του Αλέκου Αναγνωστάκη

Δεν παίζονται…

Στον κεντρικό πύργο της Παναγίας των Παρισίων το νερό έσταζε από την οροφή με αποτέλεσμα να υφίσταται φθορές ο σκελετός της στέγης. Η  πέτρινη πρόσοψη είχε υποστεί φθορές εξαιτίας και της ατμοσφαιρικής ρύπανσης. Οι δυο πλαϊνοί πύργοι στηρίζονταν από υποστυλώματα. Τα περίφημα γλυπτά, από τα οποία τρέχει το νερό, έχουν χάσει την πλαστικότητά τους, η σκαλωσιά προς αυτά, ασυντήρητη, είχε αντικατασταθεί από μια ξύλινη.

Παρακμή...

Γι’ αυτό και για άλλα πολλά είχε ζητηθεί ένα κονδύλι συντήρησης 150 εκατ. ευρώ. Αλλά η Γαλλική κυβέρνηση διέθεσε 50! Αυτά είναι γνωστά.

Οι ανακοινώσεις και επισημάνσεις αρχαιολόγων είναι δημόσιες. Τα 100 εκατομμύρια που έλλειπαν ο Μακρόν όμως τα διέθετε για τα ΜΑΤ, τις αύρες, τα χημικά, τις κάμερες και τις παρακολουθήσεις των σύγχρονων κολασμένων. Αλλά τα 100 εκατομμύρια που έλλειπαν σημαίνουν κρίσιμα ελλειπή τεχνικά μέσα πρόληψης και αυτόματης επέμβασης σε περίπτωση πυρκαγιάς.

Σε μια εποχή μάλιστα που τα επαναστατικοποιημένα σύγχρονα μηχανήματα (ανιχνευτές φωτιάς, αυτόματοι πυροσβεστήρες κ.α.)  αποτελούν εγγύηση. Αλλά αυτά στοιχίζουν.

Όλα στο βωμό του κέρδους λοιπόν.

Και τώρα «κλαίνε»! Ο Τραμπ και η Μέλανι, ο Μακρόν και η Άγκελα. Σοκ…

Αυτοί που με την πολιτική τους δεν αφήνουν τίποτα όρθιο. Αυτοί που μόνο με τους πρόσφατους Νατοϊκούς βομβαρδισμούς και με τους ισλαμοφασίστες του αμερικανοθρεμμένου ISIS προξένησαν ανυπολόγιστες ζημιές στις  αρχαίες πόλεις της Παλμύρα, της Αλέπο, το τμήμα «αρχαία πόλη» της Δαμασκού, στην αρχαία πόλη της Μπόσρα, στο Μεσαιωνικό Φρούριο Κρακ των Ιπποτών, στους πολυάριθμους αρχαίους οικισμούς μεταξύ Χαλεπιού και Ιντλίμπ.

Αυτοί που το 2003 αντί να προστατεύουν, πρωτίστως, το ιστορικής σημασίας μουσείο της  Βαγδάτης (η παρουσία ενός άρματος και μερικών στρατιωτών αρκούσε), έσπευδαν να προστατεύσουν τα Υπουργεία Πετρελαίου και Εσωτερικών της Βαγδάτης. Με αποτέλεσμα τη λεηλασία του ιστορικού Μουσείου της Βαγδάτης αλλά και της Μοσούλης που ως μόνο ιστορικό προηγούμενο παρόμοιας καταστροφής είχαν τη μογγολική επιδρομή τον 13ο αιώνα. Τότε που, κατά μαρτυρίες, ο ποταμός Τίγρης βάφτηκε μαύρος από το μελάνι των βιβλίων που ρίχτηκαν σε αυτόν.

«Εναπόκειται σε εμάς να μετατρέψουμε αυτή την καταστροφή σε μια ευκαιρία να ενωθούμε, έχοντας βαθιά επηρεαστεί από αυτό που ήμασταν στο τι πρέπει να είμαστε και να γίνουμε καλύτεροι από αυτό που είμαστε. Εναπόκειται σε εμάς να βρούμε το νήμα του εθνικού μας σχεδίου», πρόσθεσε ο Μακρόν. «Θα ξαναχτίσουμε τη Νοτρ Νταμ ακόμη πιο όμορφα και θέλω να ολοκληρωθεί μέσα σε 5 χρόνια από τώρα, μπορούμε να το καταφέρουμε», είπε ο Γάλλος πρόεδρος. Αλλά το περιθώριο των πέντε ετών που δίνει ο Μακρόν για την αποκατάστασή της Παναγίας των Παρισίων συμπίπτει με τη διεξαγωγή των Ολυμπιακών Αγώνων, του πλέον εμπορευματοποιημένου και αγοραίου θεσμού στην ιστορία του αθλητισμού, το 2024 στο Παρίσι.

Δεν παίζονται…

Για τον ίδιο λόγο που  η γαλλική κυβέρνηση, ή ορθότερα οι γαλλικές κυβερνήσεις και η ειδικευμένη στις αποκαταστάσεις μονοπωλιακή εταιρεία «Le Bras Freres», λειτουργούν με βάση το σύγχρονο θεό, το (καπιταλιστικό) κέρδος, για τον ίδιο ακριβώς λόγο επιχειρούν την αποκατάσταση του ιστορικού μνημείου. Για να προλάβουν τους Ολυμπιακούς Αγώνες.

Στην εποχή μας το καινούριο είναι πως η αγορά και οι κοινωνίες της είναι αδύνατο να εντάξουν τις ιστορικά πρωτόγνωρες παραγωγικές δυνάμεις που η εργατική τάξη παράγει και η αγορά  ιδιοποιείται και διαστρέφει, δίχως σοβαρές διαταραχές στη λειτουργία της. Γι’ αυτό, όλο και πιο συχνά  επιστρέφουν στα σκοταδιστικά μεταφυσικά οράματα, στη νεκρόφιλη στρατηγική ενός «άλλου κόσμου» της  κατάθεσης των ψυχών  και της ατομικής  σωτηρίας, του  κατακερματισμού της εργασίας, της καταστροφής των πολιτιστικών μνημείων, της σύγχρονης βιομηχανίας των χημικών ουσιών και των ναρκωτικών ως το μόνο υπαρκτό, καπιταλιστικό τους είδωλο.

Εναπόκειται σε εμάς θα λέγαμε λοιπόν το «σοκ» της σημερινής ποιότητας των επάνω και της πολιτικής τους  να αποτελέσει τη βάση, όχι για ένα πανικόβλητο ξέκομα, για μια πλασματική εξιδανίκευση ή για μια γενική κατάψυξη  στην προϋπάρχουσα ιστορία, αλλά για μια αναγέννηση και ανάπτυξη της ανατρεπτικής πλευράς της ιστορικής εξέλιξης, στο πλαίσιο της  εκρηκτικής δυναμικής της σύγχρονης πραγματικότητας.

Στη σημερινή, στη νέα αντιφατική δυνατότητα των παραγωγικών δυνάμεων και της εργασίας, στις επαναστατικές προσδοκίες της επιστήμης και του πολιτισμού, στις νέες εκρηκτικές δυνατότητες ενός ελεύθερου χρόνου χαράς και δημιουργίας, αρμονικής σχέσης με τη φύση, στης νέα δυνητική ποιότητα και κατανομή του παραγόμενου πλούτου, στις ανάγκες για πολιτική χειραφέτηση από τη βαθιά κρίση της αστικής πολιτικής, στις ανάγκες για ειρήνη και εργατική δημοκρατία, δηλαδή στις νέες «σχέσεις - νάρκες» που απειλούν να τινάξουν σε κομμάτια την καπιταλιστική κοινωνία, εκεί περιέχονται οι ιστορικές κατακτήσεις μας ως λαός.

Εκεί υπάρχουν, ζουν και διεκδικούν τα νέα δικαιώματά μας, οι αγώνες και  οι αντιστάσεις απέναντι στην σημερινή καπιταλιστική βαρβαρότητα, οι γεμάτες αυτοθυσία εργατικές ιστορικές απόπειρες.

