Ζούμε σε τοξικό περιβάλλον, όπου οι τροφές που τρώμε, ο αέρας που αναπνέουμε, ακόμη και το νερό που πίνουμε είναι μολυσμένα με χημικά κατάλοιπα.

Αυτό αποτελεί χωρίς αμφιβολία αιτία σοβαρών παθήσεων.

Η τοξικότητα αυτή επιβαρύνει το συκώτι, το οποίο είναι ένα από τα πιο σύνθετα όργανα και απαιτεί αυξημένη φροντίδα.

Το συκώτι επιτελεί πάνω από 200 λειτουργίες, με βασικότερη αυτή του φιλτραρίσματος και της απομάκρυνσης των τοξικών ουσιών από το σώμα.

Είναι λοιπόν απαραίτητο να επιλέγετε τροφές που δίνουν ενέργεια και προλαμβάνουν τη φθορά που προκαλούν τα λιπαρά, το αλκοόλ και οι τοξίνες.

Δείτε στο παρακάτω βίντεο τις 7 καλύτερες τροφές για την υγεία του ήπατος:

πηγη: onmed.gr

«Σε 24ωρη απεργία στην έντυπη και ηλεκτρονική έκδοση της εφημερίδας ΑΥΓΗΣ προχωρούμε σήμερα οι εργαζόμενοι, κλιμακώνοντας τις κινητοποιήσεις μας για την εξόφληση των δεδουλευμένων και την άρση της εργασιακής ανασφάλειας», αναφέρουν σε ανακοίνωσή τους οι εργαζόμενοι της ιστορικής εφημερίδας.

Η ανακοίνωση της γενικής συνέλευσης των εργαζομένων στην «Αυγή»

Σε 24ωρη απεργία στην έντυπη και ηλεκτρονική έκδοση της εφημερίδας ΑΥΓΗΣ προχωρούμε σήμερα οι εργαζόμενοι, κλιμακώνοντας τις κινητοποιήσεις μας για την εξόφληση των δεδουλευμένων και την άρση της εργασιακής ανασφάλειας.

Παρά τις δύο προειδοποιητικές στάσεις εργασίας, που υλοποιήσαμε στις 24 και στις 26 Φεβρουαρίου, η Διοίκηση της εφημερίδας δεν ανταποκρίθηκε στο αίτημά μας για εξόφληση των δεδουλευμένων, με αποτέλεσμα σήμερα να μας οφείλονται δυόμισι μισθοί, χωρίς να υπολογίζονται οι βεβαιωμένες παλαιές οφειλές. Ως εκ τούτου, η Γενική Συνέλευση των εργαζομένων αποφάσισε τα εξής:

Προχωράμε την Τετάρτη 11 Μαρτίου σε 24ωρη απεργία ζητώντας την εξόφληση των δεδουλευμένων οφειλών καθώς και την αποκατάσταση της ομαλούς μισθολογικής ροής

Ζητάμε από τα σωματεία μας να εγγυηθούν τη διασφάλιση όλων των εργασιακών δικαιωμάτων μας ενόψει της διοικητικής ενοποίησης των ΜΜΕ του ΣΥΡΙΖΑ

Εκφράζουμε την έντονη δυσαρέσκεια για την αθέτηση των επάλληλων δεσμεύσεων της Διοίκησης για ομαλή καταβολή των χρημάτων και τις διαδοχικές υπερβάσεις των προθεσμιών, που έθεσαν οι εργαζόμενοι, ώστε να καταβάλει τη μισθοδοσία.

Διατυπώνουμε τη διαμαρτυρία μας για τη νέα οικονομική κρίση που αντιμετωπίζει η εφημερίδα, παρά τις αντίθετες διαβεβαιώσεις, που συνόδευαν το 2017 τη δεύτερη συναπτή μείωση των μισθών μας την τελευταία πενταετία. Για τον λόγο αυτό ζητάμε πλήρη και αναλυτική ενημέρωση για τα οικονομικά της εφημερίδας, προκειμένου να διαπιστώσουμε πώς έγινε η διαχείριση των οικονομικών της εταιρείας με την πλάτη των εργαζομένων.

