ΑΠΟΦΑΣΗ ΕΚΤΕΛΕΣΤΙΚΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ

24ωρη κινητοποίηση στο Δημόσιο

Πέμπτη, 17 Ιανουαρίου 2019

Συγκέντρωση διαμαρτυρίας ώρα 11:00πμ, στη Βουλή

Η Εκτελεστική Επιτροπή της Α.Δ.Ε.Δ.Υ., αφού έλαβε υπόψη της τις αποφάσεις της Δ.Ο.Ε. και της Ο.Λ.Μ.Ε., αλλά και τη μαζική συμμετοχή των εκπαιδευτικών στις απεργίες της 11ης και της 14ης του Γενάρη και στα συλλαλητήρια, αποφάσισε, ομόφωνα, την κήρυξη 24ωρης απεργιακής κινητοποίησης για όλο το Δημόσιο με αίτημα:

 «την άμεση απόσυρση του συστήματος διορισμών στην εκπαίδευση», που η Κυβέρνηση προωθεί για ψήφιση στη Βουλή.

Η Εκτελεστική Επιτροπή της Α.Δ.Ε.Δ.Υ. καλεί όλους τους εργαζόμενους στο Δημόσιο να δώσουν το «παρών» στη συγκέντρωση που θα πραγματοποιηθεί την Πέμπτη, 17 Ιανουαρίου 2019, ώρα 11:00πμ, στη Βουλή.

Για την Εκτελεστική Επιτροπή της Α.Δ.Ε.Δ.Υ.

Ο ΠΡΟΕΔΡΟΣ                               Ο ΓΕΝ. ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ
 

ΙΩΑΝΝΗΣ ΠΑΙΔΑΣ                  ΣΤΑΥΡΟΣ ΚΟΥΤΣΙΟΥΜΠΕΛΗΣ

ΠΗΓΗ: adedy.gr

Ενώ η ελληνική κυβέρνηση, μέσω του υπουργείου Πολιτισμού, έχει διαβεβαιώσει πολλές φορές ότι η λίστα με τα 10.119 ακίνητα που περνούν στο Υπερταμείο θα αναθεωρηθεί, ώστε να εξαιρεθούν τα μνημεία και οι αρχαιολογικοί χώροι, το Υπερταμείο, κατέθεσε παρέμβαση στο Συμβούλιο της Επικρατείας, υπέρ της υπουργικής απόφασης Τσακαλώτου για τη μεταβίβαση των ακινήτων, εντείνοντας τα ερωτήματα για τις κυβερνητικές προθέσεις.

Τα ερωτήματα φυσικά είναι το αν το Υπερταμείο δρα εν γνώσει της κυβέρνησης και το τι προτίθενται να κάνουν τα αρμόδια Υπουργεία, σε ένα ζήτημα για το οποίο έχουν δεσμευτεί πολλάκις ότι θα διορθώσουν τα λάθη τους.

Στα μέσα Ιουνίου, με υπουργική απόφαση του υπουργού Οικονομικών, Ευκλείδη Τσακαλώτου, δημιουργήθηκε μία λίστα με 10.119 ακίνητα του Δημοσίου, τα οποία επρόκειτο να περάσουν στο Υπερταμείο. Η δημοσιοποίηση της λίστας προκάλεσε σφοδρές αντιδράσεις, καθώς όταν οι κωδικοί των ακινήτων ταυτοποιήθηκαν, αποδείχθηκε ότι δεν είχε γίνει καμία διαβούλευση με τις τοπικές κοινωνίες κι επίσης, ότι ανάμεσά τους βρίσκονται 2.329 μνημεία και αρχαιολογικοί χώροι.

Το υπουργείο Οικονομικών και το υπουργείο Πολιτισμού, σε πολλές ανακοινώσεις τους, ουσιαστικά υπονόησαν ότι η λίστα καταρτίστηκε βιαστικά κι έχει λάθη, υποσχόμενα πολλές φορές ότι η λίστα θα αναθεωρηθεί και ότι «δεν θα μεταβιβαστεί κανένα ακίνητο που υπάγεται στις σχετικές εξαιρέσεις» του νόμυο του 2016, στον οποίον βασίστηκε η υπουργική απόφαση.

