Γράφει ο kokkiniotis

(Παλαιότερη* ανάρτηση με αφορμή την επέτειο του στρατιωτικού πραξικοπήματος της 21ης Απριλίου 1967)

Με αφορμή τη σημερινή επέτειο, παραθέτουμε μερικά ιστορικά στοιχεία από την «Ιστορία της σύγχρονης Ελλάδας 1941-1974», του Σόλωνα Νεόκοσμου Γρηγοριάδη.

Πριν απ’ αυτό όμως, τηλεγραφικά και μόνο, μερικές παρατηρήσεις και σκέψεις:

-Το καθεστώς της επτάχρονης δικτατορίας μπορεί να χαρακτηρισθεί σαν στρατιωτική δικτατορία, όχι όμως φασιστική δικτατορία. Και αυτό, όχι βέβαια γιατί τα μέσα που χρησιμοποιούσε δεν ήταν ‘φασιστικά’, κάθε άλλο. Ο φασισμός όμως προϋποθέτει λαϊκό έρεισμα και λαϊκή βάση, κάτι που δεν συνέβαινε στην περίπτωση της χούντας των απριλιανών, όσο και αν σε μια πρώτη φάση υπήρξε μία ‘ανοχή’ από τον κόσμο.

-Ο κόσμος της αριστεράς πιάστηκε δυστυχώς ‘με τις πυτζάμες’, απροετοίμαστος πολιτικά. Είναι γνωστό ότι το ιστορικής αξίας φύλλο της Αυγής με ημερομηνία 21-4-1967, που απαγορεύτηκε μεν να κυκλοφορήσει, όπως άλλωστε και οι υπόλοιπες εφημερίδες της ημέρας του πραξικοπήματος, όμως στην αναμπουμπούλα το πουλούσαν λαθραία οι εφημεριδοπώλες στις γειτονιές και έτσι έτυχε κι εμείς να το διαβάσουμε, ανέλυε σε άρθρο του τους πολιτικούς λόγους για τους οποίους, παρά τα θρυλούμενα, δεν θα γινόταν τελικά δικτατορία.

-Όπως έλεγε παλαιότερα στέλεχος των Λαμπράκηδων και της αριστεράς, «τη χούντα δεν μας την κάνανε όταν ο λαός πλημμύριζε τους δρόμους της Αθήνας με τις διαδηλώσεις του. Μας την κάνανε όταν δεν μπορούσαμε [σαν αριστερά] να γεμίσουμε ένα θέατρο.»

Η πρώτη –παράνομη φυσικά- αντιδικτατορική διαδήλωση έγινε από το ΠΑΜ Νέων τον Σεπτέμβρη του 1967. Ξεκίνησε με μυστικό ραντεβού στην οδό Ερμού και φωνάχτηκαν συνθήματα όπως ‘Κάτω η Χούντα’, ‘114’, ‘Αντίσταση’, ‘Ζήτω η Δημοκρατία’. Συμμετείχαν 12-13 αγωνιστές από τους οποίους, λόγω του αιφνιδιαστικού χαρακτήρα του εγχειρήματος δεν συνελήφθη κανένας.

Σκίτσα του Γιάννη Ιωάννου από το βιβλίο του «Η ΑΛΛΗ ΕΠΤΑΕΤΙΑ»

-Αυτά που λέγονται από διάφορους καλοθελητές περί δήθεν ‘χρηστής διαχείρισης’ την εποχή της χούντας, έλλειψη σκανδάλων κλπ είναι παραμύθια της Χαλιμάς. Ίσα – ίσα, επειδή οι χουνταίοι είχαν την εντύπωση ότι δεν κινδυνεύουν να ανατραπούν, δεν φρόντιζαν καν να συγκαλύπτουν τα σκάνδαλά τους. Όμως, η τηλεόραση με τα δύο κρατικά κανάλια ΕΡΤ και ΥΕΝΕΔ, και ο τύπος υπό καθεστώς λογοκρισίας, δεν ανέφεραν τίποτε σχετικό. Όταν αργότερα, μετά την πτώση της δικτατορίας έγιναν γνωστά τα σκάνδαλα της χούντας, αυτά επισκιάστηκαν καθώς το ενδιαφέρον του κόσμου στρεφόταν στις αποκαλύψεις για την Κύπρο, το Πολυτεχνείο και τα φρικτά βασανιστήρια στα κολαστήρια της Μπουμπουλίνας, του ΕΑΤ-ΕΣΑ και αλλού.

