Γράφει ο Νίκος Παπακωνσταντίνου.

Αναρωτιέστε, ορισμένοι φίλοι αναγνώστες, πώς το εκπαιδευτικό “μας” σύστημα «τιμά» τον απαράμιλλο αντιφασιστικό-εθνικοαπελευθερωτικό αγώνα της ΕΠΟΝ; (Φιλολογικό, κατά την τεχνική των άστοχων ερωτημάτων του δημοτικού τραγουδιού, ή απλώς ρητορικό το ερώτημα για τους φίλους αυτής της ιστοσελίδας. Ας του δώσουμε όμως μιαν απάντηση, για λόγους γενικότερου ενδιαφέροντος).

Δείτε λοιπόν το πώς, με αφορμή τη σημερινή επέτειο ίδρυσης της πιο μαζικής αγωνιστικής οργάνωσης της νεολαίας μας στον 20ο αιώνα.

Τα μόνα λογοτεχνικά κείμενα σε σχολικά βιβλία «Κειμένων νεοελληνικής λογοτεχνίας» Μέσης Εκπαίδευσης, εμπνευσμένα από το μεγαλειώδη αγώνα και τις υπέρτατες θυσίες της ΕΠΟΝ, με σημείο αναφοράς τα παλλαϊκά συλλαλητήρια του 1943, είναι όλα κι όλα δύο: α) Το διήγημα «Μια ιστορία της Αντίστασης» της Τατιάνας – Γκρίτση Μιλλιέξ στο βιβλίο της Γ΄ Λυκείου και β) Ένα απόσπασμα από το μυθιστόρημα της Μέλπως Αξιώτη «Εικοστός αιώνας», με τον τίτλο «Από δόξα και θάνατο» στο βιβλίο της Β΄ Γυμνασίου.

Αν τώρα σκεφτεί κανείς τον τρόπο με τον οποίο λειτουργεί η Γ΄ Λυκείου, σαν ένας απλός προθάλαμος των Πανελλαδικών Εξετάσεων, και με δεδομένο ότι τα «Κείμενα Λογοτεχνίας» είναι «μάθημα κορμού (γενικής παιδείας)» μη εξεταζόμενο στις Πανελλαδικές, και ότι η διδασκαλία του κειμένου της Γκρίτση- Μιλλιέξ δεν είναι υποχρεωτική, αλλά επαφίεται στη διακριτική ευχέρεια του διδάσκοντος, τότε καταλαβαίνει πως είναι αναπόφευκτη συνέπεια πως πάρα πολλοί μαθητές που τελειώνουν το Λύκειο, πιθανώς δε και η μεγαλύτερη πλειοψηφία τους, ποτέ δεν έχουν διαβάσει καν, πόσω μάλλον διδαχθεί συστηματικά το μόνο κείμενο για την ΕΠΟΝ των σχολικών βιβλίων του Λυκείου! Για τους περισσότερους άλλωστε από τους μαθητές της Γ΄ Λυκείου, τα μαθήματα «κορμού» που δεν περιλαμβάνονται στις Πανελλαδικές εξετάσεις, ως απλά συμπληρώματα του προγράμματος, πηγαίνουν εκ προοιμίου στα αζήτητα.

Ταυτόχρονα πρέπει να συνυπολογιστεί το γεγονός ότι πολλοί συντηρητικοί ή αντιδραστικοί ιδεολογικώς εκπαιδευτικοί είναι σίγουρο ότι ουδέποτε στην «καριέρα» τους διάλεξαν να διδάξουν στην τάξη τους είτε το κείμενο της Γκρίτση – Μιλλιέξ είτε το αντίστοιχο της Αξιώτη (στο Γυμνάσιο), αφού είναι σίγουρο ότι αυτοί οι κύριοι και κυρίες δεν έχουν καμιά σχέση με την ΕΠΟΝ και τα μηνύματα του αντιφασιστικού Αγώνα. Πώς να διδάξουν και μάλιστα σωστά και αναλυτικά κάτι το οποίο έμαθαν να μην το πιστεύουν; Και δυστυχώς στα σημερινά σχολεία υπάρχουν ακόμη πάρα πολλοί τέτοιοι εκπαιδευτικοί… Αγνοούν επιδεικτικά, λοιπόν, τα κείμενα της Αξιώτη και της Γκρίτση-Μιλλιέξ ακόμα κι αν σ’ αυτά δεν αναφέρεται το όνομα της οργάνωσης της ΕΠΟΝ! Βλέπετε, τα κείμενα λογοτεχνών της Αντίστασης, όπως η Μέλπω Αξιώτη και η Τατιάνα Γκρίτση-Μιλλιέξ, γραμμένα στις δεκαετίες του 1950 και του 1960, μπορεί να μην έβρισκαν θέση σε …σχολικά βιβλία του μετεμφυλιακού μοναρχοφασιστικού καθεστώτος, τα ιστορικά γεγονότα όμως στα οποία αναφέρονταν οι υποθέσεις τους τότε ακόμη ήταν πρόσφατα. Οι εξωσχολικοί προοδευτικοί τους αναγνώστες καταλάβαιναν πολύ καλά σε ποια Αντίσταση και σε ποια θρυλική αντιστασιακή οργάνωση αναφέρονταν τα κείμενα.