Ωστόσο, όπως καταγγέλλει ο Σύλλογος Ελλήνων Αρχαιολόγων, σε ανακοινώσεις του, τέσσερις μήνες μετά τη διαπίστωση ότι στον κατάλογο συμπεριλαμβάνονται και μνημεία:

α) δεν έχει δοθεί, παρά τις αιτήσεις του ΣΕΑ ο κατάλογος των μνημείων και

β) δεν έχει προωθηθεί η θεσμική κατοχύρωση της εξαίρεσης των μνημείων με τα συναρμόδια υπουργεία, ΥΠΠΟΑ και ΥΠΟΙΚ, να εκδίδουν αντικρουόμενες ανακοινώσεις σχετικά με την έκδοση ή μη Υ.Α. ρητής εξαίρεσης των ταυτισμένων ακινήτων από την μεταβίβαση, και χωρίς επίσης να διευκρινίζεται αν η εξαίρεση θα αφορά και το φλέγον θέμα της διαχείρισης των μνημείων και πολιτιστικών κτηρίων.

«Σε αυτούς τους τέσσερις μήνες η κυβέρνηση διαβεβαίωσε πολλάκις ότι το θέμα βαίνει προς «επίλυση», ότι δεν υπάρχει καμία πρόθεση η Κνωσός, η Σπιναλόγκα, το Αρχαιολογικό Μουσείο Θεσσαλονίκης, ο Λευκός Πύργος και τα υπόλοιπα 2.329 ακίνητα να περάσουν στο «Υπερταμείο», αφήνοντας να εννοηθεί σχεδόν ότι πρόκειται περί «λάθους», σχολιάζει ο ΣΕΑ.Οι Αρχαιολόγοι θυμίζουν επίσης ότι σύμφωνα με ανακοίνωση του υπουργείου Πολιτισμού, στις 22 Νοεμβρίου ολοκληρώθηκε «ο έλεγχος των 10.119 ακινήτων και έχει ήδη διαβιβαστεί στον Υπουργό Οικονομικών ο σχετικός κατάλογος 2.329 ακινήτων που υπάγονται στις εξαιρέσεις του άρθρου 196 του Ν. 4389/2016».

Παράλληλα στις 22 Ιανουαρίου 2019 εκδικάζεται ενώπιον του Συμβουλίου της Επικρατείας η αίτηση ακύρωσης της απόφασης Τσακαλώτου που κατέθεσε ο ΣΕΑ, από κοινού με τους δημάρχους Σπάρτης και Πατρέων. Το Υπερταμείο, σύμφωνα με έγγραφο που έρχεται σήμερα στο φως της δημοσιότητας, έχει ασκήσει παρέμβαση υπέρ της απόφασης της κυβέρνησης και πρόκειται να υπερασπιστεί ενώπιον του ΣτΕ την υπουργική απόφαση. « Το ΔΣ της ΕΕΣΥΠ, διορισμένο από την κυβέρνηση και τους «θεσμούς», με αυτή την κίνηση δηλώνει ότι θεωρεί ήδη «περιουσία» του τα ακίνητα που μεταβιβάστηκαν» καταγγέλλουν οι Αρχαιολόγοι, σχολιάζοντας την παρέμβαση του Υπερταμείου.

