Δραματική η αλλαγή στο κλίμα τους τελευταίους μήνες - Κατά 1,06 Κελσίου πάνω από το μέσο όρο των προηγούμενων ετών το τρίμηνο Μαρτίου-Μαΐου

Δραματική διάσταση για τον πλανήτη, που έχει ήδη άμεσες επιπτώσεις στην ανθρωπότητα, έχει λάβει η κλιματική αλλαγή, καθώς, όπως ανακοίνωσε η NASA, ο φετινός Μάιος ήταν ο πιο ζεστός όλων των εποχών.

Σύμφωνα με τα στοιχεία που παρουσίασε η μετεωρολογική υπηρεσία της NASA, η μέση θερμοκρασία κατά τον περασμένο μήνα, ήταν σχεδόν έναν βαθμό (0,87) πάνω από τα συνήθη μεγέθη των προηγούμενων ετών, τουλάχιστον από το 1880, οπότε ξεκίνησαν οι καταγραφές των θερμοκρασιών.

Είναι ο 13ος μήνας στη σειρά, που καταγράφεται ρεκόρ θερμοκρασιών, γεγονός που είναι κάτι περισσότερο από ανησυχητικό, όπως δηλώνουν απερίφραστα και οι επιστήμονες. Με τον συγκεκριμένο ρυθμό, το 2016 θα γίνει το πιο «καυτό» έτος όλων των εποχών.

Επίσης, πρόκειται για το πιο θερμό τρίμηνο μεταξύ Μαρτίου και Μαΐου στην ιστορία, με τη θερμοκρασία να είναι 1,06 βαθμούς Κελσίου πάνω από το μέσο όρο των προηγούμενων ετών. «Η ανωμαλία είναι η καινούρια κανονικότητα», δήλωσε χαρακτηριστικά ο Ντέιβιντ Κάρλσον, του Διεθνούς Κλιματικού Ερευνητικού Προγράμματος.

πηγη: protothema.gr

Με το παρόν άρθρο επιχειρούμε μια επισκόπηση της κατάστασης στο Προσφυγικό με αφορμή την Παγκόσμια Ημέρα για τους Πρόσφυγες στις 20 Ιουνίου.

Δυ­στυ­χώς, τα κρο­κο­δεί­λια δά­κρυα των ελ­λη­νι­κών και ευ­ρω­παϊ­κών αρχών για την Ημέρα των Προ­σφύ­γων έρ­χο­νται σε αντί­θε­ση με τη ζο­φε­ρή κα­τά­στα­ση που αντι­με­τω­πί­ζουν οι πρό­σφυ­γες εξαι­τί­ας των ευ­ρω­παϊ­κών και των ελ­λη­νι­κών πο­λι­τι­κών. Ας δούμε τις ση­μα­ντι­κό­τε­ρες εξε­λί­ξεις μέχρι σή­με­ρα, κά­νο­ντας ταυ­τό­χρο­να και αξιο­λό­γη­σή τους.

Η εφαρ­μο­γή της συμ­φω­νί­ας (Κοι­νής Δή­λω­σης) Ευ­ρω­παϊ­κής Ένω­σης -  Τουρ­κί­ας για την απο­τρο­πή των προ­σφυ­γι­κών ροών πα­ρου­σιά­ζει την ακό­λου­θη ει­κό­να:

α) Από τις αρχές του έτους μέχρι τις 8 Ιου­νί­ου 2016 είχαν ει­σέλ­θει πα­ρά­τυ­πα στην Ελ­λά­δα πάνω από 157.400 αλ­λο­δα­ποί (και συ­νο­λι­κά στην Ευ­ρώ­πη, μέσω Ιτα­λί­ας και Ελ­λά­δας, πάνω από 220.000), εκ των οποί­ων οι πε­ρισ­σό­τε­ροι έφυ­γαν για την Ευ­ρώ­πη μέχρι το κλεί­σι­μο των συ­νό­ρων στην Ει­δο­μέ­νη στις 20 Φε­βρουα­ρί­ου. Από αυ­τούς, περί τους 9.750 είχαν ει­σέλ­θει πα­ρά­τυ­πα στην Ελ­λά­δα μετά την ισχύ της πα­ρα­πά­νω συμ­φω­νί­ας από τις 20 Μαρ­τί­ου 2016, παρά τις πε­ρι­πο­λί­ες του ΝΑΤΟ και της Frontex. Από τους τε­λευ­ταί­ους έχουν επι­στρα­φεί στην Τουρ­κία 449 αλ­λο­δα­ποί δια­φό­ρων εθνι­κο­τή­των μέχρι τις 7 Ιου­νί­ου 2016 με βάση την Κοινή Δή­λω­ση Ευ­ρω­παϊ­κής Ένω­σης -Τουρ­κί­ας, 1.053 αλ­λο­δα­ποί τρί­των χωρών με βάση το δι­με­ρές Πρω­τό­κολ­λο Επα­νεισ­δο­χής Ελ­λά­δας – Τουρ­κί­ας, και 36 πο­λί­τες Τουρ­κί­ας με βάση τη Συμ­φω­νία Επα­νεισ­δο­χής ΕΕ - Τουρ­κί­ας. Οι δύο τε­λευ­ταί­ες συμ­φω­νί­ες προ­ϋ­πήρ­χαν της συμ­φω­νί­ας ΕΕ - Τουρ­κί­ας του Μαρ­τί­ου 2016 και εφαρ­μό­ζο­νταν για τους με­τα­νά­στες που δεν υπέ­βαλ­λαν καν αι­τή­σεις διε­θνούς προ­στα­σί­ας. Οι ελά­χι­στες επι­στρο­φές των προ­σφύ­γων στην Τουρ­κία οφεί­λο­νται στις με­γά­λες ελ­λεί­ψεις του συ­στή­μα­τος ασύ­λου στα νησιά του ανα­το­λι­κού Αι­γαί­ου σε συν­δυα­σμό με τις χι­λιά­δες αι­τή­σεις ασύ­λου που υπο­βλή­θη­καν και υπο­βάλ­λο­νται στις υπη­ρε­σί­ες ασύ­λου προ­κει­μέ­νου οι αλ­λο­δα­ποί να απο­φεύ­γουν τις απε­λά­σεις προς την Τουρ­κία μετά τις 20 Μαρ­τί­ου 2016, όπως προ­βλέ­πει η συμ­φω­νία, καθώς και τις αρ­χι­κές θε­τι­κές τε­λε­σί­δι­κες απο­φά­σεις των Επι­τρο­πών Προ­σφυ­γών ως προς τα αι­τή­μα­τα διε­θνούς προ­στα­σί­ας. Η απο­τυ­χία της συμ­φω­νί­ας είναι εμ­φα­νής ως προς τις «επι­στρο­φές όλων των πα­ρά­τυ­πων με­τα­να­στών», όπως κα­τα­χρη­στι­κά ανέ­φε­ρε.

β) Η επα­νε­γκα­τά­στα­ση Σύρων απευ­θεί­ας από την Τουρ­κία σε ευ­ρω­παϊ­κές χώρες είναι απο­γοη­τευ­τι­κά χα­μη­λή. Από τις 4 Απρι­λί­ου 2016 μέχρι τις 15 Ιου­νί­ου 2016 μόνο 511 Σύροι έχουν επα­νε­γκα­τα­στα­θεί σε κράτη μέλη της ΕΕ επί δυ­νη­τι­κά δια­θέ­σι­μων 72.000 θέ­σε­ων.

γ) Ανά­λο­γα απο­γοη­τευ­τι­κή, παρά τους μι­κρούς αυ­ξη­τι­κούς ρυθ­μούς, είναι η με­τε­γκα­τά­στα­ση προ­σφύ­γων από την Ελ­λά­δα και την Ιτα­λία σε ευ­ρω­παϊ­κές χώρες. Ο συ­νο­λι­κός αριθ­μός των ατό­μων που με­τε­γκα­τα­στά­θη­καν έφθα­σε στις 14 Ιου­νί­ου 2016 τους 2.280 (1.503 από την Ελ­λά­δα και 777 από την Ιτα­λία) επί δυ­νη­τι­κά δια­θέ­σι­μων 160.000 θέ­σε­ων (εκ των οποί­ων οι 66.400 από την Ελ­λά­δα) για πρό­σφυ­γες μέχρι το Σε­πτέμ­βριο του 2017 με βάση τη συμ­φω­νία. Το αυ­θαί­ρε­το και πα­ρά­νο­μο κλεί­σι­μο των συ­νό­ρων των βαλ­κα­νι­κών και των ευ­ρω­παϊ­κών χωρών για τις ροές προ­σφύ­γων από την Ελ­λά­δα έχει οδη­γή­σει σε μια πολύ χα­μη­λή υπο­δο­χή προ­σφύ­γων και από την Ελ­λά­δα.