Τι να πρωτοθυμηθεί κανείς; Το σκάνδαλο με τα σάπια κρέατα Αργεντινής του –εκ των πρωτεργατών της 21ης Απριλίου- υφυπουργού Εμπορίου Μιχ. Μπαλόπουλου, που φυλακίστηκε μάλιστα από το καθεστώς του Ιωαννίδη; Το ‘μπαλόσημο’ του 10% που ο ίδιος εισέπρατε σαν γραμματέας του ΕΟΤ; Τους γαμπρούς του Παττακού Μεϊντάση και Παύλου με τα σκάνδαλά τους, τον κουνιάδο του Μακαρέζου Αλέξανδρο Ματθαίου, τα αδέλφια του Παπαδόπουλου Κωνσταντίνο και Χαράλαμπο, τους εξαδέλφους του Λαδά; Τη διαμονή του δικτάτορα στη βίλα του Ωνάση στο Λαγονήσι; Το κορυφαίο σκάνδαλο με το περίφημο «Τάμα του Έθνους»; Τις χαριστικές συμβάσεις με τις αμερικανικές πολυεθνικές και τα σκάνδαλα με τον Τομ Πάπας; Για όλα αυτά υπάρχουν γαργαλιστικές λεπτομέρειες εδώ.

-Ο χαρακτηρισμός ‘αμερικανοκίνητο πραξικόπημα’, αν και δεν απέχει από την αλήθεια (ας μην ξεχνάμε τις σχέσεις που είχε ο Παπαδόπουλος, μέσω ΚΥΠ, με την CIA), δεν περιγράφει ωστόσο πλήρως μια πολύ πιο σύνθετη κατάσταση. Το καθεστώς της χούντας, με τη στήριξη της αστικής τάξης, αποπειράθηκε έναν ευρύτερο ‘εκσυγχρονισμό’ με τα μέτρα της εποχής εκείνης. Δεν πρέπει να παραγνωρίζονται ούτε οι γεωστρατηγικές συνθήκες της εποχής στην ευρύτερη περιοχή της Μεσογείου, ούτε όμως και οι ταξικές συμμαχίες και συμπλεύσεις στο εσωτερικό του ελληνικού κοινωνικού σχηματισμού.

-Καθώς κυκλοφορούσαν από καιρό φήμες για επικείμενη κήρυξη δικτατορίας ‘από το βασιλιά’ ή από τη χούντα των στρατηγών, ο κόσμος είχε σιγά σιγά εθιστεί μιθριδατικά στην ιδέα του πραξικοπήματος, πολλοί μάλιστα στοκάριζαν μακαρόνια και τρόφιμα μακράς διάρκειας έχοντας ανάλογες εμπειρίες από το παρελθόν. Τα πράγματα όμως βέβαια, έχουν κάθε φορά την ιστορική τους πρωτοτυπία. ‘Ετσι και σήμερα, όπως εύστοχα έχει λεχθεί, «δεν ζούμε στην εποχή της χούντας, ζούμε τη χούντα της εποχής μας».

-Ενδιαφέρον εξάλλου παρουσιάζει και η φάση της μετάβασης από την στρατιωτική δικτατορία στην κοινοβουλευτική ‘δημοκρατία’. Χαρακτηριστικό ήταν ότι τις επερχόμενες εξελίξεις πληροφορηθήκαμε τότε από τον υπουργό Εξωτερικών των ΗΠΑ Χένρι Κίσινγκερ, ο οποίος με δήλωσή του προανήγγειλε ‘αλλαγές στην κορυφή του καθεστώτος στην Ελλάδα’.

Σκίτσα του Γιάννη Ιωάννου από το βιβλίο του «Η ΑΛΛΗ ΕΠΤΑΕΤΙΑ»

Όπως είναι ευρύτερα γνωστό, στη δραματική σύσκεψη του Γκιζίκη με την ηγεσία του αστικού πολιτικού κόσμου, είχε προκριθεί η λύση της κυβέρνησης Παναγιώτη Κανελλόπουλου. Ο πολιτικός αυτός της δεξιάς («Στρατηγέ μου, ιδού ο στρατός σας» και «Η Μακρόνησος είναι ο Παρθενών της νεωτέρας Ελλάδος»), είχε τηρήσει αμιγώς αντιχουντική στάση και είχε υποσχεθεί ότι θα ‘κρεμάσει στο Σύνταγμα’ τους πραξικοπηματίες. Μετά το διάλειμμα της σύσκεψης, και ενώ ο Κανελλόπουλος σχημάτιζε την κυβέρνησή του, ο Ευάγγελος Αβέρωφ έμεινε πίσω και με τα τηλέφωνα στον Καραμανλή προκρίθηκε τελικά η γνωστή σε όλους μας λύση.