«Κάπου εδώ, όμως, τα ψέματα τελειώνουν. Όπως επισημάναμε από την αρχή αυτής της υπόθεσης, η προστασία των μνημείων δεν γίνεται με Δελτία Τύπου, αλλά με υπουργικές αποφάσεις και νομοθετικές ρυθμίσεις, τις οποίες μέχρι στιγμής η κυβέρνηση αποφεύγει να κάνει. Ας πουν επιτέλους την αλήθεια: θέλουν ή όχι να περάσουν τα ακίνητα στο Υπερταμείο; Εγείρει το Υπερταμείο αξιώσεις για τα 2.329 ακίνητα της πολιτιστικής κληρονομιάς; Θα έρθει το Υπουργείο Οικονομικών στο ΣτΕ να υπερασπιστεί την απόφαση μεταβίβασης των μνημείων; Ποια είναι η πραγματική πολιτική βούληση της κυβέρνησης; Αυτή που λένε τα δελτία τύπου του ΥΠΠΟΑ ή αυτή που υποδεικνύει η σιωπή του Υπουργείου Οικονομικών και η παρέμβαση του Υπερταμείου;» ρωτούν οι αρχαιολόγοι.

Σύμφωνα με το tvxs.gr που επικοινώνησε με το υπουργείο Πολιτισμού, τόσο η υπουργός Μ. Ζορμπά όσο και ο υφυπουργός Κ. Στρατής στην ευθύνη του οποίου είναι το θέμα δεν θέλησαν να κάνουν κάποιο σχόλιο σχετικά.

Στην ανακοίνωσή τους τέλος, οι Αρχαιολόγοι ζητούν «την άμεση δημοσιοποίηση του πλήρους καταλόγου αρχαιολογικών χώρων, μνημείων και μουσείων και γενικότερα ακινήτων που χρησιμοποιούνται από την Αρχαιολογική Υπηρεσία και τα οποία περιλαμβάνονται στον κατάλογο των 10.119 ακινήτων που μεταβιβάζονται στην ΕΤΑΔ -Α.Ε. και την άμεση έκδοση σχετικής Υπουργικής Απόφασης ονομαστικής εξαίρεσης από τη μεταβίβαση κάθε δικαιώματος (κυριότητας και διαχείρισης) όλων των παραπάνω και του περιβάλλοντος χώρου αυτών ή μέρους των ακινήτων αυτών που δεν εμπίπτουν στις διατάξεις της παραγράφου 4 του άρθρου 196 του Ν. 4389/2016 προς την ΕΤΑΔ.- Α.Ε. και οποιαδήποτε συναφή εταιρεία ή οργανισμό στο διηνεκές, ο Σύλλογος Ελλήνων Αρχαιολόγων εμμένει και προχωρά στην αίτηση ακύρωσης των Υπουργικών Αποφάσεων».

ΕΔΩ αναλυτικά η παρέμβαση του Υπερταμείου ξεπουλήματος.

ΠΗΓΗ:   ergasianet.gr

Γιάννης Νικολόπουλος

Το εκλογικό 2019 ξεκίνησε με ορισμένες επικίνδυνες «λύσεις» και πολλές, ανώμαλες καταστάσεις.

Ήταν ηλίου φα­ει­νό­τε­ρον, ότι το μα­κε­δο­νι­κό θα απο­τε­λού­σε την «καλή» αφορ­μή προ­κει­μέ­νου να ανα­δια­τα­χθεί το συ­νο­λι­κό μνη­μο­νια­κό πο­λι­τι­κό σκη­νι­κό ενό­ψει των πολ­λών και διά­φο­ρων εκλο­γι­κών ανα­με­τρή­σε­ων. Ο Πάνος Καμ­μέ­νος επέ­λε­ξε ανά­με­σα στην ισχυ­ρή πι­θα­νό­τη­τα της προ­σω­πι­κής, πο­λι­τι­κής του επι­βί­ω­σης μέσα από την «αντι­σκο­πια­νή» εκ­στρα­τεία ενό­ψει των εθνι­κών εκλο­γών και την αργή κα­τρα­κύ­λα στην κοι­νο­βου­λευ­τι­κή εξα­φά­νι­ση, αν πα­ρέ­με­νε υπουρ­γός Άμυ­νας και «συμ­φω­νί­ας» των Πρε­σπών, έστω για ένα ακόμη ει­κο­σι­τε­τρά­ω­ρο μετά την πο­λυ­σή­μα­ντη επί­σκε­ψη της Άν­γκε­λα Μέρ­κελ.

