Γράμμα από Ολλανδία

Δημήτρης Παυλόπουλος

Η παιδική γιορτή του Ζίντερκλαας στην Ολλανδία, στις 6 Δεκέμβρη, μετατρέπεται τα τελευταία χρόνια σε πεδίο σκληρής πολιτικής και πολιτισμικής αντιπαράθεσης μεταξύ του αντιρατσιστικού κινήματος και της ακροδεξιάς. Το αντικείμενο της αντιπαράθεσης είναι η ρατσιστική φιγούρα του σκλάβου «Μαύρου Πιτ» που συνοδεύει το Ζίντερκλαας και μοιράζει τα δώρα στα παιδιά. Εδώ και μερικά χρόνια αντιρατσιστικές οργανώσεις διοργανώνουν συγκεντρώσεις διαμαρτυρίας ενάντια στην παρουσία του «Μαύρου Πιτ» στις επίσημες εκδηλώσεις. Η ολλανδική κυβέρνηση και οι δήμοι που είναι υπεύθυνοι για τις εορταστικές εκδηλώσεις απαντούν στις κινήσεις διαμαρτυρίας και στα σχόλια που γίνονται διεθνώς (ακόμα και ο ΟΗΕ έχει ζητήσει από την Ολλανδία να τον αντικαταστήσει) από τη μια με ένα μακροπρόθεσμο πρόγραμμα αλλαγής… χρώματος του «Μαύρου Πιτ» στις εκδηλώσεις και, από την άλλη, με σκληρή αστυνομική καταστολή. Έτσι, κάθε χρόνο, πολλές κινήσεις διαμαρτυρίας δέχονται την επίθεση της αστυνομίας, ενώ πολλοί διαδηλωτές συλλαμβάνονται.

Τα τελευταία χρόνια, όμως, το θέμα αποτελεί βασικό πεδίο πολιτικής και ακτιβιστικής δράσης της ακροδεξιάς, που διακηρύσσει ότι ο «Μαύρος Πιτ» είναι κομμάτι της εθνικής κουλτούρας της Ολλανδίας και στοχοποιεί όσους εκφράζουν αντιρατσιστικό λόγο. Πριν τρία χρόνια, η παρουσιάστρια της ολλανδικής τηλεόρασης και μετέπειτα πολιτικός, Σιλβάνα Σίμονς, αναγκάστηκε να ζητήσει αστυνομική προστασία όταν στοχοποιήθηκε από ακροδεξιούς επειδή ζήτησε στον αέρα να καταργηθεί η εικόνα του «Μαύρου Πιτ». Πέρυσι, ακροδεξιοί απέκλεισαν την εθνική οδό για να παρεμποδίσουν την πρόσβαση αντιρατσιστών διαδηλωτών στη βασική εορταστική εκδήλωση του Ζίντερκλαας. Mια άλλη ομάδα ακροδεξιών, ντυμένοι ως «Μαύροι Πιτ» εισέβαλλαν σε δημοτικό σχολείο και επιτέθηκαν λεκτικά σε μουσουλμάνα δασκάλα. Φέτος, τη σκυτάλη πήραν ακροδεξιοί οπαδοί ποδοσφαιρικών ομάδων, που οργάνωσαν μαζικές αντισυγκεντρώσεις και επιτέθηκαν σε αντιρατσιστές διαδηλωτές.

Η «φιλελεύθερη» κυβέρνηση του πρωθυπουργού Ρούτε και η αστυνομία κράτησαν στάση ανοχής αν όχι υποστήριξης απέναντι στις ακροδεξιές ομάδες και τις ενέργειές τους. Στις εικόνες που δημοσιεύθηκαν στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, η αστυνομία παρεμβαίνει ελάχιστα και αργοπορημένα. Ο ίδιος ο πρωθυπουργός μίλησε για «ακραίες ενέργειες και από τις δύο πλευρές», ενώ η κυβέρνηση συζητά σοβαρά το ενδεχόμενο καθολικής απαγόρευσης των διαδηλώσεων τις ημέρες του εορτασμού…

πηγη; prin.gr

Με επενδύσεις εκατοντάδων εκατ. δολαρίων σε αγορές πλοίων, αλλά και νέες παραγγελίες, κλείνει η χρονιά για τους  Έλληνες εφοπλιστές, δικαιώνοντας τον ενθουσιασμό του Τσακαλώτου που δήλωνε πριν λίγες μέρες στη Νέα Υόρκη ότι “οι καιροί στην Ελλάδα είναι συγκλονιστικοί”. Αποφεύγοντας να διευκρινίσει για ποιους ακριβώς.

