Στα πλαίσια της πανευρωπαϊκής καμπάνιας UnBlockCuba 2022, εν όψει της ετήσιας Γενικής Συνέλευσης των Ηνωμένων Εθνών με θέμα την ανάγκη τερματισμού του εμπορικού, οικονομικού και χρηματοπιστωτικού αποκλεισμού που έχουν επιβάλει οι Ηνωμένες Πολιτείες κατά της Κούβας, ο Πολιτιστικός Σύλλογος «Χοσέ Μαρτί» - Αλληλεγγύη στην Κούβα διοργανώνει εκδήλωση στο προαύλιο του Συνδέσμου Φυλακισθέντων και Εξορισθέντων Αντιστασιακών, το Σάββατο 10 Σεπτέμβρη στις 7 μμ. με ομιλητή τον Πρέσβη της Κούβας Αραμίς Φουέντε Ερνάντες. Ο Βαγγέλης Γονατάς, μέλος του συλλόγου, μιλάει στον Παναγιώτη Παπαδομανωλάκη, στο TPP, για την αλληλεγγύη στο νησί, ενώ η βορειοαμερικανική κυβέρνηση ανανεώνει το εμπάργκο.

του Παναγιώτη Παπαδομανωλάκη

«Η εκδήλωση αλληλεγγύης του Πολιτιστικού Συλλόγου Χοσέ Μαρτί το Σάββατο 10 Σεπτεμβρίου στις 7 μ.μ στο προαύλιο του ΣΦΕΑ γίνεται στα πλαίσια της πανευρωπαϊκής καμπάνιας #UnBlockCuba και της αντίστοιχης διεθνούς καμπάνιας που ζητά τον τερματισμό του αποκλεισμού (εμπάργκο) που έχουν επιβάλλει οι ΗΠΑ στην Κούβα εδώ και έξι δεκαετίες» αναφέρει ο Β. Γονατάς, εξηγώντας πως «η καμπάνια αυτή κορυφώνεται κάθε χρόνο τέτοια εποχή που πραγματοποιείται η ετήσια Γενική Συνέλευση του ΟΗΕ, μέσω της οποίας η διεθνής κοινότητα σχεδόν ομόφωνα ζητά τον τερματισμό του αποκλεισμού». Ενδεικτικά, κατά την περσινή ψηφοφορία, από τις 193 χώρες μέλη των Ηνωμένων Εθνών, οι 184 χώρες ψήφισαν υπέρ της καταδίκης του αποκλεισμού, ενώ απείχαν η Βραζιλία, η Κολομβία και η Ουκρανία. Υπέρ του αποκλεισμού ψήφισαν μόνο οι Ηνωμένες Πολιτείες και το Ισραήλ.

Ο ίδιος επισημαίνει ότι «αυτή η χρονιά, οι ΗΠΑ εξακολουθούν να διατηρούν τη σκλήρυνση του αποκλεισμού που εφάρμοσε η προηγούμενη κυβέρνηση του Ντόναλντ Τραμπ- ακόμα και σε συνθήκες πανδημίας- προκαλώντας σοβαρότατα προβλήματα και στερήσεις στο λαό της Κούβας». Ως αποτέλεσμα, η Κούβα βρέθηκε να έχει δικά της εμβόλια, αλλά όχι σύριγγες, καθώς η ελβετική εταιρεία που προμήθευε την Κούβα με ιατροφαρμακευτικά είδη εξαγοράστηκε κατά την περιόδο διακυβέρνησης Τραμπ από μια με έδρα τις ΗΠΑ, με αποτέλεσμα να σταματήσει να προμηθεύει το νησί. Για αυτούς τους λόγους, το TPP είχε αναδείξει την Πανευρωπαϊκή καμπάνια αλληλεγγύης «ΣΥΡΙΓΓΕΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΟΥΒΑ» της πρωτοβουλίας MediCuba, συμβάλλοντας στην υποστήριξη του Νησιού της Επανάστασης.