Όπως άλλωστε και από την άλλη μεριά, στη μορφή που παίρνει η πολιτιστική και γενικότερη βαρβαρότητα του σύγχρονου καπιταλισμού  υπάρχουν, ζουν και διεκδικούν τα δικά τους δικαιώματά τους, οι ήττες, τα λάθη, οι αποτυχίες, οι προδοσίες, η υποταγή του εργατικού κινήματος, τα κάθε λογής αστικά ρεύματα.

Tο σοκ της σημερινής κατάστασης μπορεί να λειτουργήσει θετικά. Εξάλλου, σε κάθε γεγονός και σε κάθε εποχή  πέραν της καταστροφής υπάρχει και το «άλλο».

Η στάχτη που άφησε η φωτιά στην Παναγία των Παρισίων και ο κόκορας που βρέθηκε σήμερα μέσα στις στάχτες. Υποδείγματα συλλογικών και «ατομικών» δράσεων που δίνουν μήνυμα αντίστασης και προοπτικής απέναντι στη βαρβαρότητα.

Ο παγκόσμιας φήμης αρχαιολόγος Khaled al Assad, διευθυντής αρχαιοτήτων της Παλμύρας, αρνήθηκε να συνεργαστεί και να αποκαλύψει το μέρος όπου φυλάσσονταν αντικείμενα τέχνης, με αποτέλεσμα να βασανιστεί και να αποκεφαλιστεί στον αρχαιολογικό χώρο της Παλμύρας τον Αύγουστο του 2015. Η δικηγόρος Samira El Nuaimi, βασανίστηκε και εκτελέστηκε από τους αντάρτες του Ισλαμικού Κράτους στη Μοσούλη το Σεπτέμβριο 2014 δίχως να αποκαλύψει αρχαιολογικούς θησαυρούς. Δεκατέσσερα στελέχη της Υπηρεσίας Αρχαιοτήτων της Συρίας  βασανίστηκαν και εκτελέστηκαν επειδή αρνήθηκαν να συνεργαστούν με τους εξτρεμιστές.

Όλοι αυτοί και «οι τόσοι άλλοι» ανώνυμοι αγωνιστές είμαστε εμείς. Εμείς  που πονάμε και αγωνιζόμαστε για την παγκόσμια πολιτιστική κληρονομιά, από τις Άνδεις ως τα χωριά του Αμαζονίου, τη λεηλατημένη Τροία ως την αγγλο-κλεμμένη Ακρόπολη, εμείς που φυλάσσουμε το κλάμα της Φελάχας και το ταξίμι του μπουζουκιού ως λαϊκά τιμαλφή, εμείς που γνωρίζουμε πως τα έργα τέχνης, η τέχνη γενικά εκφράζει και, καθώς σημειώνει ο Πικάσο, αγρυπνεί αδιάκοπα μπρος στα θλιβερά, τα φλέγοντα ή ευχάριστα όλου του κόσμου.

Εμείς λοιπόν, οι μόνοι  που  θρηνούμε για την Παναγία των Παρισίων.

Γιατί είμαστε με την ομορφιά, τη γνήσια, την από μέσα, του Κουασιμόδου και τις αξίες του Γιάννη Αγιάννη.

Εμείς οι «κάτω» που προσπαθούμε να γνωρίσουμε και κατανοήσουμε τη κοινωνική μας θέση και τον ιστορικό μας  ρόλο.

Εμείς που συνειδητοποιούμε πως μόνο ο δικός μας πολιτισμός, ο εργατικός πολιτισμός της κοινωνικής χειραφέτησης, μπορεί να σώσει και τον αστικό πολιτισμό, τον πολιτισμό μιας τάξης που παρακμάζει.

πηγη: kommon.gr

Οι χρυσαυγίτες, εκπροσωπώντας πλήρως αυτό που είναι, θέλουν και ...αποζημίωση από τους κομμουνιστές για την περίοδο 1944 - 1949

ΓΕΡΑΣΙΜΟΣ ΧΟΛΕΒΑΣ

Συμπεριφέρθηκαν – για μια ακόμα φορά – ως αυτό που είναι, δηλαδή ως ναζί και πολιτικοί απόγονοι των ταγματασφαλιτών.  

