ΓΕΡΑΣΙΜΟΣ ΧΟΛΕΒΑΣ

Με λίγο σημειολογία θα ξεκινήσουμε την κατάθεση ορισμένων σκέψεων για το αποτέλεσμα των χθεσινών εκλογών, επιλέγοντας δύο εικόνες: 

Εικόνα πρώτη: Η δήλωση για την πρωτιά στις ευρωεκλογές – με διαφορά – της Νέας Δημοκρατίας, από τον πρώην πρωθυπουργό, Αντώνη Σαμαρά.

Εικόνα δεύτερη: Οι δηλώσεις του πρωθυπουργού, Αλέξη Τσίπρα, και η ανακοίνωση πρόωρων εκλογών σε ένα έντονο κόκκινο φόντο με ένα μικρό σήμα του ΣΥΡΙΖΑ.

Η πρώτη εικόνα συμβολίζει ένα «(ξανά)ερχόμαστε» από ένα πολιτικό πρόσωπο που συνδυάστηκε με την πιο (ακρο)δεξιά έκφραση της Νέας Δημοκρατίας, των τελευταίων πολλών χρόνων, ένα πολιτικό πρόσωπο που άσκησε νεοφιλελεύθερη πολιτική και παρεμβαίνει- μέχρι σήμερα – ως «θεωρητικός» αρχηγός της ΝΔ. 

Η δεύτερη εικόνα συμβολίζει ένα «να σας θυμίσω πως είμαι και αριστερός» από ένα πολιτικό πρόσωπο που κατάφερε να πουλήσει κάθε είδους ελπίδα – σε όσους τον πίστεψαν – και άσκησε μια από τις πιο νεοφιλελεύθερες και αμερικανόδουλες πολιτικές στο όνομα της «Αριστεράς», εφαρμόζοντας τα δύο μνημόνια που βρήκε και το τρίτο που έφερε ο ίδιος και λαμβάνοντας συγχαρητήρια γιατί η κυβέρνηση του έγινε «γεωπολιτικός μεντεσές των ΗΠΑ». 

Και οι δύο, σαν «φαντάσματα» από το πρόσφατο παρελθόν, εμφανίστηκαν χθες με διαφορετικό προσωπείο: Ο ένας σαν «Έλληνας πατριωτάκος» και ο άλλος σαν «προοδευτικός αριστερούλης».

Γιατί επιλέγουμε την εικόνα του κυρίου Αντώνη Σαμαρά από τη ΝΔ – και όχι του προέδρου της, Κυριάκου Μητσοτάκη και βασικού υπουργού της κυβέρνησης Σαμαρά– μπορούμε να σας το εξηγήσουμε με δύο κουβέντες:

Διότι ο Σαμαράς συμβολίζει καλύτερα αυτό «(ξανα)ερχόμαστε» και «απεικονίζει» πληρέστερα αυτό που υποτίθεται πως ήρθε να γκρεμίσει ο ΣΥΡΙΖΑ, συνδυάζοντας  παράλληλα και όλη την Ελλάδας της μετεμφυλιακής (ακρο)δεξιάς. Εκείνης της (ακρο)δεξιάς που έκανε τον ΣΥΡΙΖΑ, σε επίπεδο εντυπώσεων, να φαίνεται «πιο προοδευτικός».

Μην γελιόμαστε, ένα κομμάτι ψηφοφόρων, παρόλο που αντιλαμβάνεται τη δεξιά πολιτική του ΣΥΡΙΖΑ (μνημόνια, αμερικανοΝΑΤΟφροσύνη, ξεπουλήματα, περικοπές) συνεχίζει να μουρμουράει: «Εάν είναι να έρθουν οι Σαμαράδες, οι Βορίδηδες και οι Γεωργιάδηδες, καλύτερα η κοροϊδία του Τσίπρα»…

Σε αυτή τη «μουρμούρα» ελπίζει πλέον ο ΣΥΡΙΖΑ για να καλύψει ένα μέρος της διαφοράς. Μαζί με μια προσπάθεια νέας παροχολογίας και με τονισμένο το «να σας θυμίσουμε πως είμαστε και αριστεροί και αυτοί είναι δεξιοί» θα πορευτεί μέχρι τις εκλογές.

