Αυτή είναι η νέα αποικοκρατική συμφωνία όπως την περιγράφει η «Δήλωση της Συνόδου για το ευρώ» της 12ης Ιούλη 2015.

Διαβάστε την ΕΔΩ.

πηγη: ergatikosagwnas.gr

του Joshua Tartakovsky

Την περασμένη Πέμπτη, η ελληνική κυβέρνηση εκπροσωπούμενη από τον Αλέξη Τσίπρα παρέδωσε την τελική της πρόταση προς την Τρόικα.

Σε αντάλλαγμα για ένα πακέτο διάσωσης ύψους 50 δισεκατομμυρίων ευρώ για τα επόμενα τρία χρόνια και μια βραχυπρόθεσμη οικονομική γέφυρα, ο Τσίπρας συμφώνησε σε σημαντικές περικοπές, αυξήσεις στον ΦΠΑ, που θα επηρεάσουν αρνητικά τους περισσότερους Έλληνες, και περικοπή των συντάξεων που έχουν ήδη μειωθεί κατά 50% από το πρώτο πακέτο διάσωσης.

Μόλις έξι ημέρες πριν, την περασμένη Κυριακή, το 61% του ελληνικού λαού ψήφισαν για την αξιοπρέπειά του και ενάντια στη συνθηκολόγηση με την Τρόικα, παρά το γεγονός ότι είχε βρεθεί κάτω από οικονομική πολιορκία και οικονομικό εκβιασμό.
Η πλειοψηφία του ελληνικού λαού ψήφισε κατά της πρότασης που θα έκοβε 8 δις ευρώ από τα δημοσία ταμεία.
Τώρα ο Τσίπρας πρόσφερε στο Γιούρογκρουπ 13 δις σε μια νέα πρόταση.
Μένει να δούμε αν η γερμανική Bundestag θα αποδεχθεί αυτή την συνθηκολόγηση.
Σε ό,τι αφορά τον Τσίπρα, όμως, η απόφαση έχει ληφθεί. Πολλοί άνθρωποι στη διεθνή Αριστερά φυσικά πρόσκεινται φιλικά στον ΣΥΡΙΖΑ και στον Αλέξη Τσίπρα. Καταλαβαίνουν την τεράστια πίεση κάτω από την οποία βρέθηκε και σέβονται το γεγονός ότι κατάφερε να πάρει μια σκληρή διαπραγματευτική θέση με την Τρόικα εντελώς μόνος του.
Ωστόσο, αυτό που αδυνατούν να κατανοήσουν είναι ότι ο Τσίπρας δεν είναι η Ελλάδα, και ο Τσίπρας δεν είναι ο ΣΥΡΙΖΑ.
Η τελευταία πρόταση δεν μπορεί να οριστεί ως οτιδήποτε άλλο, πέρα από συνθηκολόγηση. Αυτό οφείλεται στο απλό γεγονός ότι έχει ως συνέπεια σημαντικές περικοπές στις συντάξεις και αύξηση του ΦΠΑ, ενώ η Ελλάδα θα μειώσει κατά 13 δις τον προϋπολογισμό της, κάτι που είναι πολύ περισσότερο από τα αρχικά 8 δις που απέρριψε ο ελληνικός λαός. Αυτό δεν είναι μια απλή συνθηκολόγηση, αλλά ποδοπάτημα των αποτελεσμάτων του ελληνικού δημοψηφίσματος και της βούλησης του λαού. Η Γερμανία δήλωσε ότι θα εξετάσει το ενδεχόμενο κάποιου είδους ελάφρυνσης του χρέους, αλλά τους τελευταίους μήνες έχει γίνει ξεκάθαρο ότι οι νεοφιλελεύθερες προθέσεις λιτότητας της Γερμανίας σχετικά με τις νότιες χώρες της Ευρώπης όχι μόνο δεν έχουν εξαλειφθεί αλλά έχουν ενταθεί. Η νέα πρόταση Τσίπρα ενέχει τη δυνατότητα να διασπάσει το κόμμα στο εγγύς μέλλον.
Ο υπουργός Ενέργειας Παναγιώτης Λαφαζάνης, ο οποίος υποστήριξε την Έξοδο (από το ευρώ) το συντομότερο δυνατό, μπορεί να παραιτηθεί, εάν η πρόταση παραμείνει αμετάβλητη. Οι βουλευτές Κώστας Λαπαβίτσας και Θανάσης Πετράκος και άλλα πρόσωπα όπως το μέλος της Κεντρικής Επιτροπής του ΣΥΡΙΖΑ Σόφη Παπαδογιάννη που έγραψε μια επιστολή προς τον Τσίπρα στην οποία αναφέρει ότι «η έξοδος από την ευρωζώνη υπό τις παρούσες συνθήκες είναι δύσκολη, αλλά μια ρεαλιστική διαδικασία που θα επιτρέψει στη χώρα να ακολουθήσει μια διαφορετική πορεία, μακριά από εκείνη με τα μη αποδεκτά προγράμματα που μιμούνται την πρόταση Γιούνκερ». Καλούν για μεταρρύθμιση των τραπεζών, τερματισμό της λιτότητας, έξοδο από το ευρώ και αθέτηση του χρέους. Αντί να δώσει σημασία στην έκκλησή τους και να εκμεταλλευτεί την εντυπωσιακή δυναμική που απέκτησε η περιφρόνηση της Τρόικας από το δημοψήφισμα της Κυριακής, ο Τσίπρας έδωσε μια “Μπλερική|” απάντηση. «Ανάμεσα σε μια κακή και μια καταστροφική επιλογή, είμαστε αναγκασμένοι να επιλέξουμε την πρώτη», είπε. «Δεν είναι εύκολο, αλλά πρέπει». Ο Τσίπρας είπε ότι οι ψηφοφόροι του ΣΥΡΙΖΑ πρέπει να εγκρίνουν την πρόταση. Κάποιοι μπορεί να υποστηρίξουν ότι είναι άδικο να περιμένουμε από τον Τσίπρα να βγει από το ευρώ. Αυτό οφείλεται στην τεράστια πίεση που αντιμετώπισε με δεδομένο ότι δεν θα μπορούσε να αναγκάσει το ελληνικό κοινό να εγκαταλείψει το ευρώ παρά τη θέλησή του. Πράγματι, οι περισσότεροι Έλληνες αντιτίθενται λιτότητας την ώρα που υποστηρίζουν την παραμονή στο ευρώ, ίσως για συναισθηματικούς λόγους και το κύρος που πιστεύουν ότι προσφέρει. Εδώ, όμως, έγκειται το σφάλμα εκείνων που δικαιολογούν τον Τσίπρα σε αυτόν τον τομέα. Ο στόχος ενός πραγματικού ηγέτη είναι να εκφράσει νέες πιθανές προοπτικές και να δείχνει στο λαό νέους ορίζοντες με στόχο να τον εμπνεύσει και να κερδίσει την υποστήριξη του. Ο πρόεδρος της Βενεζουέλας Ούγκο Τσάβες ακολούθησε αυτή την πολιτική: να είναι διαφανής και σαφής με το λαό ως προς το τι διακυβεύεται. Ο στόχος ενός πραγματικού ηγέτη είναι να μην επιτρέψει στον κόσμο να τον παρασύρει προς τα κάτω την ώρα που τον κρατά στο σκοτάδι σχετικά με το τι θα σήμαιναν τα σχέδια του.
Είναι σαφές, ωστόσο, ότι όσο η Ελλάδα παραμένει στο ευρώ, ποτέ δεν θα καταφέρει να πληρώσει το χρέος και η οικονομία της δεν πρόκειται ποτέ να ανακάμψει. Ηγεσία δεν σημαίνει να αποδέχεσαι μια τέτοια τραγική και φθίνουσα πορεία της ονομαστικής αξίας και να μην προβάλλεις αντίσταση στο πέρασμά της. Γι’ αυτό η πορεία του Τσίπρα στέλνει ένα διπλό μήνυμα. Πρώτα απ’ όλα, ότι, παρά το «Όχι» του λαού στο δημοψήφισμα και την ισχυρή θέση που απέκτησε κατά τη διάρκεια των διαπραγματεύσεων, η κατάληξη ήταν ότι πρέπει να υπάρξει συνθηκολόγηση. Αυτό στέλνει το αλάνθαστο μήνυμα ότι η αντίσταση είναι μάταιη. Ακριβώς επειδή ο Τσίπρας αναμφισβήτητα προσπάθησε και απέτυχε, η συνθηκολόγησή του όχι μόνο αποθαρρύνει τους υπόλοιπους Έλληνες να επιδιώξουν έναν άλλο δρόμο πέρα από τη λιτότητα, αλλά διαφθείρει και κόμματα σε όλη την ήπειρο, όπως οι Podemos που μπορεί να έχουν πιο θαρραλέες φιλοδοξίες. Δεύτερον, με τη μη ενημέρωση του λαού σχετικά με τις δυνατότητες της Εξόδου, ή, τουλάχιστον, με το να μην είναι ειλικρινής για το γεγονός ότι η οικονομία δεν μπορεί να ανακάμψει στο πλαίσιο λιτότητας, ο Τσίπρας πρόδωσε την εμπιστοσύνη του λαού που τάχθηκε στο πλευρό του. Υποτίθεται ότι θα τον οδηγούσε, όχι ότι θα παρασυρόταν από τις περιστάσεις.
Η πρόσφατη αναδίπλωση του Τσίπρα δεν μου προκαλεί καμιά έκπληξη. Την 1^η Απριλίου του 2015, πήρα συνέντευξη από τον Δημήτρη Καζάκη, έναν ηγέτη της αντιπολίτευσης και σοσιαλιστή οικονομολόγο. Προέβλεψε ότι ο Τσίπρας θα υπογράψει ένα νέο μνημόνιο μέχρι τον Ιούλιο, ακόμα κι αν θα πρέπει να συγκρουστεί με την Αριστερή πλατφόρμα του ΣΥΡΙΖΑ. Ο ίδιος δεν απέκλεισε μια συμμαχία μεταξύ του ΣΥΡΙΖΑ και της Νέας Δημοκρατίας, ακόμη και της Χρυσής Αυγής, υποστηρίζοντας ότι θα μπορούσε να ισχυριστεί ότι πρόκειται για μια «ειδική περίπτωση».