Τέλος, ζητούμε την εκπόνηση ολοκληρωμένου οικονομικού και δημοσιογραφικού σχεδίου για την ανάπτυξη της ΑΥΓΗΣ, στο οποίο θα συμπεριληφθούν οι προτάσεις των εργαζομένων. Στο ίδιο πλαίσιο ζητάμε να επαναβεβαιωθεί η εκπροσώπηση των εργαζομένων στη διοίκηση της ενοποιημένης εταιρείας, όποτε και με όποια εταιρική μορφή σχηματισθεί.

Η Γενική Συνέλευση των Εργαζομένων της ΑΥΓΗΣ

πηγη; iskra.gr

ΔΗΜΗΤΡΑ ΜΥΡΙΛΛΑ

Χρειάζεται θράσος και μεγάλες δόσεις νεοφιλεύθερου κυνισμού για να αποφασίσει κάποιος να παραχωρήσει σε ιδιώτες  έναν κήπο κι έναν αρχαιολογικό χώρο! Όμως η κυβέρνηση και ο Δήμος Αθηναίων φαίνεται πως έχουν και τα δύο σε μεγάλες και ισχυρές δόσεις. Με την αιφνιδιαστική εισαγωγή τροπολογίας στο νόμο πλέον  «Στρατηγική αναπτυξιακή προοπτική των Οργανισμών Τοπικής Αυτοδιοίκησης, ρύθμιση ζητημάτων αρμοδιότητας Υπουργείου Εσωτερικών και άλλες διατάξεις» ιδρύεται εταιρεία με την επωνυμία «Εθνικός Κήπος – Μητροπολιτικό Πράσινο Α.Ε.», στην οποία παραδίδεται η «διαχείριση» του Εθνικού Κήπου και του Λόφου του Φιλοπάππου.

Τι σημαίνει αυτό; Σημαίνει ότι εγκαινιάζεται και επίσημα, δηλαδή με νόμο του κράτους, η εκχώρηση αρχαιολογικών και ιστορικών τόπων στην ιδιωτική διαχείριση, δηλαδή η υφαρπαγή των αρχαιολογικών και ιστορικών τόπων από  τα μεγάλα ιδιωτικά συμφέροντα και η υπαγωγή τους στη λογική της ελεύθερης αγοράς και της παραγωγής κέρδους. Κάθε, άλλη, θεωρητικοποιημένη δικαιολογία περί «αναβάθμισης», «αξιοποίησης», «ανάπτυξης» σκοντάφτει και ακυρώνεται από την ίδια την εσωτερική λογική ενός νόμου ο οποίος αφού υποτάσσει πλευρές της λειτουργίας των ΟΤΑ σε ιδιώτες, ήταν μια «χρυσή» ευκαιρία να  γίνει η αρχή της πλήρους και δια της υποτιθέμενης νόμιμης οδού εμπορευματοποίησης των αρχαιολογικών χώρων. Και η οδός αυτή είναι «υποτίθεται νόμιμη» διότι στην πραγματικότητα έρχεται σε ευθεία αντίθεση με το Σύνταγμα, με τον Αρχαιολογικό Νόμο, αλλά και με τις Υπουργικές Αποφάσεις με τις οποίες ο λόφος του Φιλοπάππου εντάσσεται στον κηρυγμένο αρχαιολογικό χώρο των Λόφων Μουσών, Πνύκας, Νυμφών (ΦΕΚ 154/ΑΑΠ/22.4.2008) και ο Εθνικός Κήπος κηρύσσεται ιστορικός τόπος (ΦΕΚ 49/ΑΑΠ/23-3-2011).

Συγκεκριμένα, ο λόφος του Φιλοπάππου, έκτασης 650 στρεμμάτων και μη ανεσκαμμένος στο σύνολό του, συνιστά μαρτυρία της καθημερινής ζωής στην αρχαία πόλη και περιλαμβάνει τα εξής σημαντικά μνημεία: την Πνύκα, το μνημείο του Φιλοπάππου και τις «Φυλακές Σωκράτους», τον βυζαντινό ναό του Αγίου Δημητρίου Λουμπαρδιάρη, καθώς και τα κηρυγμένα, ως ιστορικά διατηρητέα μνημεία, λιθόστρωτα και το Αναπαυτήριο Πικιώνη. Η περιοχή περιλαμβάνεται στη «ζώνη ανασχέσεως» (buffer zone) της Ακρόπολης, μνημείου παγκόσμιας κληρονομιάς της UNESCO και στον Κατάλογο των Μνημείων της Αθήνας στα οποία έχει απονεμηθεί το Σήμα Ευρωπαϊκής Πολιτιστικής Κληρονομιάς 2014. Επίσης, ο Εθνικός Κήπος κηρύχθηκε ιστορικός τόπος διότι είναι ««χαρακτηριστικός και ομοιογενής χώρος… μοναδικό στη χώρα παράδειγμα αρχιτεκτονικής τοπίου…στον οποίο έχουν αποτυπωθεί διαδοχικές εξελικτικές φάσεις της νεώτερης ιστορίας των Αθηνών και έχει άρρηκτα συνδεθεί στην συλλογική μνήμη των κατοίκων της πόλης με σημαντικές καμπές  της ιστορίας του ελληνικού κράτους καθώς και με την καθημερινή ζωή τους…». Επίσης, έχει χαρακτηριστεί από τη Διεθνή Επιτροπή Ιστορικών Κήπων και Πολιτιστικών Τοπίων (ICOMOS – IFLA) ως σπάνιο δείγμα αρχιτεκτονικής τοπίου του 19ου αιώνα και πολιτιστικό μνημείο της Ευρώπης.

