Πόσα φλιτζάνια καφέ εγκυμονούν κινδύνους για την υγεία της καρδιάς αυξάνοντας τα επίπεδα της χοληστερόλης; Οι επιστήμονες απαντούν και οι λάτρεις του καφέ δυσανασχετούν

Σε μια καινοτόμο για τα παγκόσμια δεδομένα γονιδιακή μελέτη, ερευνητές από το Πανεπιστήμιο της Νότιας Αυστραλίας βρήκαν ότι η μακροχρόνια και αυξημένη κατανάλωση καφέ –δηλαδή περισσότερες από έξι κούπες την ημέρα- μπορεί να αυξήσει την ποσότητα των λιπιδίων στο αίμα και ως εκ τούτου να εντείνει τον κίνδυνο καρδιαγγειακών παθήσεων.

Το πιο σημαντικό, μάλιστα, είναι ότι ο συσχετισμός αυτός είναι θετικός και εξαρτάται από τη δοσολογία, που σημαίνει ότι όσο περισσότερο καφέ πίνει κάποιος, τόσο μεγαλύτερος είναι και ο κίνδυνος καρδιαγγειακών παθήσεων. Τα αποτελέσματα της μελέτης δημοσιεύθηκαν στο Clinical Nutrition.

Οι επιστήμονες συζητούν εκτενώς τα τελευταία χρόνια σχετικά με τα πλεονεκτήματα και τα μειονεκτήματα του καφέ και έχουν καλύψει αρκετό έδαφος με τα μέχρι τώρα στοιχεία, είναι σημαντικό όμως να κατανοήσουμε απόλυτα τον τρόπο που ένα από τα ροφήματα που καταναλώνονται περισσότερο σε όλο τον κόσμο μπορεί να επηρεάσει την υγεία μας.

Για να καταλήξουν στα συμπεράσματα αυτά, λοιπόν, οι ερευνητές χρησιμοποίησαν δεδομένα από 362.571 συμμετέχοντες στη βρετανική βιοτράπεζα, ηλικίας 37-73 ετών, και πραγματοποίησαν λεπτομερή ανάλυση.

«Στη μελέτη αυτή, εξετάσαμε τους γονιδιακούς και φαινοτυπικούς συσχετισμούς ανάμεσα στην κατανάλωση καφέ και τα προφίλ λιπιδίων πλάσματος –την χοληστερόλη και τα λιπαρά στο αίμα– διαπιστώνοντας αιτιώδη στοιχεία που δείχνουν ότι η τακτική κατανάλωση καφέ συμβάλλει σε ανεπιθύμητο λιπιδικό προφίλ που μπορεί να αυξήσει τον κίνδυνο για την καρδιά», αναφέρει η ερευνήτρια στο πανεπιστήμιο της Νότιας Αυστραλίας και καθηγήτρια Elina Hyppönen και συμπληρώνει:

«Τα υψηλά επίπεδα λιπιδίων στο αίμα είναι γνωστός παράγοντας κινδύνου για καρδιακές παθήσεις και καθώς οι κόκκοι του καφέ περιέχουν μια πολύ ισχυρή ένωση που μπορεί να αυξήσει την χοληστερόλη, την καφεστόλη, ήταν σημαντικό να τα εξετάσουμε συνδυαστικά».

Η καφεστόλη περιέχεται κυρίως στις ποικιλίες καφέ, όπως ο γαλλικός και ο ελληνικός, αλλά και στον εσπρέσο. Αντιθέτως, υπάρχει ελάχιστη ή καθόλου καφεστόλη στον φιλτραρισμένο και τον στιγμιαίο καφέ, επομένως όσον αφορά στην επίδραση στα λιπίδια, αυτή η κατηγορία καφέ θεωρείται καλύτερη.

«Οι επιπτώσεις της μελέτης αυτής πιθανότατα εκτείνονται σε ένα ευρύ φάσμα. Κατά τη γνώμη μου, είναι ιδιαίτερα σημαντικό για τους ανθρώπους που έχουν υψηλή χοληστερόλη ή ανησυχούν για καρδιακές παθήσεις να επιλέγουν προσεκτικά το είδος καφέ που καταναλώνουν», καταλήγει η ειδικός.

πηγη; ygeiamou.gr

Ο Κώστας Νικολάου είναι μέλος της Διοικούσας Επιτροπής ΚΕΠΕΑ/ΓΣΕΕ

Τέρμα στις άδειες μητρότητας για τις εργαζόμενες μητέρες βάζει η επιτροπή Πισσαρίδη, οι οποία ζητά (σελίδα 151) την πλήρη απαλλαγή από τις επιχειρήσεις του μισθολογικού κόστους όλων των αδειών που σχετίζονται με τον τοκετό! Ουσιαστικά δρομολογείται η απαλλαγή των επιχειρήσεων από κάθε ευθύνη και συμμετοχή στο κοινωνικό κράτος με ότι αυτό συνεπάγεται, παραβλέποντας και το γεγονός ότι (από τη μείωση του κοινωνικού κράτους) το δημογραφικό της χώρας βρίσκεται ήδη σε κατακόρυφη πτώση!

