Το Αριστερό Ρεύμα, βασική δύναμη της Λαϊκής Ενότητας, μετατρέπεται σε πολιτική οργάνωση, με αριστερό σοσιαλιστικό προσανατολισμό. Το ΑΡ, το οποίο έδρασε για πολλά χρόνια μέσα στον ΣΥΡΙΖΑ ως πολιτική τάση, συσπειρώνει αγωνιστές/στριες του λαϊκού κινήματος, που αναζητούν ένα «εναλλακτικό σχέδιο ριζοσπαστικών αλλαγών».

Δημήτρης Γρηγορόπουλος

Το προηγούμενο Σαββατοκύριακο πραγματοποιήθηκε το ιδρυτικό συνέδριο του Αριστερού Ρεύματος (ΑΡ) ως πολιτικής οργάνωσης, ενταγμένης στη Λαϊκή Ενότητα. Το ΑΡ επί 25 χρόνια λειτουργούσε ως ιδεολογικοπολιτική τάση αρχικά στον ΣΥΝ, έπειτα στον ΣΥΡΙΖΑ και μετά το Σεπτέμβρη του 2015 στη ΛΑΕ. Το συνέδριο ενέκρινε την ιδρυτική διακήρυξη και το καταστατικό του μετασχηματισμένου σε πολιτική οργάνωση ΑΡ και εξέλεξε Κεντρική Επιτροπή. Με γνώμονα το βασικό κείμενο του συνεδρίου παρατηρούμε πως το Αριστερό Ρεύμα παραμένει δέσμιο των θεμελιακών ρεφορμιστικών αυταπατών του: της αριστερής κυβέρνησης σε συνθήκες συνέχειας του καπιταλισμού, του αστικού κράτους, των ιμπεριαλιστικών μηχανισμών. Του ρηχού αντιμνημονιακού μετώπου «των ευρύτερων δυνατών αντιμνημονιακών προοδευτικών, δημοκρατικών και πατριωτικών δυνάμεων». Της αντιφατικής και άτολμης θέσης για την έξοδο απ’ την ΕΕ. Της παραγωγικής ανασυγκρότησης εντός του καπιταλισμού, κ.ά. Θέσεις όπως αυτές αλλά και η επίμονη άρνηση του ΑΡ να αναγνωρίσει τις πολιτικές ευθύνες του για τον σοσιαλφιλελεύθερο κατήφορο του ΣΥΡΙΖΑ εύλογα γεννούν αμφιβολίες για το αν έχει κόψει ολοκληρωτικά τον ομφάλιο λώρο με τον συριζαϊσμό.

Αν και το ΑΡ αναπαράγει τη θεωρία των σταδίων με τη διάκριση της κυρίαρχης αντίθεσης («Ο διαχωρισμός μνημόνιο – αντιμνημόνιο διατηρείται και βαθαίνει») απ’ τη βασική, ωστόσο, συνδέει την έξοδο απ’ το μνημόνιο με «την έξοδο απ’ την ευρωζώνη, τη σύγκρουση και ρήξη με την ΕΕ, με τους αγώνες και τη θέληση του λαού και την πάλη για ένα εναλλακτικό σχέδιο ριζοσπαστικών αλλαγών».

Ωστόσο, αυτή η θέση αντιφάσκει με τη «συγκρότηση ενός ευρύτατου πολιτικού και εκλογικού μετώπου», το οποίο θεωρεί αναγκαίο η ΛΑΕ και στο οποίο περιλαμβάνει όλες τις δυνάμεις της αριστεράς, αλλά ταυτόχρονα διευκρινίζει ότι «θα αναλάβει πρωτοβουλία για την προσέλκυση σ’ αυτό το μέτωπο των ευρύτερων δυνατών αντιμνημονιακών, προοδευτικών, δημοκρατικών και πατριωτικών δυνάμεων», χωρίς να προσδιορίζει ορισμένες τουλάχιστον απ’ αυτές. Αν λάβουμε υπόψη ότι σ’ αυτές τις δυνάμεις περιλαμβάνονται η αστικοδημοκρατική Πλεύση και το ΕΠΑΜ της «εθνικής» συμμαχίας, δυνάμεις με τις οποίες ερωτροπεί το ΑΡ και η ΛΑΕ, προφανώς θα συμπεράνουμε ότι: πρώτο, μέτωπο των αριστερών, ριζοσπαστικών αντικαπιταλιστικών δυνάμεων με τις αστικοδημοκρατικές και εθνικιστικές δεν πρόκειται να πραγματοποιηθεί (η προσομοίωση με το ΕΑΜ είναι ιδεοληπτική μεταφορά από άλλες ιστορικές συνθήκες) και δεύτερο, αν το Αριστερό Ρεύμα συμμαχήσει μ’ αυτές ή ανάλογες δυνάμεις, «το εναλλακτικό σχέδιο ριζοσπαστικών αλλαγών», που ευαγγελίζεται, ανεξάρτητα από προθέσεις, θα μείνει κενό γράμμα.