Σκεφτείτε, αντίθετα, τι συμβαίνει σήμερα που η μεγάλη πλειοψηφία της νεολαίας μας έχει πλήρη άγνοια για τα γεγονότα της εποχής 1940-1949 στην Ελλάδα και διεθνώς. Και συνδυάστε το με το γεγονός ότι ελάχιστα πράγματα διδάσκονται στη σχολική Ιστορία της «γενικής Παιδείας» (Γυμνασίου-Λυκείου) για την εποχή αυτή, και μάλιστα ελλιπέστατα ή διαστρεβλωμένα!

Χαρακτηριστικό είναι το παρακάτω παράδειγμα, πραγματικό γεγονός και όχι ανέκδοτο, ακόμα κι αν ακούγεται σαν ανέκδοτο: Πριν περίπου 15 χρόνια, με το τότε βιβλίο «Ιστορίας κορμού» της Γ΄ Λυκείου πολύ καλύτερο σε ποιότητα από το σημερινό αντίστοιχο – το μαύρο κι άραχλο κατασκεύασμα του «Ιδρύματος Καραμανλή» (που το φόρτωσε στη Γ΄ Λυκείου η κυβέρνηση του ανιψιού του, και που το ανέδειξαν οι …κυβερνήσεις του Γιωργακικού -Διαμαντοπουλικού ΠΑΣΟΚ και των μνημονίων μέχρι σήμερα!), τότε λοιπόν, με πολύ καλύτερο βιβλίο Ιστορίας, αλλά με ισχύον το ίδιο εκπαιδευτικό σύστημα, όπου παν μη πανελλαδικώς εξεταζόμενον πάει εκ προοιμίου στα …αζήτητα, ένας μαθητής της Γ΄ Λυκείου σε ενδοσχολική εξέταση Ιστορίας, λίγο πριν τις Πανελλαδικές έγραψε το παρακάτω «μαργαριτάρι». Τους δόθηκε μια ερώτηση για την ανατίναξη της γέφυρας του Γοργοποτάμου, όπου έπρεπε να πάρουν αφορμή και να μιλήσουν για το γεγονός, μέσα από μια «ιστορική πηγή» της εποχής, μια ανακοίνωση των Ιταλών καταχτητών, που αποκαλούσε «ληστές» τους Έλληνες αντάρτες. Ο μαθητής, λοιπόν, χωρίς να έχει ιδέα για το ιστορικό γεγονός και χωρίς να προσέξει ποιος γράφει την ανακοίνωση-πηγή απάντησε ότι το ιστορικό γεγονός στο οποίο αναφέρεται η πηγή είναι μια …ληστεία τρένου που συνέβη στις 25 του Νοέμβρη 1942! Οι «ληστές» ανατίναξαν το γιοφύρι, μπούκαραν στο τρένο, άρπαξαν τα δολλάρια (και μάλλον σαν άλλοι Ντάλτον θα τράβηξαν για το Ουέστ, ενώ ο Λούκι Λουκ έβγαλε ανακοίνωση επικήρυξης των «ληστών» και ακόμα θα σελώνει τη Ντόλυ για να τους κυνηγήσει). Να τραβάει κανείς τα μαλλιά του. Όταν ο διδάσκων ρώτησε ιδιαιτέρως το μαθητή (και χωρίς καν να αναφέρει το λάθος του μέσα στην τάξη για να μην τον στενοχωρήσει λίγο πριν τις Πανελλαδικές) ποια ήταν η αιτία του «μαργαριταριού», εκείνος είπε όλη τη μαύρη αλήθεια. Ποτέ του δεν είχε ακούσει για το Γοργοπόταμο, ούτε για το ΕΑΜ-ΕΛΑΣ ή την ΕΠΟΝ. Στο σπίτι του ποτέ δεν γινόταν λόγος για τέτοια ζητήματα Ιστορία «κορμού» ποτέ του δεν διάβαζε, γιατί δεν εξεταζόταν στις Πανελλαδικές, ενώ όταν η ενότητα για την Εθνική Αντίσταση διδάχτηκε στο σχολείο, αυτός απλώς απουσίαζε από τα μαθήματα γιατί έκανε χρήση των παραδοσιακών απουσιών, που κάνουν όλοι οι μαθητές αυτής της τάξης, εδώ και πολλά χρόνια, για να πάνε στο φροντιστήριο ή να διαβάσουν για τις Πανελλαδικές!