δ) Οι ροές προ­σφύ­γων προς την Ελ­λά­δα μειώ­θη­καν εντυ­πω­σια­κά μετά τη συμ­φω­νία ΕΕ - Τουρ­κί­ας. Από τις 145 πε­ρί­που χι­λιά­δες πρό­σφυ­γες που ει­σήλ­θαν πα­ρά­τυ­πα στην Ελ­λά­δα μέχρι τις 20 Μαρ­τί­ου 2016, οι πα­ρά­τυ­πες εί­σο­δοι αλ­λο­δα­πών μειώ­θη­καν στις 9.750 πε­ρί­που το διά­στη­μα 21 Μαρ­τί­ου έως 9 Ιου­νί­ου 2016. Οι πε­ρι­πο­λί­ες του ΝΑΤΟ και της Frontex σε συν­δυα­σμό με την κα­τα­σταλ­τι­κή πο­λι­τι­κή των τουρ­κι­κών αρχών έχουν εμπο­δί­σει τους πρό­σφυ­γες να επι­τύ­χουν πρό­σβα­ση στην ελ­λη­νι­κή επι­κρά­τεια για να ζη­τή­σουν διε­θνή προ­στα­σία. Τόσο οι ευ­ρω­παϊ­κές ελίτ όσο και η ελ­λη­νι­κή κυ­βέρ­νη­ση δια­φη­μί­ζουν ως με­γά­λη «επι­τυ­χία» τη δρα­στι­κή μεί­ω­ση των ροών προ­σφύ­γων προς την Ελ­λά­δα. Ωστό­σο απο­κρύ­πτουν επι­με­λώς ότι πρό­κει­ται για ξε­κά­θα­ρη και αδιαμ­φι­σβή­τη­τη κα­τα­στρα­τή­γη­ση της Σύμ­βα­σης της Γε­νεύ­ης, αφού οι πρό­σφυ­γες στε­ρού­νται τη στοι­χειώ­δη προ­ϋ­πό­θε­ση της πρό­σβα­σης σε χώρα που μπο­ρεί να προ­σφέ­ρει διε­θνή προ­στα­σία σύμ­φω­να με τη Σύμ­βα­ση της Γε­νεύ­ης, καθώς η Τουρ­κία δεν προ­σφέ­ρει τέ­τοια προ­στα­σία. Τέλος οι Ευ­ρω­παί­οι με την πλήρη συ­ναί­νε­ση της ελ­λη­νι­κής κυ­βέρ­νη­σης ανα­βαθ­μί­ζουν τη Frontex σε ευ­ρω­παϊ­κή συ­νο­ριο­φυ­λα­κή και ακτο­φυ­λα­κή, με μο­νά­δες τα­χεί­ας επέμ­βα­σης στα εξω­τε­ρι­κά σύ­νο­ρα της ΕΕ. Από την άλλη, σο­κά­ρουν τα στοι­χεία για τους νε­κρούς πρό­σφυ­γες και με­τα­νά­στες στα νερά της Με­σο­γεί­ου, του­λά­χι­στον 3.500 το 2014, 3.771 το 2015 και 2.816 το 2016 μέχρι τις 7 Ιου­νί­ου!