Δημογραφικό – κοινωνικό κράτος

Οι επιπτώσεις από τις παρεμβάσεις στο κοινωνικό κράτος (την 10ετια που πέρασε) καταδεικνύονται μέσα από τα στοιχεία της ΕΛΣΤΑΤ που παραθέτουμε και τα οποία είναι εφιαλτικά. Κατά 29% μειωθήκαν οι γεννήσεις στο διάστημα αυτό αλλά και οι θάνατοι αυξήθηκαν κατά 15%! Ενώ οι γεννήσεις έναντι των θανάτων από το (+) 9% που ήταν, μειώθηκαν στο (-) 50%!

Άδειες μητρότητας (τοκετού & λοχείας)

Βάση της ισχύουσας νομοθεσίας, για τις εργαζόμενες έγκυες μητέρας (ιδιωτικού τομέα) προβλέπονται τα εξής:

• Άδεια τοκετού και λοχείας 4 μήνες: Χορηγείται 8 εβδομάδες πριν τον τοκετό και 9 εβδομάδες μετά. Το 50% των αποδοχών καταβάλλεται από τον ΕΦΚΑ ενώ το υπόλοιπο, τα 3/4 από τον ΟΑΕΔ και το 1/4 από την επιχείρηση.

• Άδεια Θηλασμού 3,7 μήνες: Χορηγείται σε ώρες (μειωμένα ωράρια εργασίας) ή σε άδεια, ενώ το κόστος βαραίνει την επιχείρηση.

• Ειδική άδεια μητρότητας 6 μήνες: Με μειωμένες αποδοχές (όσο ο κατώτατος μισθός της ΕΓΣΣΕ) και καταβάλλονται από τον ΟΑΕΔ.

• Γονική Άδεια Ανατροφής 4 μήνες: Άδεια άνευ αποδοχών.

• Επίδομα τοκετού: Όσο τα 30 ημερομίσθια ΕΓΣΣΕ για δαπάνες μαιευτήριο ή νοσοκομείο και καταβάλλεται από τον ΕΦΚΑ.

Το κόστος των αδειών ανά άτομο (βάση του μέσου μισθού (1200Χ16,7% Χ 24,81% = 1.747 ) ανέρχεται στα 19.800 ευρώ. Ενώ το συνολικό κόστος (έστω 55.000 γεννήσεις) είναι περί το 1δις ευρώ ετησίως. Από το ποσό αυτό, το 40% βαραίνει τις επιχειρήσεις* ενώ το υπόλοιπο καταβάλλεται, το 40% από τον ΟΑΕΔ και το 20% (ως επίδομα ασθένειας) από τον ΕΦΚΑ.

* Όσες χρησιμοποιούν γυναίκες μάλιστα και σε αναπαραγωγική ηλικία!!

Υποκρισίες

Προκειμένου να χρυσώσουν το χάπι (η επιτροπή Πισσαρίδη) επικαλείται υπαρκτά προβλήματα των γυναικών όπως: τα χαμηλά ποσοστά απασχόλησης, την ανισότητα ευκαιριών στην αγορά εργασίας, στη υποεκπροσώπησή τους σε υψηλής ποιότητας θέσεις εργασίας… πως, το μισθολογικό χάσμα με τους άνδρες αποτελούν ενδείξεις ότι οι εργοδότες κάνουν διακρίσεις… μιλάει ακόμα για την εξίσωση των αδειών μητρότητας με αυτές του δημόσιο τομέα καθώς και για την έννοια της κοινωνικής ευθύνης των επιχειρήσεων που θα πρέπει να προωθηθεί! Τέλος κομβικό σημείο για τα παραπάνω θεωρεί: το ισχύον σύστημα ουσιαστικά τιμωρεί (επιβάλλει κόστος) στις επιχειρήσεις για την πρόσληψη γυναικών σε αναπαραγωγική ηλικία και η απομάκρυνση του αντικινήτρου αυτού πρέπει να συνιστά προτεραιότητα!!.

Όλα αυτά βέβαια δεν είναι παρά προφάσεις εν αμαρτίαις καθώς με την πρόταση που προωθούν: την απαλλαγή του μισθολογικού κόστους των αδειών από τις επιχειρήσεις και την μεταφορά στο κράτος για να μειωθούν (τάχα) τα αντικίνητρα στην πρόσληψη των γυναικών, φαίνεται και το μέγεθος των υποκρισιών!