Ειλικρινά, δεν περιμένουμε τίποτα άλλο από το εκπαιδευτικό σχολείο του σημερινού αστικού καθεστώτος. «Κατά το μάστρο-Γιάννη και τα κοπέλια του», δηλαδή οι υπουργοί της Παιδείας, οι σύμβουλοι περί προγραμμάτων και διδακτέας ύλης, οι συγγραφείς των σχολικών βιβλίων, οι ανθολόγοι λογοτεχνικών κειμένων για Γυμνάσιο- Λύκειο και μαζί τους μια κρίσιμη μάζα εκπαιδευτικών λειτουργών που απλώς διεκπεραιώνουν τις άνωθεν εντολές. Αν μάλιστα επαληθευθεί η φήμη ότι η νεοφιλελεύθερη-νεοσυντηρητική κυβέρνηση της τωρινής Δεξιάς ετοιμάζει μια νέα αναθεώρηση των σχολικών βιβλίων, στα μέτρα της ευρωλαγνείας, της αμερικανολαγνείας, της αποθέωσης της “αγοράς”, του ιστορικού «αναθεωρητισμού» και του χυδαίου αντικομμουνισμού της (γριάς-μπαμπόγριας!) «Ηνωμένης Ευρώπης», τότε μην έχετε καμιά απολύτως αμφιβολία ότι θα εξαλειφθούν από τα σχολικά «Κείμενα Λογοτεχνίας» και από την «Ιστορία» ακόμα κι αυτές οι ελλιπέστατες και παραμορφωτικά διδασκόμενες λογοτεχνικές αναφορές στην Εθνική Αντίσταση, στο ΕΑΜ, στον ΕΛΑΣ και στην ΕΠΟΝ, που μπήκαν στα σχολικά βιβλία μετά το 1982.

Έτσι έχουν τα πράγματα στο σημερινό σχολείο και γίνεται ολοφάνερο ότι οι προοδευτικοί και επαναστάτες εκπαιδευτικοί και όλοι οι πραγματικοί δημοκράτες και πατριώτες αυτού του τόπου πρέπει να βρουν άλλες διόδους, πολύ πέρα και πολύ μακριά από την κατεστημένη σχολική εκπαίδευση, τα προγράμματα και τα βιβλία της, ώστε να φέρουν σε επαφή τη νέα γενιά του σήμερα με την πραγματική Ιστορία και τα αθάνατα φλογερά μηνύματα της ΕΠΟΝ και της ΕΑΜικής Εθνικής μας Αντίστασης συνολικά. Κι ακόμα καλύτερα: να παλέψουν αποφασιστικά για μια Νέα Κοινωνία, όπου η ουσιαστική γνώση της ιστορίας θα είναι η προϋπόθεση και το θεμέλιο για το χτίσιμο της Νέας Λεύτερης Ζωής.

Μόνον τότε θα μπορούσαμε να πούμε ότι το εκπαιδευτικό σύστημα μιας Νέας Ελλάδας θα τιμήσει επιτέλους, όπως ακριβώς αξίζει και την επέτειο της ΕΠΟΝ.

ΠΗΓΗ: ergatikosagwnas.gr

Με την ομιλία του έδωσε «πάτημα» στις εργοδοτικές οργανώσεις που έχουν προσφύγει στα δικαστήρια εναντίον των Συλλογικών Συμβάσεων Εργασίας.