Ο Καραμανλής είχε σιωπήσει όλα τα χρόνια, περιμένοντας να έρθει η σειρά του. Η ‘γέφυρα’ βέβαια της ομαλής μετάβασης από τη δικτατορία στη ‘δημοκρατία’, είχε πριν από λίγους μήνες ανατιναχτεί από την εξέγερση του Πολυτεχνείου. Ο ‘εθνάρχης’ Καραμανλής γύρισε σαν εγγυητής του ατλαντισμού και της αστικής εξουσίας στην Ελλάδα, παρά τα όσα αγιογραφικά, για λόγους εφήμερης πολιτικής σκοπιμότητας, ακούσαμε τελευταία περί ‘ευαισθησίας’, γενναίων επιλογών’, ‘υπερβάσεων’ κλπ.

-Ας μην ξεχνάμε τέλος, τον προερχόμενο από την αριστερά ιδεολογικό και πολιτικό στυλοβάτη της χούντας Σάββα Κωνσταντόπουλο και την εφημερίδα του «Ελεύθερος Κόσμος» και για ένα μικρό διάστημα την απογευματινή εφημερίδα «Τα Σημερινά». (Είναι χαρακτηριστικό ότι ενώ απαγορευόταν μια εφημερίδα να κυκλοφορεί και την Κυριακή, γινόταν εξαίρεση για την εφημερίδα του Σάββα..) Ο ‘θεωρητικός’ λοιπόν απολογητής της χούντας, με την αρθογραφία και τις περίφημες ‘διαλέξεις’ του στο Ξενοδοχείο Χίλτον είχε αποτελέσει τον προάγγελο της δικτατορίας καθώς –καθόλου τυχαία- αναρωτιόταν: «μα καλά, δεν υπάρχει ένας λοχίας;» για να βάλει τα πράγματα στη θέση τους και να αντιμετωπίσει τον ‘κομμουνιστικόν κίνδυνον’.

Παρόμοιους κρωγμούς περί ενδεχόμενης ‘εκτροπής’ έχουμε ακούσει στα κουφά από ποικίλες πλευρές και στις μέρες μας.

-Ας μην ξεχνάμε και την ‘πολιτιστική συνεισφορά’ της χούντας με τους ύμνους που τραγούδησαν γνωστά καλλιτεχνικά ονόματα της εποχής –ανάμεσά τους δυστυχώς και φωνές που έχουν συνδεθεί στο λαϊκό υποσυνείδητο με την αντίσταση και την αριστερά.

Ας είναι. Περιοριζόμαστε να θυμίσουμε ένα ενσταντανέ που μας είχαν μεταφέρει συνομήλικοί μας από τις γιορτές της Πολεμικής Αρετής των Ελλήνων στο Καλλιμάρμαρο. Αφού είχαν παρελάσει τα άρματα με τους μαραθωνομάχους, τους αρχαίους Έλληνες κλπ, μπαίνει στο Παναθηναϊκό Στάδιο ταλαιπωρημένος, παραπατώντας και με ξεσκισμένα ρούχα ο Ξέρξης. Ο μαθητικός κόσμος που μεταφερόταν υποχρεωτικά σε τέτοιες κακόγουστες φιέστες, ξέσπασε τότε σε αυθόρμητα χειροκροτήματα φωνάζοντας ρυθμικά «Ξέρξης – Ξέρξης»…

Καθώς και μία αποστροφή του λόγου που εκφώνησε ο Παπαδόπουλος μπροστά στους πρυτάνεις και καθηγητές πανεπιστημίου που είχε μαζέψει μετά από κινητοποιήσεις των φοιτητών:

«Πηγαίνετε μπροστά στον καθρέφτη, δείτε το κεφάλι σας, διότι αν δεν είναι άσπρο, είναι γκρίζο, και με αυτήν την συνέπειαν προς εαυτούς κύριοι, απαντήσατε: Είναι δυνατόν, να μην μπορείτε να ελέγξετε τους φοιτητάς σας; Εγώ, δεν το πιστεύω! Στρατηγόν, ο οποίος θα ετίθετο μετά στρατιωτών δειλών, δια να τους αποτρέψει από την προέλασιν ή την επίθεσιν, θα του έσπαζα ο ίδιος το κεφάλι με το πιστόλι κατά την διάρκειαν της εφόδου. Σπάστε το εσείς, κύριοι. Διότι εσείς είστε οι στρατηγοί. Δεν επιτρέπεται καθηγητής να μπαίνει μέσα σε είκοσι φοιτητάς και να τους λέγει: ‘’Δεν εντρέπεστε, να κάνετε μάθημα, όταν άλλοι έχουν αποχήν δηλώσει;’’»

Θα τελειώσουμε την εισαγωγή μας αυτή με ένα δείγμα κατευθυνόμενης «λαϊκής» στιχουργικής. Πέρα από τη γνωστή ακροστιχίδα (2 κολώνες πάλλευκες, Στρατός δικαιοσύνη, 1 σκοπός: Αδούλωτη να μείνει η Ελλάδα, ρόδισε η αυγή κλπ που δημιουργούσε την ακροστιχίδα 21 Απριλίου), μας έχει αποτυπωθεί το παρακάτω στιχούργημα που μεταφέρουμε από μνήμης:

Στις εικοσιμιά τ” Απρίλη
σηκωθήκανε έξι φίλοι
του στρατού μας οι φωστήρες
και του έθνους οι σωτήρες.
Να μας ζήσει ο στρατός,
Σπαντιδάκης, Παττακός,
Παπαδόπουλος ο Γιώργος,
Κόλλιας ο πρωθυπουργός
Μακαρέζος, Αγγελής
κι όλοι οι επιτελείς.

Σόλωνα Νεόκοσμου Γρηγοριάδη, «Ιστορία της σύγχρονης Ελλάδας 1941-1974», τ. 8 σελ. 119:

Το διάγγελμα προς τον λαό

Λίγο αργότερα μεταδιδόταν διάγγελμα του πρωθυπουργού προς τον ελληνικό λαό, που τα κυριότερα σημεία του είχαν ως εξής:

«Από μακρού παριστάμεθα μάρτυρες ενός εγκλήματος, τό όποιον διεπράττετο εις βάρος τού κοινωνικού συνόλου και τού «Εθνους… Δέν άπέμενεν πλέον άλλος τρόπος σωτηρίας από τήν έπέμβασιν τού στρατού μας.»

Ή έπέμβασις αύτη βεβαίως αποτελεί έκτροπήν εκ τού Συντάγματος, αλλ” ή εκτροπή αυτή ήτο επιβεβλημένη διά τήν σωτηρίαν της Πατρίδος.

»…Αί έκλογαί αί όποίαι προεκηρύχθησαν, δέν ήτο δυνατόν νά δώσουν τήν λύσιν εις τό δημιουργηθέν άδιέξοδον. Πρώτον, διότι υπό τάς παρούσας συνθήκας ήτο άδύνατος ή όμαλή διεξαγωγή των.

Και δεύτερον, διότι οιονδήποτε και αν ήτο τό αποτέλεσμα αυτών θά ώδηγούμεθα μοιραίως εις τήν αίματοχυσίαν και τό χάος.»Δι” αυτό επενέβη ό στρατός. Διά νά άνακόψη τήν πορείαν προς τήν καταστροφήν ένα βήμα προ της αβύσσου.»…

Ποιοι είμεθα; Δέν άνήκομεν εις ουδέν πολιτικόν κόμμα και ουδεμίαν πολιτικήν παράταξιν είμεθα διατεθειμένοι νά ευνοήσωμεν εις βάρος της άλλης. Δέν άνήκομεν ούτε εις τήν οίκονομικήν όλιγαρχίαν, τήν οποίαν όμοίως δέν είμεθα διατεθειμένοι νά αφήσωμεν νά προκαλή τήν πενίαν.»…

