χιλιάδες Ναυτεργάτες.
Η τότε Διοίκηση της ΠΕΜΕΝ ιδιαίτερα την δύσκολη περίοδο 1977 – 1982 ήταν η μοναδική συνδικαλιστική οργάνωση στον Ναυτεργατικό χώρο που ανέπτυξε πλούσια δράση και πολύμορφους αγώνες τόσο στην ποντοπόρο ναυτιλία όσο και στην Ακτοπλοΐα και στα κρουαζιερόπλοια.
Εκείνοι οι αγώνες με αιχμή τον εκδημοκρατισμό στο Ναυτεργατικό συνδικαλιστικό κίνημα, την υπογραφή ΣΣΕ, την διεκδίκηση αιτημάτων για την βελτίωση των συνθηκών εργασίας, την ανεργία, το μισθολογικό και πλήθος άλλων στόχων σε συνδυασμό με την στράτευση εκατοντάδων κομμουνιστών και άλλων αγωνιστών Ναυτεργατών από όλους τους κλάδους του Ναυτεργατικού επαγγέλματος που πλαισίωσαν, στήριξαν και έδωσαν όλες τις δυνάμεις τους στην ενδυνάμωση της ΠΕΜΕΝ με ανιδιοτέλεια και συνέπεια, συνέβαλαν καθοριστικά με την τότε Διοίκηση να αποκτήσει η ΠΕΜΕΝ κύρος, εκτίμηση, εμπιστοσύνη και να καταξιωθεί στην συνείδηση ευρύτατων τμημάτων του Ναυτεργατικού αλλά και του εργατικού κόσμου της χώρας μας.
Η παρένθεση αυτή κρίνεται χρήσιμη και αναγκαία αφού θα ακολουθήσει μια εμπεριστατωμένη σκιαγράφηση της μετέπειτα πορείας αυτού του ιστορικού Σωματείου για να δούμε την φθίνουσα πορεία και την σημερινή κατάληξή του.
Δηλαδή πώς ένα Σωματείο μαζικό, αγωνιστικό με ισχυρή ταξική αναφορά στα προβλήματα και κυρίως στους αγώνες μετεξελίχθηκε σε μια καρικατούρα γραφειοκρατικού τύπου η οποία ουδεμία σχέση έχει με το ταξικό κίνημα. Οι περγαμηνές και οι παρακαταθήκες του παρελθόντος όχι μόνο αμφισβητήθηκαν και ακυρώθηκαν αλλά πετάχτηκαν στον κάλαθο των αχρήστων.
Σημειώνουμε επίσης ότι ο κλάδος των Μηχανικών (κυρίως οι προερχόμενοι από σχολές του Ε.Ν) ήταν τα τελευταία 25 χρόνια και παραμένουν οι πλέον περιζήτητοι στην ελληνική ναυτιλία, είχαν και έχουν σχεδόν μηδενική ανεργία (Α΄, Β΄, Γ΄ Μηχανικοί) και οι αποδοχές τους στα ελληνικά ποντοπόρα πλοία είναι περίπου υπερδιπλάσιες της ΣΣΕ (Α΄ και Β΄ Μηχανικοί) και πολλοί από αυτούς απασχολούνται σε ξένης σημαίας εθνικά ποντοπόρα πλοία, κρουαζιερόπλοια ενώ σημαντικός αριθμός ακόμη και συνταξιούχων εργάζεται σε πλοία σημαιών ευκαιρίας ελληνικής πλοιοκτησίας.
Η τελευταία απογραφή της αρμόδιας στατιστικής υπηρεσίας δείχνει ότι σε ελληνικής σημαίας και συμβεβλημένα με το ΝΑΤ ποντοπόρα πλοία απασχολείται πάνω από το 80% των ελλήνων Μηχανικών, το υπόλοιπο ποσοστό απασχολείται στα Ακτοπλοϊκά πλοία και μικρότερος αριθμός στα Πορθμεία εσωτερικού.
Η σύντομη και τεκμηριωμένη αυτή αναφορά μας αποδεικνύει με απόλυτα βάσιμο τρόπο ότι οι αντικειμενικές συνθήκες για την παραπέρα ανάπτυξη της δράσης και της αγωνιστικής συνεισφοράς της ΠΕΜΕΝ ήταν και παραμένουν οι καλύτερες δυνατές!
Παρακάτω θα δούμε και θα καταγράψουμε αναλυτικά πως εκφράζεται αυτή η ταξική διαπάλη που υποτίθεται ότι αναπτύσσει η ΠΕΜΕΝ, ποια είναι η δράση και η συνεισφορά της στο Ναυτεργατικό κίνημα και πώς έχει οργανώσει τον κλάδο έτσι ώστε αυτός να αποτελεί ένα υπαρκτό, μάχιμο, ζωντανό και ταξικό κομμάτι στις γραμμές του εργατικού και συνδικαλιστικού κινήματος.
Ξεκινώντας θα αναφέρουμε τις περίεργες και υπόγειες σχέσεις με το εφοπλιστικό κατεστημένο της ποντοπόρου ναυτιλίας εκεί που όπως σημειώσαμε έχουν το 80% του κλάδου τους και στο τμήμα αυτό έχουν να αναπτύξουν οποιαδήποτε αυτοτελή αγωνιστική κινητοποίηση από το 1986.