Κατά την άποψή του, ο Τσίπρας κι άλλοι «δεν έχουν τα κότσια» να φύγουν από το ευρώ.
Υπάρχουν εκείνοι που πιστεύουν ότι θα πρέπει να περιμένουμε και να δούμε τι έχει ο Τσίπρας στο μυαλό του. Είναι αλήθεια ότι ο Τσίπρας μπορεί να έχει κατά νου μια πολύπλοκη στρατηγική, όπως να κάνει την έκπληξη παραβιάζοντας τη συμφωνία αργότερα ή να ριζοσπαστικοποιήσει το λαό, υποχρεώνοντάς τον να δοκιμάσει το πικρό ποτήρι της τρόικας. Ωστόσο, από τότε που εκλέχτηκε ο Τσίπρας, αλλά και αργότερα, όταν ο ίδιος συμφώνησε με το 70% του μνημονίου αποδεχόμενος μια συνθηκολόγηση στις 20 Φεβρουαρίου, και, τέλος, όταν ποδοπάτησε πρόσφατα το δημοψήφισμα, οι φωνές που καλούσαν σε μια προσέγγιση «βλέποντας και κάνοντας» παρέμειναν αμετάβλητες, ενώ οι καρποί μιας τέτοιας προσέγγισης δεν έχουν ακόμα διαφανεί. Αυτό που κατάφεραν, ωστόσο, είναι να δώσουν νομιμοποίηση σε ένα κόμμα της αριστεράς, να υιοθετήσει de facto τη λιτότητα και τις νεοφιλελεύθερες μεταρρυθμίσεις. Δικαιολογημένα, κάποιοι μπορούν να βλέπουν τον Τσίπρα με θαυμασμό, αλλά όταν αυτός ασκεί πολιτικές οι οποίες κατά πάσα πιθανότητα θα φτωχύνουν περισσότερο τους ηλικιωμένους και τη νεολαία, η λατρεία της προσωπικότητας χρησιμεύει για να αποσπάσει την προσοχή από τα πραγματικά και πιεστικά ζητήματα που αντιμετωπίζουμε και από τα βάσανα που θα υπομείνει ο ελληνικός λαός.
Η πιθανότητα να διασπάσει ο Τσίπρας τον ΣΥΡΙΖΑ και ο σχηματισμός συνασπισμού με τη Νέα Δημοκρατία, το ΠΑΣΟΚ, Το ΠΟΤΑΜΙ ή ακόμα και τη Χρυσή Αυγή είναι πολύ ρεαλιστική. Σε τέτοιες πιεστικές εποχές, δεν χρειάζεται να συμμετάσχουμε στη δαιμονοποίηση του Τσίπρα εξ αιτίας της απογοήτευσης που προκλήθηκε από τη λανθασμένη ελπίδα. Πρέπει να ωριμάσουμε ξεπερνώντας τις ​​παιδαριώδεις προσδοκίες και να συνειδητοποιήσουμε ότι ο Τσίπρας αντιμετώπισε τεράστιες πιέσεις κι ότι ο στόχος τώρα πρέπει να είναι να βοηθήσουμε τον ελληνικό λαό, όχι να υπερασπιστούμε τα βλαβερά λάθη του Τσίπρα, είτε είναι σκόπιμα είτε όχι. Όπως έχουν τα πράγματα σήμερα, η Ελλάδα θα υποστεί τη συνέχιση της νεοφιλελεύθερης λιτότητας καθώς τα περιουσιακά στοιχεία της θα ιδιωτικοποιηθούν γρήγορα και θα λεηλατηθούν όσα της απέμειναν, ενώ οι πολίτες της θα βυθίζονται όλο και βαθύτερα στη φτώχεια. Έχει χάσει την κυριαρχία και την ανεξαρτησία της και έχει de facto καταληφθεί από την τρόικα. Υπό το πρίσμα αυτής της ζοφερής αλλά δυστυχώς ρεαλιστικής κατάστασης πραγμάτων, οι πιο προφανείς ενέργειες που θα έπρεπε να κάνει η ελληνική κυβέρνηση θα ήταν να χρεοκοπήσει, να επαναφέρει τη δραχμή, να την προστατεύσει από την κερδοσκοπία με το να μην την εκθέσει σε διεθνείς ανταλλαγές, και να πάρει σημαντικές επενδύσεις από τις χώρες BRICS για να αναζωογονήσει την οικονομία της και να επενδύσει σε νέες υποδομές. Μια τέτοια διαδικασία δεν θα είναι απλή, αλλά παρέχει μια σημαντική αχτίδα ελπίδας και είναι η διέξοδος από το σημερινό αδιέξοδο, σύμφωνα με τον Λαπαβίτσα και άλλος. Πράγματι, ακόμα κι ο Βαρουφάκης διαφωνεί με την τελευταία πρόταση του Τσίπρα και μπορεί να είναι αυτός ο λόγος που παραιτήθηκε απροσδόκητα.