Μέσα στην εβδομάδα σε ελληνικά χέρια έχουν καταλήξει τέσσερα bulk carriers και δύο δεξαμενόπλοια, συνολικής αξίας 169 εκατ. δολαρίων, ενώ σε επίπεδο νέων παραγγελιών κυριαρχούν δύο LNG Carriers ύψους 370 εκατ. δολαρίων, με αποτέλεσμα το σύνολο των συμφωνιών να φθάνει σε αξία τα 569 εκατ. δολ.

Ειδικότερα, σε επίπεδο αγοραπωλησιών τα 169 εκατ. δολ. των Ελλήνων ήταν σε ένα σύνολο 290 εκατ. δολαρίων που «έπεσαν» στην αγορά μέσα στην εβδομάδα, σύμφωνα με τα στοιχεία της Golden Destiny.

Στα second hand

Στη second hand αγορά, σε ελληνικά συμφέροντα πουλήθηκε το capesize «Five Stars Benjin» ναυπήγησης 2010, έναντι 23,1 εκατ. δολαρίων. Το πλοίο είναι χωρητικότητας 181.417 dwt, με αποτέλεσμα το τόνος μεταφορικής ικανότητας να κοστίζει 127,33 δολάρια.

Επίσης σε ελληνικά χέρια πέρασαν enbloc, έναντι 66 εκατ. δολαρίων συνολικά, τα bulk carriers Shangang Hongchang και Shagang Hongfa, ναυπήγησης 2011. Τα δύο πλοία είναι χωρητικότητας 179.460 dwt και το κόστος ανά τόνο είναι στα 183 δολάρια.

Τέλος, το Veronique D, χωρητικότητας 58.642 dwt, πουλήθηκε σε ελληνική εταιρεία έναντι 16 εκατ. δολαρίων, με τον τόνο να φτάνει σε αξία 135 δολάρια.
Στον τομέα των δεξαμενόπλοιων υπήρχε, σύμφωνα με την Golden Destiny, μια συναλλαγή enbloc των Gulf Vision και Gulf Valour, έναντι 64 εκατ. δολαρίων.
Τα δύο πλοία ναυπηγήθηκαν το 2012 και 2013 αντίστοιχα και έχουν μεταφορική ικανότητα 114.700 δολαρίων το καθένα.

Στα DSME

Τα νέα στις παραγγελίες πλοίων έρχονται από τη Maran Gas του ομίλου Γιάννη Αγγελικούση και της Alpha Tankers της Άννας Αγγελικούση. Οι δύο εταιρείες προχώρησαν σε παραγγελίες δύο LNG Carriers στα ναυπηγεία της DSME για παράδοση το 2020, έναντι 370 εκατ. δολαρίων.

Ο όμιλος Αγγελικούση έχει πολύ στενή συνεργασία με τα ναυπηγεία της Daewoo (DSME), ειδικά σε ό,τι αφορά την κατασκευή των LNG Carriers. Με τη νέα παραγγελία ο όμιλος Αγγελικούση μέσω της Maran Gas θα ελέγχει έναν στόλο από 37 LNG Carriers και καθίσταται ένας από τους μεγαλύτερους πλοιοκτήτες μονάδων αυτής της κατηγορίας στον κόσμο.

Επίσης αξίζει να σημειωθεί ότι ο Έλληνας εφοπλιστής με την προαναφερόμενη παραγγελία ανεβάζει στις 101 τις συνολικές παραγγελίες πλοίων όλων των τύπων από το 1994 στα συγκεκριμένα ναυπηγεία.

Συνολικά φέτος τα DSME έχουν δεχθεί 16 παραγγελίες για LNG Carriers, ενώ ο συνολικός αριθμός των νέων παραγγελιών έφτασε τα 44. Σε αυτά περιλαμβάνονται και εφτά containerships καθώς και πέντε πολεμικά πλοία. Το σύνολο των παραγγελιών έχει φτάσει σε αξία τα 6,4 δισ. δολάρια, ενώ ο στόχος για όλο το έτος είναι στα 7,3 δισ. δολάρια.

Το σύνολο

Συνολικά 293 πλοία έχουν περάσει σε ελληνικά χέρια μέχρι τώρα μέσα στο 2018, σε σύνολο 1.400 συναλλαγών. Σύμφωνα με τα στοιχεία της Allied Shipbroking, από αυτά 173 είναι bulk carriers, τα 80 δεξαμενόπλοια, τα 30 containerships και τα υπόλοιπα είναι πλοία μεταφοράς gas.