Η συμ­φω­νία ΕΕ - Τουρ­κί­ας πέ­τυ­χε τον βα­σι­κό της στόχο: να μειω­θούν δρα­στι­κά οι ροές προ­σφύ­γων προς την Ευ­ρώ­πη και να κα­τα­στεί η Ελ­λά­δα απο­θή­κη προ­σφύ­γων, οι οποί­οι προ­ω­θού­νται επι­λε­κτι­κά και με πολύ αρ­γούς ρυθ­μούς στην Ευ­ρώ­πη, τρα­γι­κά ανα­ντί­στοι­χους με τις ανά­γκες διε­θνούς προ­στα­σί­ας των προ­σφύ­γων. Τα κλει­στά σύ­νο­ρα, η έντα­ση της στρα­τιω­τι­κο­ποί­η­σης της φύ­λα­ξης των εξω­τε­ρι­κών συ­νό­ρων της ΕΕ, η πα­ρο­χή «με το στα­γο­νό­με­τρο» νό­μι­μων και ασφα­λών διό­δων στους πρό­σφυ­γες προς την Ευ­ρώ­πη, κα­τα­δει­κνύ­ουν και στον πλέον αφελή ότι οι Ευ­ρω­παί­οι επι­θυ­μούν να απο­φύ­γουν τις διε­θνείς υπο­χρε­ώ­σεις τους να προ­σφέ­ρουν διε­θνή προ­στα­σία στους πρό­σφυ­γες, αδια­φο­ρώ­ντας προ­κλη­τι­κά για χι­λιά­δες ζωές που χά­νο­νται κάθε χρόνο στη Με­σό­γειο λόγω της σκό­πι­μης έλ­λει­ψης νό­μι­μων και ασφα­λών διό­δων των προ­σφύ­γων προς την Ευ­ρώ­πη. Είναι πλέον απα­ραί­τη­τη μια ευ­ρω­παϊ­κή, αρ­χι­κά, και στη συ­νέ­χεια διε­θνής διά­σκε­ψη για το Προ­σφυ­γι­κό, με στόχο η ΕΕ να δε­χτεί του­λά­χι­στον 2-3 εκα­τομ­μύ­ρια πρό­σφυ­γες τα επό­με­να δύο χρό­νια. Ωστό­σο, κάτι τέ­τοιο είναι απί­θα­νο λόγω του εξα­πλού­με­νου ρα­τσι­σμού και της ξε­νο­φο­βί­ας των ευ­ρω­παϊ­κών ελίτ και της συ­να­κό­λου­θης πο­λι­τι­κής και κοι­νω­νι­κής ανό­δου των ακρο­δε­ξιών δυ­νά­με­ων σε αρ­κε­τές ευ­ρω­παϊ­κές κοι­νω­νί­ες.

Πα­ράλ­λη­λα στην Ελ­λά­δα φι­λο­ξε­νού­νται περί τις 57-58 χι­λιά­δες πρό­σφυ­γες, αλλά σί­γου­ρα ο αριθ­μός τους είναι σαφώς με­γα­λύ­τε­ρος αφού δεν πε­ρι­λαμ­βά­νο­νται στις επί­ση­μες κα­τα­γρα­φές όσοι μέ­νουν ιδιω­τι­κά σε δια­με­ρί­σμα­τα ή ξε­νο­δο­χεία, οι πρό­σφυ­γες σε χώ­ρους κα­τα­λή­ψε­ων κτι­ρί­ων (City Plaza, Νο­τα­ρά κ.λπ.) και οι άστε­γοι-πε­ρι­φε­ρό­με­νοι. Ένα μα­ζι­κό και συ­νε­πές εθε­λο­ντι­κό κί­νη­μα υπο­δο­χής, πα­ρο­χής υπη­ρε­σιών αρω­γής και πρό­νοιας των προ­σφύ­γων έχει απο­τρέ­ψει μια πολύ πιο οξεία προ­σφυ­γι­κή κρίση στην Ελ­λά­δα. Ση­μα­ντι­κές μη κυ­βερ­νη­τι­κές ορ­γα­νώ­σεις και η Ύπατη Αρ­μο­στεία του ΟΗΕ προ­σφέ­ρουν ποι­κί­λες και συ­νε­χείς υπη­ρε­σί­ες αρω­γής στους πρό­σφυ­γες, ενώ η τε­λευ­ταία έχει ξε­κι­νή­σει ένα εκτε­τα­μέ­νο πρό­γραμ­μα εξεύ­ρε­σης χώρων στέ­γα­σης σε δια­με­ρί­σμα­τα και ξε­νο­δο­χεία για τους πρό­σφυ­γες. Πα­ράλ­λη­λα, η ελ­λη­νι­κή κυ­βέρ­νη­ση έχει κα­τα­σκευά­σει δε­κά­δες χώ­ρους φι­λο­ξε­νί­ας για τη δια­μο­νή και την πα­ρο­χή υπη­ρε­σιών αρω­γής και πρό­νοιας (σί­τι­ση, ια­τρι­κές υπη­ρε­σί­ες, εκ­παί­δευ­ση κ.λπ.), ωστό­σο υπάρ­χουν ποι­κί­λες σο­βα­ρές ελ­λεί­ψεις σε διά­φο­ρους χώ­ρους που κα­θι­στούν μη αξιο­πρε­πή τη δια­βί­ω­ση των προ­σφύ­γων σε αυ­τούς. Η Υπη­ρε­σία Ασύ­λου σε συ­νερ­γα­σία με άλ­λους φο­ρείς έχει ξε­κι­νή­σει ένα πρό­γραμ­μα προ­κα­τα­γρα­φής των προ­σφύ­γων στους χώ­ρους φι­λο­ξε­νί­ας και αλλού, με σκοπό να κα­λύ­ψει τις ανά­γκες πρό­σβα­σης στη δια­δι­κα­σία διε­θνούς προ­στα­σί­ας για δε­κά­δες χι­λιά­δες πρό­σφυ­γες.