Μάλιστα, η κυβέρνηση Μπάιντεν ανανέωσε το Σάββατο το νόμο Trading with the Enemy Act («Νόμος του Εμπορίου με τον Εχθρό»), ένα νόμο του 1917 που διατηρεί το οικονομικό αποκλεισμό του νησιού, με τον Κουβανό πρόεδρο Μιγκέλ Ντίαζ-Κανέλ να απαντά πως «το έγκλημα έχει διαρκέσει πολύ καιρό, αλλά η Κουβανική Επανάσταση θα επιβιώσει». Στο ίδιο πνεύμα, ο υπουργός Εξωτερικών της Κούβας, Μπρούνο Ροντρίγκες, είπε ότι «ο Μπάιντεν γίνεται ο 12ος πρόεδρος των Ηνωμένων Πολιτειών που επικυρώνει το πλαίσιο που υποστηρίζει την πολιτική κατάχρησης κατά της Κούβας και του λαού της», η οποία «απορρίπτεται σχεδόν από όλα τα κράτη μέλη της διεθνούς κοινότητας».

Τα παραπάνω, ενώ «η τελευταία πυρκαγιά που ξέσπασε στις πετρελαϊκές εγκαταστάσεις του νησιού έκαναν ακόμα πιο δύσκολη της τροφοδοσία με καύσιμα και την παραγωγή ηλεκτρικής ενέργειας στο νησί», όπως εξηγεί ο Β. Γονατάς. Συγκεκριμένα, η πυρκαγιά, που προκλήθηκε από κεραυνό, ξέσπασε στις 5 Αυγούστου στις πετρελαϊκές εγκαταστάσεις του Ματάνσας, που είναι οι μεγαλύτερες της χώρας, σε απόσταση 100 χιλιομέτρων ανατολικά της Αβάνα, με αποτέλεσμα να καούν τέσσερεις δεξαμενές χωρητικότητας μέχρι και 52 εκατομμυρίων λίτρων αργού πετρελαίου ή μαζούτ, από τις συνολικά οκτώ. Μάλιστα, προσωπικότητες από όλο το κόσμο έστειλαν επιστολή στον πρόεδρο Τζο Μπάιντεν, ζητώντας του να τερματίσει τον οικονομικό αποκλεισμό της Κούβας, ενώ μαίνεται η πυρκαγιά.  Καθώς το νησί της Επανάστασης αντιμετωπίζει παρατεταμένες διακοπές ρεύματος μετά την πυρκαγιά στις πετρελαϊκές εγκαταστάσεις, διαφόρων μορφών ανθρωπιστική βοήθεια έχει σταλεί από Ρωσία, Βενεζουέλα, Μεξικό, Αργεντική και Κίνα, ενώ λαϊκές οργανώσεις σε όλο τον κόσμο καλούν τη συλλογική Δύση να σταματήσει τον αποκλεισμό.

Στο παραπάνω πλαίσιο, οι φίλοι της Κούβας σε όλο τον κόσμο κορυφώνουν τη διεθνιστική αλληλεγγύη, με το Κουβανικό Ινστιτούτο Φιλίας με τους Λαούς (ICAP) να διοργανώνει δραστηριότητες για την υποστήριξη της ειρήνης και την καταπολέμηση του αποκλεισμού των ΗΠΑ. Στα τέλη Αυγούστου, στο Ανατολικό Χάρλεμ των Ηνωμένων Πολιτειών, διαδηλωτές απαίτησαν από τη βορειοαμερικανική κυβέρνηση να άρει τον αποκλεισμό κατά της Κούβας, ενώ κατήγγειλαν τις πρόσφατες παρενοχλήσεις του FBI, καθώς ανέκρινε περισσότερα από 35 άτομα στην αποικία των ΗΠΑ στο Πουέρτο Ρίκο, τα οποία ήταν μέρος μιας πρόσφατης μπριγάδας αλληλεγγύης στην Κούβα. 

«Το κίνημα αλληλεγγύης με την Κούβα, εκτός από τις ενημερωτικές και τις δράσεις καταγγελίας του αποκλεισμού, συνεχίζει και φέτος τις δράσεις πρακτικής αλληλεγγύης. Ο Ελληνοκουβανικός Σύνδεσμος Καλαμάτας κατάφερε να στείλει ένα κοντέινερ με υλικά στο νησί και παράλληλα συγκεντρώνονται χρήματα για αγορά και αποστολή ιατρικού υλικού. Η Κούβα δεν ήταν και δεν θα είναι ποτέ μόνη», καταλήγει ο Β. Γονατάς.