Ο ελληνικός λαός έχει υποφέρει πάρα πολύ τα τελευταία 5 χρόνια. Αυτή την τελευταία εβδομάδα αντέδρασε με θάρρος και πείσμα, ψηφίζοντας «Όχι» στη λιτότητα. Αξίζει μια ηγεσία η οποία θα αναγνωρίζει τις δυνατότητές του, θα πιστεύει σ’ αυτές και θα είναι αρκετά ισχυρή ώστε να προβεί σε ενέργειες που θα αψηφούν την Τρόικα, όχι μόνο μιλώντας σε σκληρή γλώσσα. Αξίζει μια έντιμη και διάφανη ηγεσία. Μια μέρα πριν, ρώτησα έναν φίλο που ήταν μέλος της επιτροπής “Αλήθεια για το Ελληνικό Χρέος” ποια πιστεύει ότι πρέπει να είναι η απάντηση τώρα. Μου είπε ότι είναι απασχολημένος δίνοντας δημόσιες διαλέξεις σε διάφορες περιοχές. «Τώρα είναι επιτέλους η ώρα να δημιουργήσουμε μια αληθινά αντικαπιταλιστική Αριστερή Συμμαχία», είπε.

Πηγή: telesurtv.net

Μετάφραση – Επιμέλεια: Παναγιώτης Ζαβουδάκης

Ο Joshua Tartakovsky είναι ανεξάρτητος δημοσιογράφος και σκηνοθέτης. Κατάγεται από την Ιερουσαλήμ. Είναι απόφοιτος του Brown University με πτυχίο στις Διεθνείς Σχέσεις και MSc από το London School of Economics. Έχει εργαστεί ή φυλακιστεί στη Βοσνία, το Ηνωμένο Βασίλειο, τη Βραζιλία, τη Γερμανία, το Ισραήλ και την Παλαιστίνη. Του αρέσει να γράφει για την πολιτική, την ιστορία και τον πολιτισμό των τόπων που επισκέφτηκε.

πηγη: ergatikosagwnas.gr

Mε κείμενό της η πλειοψηφία των μελών της ΚΕ του ΣΥΡΙΖΑ (109 μέλη σε σύνολο 201 μελών), θεωρεί ότι  η συμφωνία με τους "Θεσμούς" "συνιστά ένα νέο μνημόνιο με επαχθέστατους και ταπεινωτικούς όρους επιτήρησης, καταστροφικό για τον τόπο και το λαό μας".

Επιπλέον στο κείμενο της πλειοψηφίας του ανώτατου καθοδηγητικού οργάνου του ΣΥΡΙΖΑ τονίζεται ότι : "Η συμφωνία αυτή δεν είναι συμβατή με τις ιδέες και τις αρχές της αριστεράς, κυρίως, όμως, με τις ανάγκες των λαϊκών στρωμάτων. Η πρόταση αυτή δεν μπορεί να γίνει αποδεκτή από τον κόσμο και τα στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ".

Επίσης , όπως αναφέρει στο κοινό της κείμενο η πλειοψηφία των μελών της ΚΕ του ΣΥΡΙΖΑ: "το παλλαϊκό περήφανο ΟΧΙ στο δημοψήφισμα δεν επιτρέπει στην κυβέρνηση να υποκύψει στα εκβιαστικά τελεσίγραφα των δανειστών".

Τέλος, τα 109 μέλη της ΚΕ καλούν "τα μέλη, τα στελέχη και τους βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ να περιφρουρήσουν την ενότητα του κόμματος", στη βάση των συνεδριακών αποφάσεων του ΣΥΡΙΖΑ και των προγραμματικών του δεσμεύσεων.

Αξίζει να σημειωθεί ότι παρά την ομόφωνη απόφαση της Πολιτικής Γραμματείας του ΣΥΡΙΖΑ για άμεση σύγκλιση της ΚΕ του Κόμματος, πριν έλθει στη Βουλή προς ψήφιση η συμφωνία, δεν συνέβη κάτι τέτοιο.

Το κείμενο της πλειοψηφίας των μελών της ΚΕ του ΣΥΡΙΖΑ δίνει αποστομωτική απάντηση σε όσους ζητούν παραιτήσεις όσων βουλευτών και υπουργών του Κόμματος θα καταψηφίσουν την κατάπτυστη συμφωνία με τους δανειστές.

Ήδη οι μεγαλύτερες Νομαρχιακές Επιτροπές του Κόμματος (Α' Αθήνας, Θεσσαλονίκης κλπ - βλ. περισσότερα ΕΔΩ) έχουν λάβει αποφάσεις κατά του νέου μνημονίου και οι περισσότερες από αυτές καλούν τους βουλευτές του κόμματος να μην το ψηφίσουν. 