Τρα­γι­κή, τέλος, είναι η κα­τά­στα­ση των προ­σφύ­γων στα νησιά του ανα­το­λι­κού Αι­γαί­ου: μα­ζι­κές και αδιά­κρι­τες κρα­τή­σεις ακόμα και ευά­λω­των ομά­δων στα λε­γό­με­να κέ­ντρα κα­τα­γρα­φής που με­τα­βλή­θη­καν σε μια νύχτα (στις 20 Μαρ­τί­ου) σε κέ­ντρα μα­ζι­κής κρά­τη­σης, πα­ρα­βί­α­ση των δι­καιω­μά­των των προ­σφύ­γων για άρση της κρά­τη­σής τους, επα­νει­λημ­μέ­νες εξε­γέρ­σεις προ­σφύ­γων που επι­πλέ­ον έχουν προ­κα­λέ­σει σω­ρεία ζη­μιών στα κέ­ντρα κα­τα­γρα­φής, συ­μπλο­κές με­τα­ξύ εθνο­τι­κών ομά­δων προ­σφύ­γων και πολ­λοί τραυ­μα­τι­σμοί, τε­ρά­στιες κα­θυ­στε­ρή­σεις στην πρό­ο­δο των αι­τη­μά­των διε­θνούς προ­στα­σί­ας των προ­σφύ­γων. Μά­λι­στα η κυ­βέρ­νη­ση, δια­πι­στώ­νο­ντας ότι οι τρέ­χου­σες Επι­τρο­πές Προ­σφυ­γών κά­νουν δεκτά τα αι­τή­μα­τα διε­θνούς προ­στα­σί­ας για εξέ­τα­σή τους στην Ελ­λά­δα και με το πρό­σχη­μα της ανε­ξαρ­τη­σί­ας των Επι­τρο­πών Προ­σφυ­γών, αφαί­ρε­σε την αρ­μο­διό­τη­τα από τις τρέ­χου­σες Επι­τρο­πές Προ­σφυ­γών και με εσπευ­σμέ­νη ει­σα­γω­γή στη Βουλή και ψή­φι­ση τρο­πο­λο­γί­ας την ανέ­θε­σε σε νέες, υπό άμεση ίδρυ­ση Επι­τρο­πές Προ­σφυ­γών με δύο διοι­κη­τι­κούς δι­κα­στές και ένα πρό­σω­πο υπο­δει­κνυό­με­νο από την Ύπατη Αρ­μο­στεία του ΟΗΕ για τους Πρό­σφυ­γες. Θε­ω­ρη­τι­κά η ανε­ξαρ­τη­σία των δι­κα­στών και η εγκυ­ρό­τη­τα των προ­σώ­πων από την Ύπατη Αρ­μο­στεία θα μπο­ρού­σαν να είναι ικα­νο­ποι­η­τι­κές. Ωστό­σο, η συ­γκυ­ρία προ­ώ­θη­σης αυτής της ρύθ­μι­σης υπο­δη­λώ­νει τη στάση της κυ­βέρ­νη­σης να εφαρ­μο­στούν οι μα­ζι­κές απε­λά­σεις προ­σφύ­γων ακόμα και αν κα­ταρ­ρα­κω­θεί πλή­ρως η Σύμ­βα­ση της Γε­νεύ­ης. Οι νέες Επι­τρο­πές Προ­σφυ­γών θα πρέ­πει να υπε­ρα­σπι­στούν τη διε­θνή και ενω­σια­κή νο­μι­μό­τη­τα που επι­χει­ρεί πο­νη­ρά να πα­ρα­κάμ­ψει η κυ­βέρ­νη­ση.