Τελευταία απεργία στα ποντοπόρα ΠΕΝΕΝ – ΠΕΜΕΝ Δεκέμβρης 1986. Τελευταία απεργία ΠΝΟ Αύγουστος 1997.
Αποτελεί αναπάντητο ερώτημα πώς ένα Σωματείο του οποίου η Διοίκηση νυχθημερόν διαφημίζει την ταξικότητά του αναζητά συστηματικά πόρους, οικονομική ενίσχυση, χορηγίες από το εφοπλιστικό κεφάλαιο…
Ο λόγος δεν γίνεται για κάποια μικρά ή ασήμαντα ποσά αλλά για έναν πακτωλό εκατομμυρίων ευρώ όπως θα διαπιστώσουμε στην συνέχεια.
Ξεκινάμε από το συνδικαλιστικό περιοδικό της ΠΕΜΕΝ "Η Ένωση" το οποίο επί 40 χρόνια διαφημίζει με πληρωμένες καταχωρήσεις εφοπλιστών ναυτιλιακές - εφοπλιστικές εταιρείες. Οι διαφημίσεις αυτές κοστολογούνται κατά μέσον όρο από 400 έως 600 ευρώ για μία ολοσέλιδη διαφήμιση στο περιοδικό τους. Με τις πιο μετριοπαθείς εκτιμήσεις και παίρνοντας υπόψη τις αντίστοιχες εκδόσεις του περιοδικού τους προκύπτει στη χειρότερη περίπτωση ότι έχουν εισπράξει από τους εφοπλιστές που διαφημίζουν πάνω από 1,5 εκατομμύριο ευρώ!! Τώρα πώς είναι δυνατόν ένα όργανο καθαρά συνδικαλιστικό ενός σωματείου όπως είναι το περιοδικό "Η Ένωση" να μπορεί να προβάλει ανελλιπώς σε κάθε τεύχος τους εφοπλιστές και από την άλλη να εισπράττει τεράστια ποσά διαφήμισης και ταυτόχρονα να διαλαλεί σε όλους τους τόνους την ταξικότητα; Αυτό μόνο οι δαιμόνιοι «ταξικοί» συνδικαλιστές της ΠΕΜΕΝ το ξέρουν.....
Δεύτερο σημείο αυτής της ανάρμοστης σχέσης είναι το ετήσιο ημερολόγιο το οποίο εκδίδουν ως ΠΕΜΕΝ και οι εφοπλιστικές ολοσέλιδες διαφημίσεις τα τελευταία χρόνια ξεπερνούν τις 40 ανά ημερολόγιο με ένα κόστος 400 με 600 ευρώ η κάθε μία. Εκτύπωση και έκδοση στοιχίζουν περίπου 8.000 έως 9.000 ευρώ με ένα τιράζ 3.000 ημερολόγια το έτος, οι ίδιοι εισπράττουν από τις ναυτιλιακές εταιρείες πάνω από 20.000 ευρώ για κάθε ετήσιο ημερολόγιο.....
Τρίτο σημείο ο ετήσιος χορός της ΠΕΜΕΝ και η πώληση προσκλήσεων στις εφοπλιστικές εταιρείες, οι οποίες αγοράζουν η καθεμία πολλές δεκάδες προσκλήσεις, ο οποίος χορός γίνεται σε γνωστά κέντρα με επώνυμους καλλιτέχνες και το κόστος των προσκλήσεων αγγίζει και τα 80 ευρώ η καθεμία!!!!
Μέσω των εταιρειών διακινούνται εκατοντάδες προσκλήσεις με αποτέλεσμα σε κάθε χορό τα έσοδα που προέρχονται από εφοπλιστικές εταιρείες να ανέρχονται σε πολλές δεκάδες χιλιάδες ευρώ. Κατά τα λοιπά ο χορός καλά κρατεί και το εφοπλιστικό χρήμα ρέει άφθονο στο ταμείο της ταξικής ΠΕΜΕΝ....
Τέταρτον, τα παραπάνω πρωτάκουστα και πρωτοφανή οικονομικά αλισβερίσια του κομματικού συνδικαλισμού δεν σταματούν και δεν περιορίζονται μόνο σε αυτά. Διαβάζοντας το συνδικαλιστικό περιοδικό "Η Ένωση" τεύχος 679 (Δεκέμβρης 2005 - Γενάρης 2006) πληροφορούμαστε ότι η «ταξική» Διοίκηση της ΠΕΜΕΝ..... Έκανε τιμητική εκδήλωση προς τον μεγαλοεφοπλιστή Βασίλη Κωνσταντακόπουλο απονέμοντάς του τιμητική πλακέτα για την οικονομική του προσφορά για τις εργασίες επισκευής του κτιρίου της ΠΕΜΕΝ αλλά και την πολιτιστική του προσφορά στο Σωματείο.... Ουδέποτε πληροφορηθήκαμε ποια ήταν αυτή η οικονομική προσφορά για την επισκευή των γραφείων και ουδέποτε μάθαμε επίσης ποια η οικονομική συνεισφορά του κυρίου Κωνσταντακόπουλου στα πολιτιστικά δρώμενα της ΠΕΜΕΝ...