πηγη: thepressproject.gr

Η Διοίκηση της ΠΕΝΕΝ όπως είναι γνωστό επανειλημμένα έχει αναδείξει την εφοπλιστική παραβατικότητα στην τήρηση και εφαρμογή των όρων που περιλαμβάνονται στην ΣΣΕ για τα Ναυτεργατικά δικαιώματα.

Για τον σκοπό αυτό εγκαινιάσαμε σειρά δράσεων και κινητοποιήσεων μέσα στο φετινό καλοκαίρι επιβάλλοντας και κατοχυρώνοντας μια σειρά δικαιώματα που ασύστολα οι Ναυτιλιακές εταιρίες καταπατούσαν με την ανοχή του ΥΕΝ και των υπηρεσιών του!

Ο λόγος γίνεται για την χορήγηση των διανυκτερεύσεων, την καταβολή των εξπρές δρομολογίων τις δεδουλευμένες υπερωρίες και τις παραβιάσεις στα προβλεπόμενα από την εθνική και διεθνή ναυτική σύμβαση και νομοθεσία για τις ώρες εργασίας και ανάπαυσης.

Στον αγώνα αυτό ήδη κάναμε σημαντικά βήματα μπροστά ώστε να διασφαλίσουμε τα δικαιώματα του κλάδου μας και όλων των Ναυτεργατών.

Ασκήσαμε έντονη κριτική στην ΠΝΟ και στο σύνολο των άλλων σωματείων , οι οποίοι άφησαν την θερινή σαιζόν να περάσει χωρίς την παραμικρή δράση ή παρέμβαση.

Στην σημερινή συνεδρίαση της ΠΝΟ η ΠΕΝΕΝ κατέθεσε συγκεκριμένη πρόταση για στοχευμένες αγωνιστικές παρεμβάσεις σε μια σειρά πλοίων και εταιριών που παραβιάζουν την ΣΣΕ στα παραπάνω αναφερόμενα ζητήματα.

Αυτή η δράση θα συνεχιστεί και θα κλιμακωθεί και στα άλλα εάν και εφόσον οι εμπλεκόμενες Ακτοπλοϊκές εταιρίες δεν συμμορφωθούν πλήρως.

Ταυτόχρονα η πρόταση της ΠΕΝΕΝ ήταν να υπάρξει κλιμάκωση αυτών των στοχευμένων δράσεων με την κήρυξη Πανελλαδικής 24ωρης απεργίας σε όλες τις κατηγορίες πλοίων αφού τα αναφερόμενα προβλήματα αφορούν την συντριπτική πλειοψηφία των πλοίων της Ακτοπλοΐας, των Πορθμείων και των Ε/Γ – Ο/Γ εξωτερικού (γραμμή Αδριατικής).

Στο πλαίσιο αυτής της πρότασής μας συμφωνήθηκε ομόφωνα η έναρξη των αγωνιστικών κινητοποιήσεων στα παρακάτω πλοία:

«KYDON PALACE» Έναρξη αγωνιστικής δράσης στις 8/9, ημέρα Πέμπτη και ώρα 9.00 μ.μ, μετά την εκφόρτωση και την αποβίβαση των επιβατών.

«BLUE STAR PATMOS» Έναρξη συνδικαλιστικής παρέμβασης το Σάββατο 10/9 στις 2.00 μ.μ

«CHAMPION JET 1» Αποφασίστηκε η ανάπτυξη ίδιας συνδικαλιστικής παρέμβασης, ενώ για το ακριβές χρονοδιάγραμμα θα υπάρχει νεότερη ανακοίνωσή μας.

