Προσφυγή κατά της αύξησης του κατώτατου μισθού όσον αφορά την προσαρμογή των θεσμοθετημένων τριετιών κατέθεσε ο ΣΕΒ, μετά από πέντε μήνες καταβολής του νέου κατώτατου μισθού των 650 ευρώ από την 1η Φεβρουαρίου 2019. Χαρακτηριστικό είναι το γεγονός ότι οι βιομήχανοι αναφέρονται σαφώς σε παραβίαση της μνημονιακής νομοθεσίας.

Η προσφυγή έφτασε στο υπουργείο Εργασίας την Τρίτη 2 Ιουλίου, λίγες μέρες πριν τις εθνικές εκλογές και η υπόθεση αναμένεται να εκδικαστεί στις 8 Οκτωβρίου.

Σύμφωνα με το σκεπτικό του ΣΕΒ, η σχετική εγκύκλιος που εξέδωσε το υπουργείο Εργασίας στις 18 Φεβρουαρίου είναι άκυρη, καθώς, πέρα του ότι δεν είχε δημοσιευτεί στην Εφημερίδα της Κυβέρνησης, με βάση την μνημονιακή νομοθεσία (ν.4172/2013 και 4093/2012), ο κατώτατος μισθός ορίζεται ως μοναδιαία αξία (ποσό) αναφοράς και οι τριετίες δεν πρέπει να αυξηθούν έως ότου το ποσοστό της ανεργίας υποχωρήσει σε μονοψήφιο ποσοστό.

Παράλληλα, υπογραμμίζουν ότι η απόφαση της προηγούμενης κυβέρνησης, ελήφθη χωρίς να έχει προηγηθεί η απαραίτητη διαβούλευση με τους κοινωνικούς εταίρους. Σημειώνεται ότι στην εγκύκλιο του υπουργείου Εργασίας προβλέπεται ο καθορισμός του κατώτατου μισθού με βάση τις τριετίες, ως εξής: Για τους έχοντες 0-3 έτη προϋπηρεσίας, 650 ευρώ, για τους έχοντες 3-6 έτη προϋπηρεσίας 715 ευρώ, για τους έχοντες 6 – 9 έτη προϋπηρεσίας, 780 ευρώ και για τους έχοντες άνω των 9 ετών προϋπηρεσία, στα 845 ευρώ.

Υπενθυμίζεται ότι ο ΣΕΒ και επτά περιφερειακοί βιομηχανικοί σύνδεσμοι είχαν αντιδράσει έντονα και τον Φεβρουάριο μέσω ανακοίνωσης που ανέφερε ότι «με την εγκύκλιο που δημοσίευσε το υπουργείο Εργασίας στις 18/2/2019, ενώ εμφανίζεται να διευκρινίζει ή να ερμηνεύει νομοθετικές διατάξεις, στην ουσία τις ανατρέπει, αναβιώνοντας προσαυξήσεις σε εργαζόμενους και εργατοτεχνίτες που έχουν καταργηθεί δια νόμου».

πηγη: iskra.gr

Σε 4 δις ευρώ τουλάχιστον, φθάνει το έλλειμμα της συνταξιοδοτικής δαπάνης, στο οποίο αν προστεθούν και οι εκκρεμείς συντάξεις που υπερβαίνουν τις 250.000 και η υλοποίηση της μείωσης των ασφαλιστικών εισφορών που έχει υποσχεθεί η ΝΔ, τότε είναι κάτι παραπάνω από ορατό, αν όχι σίγουρο, ότι η κυβέρνηση της ΝΔ θα χρησιμοποιήσει ως πρόσχημα  και διάτρητο άλλοθι αυτό το έλλειμμα για να βάλει νέο μαχαίρι στις συντάξεις με δραστική μείωση τους.

Ο συνταξιουχικός κόσμος καθώς και όλος ο ελληνικός λαός οφείλει να αντιτάξει ένα μεγάλο ενωτικό αγωνιστικό μέτωπο σε κάθε απόπειρα νέας μείωσης των συντάξεων, αφού μία ενδεχόμενη τέτοια κυβερνητική απόφαση θα έδινε την χαριστική βολή στην ελληνική οικονομία και την κοινωνία.

Έλλειμμα 4 δισ. ευρώ το έτος εμφανίζει το κοινωνικο-ασφαλιστικό σύστημα, το οποίο καλύπτεται από τον κρατικό προϋπολογισμό, προκειμένου να καταβάλλονται οι συντάξεις.