Είναι σαφές ότι οι σο­βα­ρές ελ­λεί­ψεις που υπο­κρύ­πτουν απρο­θυ­μία ή/και ανι­κα­νό­τη­τα στην αντι­με­τώ­πι­ση του προ­σφυ­γι­κού ζη­τή­μα­τος από την ΕΕ και την Ελ­λά­δα έχουν ως πρώτα θύ­μα­τα τους πρό­σφυ­γες. Με τη συμ­φω­νία ΕΕ - Τουρ­κί­ας να είναι ου­σια­στι­κά «στον αέρα» λόγω της απο­τυ­χί­ας επί­τευ­ξης των πε­ρισ­σό­τε­ρων στό­χων της και με τους Ευ­ρω­παί­ους απρό­θυ­μους να ανα­λά­βουν τις ευ­θύ­νες από­δο­σης διε­θνούς προ­στα­σί­ας στους πρό­σφυ­γες, οι πρό­σφυ­γες θα συ­νε­χί­σουν, εν­δε­χο­μέ­νως με εντει­νό­με­νους ρυθ­μούς, να απο­τε­λούν τα θύ­μα­τα μιας αέ­ναης άρ­νη­σης της ΕΕ να τους αντι­με­τω­πί­σει ως αν­θρώ­πους με ανά­γκες διε­θνούς προ­στα­σί­ας και όχι ως «πα­ρεί­σα­κτους» ξέ­νους που δήθεν απει­λούν την όποια ευ­η­με­ρία δια­φό­ρων με­ρί­δων των ευ­ρω­παϊ­κών κοι­νω­νιών.

*δι­κη­γό­ρος, ει­δι­κευ­μέ­νος στο προ­σφυ­γι­κό δί­καιο.

πηγη: rproject.gr

ΤΑ ΛΑΪΚΑ ΣΤΡΩΜΑΤΑ ΑΠΟΣΤΡΕΦΟΝΤΑΙ ΤΗΝ Ε.Ε. ΤΗΣ ΦΤΩΧΙΑΣ ΚΑΙ ΤΗΣ ΑΝΕΡΓΙΑΣ  

Η ΑΡΙΣΤΕΡΑ ΟΦΕΙΛΕΙ ΝΑ ΥΨΩΣΕΙ ΤΟΛΜΗΡΑ ΤΗ ΣΗΜΑΙΑ ΤΟΥ... LEXIT, ΤΗΣ ΑΝΑΤΡΟΠΗΣ ΤΗΣ Ε.Ε. ΑΠΟ ΑΡΙΣΤΕΡΕΣ ΘΕΣΕΙΣ  

Του ΑΡΗ ΘΑΛΑΣΣΙΝΟΥ  

Πολιτικό σεισμό και οικονομικό τσουνάμι πλανητικών διαστάσεων προκάλεσε η επιλογή του βρετανικού λαού υπέρ της αποδέσμευσης από την Ε.Ε. Σύμφωνα με τα τελικά αποτελέσματα, που διέψευσαν για μία ακόμη φορά τις δημοσκοπήσεις, το Brexit επικράτησε με 51,9% έναντι 48,1%. Η προσέλευση στις κάλπες έφτασε το 72,1%, ποσοστό ρεκόρ για τα δεδομένα των τελευταίων 24 χρόνων.