Αυτή τη φορά «πρωταγωνιστής» ήταν ο χρυσαυγίτης βουλευτής Ευ.Καρακώστας, ο οποίος εξαντλώντας την επιχειρηματολογία κάθε «σωστού» σύγχρονου ταγματαλήτη είπε, κατά τη διάρκεια της συζήτησης στη Βουλή για τις γερμανικές αποζημιώσεις: 

«…να ανοίξει και ένα ακόμη κεφαλαιώδες ζήτημα για το ελληνικό έθνος και την ελληνική κοινωνία. Ως βουλευτής Βοιωτίας κι έχοντας την τύχη η γιαγιά μου να κατάγεται από το Δίστομο θα ήθελα να ενημερώσω πως το Δίστομο, όπως και πλήθος άλλων χωριών και πόλεων της Ελλάδος, δεν επλήγη μόνο από τους Γερμανούς. Ήρθε λοιπόν η ώρα να ανοίξει και το ζήτημα της διεκδίκησης από το ελληνικό κράτος των απαιτήσεων για τα ανθρώπινα θύματα, τους νεκρούς, τους τραυματίες, τους απαχθέντες, και για τις καταστροφές σε υποδομές και περιουσίες, οι οποίες προκλήθηκαν με ευθύνη του ΚΚΕ από το 1944 και μέχρι το 1949. Το, κατά τον επονομαζόμενο Γέρο της Δημοκρατίας, Γεώργιο Παπανδρέου, κόμμα του εγκλήματος και της προδοσίας, ο δεύτερος μεγαλύτερος ιδιοκτήτης ακινήτων στην Ελλάδα, ήρθε η ώρα να πληρώσει το λογαριασμό του συμμοριτοπολέμου» (βίντεο με τις δηλώσεις του Καρακώστα και τις αντιδράσεις που προκλήθηκαν εδώ). 

Θα μπορούσαν να πούνε τίποτα άλλο αυτοί που έχουν χαραγμένες σβάστικες στα χέρια και χαιρετούν ναζιστικά; 

Θα μπορούσαν να πούνε οτιδήποτε άλλο – από το να εξομοιώνουν τους ναζί στο Δίστομο με εκείνους που αγωνίστηκαν για την απελευθέρωση της πατρίδας – αυτοί που θαυμάζουν τις κτηνωδίες και γελάνε με το Άουσβιτς;

Το συγκεκριμένο ναζίδι – ο Καρακώστας – που ανέλαβε να μιλήσει για …αποζημιώσεις των κομμουνιστών (!) – αρέσκεται να απαγγέλλει, δίπλα στο αρχιναζίδι Μιχαλολιάκο, στα χρυσαυγίτικα, το  (απαγορευμένο στη Γερμανία) τραγούδι του Horst Wessel που χρησιμοποιήθηκε ως ύμνος των SA, των ταγμάτων εφόδου του ναζιστικού κόμματος της Γερμανίας, πριν αυτό ανέβει στην εξουσία, ενώ μετά το 1933 επισημοποιήθηκε ως παράλληλος «εθνικός ύμνος» (jailgoldendawn.com).

Δείτε το βίντεο (ΕΔΩ) με την απαγγελία «του Θούριου της Χρυσής Αυγής» από τον Καρακώστα στον Ασπρόπυργο στις 21/6/2017 («Ορθό το λάβαρο και η Νίκη μας προσμένει/ Ψηλά το μέτωπο και η καρδιά σκληρή/ Στον κόσμο αυτόν εμείς θα δείξουμε πως μένει/ Το θάρρος άπαρτο και φρούριο η τιμή/ Χτυπάτε αλύπητα με λύσσα με φοβέρα/ με θάρρος σύντροφοι τα τείχη των εχθρών/ με τη Χρυσή Αυγή θα γίνουμε μια μέρα/ εκατομμύρια στρατός αγωνιστών»). Στο ίδιο βίντεο η αυθεντική εκδοχή του ύμνου της ναζιστικής Γερμανίας. Στο τέλος του βίντεο ο Μιχαλολιάκος εξηγεί ακριβώς τι είναι αυτοί οι στίχοι…