Δεν γνωρίζουμε πόσο «τσιμπάει» πια ο κόσμος στο «Ο λαός δεν ξεχνά τι σημαίνει Δεξιά» στην ΠΑΣΟΚική εκδοχή του κι εάν αυτό θα «πιάσει». Ο ΣΥΡΙΖΑ, πάντως, θα επιδιώξει να το ρίξει στο τραπέζι, για να απαντήσουν οι της Νέας Δημοκρατίας: «Ποτέ ξανά Αριστερά» (το έχουν ήδη εισάγει ως σύνθημα με «τσεκουράτο» τρόπο οι Βορίδηδες).

Οι σημερινοί αυτοχαρακτηριζόμενοι «αριστεροί» του ΣΥΡΙΖΑ (του «αγγελικού» Τραμπ και του μνημονίου) δεν έχουν καμία σχέση με την Αριστερά. Αν κάποτε αυτοχαρακτηριζόταν από «ανανεωτική Αριστερά» έως «ριζοσπαστική Αριστερά» και το μόνο που κατάφερναν είναι να αποτελούν εκείνο που ονομάζεται… κλασικός οπορτουνισμός, αυτό έχει αλλάξει.  Μετά από σχεδόν 4,5 χρόνια διακυβέρνησης, με συνέχιση της ίδιας πολιτικής των προηγούμενων στους βασικούς τομείς, το μόνο που τους έχει μείνει είναι το παιχνιδάκι της έκφρασης της σοσιαλδημοκρατίας και της κεντροαριστεράς. Έλα ντε, όμως, που ακόμα κι αυτή η λεγόμενη σοσιαλδημοκρατία και κεντροαριστερά (τύπου ΠΑΣΟΚ) ταυτίζεται σε στρατηγικό επίπεδο με τις νεοφιλελεύθερες παραδόσεις και τις πιο αντιδραστικές πολιτικές.

Όποιος επιλέξει να μην παραμυθιαστεί στη συνθηματολογία, στο «κόκκινο φόντο» του προέδρου του ΣΥΡΙΖΑ, Αλέξη Τσίπρα, και στις «γαλάζιες ελπίδες» του προέδρου της ΝΔ, Κυριάκου Μητσοτάκη, αντιλαμβάνεται πως στις εκλογές που έρχονται ο νέος διπολισμός θέτει ξανά το ίδιο δίλημμα:

Ποιος είναι «καλύτερος» διαχειριστής της «μεταμνημονιακής» μνημονιακής Ελλάδας.

Αυτό, προφανώς, δεν σημαίνει ότι δεν υπάρχουν διαφορές μεταξύ του ΣΥΡΙΖΑ και της ΝΔ. Πρόκειται για δύο κόμματα με διαφορετική ιστορική και πολιτική πορεία αλλά έχουν κάτι κοινό:

Έχουν τους ίδιους «προστάτες» και τα ίδια «αφεντικά» και αυτά δεν είναι άλλα από την ίδια την Ευρωπαϊκή Ένωση και τις ΗΠΑ.

Η Ευρωπαϊκή Ένωση, το διαβόητο «κοινό μας ευρωπαϊκό σπίτι», αποδείχθηκε – και μετά τις αυταπάτες που καλλιέργησε ο ΣΥΡΙΖΑ ότι μπορεί να «αλλάξει» – για μια ακόμα φορά τι είναι:

Ο καλύτερος εκπρόσωπος και ρυθμιστής εκείνων που κατέχουν την εξουσία, ένας οργανισμός που διασφαλίζει την κερδοφορία τους. 

Η Ευρωπαϊκή Ένωση είναι μια ένωση οικονομικών συμφερόντων (και αντικρουόμενων)  που θέλει τους «πολλούς», εκείνους που θυμήθηκε ο ΣΥΡΙΖΑ για προεκλογικούς λόγους, υπηρέτες και φυλακισμένους στα «σύνορα» μιας ζωής που κατρακυλάει από τη φτώχεια στην εξαθλίωση.