Πέμπτον, στο τεύχος του περιοδικού τους με αριθμό 728 (Μάης Ιούνης Ιούλης 2013, σελίδα 6) διαβάζουμε σχετική ανακοίνωση της Διοίκησης: "το Δ.Σ της ΠΕΜΕΝ, παρά τις οικονομικές δυσκολίες, με αίσθημα ευθύνης για την τεχνική βοήθεια και υποστήριξη των μηχανικών προχώρησε στην υλοποίηση της δέσμευσης για την λειτουργία Engine Room Simulator στα γραφεία της ΠΕΜΕΝ"
Στο ίδιο τεύχος του περιοδικού Υπάρχει αναφορά ότι στις 9/7/2013 έγινε στα γραφεία της ΠΕΜΕΝ η παρουσίαση του Engine Room Simulator παρουσία του Προέδρου της Ένωσης Ελλήνων Εφοπλιστών Θεόδωρου Βενιάμη και πολλών εκπροσώπων από εφοπλιστικές εταιρείες.
Διαβάζοντας κανείς προσεκτικά την ανακοίνωση της Διοίκησης της ΠΕΜΕΝ για την αγορά και την εγκατάσταση του Engine Room Simulator και τις αναφορές για τις οικονομικές δυσκολίες προκειμένου να υλοποιηθεί η σχετική δέσμευση προς τα μέλη, υποθέτει ότι την δαπάνη την κάλυψε η ίδια η Διοίκηση της ΠΕΜΕΝ....
Από την άλλη μας προκάλεσε ιδιαίτερη εντύπωση ποιος ήταν ο λόγος να προσκληθεί ο Πρόεδρος της ΕΕΕ σε μία τέτοια εκδήλωση και μετά μάλιστα να ακολουθήσει και πλούσιος μπουφές και τσιμπούσι μαζί του στα γραφεία της ΠΕΜΕΝ προς τιμή του κυρίου Βενιάμη.
Διαβάσαμε τα επόμενα έως και σήμερα όλα τα τεύχη του περιοδικού αναζητώντας απάντηση στο ερώτημα μας. Προφανώς δεν δόθηκε τότε απάντηση, και ούτε δόθηκε έως σήμερα πλην της επαναλαμβανόμενης δημοσίευσης της ανακοίνωσης "περί υλοποίησης της δέσμευσης της προς τα μέλη της".
Όμως αυτό που προσπάθησαν οι ίδιοι να αποκρύψουν από τον κλάδο των μηχανικών και ευρύτερα τους ναυτεργάτες το αποκάλυψε ο "μαρτυριάρης" κ. Βενιάμης σε σχετική δήλωση αναφερόμενος στα πεπραγμένα και τις χορηγίες της ΕΕΕ για το 2013. Δηλαδή ότι το σύστημα Engine Room Simulator αξίας πολλών δεκάδων χιλιάδων ευρώ ήταν χορηγία της ΕΕΕ προς την «ταξική» διοίκηση της ΠΕΜΕΝ!!!
Από όλα τα παραπάνω που δεν επιδέχονται την παραμικρή αμφισβήτηση προκύπτουν σειρά κρίσιμων ερωτημάτων που αφορούν την σχέση του μεγάλου εφοπλιστικού κεφαλαίου με την «ταξική» διοίκηση της ΠΕΜΕΝ.
Πρώτον, συνάδει στο ελάχιστο η ταξική πορεία της διοίκησης ενός σωματείου με την ανάπτυξη ενός άθλιου, βρώμικου, συστήματος οικονομικών συναλλαγών;
Δεύτερον, υπάρχει έστω και ένα σωματείο στη χώρα μας να διακηρύσσει την ταξική πάλη και παράλληλα να διαμορφώνει και να οικοδομεί τέτοιου είδους σχέσεις με την εργοδοσία και να στηρίζει την οικονομική ύπαρξή του στην οικονομική βοήθεια, την ενίσχυση και τις χορηγίες του μεγάλου κεφαλαίου;
Τρίτον, γιατί η διοίκηση της ΠΕΜΕΝ κρατάει ως επτασφράγιστο μυστικό από τον κλάδο και τους ναυτεργάτες την τεράστια οικονομική χορηγία της Ένωσης Ελλήνων Εφοπλιστών για την αγορά και εγκατάσταση του Engine Room Simulator;
Τέταρτον, μπορεί να είναι στις αρχές, τις αξίες και τις αγωνιστικές παραδόσεις ενός ταξικού σωματείου αυτό το απίστευτο, μοναδικό στην Ελλάδα, οικονομικό αλισβερίσι από μία διοίκηση που ευαγγελίζεται την ταξικότητα και μάλιστα ο ρόλος της στο ΠΑΜΕ και στα όργανά του ήταν και παραμένει σημαντικότατος....