Επί αυτών, λοιπόν, των δημόσιων και κοινωνικών αγαθών, τα οποία θα έπρεπε να εξαιρούνται από κάθε είδους αγοραία και εμπορευματική διαχείριση επιβάλλεται μια εταιρεία η οποία θα λειτουργεί «σύμφωνα με τους κανόνες της ιδιωτικής οικονομίας», θα διαχειρίζεται τους δύο χώρους με σύμβαση που θα υπογράψει με το Δήμο Αθηναίων, όπου θα καθορίζεται και η αμοιβή της εταιρείας και τα έσοδά της θα προέρχονται από «εκμίσθωση των χώρων που διαχειρίζεται». Κι επειδή το κατά τ’ άλλα «λιγότερο κράτος» στο οποίο ομνύουν οι απανταχού υπερασπιστές της ελεύθερης αγοράς δεν μπορεί να επιτρέψει να συμβεί μια κατάσταση κατά την οποία τα κέρδη θα στομώνουν και δεν θα αναπαράγονται ικανοποιητικά προβλέπεται ότι στο μέλλον θα αρκεί ένα Προεδρικό Διάταγμα με το οποίο «η εταιρεία μπορεί να αναλαμβάνει τη διαχείριση και άλλων συναφών με τους σκοπούς της χώρων». Επίσης,  η εταιρεία μπορεί να προβαίνει «σε εκπόνηση μελετών, εκτέλεση έργων ή ανάθεση σε τρίτους» καθώς και «σε αξιοποίηση περιουσιακών στοιχείων και εκμίσθωση χώρων που διαχειρίζεται» και κυρίως σε «ανάληψη ως δικαιούχου έργων ή δράσεων στο πλαίσιο επιχειρησιακών ή άλλων προγραμμάτων».

Δεν είναι άνευ συμβολικής σημασίας το γεγονός ότι τη συγκεκριμένη διάταξη συνυπογράφουν εννέα υπουργοί της κυβέρνησης, αλλά όχι και η υπουργός Πολιτισμού. Πιθανόν όχι επειδή θα υπέθεσαν πιθανές αντιρρήσεις (άλλωστε τίποτα δεν συνηγορεί σε αυτό) αλλά γιατί ακόμα και στο  πλαίσιο του αστικού θεσμικού πλαισίου το Υπουργείου Πολιτισμού μπορεί να παρακάμπτεται στο μέτρο που τελικά η διαχείριση του δημόσιου χώρου και των κοινωνικών αγαθών ανατίθεται σε εξωθεσμικά κέντρα και σε ιδιωτικές εταιρείες.  