Έλαυνώμεθα άποκλειστικώς από πατριωτικά κίνητρα και έπιδιώκομεν νά καταργήσωμεν τήν φαυλοκρατίαν. Νά έξυγιάνωμεν τον δημόσιον βίον. Νά άπομακρύνωμεν από τον όργανισμόν της χώρας τήν σήψιν από τήν οποίαν εκινδύνευε. Νά αποτρέψωμεν τον διχασμόν και τήν αλληλοσφαγήν προς τήν οποίαν μας κατηύθυνον κακοί Έλληνες και νά δημιουργήσομεν υγιείς βάσεις διά τήν ταχείαν επάνοδον της χώρας εις τόν αληθώς όρθόδοξον κοινοβουλευτικόν βίον…

Κηρύσσομεν τήν συναδέλφωσιν. Άπό της στιγμής αυτής δέν υπάρχουν Δεξιοί, Κεντρώοι, Αριστεροί. Υπάρχουν μόνον Έλληνες, οι όποιοι πιστεύουν εις τήν Ελλάδα…»

Μετά τήν παγίωσιν ομαλού ρυθμού και τήν δημιουργίαν τών καταλλήλων προς τούτο συνθηκών τό ταχύτερον δυνατόν, θά έπανέλθη ή χώρα εις τον Κοινοβουλευτισμόν επί υγιούς βάσεως. Τότε ή αποστολή της κυβερνήσεως θά έχη λήξει…»

Η πρώτη λαϊκή αντίσταση

Η απήχηση των δύο εκείνων ανακοινώσεων υπήρξε συγκλονιστική. Για πρώτη φορά ο λαός αλλά και οι ένοπλες δυνάμεις πληροφορούνταν ποιοι ήταν οι νέοι κύριοι της Ελλάδας. Δεν διαφωτίζονταν αρκετά. Υπήρχε απορία γιατί η κυβέρνηση που σχηματίστηκε ύστερα από τόσων ωρών δυστοκία είχε τόσο μικρή σύνθεση. Και γιατί δεν εξέδιδε και ο βασιλιάς διάγγελμα. Πάντως, η γενική εντύπωση ήταν ότι επρόκειτο για μια κατάσταση βασιλική. Ο Ανώτατος Άρχοντας φαινόταν να την ευλογεί. Και αυτή η συναίσθηση κατέπαυε στο στράτευμα κάθε τάση προς αντίδραση, ενώ στον λαό γεννούσε ηττοπάθεια.

Δεν υπήρξε όμως απόλυτη η απουσία λαϊκής αντίστασης. Το μεσημέρι της 21ης Απριλίου επικράτησε αναταραχή στο Πανεπιστήμιο Ιωαννίνων. Πολλοί φοιτητές με ορισμένους καθηγητές συγκεντρώθηκαν στο προαύλιο, όπου προσήλθε και ο δήμαρχος της πόλης Αλ. Σόφης. Μίλησε ένας φοιτητής και οι άλλοι ξέσπαζαν σε ομαδικά συνθήματα, κατά της δικτατορίας και του φασισμού και υπέρ της δημοκρατίας. Αλλά η χωροφυλακή εισέβαλε στον πανεπιστημιακό χώρο και συνέλαβε 14 από τους συγκεντρωμένους, μεταξύ των οποίων και τον δήμαρχο. Δικάστηκαν τη 10η Σεπτεμβρίου 1967 και καταδικάστηκαν σε φυλάκιση ή κάθειρξη 3 μηνών έως 7 ετών, με την κατηγορία ότι:

«Τήν 21η Απριλίου 1967 άπαντες οί κατηγορούμενοι συνεκρότησαν συνάθροισιν εαυτών τε και άλλων όμοϊδεατών αυτών… μετά την πραγματοποίησα της επαναστάσεως και της κυβερνητικής αλλαγής, εις τον εξω του Πανεπιστημίου χώρον. Εχοντες έκαστος πλήρη γνώσιν εκάστου ως τοιούτου, σχηματίσαντες πλήθος πολλών δεκάδων τούτων, διατρίψαντες δε έκεϊέπί ώραν, άλαλάζοντες και άλληλοπαρακινούμενοι εις διάπραξιν στασιαστικών και βιαιοπρακτικών εκδηλώσεων εναντίον τής άρχής και τών οργάνων της, ως και εναντίον άτόμων άπαρεσκόντων αυτοίς κατά φρόνημα».