Παράλληλα, το ΑΡ εμμένει στη στρατηγική της αριστερής κυβέρνησης σε συνθήκες συνέχειας του καπιταλισμού, του αστικού κράτους και των ιμπεριαλιστικών μηχανισμών (και όχι στην αντίληψη της πιθανότητας μιας τέτοιας κυβέρνησης σε συνθήκες ρήξεων, κινηματικής έξαρσης και κλονισμένης αστικής κυριαρχίας), παρά την παταγώδη αποτυχία του ΣΥΡΙΖΑ και άλλων ανάλογων εγχειρημάτων. Για τη χρεοκοπία της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ δεν φέρει την κύρια ευθύνη η πρόθυμη συναλλαγή («προδοσία») της ηγεσίας του ΣΥΡΙΖΑ με το ιερατείο των Βρυξελλών, αλλά η ανυπέρβλητη αδυνατότητα νίκης μιας αριστερής πολιτικής σε συνθήκες απόλυτης υπεροπλίας του εγχώριου και διεθνούς κεφαλαίου. Ακόμη και αν μια αριστερή κυβέρνηση δεν υποχωρήσει σ’ ένα κατάπτυστο συμβιβασμό, ακόμη και αν έχει επεξεργαστεί ένα συγκροτημένο σχέδιο δράσης, αναπόφευκτα προ του συντριπτικού συσχετισμού υπέρ του κεφαλαίου θα υποστεί δεινή ήττα, εκτός αν υπάρξουν συνθήκες, όπως αυτές που προαναφέραμε.

Μάλιστα, η άρχουσα τάξη θα αξιοποιήσει αυτή την ήττα για να επιβάλει στις μάζες μιαν ακόμη αντιδραστικότερη πολιτική. Άρα, «σχέδιο ριζοσπαστικών αλλαγών» και αριστερή κυβέρνηση είναι ασύμβατοι όροι.

Το Αριστερό Ρεύμα παραμένει δέσμιο των θεμελιακών ρεφορμιστικών αυταπατών του: της αριστερής κυβέρνησης και του ρηχού αντιμνημονιακού μετώπου

Θετικό βήμα, αλλά ανολοκλήρωτο και αντιφατικό, αποτελεί η θέση του ΑΡ για την ΕΕ. Το ΑΡ μιλά για «ένα ριζοσπαστικό αντιμνημονιακό μεταβατικό πρόγραμμα με σοσιαλιστική κατεύθυνση και προοπτική» (αξίζει να τονισθεί πως είναι εξαιρετικά υποβαθμισμένες οι αναφορές στην κομμουνιστική στρατηγική) Αφού εκθέσει αναλυτικά αυτούς τους στόχους η κεντρική εισήγηση του ΑΡ καταλήγει στο εύλογο συμπέρασμα ότι ένα τέτοιο πρόγραμμα θα συναντήσει λυσσαλέα αντίδραση απ’ το κεφάλαιο. Σ’ αυτή την αναπόφευκτη αναμέτρηση το ΑΡ φρονεί ότι: «Το δίλημμα εφαρμογή του μεταβατικού μας προγράμματος ή ακύρωσή του για την πάση θυσία παραμονή της χώρας στην ΕΕ θα έρθει εκ των πραγμάτων στην ημερήσια διάταξη και οφείλει να απαντηθεί με την έξοδο απ’ την ΕΕ για την προώθηση των προγραμματικών μας δεσμεύσεων σε προοδευτικό και σοσιαλιστικό δρόμο». Αυτή η διατύπωση είναι βελτιωμένη. Μιλά ρητά για έξοδο απ’ την ΕΕ, για την προώθηση ριζικών αλλαγών με κατεύθυνση τον σοσιαλισμό, χωρίς να συνδέει την έξοδο με ένα αμφίβολο δημοψήφισμα. Υπάρχουν όμως δύο προβλήματα:

Πρώτο, πάλι η σύγκρουση μετατίθεται στο μέλλον (η αναμέτρηση θα έρθει στην ημερήσια διάταξη) ή τουλάχιστον στη διατύπωση υπάρχει αμφισημία. Πρέπει να είναι καθαρό. Η προώθηση ριζοσπαστικών στόχων εξαρχής θα συναντήσει λυσσαλέα αντίδραση απ’ την ΕΕ. Άρα εξαρχής από σήμερα και χτες, το κίνημα της ανατροπής πρέπει να ζυμώνεται με την αναγκαιότητα της σύγκρουσης με την ΕΕ.

Δεύτερο, με εξαίρεση αυτό το εδάφιο, ο στόχος της εξόδου απουσιάζει παντελώς απ’ την εισήγηση, όπως και απ’ τους λόγους και τα κείμενα του ΑΡ. Υπεισέρχεται λοιπόν η πιθανότητα, η βελτίωση αυτής της θέσης να είναι απλώς φραστική. Η εισήγηση επαναλαμβάνει αναλλοίωτη τη βασική θέση των ΑΡ-ΛΑΕ για «παραγωγική ανασυγκρότηση», υιοθετώντας μάλιστα την υπερφίαλη θέση ότι η κυβέρνηση της αριστεράς θα «πάρει υπό τον έλεγχό της τις βασικές λειτουργίες της οικονομίας»! Είναι όμως ουτοπία ή φενάκη ότι η άρχουσα τάξη και δη στον ολοκληρωτικό καπιταλισμό, θα ανεχθεί τέτοιες αλλαγές. Άρα, ή θα αποτύχει το εγχείρημα «του καπιταλισμού με ανθρώπινο πρόσωπο» ή το ΑΡ θα κατρακυλήσει σε μια σοσιαλφιλελεύθερη διαχείριση. Τα καλά του ΣΥΡΙΖΑ, δηλαδή!

Πηγή: ΠΡΙΝ

Schäuble, Moscovici, Lagarde και η παραδομένη κυβέρνηση. Δεν είναι καθόλου τυχαίο ότι η C. Lagarde, η κορυφή του ΔΝΤ, θεώρησε απολύτως σκόπιμο αυτές τις κρίσιμες μέρες να διευκρινίσει ότι δεν θα υπάρξει εξαίρεση από τους κανόνες του Ταμείου για την Ελλάδα.