Η έξο­δός του από την κυ­βέρ­νη­ση, είχε στοι­χεία πο­λι­τι­κού θε­α­τρι­νι­σμού κακής ποιό­τη­τας και συμ­βο­λι­κών μη­νυ­μά­των, αντε­γραμ­μέ­νων από τα κακά κεί­με­να του Μα­κΛού­αν, προς πάσα κα­τεύ­θυν­ση - ει­δι­κά το ότι φρό­ντι­σε να κοι­νω­νή­σει στη Μη­τρό­πο­λη της Αθή­νας, υπεν­θυ­μί­ζο­ντας προς όλους όσοι θέ­λουν να δια­βά­ζουν πίσω από τις γραμ­μές, ότι ο ίδιος και το κόμμα του (ό,τι, τέλος πά­ντων απο­μεί­νει από αυτό) είναι οι «εκλε­κτοί» πα­ρά­γο­ντες, του­λά­χι­στον της αρ­χιε­πι­σκο­πής και ση­μα­ντι­κού τμή­μα­τος της εκ­κλη­σί­ας, σε οποια­δή­πο­τε (;) μελ­λο­ντι­κή, κοι­νο­βου­λευ­τι­κή σύν­θε­ση.

Το πόσοι και πώς θα ακο­λου­θή­σουν τον Καμ­μέ­νο στην υψη­λού εκλο­γι­κού και ψη­φο­θη­ρι­κού ρί­σκου κί­νη­σή του μένει να φανεί τις επό­με­νες, εξαι­ρε­τι­κά τε­τα­μέ­νες ώρες. Όμως ήδη έχου­με ορι­σμέ­να δε­δο­μέ­να:

Πρώ­τον, ότι όλες οι εκλο­γές μέσα στο 2019 θα διε­ξα­χθούν κάτω από τη βαριά και απο­προ­σα­να­το­λι­στι­κή σκιά του μα­κε­δο­νι­κού. Την ώρα που η ελ­λη­νι­κή κοι­νω­νία στε­νά­ζει από τον τα­ξι­κά αι­μα­τη­ρό λο­γα­ρια­σμό της... εξό­δου από τα μνη­μό­νια, το μα­κε­δο­νι­κό παί­ζει τον ρόλο του «εθνι­κού θέ­μα­τος», που τάχα μου και δήθεν ου­δείς μπο­ρεί να αγνο­ή­σει σε έναν νέο, κάλ­πι­κο και ψευ­δε­πί­γρα­φο, κά­θε­το δια­χω­ρι­σμό ανά­με­σα σε «μα­κε­δο­νό­φρο­νες» και «μα­κε­δο­νο­μειο­δό­τες».

Δεύ­τε­ρον, ο Βαγ­γέ­λης Βε­νι­ζέ­λος που πάντα κάτι ξέρει πα­ρα­πά­νω σε τέ­τοιες κρί­σι­μες στιγ­μές και ώρες, έχει προει­δο­ποι­ή­σει ότι η κυ­βέρ­νη­ση πλέον Τσί­πρα και όχι Τσί­πρα - Καμ­μέ­νου έχει βρει τις ψή­φους τόσο για την ψήφο εμπι­στο­σύ­νης όσο και για τη «συμ­φω­νία» των Πρε­σπών. Ανα­πό­φευ­κτα τα φώτα της ρά­μπας στο κακής ποιό­τη­τας πο­λι­τι­κό θέ­α­τρο που πα­ρα­κο­λου­θού­με πέ­φτουν στο Πο­τά­μι και ίσως όχι μόνο σε αυτό. Πού έχει χαθεί εκεί­νη η ψυχή, ο έμπο­ρος βι­βλί­ων, πρό­ε­δρος του Ευ­ρω­παϊ­κού Κοι­νο­βου­λί­ου και ητ­τη­μέ­νος σο­σιαλ­δη­μο­κρά­της στις προ­ε­δρι­κές εκλο­γές, Μάρ­τιν Σουλτς που επι­θυ­μού­σε μια κυ­βέρ­νη­ση ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ-Πο­τα­μιού ήδη από το 2015, προ­κει­μέ­νου να μας δια­φω­τί­σει για τα μελ­λού­με­να!;