Εξάλλου, όπως καταγγέλουν οι εργαζόμενοι στο Υπουργείου Πολιτισμού «Η πραξικοπηματική κίνηση αυτή, που έρχεται αιφνιδιαστικά και χωρίς καμία διαβούλευση, δείχνει για ακόμη μια φορά ξεκάθαρα την πορεία που απαρέγκλιτα ακολουθεί η κυβέρνηση της ΝΔ και ο Δήμαρχος Αθηναίων Κώστας Μπακογιάννης σε όλα τα θέματα που συνδέονται με τη δημόσια περιουσία, τους δημόσιους χώρους, ακόμη και τους αρχαιολογικούς χώρους και τους ιστορικούς τόπους: εμπορευματοποίηση και ιδιωτικοποίηση! Ποιο Ίδρυμα άραγε ενδιαφέρεται; Θυμίζουμε την αποτυχημένη προσπάθεια του Ιδρύματος ΝΕΟΝ του Δασκαλόπουλου να κάνει κουμάντο στον Εθνικό Κήπο, αλλά και το διαρκές ενδιαφέρον της οικογένειας Κωστόπουλου (του γνωστού Ιδρύματος). Εδώ και καιρό ακουγόταν ότι ο Κ. Μπακογιάννης έχει υποσχεθεί την διαχείριση του Εθνικού Κήπου σε συγκεκριμένο «ευεργέτη». Και τώρα με αυτή την αιφνιδιαστική τροπολογία, θα μπορεί και να τον/την διορίσει διαχειριστή όχι μόνο του Εθνικού Κήπου αλλά και του Λόφου Φιλοπάππου!»

Είναι, δε, ιδιαίτερα σημαντικό το γεγονός ότι εργαζόμενοι της Εφορείας Αρχαιοτήτων της Πόλεων των Αθηνών σε ανοιχτή επιστολή τους σημειώνουν ότι «στην υπό ίδρυση Α.Ε., δεν εκχωρείται μόνο η διαχείριση αλλά και το εν λευκώ δικαίωμα στο έδαφος, στον ίδιο τον τόπο, αφού η εταιρεία νομιμοποιείται να προβαίνει σε αναμορφώσεις ως δικαιούχος συγχρηματοδοτούμενων ή άλλων έργων, τα οποία θα αφήνουν το αποτύπωμά τους σε αρχαιολογικούς χώρους, σε ιστορικούς τόπους, στο ίδιο το ίχνος της αρχαίας πόλης.

Θεωρούμε ότι πολύ σύντομα το καθεστώς που διαμορφώνεται με την τροπολογία, θα επεκταθεί και σε άλλους αρχαιολογικούς χώρους της Αθήνας, με έναν πολύ πιθανό επόμενο στόχο τον αρχαιολογικό χώρο στην Ακαδημία Πλάτωνος.

Εμείς, οι εργαζόμενοι στην Εφορεία Αρχαιοτήτων της αρχαίας πόλης, στην Εφορεία που έχει στη χωρική της αρμοδιότητα τους αντισυνταγματικά εκχωρούμενους χώρους, τους χώρους όπου εργαζόμαστε ως μισθοδοτούμενοι από το ελληνικό δημόσιο, εκφράζουμε την πλήρη αντίθεσή μας με την πολιτική που χαράσσει το μοντέλο της τροπολογίας και καλούμε τους συλλόγους μας, τους συναδέλφους και κυρίως την πολιτική ηγεσία του ΥΠΠΟΑ, να υπερασπιστεί το δημόσιο αγαθό της ιστορικής μνήμης και του αθηναϊκού τοπίου από τους «κανόνες της ιδιωτικής οικονομίας».