Η δήλωση δεν θα μπορούσε να ήταν πιο σαφής. Το ΔΝΤ δεν θα μπει στο ελληνικό πρόγραμμα χωρίς σκληρά μέτρα για την Ελλάδα ώστε να μπορεί να προσεγγιστεί από την χώρα μας μετά “βεβαιότητας” το εξωφρενικό πρωτογενές πλεόνασμα 3.5% μετά το 2018, χωρίς, επίσης, δέσμευση της Ελλάδας σε όλα τα υπόλοιπα προαπαιτούμενα (π.χ. ξεπούλημα του ενεργειακού τομέα) αλλά και χωρίς μια δραστική «ελάφρυνση» του χρέους, ώστε το ίδιο το Ταμείο, να μπορεί να το κρίνει βιώσιμο.

Γερμανία και ΔΝΤ δεν έχουν ακόμα βρει κοινή βάση μέτρων που θα πρέπει να θεσμοθετήσει για τη δεύτερη αξιολόγηση η Ελλάδα και πολύ περισσότερο δεν έχουν συμφωνήσει για τα μεσοπρόθεσμα μέτρα για το χρέος.

Η πρόταση – τελεσίγραφο προς την Ελλάδα για μέτρα 3 δισ. σε 2 δόσεις είναι περισσότερο πρωτοβουλία της Γερμανίας.

Η Γερμανία με αυτήν την πρόταση θέλει να δελεάσει το ΔΝΤ να συμφωνήσει, έχοντας προηγουμένως αποσπάσει την ελληνική συναίνεση.

Η κυβέρνηση Τσίπρα όσο και αν σφαδάζει έχει δαγκώσει το «δόλωμα» και έχει πιαστεί στο γερμανικό αγκίστρι και όσο σφαδάζει τόσο κάνει πιο δυσχερή την θέση της.

Η άφιξη Moscovici

Ο επίτροπος Οικονομικών της Ε.Ε. PierreMoscovici ήρθε στην Ελλάδα για να τακτοποιήσει και τις τελευταίες εκκρεμότητες και να αποσπάσει το πλήρες «ΟΚ» από την κυβέρνηση για το σκληρό πακέτο των 3 δισ. Η ένσταση της κυβέρνησης δεν βρίσκεται στα σκληρά μέτρα, που θα υπογράψει αλλά στην ανάγκη να συνοδευτούν αυτά τα μέτρα με μια συμβολική, έστω, ανακούφιση του χρέους και την συμμετοχή της χώρας στο πρόγραμμα ποσοτικής χαλάρωσης της ΕΚΤ.

Ότι η κυβέρνηση θα κάνει πίσω και σε αυτά το σημεία δεν υπάρχει αμφιβολία.

Τόσο η ΕΕ, εν όψει αλλεπάλληλων εκλογικών αναμετρήσεων, όσο και η κυβέρνηση επείγονται. Η πρώτη για να ξεφορτωθεί, έστω προσωρινά και όπως-όπως, το ελληνικό «βάσανο» και η δεύτερη γιατί έχει την ψευδαίσθηση ότι θα βελτιωθεί η οικονομική πορεία.

Δεν θα προλάβουν, όπως φαίνεται, την 20^η Φλεβάρη να κλείσουν την δεύτερη αξιολόγηση, πράγμα που αναγνώρισε και ο Dijsselbloem. Ελπίζουν όμως ότι ο Μάρτης-γδάρτης θα είναι πιο “τυχερός” μήνας, αν και αμφιβάλουμε.

Λογαριάζουν, όμως, χωρίς έναν «πεντάστερο» ξενοδόχο: το ΔΝΤ.

Το ΔΝΤ, που παρευρίσκεται στον αρραβώνα, το πιο πιθανό είναι να μην παρευρεθεί στο γάμο του προγράμματος, πολύ περισσότερο να είναι και «κουμπάρος».

Χωρίς, όμως, το ΔΝΤ το ναυάγιο του, έτσι κι αλλιώς αποτυχημένου, προγράμματος είναι προδιαγεγραμμένο και γρήγορο και η Ελλάδα θα βρεθεί στο κενό, σε τροχιά χρεοκοπίας.

Ο κόσμος μας έχει αλλάξει πολύ και σε πολύ λίγο χρονικό διάστημα.

Η μόνη λύση, η οποία γίνεται πολύ πιο ρεαλιστική και επείγουσα σήμερα, είναι η έξοδος από την ευρωζώνη με ένα μεγάλο όχι στο νεοφιλελευθερισμό, ένα μεγάλο όχι στις αβυσσαλέες ανισότητες και στη λιτότητα. Με την αμφισβήτηση των ανισότιμων κανόνων της ΕΕ και ένα πρόγραμμα παραγωγικού μετασχηματισμού της χώρας.

πηγη: iskra.gr

Στην τελευταία συνεδρίαση του Δ.Σ του Εργατικού Κέντρου Πειραιά στις 2/2/2017 κατατέθηκε ολοκληρωμένη πρόταση από τον Συνδυασμό «Ταξική Εργατική Συσπείρωση» στον οποίο όπως είναι γνωστό συμμετέχουν οι δυνάμεις της ΠΕΝΕΝ, του Παπαστράτου και άλλες αγωνιστικές δυνάμεις εργατικών Σωματείων.

Στο φόντο των τελευταίων εξελίξεων που αφορούν την διαπραγμάτευση για τα μέτρα της β΄ αξιολόγησης (ομαδικές απολύσεις – συνδικαλιστικός νόμος) αλλά και τα προληπτικά που συζητούνται για την περίοδο μετά την λήξη του προγράμματος όπως είναι η κατάργηση της προσωπικής διαφοράς και του αφορολόγητου που σήμερα είναι μέχρι το ποσόν 8.636, η αύξηση του ΦΠΑ και άλλα αντεργατικά και αντιλαϊκά μέτρα, ο Συνδυασμός μας «Ταξική Εργατική Συσπείρωση» κατέθεσε πρόταση για πραγματοποίηση 24ωρης Πανεργατικής Πανελλαδικής απεργίας μέσα στον μήνα Φλεβάρη του 2017.