Την ίδια στιγμή ζητούν την απαλλαγή και από τα ταμεία τα οποία καλύπτουν το υπόλοιπο 60% των αδειών μητρότητας όπως: του κλάδου υγείας ζητούν μείωση των ασφαλιστικών εισφορών (κατά 50%) ενώ για τον ΟΑΕΔ οι εργοδοτικές εισφορές (έργο Βρούτση 2014 & 2020) έχουν ήδη μειωθεί κατά 80%! Από 7,32% που ίσχυε μειωθήκαν στο 1,41%!

Κατάργηση των αδειών μητρότητας

Είναι προφανές, ότι οι εισηγήσεις της επιτροπής, οδηγούν σε πλήρη κατάργηση των αδειών μητρότητας, οι οποίες πλέον τίθενται στον «αέρα», φέρουν νέες αλυσιδωτές εκρήξεις στα προβλήματα των γυναικών που θα οξυνθούν ακόμα περισσότερο, αλλά και αρνητικές επιδράσεις τόσο στο οικογενειακό περιβάλλον όσο και στο δημογραφικό πρόβλημα της χώρας!

Νέα ρύθμιση που απαιτείται

Με τις επισημάνσεις ότι: (α) οι άδειες μητρότητας σχετίζονται άμεσα με το δημογραφικό της χώρας (β) οι παροχές μητρότητας είναι ανεπαρκείς (γ) στον ιδιωτικό τομέα οι άδειες είναι κατά 50% χαμηλότερες από αυτές του δημοσίου τομέα (δ) η ανεπάρκεια του συστήματος παροχών γεννά διακρίσεις σε βάρος της σταδιοδρομίας των γυναικών (ε) το ισχύον σύστημα τελικά είναι και άδικο καθόσον τα κόστη σωρεύονται μόνο τις επιχειρήσεις εκείνες που χρησιμοποιούν γυναίκες, δημιουργεί αθέμιτους ανταγωνισμούς, γίνεται αντικίνητρο στην πρόσληψη γυναικών σε αναπαραγωγική ηλικία.

Ίδρυση Ταμείου Μητρότητας & Φροντίδας Παιδιού

Με βάση των παραπάνω απαιτείται και προτείνεται: η ίδρυση ενός (πλουσιοπάροχου) Ταμείου Μητρότητας & Φροντίδας Παιδιού (κλάδος του ΕΦΚΑ) με σκοπό την πλήρη κάλυψη όλων των δαπανών του τοκετού και της παιδικής φροντίδας. Τα έσοδα θα προέρχονται από ασφαλιστικές εισφορές σε αναλογία 4/9 των εργοδοτών 3/9 του κράτους 2/9 των ασφαλισμένων (κατά τα πρότυπα του ΙΚΑ) καθώς και των προβλεπόμενων πόρων του ΟΑΕΔ & ΕΟΠΥ. Το ταμείο θα καλύπτει όλα τα βάρη έως την προσχολική ηλικία και θα καταβάλει: όλα τα έξοδα τοκετού, το αντίτιμο των άδειών τοκετού & λοχείας, τουλάχιστο για ένα (1) έτος, της άδειας φροντίδας παιδιού (3 ώρες) ημερησίως για τα επόμενα 3 έτη (εναλλακτικά χορηγείται και στο σύζυγο) καθώς και το αντίτιμο του βρεφονηπιακού & παιδικού σταθμού κλπ.

Θα είναι μια αρχή. Εξάλλου η κατάργηση της πρόωρης συνταξιοδότησης (5 έως 10 έτη) των μητέρων με ανήλικο τέκνο, έγινε προκειμένου να ενισχυθούν οι άδειες μητρότητας & φροντίδας παιδιού, όμως έμεινε στα χαρτιά!!

Οψόμεθα….

πηγη:  ergasianet.gr

Ανθρώπινο χέρι πίσω από τη λογοκρισία, αποκαλύπτει συνεργάτης του Facebook

Επιστολή της Ματίνας Παπαχριστούδη, εκπροσώπου της Πρωτοβουλίας για την Ανατροπή προς το ΔΣ της ΕΣΗΕΑ

Αθήνα 2 Μαρτίου 2021

Προς ΔΣ ΕΣΗΕΑ
Συνάδελφοι,

Θεωρώ αυτονόητο πως σήμερα ημέρα συνεδρίασης του ΔΣ του σωματείου μας, πρώτο και κύριο θέμα θα είναι το πως θα καταθέσουμε την έντονη διαμαρτυρία μας για την ολοένα και αυξανόμενη λογοκρισία δημοσιεύσεων στην πλατφόρμα του facebook. Σταγόνα που ξεχειλίζει το ποτήρι για τους δημοσιογράφους είναι η χθεσινοβραδινή ενέργεια να κατέβουν εντός μιας ώρας (!) οι φωτογραφίες που ανέβασε ο συνάδελφος μας Μάριος Λώλος, πρώην πρόεδρος της ΕΦΕ από την κάλυψη της διαδήλωσης υπέρ των αιτημάτων του Δημήτρη Κουφοντίνα. Παρ’ ότι δεν ανέφερε το όνομα του Δ. Κουφοντίνα, κατέβηκε ο λογαριασμός του και ο ίδιος “τιμωρήθηκε” με 60ήμερο αποκλεισμό από την πλατφόρμα. Έχουν ήδη κατέβει λογαριασμοί-σελίδες εναλλακτικών μέσων και ιστοσελίδων, προσωπικοί λογαριασμοί δικηγόρων, αναρτήσεις δεκάδων συναδέλφων μας δημοσιογράφων.