ΣΟΦΗ ΠΑΠΑΔΟΓΙΑΝΝΗ

Ολόκληρη η δήλωση της πλειοψηφίας της Κεντρικής Επιτροπής του ΣΥΡΙΖΑ έχει ως εξής: 

ΔΗΛΩΣΗ 109 ΜΕΛΩΝ ΚΕΝΤΡΙΚΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ ΣΥΡΙΖΑ

Στις 12 Ιουλίου συντελέστηκε στις Βρυξέλλες ένα πραξικόπημα που απέδειξε ότι στόχος των ευρωπαϊκών ηγεσιών ήταν η παραδειγματική εξόντωση ενός λαού που οραματίστηκε ότι μπορεί να ακολουθηθεί ένας άλλος δρόμος πέραν και έξω από το νεοφιλελεύθερο μοντέλο της ακραίας λιτότητας. Ένα πραξικόπημα που στρέφεται ευθέως εναντίον κάθε έννοιας δημοκρατίας και λαϊκής κυριαρχίας.

Η συμφωνία με τους "θεσμούς" ήταν αποτέλεσμα απειλών άμεσου οικονομικού στραγγαλισμού και συνιστά ένα νέο μνημόνιο με επαχθέστατους και ταπεινωτικούς όρους επιτήρησης, καταστροφικό για τον τόπο και το λαό μας.

Αντιλαμβανόμαστε τις ασφυκτικές πιέσεις που ασκήθηκαν στην ελληνική πλευρά, παρά ταύτα θεωρούμε ότι το παλλαϊκό περήφανο ΟΧΙ στο δημοψήφισμα δεν επιτρέπει στην κυβέρνηση να υποκύψει στα εκβιαστικά τελεσίγραφα των δανειστών.

Η συμφωνία αυτή δεν είναι συμβατή με τις ιδέες και τις αρχές της αριστεράς, κυρίως, όμως, με τις ανάγκες των λαϊκών στρωμάτων. Η πρόταση αυτή δεν μπορεί να γίνει αποδεκτή από τον κόσμο και τα στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ.

Ζητάμε την άμεση σύγκληση της Κεντρικής Επιτροπής και καλούμε τα μέλη, τα στελέχη και τους βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ να περιφρουρήσουν την ενότητα του κόμματος, στη βάση των συνεδριακών αποφάσεων και των προγραμματικών μας δεσμεύσεων.

Αγγελοπούλου Ελθίνα
Αγγελόπουλος Βένιος
Αζούδης Θόδωρος
Αθανασιάδης Παναγιώτης
Αμμανατίδου – Πασχαλίδου Λίτσα
Αξελός Λουκάς
Βασιλείου Αντώνης
Βεργίτσης Μιχάλης
Βλαδιμήροβιτς Μαρία
Βωβός Παναγιώτης
Γαβρίλης Γιώργος
Δελημήτρος Κώστας
Δερμετζόγλου Σοφία
Διακάκη Μαρία
Δούκας Γιάννης
Δούλος Ορέστης
Ελληνιάδης Στέλιος
Ζάννας Ζήσης
Ήσυχος Κώστας
Θανοπούλου Κατερίνα
Θεοδόση Αυγή
Θεοδωράτου Κατερίνα
Θεοδωρόπουλος Γιώργος
Καλομοίρης Γρηγόρης
Καλύβης Αλέκος
Κανταράς Τάσος

 Καραγεώργος Ανδρέας

Καραγιαννόπουλος Σταμάτης
Καρίτζης Ανδρέας
Κερσανίδης Στράτος
Κιτσαντά Λίτσα
Κνήτου Κατερίνα
Κοδέλας Δημήτρης
Κοντός Δημήτρης
Κοσμάς Πάνος
Κουβελάκης Στάθης
Κριτσωτάκης Μιχάλης
Λάμπρου Βύρωνας
Λάμπρου Πάνος
Λαπατσιώρας Σπύρος
Λάσκος Χρήστος
Λατζανάκη Μαρία
Λαφαζάνης Παναγιώτης
Λεουτσάκος Στάθης
Μάλαμα Κυριακή
Μαντάς Μάκης
Μαρματάκης Κώστας
Μάρταλης Σωτήρης
Ματσούκα Χαρά
Μαυρόπουλος Τάσος
Μηλιός Γιάννης
Μούστος Μανώλης
Μπαδογιάννης Άκης
Μπανιά Σοφία
Μπαρσέφσκι Μάνια
Μπελαντής Δημήτρης
Μπίστης Αλέξανδρος
Μπόλαρη Μαρία
Μπόλας Μάξιμος
Μπούκας Κώστας
Μπουλούμπαση Άβα
Μπρέστα Μαρίνα
Ναθαναηλίδου Κων/να
Νικολακάκης Γιώργος
Νικολάου Νάγια
Νταβανέλος Αντώνης
Ουζουνίδου Ευγενία
Παπαδάτος – Αναγνωστόπουλος Δημοσθένης
Παπαδόγιαννη Σόφη
Παπαδόπουλος Χρήστος
Παπαμιχαλοπούλου Μαρία
Παπατριανταφύλλου Νίκος
Πατρικίου Έλενα
Πεπές Ζώης
Πιλάλης Βαγγέλης
Πορτάλιου Ελένη
Πριμηκήρης Βασίλης
Πρωτονοτάριος Γιάννης
Ρινάλντι Ρούντι
Ρουμελιωτάκης Θεόδωρος
Σαπουνά Αγγέλικα