Η πρόταση αυτή έγινε ομόφωνα αποδεκτή από το Διοικητικό Συμβούλιο. Για τον σκοπό αυτό ο Πρόεδρος της ΠΕΝΕΝ και μέλος του Δ.Σ του Ε.Κ. Πειραιά εξουσιοδοτήθηκε να συντάξει το σχετικό κείμενο το οποίο την επόμενη ημέρα εστάλη στον Πρόεδρο και στα άλλα μέλη που είναι επικεφαλείς των παρατάξεων και συμμετέχουν και αντιπροσωπεύονται στην Διοίκηση του Ε.ΚΠ.

Στην συνέχεια όπως φάνηκε οι δυνάμεις του εργοδοτικού και κυβερνητικού συνδικαλισμού (ΠΑΣΚΕ – ΔΑΚΕ – ΕΑΚ (ΣΥΡΙΖΑ – ΛΑΕ) και του κομματικού συνδικαλισμού ΠΑΜΕ - ΔΑΣ) επιχείρησαν να την υπονομεύσουν με απροκάλυπτο τρόπο.

Επί σειρά ημερών αρνιόντουσαν να δώσουν απάντηση και να συνηγορήσουν για την έγκρισή της επιδιώκοντας με τον τρόπο αυτό να την καταστήσουν άχρηστη αφού όπως δείχνουν τα πράγματα δεν εντάσσονταν στον σχεδιασμό των παρατάξεών τους!!

Χαρακτηριστικά ΠΑΣΚΕ – ΔΑΚΕ δεν απάντησαν στο σχέδιο της ανακοίνωσης επί 7 ημέρες ενώ η έτερη παράταξη που εκφράζει τον εργοδοτικό και τον νέο κυβερνητικό συνδικαλισμό (ΕΑΚ) έδωσε ως απάντηση ότι εάν υπάρχει πλειοψηφία συμφωνεί να φύγει, ενώ εάν δεν υπάρχει διαφωνεί!! Το ΠΑΜΕ και ο Πρόεδρος του Ε.Κ.Π αξιώθηκε να απαντήσει την 8^η μέρα ότι δεν συμφωνεί με το περιεχόμενο του κειμένου…. και όταν του προτάθηκε να συντάξει νέο κείμενο στο οποίο το περιεχόμενο να το καθορίσει το ίδιο και αυτό θα έχει την έγκριση της παράταξής μας, με την αυστηρή προϋπόθεση όμως να συμπεριλαμβάνεται η ομόφωνη θέση του Δ.Σ του Ε.Κ.Π για 24ωρη Πανελλαδική απεργία μέσα στον μήνα Φλεβάρη του 2017, τότε φάνηκε να συμφωνεί!

Όμως στο σχέδιο που ετοίμασε το ΠΑΜΕ, ως εκ θαύματος, περί άλλων ομιλούσε και η πρόταση για απεργία έκανε φτερά από το κείμενο του ΠΑΜΕ!!

Στην συνέχεια, κάτω από την εντονότατη πίεση του Συνδυασμού μας, στο κείμενο που απεστάλη επιτέλους συμπεριλήφθηκε η επίμαχη πρόταση……

Από τα παραπάνω προκύπτει το συμπέρασμα ότι οι δυνάμεις του εργοδοτικού και κυβερνητικού συνδικαλισμού (ΠΑΣΚΕ – ΔΑΚΕ – ΕΑΚ) σε συμμαχία με το ΠΑΜΕ, έχουν μετατρέψει το Ε.Κ. Πειραιά σε ένα άδειο κουφάρι το οποίο έχει συστηματικά όλα τα τελευταία χρόνια απαξιωθεί από την συνείδηση των εργαζομένων, ακόμη και από αυτά τα ίδια τα Σωματεία μέλη του!!

Καθίσταται φανερό ότι με αυτές τις εκφυλιστικές διαδικασίες υπονομεύεται και αναιρείται ο οποιοδήποτε αγωνιστικός ρόλος του Εργατικού Κέντρου και αυτομετατρέπεται με τον τρόπο αυτόν σε ουρά είτε της χρεοκοπημένης ηγεσίας της ΓΣΕΕ είτε του ΠΑΜΕ το οποίο το χρησιμοποιεί μόνο για τους μικροπαραταξιακούς του σκοπούς και σε κάθε περίπτωση δεν αποτελεί όργανο πάλης – διεκδίκησης και συντονισμού, τόσο τοπικά όσο και σε ευρύτερη έκταση!

Αποδεικνύεται επίσης ότι το πραξικόπημα που συντελέστηκε από τις παραπάνω δυνάμεις μετά τις εκλογές του Μάρτη 2016 με τον αποκλεισμό από το Προεδρείο της «Ταξικής Εργατικής Συσπείρωσης» ήταν μέρος του κοινού σχεδίου αυτών των δυνάμεων να οδηγήσουν το Εργατικό Κέντρο στην πλήρη απαξίωσή του.

Για την ιστορία καταθέτουμε στην συνέχεια τα τρία κείμενα. Αυτό που ήταν η πρόταση της «Ταξικής Εργατικής Συσπείρωσης», του ΠΑΜΕ και τέλος αυτό που καταλήχθηκε μετά από πολυήμερες διαπραγματεύσεις και βγήκε ως θέση του Ε.Κ.Πειραιά.