Πρώτο θύμα του δημοψηφίσματος υπήρξε ο Συντηρητικός πρωθυπουργός Ντέιβιντ Κάμερον, ο οποίος παραιτήθηκε υπό το βάρος της αποτυχίας του (το 58% των ψηφοφόρων του κόμματός του τοποθετήθηκε υπέρ του Brexit). Υπό πίεση βρίσκεται και ο ηγέτης των Εργατικών, Τζέρεμι Κόρμπιν, ο οποίος, αν και είχε τοποθετηθεί εναντίον της ένταξης της Βρετανίας στην Ε.Ε. από τα αριστερά, τη δεκαετία του 1970, υποχρεώθηκε από το κατεστημένο του κόμματός του και της χώρας του να κάνει καμπάνια, με κρύα καρδιά, υπέρ του Remain.

Παρότι στα μέσα ενημέρωσης του κατεστημένου το δημοψήφισμα εμφανίστηκε ως “εμφύλιος πόλεμος” στο εσωτερικό της Δεξιάς και της βρετανικής ολιγαρχίας, παραμένει γεγονός ότι η μεγάλη πλειοψηφία των εργατικών στρωμάτων τάχθηκε υπέρ του Brexit.

Το βρετανικό δημοψήφισμα σηματοδοτεί το τέλος της Ε.Ε. όπως την ξέραμε μέχρι χθες. Αποδεικνύεται με τον πιο κατηγορηματικό τρόπο ότι η ευρωπαϊκή ενοποίηση δεν είναι μια αντικειμενική “νομοτέλεια”, στην οποία οφείλει να προσαρμοστεί κανείς, αλλά ένα ταξικό, ιμπεριαλιστικό σχέδιο που μπορεί να ανατραπεί από τους λαούς που την υφίστανται. Για πρώτη φορά από την εμφάνιση της ΕΟΚ και, στη συνέχεια, της Ε.Ε. μια χώρα- μέλος αποφασίζει να αποχωρήσει, ανοίγοντας το δρόμο για να σπάσουν, στην πορεία, και άλλοι αδύναμοι κρίκοι της αλυσίδας. Η Ε.Ε. θα χάσει μια μεγάλη χώρα, που εκπροσωπεί τη δεύτερη οικονομία της, μετά τη γερμανική, μια πυρηνική δύναμη, μόνιμο μέλος του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ. Ακόμη κι αν επιβιώσει της θύελλας που θα ακολουθήσει, θα πρόκειται για μια ακρωτηριασμένη, αποδυναμωμένη και εγγενώς ασταθή Ένωση, σε διαρκή κρίση και αμφισβήτηση.

Η νίκη του Brexit προκαλεί ήδη τεράστια αναταραχή στις ευρωπαϊκές και διεθνείς αγορές. Την ώρα που γράφονταν αυτές οι γραμμές, η βρετανική λίρα είχε πέσει κατά 11%, στο χαμηλότερο επίπεδο του 1985, ενώ ο βρετανικός, χρηματιστηριακός δείκτης FTSE σημείωνε πτώση 7,6%. Ανάλογη ήταν, όμως, η κατάσταση στην ηπειρωτική Ευρώπη, καθώς ο γερμανικός DAX έκανε βουτιά 9,5%, ενώ ο γαλλικός CAC έπεφτε 7%. Οι τραπεζικοί κολοσσοί ήταν εκείνοι που δέχονταν τις πιο τρομερές πιέσεις. Αν και πρόκειται για τις πρώτες αντιδράσεις, διαγράφεται ο κίνδυνος να αποτελέσει το Brexit τον καταλύτη για μια νέα υποτροπή της κρίσης μιας παγκόσμιας οικονομίας που, ούτως ή άλλως, βρισκόταν σε ασταθή κατάσταση. Σ'αυτό το φόντο, το ενδεχόμενο μιας βαθύτατης κρίσης της ευρωζώνης και της επαναφοράς του Grexit στην ημερήσια διάταξη, ανεξάρτητα από την ευρωδουλεία των ελληνικών ελίτ, δεν μπορεί να αποκλειστεί.