Από τα ρεπορτάζ προκύπτει πως τους λογαριασμούς-αναρτήσεις δεν ρίχνει κάποιο boots ή αλγόριθμος αλλά υπάρχει εμφανές το “μακρύ χέρι” λογοκριτή, μια αφανή εταιρεία που έλαβε πρόσβαση στον έλεγχο δημοσιότητας. Είναι φανερό πως η κρατική λογοκρισία παραχωρήθηκε σε …ιδιωτική πρωτοβουλία, ιδιωτικοποιήθηκε απελευθερωμένη από τα “δεσμά” της λογοδοσίας και του δημόσιου ελέγχου.

Θεωρώ αυτονόητο πως σε αυτή την επίθεση στον πυρήνα της ελευθερίας του Τύπου σήμερα κιόλας θα καταλήξουμε σε έντονη διαμαρτυρία προς την κυβέρνηση και τα αρμόδια όργανα της. Ως δημοσιογράφοι θα θέσουμε ερωτήματα απαιτώντας να λάβουμε απαντήσεις:

– Ποια είναι η εταιρεία και ποιος της ανέθεσε το ελεύθερο να λογοκρίνει οτιδήποτε είναι αντίθετο με το κυρίαρχο κυβερνητικό αφήγημα;

– Υπάρχει σύμβαση συνεργασίας και με ποιο ακριβώς αρμόδιο υπουργείο;

– Μέχρι ποιο ακριβώς σημείο έχει τη δυνατότητα να ελέγχει τα γραπτά, τις απόψεις, τα ρεπορτάζ, τις φωτογραφίες;

Θεωρώ αυτονόητο πως θα καταλήξουμε σε διάβημα έντονης διαμαρτυρίας τόσο στην Προεδρία της κυβέρνησης που όπως γνωρίζουμε έχει τον έλεγχο -εποπτεία όλων των ΜΜΕ και των δημοσιογράφων. Και θα αποστείλουμε επίσης διάβημα διαμαρτυρίας στην πλατφόρμα του facebook ζητώντας επίσης εξηγήσεις. Ποιες είναι οι εταιρείες με τις οποίες συνεργάζεται και υπέγραψε συνεργασία για τον έλεγχο των αναρτήσεων; Είναι μόνο τα Ellinika Hoaxes ή υπάρχουν κι άλλες αναθέσεις;

Ματίνα Παπαχριστούδη, εκπρόσωπος της Πρωτοβουλίας για την Ανατροπή

Πηγή: pandiera.gr

Ανθρώπινο χέρι πίσω από τη λογοκρισία, αποκαλύπτει συνεργάτης του Facebook

Ανθρώπινο χέρι βρίσκεται πίσω από τις διαγραφές αναρτήσεων και τις ποινές λογαριασμών στο Facebook που σχολίαζαν την υπόθεση Κουφοντίνα, όπως επιβεβαιώνει με ανάρτησή του ο Δημήτρης Αλικάκος, αρχισυντάκτης των «Ελληνικών Hoaxes» που έχουν σύμβαση εργασίας με τη Facebook για τον εντοπισμό fake news από Έλληνες χρήστες.

Ο Δ. Αλικάκος μιλά για «παραβίαση των όρων της κοινότητας στο όνομα των… όρων της κοινότητας, από κάποιους που πληρώνονται για να εφαρμόζουν τους όρους της κοινότητας», δίνοντας ως παράδειγμα μία ανάρτηση του καθηγητή Κοινωνικής Ιστορίας στο Πανεπιστήμιο Θεσσαλίας, Πολυμέρη Βόγλη. Όπως λέει ο Δ. Αλικάκος, η συγκεκριμένη ανάρτηση «δεν παραβιάζει κανέναν Όρο», για να συμπληρώσει στο τέλος της ανάρτησης πως «το Facebook τα έχει κάνει μπάχαλο».

Ολόκληρη η ανάρτηση του Δ. Αλικάκου:

«Κάποιοι που έχουν ταχθεί να εφαρμόζουν τους “Όρους της Κοινότητας” (εν προκειμένω -βλ φωτο- αυτούς περί “επικίνδυνων ατόμων και επικίνδυνων οργανώσεων” https://www.facebook.com/…/dangerous_individuals…)

Α. είτε αγνοούν τους Όρους της Κοινότητας

Β. είτε δεν μπορούν να κάνουν τη διάκριση ανάμεσα στο «στηρίζω τρομοκράτες και τρομοκρατικές πράξεις» και στο «στηρίζω το αίτημα (δίκαιο ή άδικο) ενός φυλακισμένου τρομοκράτη – απεργού πείνας».