Πέμπτον, τόσο στο παρελθόν η κα. Παπαρήγα όσο και πρόσφατα ο κ. Κουτσούμπας σε σχετικές κομματικές εκδηλώσεις στον Πειραιά άδραξαν την ευκαιρία (προφανώς με την παραίνεση αυτών των Ναυτεργατικών στελεχών) να επικρίνουν «τον οπορτουνιστικό πόλο στον Πειραιά, που σύμφωνα με τις απόψεις τους εκφράζεται από την ηγεσία της ΠΕΝΕΝ».
Άραγε γνωρίζουν, έχουν επίγνωση αυτής της άθλιας συναλλαγής; Εάν την γνωρίζουν, την επικροτούν και την ενθαρρύνουν ή εάν την απορρίπτουν πώς η ομάδα αυτή συνεχίζει αυτή την απαράδεκτη συναλλαγή;
Η απεύθυνση στην κομματική ηγεσία δεν γίνεται στο όνομα να εκτεθεί το κόμμα αλλά το αντίθετο αφού ο λόγος γίνεται για στελέχη τα οποία πέρα από την συνδικαλιστική ιδιότητα έχουν και υψηλή κομματική θέση την ιεραρχία του ΚΚΕ.
Στο σημείο αυτό οφείλουμε να υπογραμμίσουμε ότι ανάλογες κινήσεις για χορηγίες με πρωτοβουλία Ναυτιλιακών εταιριών δέχθηκε και η ΠΕΝΕΝ τόσο στο παρελθόν όσο και πολύ πρόσφατα . Όλες τις απορρίψαμε και διαβολοστείλαμε τους παρακαθήμενους των εφοπλιστών που ήθελαν να συνδράμουν το ταμείο της ΠΕΝΕΝ με διάφορες δωρεές και χορηγίες…
Επίσης ουδέποτε στα 34 χρόνια έκδοσης του περιοδικού μας «Το Ματσακόνι» - «Ταξικός Μπούσουλας των Ναυτών» δημοσιεύσαμε ‘έστω και μία διαφήμιση τόσο εφοπλιστικής εταιρείας όσο και οποιασδήποτε άλλης.
Όσες φορές εκδώσαμε ημερολόγιο, αυτό έγινε αποκλειστικά και μόνο με δαπάνες της ΠΕΝΕΝ χωρίς την παραμικρή διαφήμιση.
Κλείνοντας το πρώτο μέρος της απάντησής μας θεωρούμε ότι εάν λειτουργούσε έτσι η ΠΕΝΕΝ, η Διοίκηση και ο Πρόεδρός της, οι δυνάμεις αυτές θα ζητούσαν σήμερα να στηθεί κρεμάλα στο Σύνταγμα για αυτούς!!!
Η Διοίκηση της ΠΕΝΕΝ
Στο δεύτερο μέρος της απάντησής μας που ακολουθεί τις αμέσως επόμενες μέρες:
Ποιοι είναι αυτοί που εγκαλούν την ΠΕΝΕΝ για συμβιβασμό και κουνούν σε αυτήν επιδεικτικά το χέρι και το δάκτυλο και της προσάπτουν τον προσβλητικότατο χαρακτηρισμό «για οπορτουνιστική ομάδα Νταλακογεώργου» και ότι δήθεν αυτή εκφράζει το οπορτουνιστικό ρεύμα στο Ναυτεργατικό και εργατικό κίνημα της χώρας μας.
Ποιο είναι το ταξικό κίνημα που οι ίδιοι δηλώνουν ότι εκπροσωπούν σήμερα στο Ναυτεργατικό συνδικαλιστικό κίνημα; Ηγούνται αυτοί μιας πρωτοπορίας; Πώς ορίζεται αυτή η πρωτοπορία; Ποιοι παράγοντες την καθορίζουν; Τι αποδείχνει η ζωή;
Η γραμμή και η πορεία της ΠΕΝΕΝ κινείται σε μια κατεύθυνση συμπόρευσης, συμβιβασμού ή υποταγής στο εφοπλιστικό κεφάλαιο και το αμαρτωλό καθεστώς του εργοδοτικού – κυβερνητικού στην ΠΝΟ;
Από την άλλη πλευρά υπάρχει συμμαχία του κομματικού συνδικαλισμού με τις δυνάμεις του εργοδοτικού συνδικαλισμού. Πού οφείλεται και πού αποσκοπεί; Ποιες είναι σήμερα οι γραμμές και οι στρατηγικές στο Ναυτεργατικό συνδικαλιστικό κίνημα;
Τι είναι ο κομματικός συνδικαλισμός, τι εκπροσωπεί ως ρεύμα στο Ναυτεργατικό συνδικαλιστικό κίνημα, πού οφείλεται η σκληρή αντιπαράθεση ΠΕΝΕΝ – κομματικού συνδικαλισμού, ποιος την επιδιώκει και ποιους ωφελεί;
Αυτά και σε πολλά ακόμη ερωτηματικά απαντάει το δεύτερο μέρος της απάντησής μας
Η βράβευση του μεγαλοεφοπλιστή Β. Κωνσταντακόπουλου από το τότε Προεδρείο της ΠΕΜΕΝ
Το ετήσιο ημερολόγιο της ΠΕΜΕΝ του 2018 με πλήθος εφοπλιστικών διαφημίσεων
Το περιοδικό της ΠΕΜΕΝ "Η 'ΕΝΩΣΗ" και οι πληρωμένες σε αυτό διαφημίσεις εφοπλιστικών εταιριών
«Υπάρχει ακόμα πολλή δουλειά να γίνει» στην Ελλάδα
«Η πραγματικότητα παραμένει δύσκολη» για την Ελλάδα σημειώνει ο επίτροπος Οικονομικών υποθέσεων, Πιέρ Μοσκοβισί σε γραπτές δηλώσεις του προς τον Τύπο και επαναλαμβάνει με έμφαση ότι «υπάρχει ακόμα πολλή δουλειά να γίνει ώστε η Ελλάδα να μπορέσει να σταθεί και με τα δυο της πόδια».