Το κείμενο της «Ταξικής Εργατικής Συσπείρωσης»:

Προτεινόμενο Σχέδιο

Προς: Επικεφαλείς Παρατάξεων Ε.Κ.Π

Πρόταση της Διοίκησης του Εργατικού Κέντρου Πειραιά

για 24ωρη Πανελλαδική Πανεργατική απεργία μέσα στον Φλεβάρη του 2017

Στην συνεδρίαση του Δ.Σ του Ε.Κ.Π που πραγματοποιήθηκε στις 2/2/2017 έγινε διεξοδική συζήτηση για τα προβλήματα των εργαζομένων και την νέα επίθεση που από κοινού σχεδιάζουν η συγκυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ με το κουαρτέτο των δανειστών.

Στο πλαίσιο αυτό επισημάνθηκε ότι τα προαπαιτούμενα της β΄ αξιολόγησης που παραμένουν ως εκκρεμότητα για να υλοποιηθούν με νομοθετικές ρυθμίσεις στην Βουλή αφορούν κρίσιμα ζητήματα που συνδέονται με το νέο αντεργατικό πακέτο που προωθεί η κυβέρνηση και ανάμεσα σε αυτά περιλαμβάνονται οι ομαδικές απολύσεις, η κατάργηση του συνδικαλιστικού νόμου 1264/82, νέα φοροληστρικά μέτρα σε βάρος των εργαζομένων, των συνταξιούχων και των μικρομεσαίων στρωμάτων.

Την ίδια χρονική περίοδο η κυβέρνηση στα πλαίσια της επικοινωνιακής της πολιτικής καλλιεργεί συστηματικά το υποτιθέμενο «αδιέξοδο» στις διαπραγματεύσεις με τα κλιμάκια των δανειστών….

Στην πραγματικότητα έχει αποδεχθεί τον δημοσιονομικό κόφτη, τις νέες μειώσεις στις συντάξεις (προσωπική διαφορά) έχει συμφωνήσει για την μείωση του αφορολόγητου, την αύξηση του ΦΠΑ και μια σειρά ακόμη αντεργατικά και αντιλαϊκά μέτρα και εκείνο που μένει είναι ο τρόπος, ο χρόνος και η διαδικασία υλοποίησης αυτών των μέτρων……

Η νέα συμφωνία κυβέρνησης δανειστών θα είναι ένα νέο σκληρό, επώδυνο και καταστροφικό πακέτο μέτρων που θα τσακίζει τα εναπομείναντα δικαιώματα των εργαζομένων και των λαϊκών στρωμάτων.

Τα νέα αυτά μέτρα η κυβέρνηση θα επιχειρήσει να τα παρουσιάσει για άλλη μια φορά ως «έντιμο συμβιβασμό». Η μέθοδος της πολιτικής εξαπάτησης συνιστά τον ακρογωνιαίο λίθο της επικοινωνιακής πολιτικής της κυβέρνησης.

Οι εργαζόμενοι δεν πρέπει να τρέφουν την παραμικρή ψευδαίσθηση για το αποτέλεσμα της λεγόμενης διαπραγμάτευσης.

Η αποδοχή και υλοποίηση των τριών μνημονίων διαδοχικά από τις κυβερνήσεις ΠΑΣΟΚ – Ν.Δ – ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ έχουν επιφέρει σαρωτικές αλλαγές στο σύνολο των κατακτήσεων των εργαζομένων στην κοινωνική ασφάλιση, στα εργασιακά, στις ΣΣΕ, στην γιγάντωση των ευέλικτων μορφών εργασίας, στην εκτίναξη σε πρωτοφανή υψηλά επίπεδα της ανεργίας, στην φορολεηλασία των εργατικών και λαϊκών εισοδημάτων.

Το συνδικαλιστικό κίνημα μπροστά σε αυτήν την επιθετικότητα του μεγάλου κεφαλαίου, των δανειστών και των πολιτικών τους εκπροσώπων, οφείλει να προβάλει την δική του οργανωμένη και συντονισμένη άμυνα. Να αποκρούσει με οργάνωση – ενότητα και αγώνα την επιχείρηση ισοπέδωσης των δικαιωμάτων των εργαζομένων να αναπτύξει και να κλιμακώσει την πάλη του , να αποτελέσει την καθοριστική δύναμη για την αντεπίθεση του κινήματος και την ανατροπή της αντιλαϊκής πολιτικής κυβέρνησης – μεγάλου κεφαλαίου και του κουαρτέτου των δανειστών.

Στο πλαίσιο αυτό το Εργατικό Κέντρο Πειραιά απευθύνει αγωνιστικό κάλεσμα στους εργαζόμενους στα σωματεία της δύναμής του, στις Ομοσπονδίες, τα Εργατικά Κέντρα και σε όλες τις συνδικαλιστικές οργανώσεις του ιδιωτικού και δημόσιου τομέα ώστε από κοινού να προσανατολισθούν και να οργανώσουν την πάλη τους για την προκήρυξη 24ωρης Πανελλαδικής απεργίας μέσα στον Φλεβάρη του 2017.

Για τον σκοπό αυτό χρειάζεται να υπάρχει ο ανάλογος σχεδιασμός ενημέρωσης – επισκέψεις στους χώρους δουλειάς και η οργανωτική προετοιμασία για την επιτυχή έκβαση των πολύπλευρων κινητοποιήσεων που πρέπει να αναπτυχθούν για να μην περάσουν τα νέα βάρβαρα και σφαγιαστικά μέτρα σε βάρος μας.

Αντώνης Νταλακογεώργος      

Το κείμενο του ΠΑΜΕ:

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ – ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

            Στη συνεδρίαση του Δ.Σ. του Ε.Κ.Π. που πραγματοποιήθηκε στις 2/2/2017 συζητήθηκαν τα προβλήματα των εργαζομενων και την νέα επίθεση της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ.