Ορθώς το FB έχει θεσπίσει αυστηρούς κανόνες αναφορικά με την επιδοκιμασία της βίας και της τρομοκρατίας, καθώς και κατά ατόμων που εξυμνούν τέτοιες ενέργειες.

Ωστόσο.

Η συγκεκριμένη ανάρτηση (δεν γνωρίζω τον αναρτήσαντα, δεν είναι καν “φίλος”) είναι τόσο καλογραμμένη και σαφής, άσχετα αν διαφωνεί κανείς με την ουσία, που δεν επιδέχεται παρερμηνεία. Δεν παραβιάζει κανέναν Όρο.

Ως εκ τούτου, η ποινή είναι άδικη και αντικανονική (και δυστυχώς δεν είναι η μόνη ανάρτηση που άδικα της επιβάλλεται ποινή).

Άρα εδώ έχουμε να κάνουμε με παραβίαση των όρων της κοινότητας στο όνομα των… όρων της κοινότητας, από κάποιους που πληρώνονται για να εφαρμόζουν τους όρους της κοινότητας.

Με βάση τα παραπάνω, απλά και ξεκάθαρα:

Το Facebook τα έχει κάνει μπάχαλο.

(Αυτά από κάποιον συνεργάτη της εταιρίας Facebook. Αλλά φιλτάτη η αλήθεια)»

Πηγή: info-war.gr

Σχετική ανάρτηση | Ένωση Φωτορεπόρτερ: «Εμείς το λέμε λογοκρισία» από το facebook | Και απόπειρες λογοκρισίας στη σελίδα ThePressProject

πηγη:  ergasianet.gr

Γράφει ο Γεράσιμος Αραβανής.

Η πολιτική ως ιδιαίτερη μορφή κοινωνικής δραστηριότητας σχετίζεται με την εμφάνιση των τάξεων και τη δημιουργία των ταξικών κοινωνιών και θα υπάρχει όσο υπάρχουν οι τάξεις.

Πεδίο της πολιτικής δράσης είναι οι σχέσεις μεταξύ των τάξεων και των κοινωνικών στρωμάτων,  οι σχέσεις μεταξύ των Εθνών και των μειονοτήτων και άλλων κοινωνικών ομάδων. Στον πυρήνα αυτής της δραστηριότητας είναι το ίδιο το κράτος,  η κατάκτηση, η διατήρηση και η αξιοποίηση της κρατικής εξουσίας.  Κάθε κοινωνικό πρόβλημα, έλεγε ο Μαρξ,  αποκτά πολιτικό χαρακτήρα αν η λύση του άμεσα ή έμμεσα συνδέεται με ταξικά συμφέροντα, με  το πρόβλημα της εξουσίας.

Τα ιδιαίτερα συμφέροντα  της κάθε τάξη ή κάποιο κοινωνικό στρώμα τα προωθεί μέσω πολιτικών σχηματισμών,  πολιτικών κομμάτων πού συνενώνουν τους πιο δραστήριους εκπροσώπους της και αποτελούν την ανώτερη μορφή ταξικής οργάνωσης. Η οριοθέτηση των πολιτικών κομμάτων σε αντιστοιχία με τη διάταξη των βασικών ταξικών δυνάμεων της κοινωνίας επιτυγχάνεται μόνο στις συνθήκες του ώριμου καπιταλισμού.

Η αστική πολιτική και τα αστικά κόμματα έχουν ως βασικό καθήκον τους την ομαλή λειτουργία και αναπαραγωγή του καπιταλιστικού συστήματος, τη λειτουργία των θεσμών του και την ενότητα της αστικής τάξης, τη διασφάλιση σε τελική ανάλυση της αστικής εξουσίας.

Η εργατική τάξη προκειμένου να υλοποιηθούν οι στόχοι της άμεσοι και μελλοντικοί, δηλαδή  η σοσιαλιστική κοινωνία, οργανώνεται σε αυτόνομο πολιτικό κόμμα που αποτελεί το πιο αποφασιστικό τμήμα μεταξύ των υπολοίπων κομμάτων που εκφράζουν εργατικά συμφέροντα, στο ‘‘κόμμα που κινεί τα πάντα προς τα μπρος’’. Το κομμουνιστικό κόμμα στους αγώνες προβάλλει και προωθεί τα συμφέροντα που είναι κοινά για ολόκληρη την εργατική τάξη και συνάμα τη συγκρότηση των εργατών σε τάξη ικανή να ανατρέψει την αστική τάξη και να κατακτήσει την πολιτική εξουσία. Αυτά αναφέρει  το Κομμουνιστικό Μανιφέστο.