Σημειώνεται ότι η κλιμάκωση αυτών των δράσεων θα είναι απεριόριστης χρονικής διάρκειας έως ότου τα πλοία και οι εταιρείες αυτών να εφαρμόσουν τα προβλεπόμενα από την ΣΣΕ

Καλούμε τα μέλη μας και όλους τους Ναυτεργάτες να είναι στην πρώτη γραμμή του αγώνα για την εφαρμογή των θεσπισμένων δικαιωμάτων τους, να μην κάνουμε ούτε μισό βήμα πίσω από τα ισχύοντα στην ΣΣΕ.

Η Διοίκηση της ΠΕΝΕΝ

Πάνος Κοσμάς

Το κόστος των ακραία υψηλών τιμών στο φυσικό αέριο και επομένως στο ηλεκτρικό ρεύμα αναμένεται τρομακτικό για τα νοικοκυριά στην Ευρώπη.

Η Goldman Sachs εκτιμά ότι στις αρχές του 2023 θα ανέλθει σε 2 τρισ. ευρώ, που αντιστοιχεί στο 15% του ευρωπαϊκού ΑΕΠ! Ήδη τα κράτη-μέλη ανακοινώνουν το ένα ύστερα από το άλλο δημοσιονομικά «πακέτα» στήριξης νοικοκυριών και επιχειρήσεων, που στο σύνολό τους ανέρχονται σε 375 δισ. ευρώ και αντιστοιχούν περίπου στο 3% του ευρωπαϊκού ΑΕΠ.

Μπορεί, ωστόσο, το φυσικό αέριο να είναι η μεγαλύτερη απειλή του προβλήματος των ακραία υψηλών τιμών (ακρίβεια), αλλά δεν είναι το μόνο. Οι ακραία υψηλές τιμές πλήττουν τα νοικοκυριά ποικιλοτρόπως, αφού αφορούν πολλά συστατικά του «καλαθιού της νοικοκυράς». Το συνολικό κόστος, λοιπόν, που αναμένεται ότι θα πληρώσουν τα νοικοκυριά είναι τρομακτικό και θα ξεπεράσει το 50% του ευρωπαϊκού ΑΕΠ!

Ανακύπτει λοιπόν εκ των πραγμάτων ένα κρίσιμο ερώτημα: πώς και μέχρι ποιου σημείου θα στηριχτούν τα ευρωπαϊκά νοικοκυριά τον χειμώνα του 2022-23, που όπως δήλωσε και ο Άδωνις Γεώργιαδης, αναμένεται ότι θα είναι «ο χειρότερος ύστερα από τον χειμώνα του 1942»; Καμιά χώρα-μέλος δεν είναι σε θέση να καλύψει με δημοσιονομικά μέτρα αυτό το κόστος – ούτε καν η Γερμανία, που πρόσφατα ανακοίνωσε μέτρα ύψους 65 δισ. ευρώ (τα οποία αντιστοιχούν περίπου στο 1,7% του γερμανικού ΑΕΠ). Από τον Σεπτέμβριο μέχρι και τον Μάρτιο μετράμε 8 μήνες ακραία υψηλών τιμών, που θα απαιτήσουν διαρκή «πακέτα» στήριξης… ή εγκατάλειψη των νοικοκυριών να τα βγάλουν πέρα μόνα τους.

Πρόκειται για το μεγάλο «κλειδί» της στρατηγικής απέναντι στον πληθωρισμό: επειδή κατά κύριο λόγο δεν οφείλεται σε «υπερθέρμανση» της ζήτησης αλλά σε έλλειμμα προσφοράς, η αύξηση των επιτοκίων από μόνη της δεν μπορεί να οδηγήσει σε ουσιαστική αποκλιμάκωση. Πρέπει να πληγεί σκληρά η ίδια η ζήτηση (έστω και αν είναι «φυσιολογική» κι όχι «υπερθερμασμένη»…), ιδιαίτερα μάλιστα η ζήτηση για ενεργειακά προϊόντα (φυσικό αέριο - ηλεκτρισμός). Ο τρόπος είναι απλός: με τις τιμές να αναμένεται να απογειωθούν περαιτέρω μέσα στον χειμώνα, αρκεί η ελλιπής στήριξη των νοικοκυριών για να πληγεί σοβαρά η ζήτηση για φυσικό αέριο και ηλεκτρικό ρεύμα. Προφανώς, αυτή η «μέθοδος» για να ανακοπεί ο πληθωρισμός σημαίνει ύφεση και είναι από πολιτική και κοινωνική άποψη βάρβαρη.