Πρόκειται για μια ένωση οικονομικών συμφερόντων που δεν διστάζει, αν αυτό βολεύει την «αγορά» να στηρίξει, να συνομιλήσει, να εκφραστεί και μέσα από «καθαρές» ακροδεξιές και φασιστικές πολιτικές δυνάμεις. Η αύξηση των δυνάμεων των Λεπέν, των Σαλβίνι και των Όρμπαν δεν δείχνει να προβληματίζει – επί της ουσίας – τους γραφειοκράτες της «αγίας» Ευρωπαϊκής Ένωσης. Αντιμετωπίζεται, δε, σαν μια άνοδος του «λαϊκισμού» και των «άκρων».  Κι εδώ έρχεται και «δένει» η άθλια θεωρία των δύο άκρων που ο «προοδευτικός» Τσίπρας πρόσφατα επικύρωσε αποδεχόμενος τον όρο «σιδηρούν παραπέτασμα».

Μπορεί ο Κυριάκος Μητσοτάκης να «οραματίζεται» 7ημερη εργασία και ασφαλιστικό Πινοσέτ και ο Αλέξης Τσίπρας να εφαρμόζει σαν καλός ΗΠΑλληλος κάθε βάρβαρη νεοφιλελεύθερη «μεταρρύθμιση», παρουσιάζοντας την με «προοδευτικό» πρόσημο, αλαζονεία και μαυρογιαλουρισμό, αλλά υπάρχει κι ένα κριτήριο που χρειάζεται κάποτε να ενεργοποιηθεί:

Η εμπειρία της ίδιας μας της ζωής, της ζωής που παραδίδουμε στα χέρια «μπλε», «ροζ» και «πράσινων» μεταφορέων ψέματος, ελπίδας και φόβου πως οι «απέναντι» είναι χειρότεροι. Και η λύση σίγουρα δεν είναι να απευθυνθούμε σε ακροδεξιούς εμπόρους «χειρόγραφων επιστολών του Ιησού» σαν μια πιο «ήπια» μορφή χρυσαυγιτισμού…

Αυτά ως πρώτες σκέψεις για τις χθεσινές εκλογές και τις κάλπες που έρχονται, με μια τελευταία σημείωση:

Σε πολιτικό και κοινωνικό επίπεδο χρειάζεται άμεσα να αλλάξει η ερμηνεία της λέξης «συμφέρον», διότι δεν έχουμε όλοι κοινά συμφέροντα κι ούτε η λύση του προβλήματος δεν είναι στη φράση «ο καθένας το συμφέρον του» κι όποιος αντέξει μέσα στην ζούγκλα.

Διαφορετικά οι κάλπικες ελπίδες θα παραμείνουν η σταθερή δύναμη των εκλογών. Και θα χάνονται στις κάλπες.

ΠΗΓΗ: imerodromos.gr

ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΜΗΛΑΚΑΣ

To εκλογικό αποτέλεσμα αποτύπωσε με ένταση μια ήττα που ο ΣΥΡΙΖΑ είχε υποστεί , εδώ και καιρό, από τη στιγμή δηλαδή που έγινε σαφές πως το κόμμα που αυτοπροσδιορίζεται ως «ριζοσπαστική αριστερά» βολεύτηκε στο ρόλο του διαχειριστή των «ελληνικών υποθέσεων» , όπως αυτές τακτοποιούνται στα κέντρα λήψης των αποφάσεων στις Βρυξέλλες την Ουάσιγκτον και το Βερολίνο. Από τη στιγμή της προσαρμογής τους στην σκληρή πραγματικότητα ο ΣΥΡΙΖΑ και ο Αλέξης Τσίπρας καταδικάστηκαν στο ρόλο της διαχείρισης της μιζέριας που συνεπάγονταν η χρεωκοπία της χώρας. Η αποδοχή αυτού του ρόλου, ωστόσο, είχε προφανείς συνέπειες:

— Κρίση (πολιτικής, προσωπικής) ταυτότητας: ποια ριζοσπαστική και ποια αριστερά;

— Ενσωμάτωση: καθεστωτική νοοτροπία, υπεροπτικές αντιλήψεις και συμπεριφορές

— Υποκρισία κακής ποιότητας: σαν τον ηθοποιό που προσπαθεί να παίξει το ρόλο του φορώντας λάθος κοστούμι

Με λίγα, απλούστερα λόγια, ο ΣΥΡΙΖΑ απογοήτευσε αυτούς που ενέπνευσε και τους έκανε να ελπίσουν ότι υπάρχει ελπίδα, υπάρχει άλλος δρόμος και πως, τουλάχιστον, υπάρχει μια άλλη αντίληψη στον τρόπο διαχείρισης της εξουσίας.