Πρόκειται για το ίδιο πρόσωπο, τον Καρακώστα, που λίγες μέρες πριν την περσινή επέτειο του Πολυτεχνείου, από το βήμα της Βουλής είπε «ο μοναδικός σήμερα εκλεγμένος απευθείας από το λαό μέσω δημοψηφίσματος πρόεδρος της δημοκρατίας είναι, είτε το θέλετε, είτε όχι, ο Γεώργιος Παπαδόπουλος». Ποιος Γεώργιος Παπαδόπουλος; Μα «φυσικά» ο δικτάτορας. Ποιον άλλον θα μπορούσε να εκθειάσει το χουντοναζίδι; (βίντεο ΕΔΩ)

Μετά τις δηλώσεις του Καρακώστα και μετά τις αντιδράσεις οι χρυσαυγίτες επέστρεψαν με τον Λαγό να μιλά για το «Βίτσι και το Γράμμο», λέγοντας πως εάν χρειαστεί θα ξαναδοθεί τους ανάλογη απάντηση στους κομμουνιστές. Ποιος Λαγός; Μα ποιος άλλος; Ο Λαγός των ναζιστών. 

Με λίγα λόγια: Οι χρυσαυγίτες, εκπροσωπώντας πλήρως αυτό που είναι (ταγματαλήτικα ναζίδια), θέλουν και …αποζημίωση από τους κομμουνιστές για την περίοδο 1944 – 1949.

πηγη: imerodromos.gr

Όπως πληροφορηθήκαμε με εισήγηση του Δημάρχου το Δημοτικό Συμβούλιο του Δήμου Πειραιά την 1/4/2019 αποφάσισε την πραγματοποίηση εκδήλωσης και αποκαλυπτηρίων μνημείου αφανούς Ναύτη στις 20/4/2019 στον περιβάλλοντα χώρο της εκκλησίας του Αγίου Νικολάου.

Στο σχετικό απόσπασμα του Δ.Σ αναφέρεται επίσης ότι χορηγός της κατασκευής του μνημείου είναι ο κ. Μαρινάκης Ευάγγελος....

Πρόκειται για μία κίνηση η οποία είναι απόλυτα ενταγμένη στην προεκλογική εκστρατεία του δημάρχου Πειραιά (με συνυπευθυνότητα όλων όσων συνέπραξαν σε αυτή την απόφαση του Δ.Σ) η οποία αποτελεί πρόκληση στα δημοκρατικά αισθήματα του Ναυτεργατικού μας κόσμου.

Όμως η αντίθεσή μας δεν είναι κυρίως για το προφανές προεκλογικό της χαρακτήρα. Είναι προκλητικό και κυνικό πρόσωπα του εφοπλιστικού κατεστημένου να εμφανίζονται ως χορηγοί μνημείων των Ναυτεργατών.

Είναι χιλιάδες οι Ναυτεργάτες οι οποίοι έχασαν τη ζωή τους στα πλωτά φέρετρα των ελλήνων εφοπλιστών, στα σαπιοκάραβα και υποσυντήρητα πλοία τους, που είχαν για δεκαετίες το θλιβερό ρεκόρ να είναι πρώτα στην παγκόσμια ναυτιλία σε ναυτικά ατυχήματα, ναυάγια και πυρκαγιές.