Τρί­τον, προ­φα­νώς η επί­σκε­ψη Μέρ­κελ έδρα­σε κα­τα­λυ­τι­κά, ώστε να δια­μορ­φω­θούν οι ανι­σόρ­ρο­πες «ισορ­ρο­πί­ες» της προ­ε­κλο­γι­κής ου μη και της με­τε­κλο­γι­κής πε­ριό­δου μέσα στο 2019, καθώς το εν­δια­φέ­ρον του Βε­ρο­λί­νου για τα Βαλ­κά­νια, γε­νι­κά και τη Δη­μο­κρα­τία της Μα­κε­δο­νί­ας, ει­δι­κά, είναι από πο­λι­τι­κο­στρα­τιω­τι­κή και οι­κο­νο­μι­κή σκο­πιά οξυμ­μέ­νο - η Γερ­μα­νία είναι, πο­σο­στιαία, η πρώτη χώρα σε επεν­δύ­σεις-επι­δρο­μές στα Σκό­πια, και κα­τό­πιν ακο­λου­θεί η Ελ­λά­δα.

Τέ­ταρ­τον, οι πο­λι­τι­κοί κλυ­δω­νι­σμοί με αφορ­μή την απο­χώ­ρη­ση Καμ­μέ­νου, τη­ρου­μέ­νων των ανα­λο­γιών, θυ­μί­ζουν τα στρα­τη­γι­κά αδιέ­ξο­δα και τις αντι­συ­νταγ­μα­τι­κές και αντι­δη­μο­κρα­τι­κές λύ­σεις που επι­βλή­θη­καν, μέσα και έξω από τη χώρα, το φθι­νό­πω­ρο του 2011, με την ανάρ­ρη­ση του τρα­πε­ζί­τη Λουκά Πα­πα­δή­μου στην πρω­θυ­πουρ­γία και την τρι­κομ­μα­τι­κή τότε κυ­βέρ­νη­ση ΠΑ­ΣΟΚ-ΝΔ-ΛΑ­ΟΣ ει­δι­κού σκο­πού. Κα­νο­νι­κά, αν ο Τσί­πρας χάσει την ψήφο εμπι­στο­σύ­νης, πάμε σε εκλο­γές. Κα­νο­νι­κά... Ακόμη πιο... «κα­νο­νι­κά» θα ετί­θε­το προ­κοι­νο­βου­λευ­τι­κό και συ­νταγ­μα­τι­κό ζή­τη­μα αν ο Τσί­πρας μπο­ρεί να ζη­τή­σει σή­με­ρα τέ­τοια ψήφο εμπι­στο­σύ­νης. Αλλά αυτά ανή­κουν στη σφαί­ρα της συ­νταγ­μα­τι­κής «ερ­μη­νεί­ας», που ενί­ο­τε την τρα­βούν από τα μαλ­λιά οι πο­λι­τι­κοί ταγοί της χώρας, για να υπο­κρυ­φτούν μι­κρο­πο­λι­τι­κές και μι­κρο­κομ­μα­τι­κές σκο­πι­μό­τη­τες. Σε κάθε πε­ρί­πτω­ση, ακόμη και η φι­λο­κυ­βερ­νη­τι­κή και πάλαι ποτέ αρι­στε­ρή «Αυγή» φθά­νει να υπο­νο­εί ξε­διά­ντρο­πα ότι οι εκλο­γές, δη­λα­δή οι εθνι­κές, δε... χρειά­ζε­ται να γί­νουν στον χρόνο τους! Μνη­μείο ανω­μα­λί­ας και κε­κα­λυμ­μέ­νης εκτρο­πής, όπως συ­νέ­βη και το 2011.