Ο Αλέξης Τσίπρας και το κόμμα του πολύ σύντομα απορροφήθηκαν από το «σύστημα», ξένο και εγχώριο,  που υποτίθεται ότι πολεμούσαν. Κάπου εκεί άρχισε να αποτυπώνεται και το τραγικά γελοίο της υπόθεσης: ο ριζοσπαστισμός παρέα με τα κότερα και τα πούρα, οι υπουργοί με τους μηχανισμούς βολέματος των «δικών μας παιδιών», η αριστερά των 3,60, του προεκλογικού φιλοδωρήματος στο όριο της απροσχημάτιστης δωροδοκίας.

Κι αν όλα αυτά είναι αναμενόμενα σε έναν μηχανισμό εξουσ’ιας στην Ελλάδα, η εικόνα αρχίζει και γίνεται εξοργιστική, πέρα από γελοία,  όταν αυτός ο μηχανισμός πουλάει αριστερά παραμύθια. Στην αναμέτρησή της με τους εξπέρ του είδους και μάλιστα στο γήπεδό τους αυτή η ριζοσπαστική αριστερά του Αλέξη Τσίπρα ήταν καταδικασμένη να συντριβεί. Υπό αυτήν την έννοια μια έννοια ο ΣΥΡΙΖΑ τιμωρείται για την ασέλγεια σε βάρος της αριστεράς. Η τιμωρία του ΣΥΡΙΖΑ ωστόσο είναι το λιγότερο…

Οι συνέπειες αυτής της τιμωρίας δεν αφορούν και δεν περιορίζονται μόνο στον ΣΥΡΙΖΑ και στην ηγεσία του. Το βάρος αυτής της τιμωρία πέφτει εν τέλει στο λαό ο οποίος, πιθανότατα χωρίς να τρέφει ψευδαισθήσεις και να μασάει το παραμύθι του Κυριάκου Μητσοτάκη για καλύτερες μέρες προτίμησε με την ψήφο του να τιμωρήσει την γελοιότητα και την υπεροψία. Ο λαός τελικά φαίνεται να επιλέγει τους γνήσιους εγχώριους δεσμώτες του από τους υποκριτές αριστερούς ριζοσπάστες σωτήρες του.

Δεν χρειάζεται μεγάλη φαντασία ή ιδιαίτερες αναλυτικές ικανότητες για να αντιληφθεί κάποιος το αδιέξοδο στο οποίο βρίσκεται η χώρα και από το οποίο, προφανώς, δεν είναι σε θέση να την βγάλει ο Κυριάκος Μητσοτάκης. Δεν χρειάζεται επίσης κάποια ιδιαίτερη ικανότητα πρόβλεψης για τα χειρότερα που έρχονται καθώς η προφανής  αδυναμία (οικονομική, κοινωνική, πολιτική) της χώρας δεν θα μείνει ανεκμετάλλευτη από άσπονδους φίλους και «βουλιμικούς» γείτονες…

ΠΗΓΗ: imerodromos.gr

ΠΡΟΣΚΛΗΣΗ

Η Διοίκηση της ΠΕΝΕΝ σας προσκαλεί στην ημερίδα που οργανώνει στις 24 Ιούνη 2019 στις 10 π.μ στο Ε/Γ-Ο/Γ Ακτοπλοϊκό πλοίο "ΑΔΑΜΑΝΤΙΟΣ ΚΟΡΑΗΣ" στον Πειραιά (είσοδος από την πύλη 9).

"Η Ακτοπλοΐα σήμερα, προβλήματα στο συγκοινωνιακό δίκτυο, οι τιμές των εισιτηρίων, ο κίνδυνος μονοπωλιακής εκμετάλλευσης του Αιγαίου, ο χάρτης των Ακτοπλοϊκών εταιριών, η ασφάλεια η ποιότητα των προσφερομένων υπηρεσιών, η κάλυψη των πραγματικών αναγκών ιδιαίτερα στα μικρά νησιά, η χρηματοδότηση των πλοίων στην άγονη γραμμή, προβλήματα με τα λιμάνια και τις υποδομές, το θεσμικό πλαίσιο της Ακτοπλοΐας και τα εργασιακά προβλήματα των Ναυτεργατών.