Σαρρής Μανώλης

Σαπουνάς Γιώργος
Σουλτανίδου Χριστίνα
Σπανού Δέσποινα
Σπαρτινός Δημήτρης
Σπηλιοπούλου Μάγδα
Στρατούλης Δημήτρης
Συράκου Σταυρούλα
Σωτηρίου Ελένη
Ταυρής Νίκος
Τζόκας Σπύρος
Τόλιος Γιάννης
Τσέλου Ειρήνη
Τσιγώνιας Νίκος
Τσίσοβιτς Τόνια
Υδραίος Μιχάλης
Φοντάνας Γιάννης
Φραγκιαδάκη Μαρία
Φράγκου Λία
Φινάλης Ερρίκος
Χαραλαμπίδου Δέσποινα
Χαρίσης Γιώργος
Χατζηαργυρού Έρση
Χατζηλάμπρου Βασίλης
Χατζησταυράκη Μαρία
Χουντής Νίκος
Ψαρρέα Έλενα
Ψυμούλη Χρυσούλα

Τετάρτη 15 Ιουλίου 2015

 πηγη: iskra.gr

Παναγιώτης Μαυροειδής

Όποιος νομίζει ότι υπογράφηκε κάποια τελική Συμφωνία, επαχθής αλλά οριστική, ας διαβάσει προσεκτικά το κείμενο των ηγετών της ευρωζώνης, που συμφωνήθηκε ομόφωνα.

Στην ουσία αυτό που συμφώνησε η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ με τα αρπακτικά του ευρωπαϊκού κεφαλαίου, είναι να κρεμαστεί ανάποδα από το τσιγκέλι η ελληνική κοινωνία. Το ποιος θα σφάζει ή θα γδέρνει, πότε, ως πότε, με ποιο μέσο ή ρυθμό, μένει ανοιχτό.

Ας αποκωδικοποιήσουμε το σχετικό κείμενο.

Φάση πρώτη: Για να μιλάμε μαζί σας…

Επειδή –λένε- υπάρχει «ανάγκη να οικοδομηθεί εκ νέου σχέση εμπιστοσύνης» μεταξύ Ελλάδας και ευρωζώνης, έτσι με το καλημέρα, ως την Τετάρτη 14 Ιουλίου πρέπει να ετοιμασθούν και να ψηφιστούν στην ελληνική Βουλή τέσσερα νομοθετήματα, ως εξής:

• Θηριώδης αύξηση εσόδων από ΦΠΑ, με μετάταξη βασικών αγαθών και υπηρεσιών όπως τα περισσότερα τρόφιμα και εστίαση στον ανώτερο συντελεστή 23%
• Πρώτη χειρουργική επέμβαση στις συντάξεις με έναρξη κατάργησης πρόωρων και θέσπισης σύνταξης στα 67
• Δημιουργία αυτόματου «κόφτη» και ημιαυτόματων περικοπών δαπανών σε περίπτωση παρεκκλίσεων από τους στόχους πρωτογενούς πλεονάσματος αφού ζητηθεί η γνώμη του Δημοσιονομικού Συμβουλίου (Εφαρμογή πρόβλεψης Δημοσιονομικού Συμφώνου). Κυβέρνηση, Βουλή κλπ, δεν χρειάζονται…
• Διασφάλιση πλήρους νομικής ανεξαρτησίας της ΕΛ.ΣΤΑΤ. Εννοούν έλεγχο από τον Σόϊμπλε…

Η κυβέρνηση έτρεξε ήδη άρον άρον σε αυτή την κατεύθυνση. Ο απόλυτος ξεφτιλισμός: Το νομοσχέδιο για τα φορολογικά που φέρνει  η κυβέρνηση στη Βουλή, ως Αιτιολογική Έκθεση συμπεριλαμβάνει αυτούσια τη Συνθήκη των Βερσαλλιών ΙΙ ή/και Βάρκιζας, που υπέγραψε ο ΣΥΡΙΖΑ.

Φάση δεύτερη: Ξεκινούν οι «διαπραγματεύσεις» για το πώς θα κάνετε αυτά που σας διατάζουμε.

Το κείμενο της συμφωνίας, λέει λοιπόν ότι αμέσως μετά τις τέσσερις αυτές καλές πράξεις «και την έγκριση όλων των δεσμεύσεων που περιέχονται στο παρόν έγγραφο από την Ελληνική Βουλή, κατόπιν επαλήθευσης από τους θεσμούς και την Ευρω-ομάδα, μπορεί να ληφθεί απόφαση προκειμένου να δοθεί στους θεσμούς η εντολή διαπραγμάτευσης μνημονίου συνεννόησης (ΜΣ)».

Θα ξεκινήσει λοιπόν ΤΟΤΕ η «διαπραγμάτευση». Το αποτέλεσμα όμως της τελευταίας, είναι ήδη καθορισμένο στα βασικά του σημεία και θα έχει ήδη προ-επικυρωθεί από τη Βουλή, μέσω της έγκρισης της Συμφωνίας με διαδικασίες fast track!