Σύμφωνα με ασφαλείς πληροφορίες προερχόμενες από τη νέα ηγεσία του υπουργείου Εργασίας και Κοινωνικών υποθέσεων, η δημιουργία πλεονάσματος στο ασφαλιστικό σύστημα, αποτελεί μύθο, με δεδομένο το ετήσιο κόστος των συντάξεων που ανέρχεται στα 16 δις ευρώ, και υπολείπεται τουλάχιστον κατά 4 δις για την χορήγηση συντάξεων.

Στα δεδομένα αυτά δεν έχουν συμπεριληφθεί οι εκκρεμείς αιτήσεις συνταξιοδότησης που σύμφωνα με τον κ. Βρούτση, «μπορεί να υπερβαίνουν τις 250.000», αλλά και οι υπόλοιπες εκκρεμότητες, όπως:

– Η απαίτηση προς τον εισαγγελέα των συνταξιουχικών οργανώσεων για την επιστροφή 175.000.000 ευρώ στους δικαιούχους μεταβίβασης σύνταξης χηρείας για το διάστημα από 13/5/2016 έως 31/12/2018. Ήδη, έχει κατατεθεί  μήνυση, με τις οργανώσεις να διεκδικούν την επιστροφή των χρημάτων από τον μη σύννομο

-όπως υποστηρίζουν- επαναυπολογισμό των συντάξεων χηρείας τα προηγούμενα χρόνια. Δηλαδή, ενώ ο νόμος 4387/16 ορίζει ότι ο επανυπολογισμός των κύριων συντάξεων θα ισχύσει από 1/1/2019, οι συντάξεις χηρείας που έχουν μεταβιβαστεί στον επιζώντα σύζυγο έχουν ήδη επανυπολογιστεί παράνομα και έχουν περικοπεί  από τις 13/5/2016 (ημερομηνία εφαρμογής του νόμου Κατρούγκαλου). Το θέμα αφορά περίπου 80.000 συντάξεις χηρείας και η αφαίμαξη ανέρχεται μέχρι τώρα σε 175εκ. ευρώ.

Υπενθυμίζεται ότι ο πρόσφατος νόμος Πετρόπουλου διορθώνει την αδικία καθώς προβλέπει ότι θα ισχύσει το ευνοϊκότερο καθεστώς για τη σύνταξη χηρείας.

Δηλαδή αν από τον επαναυπολογισμό της σύνταξης του θανόντος προκύψει μεγαλύτερο ποσό τότε η σύνταξη χηρείας θα υπολογιστεί με βάση αυτό το ποσό. Αλλιώς ως βάση υπολογισμού θα παραμείνει το προηγούμενο ποσό. Παράλληλα ο νόμος Πετρόπουλου που προέβλεπε την αύξηση των 45.000 νέων συντάξεων χηρείας θα εφαρμοστεί αναδρομικά από 1/1/2019 και όχι από το 2016 που ίσχυσε ο νόμος Κατρούγκαλου. 

– Κοντά στα 300 εκατ ευρώ κινείται το έλλειμμα του επικουρικού ΕΤΕΑΠ, το οποίο προκειμένου να πληρώσει συντάξεις από το 2017 «σπάει» Ομόλογα, ενώ εκκρεμεί η έκδοση περισσοτέρων από 60.000 ασφαλισμένων. Κοντά στα 2,2 δις ευρώ κινείται το κόστος των εκκρεμών συνταξιοδοτικών πράξεων που προαναφέρθηκε.

– Η κυβέρνηση και το αρμόδιο υπουργείο Εργασίας, κρατούσαν κρυφά τα στοιχεία για την πορεία συνταξιοδότησης και των εκκρεμών αιτήσεων, καθώς η ΗΔΙΚΑ (Ηλεκτρονική Διακυβέρνηση Κοινωνικής Ασφάλισης) με το σύστημα «ΗΛΙΟΣ», έχουν να δώσουν στη δημοσιότητα νέα στοιχεία για την πορεία των συνταξιοδοτήσεων από τον περασμένο Δεκέμβρη 2018. Στο πρόγραμμα της νέας ηγεσίας είναι η ολοκλήρωση των μεταρρυθμίσεων που ξεκινήσαν από το 2014 ΗΛΙΟΣ και ΑΤΛΑΣ και το λευκό μητρώο των επιχειρήσεων για να επιβραβεύεται η συνέπεια των εργοδοτών  με αντίστοιχη μείωση των ασφαλιστικών εισφορών.