ΓΕΡΑΣΙΜΟΣ ΛΙΒΙΤΣΑΝΟΣ

Ένα ύπουλο χτύπημα στις συλλογικές συμβάσεις εργασίας, για τις οποίες οι εργοδότες έχουν προσφύγει στον Άρειο Πάγο, έδωσε από το βήμα της Βουλής, σήμερα, ο πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης. Φαίνεται, μάλιστα, ότι έγινε σε συνεννόηση με τον υπουργό Εργασίας,  Γιάννη Βρούτση.

Συγκεκριμένα, κατά την διάρκεια της δευτερολογίας του, στη συζήτηση της ειδικής ημερήσιας διάταξης για τα εργασιακά, ο Κυριάκος Μητσοτάκης αξιοποίησε το κοινοβουλευτικό βήμα προκειμένου, με έμμεσο τρόπο, να στηρίξει τον ισχυρισμό εργοδοτικών οργανώσεων που έχουν προσφύγει στα δικαστήρια εναντίον συλλογικών συμβάσεων. Τα δύο βασικά επιχειρήματα αυτών των οργανώσεων είναι πως οι συμβάσεις πλήττουν την ανταγωνιστικότητα του κλάδου και, επίσης, ότι δεν καλύπτεται το 50 + 1% των επιχειρήσεων του κλάδου (σε ορισμένες, μάλιστα, περιπτώσεις αυτό διεκδικείται πλαγίως με το σκεπτικό ότι οι επιχειρήσεις δεν είναι ίδιου χαρακτήρα).

Όπως χαρακτηριστικά δήλωσε ο πρωθυπουργός σχετικά με την διαδικασία πιστοποίησης της εγκυρότητας μιας υπογεγραμμένης σύμβασης «υπάρχει μια πολύ συγκεκριμένη διαδικασία, όχι εξαιρετικά περίπλοκη. Πρέπει να τεθούν υπόψη του Ανωτάτου Συμβουλίου Εργασίας, οι επιπτώσεις από την αύξηση, από την επεκτασιμότητα των κλαδικών συμβάσεων, έτσι ώστε το Ανώτατο Συμβούλιο Εργασίας να γνωμοδοτήσει και στη συνέχεια να αποφασίσει ο Υπουργός». Αιτιολόγησε, μάλιστα, αυτή την πρακτική λέγοντας πως συμβαίνει για «να μην έχουμε το προηγούμενο κλαδικές συμβάσεις οι οποίες επεκτάθηκαν με υπουργικές αποφάσεις, χωρίς καμία αξιολόγηση στοιχείων, βρίσκονται σήμερα στο Συμβούλιο της Επικρατείας και κινδυνεύουν να κριθούν άκυρες επειδή ακριβώς δεν τηρήθηκε αυτή η διαδικασία». Ουσιαστικά δηλαδή στήριξε ένα πάγιο αίτημα των εργοδοτικών οργανώσεων.

Ο Κυριάκος Μητσοτάκης είχε νωρίτερα κάνει ειδική αναφορά στο νόμο λέγοντας πως «υπάρχει μία διαδικασία η οποία έχει καθοριστεί με νόμο. Είναι μία νομοθεσία η οποία πηγαίνει αρκετά χρόνια πίσω και ορίζει ότι για να επεκταθεί μία κλαδική σύμβαση και να καταλαμβάνει όλες τις επιχειρήσεις του κλάδου πρέπει καταρχάς να πιστοποιηθεί με κάποιον τρόπο ότι οι επιχειρήσεις που την έχουν υπογράψει αντιπροσωπεύουν το 50,1% των εργαζομένων». Πρόσθεσε πως «μία κλαδική σύμβαση για να μπορεί να επεκταθεί θα πρέπει να απηχεί τις απόψεις της πλειοψηφίας των επιχειρήσεων».