Το συνολικό ποσό των επενδύσεων στη second hand για τα ελληνικά συμφέροντα φτάνει τα 4,76 δισεκατομμύρια δολάρια, έναντι συνόλου 18,1 δισ. δολαρίων.

Στη δεύτερη θέση ακολουθεί η Κίνα, με αγορές 202 πλοίων συνολικής αξίας 1,8 δισ. δολαρίων και στην τρίτη θέση η Νορβηγία, με 69 αγορές 1,78 δισ. δολαρίων.

Ακολουθεί η Γερμανία,με 67 αγορές πλοίων, αξίας 405 εκατ. δολάρια.

Πιο κάτω στη λίστα με τις αγοραπωλησίες, σε ό,τι αφορά τον αριθμό πλοίων, βρίσκεται το Ηνωμένο Βασίλειο με 47 αγορές πλοίων αξίας όμως 1,74 δισ. δολαρίων, γεγονός που το κατατάσσει στην τέταρτη θέση αναφορικά με την αξία συναλλαγών.

πηγη: iskra.gr

Ο κόσμος μας δεν είναι πια απλά στο χείλος της καταστροφής, αλλά έχει βρεθεί σε ένα κρίσιμο σημείο, από το οποίο πιθανόν δεν υπάρχει επιστροφή.

Η καταστροφή του κλίματος είναι αναπόφευκτη. Είναι πια πολύ αργά για να περιορίσουμε την αύξηση της θερμοκρασίας κάτω από το όριο των 1,5 βαθμών Κελσίου και να αποτρέψουμε το λιώσιμο των πάγων, την αύξηση της στάθμης των θαλασσών, και την εξάπλωση των ερήμων.

Μόλις την περασμένη εβδομάδα μια έκθεση του ΟΗΕ αποκάλυψε ότι οι προσπάθειες για τον περιορισμό ρύπων έως το 2020 θα αποτύχουν. Δεν πιάνουμε τον στόχο ούτε μέχρι το 2030. Άλλη μελέτη, από τον Παγκόσμιο Μετεωρολογικό Οργανισμό, σημειώνει ότι τα τελευταία τέσσερα χρόνια ήταν τα πιο θερμά και προειδοποιεί ότι η παγκόσμια μέση θερμοκρασία θα μπορούσε να αυξηθεί ως και 3,5 βαθμούς Κελσίου μέχρι το 2100. Την ίδια στιγμή, η προοπτική σύναψης παγκόσμιων συμφωνιών για το κλίμα προσκρούουν στην­ εξάπλωση του δεξιού λαϊκισμού.

Τα βάσανα του πλανήτη δεν πρόκειται να τελειώσουν όμως ούτε το 2100. Αν και στις περισσότερες συζητήσεις για την κλιματική αλλαγή, το 2100 χρησιμοποιείται ως έτος – ορόσημο για την τύχη του πλανήτη, η καταστροφή που ήδη έχει συντελεστεί θα έχει επιπτώσεις πολύ πέραν της ημερομηνίας αυτής.

Μιλώντας στον Guardian, η Svetlana Jevrejeva από το Εθνικό Κέντρο Ωκεανογραφίας του Λίβερπουλ προειδοποιεί πως η στάθμη του νερού ενδεχομένως να ανέβει κατά 0,74 – 1,8 μέτρα μέχρι το 2100. Αυτό αρκεί για να καλύψει το νερό τα νησιωτικά κράτη του Ειρηνικού και του Ινδικού Ωκεανού και να εκτοπίσει εκατομμύρια ανθρώπων από πόλεις όπως το Μαϊάμι και η Βομβάη. «Θα είμαστε η γενιά που θα βιώσουμε την υψηλότερη παγκόσμια αύξηση της στάθμης της θάλασσας στην ιστορία του ανθρώπινου πολιτισμού», λέει χαρακτηριστικά στη βρετανική εφημερίδα. Όσον αφορά το κόστος μιας τέτοιας εξέλιξης, αυτό θα αγγίξει τουλάχιστον τα 11 τρισεκατομμύρια λίρες, σημειώνει.

Την ίδια στιγμή, ο πληθυσμός της Γης που ανέρχεται αυτή τη στιγμή σε 7 δισ., προβλέπεται να αυξηθεί στα 9 δισ. μέχρι το 2050 και να ξεπεράσει τα 11 ή ενδεχομένως και τα 15 δισ. μέχρι το 2100. Την ίδια στιγμή που ο πληθυσμός του πλανήτη θα έχει διπλασιαστεί, η αλλαγή του κλίματος θα έχει καταστρέψει μεγάλα οικοσυστήματα και θα έχει μετατρέψει την εύφορη γη σε λεκάνες σκόνης, που δεν θα μπορούν να μας τροφοδοτήσουν με αρκετά τρόφιμα για όλους.