Η επικράτηση του Brexit στο δημοψήφισμα δεν σημαίνει ότι η βούληση του βρετανικού λαού θα υλοποιηθεί εύκολα ή γρήγορα. Βεβαίως η Βρετανία δεν είναι Ελλάδα και ο Μπόρις Τζόνσον (και όσοι τον στηρίζουν) δεν είναι Αλέξης Τσίπρας. Ωστόσο, το άρθρο 50 της ευρωπαϊκής συνθήκης που καθορίζει τα της αποχώρησης προβλέπει μια διαδικασία διαπραγματεύσεων με ορίζοντα τουλάχιστον δύο χρόνων, στη διάρκεια των οποίων τα πάντα μπορεί να συμβούν. Ήδη, η τιμωρητική αντίδραση των αγορών και οι απειλές για ακρωτηριασμό της Μεγάλης Βρετανίας σε “Μικρά Αγγλία”, με αποχώρηση της Βρετανίας και ένωση της Βόρειας με την ανεξάρτητη Ιρλανδία βρίσκονται στην ημερήσια διάταξη.

Σε κάθε περίπτωση, η νίκη του Brexit έρχεται να ρίξει το τεράστιο βάρος της στην πλευρά των συσσωρευμένων ενδείξεων που διαμηνύουν ότι τα λαϊκά στρώματα, σε πανηπειρωτική κλίμακα, αποστρέφονται ολοένα και περισσότερο την αντιλαϊκή, απολυταρχική Ε.Ε. των πολυεθνικών και του ιμπεριαλισμού. Επιπλέον, το αποτέλεσμα του βρετανικού δημοψηφίσματος καταδεικνύει την ισχυρή βούληση των λαών για αποκατάσταση της εθνικής, λαϊκής κυριαρχίας, απέναντι σε μια ολοένα και πιο γερμανική Ευρώπη. Με τη δρομολογημένη αποχώρηση της Βρετανίας, το ειδικό βάρος της ηγεμονικής Γερμανίας στους κόλπους της Ε.Ε. εξ αντικειμένου θα αυξηθεί, κάτι που θα ενισχύσει ακόμη περισσότερο τις αντι- Ε.Ε. τάσεις.

Σ' αυτό το φόντο, η ριζοσπαστική Αριστερά σε όλες τις ευρωπαϊκές χώρες οφείλει να υψώσει τολμηρά τη σημαία του... Lexit, της εξόδου από την ευρωζώνη και την Ε.Ε. από τα αριστερά, από φιλολαϊκές, δημοκρατικές θέσεις. Σε αντίθετη περίπτωση, αν δηλαδή αφεθεί στην ουρά των απεχθών, για τα λαϊκά στρώματα, κοσμοπολίτικων ελίτ και κλαυθμηρίζει μαζί τους για την “ανωριμότητα” του βρετανικού λαού ή τηρήσει στάση αμήχανης ουδετερότητας, θα εκμηδενιστεί πολιτικά, παραδίδοντας αμαχητί τα εργατικά και λαϊκά στρώματα στη δημαγωγία της ξενοφοβικής, εθνικιστικής Ακροδεξιάς, τύπου Λεπέν.

Ελπίζουμε ότι το βρετανικό δημοψήφισμα θα αποτελέσει καταλύτη για θετικές διεργασίες στους κόλπους της ευρωπαϊκής, ριζοσπαστικής Αριστεράς. Ήδη, ο ηγέτης του γαλλικού Αριστερού Κόμματος, Ζαν- Λικ Μελανσόν δήλωσε ότι “το Brexit δίνει μάθημα σε όλη την Ευρώπη”, ότι “είναι η ώρα για ένα Σχέδιο Β” στη Γαλλία και την Ευρώπη και ότι “οι Γάλλοι θα ψήφιζαν υπέρ της εξόδου σε ανάλογο δημοψήφισμα”. Ειδικά για την Ελλάδα, η επικράτηση του Brexit, ένα χρόνο μετά τη νικηφόρα, αλλά προδομένη μάχη του ελληνικού δημοψηφίσματος, προσφέρει σημεία στήριξης στον αγώνα όλων των ανυπότακτων, αριστερών δυνάμεων που αγωνίζονται για την έξοδο από την ευρωμνημονιακή βαρβαρότητα και την ευρωζώνη, που τη θωρακίζει.  

πηγη: iskra.gr