Η πρακτική που ακολούθησε ο Κυριάκος Μητσοτάκης προφανώς είναι συμβατή και με τις απόψεις που εξέφρασε στην πρωτολογία του. Εκεί, που, μεταξύ άλλων, θέλησε να παρουσιάσει ως …φιλική προς την εργασία την στήριξη των εργοδοτών. Όπως είπε «εμείς μειώνουμε τους φόρους, απλοποιούμε το αδειοδοτικό περιβάλλον, διευκολύνουμε τις επιχειρήσεις στο μέτωπο της ρευστότητας και οι επιχειρήσεις με τη σειρά τους έχουν υποχρέωση να επενδύουν στην Πατρίδα μας, αλλά πρωτίστως να φροντίζουν τους εργαζόμενούς τους».

Στήριξε τις εξαιρέσεις από τις συλλογικές συμβάσεις λέγοντας ότι «καλώς προβλέπεται αυτή η εξαίρεση σε περιπτώσεις που με τη σύμφωνη γνώμη εργαζομένων και εργοδοσίας μία επιχείρηση, για να αποφύγει το φάσμα της χρεοκοπίας, που θα οδηγήσει νομοτελειακά στην απόλυση όλων των εργαζομένων, μπορεί να ζητήσει και να συμφωνηθεί μία εξαίρεση από τις συλλογικές συμβάσεις». Μάλιστα, εμμέσως τάχθηκε και υπέρ της μεγαλύτερης απελευθέρωσης του καθεστώτος απολύσεων σημειώνοντας πως «οι επιχειρήσεις πρέπει να διευκολύνονται στο να προσλαμβάνουν ευκολότερα.  Όπως ευκολότερα πρέπει να ελέγχονται και οι λόγοι για τους οποίους λύνεται μια εργασιακή σχέση».

ΠΗΓΗ: imerodromos.gr

Πραγματοποιήθηκε στις 25/2/2020 η προκλητική φιέστα Cosco - Κυβέρνησης - Περιφέρειας - Δήμου Πειραιά η οποία αποσκοπούσε να παρουσιάσουν από κοινού την έναρξη των έργων για την επέκταση της προβλήτας στην Πειραϊκή!

Είναι τέτοιο το κατάντημα της κυβέρνησης και των Πατούλη - Μώραλη οι οποίοι προκειμένου να συστοιχηθούν με τους αντιδραστικούς σχεδιασμούς της Cosco δεν κράτησαν ούτε τα προσχήματα αφού τυπικά εκκρεμεί ακόμη η σχετική μελέτη - πόρισμα σχετικά με τις περιβαλλοντικές συνέπειες από την εκτέλεση του έργου...

Να σημειωθεί επίσης ότι το ίδιο θέμα είναι σε εκκρεμότητα για συζήτηση στο Περιφερειακό Συμβούλιο της Αττικής. Αυτό δείχνει ότι οι τοπικές αρχές έχουν ξεδιάντροπα μετατραπεί σε κλακαδόρους της Cosco και της κυβέρνησης περιφρονώντας και κουρελιάζοντας το εθνικό - θεσμικό πλαίσιο αλλά και τις δίκαιες αντιδράσεις των κατοίκων στην περιοχή και τα αντίστοιχα όργανα που ηγούνται Πατούλης - Μώραλης.

Από την άλλη ο ΣΥΡΙΖΑ με διαδοχικές παρεμβάσεις Δρίτσα, Σαντορινιού, Ν.Ε Πειραιά, Τμήμα Ναυτιλίας - Μπελαβίλας χύνουν κροκοδείλια δάκρυα και προβάλουν με περίσσιο φαρισαϊσμό την άρνησή τους να προσέλθουν στην φιέστα κυβέρνησης - Cosco διότι ακόμη δεν έχουν γνωστοποιηθεί οι περιβαλλοντικές συνέπειες....

Από την άλλη κάνουν γαργάρα το ξεπούλημα του λιμανιού, το τερατώδες MasterPlanτης Cosco και βέβαια αποσιωπούν ότι η σύμβαση παραχώρησης, που έφεραν οι ίδιοι και ψήφισαν από κοινού στην Βουλή ΣΥΡΙΖΑ - Ν.Δ - ΚΙΝΑΛ, περιλαμβάνει την επέκταση της προβλήτας για νέα κρουαζιερόπλοια με χρηματοδότηση από το ΕΣΠΑ - Περιφερειακό πρόγραμμα Αττικής!!!!