            Η κυβέρνηση ετοιμάζεται να σφίξει και άλλο τη θηλιά στο λαιμό της εργατικής λαικής οικογένειας ετοιμάζουν μισθούς των 200 -300 ευρώ, παραπέρα διόγκωση των ελαστικών μορφών απασχόλησης, συνεχείς κόφτης στις συντάξης.           

            ΄Οσα αξίωσαν οι βιομήχανοι, οι εφοπλιστές, οι μεγαλοεργολάβοι όλα τα προηγούμενα χρόνια έγιναν μνημόνια.

            ΄Ετσι και σήμερα ότι απαιτούν ο ΣΕΒ και οι άλλες εργοδοτικές οργανώσεις η κυβέρνηση είναι έτοιμη να τα υλοποιήσει.

            Θέλουν στα συντρίμια των λαικών κατακτήσεων να χτίσουν την μελλοντική ανάκαμψη των κερδών τους. Θέλουν περισσότερα φθηνά εργατικά χέρια να καταργήσουν ότι έχει απομείνει σε εργατικό δικαίωμα, απαιτούν να μην υπάρχουν αντιδράσεις.

            Σε αυτή την προσπάθεια σπέρνουν αυταπάτες, ψέμματα και απειλές. Θέλουν να διαλέξουμε μεταξύ της «δήθεν» καλής Ε.Ε. και του «δήθεν» κακού Δ.Ν.Τ. όταν έχουν ψηφίσει ήδη το 3^ο μνημόνιο.

            Στα πλαίσια αυτά το Ε.Κ.Π. απευθύνει αγωνιστικό κάλεσμα στα σωματεία της δύναμής του, στους εργαζόμενους του Πειραιά ώστε να δυναμώσει η αγωνιστική δράση σε κάθε χώρο δουλειάς, να οργανωθεί η απάντηση σε απειλές και νέα μέτρα. Να διεκδικήσουμε δουλεία με δικαιώματα.

Η Διοίκηση

Το τελικό κείμενο που δόθηκε στην δημοσιότητα και στα εργατικά Σωματεία:

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ – ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

            Στη συνεδρίαση του Δ.Σ. του Ε.Κ.Π. που πραγματοποιήθηκε στις 2/2/2017 συζητήθηκαν τα προβλήματα των εργαζομενων και την νέα επίθεση της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ.

            Η κυβέρνηση ετοιμάζεται να σφίξει και άλλο τη θηλιά στο λαιμό της εργατικής λαικής οικογένειας, ετοιμάζουν μισθούς των 200 -300 ευρώ, παραπέρα διόγκωση των ελαστικών μορφών απασχόλησης, συνεχείς κόφτης στις συντάξης.           

            ΄Οσα αξίωσαν οι βιομήχανοι, οι εφοπλιστές, οι μεγαλοεργολάβοι όλα τα προηγούμενα χρόνια έγιναν μνημόνια.

            ΄Ετσι και σήμερα ότι απαιτούν ο ΣΕΒ και οι άλλες εργοδοτικές οργανώσεις η κυβέρνηση είναι έτοιμη να τα υλοποιήσει.

            Θέλουν στα συντρίμια των λαικών κατακτήσεων να χτίσουν την μελλοντική ανάκαμψη των κερδών τους. Θέλουν περισσότερα φθηνά εργατικά χέρια να καταργήσουν ότι έχει απομείνει σε εργατικό δικαίωμα, απαιτούν να μην υπάρχουν αντιδράσεις.

            Σε αυτή την προσπάθεια σπέρνουν αυταπάτες, ψέμματα και απειλές. Θέλουν να διαλέξουμε μεταξύ της «δήθεν» καλής Ε.Ε. και του «δήθεν» κακού Δ.Ν.Τ. όταν έχουν ψηφίσει ήδη το 3^ο μνημόνιο.

            Στα πλαίσια αυτά το Ε.Κ.Π. στην παραπάνω συνεδρίαση του Δ.Σ. αποφάσισε ομόφωνα να προτείνει σ΄όλους τους εργαζόμενους, στα σωματεία μέλη του, στα συνδικάτα, τις ομοσπονδίες, τα Εργατικά Κέντρα αλλά και τις οργανώσεις του Δημόσιου Τομέα την πραγματοποίηση 24ωρης Πανελλαδικής Πανεργατικής Απεργίας με σκοπό, συντονισμένα, το συνδικαλιστικό κίνημα να απαντήσει αγωνιστικά στη νέα επίθεση κυβέρνησης δανειστών και μεγάλου κεφαλαίου.

Η Διοίκηση

Με μια ανεπίτρεπτη και απροκάλυπτη παρέμβασή του ο Υπουργός της «πρώτης φοράς αριστεράς» του ΣΥΡΙΖΑ κ. Π.Κουρουμπλής έχοντας όπως όλα δείχνουν κοινή συντονισμένη κατεύθυνση με το μεγάλο εφοπλιστικό κεφάλαιο και την Ένωση Ελλήνων Εφοπλιστών (ΕΕΕ) έθεσε ευθέως και ωμά με δηλώσεις του σε ραδιοφωνικό σταθμό το θέμα της κατάργησης των ΣΣΕ των Ναυτεργατών!!!