Τίποτα, όμως, από όσα συμβαίνουν δεν είναι κεραυνός εν αιθρία όχι μόνο γιατί η γενικευμένη, σαρωτική και καθολική ιδιωτικοποίηση των δημόσιων αγαθών (υγεία, παιδεία, ενέργεια, τηλεπικοινωνίες, πολιτισμός) αποτελεί εργαλείο των ευρύτερων καπιταλιστικών αναδιαρθρώσεων πολύ πριν την εκδήλωση της κρίσης. Αλλά και γιατί ο αστικός δημόσιος είναι αυτός που καλείται να επιτελέσει δύο βασικές λειτουργίες άρρηκτα και οργανικά συνυφασμένες μεταξύ τους. Η μία είναι η οικονομική λειτουργία, δηλαδή η μετατροπή του δημόσιου και κοινωνικού χώρου σε πεδίο επένδυσης λιμναζόντων κεφαλαίων και άρα κερδοφορίας μέσω εκτεταμένων επεμβάσεων «εξευγενισμού» των πόλεων. Η δεύτερη λειτουργία είναι η ιδεολογική επιβολή της ομογενοποίησης, του ελέγχου, της εμπέδωσης μιας εικόνας συνεχούς υποτιθέμενης απόλαυσης πάνω στην οποία θα επενδύονται τεράστια επενδυτικά κεφάλαια (τουριστικά κ.ά.) και θα απευθύνεται σε συγκεκριμένο και περιορισμένο κομμάτι της κοινωνίας, ενεργοποιώντας μηχανισμούς αποκλεισμού κάθε άλλης κοινωνικής κατάστασης που μπορεί να «αμαυρώνει» την «εξευγενισμένη» πόλη. Τέτοιες καταστάσεις είναι η φτώχεια, ο αποκλεισμός, η ανισότητα, εικόνες που θα  εξωθούνται εκεί που οι επενδυτές δεν ενδιαφέρονται να ρίξουν τα λεφτά τους και φυσικά οι λαϊκές διεκδικήσεις. Επομένως,  η ιδιωτική διαχείριση ενός κήπου και ενός αρχαιολογικού χώρου, το φαραωνικό συντριβάνι της Ομόνοιας και ο γύρω χώρος της πλατείας που θα είναι τέτοιος ώστε να αποτρέπει την παραμονή «αλλότριων» στοιχείων, δηλαδή προσφύγων, η επίθεση στο δικαίωμα της απεργίας και των συγκεντρώσεων στο κέντρο της πόλης είναι όλα κομμάτια ενός και μοναδικού παζλ. Αυτό του ελέγχου, της φίμωσης, της κοινωνικής ησυχίας και αφασίας ώστε ανενόχλητα τα μεγάλα τουριστικά και εμπορικά fundsκ και υπερεθνικοί επιχειρηματικοί όμιλοι να μετατρέψουν τον δημόσιο χώρο και τα κοινωνικά αγαθά (μνημεία, αρχαιολογικοί χώροι, κήποι, δρόμοι, πεζοδρόμια) που ενυπάρχουν σε αυτόν σε πολυτελή τουριστικό ξενώνα τεράστιας κερδοφορίας.

πηγη:  imerodromos.gr

Tην ύπαρξη του κέντρου κράτησης στον Πόρο επιβεβαιώνει και πρόσφατη μελέτη του ερευνητικού προγράμματος Respond Project που συντονίζει Παν/μιο της Ουψάλα / Φωτ. Λ.Κ. / respondmigration.com *

Σοβαρά ερωτήματα και ανησυχίες για όσα γίνονται στον Έβρο, και από τις δύο πλευρές των ελληνοτουρκικών συνόρων, θέτει εκτενής συλλογική έρευνα που δημοσίευσαν χθες οι Νew York Times, με μαρτυρίες, δορυφορικές φωτογραφίες, χάρτες, επιτόπιο ρεπορτάζ και ηλεκτρονικά εργαλεία χωρικής ανάλυσης, που σύμφωνα με τους συντάκτες επιβεβαιώνουν την ύπαρξη «μυστικού κέντρου κράτησης μεταναστών» στα σύνορα του Έβρου, κοντά στο χωριό Πόρος.

Επιπλέον αναλύοντας  βίντεο-ντοκουμέντα, κάποια από τα οποία έχουν έχουν ήδη δημοσιευθεί και παίρνοντας συνεντεύξεις από δύο αυτόπτες μάρτυρες,  οι δημοσιογράφοι της εφημερίδας επιβεβαιώνουν την είδηση περί νεκρού 22χρονου Σύρου στα ελληνοτουρκικά σύνορα, από ρίψεις πυροβολισμών, το πρωί της 2ας Μαρτίου, άγνωστο όμως από ποιους. Ο νεκρός, σύμφωνα με τους NYT ονομάζεται Mohammed Yaarub (ως τώρα γραφόταν Μοχάμεντ Αλ Αράμπ) και ήταν Σύρος εργάτης από το Χαλέπι. Πρόκειται για το ίδιο περιστατικό που ερεύνησαν οι Forensic Architecture, συγκρίνοντας οπτικοακουστικό υλικό από διαφορετικά κινητά

Η έρευνα των Νew York Times, καταλήγει στο ίδιο συμπέρασμα με την ομάδα των Forensic Architecture, ότι ο θάνατος του 22χρονου όντως συνέβη την αναφερόμενη ώρα και στο αναφερόμενο σημείο, από εκεί και πέρα οφείλει να γίνει έρευνα για να διαπιστώσει τις ακριβείς συνθήκες και τους υπαίτιους των πυροβολισμών.

Οι δημοσιογράφοι των Νew York Τimes έθεσαν τα πορίσματα της έρευνάς τους υπ' όψιν εκπροσώπων της Ευρωπαϊκής Επιτροπής και πήραν την εξής απάντηση: «Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή, διοικητικό όργανο του (ευρωπαϊκού) μπλοκ είπε ότι «δεν είναι σε θέση να διαψεύσει ούτε να επιβεβαιώσει» τα ευρήματα της εφημερίδας, και ζήτησαν από το ελληνικό σύστημα Δικαιοσύνης να ερευνήσει.