Η Ευρώπη βιώνει μια «εθνικοποίηση» των πολιτικών στήριξης των νοικοκυριών – και αυτό εμβάλλει σε σκέψεις ότι δεν μπορεί να συμβαίνει τυχαία. Αν συνεχιστεί, τότε οι πλέον εκτεθειμένες δημοσιονομικά χώρες θα αναστείλουν γρήγορα τις πολιτικές στήριξης και θα υποστούν τις πιο σκληρές συνέπειες˙ ή, υπό το βάρος κοινωνικών και πολιτικών πιέσεων, θα συνεχίσουν όπως- όπως τις πολιτικές στήριξης, με αναπόφευκτο αποτέλεσμα να πέσουν στα «νύχια» των αγορών…

Νέο ευρωπαϊκό Ταμείο συνιστά το ΔΝΤ

Αυτές τις πολιτικές βλέπει το ΔΝΤ και γι’ αυτό κατέθεσε προχθές Δευτέρα, με την υπογραφή τριών κεντρικών στελεχών του, πρόταση προς τους πολιτικούς ιθύνοντες της Ευρώπης. Την πρόταση διατρέχει εμφανώς ο φόβος της δημοσιονομικής ή και (γεω)πολιτικής αποσύνθεσης της Ευρώπης αν συνεχιστεί η «εθνικοποίηση» των πολιτικών στήριξης σε συνθήκες παρατεινόμενης δημοσιονομικής «ευελιξίας» και το 2023, για 4ο κατά σειρά έτος. Τη διατρέχει επίσης ο φόβος ότι η συνταγή της σκληρής «προσγείωσης» της ζήτησης για να χτυπηθεί ο πληθωρισμός θα φέρει κοινωνικές και πολιτικές αναστατώσεις, αλλά και κρίσεις χρέους, με ευρείες αποσταθεροποιητικές συνέπειες.

Προτείνει γι’ αυτό δύο πράγματα:

• Ένα νέο ευρωπαϊκό Ταμείο για τη χρηματοδότηση πολιτικών στήριξης που θα αφορούν τις ακραία υψηλές τιμές και τις συνέπειες της κλιματικής αλλαγής, ώστε να σταματήσει η «εθνικοποίηση» των πολιτικών στήριξης. Δεν θα δανείζονται οι χώρες (εξάλλου, κάποιες εξ αυτών δεν μπορούν καν) ούτε θα επιβαρύνουν τα ελλείμματά τους διακινδυνεύοντας κρίσεις χρέους, αλλά η Κομισιόν, με χαμηλό επιτόκιο - μια νέα αμοιβαιοποίηση χρέους ύστερα από το Ταμείο Ανάκαμψης και Ανθεκτικότητας (RRF).
•  Άμεση συμφωνία για τους νέους δημοσιονομικούς κανόνες, με στόχο την επάνοδο στα «υγιή» δημόσια οικονομικά. Οι χώρες με τις μεγαλύτερες αποκλίσεις να πιεστούν για επάνοδο στα πρωτογενή πλεονάσματα, αλλά αφού έχει καλυφθεί από το νέο ευρωπαϊκό ταμείο η ανάγκη στήριξης νοικοκυριών και επιχσειρήσεων.

Η κατά συρροήν ανακοίνωση εθνικών «πακέτων» στήριξης, η απουσία οποιασδήποτε συζήτησης για τους νέους δημοσιονομικούς κανόνες (που, σε τέτοιες συνθήκες, είναι μάλλον… ύποπτη κι όχι για καλό) και η σιγή ιχθύος για την προχθεσινή πρόταση του ΔΝΤ προϊδεάζουν ότι η Ευρώπη κινείται σε τελείως διαφορετικό δρόμο, τον δρόμο της σκληρής προσγείωσης και στην επιστροφή του… γερμανικού χειμώνα, του πράγματι δυσκολότερου ύστερα από το 1942…

πηγη: efsyn.gr