Είναι προκλητικό και κυνικό επίσης διότι σε αυτή τη ναυτιλία που το αστικό πολιτικό σύστημα την προβάλλει και την διαφημίζει νυχθημερόν ακόμη και σήμερα δεσπόζουσα θέση έχει η άγρια εκμετάλλευση ελλήνων και αλλοδαπών Ναυτεργατών, μία ναυτιλία στην οποία κυριαρχεί το μοντέλο της μαύρης ανασφάλιστης και χαμηλόμισθης εργασίας, ένα καθεστώς (θεσμικό πλαίσιο) που έχει εξοστρακίσει την μεγάλη πλειοψηφία των ελλήνων Ναυτεργατών, που οι τυχοδιώκτες εφοπλιστές επέλεξαν και επιλέγουν ακόμη τις σημαίες ευκολίας, γιατί εκεί τα κέρδη είναι ακόμη μεγαλύτερα και διατηρούν ένα μικρό μέρος του στόλου (20%) στην ελληνική σημαία προκειμένου να διαμορφώνουν τις θέσεις της εκάστοτε ελληνικής κυβέρνησης στα διεθνή φόρα (ΟΗΕ - Ε.Ε - IMO - ILO κ.λπ), όπως έγινε πρόσφατα με τα βρώμικα καύσιμα των πλοίων που εφοπλιστές - κυβέρνηση έδωσαν μάχη για να μην υλοποιηθούν οι αποφάσεις του IMO (νέα περιβαλλοντική νομοθεσία IMO για μείωση εκπομπών θείου από τα ναυτιλιακά καύσιμα).

Οι χορηγίες των εφοπλιστών και ειδικότερα αυτές που αφορούν την μνήμη των Ναυτεργατών δεν πρόκειται να τους εξιλεώσουν στην συνείδηση των σημερινών και στη μνήμη των παλαιότερων Ναυτεργατών για τον εργασιακό μεσαίωνα που επέβαλαν στη ναυτιλία στο όνομα της ανταγωνιστικότητας και της κερδοφορίας τους.

Αποτελεί κατάντημα για την δημοτική αρχή του Πειραιά που στην διάρκεια της θητεία της σηκώνει αγάλματα, μνημεία και ανδριάντες τα οποία φέρουν την υπογραφή ως χορηγού του κ. Μαρινάκη. Μήπως πιστεύει με όλα αυτά ότι θα πέσει στα μαλακά στις σοβαρότατες ποινικές δίκες για αδικήματα κακουργηματικού χαρακτήρα που αντιμετωπίζει;

Είναι ο κ. Μαρινάκης αυτός που στις προηγούμενες εκλογές γύριζε από γειτονιά σε γειτονιά διακηρύσσοντας ότι με την εκλογή του δίδυμου Μώραλη - Μαρινάκη θα αναγεννηθεί η πόλη και ο Πειραιάς θα αλλάξει ριζικά πρόσωπο με επενδύσεις και διάφορα αναπτυξιακά σχέδια και μοντέλα....

Η ζωή δείχνει ότι το εφοπλιστικό κεφάλαιο δεν επένδυσε ούτε ένα ευρώ στον Πειραιά, αντίθετα πολλοί από αυτούς εγκατέλειψαν την πόλη και μετακόμισαν τις έδρες των εταιρειών τους στα βόρεια και νότια προάστια.

Το σύμβολο του Πειραιά, το μεγαλύτερο λιμάνι της χώρας και με την δική τους συναίνεση ξεπουλήθηκε στην κινεζική Cosco και τώρα εκλιπαρούν τις πολυεθνικές της κρουαζιέρας να χρησιμοποιήσουν τον Πειραιά ως home porting.

Εξάλλου το πιο χαρακτηριστικό παράδειγμα αποτελεί ο ίδιος ο κ. Μαρινάκης ο οποίος διατηρεί το σύνολο των πλοίων του στόλου του σε ευκαιριακά νηολόγια, δεν χρησιμοποιεί σε αυτά ούτε έναν έλληνα Ναυτεργάτη, ενώ οι αλλοδαποί εργάζονται σε συνθήκες χωρίς ΣΣΕ, ανασφάλιστοι και χωρίς συνδικαλιστικά δικαιώματα.

Η αξιοπρέπεια, το ήθος και οι αγωνιστικές παραδόσεις των Ναυτεργατών και του ταξικού ναυτεργατικού κινήματος δεν συνάδουν με εκδηλώσεις και μνημεία που στήνονται από εκπροσώπους της αστικής τάξης και το πολιτικό τους προσωπικό στην κυβέρνηση, στα κόμματα, στους δήμους και στα συνδικάτα.