Ξεχωρίσαμε τα βασικά σημεία των αποτελεσμάτων της «διαπραγμάτευσης», πριν αυτή ξεκινήσει, που έγιναν ήδη αποδεκτά από τον ίδιο τον Πρωθυπουργό.

1.    Φοροληστεία με ΦΠΑ (έως 15 Ιουλίου)

2.    Βαθύ χέρι σε κύριες και επικουρικές συντάξεις με ονομαστική μείωση μέσω αύξησης εισφορών υγείας (έως 15 Ιουλίου)

3.    Κατάργηση ρήτρας μηδενικού ελλείμματος για επικουρικές, δηλαδή κατάρρευσή τους

4.    Μηχανισμός αυτόματων περικοπών δαπανών για να υπηρετείται ο στόχος για το πρωτογενές πλεόνασμα (έως 15 Ιουλίου)

5.    Δουλειά και τις Κυριακές στα πολυκαταστήματα και άλλες ρυθμίσεις «απελευθέρωσης αγοράς»

6.    Ιδιωτικοποίηση ΑΔΜΗΕ/ΔΕΗ

7.    Ρητή πρόβλεψη μέτρων ενάντια σε «εργατικές κινητοποιήσεις», καθώς και για απελευθέρωση μαζικών απολύσεων.

8.    Δημιουργία νέου Ταμείου Ιδιωτικοποιήσεων, με κεφάλαια που θα προκύψουν από την προώθηση του σχετικού καταλόγου ιδιωτικοποιήσεων καθώς και «ρευστοποίηση» και «εκποίηση» περιουσιακών στοιχείων του Δημοσίου (οι λέξεις είναι από τη Συμφωνία). Από τα κεφάλαια αυτά θα ανα-κεφαλαιοποιούνται οι Τράπεζες, θα πληρώνεται το χρέος και θα χρηματοδοτούνται αλισβερίσια «επενδυτών»

9.    Θα προωθηθεί λένε η «αποπολιτικοποίηση» της Δημόσιας Διοίκησης και θα μειωθεί το «μισθολογικό κόστος». Μετάφραση: Μείωση μισθών ή/και απολύσεις, αλλά και δίωξη πολιτικών φρονημάτων και συνδικαλισμού.

10.    Η τρόικα επιστρέφει πανηγυρικά και θρονιάζεται στα Υπουργεία.

11.    Η κυβέρνηση υποχρεούται σε ταπεινωτική ανάκληση προηγούμενων νομοθετημάτων (εκτός ανθρωπιστικής κρίσης), ή να φέρει ισοδύναμα μέτρα.

12.   Ρητά συμφωνείται ότι δεν συζητείται «κούρεμα χρέους»

13.   Η Ελλάδα δεσμεύεται και πάλι ότι θα πληρώσει «πλήρως και εγκαίρως» όλους τους δανειστές της
14.   Ενσωμάτωση στο ελληνικό δίκαιο της κοινοτικής οδηγίας BRRD που δίνει τη δυνατότητα κουρέματος των καταθέσεων (bail in) (έως 22 Ιουλίου)

Διευκρίνηση: Ο κατάλογος είναι ανοιχτός, καθώς ισχύουν και πρέπει να επαυξηθούν όλα τα μέτρα που έχουν πέσει στο τραπέζι.

Φάση τρίτη: Γίνεται η αίτηση για το νέο Τρίτο Μνημόνιο

Αφού λοιπόν γίνουν όλα τα παραπάνω γίνεται η έναρξη διαπραγματεύσεων «επί νέου προγράμματος του ΕΜΣ»

Η συμφωνία εκτιμά ότι το νέο δάνειο/Μνημόνιο απαιτεί ποσά της τάξης 82-86 δις και άμεσες χρηματοδοτήσεις 7+ 5 δις για τους ερχόμενους δύο μήνες.

Όμως, αυτά θα καταληχθούν αφού διασφαλιστούν όλα τα προηγούμενα!

Φάση τέταρτη: μετά τη συμφωνία για το μνημόνιο θα ανοίξουν οι τράπεζες

Γράφει επί λέξει το κείμενο της Συμφωνίας:

«Η σύνοδος κορυφής για το ευρώ έχει επίγνωση ότι η ταχεία λήψη απόφασης επί νέου προγράμματος αποτελεί προϋπόθεση για να ανοίξουν πάλι οι τράπεζες (…) Η ΕΚΤ και ο ΕΕΜ θα διενεργήσουν συνολική αξιολόγηση μετά το καλοκαίρι»!

Συνεπώς: Αυτοί που έκλεισαν τις τράπεζες, θα τις κρατήσουν κλειστές

Για ποια Συμφωνία λοιπόν μιλάμε τελικά; Ποιο σωστό θα ήταν να τιτλοφορηθεί το χαρτί που πάει προς έγκριση αύριο στη Βουλή: ‘’Παρακαλώ φιλήστε μου τα πόδια..’’

ΣΥΡΙΖΑ: Κόκκινη γραμμή η παραμονή στην κυβέρνηση και την ευρωζώνη!