Είναι εφικτή η μετάβαση της Ακτοπλοΐας, από εργαλείο κερδοφορίας των εφοπλιστών, στα χέρια και την υπηρεσία των χρηστών (νησιωτών - επιβατών), του δημοσίου, με λαϊκό και κοινωνικό έλεγχο;"

Στα πλαίσια της ημερίδας θα διατυπωθούν οι βασικές πλευρές που αφορούν τον χαρακτήρα και τον ρόλο της Ακτοπλοΐας στις σημερινές συνθήκες της χώρας μας από οικονομικής, κοινωνικής και εθνικής διάστασης.

Για τον σκοπό αυτό έχουν προσκληθεί και θα μιλήσουν οικονομολόγοι, εκπρόσωποι νησιωτών και συνδικαλιστικών οργανώσεων.

Η εκδήλωση θα είναι ανοιχτή προκειμένου σε αυτή να πάρουν μέρος οι Ναυτεργάτες.

Το Δ.Σ της ΠΕΝΕΝ

Σε σημείο «κλειδί» στις εξωδικαστικές ρυθμίσεις στεγαστικών δανείων αναδεικνύεται τόσο η εμπορική αξία του προσημειωμένου ακινήτου, όσο και η μακροχρόνια αδράνεια του οφειλέτη.

Η δικηγόρος - Γ. Γ Ενωσης Διαπραγματευτων Ελλάδος (ΕΝ.ΔΙ.Ε) Γλυκού Χριστίνα μίλησε στο Newsbomb.gr για τους πλειστηριασμούς.

«Να αποσαφηνιστει ότι ο πλειστηριασμός δεν είναι μια διαδικασία που λαμβάνει χώρα από τη μια στιγμή στην άλλη..ο αδρανής - επί μακρο διάστημα - οφειλέτης είναι αυτός που κινδυνεύει περισσότερο» τόνισε η κυρία Γλυκού.

Πολλοί οφειλέτες (έχοντας λάθος καθοδήγηση) θεωρούν ότι από τη στιγμή που δεν μπορούν να ανταποκριθούν στην υφιστάμενη μηνιαία δόση δεν έχει νόημα να συνεχίσουν να πληρώνουν και σταματούν τις μηνιαίες καταβολές «Το γεγονός αυτό όμως δημιουργεί πρόβλημα και αποτελεί "αγκάθι" τόσο κατά τη διάρκεια των δικαστικών ενεργειών, όσο και κατά τις διαπραγματεύσεις (οι οποίες είναι ιδιαιτέρως δύσκολες) για εξωδικαστική ρύθμιση και αποφυγή επικείμενου πλειστηριασμού» είπε η κυρία Γλυκού και συμπλήρωσε «Δέον είναι (ειδικά αυτή την περίοδο) ο οφειλέτης είτε μέσω των ένδικων βοηθημάτων της κείμενης νομοθεσίας, είτε μέσω των νέων τραπεζικών ρυθμίσεων - προϊόντων, που προβλέπουν και κούρεμα της βασικής οφειλής (υπό προϋποθέσεις και με βάση την εμπορική αξία του προσημειωμενου ακινήτου), να ρυθμίσει με βάση τα σημερινά οικονομικά του δεδομένα ώστε να είναι συνεπής στις δανειακές του υποχρεώσεις και να μην απώλεσει το βιος του» επισήμανε η δικηγόρος.

Τέλος, να αποσαφηνιστεί ότι το πολυπόθητο «κούρεμα» οφειλής τελεί σε άμεση συνάρτηση με την εμπορική αξία του προσημειωμένου ακινήτου μπορεί να ζητηθεί και να υλοποιηθεί μόνο στην περίπτωση που αυτή (εμπορική αξία) είναι μικρότερη της οφειλής.

Γι' αυτό όπως είπε η δικηγόρος «Οι οφειλέτες θα πρέπει σε κάθε στάδιο να συμβουλεύονται τους νομικούς τους συμβούλους και να ακολουθούν κατά γράμμα τις οδηγίες τους για την προάσπιση των συμφερόντων τους».

ΠΗΓΗ: newsbomb.gr