Στα πλαίσια αυτά χωρίς ίχνος ντροπής επιχείρησαν την κάθοδό τους έξω από την Cosco για να καλύψουν τις εγκληματικές τους ευθύνες για τις επαίσχυντες πολιτικές τους πράξεις, οι οποίοι ξεπούλησαν το μεγαλύτερο λιμάνι της χώρας και αυτό της Θεσσαλονίκης και τώρα δηλώνουν τον πόνο τους για τα 10 περιφερειακά λιμάνια....

Δυστυχώς σε αυτή την δημόσια - κακόγουστη φαρσοκωμωδία στηρίχθηκαν από διάφορες κινήσεις και δυνάμεις με τους οποίους ήταν σε κοινή "συγκέντρωση - διαμαρτυρία", γεγονός που αποδεικνύει τον ακραίο οπορτουνισμό στην προσπάθεια νομιμοποίησης και αναβάθμισης των Συριζαίων στους δρόμους.

Ανάμεσα στις δυνάμεις που συμπορεύτηκαν οι Συριζαίοι ήταν το δημοτικό σχήμα "ΑΝΤΑΡΣΥΑ στο Λιμάνι" καθώς και το κοινοτικό σχήμα "Ενεργοί Πολίτες Α΄ Κοινότητα - Όχι Λιμάνι στην Πειραϊκή"......

Τέλος εντύπωση προκαλεί η στάση των δυνάμεων του ΠΑΜΕ που για πολλοστή φορά σιωπούν - αδρανούν για τα αντιδραστικά σχέδια Cosco - κυβέρνησης.

Παρακάτω δημοσιεύουμε το Δελτίο Τύπου της

"Αγωνιστικής Πρωτοβουλίας Πειραιά - SOS Πειραιάς"

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ 25/2/2020

Με τον αγώνα μας να ματαιώσουμε

το τερατώδες περιβαλλοντικό έγκλημα Cosco -  κυβέρνησης

Μεγάλη ανταπόκριση στους πολίτες του Πειραιά είχε το κάλεσμα της "Αγωνιστικής Πρωτοβουλίας Πειραιά - SOS Πειραιάς" να διαδηλώσουν ενάντια στην προκλητική και πραξικοπηματική πρωτοβουλία της Cosco, να προχωρήσει στο μπάζωμα της Πειραϊκής για την υλοποίηση του φαραωνικού της έργου για την επέκταση και την δημιουργία νέου προβλήτα στην Πειραϊκή ΧΩΡΙΣ ΝΑ ΥΠΑΡΧΕΙ ΚΑΝ Η ΠΡΟΑΠΑΙΤΟΥΜΕΝΗ ΕΓΚΡΙΣΗ-ΠΟΡΙΣΜΑ ΓΙΑ ΤΙΣ ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝΤΙΚΕΣ ΕΠΙΠΤΩΣΕΙΣ, με τις ευλογίες των κυβερνήσεων ΝΔ και ΣΥΡΙΖΑ, της Περιφέρειας και της ΕΕ, στις 25/2/2020 στον ΟΛΠ όπου σε πανηγυρική φιέστα εγκαινιάστηκε η έναρξη του έργου-τερατουργήματος με συμμετοχή μάλιστα των Υπουργών Ναυτιλίας, Τουρισμού, του περιφερειάρχη Αττικής και του Δήμαρχου Πειραια!

Η απόφαση αυτή κουρελιάζει την ελληνική νομοθεσία, είναι βαθύτατα αντιδραστική και πραξικοπηματική, συνιστά ένα σκάνδαλο μεγατόνων και αποκαλύπτει για μια ακομη φορά την νεοαποικιακή νοοτροπία της Cosco.

" Μητσοτάκη- Τσίπρα ακούστε το καλά, το master plan της Cosco θα μείνει στα χαρτιά", "Λιμάνι στα χέρια των εργατών, όχι της COSCO και των εφοπλιστών", "Πάνω από τα κέρδη τους είναι η ζωή, όχι λιμάνι στην Πειραϊκή", ήταν μερικά από τα συνθήματα που κυριάρχησαν στην διαδήλωση μας.

Συνεχίζουμε την μάχη κατά της ιδιωτικοποίησης του ΟΛΠ,  ενάντια σε ΕΕ, Κυβέρνηση, Περιφέρεια και Δήμους που υποστηρίζουν το MasterPlan της Cosco, βάζουμε μπροστά τα προβλήματα και τις σύγχρονες ανάγκες της κοινωνίας και των εργαζομένων του Πειραιά και θα συνεχίσουμε τον αγώνα να μην υλοποιηθούν οι καταστροφικοί σχεδιασμοί κυβέρνησης - Cosco και των άλλων επιχειρηματικών ομίλων.      