Δεν πρόκειται για «λαθεμένες επιλογές», «υποχωρήσεις» και «ταλαντεύσεις». Ο ΣΥΡΙΖΑ χρεώνεται την ευθύνη μιας μεγάλης ταξικής ανατροπής σε βάρος της εργαζόμενης κοινωνικής πλειοψηφίας στην Ελλάδα, προς όφελος των ποιο επιθετικών αστικών δυνάμεων του σύγχρονου καπιταλισμού.

Η ωμή αλήθεια είναι ότι η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ έχει συνομολογήσει σε ένα ιστορικής διάστασης κοινωνικό κανιβαλισμό και εξανδραποδισμό κάθε έννοιας δημοκρατίας και λαϊκής κυριαρχίας.

Η κύρωση της Συμφωνίας από τη Βουλή με τους ψήφους ΣΥΡΙΖΑ, ΑΝΕΛ και των μνημονιακών βρικολάκων, με τη σημαία της «εθνικής ενότητας», θα σηματοδοτήσει, αν δεν ανατραπεί, μια απόλυτη καταστροφή για τα εργατικά λαϊκά στρώματα στην Ελλάδα που δρομολογεί το ευρωπαϊκό κεφάλαιο, με βασικό κινητήρα το Γερμανικό κεφάλαιο.

Κατά τον πρωθυπουργό η συμφωνία συνιστά …νίκη, καθότι «αποκρούστηκε η προσπάθεια των ακραίων συντηρητικών κύκλων για Grexit».
Τελικά, δύο ήταν ως φαίνεται οι απαράβατες »κόκκινες γραμμές» της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ:

Πρώτο: Να εξακολουθεί …να κυβερνά. Όπως έγραψε μάλιστα κάποιος περισπούδαστα στο tvxs «σημασία δεν έχει τι λέει η συμφωνία, αλλά ποιος θα την εφαρμόσει». Ο ΣΥΡΙΖΑ αποδεικνύει έτσι ότι δεν πρόκειται για «κυβέρνηση της αριστεράς», αλλά για μια «αριστερά της κυβέρνησης», που θέλει να κυβερνήσει με όποιον νάναι, για όποια πολιτική νάναι.

Δεύτερο: Να μείνει η χώρα στο ευρώ. Και ας ξεμείνουν από ευρώ οι εργαζόμενοι, χωρίς αξιοπρεπείς συντάξεις οι γέροντες, χωρίς δουλειά οι νέοι.

Με τούτα και με τα άλλα, ακόμη και ο γερμανικός spiegel, που χαρακτήρισε «φρικαλεότητες» τα μέτρα που περιέχει η συμφωνία και ανακοίνωσαν πρώτοι οι πρωθυπουργοί Βελγίου και Λουξεμβούργου, φαίνεται να έχει καλύτερη σχέση με την αλήθεια, απ” ότι οι εραστές του ευρώ και της αστικής μνημονιακής διαχείρισης, »πάση θυσία».

Είναι η ώρα της ευθύνης, του αγώνα, για την ανατροπή αυτής της μαύρης προοπτικής.

Το φάντασμα της συνευθύνης και της συνενοχής στοιχειώνει όσους σήμερα προσπαθούν να συμβιβάσουν τα ασυμβίβαστα. Σε όποιον περάσει από το μυαλό να αποτελέσει την «αριστερή πτέρυγα» αυτής της αθλιότητας και όχι να επιλέξει την ανοιχτή ρήξη, ας έχει υπόψη του ότι θα καεί και θα ταπεινωθεί, πρώτα και χειρότερα από τον Τσίπρα.

Όταν λέμε ΟΧΙ εννοούμε ΟΧΙ- Έξοδος από ευρωζώνη και ΕΕ!

Αυτή είναι η αναγκαία στάση και η μαζική λαϊκή απάντηση στο νέο γύρο κοινωνικής λεηλασίας και εργατικής γενοκτονίας.

Και αυτή η στάση μπορεί και πρέπει να τροφοδοτηθεί από ένα ισχυροποιημένο μπλοκ αριστερών αντικαπιταλιστικών αντι-ΕΕ δυνάμεων, που – επιτέλους! – θα τολμούν να δουν ότι η Ευρωπαϊκή Ένωση δεν είναι γενικά μια υπερεθνική ένωση, αλλά ακριβώς το υπερ-όπλο του κεφαλαίου απέναντι στον ελληνικό λαό και στα εργατικά λαϊκά στρώματα σε όλη την Ευρώπη.

Η συμβολή σε μια ευρεία συνάντηση αγωνιστικών κοινωνικών και πολιτικών δυνάμεων που θα προτάσσουν το σύνθημα της εξόδου από την ευρωζώνη και την Ευρωπαϊκή Ένωση σε σύνδεση με ένα άλλο δρόμο αντικαπιταλιστικής ανατροπής στην Ελλάδα και τις άλλες χώρες, αποτελεί τη λυδία λίθο για κάθε δύναμη της αντικαπιταλιστικής και κομμουνιστικής αριστεράς

πηγη: pandiera.gr