Όταν στην εποχή του ιμπεριαλισμού η σοσιαλιστική επανάσταση έγινε άμεσο καθήκον από ιστορική άποψη, ο Λένιν διατύπωσε την αναγκαιότητα δημιουργίας εργατικών κομμάτων νέου τύπου που τα περιέγραψε πολύ συγκεκριμένα. Σκέφτονται και δρουν με βάση τη μαρξιστική θεωρία, έχουν σταθερό μέτωπο στην αστική ιδεολογία και τον αναθεωρητισμό, έχουν στην πρώτη γραμμή τον προλεταριακό διεθνισμό και τον αγώνα εναντίον του εθνικισμού, συγκροτούνται και λειτουργούν με βάση την αρχή του δημοκρατικού συγκεντρωτισμού, είναι οργανικό τμήμα της εργατικής τάξης, η πρωτοπορία της.

Ο πολιτικός αγώνας της εργατικής τάξης και του Κομμουνιστικού Κόμματος έχει ως στόχο την υπεράσπιση των συμφερόντων των εργαζομένων απέναντι στους επιχειρηματίες και το κράτος και παράλληλα κατευθύνεται σε ένα ορισμένο στόχο, την ανατροπή της αστικής τάξης και την οικοδόμηση του σοσιαλισμού, την υπεράσπιση, δηλαδή, των ζωτικών συμφερόντων των εργαζομένων και τις προϋποθέσεις για την επαναστατική ανατροπή. Όπως έγραψε ο Εργατικός Αγώνας σε προηγούμενο άρθρο του αναλυτικά για το θέμα, η εργατική πολιτική περιλαμβάνει τη στρατηγική και την τακτική την οποία υπηρετεί και στην οποία υποτάσσεται.

Μία συνεπής και αποτελεσματική πολιτική πρέπει να περιλαμβάνει και τις δύο πλευρές στην αρμονική διασύνδεση τους. Η δράση για τα άμεσα προβλήματα των εργαζομένων πρέπει να είναι συνδεδεμένη με το στρατηγικό στόχο και αυτό να εκφράζεται στην πράξη και  στο πρόγραμμα του Κομμουνιστικού Κόμματος.

Αυτό οδηγεί στην οικοδόμηση πολιτικών κομμάτων γενικά,  κυρίως όμως των κομμουνιστικών ‘’από τα πάνω’’ και όχι “από τα κάτω”, μέσω δηλαδή μιας πλατιάς πρωτοβουλίας πολιτών που ξεδιπλώνεται μέσα στο λαό και ως τέτοια το πεδίο της είναι τα άμεσα προβλήματα. Τα κομμουνιστικά κόμματα ιδρύθηκαν με πρωτοβουλία μιας ομάδας πρωτοπόρων της εργατικής τάξης με ένα ολοκληρωμένο πρόγραμμα που πρωτίστως αποτυπώνει το σκοπό για τον οποίο δημιουργήθηκαν και τα μέσα για την επίτευξη του. Τα υπόλοιπα, παρότι εντελώς αναγκαία,  είναι δευτερεύουσας σημασίας και έρχονται στη συνέχεια.

Μέσω μιας τέτοιας διαδικασίας ιδρύονται και τα αστικά ή μικροαστικά κόμματα.  Η Νέα Δημοκρατία ιδρύθηκε το 1974 από μία εύρυθμη ομάδα αστών πολιτικών ως κόμμα της αστικής τάξης με ένα ολοκληρωμένο πρόγραμμα που αντιστοιχούσε στις ανάγκες της αστικής τάξης εκείνη την περίοδο.

Όσο αφορά τις συνεργασίες μεταξύ πολιτικών κομμάτων που εκφράζουν την εργατική τάξη ή τμήματα της διακρίνουμε κατ’ αρχήν ολοκληρωμένες, στρατηγικές συμφωνίες που φτάνουν ως τη συμφωνία για τον τελικό σκοπό και τα μέσα επίτευξης του. Υπάρχουν όμως και οι συνεργασίες μερικού χαρακτήρα με ένα πιο περιορισμένο πλαίσιο και πιο άμεσο στόχο πάνω στον οποίον είναι δυνατόν να συμπέσουν οι δυνάμεις που τις συγκροτούν, αφού για στρατηγική συμφωνία δεν μπορούσε να γίνει λόγος λόγω των πολιτικών αποκλίσεων τους. Παραδείγματα τέτοιων συμμαχιών είναι τα μέτωπα εναντίον του φασισμού,  μέτωπα για την εθνική ανεξαρτησία, εθνικοαπελευθερωτικά μέτωπα, που κοινό στοιχείο τους είναι ότι κινητοποιούν όχι μόνο την εργατική τάξη, αλλά και μικροαστικές δυνάμεις και τμήματα αστικά ακόμη, είναι επίσης το ενιαίο μέτωπο της εργατικής τάξης που πρότεινε η Κομιντέρν μεταξύ δυνάμεων που εξέφραζαν τα συμφέροντα της εργατικής τάξης ή τμημάτων της πάνω σε ένα πλαίσιο άμεσων στόχων και βαθύτερη επιδίωξη εκ μέρους των κομμουνιστών την αλλαγή του συσχετισμού εντός της εργατικής τάξης.