– Η αδυναμία επανυπολογισμού 45.000 συντάξεων χηρείας, καθώς στον τελευταίο νόμο επανήλθε η διάταξη που ίσχυε πριν τον νόμο Κατρούγκαλου, σύμφωνα με την οποία οι συντάξεις χηρείας αποτελούν το 70% (και όχι το 50%) των κύριων συντάξεων, ενώ επανέρχονται και ηλικιακά μετά τα 55 έτη, που είχαν διακοπεί.

– Στους υπολογισμούς του υπουργείου Κοινωνικών Ασφαλίσεων, δεν συμπεριλαμβάνεται και η εκκρεμότητα 30.000 αιτήσεων συνταξιοδότησης ΝΠΔΔ από το Γενικό Λογιστήριο του Κράτους, ενώ από το δείγμα των 18.809 νέων συντάξεων του Δεκεμβρίου (εκ των οποίων 11.906 κύριες και 6.903 επικουρικές και μερίσματα) προκύπτει αναδρομική δαπάνη 103,5 εκατ. ευρώ συνολικά, χωρίς τα εφάπαξ και τα μερίσματα.

Νίκος Λ.

πηγη: iskra.gr

Μια απάντηση στην κυρία Δόμνα Μιχαηλίδου, τη νέα υφυπουργό Εργασίας, για την «αγιοποίηση των αγώνων» κατά της δικτατορίας και τους «ψυχικά νοσούντες»...

ΓΕΡΑΣΙΜΟΣ ΧΟΛΕΒΑΣ

Η κυρία Δόμνα Μιχαηλίδου είναι υφυπουργός Εργασίας στην κυβέρνηση του Κυριάκου Μητσοτάκη. Σύμφωνα με το βιογραφικό της, όπως δημοσιεύεται στο ΑΠΕ – ΜΠΕ, μεταξύ άλλων, το 2016 ήταν η υπεύθυνη οικονομολόγος της ομάδας των κατασκευών για την Τρίτη Εργαλειοθήκη Ανταγωνισμού του ΟΟΣΑ. Έχει διατελέσει σύμβουλος Δημόσιας Υγείας της Κυβέρνησης του Ιράν, ειδική συνεργάτης της αναπτυξιακής τράπεζας της Βραζιλίας, αλλά και του ΟΗΕ στην Ουγκάντα. Από το 2017 είναι Σύμβουλος Μεταρρυθμίσεων του Προέδρου της Νέας Δημοκρατίας. 

Η Κυρία Δόμνα Μιχαηλίδου, όμως, έχει εντρυφήσει και στους αγώνες κατά της δικτατορίας. 

Σας καλούμε να διαβάσετε με προσοχή (και στη συνέχεια να ακούσετε και να δείτε – στο βίντεο στο τέλος του κειμένου) την τοποθέτηση της κυρίας Μιχαηλίδου, σε παρουσίαση βιβλίου, για την «αγιοποίηση» των αγώνων κατά της δικτατορίας και πού αυτή οδηγεί.

«….Είχαμε μια αγιοποίηση του αγώνα της δικτατορίας επειδή ουσιαστικά έγινε, επειδή δεν έγινε ο αγώνας την ώρα που έπρεπε να γίνει.  Άρα τι έχουμε; Έχουμε μια σχέση η οποία καταρρίπτει τις διαστάσεις που της ανήκουν, αυτή της αντίστασης, και παίρνει διαστάσεις υπερβολής όπως αυτή της απώλειας ενός αγαπημένου προσώπου. 

Το δεύτερο κομμάτι της πρότασης το οποίο με ανησυχεί και με προβληματίζει από προσωπική εμπειρία έχει σχέση με τη μετατροπή σε μια ψυχική νόσο, η οποία πολύ φοβάμαι πως είναι μια μετατροπή σε μια συλλογική ψυχική νόσο. Μια συλλογική ψυχική νόσος διότι έχει δημιουργηθεί αυτό το συλλογικό αφήγημα μέσα από τη συλλογική μνήμη, αυτής της ιστορικότητας.