Όπως προκύπτει από συνέντευξη του Υπουργού Ε.Ν στον ραδιοφωνικό σταθμό ALPHA 989 αναφερόμενος στην ΣΣΕ των ποντοπόρων πλοίων μεταξύ των άλλων σημείωσε και τα παρακάτω:

«Προτείνω να εφαρμοστεί το γερμανικό μοντέλο. Τι έκαναν οι Γερμανοί; Έβαλαν στην Εθνική Σύμβαση ένα 20% επιπλέον της Διεθνούς Σύμβασης. Κάπως πρέπει να βρούμε έναν τρόπο να συγκλίνουν οι απόψεις των δύο πλευρών. Ξέρουν στην ΠΝΟ τις απόψεις μου για τα εργασιακά δικαιώματα, που είναι σαφείς.»!!!

Δεν γνωρίζουμε εάν το εργοδοτικό και φιλοκυβερνητικό συνδικαλιστικό κατεστημένο και η ηγεσία της ΠΝΟ γνωρίζει ή έχει αποδεχθεί ανεπίσημα μια τέτοια άθλια πρωτοβουλία και εξουσιοδότησε τον Υπουργό Ε.Ν να μιλάει για κατάργηση των ΣΣΕ.

Δεν γνωρίζουμε επίσης εάν η ηγεσία της ΠΝΟ που είναι εγκλωβισμένη στην τακτική της «εργασιακής ειρήνης και της τριμελούς ταξικής συνεργασίας» έχει εξουσιοδοτήσει τον κ. Κουρουμπλή να κάνει αναφορά για τις ΣΣΕ των Ναυτεργατών…. Δεν το αποκλείουμε διότι επί 7 χρόνια που το εφοπλιστικό κεφάλαιο και η επίσημη εκπροσώπησή του, η Διοίκηση της ΕΕΕ, που αρνούνται την ανανέωση της ΣΣΕ, δεν έχουν ενοχληθεί στο ελάχιστο από την συμβιβασμένη ηγεσία της ΠΝΟ, η οποία σε επαναλαμβανόμενες προτάσεις της ΠΕΝΕΝ για αγωνιστικές δράσεις και κινητοποιήσεις στην ποντοπόρο ναυτιλία κωφεύει, σιωπά και αδρανεί προκλητικά τόσο αυτή όσο και οι άλλες δυνάμεις που αποτελούν την πλειοψηφία της ΠΝΟ.

Δεν είναι τυχαίο όλα αυτά τα χρόνια, παρά τις επίμονες προσπάθειές μας, οι δυνάμεις του εργοδοτικού – κυβερνητικού και κομματικού συνδικαλισμού αποτελούν ασπίδα προστασίας για το μεγάλο εφοπλιστικό κεφάλαιο και αποφεύγουν όπως ο διάβολος το λιβάνι να αναπτύξουμε πολύπλευρους αγώνες και παρεμβάσεις τόσο για το μεγάλο πρόβλημα της ανεργίας όσο και της ανάγκης να υπογραφεί ικανοποιητική ΣΣΕ!!! Κι όχι μόνο αυτό, δεν υπάρχει οποιαδήποτε αναφορά σε αυτό το τμήμα του κεφαλαίου και ταυτόχρονα δεν αναπτύσσεται η παραμικρή δράση και αγώνας, ούτε και φραστικά δεν αμφισβητούν το καθεστώς της επιχειρηματικής ασυδοσίας, της μαύρης ανασφάλιστης εργασίας και της φοροασυλίας τους!!!

Απαντώντας στο κάλπικο και υποκριτικό ενδιαφέρον του Υπουργού Ε.Ν θέλουμε να υπογραμμίσουμε:

Ο Υπουργός Ε.Ν δεν έχει την παραμικρή θεσμική – πολιτική και ηθική νομιμοποίηση να παρεμβαίνει στην υπόθεση των ΣΣΕ που αποτελεί αρμοδιότητα και δικαιοδοσία των δύο πλευρών εργοδοσίας και εργαζομένων!!!

Επικαλείται ψευδέστατα ο Υπουργός Ε.Ν το γερμανικό μοντέλο στην προσπάθειά του να επιβάλει μαζί με τους εφοπλιστές την κατάργηση της ΣΣΕ, δείχνοντας μάλιστα και σχετική γενναιοδωρία να υπάρχει και μια προσαύξηση από τα επίπεδα της Σύμβασης της ITF έως και 20%!!

Ποια είναι η αλήθεια που χονδροειδέστατα διαστρεβλώνει και κακοποιεί ο κ. Κουρουμπλής! Στην Γερμανία υφίσταται μια ΣΣΕ για τους Γερμανούς Ναυτικούς η οποία και ισχύει απαρέγκλιτα και εφαρμόζεται σε όλα τα πλοία γερμανικής σημαίας. Από αυτό συνάγεται το συμπέρασμα ότι ο Υπουργός Ε.Ν λέει συνειδητά ψέματα και προσπαθεί να οικοδομήσει επιχειρήματα που δεν ταιριάζουν καθόλου για την ελληνική ναυτιλία!! Προφανώς οι Γερμανοί δεν έβαλαν στην εθνική τους Σύμβαση ένα 20% παραπάνω….

Η αλήθεια είναι στο δεύτερο γερμανικό νηολόγιο το οποίο η Διεθνής Οργάνωση Μεταφορών (ITF) το έχει χαρακτηρίσει με απόφασή της σημαία ευκαιρίας για τους αλλοδαπούς ναυτικούς (τρίτων χωρών) προβλέπονται προσαυξημένες αποδοχές που φθάνουν συνολικά έως και +20% από την αντίστοιχη ΣΣΕ της ITF. Η ανωτέρω Σύμβαση δεν έχει ουδεμία εφαρμογή για τους Γερμανούς Ναυτικούς!!!