Τη δεκαετία του 2000  και ύστερα στην Ελλάδα είχαμε το φαινόμενο της δημιουργίας υβριδικών, όπου ονομάστηκαν, κομμάτων πολύ διαφορετικών από τα συνήθη σε συνθήκες μεγάλης ρευστότητας του πολιτικού τοπίου λόγω κρίσης της αστικής πολιτικής και του πολιτικού συστήματος ή κάτω από την ανάγκη διάσπαρτες μικρού μεγέθους πολιτικές οργανώσεις και ανένταχτοι αγωνιστές να μπορέσουν να δράσουν αποτελεσματικά. Χαρακτηριστική περίπτωση είναι ο ΣΥΡΙΖΑ που δημιουργήθηκε ως κόμμα - μέτωπο που  οι δυνάμεις που το συγκρότησαν είχαν σημαντικές αποκλίσεις και επιδιώξεις μεταξύ τους. Δεν συγκροτήθηκε ως μέτωπο αυτοτελών πολιτικών οργανώσεων με βάση πολιτική συμφωνία ούτε όμως και ως ενιαίο κόμμα με κοινά αποδεκτό πρόγραμμα και κανόνες λειτουργίας που θα δέσμευαν όλους. Διαμορφώθηκε ένα πολιτικό πρόγραμμα γενικόλογο,  γενικά αριστερό ρεφορμιστικό, ώστε να τους καλύπτει όλους και παράλληλα καθένας να έχει μία ορισμένη ελευθερία κινήσεων και κυρίως η ηγεσία του.

Θεωρητικά θα μπορούσε να λειτουργήσει αποτελεσματικά κάτω όμως από προϋποθέσεις που ελάχιστη πιθανότητα είχαν να υπάρξουν. Παραδείγματος χάριν απόλυτη ισοτιμία όλων των συνιστωσών του και των μεμονωμένων αγωνιστών. Είναι γνωστή η εξέλιξη του. Σταδιακά κυριάρχησε η ηγετική και πλειοψηφούσα ομάδα πού στη φάση των μνημονίων επεδίωξε να γίνει ο δεύτερος πόλος του δικομματισμού και να διαχειριστεί την κρατική εξουσία.

Στις συνθήκες αυτές η ισότιμη συνεργασία μεταξύ οργανώσεων και δυνάμεων με μεγάλες πολιτικές διαφορές και όσο αφορά το μέγεθός τους είναι ιδιαίτερα δύσκολη έως εντελώς ακατόρθωτη,  επικρατεί ο ισχυρός και εκπαραθυρώνει όσους δεν υποταχθούν.

 Παρά τις σημαντικές διαφορές παρόμοια πορεία είχαν η ΛΑΕ και η ΑΝΤΑΡΣΥΑ.

Ως συμπέρασμα προκύπτει ότι η συνύπαρξη κομμουνιστικών δυνάμεων εντός του ιδίου πολιτικού σχήματος με δυνάμεις ρεφορμιστικές ή με δυνάμεις που έχουν σημαντικές πολιτικές και στρατηγικές αποκλίσεις δεν έχει προοπτική και το σύνηθες είναι η περιθωριοποίηση των κομμουνιστικών δυνάμεων.

Ευρύτερα μέτωπα που συσπειρώνουν δυνάμεις με σημαντικές ιδεολογικές, στρατηγικές  και κατ’ επέκταση πολιτικές αποκλίσεις μόνο πάνω σε σαφή πολιτική συμφωνία, σε σαφείς αρχές λειτουργίας, για ορισμένο χρόνο και με εντελώς ισότιμες σχέσεις μπορεί να αποδώσει.