Ειδικά η τελευταία αυτή φράση δικαιώνει απόλυτα όσα υποστήριζε το ρεπορτάζ της «Εφ.Συν.» από τις 5 Μαρτίου, μετά τη διάψευση του κυβερνητικού εκπροσώπου Στέλιου Πέτσα ότι οι ειδήσεις περί νεκρού είναι fake news: «Ωστόσο, η βαρύτητα των καταγγελιών και του περιστατικού απαιτεί σοβαρή και διαφανή έρευνα που θα οδηγήσει σε τεκμηριωμένα συμπεράσματα, προκειμένου να μην αιωρούνται εντυπώσεις και φήμες, πόσο μάλλον που τα στοιχεία που παρουσιάζει η ομάδα των Forensic Architecture επιβεβαιώνουν την αξιοπιστία των πρώτων πληροφοριών. Τέτοια έρευνα δεν έχει διατάξει η κυβέρνηση, σύμφωνα με όσα είναι γνωστά».

Το εμπεριστατωμένο ρεπορτάζ, έκτασης πάνω από 2.000 λέξεις με συνοδευτικό οπτικοακουστικό υλικό, έχει τίτλο «Μας μεταχειρίζονται σαν ζώα: Μέσα στο Μυστικό Κέντρο Κράτησης Μεταναστών της Ελάδας». Το συνυπογράφουν η έμπειρη Ελληνίδα δημοσιογράφος Matina Stevis-Gridneff, ανταποκρίτρια της εφημερίδας στις Βρυξέλλες, ο ανταποκριτής διεθνών θεμάτων και συγγραφέας Patrick Kingsley, που έκαναν επιτόπια έρευνα στον Εβρο και οι εξειδικευμένοι ρεπόρτερ στις Οπτικές Αναλύσεις - Βίντεο και στα γραφικά Haley Willis και Sarah Almukhtar.

Επιπλέον έρευνα έχει γίνει από άλλους 8 δημοσιογράφους - ανταποκριτές, συνολικά από τέσσερις χώρες.  Ο κύριος κορμός της έρευνας αναφέρεται σε κέντρο κράτησης στο ελληνικό χωριό του Πόρου κοντά στα σύνορα με τον Έβρο,  που σύμφωνα με μαρτυρίες, λειτουργεί με εξωθεσμικό - παράτυπο τρόπο και υπό συνθήκες μυστικότητας.

«Το εξωθεσμικό κέντρο είναι μία από τις πολλές τακτικές που χρησιμοποιεί η Ελλάδα για να αποτρέψει την επανάληψη της μεταναστευτικής κρίσης του 2015», γράφει το ρεπορτάζ. Αποκαλεί το κέντρο κράτησης «μαύρο» (black site) δηλαδή κρυφό και μυστικό -  χρησιμοποιώντας κοινή ορολογία με τα διαβόητα μυστικά κέντρα κράτησης των κυβερνητικών υπηρεσιών των ΗΠΑ σε διαφορετικά σημεία του πλανήτη, και επικαλείται επώνυμες αλλά και ανώνυμες μαρτυρίες αξιωματούχων, μεταξύ άλλων και πρώην στελέχους των ελληνικών αρχών.

«Συνδυάζοντας επιτόπιο ρεπορτάζ και χωρική ανάλυση δορυφορικών φωτογραφιών οι Τimes επιβεβαιώνουν την ύπαρξη μυστικού κέντρου κράτησης στη Βορειανατολική Ελλάδα» γράφει το ρεπορτάζ. «O François Crépeau, πρώην ειδικός εισηγητής του ΟΗΕ για τα δικαιώματα των  μεταναστών,  βλέποντας διαγράμματα του κέντρου κράτησης και την περιγραφή των λειτουργιών του είπε ότι είναι ισοδύναμο με «εγχώριο μυστικό κέντρο κράτησης», αφού οι έγκλειστοι κρατούνται κρυφά και χωρίς πρόσβαση σε νομική συνδρομή.