Το γεγονός αυτό, που θεωρούμε αδύνατον οι πληροφοριοδότες του Υπουργού Ε.Ν να μην τον ενημέρωσαν σχετικά, καταδείχνει με σαφήνεια τα παρακάτω:  

Η κυβέρνηση, ο Υπουργός Ε.Ν (και, υποθέτουμε εμείς, οι εφοπλιστές), η λεγόμενη «βελτιωμένη» πρόταση του ΥΕΝ περί γερμανικού μοντέλου έρχεται να αντιμετωπίσει την απασχόληση των άνεργων ελλήνων Ναυτικών και τις εργασιακές τους σχέσεις με όρους και προϋποθέσεις τριτοκοσμικών Ναυτικών και στην ουσία της να καταργήσει ντε φάκτο και ντε γιούρε την υπάρχουσα ΣΣΕ και ανοίγοντας έτσι τον δρόμο να καταφέρουν θανάσιμο πλήγμα στο σύνολο των ΣΣΕ όχι μόνο στην ποντοπόρο Ναυτιλία αλλά σε όλες τις ΣΣΕ που ισχύουν για του έλληνες Ναυτεργάτες!!!

Είναι προφανές ότι η κυβέρνηση «πρώτη φορά αριστερά» επιφυλάσσει για τους έλληνες ναυτικούς μοντέλο ΣΣΕ αντίστοιχο των Φιλιππίνων – Πακιστάν και Ινδίας!!!

Το ναυτεργατικό κίνημα και η ΠΕΝΕΝ απορρίπτει αυτές τις άθλιες και απαράδεκτες πρωτοβουλίες της κυβέρνησης και στον αντίποδα αυτών των πρωτοβουλιών εμμένουμε σταθερά και με συνέπεια στην θέση ότι οι ισχύουσες ΣΣΕ είναι αδιαπραγμάτευτες και παλεύουμε για την ουσιαστική βελτίωσή τους!!

Μόνο στα πλαίσια αυτής της αρχής και παραδοχής μπορεί να γίνει συζήτηση με τους εκπροσώπους των εφοπλιστικών οργανώσεων!!

Οποιαδήποτε παρέκκλιση από την παραπάνω θέση συνιστά παραβίαση των συλλογικών αποφάσεων στα πλαίσια της ΠΝΟ και των Ναυτεργατικών Σωματείων και έρχεται σε πλήρη και καθολική αντίθεση με την εκφρασμένη θέληση και βούληση του συνόλου του Ναυτεργατικού κόσμου της χώρας μας!!!

Το αγωνιστικό και ταξικό Ναυτεργατικό κίνημα παλεύει και διεκδικεί την κατάργηση της εφοπλιστικής ασυδοσίας, έχει στην πρώτη γραμμή το αίτημα για απορρόφηση όλων των ανέργων ελλήνων Ναυτεργατών με θεσμοθετημένα δικαιώματα όπως αυτά απορρέουν από τις ΣΣΕ.

Απαιτεί την κατάργηση των θεσμοθετημένων προνομίων του εφοπλιστικού κεφαλαίου όπως είναι ο νόμος 2687/53, ο νόμος για φοροασυλία των εφοπλιστών 27/75, τις διμερείς συμβάσεις, τις μειωμένες οργανικές συνθέσεις, την κατοχύρωση ίσης αμοιβής για ίση εργασία ανεξάρτητα από την εθνικότητα του Ναυτικού, την ενίσχυση της πάλης ενάντια στις σημαίες ευκαιρίας και των δεύτερων νηολογίων που έχουν θεσπιστεί για να επιβληθεί το καθεστώς της εργασίας γαλέρας στην ελληνική – ελληνόκτητη και διεθνή ναυτιλία και με το οποίο ωφελείται το διεθνές εφοπλιστικό κεφάλαιο.

Η κυβέρνηση αντί να αναζητά τριτοκοσμικούς όρους για την απασχόληση των ελλήνων ναυτικών οφείλει να απαντήσει γιατί αρνείται επίμονα και απορρίπτει τις παραπάνω θέσεις και διεκδικήσεις των Ναυτεργατών; Τόσο αλυσοδεμένη είναι στο άρμα του εφοπλιστικού κεφαλαίου, τόσο πολύ υποταγμένη στο δόγμα της ανταγωνιστικότητας και τόσο πιστή στις τυχοδιωκτικές επιδιώξεις τους που δεν τολμάει στο ελάχιστο να θίξει και να αμφισβητήσει αυτό το κατοχυρωμένο καθεστώς της ασυδοσίας τους;

Η ΠΕΝΕΝ θα συνεχίσει, θα δυναμώσει και θα διευρύνει την πάλη της ενάντια σε αυτή την αντιλαϊκή και εφοπλιστόδουλη πολιτική για να έρθουν στο επίκεντρο οι σύγχρονες ανάγκες των Ναυτεργατών, η διεύρυνση των δικαιωμάτων τους, βάζοντας πάνω από όλα τα συμφέροντα του Ναυτεργατικού μας κόσμου και όχι του παρασιτικού εφοπλιστικού κεφαλαίου!!!        

Με εντολή Διοίκησης

Ο Πρόεδρος                          Ο Γεν. Γραμματέας

Νταλακογεώργος Αντώνης                 Κροκίδης Νικόλαος

Υ.Γ.: Στο ανωτέρω κείμενο και στον στίχο:  "Δεν είναι τυχαίο όλα αυτά τα χρόνια, παρά τις επίμονες προσπάθειές μας, οι δυνάμεις του εργοδοτικού – κυβερνητικού και κομματικού συνδικαλισμού αποτελούν ασπίδα προστασίας για το μεγάλο εφοπλιστικό κεφάλαιο " αρχικά εκ παραδρομής παραλείφθηκαν  στο δελτίο τύπου που εστάλει οι λέξεις και κομματικού. Παρακαλούμε όπως λάβετε υπόψη την διόρθωση αυτή.