Το Συντονιστικό της

"Αγωνιστικής Πρωτοβουλίας Πειραιά - SOS Πειραιάς"

Οι κυβερνήσεις της Ευρωπαϊκής Ενωσης έδειξαν για ακόμη μια χρονιά ότι ενάντια σε όσα διατυμπανίζουν και υπόσχονται στη μάχη για την καταπολέμηση της παγκόσμιας φοροδιαφυγής δεν προτίθενται να βάλουν το μαχαίρι στο κόκαλο.

Στη νέα «μαύρη» λίστα φορολογικών παραδείσων της υφηλίου, που ενέκριναν την περασμένη Τρίτη οι Ευρωπαίοι υπουργοί Οικονομικών, προστέθηκαν πασίγνωστοι υπεράκτιοι προορισμοί του «μαύρου» και του αφορολόγητου χρήματος, όπως τα νησιά Κέιμαν, ο Παναμάς και οι Σεϊχέλες.

Εμειναν ωστόσο εκτός, τόσο από τη «μαύρη» όσο και από την «γκρίζα» λίστα της Ε.Ε., γνωστοί παράδεισοι φοροφυγάδων, μαφιόζων και πολυεθνικών, όπως οι Βρετανικές Παρθένοι Νήσοι, το Γκέρνσεϊ, οι Βερμούδες και οι Μπαχάμες. Εκεί δηλαδή όπου συνεχίζεται η παροχή (στους «πελάτες» τους) δικαιοδοσιών από καθεστώτα μηδενικής ή απειροελάχιστης φορολόγησης, διευκολύνοντας την παγκόσμια φοροδιαφυγή.

Οι κορυφαίοι φορολογικοί παράδεισοι της υφηλίου έχουν ταυτοποιηθεί από ερευνητικές ομάδες όπως η γνωστή ΜΚΟ Oxfam και το δίκτυο Tax Justice Network (TJN). Η εξαίρεσή τους από την ευρωπαϊκή «μαύρη» λίστα οφείλεται στο γεγονός ότι η Ε.Ε. δεν θεωρεί τους μηδενικούς φορολογικούς συντελεστές κριτήριο ταυτοποίησης των φορολογικών παραδείσων, αλλά απλά... «δείκτη κινδύνου»... Η υποκρισία στο ύστατο σημείο της, δηλαδή.

Η αξιοπιστία της ευρωπαϊκής «μαύρης» λίστας υποβαθμίστηκε όμως και από την απροθυμία της να συμπεριλάβει σε αυτήν τους δικούς της φορολογικούς παραδείσους. Από τη λίστα απουσιάζουν «συνήθεις ύποπτοι», όπως το Λουξεμβούργο, η Ολλανδία, η Μάλτα, η Ιρλανδία, η Κύπρος, που αποτελούν κορυφαίους ενδιάμεσους στη μεταφορά επιχειρηματικών κερδών και αμφιλεγόμενων εισοδημάτων παγκοσμίως προς τα υπεράκτια «πάρκινγκ» «μαύρου» χρήματος.

Κανονικά, οι παραπάνω πέντε χώρες-μέλη της Ε.Ε. με βάση τα ίδια τα κριτήρια της Ε.Ε., αλλά και βάσει των εισηγήσεων του Ευρωκοινοβουλίου, θα έπρεπε να κατέχουν εξέχουσα θέση στην ευρωπαϊκή λίστα.

Παλαιότερες έρευνες έχουν δείξει ότι το 30% των συνολικών εταιρικών κερδών που μεταφέρεται σε φορολογικούς παραδείσους κατευθύνεται σε φορολογικούς παραδείσους εντός της Ε.Ε.

Επίσης, ότι σχεδόν το 80% των κερδών από φοροαποφυγή των κρατών-μελών της Ε.Ε. διοχετεύονται ή περνούν από άλλες χώρες της Ε.Ε.

Οι συνολικές απώλειες φορολογικών εσόδων στην Ε.Ε. -λόγω επιθετικών φορολογικών στρατηγικών που οι επιχειρήσεις ακολουθούν με τη συνδρομή των εν λόγω χωρών- έχουν αποτιμηθεί μεταξύ 60 και 180 δισ. ευρώ ετησίως.