Η βασική μαρτυρία: Το μυστικό κέντρο

Ακολουθεί απόσπασμα από το ρεπορτάζ:

«Όταν οι Τούρκοι αξιωματούχοι φόρτωναν μετανάστες στα Ελληνικά σύνορα στις 28 Φεβρουαρίου, ένας Σύρος Κούρδος, ονόματι Somar al-Hussein,  καθόταν σε ένα από τα πρώτα πούλμαν. Η Τουρκία ήδη έχει περισσότερους πρόσφυγες από κάθε άλλη χώρα, πάνω από 4 εκατομμύρια, κυρίως Σύρους, και φοβάται ότι μπορεί να αναγκαστεί να δεχθεί άλλο ένα εκατομμύριο, μετά την πρόσφατη αναζωπύρωση των συρράξεων στη Βόρεια Συρία. Για να αποσυμφορήσει την πίεση και για να εξαναγκάσει την Ευρώπη να κάνει περισσότερα για να βοηθήσει, εργαλειοποιεί ως όπλα τους πρόσφυγες, όπως τον κ. al Hussein, εξωθώντας τους προς την Ευρώπη.

Ο κ. al-Hussein, εκπαιδευόμενος μηχανικός πληροφορικής, πέρασε τη νύχτα στη βροχή, στις όχθες του Εβρου, που χωρίζει την δυτική Τουρκία από την ανατολική Ελλάδα. Το πρωί της επόμενης μέρας έφτασε την ελληνική ακτή με λαστιχένια βάρκα, γεμάτη με άλλους μετανάστες.

Όμως το ταξίδι του, τέλειωσε μόλις μια ώρα μετά, είπε σε πρόσφατη συνέντευξή του. Αυτός και οι συνταξιδιώτες τους συνελήφθησαν από τους Έλληνες συνοροφύλακες, και οδηγήθηκαν σε κέντρο κράτησης. Ακολουθώντας τη διαδρομή της ομάδας του στο κινητό του τηλέφωνο, κατέληξε ότι ήταν λίγα χιλιόμετρα ανατολικά από το χωριό του Πόρου.

Το κέντρο συνίσταται κυρίως από τρεις αποθήκες με κόκκινη στέγη, πίσω από ένα επαρχιακό δρόμο, που σχηματίζουν Π. Εκατοντάδες άλλοι κρατούμενοι μετανάστες περίμεναν έξω, ενώ ο κ. al-Hussain oδηγήθηκε εντός του κτιρίου, στριμωγμένος με δεκάδες άλλους. Το τηλέφωνό του κατασχέθηκε, για να μην μπορεί να τηλεφωνήσει, και οι εκκλήσεις του να καταθέσει αίτημα ασύλου και να επικοινωνήσει με τον ΟΗΕ αγνοήθηκαν. «Γι'αυτούς είμαστε σαν ζώα», είπε ο κ. Al Hussain αναφερόμενος στους Έλληνες φύλακες.

Μετά από μία νύχτα χωρίς φαγητό ή νερό, την 1η Μαρτίου ο al-Hussein και δεκάδες άλλοι οδηγήθηκαν πίσω στον ποταμό Έβρο, όπου Έλληνες αστυνομική, τους έστειλαν πίσω στην τουρκική πλευρά σε μικρό ταχύπλοο.

Ο κ. al-Hussein ήταν ένας ένας από τους  πολλούς μετανάστες με παρόμοιες μαρτυρίες, εξωθεσμικών κρατήσεων και επαναπροωθήσεων, όμως η δική του διήγηση ήταν η πιο λεπτομερής».

Οι ρεπόρτερ των NyTimes επιβεβαιώνουν με ανάλυση εικόνας την εκτόξευση χημικών από τους Τούρκους αστυνομικούς στα σύνορα, και την υποβοηθούμενη από την τουρκική αστυνομία επιχείρηση μεταναστών να γκρεμίσουν σημείο του φράχτη του Έβρου. Επίσης στο ίδιο ρεπορτάζ υπάρχει και βίντεο και αναφορά στο επεισόδιο βίαιης αναχαίτισης λέμβου με μετανάστες  από το Ελληνικό λιμενικό, κοντά στην Κω στις 2 Μαρτίου. 

* Tην ύπαρξη του κέντρου κράτησης στον Πόρο επιβεβαιώνει και πρόσφατη μελέτη του ερευνητικού προγράμματος Respond Project που συντονίζει το Πανεπιστήμιο της Ουψάλα. Περισσότερα στο www.respondmigration.com.

ΠΗΓΗ: efsyn.gr