Ακούω συνέχεια “ιστορικό στέλεχος της Αριστεράς”, ” ιστορικός αγώνας” και αναρωτιέμαι για ποια Ιστορία μιλάμε; Ποιος έγραψε αυτή την Ιστορία; Την έγραψαν αυτοί οι άνθρωποι των οποίων η απώλεια του αισθήματος της δικτατορίας είναι αντίστοιχο με μια απώλεια δικού τους ανθρώπου; Ποιοι; Αυτοί ακριβώς που είναι η ψυχικά νοσούντες;  (…) η έκβαση αυτής της συλλογικής μνήμης φανερώνει μια συλλογική ψυχική νόσο, παρά μια μεμονωμένη». 

Δεν είναι η πρώτη φορά που με θεωρητικούς (;) όρους μιας ψυχολογικής (;) ανάλυσης επιδιώκεται να αμαυρωθούν οι αγώνες κατά της χούντας, αλλά και συνολικότερα η ανάγκη των ανθρώπων να αντισταθούν. Η  «θεωρητικοποίηση» της απαξίωσης, από την κυρία υφυπουργό, δεν απέχει καθόλου από τις πιο χυδαίες προσεγγίσεις που κυκλοφορούν. 

Η συνταγή είναι γνωστή: Οι αγώνες της Αριστεράς δεν έχουν κοινωνικό υπόβαθρο αλλά είναι αποτέλεσμα κάποιας «εμμονής». Η κυρία Μιχαηλίδου αναφέρεται, δε, ξεκάθαρα σε ψυχικά νοσούντες.  Η «βαριά ανάλυση» της κυρίας υφυπουργού δεν είναι πρωτότυπη. Τέτοιου τύπου αναλύσεις, οι οποίες δεν έχουν οπαδικό χαρακτήρα αλλά υποτίθεται πιο… ακαδημαϊκό διαμορφώνουν ένα ολόκληρο πλαίσιο πάνω στο οποίο μπορεί να πατήσουν στη συνέχεια άλλες πιο «εκλαϊκευμένες» εκδοχές. Για παράδειγμα: «Είστε άρρωστοι και φαντασμένοι αν νομίζετε ότι ο κόσμος και η κοινωνία μπορεί να αλλάξει». 

Η κυρία Μιχαηλίδου, στη συνέχεια της τοποθέτησης της διαπιστώνει και κάτι άλλο. Την «αδυναμία δημιουργίας ιδεολογήματος από την πλευρά των νικητών του εμφυλίου» και δηλώνει απογοητευμένη από τις εκδόσεις που κυκλοφορούν. Διαπιστώνει, δε, ότι «σε ιδεολογικό επίπεδο δεν κατάφερε η Δεξιά να χειριστεί τη νίκη της στον εμφύλιο». Είναι μια πιο «ευγενική» ανάλυση για την «ιδεολογική ηγεμονία της Αριστεράς» (που πρέπει να σπάσει…), σύμφωνα και με Βορίδηδες, Γεωργιάδηδες και άλλους πιο «τσεκουράτους» στο λόγο τους, υπουργούς της Νέας Δημοκρατίας. 

Η ψυχολογική ερμηνεία γεγονότων και περιόδων, χωρίς να συνδέεται με τις κοινωνικές, οικονομικές και πολιτικές συνθήκες, δεν είναι τίποτα άλλο από ένας μονόλογος που δεν ακουμπά πουθενά. Μετατρέπεται, δε, σε ένα κομπογιαννίτικο εργαλείο που είναι τόσο επικίνδυνο ώστε να χωρίζει τους ανθρώπους σε «κανονικούς» και «νοσούντες».

Και φυσικά, οι «νοσούντες», για τους «κανονικούς», είναι αυτοί που δεν αποδέχονται την εκμετάλλευση και θεωρούν ότι μπορεί αυτή η κοινωνία να αλλάξει.  

«Καλή» η προσπάθεια από την κυρία υφυπουργό, αλλά «παλιά». Από τις εποχές που ορισμένοι θεωρούσαν τον κομμουνισμό «αρρώστια»… 

ΠΗΓΗ: imerodromos.gr

Από Γιάννης Μακρυγιάννης

Κάτι από τη λογική με την οποία συγκρότησε ο Κυριάκος Μητσοτάκης το πρώτο υπουργικό του συμβούλιο το είχαμε δει το 1996 από τον Κώστα Σημίτη. Ο τότε πρωθυπουργός είχε φτιάξει ένα σχήμα, που πήρε από τον τύπο τον τίτλο «κυβέρνηση υφυπουργών».