Πέμ­πτον και προς ώρας, τε­λευ­ταίο. Είναι πρω­το­φα­νής η κί­νη­ση του Τσί­πρα να ανα­θέ­σει το υπουρ­γείο Άμυ­νας έστω και προ­σω­ρι­νά(;) στον εν ενερ­γεία αρ­χη­γό ΓΕΕΘΑ, Απο­στο­λά­κη, συ­μπυ­κνώ­νο­ντας κατά τρόπο απί­στευ­το, τους ρό­λους της πο­λι­τι­κής και στρα­τιω­τι­κής ηγε­σί­ας στο Πε­ντά­γω­νο. Εν ενερ­γεία στρα­τιω­τι­κοί ανα­λάμ­βα­ναν υπουρ­γοί μόνο σε εξαι­ρε­τι­κά, ανώ­μα­λες πο­λι­τι­κές συν­θή­κες και στις πιο μαύ­ρες σε­λί­δες της νε­ό­τε­ρης, ελ­λη­νι­κής ιστο­ρί­ας! Ίσως όμως είναι ένα ακόμη δείγ­μα του γε­γο­νό­τος ότι το υπουρ­γείο επί ημε­ρών Τσί­πρα-Καμ­μέ­νου ήταν ολο­κλη­ρω­τι­κά αυ­το­νο­μη­μέ­νο από το Μέ­γα­ρο Μα­ξί­μου και ο Τσί­πρας προ­σπα­θεί με μια τέ­τοια κί­νη­ση να... ανα­κτή­σει τον απω­λε­σθέ­ντα «έλεγ­χο». Τι έχουν να πουν επί τού­του οι φι­λο­κυ­βερ­νη­τι­κές εφη­με­ρί­δες που τάχα μου και δήθεν κό­πτο­νται για την... ποιό­τη­τα της δη­μο­κρα­τί­ας και την...αρι­στε­ρο­σύ­νη της κυ­βερ­νη­σά­ρας τους!; Δεν ενο­χλού­νται που επι­βρα­βεύ­τη­κε με υπουρ­γείο, και με­τα­ξύ άλλων, ο αρ­χη­γός ΓΕΕΘΑ με τις πρό­σφα­τες, πο­λε­μο­χα­ρείς δη­λώ­σεις περί... ισο­πέ­δω­σης βρα­χο­νη­σί­δων στο Αι­γαίο προς χάριν της ΑΟΖ, των πε­τρε­λαί­ων, της Τοτάλ και της Έξον Μό­μπιλ;

Το 2019 ξε­κι­νά σε μια εξαι­ρε­τι­κά νο­ση­ρή, ανώ­μα­λη και ολι­σθη­ρή πο­λι­τι­κή και κυ­βερ­νη­τι­κή κα­τά­στα­ση. Το εν­δε­χό­με­νο πρό­ω­ρης, εθνι­κής κάλ­πης δεν μπο­ρεί να απο­κλει­στεί, όπως φυ­σι­κά και εκεί­νο μιας σει­ράς από επι­κίν­δυ­νων και αντι­δη­μο­κρα­τι­κών «λύ­σε­ων» στα πρό­τυ­πα του φθι­νο­πώ­ρου του 2011, με πυ­ρή­να τον Τσί­πρα, προ­σω­πι­κά, και την πρω­θυ­πουρ­γι­κή κα­μα­ρί­λα, γε­νι­κά.

Και, ανα­πό­φευ­κτα, το ζή­τη­μα που ανα­κύ­πτει είναι σε ποια κα­τά­στα­ση βρί­σκο­νται τα αντα­να­κλα­στι­κά της ρι­ζο­σπα­στι­κής Αρι­στε­ράς και η πο­λι­τι­κή της κι­νη­το­ποί­η­ση μπρο­στά στις τε­χνη­τές Συ­μπλη­γά­δες των «μα­κε­δο­νο­φρό­νων» και των «μα­κε­δο­νο­μειο­δο­τών» και την ανοι­χτή Χά­ρυ­βδη μιας εντε­λώς ανώ­μα­λης εκτρο­πής διά χει­ρός Αθη­νών, Βε­ρο­λί­νου, Βρυ­ξελ­λών και Ουά­σιγ­κτον.