Η Σομαλιλάνδη, στο Κέρας της Αφρικής, μας δίνει μια ζοφερή προεπισκόπηση αυτού του μέλλοντος. Τα τελευταία χρόνια, η κλιματική αλλαγή σκότωσε το 70% της πανίδας της και ανάγκασε δεκάδες χιλιάδες οικογένειες να πάρουν τον δρόμο της προσφυγιάς. «Μπορείτε να αγγίξετε την κλιματική αλλαγή στη Σομαλιλάνδη. Είναι αληθινή. Είναι εδώ», δήλωσε ο υπουργός περιβάλλοντος της χώρας, Shukri Ismail Bandare, στους Financial Times την περασμένη εβδομάδα.

Το Σουδάν και η Κένυα είναι επίσης θύματα μιας ξηρασίας που ερημοποιεί το Κέρας της Αφρικής ταχύτερα από οποιαδήποτε άλλη στιγμή τα τελευταία 2.000 χρόνια. Ομοίως, στο Βιετνάμ, χιλιάδες ετησίως εγκαταλείπουν το εύφορο Δέλτα του Μεκόνγκ, καθώς το νερό ανεβαίνει και ρυπαίνει τους ορυζώνες των γεωργών της περιοχής. Μέχρι το 2050, η Παγκόσμια Τράπεζα αναφέρει ότι περισσότερα από 140 εκατομμύρια θα γίνουν κλιματικοί πρόσφυγες.

Η κλιματική αλλαγή δεν θα βλάψει μόνο τους ανθρώπους αλλά θα είναι καταστροφική και για τους υπόλοιπους «συγκάτοικούς» μας σε αυτό τον πλανήτη. Το λιώσιμο των πάγων απειλεί τις πολικές αρκούδες, η ξηρασία θέτει σε κίνδυνο τις πεταλούδες, οι πυρκαγιές εξαφανίζουν από τον χάρτη τους οικοτόπους στους οποίους ζουν τα κοάλα. Συνολικά το 1/6 των ζώων κινδυνεύει να εξαφανιστεί, αν και στο τέλος κανένα ζώο ή φυτό δεν θα παραμείνει ασφαλές.

Οι επιστήμονες μας είχαν προειδοποιήσει εδώ και 30 χρόνια για το μέλλον που είχαμε να αντιμετωπίσουμε, αλλά δεν κάναμε τίποτα για να αλλάξουμε τον ρου της ιστορίας.

Το μόνο που μένει για αυτούς που θέλουν να σώσουν τον πλανήτη είναι πια μόνο η υιοθέτηση δραματικών μέτρων,  που όμως θα έχουν και πολιτικό κόστος. Στη Γαλλία, για παράδειγμα, οι νέες εισφορές του προέδρου Μακρόν για τα καύσιμα, που εισήχθησαν για τη μείωση των εκπομπών και για τη χρηματοδότηση έργων ανανεώσιμης ενέργειας, προκάλεσαν την εξέγερση των Κίτρινων Γιλέκων.

Αν είχαμε κάνει μόνο λίγες αλλαγές σε αυτές τις δεκαετίες, δεν θα υπήρχαν προβλήματα σήμερα, λένε οι αναλυτές.

Πώς να γίνει όμως αυτό, όταν οι ΗΠΑ εκπέμπουν περίπου το 1/3 του άνθρακα που ευθύνεται για την υπερθέρμανση του πλανήτη και ο νέος πρόεδρος της χώρας κάνει πως δεν υπάρχει κλιματική αλλαγή; Οι πιέσεις από τις εταιρείες – κολοσσούς των ορυκτών καυσίμων αποδείχθηκε εξαιρετικά αποτελεσματική για την παρεμπόδιση της πολιτικής αλλαγής, οδηγώντας τον Τραμπ  να αποσυρθεί ακόμη κι από τη συμφωνία του Παρισιού, την τελευταία ελπίδα της οικολογικής μας σωτηρίας.

Όπως δήλωσε ο περιβαλλοντολόγος Bill McKibben στον New Yorker: «Η περιβαλλοντική πολιτική μίας και μόνο χώρας για μισό αιώνα, θα έχει αλλάξει τη γεωλογική ιστορία της Γης».

πηγη: tvxs.gr