Συνιστούν κατάφωρη προσβολή στα θύματα που έχασαν τη ζωή τους για να αυγατίσουν τα κέρδη των εφοπλιστών και χάρη στην δική τους συνεισφορά και θυσία οικοδομήθηκε σήμερα μία ναυτιλία από την οποία οι εφοπλιστές έχουν εξοβελίσει την συντριπτική πλειοψηφία των ελλήνων Ναυτεργατών.

Η Διοίκηση της ΠΕΝΕΝ

Υ.Γ.: Στην διάρκεια της δικτατορίας, αυτή, στον χώρο της Πειραϊκής σήκωσε έναν τεράστιο σταυρό μαζί με τις τοπικές και εκκλησιαστικές αρχές προς τιμή και για την μνήμη των αδικοχαμένων Ναυτικών...

Κανένας Ναυτεργάτης δεν τίμησε αυτόν τον σκελετό που κακότεχνα έστησε η φασιστική χούντα και τα ανθρωπάριά της επιδιώκοντας να ξεπλύνει τα εφοπλιστικά εγκλήματα.

Την ίδια αντιμετώπιση θα έχει από την συντριπτική πλειοψηφία των ναυτεργατών η νέα απόπειρα των Μώραλη - Μαρινάκη οι οποίοι ευελπιστούν ότι με παρόμοιες εκδηλώσεις θα διαγράψουν από την μνήμη των Ναυτεργατών την εφοπλιστική ασυδοσία και να εμφανιστούν ως τιμητές τους.

Παραμονή του Πάσχα επέλεξε η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ για να δώσει το νέο μπουναμά στο παρασιτικό εφοπλιστικό κεφάλαιο προκαλώντας τα αισθήματα των εργαζομένων και των λαϊκών στρωμάτων τα οποία ιδιαίτερα την μνημονιακή περίοδο έχουν δεινοπαθήσει από την άγρια φοροεπιδρομή στους μισθούς, τις συντάξεις και ευρύτερα στα εισοδήματά τους.

Η βρώμικη συναλλαγή κυβέρνησης - εφοπλιστών παίρνει πλέον επίσημο δημόσιο χαρακτήρα και με την βούλα του νόμου στην Βουλή.

Μάλιστα ο Υπουργός Ε.Ν. Φώτης Κουβέλης που ανέλαβε τον πολιτικό ρόλο να φέρει προς κύρωση στην Βουλή με νόμο το συνυποσχετικό οικειοθελούς φορολόγησης των εφοπλιστών που ενσωματώθηκε σε σχετικό άρθρο του Υπουργείου Οικονομικών χαρακτήρισε επίτευγμα την κυβερνητική αθλιότητα!!!

Μάλιστα προκειμένου να μην ανανεώνεται η νομοθετική ρύθμιση είναι αορίστου χρόνου όπως ακριβώς επιθυμούσαν οι εφοπλιστές.

Ο Τσίπρας την περίοδο 2012 - 2014 μιλούσε για φορολόγηση των εφοπλιστών ύψους 2 δις ευρώ...!! Επίσης με προγενέστερη δήλωση του ίδιου (Φλεβάρης 2019), για το ποσό των δηλωθέντων μερισμάτων υπολόγισε ότι θα εισρέουν από αυτά στα δημόσια ταμεία 75 εκατομμύρια ευρώ....

Τώρα σύμφωνα με τον νόμο το ποσόν αυτό ανέρχεται στα 40 εκατομμύρια ευρώ!!

Να αναφέρουμε επίσης ότι το 2013 ο τότε πρωθυπουργός Αντώνης Σαμαράς είχε δηλώσει ότι "το ύψος της συμβολής της ελληνικής ναυτιλιακής κοινότητας υπολογίζεται προς το παρόν στα 75 εκατομμύρια ευρώ αλλά εκτιμάται ότι θα ανέλθει ενδεικτικά στο ποσό των 140 εκατομμυρίων ευρώ ετησίως!!

Άνθρακες ο θησαυρός αφού σύμφωνα με στοιχεία του Υπουργείου Οικονομικών το ποσόν που εισέρευσε στα δημόσια ταμεία ποτέ δεν ξεπέρασε τα 40 εκατομμύρια ευρώ ετησίως αφού ένα μεγάλο μέρος των μεγαλόσχημων εφοπλιστών δεν κατέβαλαν ούτε ένα ευρώ ενώ ορισμένοι ζήτησαν διακανονισμό καταβάλλοντάς τα με δόσεις!!!