ΠΗΓΗ: rproject.gr

Γιώργος Παυλόπουλος

Η εκκολαπτόμενη συμμαχία Σαλβίνι-Κατσίνσκι, την οποία χαιρέτισε ο Όρμπαν, θα ενταχθεί στο ίδιο σχήμα με την Λεπέν και άλλες όμορες δυνάμεις, διεκδικώντας ακόμη και τη δεύτερη θέση. Την ίδια στιγμή, το νεοφρανκικό Vox στηρίζει την κυβέρνηση της Ανδαλουσίας…

Οι μαχόμενες λαϊκές δυνάμεις και η αντικαπιταλιστική Αριστερά δεν πρέπει να υποκύψουν στις ερινύες του «δημοκρατικού τόξου»

Διάπλατα ανοίγει, μέρα με την ημέρα και όσο πλησιάζουν οι ευρωεκλογές του ερχόμενου Μαΐου, η ακροδεξιά «βεντάλια» σε ολόκληρη την Ευρώπη. Από την Ισπανία μέχρι την Ουγγαρία και από την Ιταλία μέχρι την Πολωνία, το τελευταίο διάστημα καταγράφεται έντονη κινητικότητα, με τα αποτελέσματα να είναι ήδη ορατά και να προδιαγράφουν σημαντικές αλλαγές στον πολιτικό χάρτη της Ευρωβουλής και της ΕΕ. Πρόκειται για αλλαγές οι οποίες αντανακλούν τις διεργασίες που συντελούνται τόσο στο επίπεδο των αστικών τάξεων όσο και στις κοινωνίες. Η δε αιτία τους βρίσκεται μόνο φαινομενικά στο μεταναστευτικό – που αποτελεί πρακτικά τη συγκολλητική ουσία ανάμεσα στα διάφορα μορφώματα του χώρου – και πρέπει να αναζητηθεί στην αναμόρφωση (συχνά βίαιη) του πολιτικού σκηνικού και των ισορροπιών, σε διεθνικό-πανευρωπαϊκό, αλλά και σε εθνικό επίπεδο.

Σε αυτό το φόντο, το πιο ενδιαφέρον στοιχείο της εβδομάδας ήταν, αναμφίβολα, η προαναγγελία της εκλογικής (και όχι μόνο) σύμπραξης ανάμεσα στην ιταλική Λίγκα του Βορρά και το κυβερνόν Κόμμα του Νόμου και του Δικαίου στην Πολωνία, που μέχρι σήμερα συμμαχούσε με τους Βρετανούς Τόρις. Η επίσκεψη του Ματέο Σαλβίνι στην Βαρσοβία και η συνάντησή του με το πραγματικό αφεντικό της εκεί κυβέρνησης, Γιάροσλαβ Κατσίνσκι, άνοιξε τον δρόμο για να ενώσουν τις δυνάμεις τους τα πιο ισχυρά κόμματα της τρίτης και πέμπτης σε μέγεθος χώρας της ΕΕ. Έτσι, καθώς έχει ήδη «κλειδώσει» η συμμαχία του Σαλβίνι με την Λεπέν – ο Εθνικός Συναγερμός της οποίας φέρεται επίσης να προηγείται στη Γαλλία, ενισχυόμενος και από πρώην στελέχη της κυβέρνησης Σαρκοζί – καθώς το ίδιο συμβαίνει με τα όμορα κόμματα Ολλανδίας και Αυστρίας και ενώ είναι πολύ πιθανό να δοθούν τα χέρια και με την Εναλλακτική για τη Γερμανία, τότε εύκολα καταλαβαίνει κανείς ότι το συγκεκριμένο μπλοκ θα κατέβει στις ευρωεκλογές έχοντας τοποθετήσει τον πήχη πολύ ψηλά.