Ξεκαθαρίζει ότι τα αντιλαϊκά μέτρα δεν έχουν τελειωμό καθώς «η μείωση του δημόσιου χρέους και η συνέχιση των μεταρρυθμίσεων πρέπει να είναι οι κύριες προτεραιότητες της κυβέρνησης» και προσθέτει πως η συνέχιση των μέτρων θα γίνει υπό αυστηρή εποπτεία λέγοντας ότι «Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή θα διασφαλίσει την τήρηση των δεσμεύσεων που έχει αναλάβει η Ελλάδα, παραμένοντας όμως σύμμαχος της Ελλάδας».
Δεν λείπουν φυσικά και τα φτιασιδωμένα λόγια του Γάλλου πολιτικού που αναφέρει πως «η Ελλάδα έχει επανέλθει στην ανάπτυξη και το κάποτε τεράστιο δημόσιο έλλειμμα έχει μετατραπεί σε ένα σταθερό δημοσιονομικό πλεόνασμα», εννοώντας τα «ματωμένα» πρωτογενή πλεονάσματα που έχουν γονατίσει το λαό. Υποστηρίζει επίσης ότι «η εποπτεία που θα ακολουθήσει δεν είναι ένα συγκεκαλυμμένο τέταρτο πρόγραμμα. Δεν περιλαμβάνει νέα μέτρα ή μεταρρυθμίσεις», που ωστόσο έχουν ήδη νομοθετηθεί όπως η μείωση συντάξεων και αφορολόγητου ορίου και με τους δημοσιονομικούς «κόφτες».
«Η Ελλάδα θα ήταν καλύτερα εκτός ευρώ»
Τη συζήτηση περί εξόδου της Ελλάδας από το ευρώ επαναφέρει ο επικεφαλής οικονομολόγος της γερμανικής τράπεζας «Commerzbank» Γεργκ Κρέμερ. Μιλώντας στην τηλεόραση της «Deutsche Welle» δηλώνει ότι η ολοκλήρωση του 3ου ελληνικού μνημονίου δεν είναι ένα «success story» όπως εμφανίζεται εντός και εκτός Ελλάδας.
Αναφέρει χαρακτηριστικά «όχι δεν είναι μια ιστορία επιτυχίας. Οι Ευρωπαίοι χορήγησαν στην Ελλάδα δάνεια ύψους 200 δισ. ευρώ θέτοντας, όπως λέγεται, σκληρούς όρους. Εν τέλει η Ελλάδα είχε να παρουσιάσει κάτι, όπως για παράδειγμα τις περικοπές συντάξεων. Δεν προώθησε όμως ριζικές μεταρρυθμίσεις. Το βασικό πρόβλημα της χώρας είναι η εντελώς αναποτελεσματική δημόσια διοίκηση που αποτελεί τροχοπέδη για ιδιωτικές επενδύσεις».
Επιπλέον ο Γεργκ Κρέμερ δηλώνει ότι «δεν μπορείς να επιβάλεις μεταρρυθμίσεις σε μια χώρα όταν δεν υπάρχει βούληση. Ενδεχομένως κάποιες μεταρρυθμίσεις να γίνουν στα χαρτιά, αλλά όχι στην πραγματικότητα. Θα πρέπει επίσης να πούμε ότι οι δανειστές, όπως ο ESM, δεν έχει κανένα κίνητρο για μια αρνητική αξιολόγηση της κατάστασης, διότι εκείνοι δάνεισαν τα χρήματα και πρέπει να πουν ότι διέθεσαν σωστά τα χρήματα των φορολογουμένων».
Τάσσεται υπέρ της θέσης του Β. Σόιμπλε για έξοδο της Ελλάδας από το ευρώ, λέγοντας ότι «εν τέλει θα ήταν προτιμότερο να ακολουθούνταν η συμβουλή του πρώην υπουργού Οικονομικών Βόλφγκανγκ Σόιμπλε, ο οποίος πρότεινε στα μέσα του 2015 να αφήσουμε την Ελλάδα να βγει από το ευρώ. Εκτιμώ ότι θα ήταν καλύτερο τόσο για την Ελλάδα όσο και την Ευρώπη. Γιατί τότε η Ελλάδα θα αναγκαζόταν να πάρει το μέλλον στα χέρια της. Και αυτό είναι πάντα η προτιμότερη επιλογή».