 Οι πολιτικές οργανώσεις που συγκροτούν το Συντονισμό Κομμουνιστικών Δυνάμεων έχουν να επιλύσουν ένα παρόμοιο πρόβλημα. Λειτουργούν στη βάση ενός πολιτικού πλαισίου που σε γενικές γραμμές ανταποκρίνεται στις ανάγκες της δράσης πάνω στα επείγοντα λαϊκά προβλήματα. Το πρόγραμμα αυτό μπορεί να συνδέσει το Συντονισμό με ευρύτερα λαϊκά τμήματα που πλήττονται από την πανδημία, την οικονομική κρίση που την οξύνει η κυβερνητική  πολιτική και τις τεράστιες επιπτώσεις σε όλα τα τμήματα του λαού, τους εργατοϋπάλληλους, του επαγγελματίες, τη νεολαία κλπ. Ταυτόχρονα το πλαίσιο αυτό περιλαμβάνει πολιτικά αιτήματα που είναι εφικτά από τη σκοπιά των οικονομικών δυνατοτήτων της χώρας, γίνονται και μπορούν να γίνουν ευρύτερα αποδεκτά από τους εργαζόμενους αφού η ικανοποίηση αυτών των αιτημάτων είναι προϋπόθεση για να αντιμετωπιστούν τα λαϊκά προβλήματα, αντιστρατεύονται όμως την αστική πολιτική και δεν γίνονται αποδεκτά από την κυβέρνηση και την Ε Ε.  Μεταξύ αυτών είναι η μείωση του χρόνου εργασίας χωρίς μείωση των αποδοχών των εργαζομένων με παράλληλη κατάργηση των ελαστικών σχέσεων απασχόλησης που σταδιακά θα τείνει στην κατάκτηση  της 30ωρης εβδομαδιαίας απασχόλησης, η κατάργηση όλων των μνημονιακών δεσμεύσεων και των δημοσιονομικών περιορισμών, η διαγραφή του δημόσιου χρέους που εκτινάχθηκε σε πρωτοφανή επίπεδα και η διαγραφή του ιδιωτικού χρέους των νοικοκυριών και των μικρών επιχειρήσεων, η απειθαρχία απέναντι στην ευρωζώνη και την Ευρωπαϊκή Ένωση με στόχο την αποδέσμευση της χώρας, σύγχρονο δημόσιο σύστημα υγείας για όλο το λαό, δημόσια δωρεάν παιδεία για όλα τα παιδιά και άλλα

Τα παραπάνω αποτελούν βάση για την άμεση παρέμβαση του Συντονισμού, αρκεί ο Συντονισμός να λειτουργήσει, να δράσει μέσα στην κοινωνία και να συνδεθεί με τους εργαζόμενους, να υπάρξει ως πολιτική οντότητα σε κάθε περιοχή της χώρας.   

Σε αυτή τη βάση μπορεί να προχωρήσει ο Συντονισμός για ένα ορισμένο χρονικό διάστημα. Η ουσιαστική όμως ενδυνάμωση του και η πλατύτερη απήχηση του στους εργαζόμενους έχει ως προϋπόθεση ολοκληρωμένες και πειστικές απαντήσεις. Πώς θα υλοποιηθούν όλα αυτά, με ποια τακτική, ποιες συμμαχίες και σε ποιες συνθήκες, τι ακριβώς είναι αυτό που επιδιώκει να δημιουργήσει; Απαιτείται δηλαδή ένα ολοκληρωμένο καλά επεξεργασμένο πολιτικό πρόγραμμα που θα έχει τον εργαζόμενο στο επίκεντρο του και  η δράση θα  κατευθύνεται στη ριζική αλλαγή της κοινωνίας. Τότε μόνο η δράση για τα άμεσα συνδέεται και εντάσσεται στις γενικότερες επιδιώξεις του, στην πάλη για το σοσιαλισμό, ειδάλλως ο κίνδυνος διολίσθησης και αποτυχίας είναι παρόν.

Είναι αναγκαία η συγκρότηση Κομμουνιστικού Κόμματος και όχι γενικά εργατικού η αριστερού κόμματος. Αυτό απαιτεί συμφωνία πάνω στα μεγάλα θεωρητικά και στρατηγικά ζητήματα στο χαρακτήρα της εποχής μας, στην κατεύθυνση της καθημερινής δράσης, στο χαρακτήρα της επανάστασης στην Ελλάδα, στο πρόβλημα των κοινωνικών και πολιτικών συμμαχιών και στο σοσιαλισμό που επιδιώκουμε, τον ίδιο το χαρακτήρα του κόμματος. Αυτό είναι και το δύσκολο.

Σ΄ αυτή τη λογική πρέπει να αντιμετωπισθούν  οι συνεργασίες με διάφορες οργανώσεις σήμερα. Δεν αρκεί η γενική συμφωνία πάνω σ’ ένα πλαίσιο στόχων αλλά και οι αντιλήψεις για τις μορφές πάλης, την τακτική, οι γενικότερες επιδιώξεις. Η συνεργασία με όσο το δυνατόν  περισσότερες οργανώσεις  και συλλογικότητες δεν σημαίνει  προσθήκη δυνάμεων και δυνατοτήτων, δεν πρόκειται για απλή πρόσθεση συνηθέστατα είναι διαίρεση και με αρνητικά αποτελέσματα.

Αυτές είναι ορισμένες σκέψεις πάνω στα άμεσα προβλήματα που έχουμε μπροστά μας.

πηγη: ergatikosagwnas.gr