Ήδη, οι προβλέψεις κάνουν λόγο για μια ομάδα που θα έχει στη σύνθεσή της 130-140 βουλευτές, σε σύνολο 705, κάτι που σημαίνει πως θα διεκδικήσει με αξιώσεις τη δεύτερη θέση από τους Σοσιαλιστές. Δεν αποκλείεται, μάλιστα, να καταφέρει να κοιτάξει στα… μάτια και τον αδιαμφισβήτητο πρώτο, δηλαδή το Ευρωπαϊκό Λαϊκό Κόμμα, με δύο προϋποθέσεις: Η πρώτη είναι να προχωρήσει σε ανταρσία ο (για την ώρα ανήκων στο ΕΛΚ) πρωθυπουργός της Ουγγαρίας, Βίκτορ Όρμπαν – ο οποίος ήδη δήλωσε ενθουσιασμένος με τη διαφαινόμενη συμμαχία Σαλβίνι-Κατσίνσκι και ευχήθηκε οι δυνάμεις που αντιτίθενται στη μετανάστευση να αλώσουν την Ευρωβουλή και την ΕΕ. Σε αυτή την περίπτωση, δεν αποκλείεται να ακολουθήσουν το παράδειγμά του και τα αντίστοιχα κόμματα της Τσεχίας και της Σλοβακίας, που επίσης ανήκουν στη λεγόμενη «Ομάδα του Βίσεγκραντ». Όσο για τη δεύτερη προϋπόθεση, έχει να κάνει με τις επιδόσεις και τη στάση της πιο πούρας Ακροδεξιάς, όπως το ουγγρικό Γιόμπικ, η ελληνική Χρυσή Αυγή, αλλά και το νεοφρανκικό Vox της Ισπανίας – το κόμμα που όχι μόνο προκάλεσε σοκ με το 11% που συγκέντρωσε στις πρόσφατες εκλογές της Ανδαλουσίας, αλλά πλέον στηρίζει την τοπική κυβέρνηση την οποία συγκρότησαν το Λαϊκό Κόμμα και οι Πολίτες. Εάν η συγκεκριμένη ομάδα στηρίξει, έστω και από… απόσταση, τους Σαλβίνι και σία, τότε όλα είναι πιθανά.
Οι εξελίξεις αυτές ρίχνουν νερό στον μύλο της θεωρίας του «δημοκρατικού τόξου», την οποία προβάλλουν συστηματικά διάφορες δυνάμεις, σε εθνικό και ευρωπαϊκό επίπεδο. Εξέχουσα θέση έχει ο Γάλλος πρόεδρος Μακρόν, ο οποίος επιχειρεί έτσι να κρύψει τους… μώλωπες που του έχει προκαλέσει το κίνημα των «Κίτρινων Γιλέκων» και τη ρετσινιά της άγριας καταστολής, η οποία δεν έχει τίποτα να ζηλέψει από την Ακροδεξιά. Το ίδιο χαρτί επιχειρεί να παίξει όμως και ο ΣΥΡΙΖΑ, εκμεταλλευόμενος και το ακραία αντιδραστικό προφίλ της ΝΔ, ζητώντας συσπείρωση κατά των αντιευρωπαϊκών δυνάμεων, που θέλουν να μας επιστρέψουν στις «μαύρες εποχές του μίσους».
Προφανώς, η ριζοσπαστική, αντικαπιταλιστική Αριστερά δεν μπορεί και δεν επιτρέπεται να εγκλωβιστεί σε παρόμοια διλήμματα και είναι αναγκαίο να αποκαλύψει στον λαό και κυρίως στο μαχόμενη τμήμα του, τις πραγματικές διαχωριστικές γραμμές και να επιχειρήσει να δώσει τη δική της εξεγερτική απάντηση.

πηγη:  prin.gr