πηγη: 902.gr
Πώς η τουρκική κρίση και η κατάρρευση της λίρας επηρεάζει την Ελλάδα
Η Handelsblatt αναλύει πώς η κατάρρευση της λίρας μπορεί να πλήξει την ελληνική οικονομία σε μια κρίσιμη συγκυρία, ενώ η SZ επιρρίπτει στην ευρωπαϊκή αριστερά και στον ΣΥΡΙΖΑ έλλειψη οράματος.
Τις πιέσεις που ασκούνται στην ελληνική οικονομία εξαιτίας της κατακόρυφης πτώσης που σημειώνει η αξία της τουρκικής λίρας επισημαίνει η Handelsblatt στην ηλεκτρονική της έκδοση σύμφωνα με την Deutsche Welle. Η οικονομική εφημερίδα του Ντύσελντορφ σημειώνει ότι η απόφαση να πωλήσει το 2016 ο όμιλος της Εθνικής Τράπεζας τη Finansbank, θυγατρική της στην Τουρκία, αποδεικνύεται εκ των υστέρων ορθότατη. «Μια τουρκική τράπεζα είναι το τελευταίο που θέλει να έχει κανείς αυτή την ώρα. Εξαιτίας της πτώσης της λίρας ολοένα και περισσότερες επιχειρήσεις αδυνατούν να εξυπηρετήσουν τα δάνεια που έχουν λάβει σε ξένο νόμισμα. Έτσι η νομισματική θα μπορούσε να εξελιχθεί γρήγορα σε τραπεζική κρίση», γράφει ο γερμανός ανταποκριτής της Handelsblatt, προσθέτοντας ότι οι ανησυχίες αυτές αντικατοπτρίζονται στην πτωτική πορεία των μετοχών του τουρκικού τραπεζικού κλάδου, που σύμφωνα με το δημοσίευμα, έχουν χάσει το ήμισυ της αξίας τους στο διάστημα των τελευταίων έξι μηνών.
Η εφημερίδα παρατηρεί ότι παρότι οι ελληνικές τράπεζες δεν έχουν συμμετοχές σε τράπεζες της γειτονικής χώρας, και οι μετοχές του ελληνικού τραπεζικού κλάδου κινήθηκαν πτωτικά τις προηγούμενες εβδομάδες. «Η Ελλάδα θεωρείται αναδυόμενη αγορά. Ως εκ τούτου αναλυτές και επενδυτές φοβούνται το ενδεχόμενο το ελληνικό χρηματιστήριο να βρεθεί στη δίνη της τουρκικής κρίσης. […] Οι τουρκικές αναταράξεις αποτυπώνονται και στα ελληνικά χρεόγραφα. Τα ομόλογα της Ελλάδας βρίσκονται εδώ και μήνες υπό πίεση λόγω της σύγχυσης στην Ιταλία, τώρα προστίθεται ως επιπρόσθετος επιβαρυντικός παράγοντας η κρίση της λίρας. Η απόδοση του δεκαετούς ελληνικού ομολόγου, που είχε υποχωρήσει τον Ιανουάριο σε 3,64%, το χαμηλότερο επίπεδο των τελευταίων 12 ετών, ανέρχεται τώρα σε 4,3%», γράφει η Handelsblatt, σχολιάζοντας ότι «η άνοδος (σ.σ. της απόδοσης) έρχεται σε ακατάλληλη στιγμή, δεδομένου ότι κανονικά η Ελλάδα θα πρέπει μετά το τέλος του προγράμματος που ολοκληρώθηκε τη Δευτέρα να αναχρηματοδοτείται και πάλι αυτόνομα στις αγορές. Με τέτοιους όρους όμως αυτό θα ήταν καταστροφικό», τονίζει η εφημερίδα, υπογραμμίζοντας ότι «οι υψηλές αποδόσεις δείχνουν πόσο ευαίσθητη εξακολουθεί να είναι η Ελλάδα απέναντι σε εξωτερικά σοκ».
Επωφελείται ο κλάδος των ακινήτων;
Το δημοσίευμα αναφέρει ακόμη ότι η τουρκική κρίση προκαλεί νευρικότητα και στους Έλληνες εξαγωγείς. «Η Τουρκία είναι μετά την Ιταλία, τη Γερμανία και την Κύπρο, η σημαντικότερη αγορά. Ο όγκος των εμπορικών συναλλαγών μεταξύ Ελλάδας και Τουρκίας ανήλθε το 2017 σε σχεδόν 2,8 δις ευρώ, εκ των οποίων 1,95 δις αντιστοιχεί στις ελληνικές εξαγωγές», γράφει η Handelsblatt. Επισημαίνει ακόμη ότι ούτε και ο ελληνικός τουριστικός κλάδος βλέπει με χαρά τις εξελίξεις στη γειτονική Τουρκία, δεδομένου ότι «η πτώση της λίρας κάνει φθηνότερα τα ταξίδια στην Τουρκία. Αυτό αντικατοπτρίζεται και στις κρατήσεις της τελευταίας στιγμής. Αυτές αυξάνονται στην Τουρκία, αντιθέτως μένουν στάσιμες στην Ελλάδα», αναφέρει το δημοσίευμα.