Στην σχετική ομιλία στην Βουλή ο Φώτης Κουβέλης μετατράπηκε σε προπαγανδιστικό τελάλη του εφοπλιστικού κατεστημένου και ταυτιζόμενος απόλυτα με την πολιτική τους για την ενίσχυση της ανταγωνιστικότητας, της κερδοφορίας και των προνομίων τους χωρίς ίχνος ντροπής ξεκαθάρισε ότι "στρατηγικός στόχος του Υπουργείου του είναι η ανάπτυξη της ελληνικής ποντοπόρου ναυτιλίας με την διαμόρφωση ενός περιβάλλοντος που θα παράσχει ανταγωνιστικά οφέλη!!

Στην ίδια πολιτική κατεύθυνση στο αναφερόμενο νομοσχέδιο η κυβέρνηση διατηρεί σε εξευτελιστικά χαμηλά επίπεδα την φορολογία επί των ναυτιλιακών μερισμάτων.

Με αυτές τις επαίσχυντες νομοθετικές ρυθμίσεις κλείνει ουσιαστικά και η εκκρεμότητα των εφοπλιστών με την Επιτροπή Ανταγωνισμού της Ε.Ε που την τελευταία 2ετία υπήρξε η σχετική εμπλοκή με την κατηγορία του άνισου ανταγωνισμού έναντι των άλλων ευρωπαϊκών ναυτιλιακών χωρών της Ε,Ε.

Η σχετική συμφωνία εφοπλιστών - κυβέρνησης και η νομοθετική κατοχύρωση της προνομιακής φορολογικής μεταχείρισης έρχεται ως συνέχεια της συμφωνίας για την συνταγματική αναθεώρηση με την οποία έμεινε ανέπαφη η φορολογική ασυδοσία του εφοπλιστικού κεφαλαίου!!!

Οι εξελίξεις αυτές επικροτήθηκαν και χειροκροτήθηκαν και η κυβέρνηση εισέπραξε για πολλοστή φορά τα εύσημα των εφοπλιστών!!!

Χαρακτηριστική του κλίματος και της απήχησης που είχε στο υπόλοιπο αστικό πολιτικό κατεστημένο είναι το γεγονός ότι Ν.Δ και ΠΑΣΟΚ όχι μόνο υπερψήφισαν την σχετική συμφωνία αλλά και ο αντιπρόεδρος της Ν.Δ., ο γνωστός ακροδεξιός Άδωνις Γεωργιάδης, περιχαρής δήλωσε κυνικά:

"Έρχεται σήμερα με νομοσχέδιο η κυβέρνησή σας και τα 75 εκατομμύρια της εθελοντικής εισφοράς τα κατεβάζετε στα 40 εκατομμύρια. Αυτός ο ΣΥΡΙΖΑ είναι μούρλια. Όταν έρχεσαι πιο δεξιά σημαίνει ότι πήζει το μυαλό. Μπράβο και πάλι μπράβο"!!!

Ο Πρόεδρος της ΠΕΝΕΝ

Νταλακογεώργος Αντώνης

Υ.Γ.: Στον ίδιο κατήφορο με την κυβέρνηση ακολουθούν πιστά και τοπικά στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ για την ναυτιλία, που μετά την βρώμικη αυτή συμφωνία πανηγυρίζουν και αυτοί με την σειρά τους δηλώνοντας την χαρά τους... "επειδή στο νέο συνυποσχετικό ένα εκατομμύριο ευρώ θα πάνε στην ναυτική εκπαίδευση"...!!!

Προφανώς η θεσμοθέτηση της επιχειρηματικής και φορολογικής ασυλίας των εφοπλιστών για αυτούς είναι θεάρεστη πολιτική και το ένα εκατομμύριο ευρώ θα σώσει την καταρρέουσα Δημόσια Ναυτική Εκπαίδευση.