Η φοροαποφυγή μόνο μέσω των παραπάνω 5 χωρών και του Βελγίου είχε το 2015 αποτέλεσμα την απώλεια φορολογικών εσόδων ύψους 42,8 δισ. ευρώ για τις υπόλοιπες 22 χώρες της Ε.Ε.

Από τη «μαύρη» λίστα της Ε.Ε. όμως απουσίαζαν και «οι πολύ μεγάλοι για να μπουν σε λίστα», χώρες δηλαδή με μεγάλο εκτόπισμα στην παγκόσμια οικονομία που για ευνόητους λόγους οι Ευρωπαίοι αποφεύγουν να στιγματίσουν.

Τρανά παραδείγματα αυτών είναι οι ΗΠΑ, η Ελβετία, το Χονγκ Κονγκ, η Σιγκαπούρη και η Βρετανία, που η πρόσφατη μελέτη του TJN ενέταξε μεταξύ των 12 μεγαλύτερων φορολογικών παραδείσων του κόσμου (βλέπε σχετικά «Εφ.Συν.» «Η αγγλοσαξονική “αράχνη” της παγκόσμιας φοροδιαφυγής», του Κώστα Ζαφειρόπουλου, 20/2/2020).

Ειδικά οι ΗΠΑ -που ταυτοποιούνται από το TJN ως ο δεύτερος μεγαλύτερος φορολογικός παράδεισος του κόσμου σήμερα- απουσιάζουν από την ευρωπαϊκή λίστα από τότε που αυτή πρωτοσυντάχτηκε, το 2017, παρότι ποτέ δεν πληρούσαν τα κριτήρια της Ε.Ε.

Η υπερδύναμη δεν έχει υπογράψει τα πρότυπα κοινής αναφοράς (CRS), δηλαδή διακρατικής ανταλλαγής φορολογικών και οικονομικών πληροφοριών του ΟΟΣΑ που αποτελεί προϋπόθεση για την Ε.Ε. Εχει υιοθετήσει δικό της σύστημα (FATCA), το οποίο όμως δεν καλύπτει επαρκώς την πληροφόρηση των φορολογικών αρχών των ευρωπαϊκών χωρών.

Παρ’ όλα αυτά οι ΗΠΑ, στον έλεγχο που τους έγινε τον περασμένο Οκτώβριο από την Ε.Ε., βρέθηκαν να πληρούν τα κριτήρια. Η απόφαση αυτή -όπως άλλωστε και πολλές άλλες στην Ε.Ε.- μυρίζει πολιτική σκοπιμότητα.

Αυτό ενισχύεται από την έλλειψη διαφάνειας που χαρακτηρίζει τη διαδικασία διαμόρφωσης της «μαύρης» λίστας. Το σώμα του Συμβουλίου που είναι επιφορτισμένο με το «σκανάρισμα» των φορολογικών παραδείσων (Code of Conduct Group) εργάζεται με κλειστές πόρτες και δημοσιεύει ελάχιστα ντοκουμέντα, συνήθως καθυστερημένα. Η ατζέντα του, τα πρακτικά και τα έγγραφα των συναντήσεών του δεν είναι διαθέσιμα δημοσίως εγείροντας θέματα «πολιτικού μαγειρέματος».

! Ο ΟΗΕ εκτιμά ότι οι αναπτυσσόμενες χώρες χάνουν ετησίως 100 δισ. δολάρια εξαιτίας της φοροαποφυγής των πολυεθνικών. Το ΔΝΤ εκτιμά ότι 40% της Αμεσων Ξένων Επενδύσεων παγκοσμίως αποτελούν «επενδύσεις-φάντασμα», οι οποίες διοχετεύονται μέσω εταιρειών-«κέλυφος» σε φορολογικούς παραδείσους χωρίς να λαμβάνει χώρα κάποια οικονομική δραστηριότητα. Γνωστοί ακαδημαϊκοί εκτιμούν ότι κάθε χρόνο το 36% των εξωχώριων κερδών των πολυεθνικών (ποσόν που το 2016 ξεπερνούσε τα 650 δισ. δολάρια) μεταφέρεται σε φορολογικούς παραδείσους.

ΠΗΓΗ: efsyn.gr