Τέλος γράφει ότι «ο κλάδος των ακινήτων θα μπορούσε να επωφεληθεί από την κρίση. […] Κτηματομεσίτες στην Αθήνα κάνουν λόγο για διαρκώς αυξανόμενο ρεύμα Τούρκων που ενδιαφέρονται» να αγοράσουν ακίνητα στην Ελλάδα.
Πηγή: enikonomia.gr
Πηγή φωτό: Deutsche Welle
Οι δέκα μεγαλύτερες θάλασσες του κόσμου
Οι δέκα μεγαλύτερες θάλασσες του κόσμου, και θεωρητικά και πρακτικά, είναι και οι κυριότερες που υπάρχουν, χωρίς φυσικά να περιλαμβάνονται οι ωκεανοί μας.
Οι πλειοψηφία των ναυτικών έχει διασχίσει τις περισσότερες από αυτές ή ακόμα και όλες.
Ακόμα και για αυτούς που δεν είναι ναυτικοί όμως, το ενδιαφέρον είναι μεγάλο και καλό θα ήταν να γνωρίζουμε λίγα πράγματα.
10. Κασπία θάλασσα
Η Κασπία θάλασσα είναι η μεγαλύτερη περίκλειστε θάλασσα του κόσμου, ενώ από πολλούς θεωρείται λίμνη. Διαβρέχει τα κράτη της Ρωσίας, Καζακστάν, Τουρκμενιστάν, Αζερμπαϊτζάν και Ιράν. Έχει έκταση 371.000 Km2 και μέγιστο βάθος 1.025 m. Η αλατότητα στο νερό της φτάνει το 1,2%, δηλαδή περίπου το 1/3 της αλατότητας του θαλασσινού νερού. Η Κασπία τροφοδοτείτε με νερό από πολλούς ποταμούς με κυριότερο τον ποταμό Βόλγα.
9. Βαλτική θάλασσα
Είναι θάλασσα στη Βόρεια Ευρώπη και περικλείεται από την Γερμανία, Σουηδία, Δανία, Εσθονία, Φινλανδία, Λετονία, Πολωνία. Το μέσο βάθος της είναι πολύ μικρό και υπολογίζεται στα 55 μέτρα και το μέγιστο στα 459 μέτρα ενώ η έκτασή της είναι 415.266 Km2. Συνδέεται με δύο θάλασσες, με την βόρεια θάλασσα μέσο της Δανίας και της διώρυγας του Κίελο και με την λευκή θάλασσα επίσης μέσω διώρυγας. Στη Βαλτική εκβάλουν αρκετοί ποταμοί και λόγω της μη ικανοποιητικής ανανέωσης του νερού της η αλμυρότητα της είναι ελάχιστη, γι‘ αυτό και τον χειμώνα μεγάλο μέρος της επιφάνειας της παγώνει.
8. Μαύρη θάλασσα
Η μαύρη θάλασσα ή Εύξεινος πόντος είναι εσωτερική θάλασσα η οποία βρίσκεται μεταξύ των κρατών Τουρκίας, Ρουμανίας, Γεωργίας, Ουκρανίας και Ρωσίας. Η μαύρη θάλασσα συνδέεται με την θάλασσα του Μαρμαρά μέσω των στενών του Βοσπόρου και με το Αιγαίο και την Μεσόγειο μέσω των στενών των Δαρδανελλίων. Το μέσο βάθος της είναι 2.212 m και η έκταση της 436.000 km2.
7. Ερυθρά θάλασσα
Βρίσκεται μεταξύ των ηπείρων της Ασίας και της Αφρικής και ονομάστηκε ερυθρά λόγω του κοκκινωπού χρώματος της, που προέρχεται από ένα είδος φυκιών. Είναι μία στενή υδάτινη λωρίδα η οποία έχει έκταση 460.000 Km2. Από τα βόρεια συνδέεται με την Μεσόγειο, μέσω του καναλιού του Σουέζ και από τα νότια την Αραβική θάλασσα (κόλπος Άντεν) μέσω του στενού Μπαμπ ελ Μαντέμπ. Το μέσο βάθος της είναι 1.000 μετρά και το μέγιστο 2.211 μέτρα.
6. Θάλασσα της Ιαπωνίας
Είναι θάλασσα που βρίσκεται στα δυτικά του Ειρηνικού ωκεανού. Οι χώρες που βρέχονται από αυτήν είναι η Νότια και βόρεια Κορέα, η Ιαπωνία και την Ρωσία. Η έκτασή της είναι 978.000 Km2 με μέσο βάθος 1753 m και μέγιστο 3.742 m.
5. Καραϊβική θάλασσα
Από της πιο γνωστές θάλασσες σε όλο τον κόσμο. Συνδυασμένη με πειρατές, θησαυρούς και εξωτικά νησάκια, ίσως είναι η διασημότερη. Η Καραϊβική βρίσκεται στην κεντρική Αμερική, στον Ατλαντικό ωκεανό έχει έκταση 2.754.000 Km2 με μέγιστο βάθος τα 7.860 m στην τάφρο των νησιών Κέιμαν. Η Καραϊβική περικλείει και περικλείεται από πολλές χώρες όπως η Βενεζουέλα, η Κολομβία, ο Παναμάς, η Κόστα Ρίκα, Νικαράγουα, Ονδούρα, Γουατεμάλα, Μπελίζε και Μεξικό. Η Καραϊβική θάλασσα επηρεάζεται από το ρεύμα του κόλπου ( Gulf Stream) το οποίο είναι από τα ισχυρότερα ρεύματα στον κόσμο ενώ στην περιοχή σχηματίζονται κυκλώνες που πλήττουν το δυτικό ημισφαίριο. Η Καραιβική είναι θερμή θάλασσα, με μέση θερμοκρασία τους 25 C.
4. Βόρεια θάλασσα και θάλασσα της Νορβηγίας
Τις βάζουμε μαζί γιατί σαν βόρεια θάλασσα έχει επικρατήσει η έκταση και των δύο θαλασσών μαζί. Στην ουσία είναι δύο όμως με την βόρεια θάλασσα να βρίσκεται στην βόρεια Ευρώπη ανάμεσα στα κράτη της Μ. Βρετανίας, της Γερμανίας, της Ολλανδίας, της Δανίας και της Νορβηγίας. Η έκταση της είναι 750.000 Km2 ενώ το μέσο βάθος είναι στα 95 m. Το φαινόμενο της παλίρροιας είναι από τα πιο έντονα που μπορούμε να συναντήσουμε και φτάνει μέχρι και τα 11 m στο Kings Road!
Η θάλασσα της Νορβηγίας αποτελεί τμήμα του βόρειου Ατλαντικού και έχει έκταση 1.380,000 Km2 ενώ το μέσο βάθος της είναι περίπου στα 1700 m.
3. Μεσόγειος θάλασσα
Είναι η πιο γνώριμη θάλασσα σε όλους εμάς, κυρίως γιατί βρίσκεται και η Ελλάδα μέσα σε αυτήν. Βρίσκεται μεταξύ των ηπείρων Ευρώπης, Ασίας και Αφρικής και η έκταση της είναι 2.500.000. Km2. Ανατολικά συνδέεται με την θάλασσα του Μαρμαρά μέσω του στενού των Δαρδανελλίων, στα νοτιοανατολικά με την ερυθρά θάλασσα μέσω του Σουέζ και στα δυτικά με τον Ατλαντικό ωκεανό μέσω του στενού του Γιβραλτάρ πλάτους 14 χιλιομέτρων! Το μέσο βάθος της είναι 1.500 m ενώ το μέγιστο είναι 4.200 m 74 χιλιόμετρα Νοτιοδυτικά από την Πύλο. Στην Μεσόγειο υπάρχουν πολλά μεγάλα νησιά, με σημαντικότερα αυτά της Κρήτης, Κύπρος, Εύβοιας, Λέσβος, Χίος, Ρόδος και της Κέρκυρας στα Ανατολικά, η Σαρδηνία, η Κορσική, η Σικελία και η Μάλτα στα κεντρικά και η Ίμπιθα, Μαγιόρκα στα Δυτικά.
2. Αραβική θάλασσα
Η Αραβική θάλασσα αποτελεί προέκταση του ινδικού ωκεανού και έχει έκταση 3.862.000 Km2 και το μέγιστο βάθος της φτάνει μέχρι και 4.652 m. Βρίσκεται μεταξύ της Αραβικής χερσονήσου, Ιράν, Πακιστάν, Ινδίας, και Σρι Λάνκα. Η αραβική θάλασσα έχει δύο σημαντικούς κόλπους, τον κόλπο του Άντεν που την συνδέει με την ερυθρά θάλασσα και απασχολεί την παγκόσμια ναυτιλία λόγω της πειρατείας και τον κόλπο του Ομάν που την συνδέει με τον Περσικό Κόλπο.
1. Σινική θάλασσα ή θάλασσα της Κίνας
Η θάλασσα της Κίνας χωρίζεται στην Ανατολική θάλασσα της Κίνας και στην Νότια θάλασσα της Κίνας. Η Ανατολική έχει έκταση 1.249.000 Km2 και βρίσκεται μεταξύ Κίνας, Ταιβάν και Ιαπωνίας. Η Νότια έχει έκταση3.500.000 Km2 και βρίσκεται μεταξύ της Κίνας, της χερσονήσου της Ινδοκίνας, της Ινδονησίας και των Φιλιππίνων. Μέσω των στενών της Σιγκαπούρης, της Σούντα και του Λομπόκ διέρχεται πάνω από το 50% των φορτίων παγκοσμίως ενώ η διακίνηση του αργού πετρελαίου φτάνει τους 1,6 εκατ. τόνους ημερισίως.
Με πληροφορίες από το βιβλίο ναυτικής γεωγραφίας του Ιδρύματος Ευγενίδη
πηγη: e-nautilia.gr
- Τελευταια
- Δημοφιλή