Στο Ηράκλειο

Την ίδια όμως ημέρα της 21ης Απριλίου, σοβαρότερα γεγονότα ξετυλίχθηκαν στο Ηράκλειο της Κρήτης. Ο μηχανισμός της ΕΔΗΝ λειτουργούσε ομαλά και κάλεσε τον λαό σε συλλαλητήριο διαμαρτυρία5 κατά του πραξικοπήματος στην πλατεία Ελευθερίας. Το πλήθος που συγκεντρώθηκε -κυρίως νέοι- ήταν σημαντικό. Η μαχητικότητά του ζωηρή και θορυβώδης. Η χωροφυλακή θέλησε να τους διαλύσει, αλλά δεν το κατόρθωσε.

Έκανε τότε την κάθοδο του ο στρατός που χρησιμοποίησε τα πυρά του. Ένας διαδηλωτής -ο Άγγελος Τσαγκαράκης- τραυματίστηκε στο πόδι από σφαίρα όπλου εξ επαφής. Τελικά το συλλαλητήριο διαλύθηκε, αφού συνελήφθησαν 30, από τους οποίους παραπέμφθηκαν οι 7 («απείθεια κατά της Αρχής») που στις 11 Σεπτεμβρίου 1967 καταδικάσθηκαν σε φυλάκιση 6 μηνών έως 3 ετών.

Αυτές ήταν οι πρώτες εκδηλώσεις ενεργού αντίστασης στη Δικτατορία. Δεν επρόκειτο όμως βέβαια να κλονίσουν τον ογκόλιθο που ήδη είχε κυλήσει και συνέθλιβε την ελληνική πολιτική ζωή. Η κυβέρνηση αναλάμβανε την ντε γιούρε εξουσία -μπρος από την ντε φάκτο εξουσία της Ομάδας Παπαδόπουλου- ενώ σιδερένια τάξη επικρατούσε σε όλη την Ελλάδα. Μέσα στην πρωτεύουσα, ελάχιστες δυνάμεις διατηρούσαν υπό πλήρη έλεγχο τα πάντα. Ολόκληρο το κέντρο της Αθήνας, από το ξενοδοχείο Χίλτον έως τον Σταθμό Λαρίσης, κατεχόταν από δύο μόνο τάγματα στρατού: το στρατοπεδευμένο στην Αγία Παρασκευή, που κατέλαβε την περιοχή από το Χίλτον έως την Πλατεία Συντάγματος, και το 572ο τάγμα του 28ου Συντάγματος, που ήταν στρατοπεδευμένο στο Χαϊδάρι, το οποίο κατέλαβε τη ζώνη πλατεία5 Συντάγματος-Σταθμού Λαρίσης. Τα άρματα ήταν σταθμευμένα σε καίρια σημεία, ενώ περίπολοι μαθητών τη5 Σχολής Ευελπίδων και άλλων τμημάτων (ΛΟΚ, αλεξιπτωτιστών) διέσχιζαν το κέντρο. Σε επιφυλακή ως στρατηγικές εφεδρείες παρέμεναν τμήματα των ίδιων μονάδων. Αλλά στο μεγαλύτερο μέρος της πρωτεύουσας υπήρχε πλήρες κενό στρατού, χωρίς όμως κανείς να σκέπτεται να αντιδράσει.

Έτσι, καθώς τερμάτιζε τις ώρες της η 21η Απριλίου, ένα πρωτοφανές γεγονός είχε συντελεσθεί κατά τρόπο αστραπιαίο και ανατρεπτικό. Είχε καταλυθεί το κοινοβουλευτικό καθεστώς και λιγότεροι από 500 τολμηροί αξιωματικοί είχαν επιβάλει τη βούλησή τους σ” ένα στράτευμα που αριθμούσε πάνω από 10.000 στελέχη (όλων των όπλων) και σε ένα λαό 8.000.000 που διαπνεόταν από ρωμαλέο δημοκρατικό φρόνημα. Η εξήγηση του φαινομένου ήταν μία, όπως την είχε διατυπώσει επιγραμματικά ο Α. Παπανδρέου: «Μας έπιασαν στον ύπνο…»

Οι μαζικές συλλήψεις

Τα πρώτα μέτρα του νέου καθεστώτος απέβλεπαν στη διασφάλιση της εξουσίας του. Και οι μαζικές συλλήψεις αποτελούσαν το κυριότερο μέσον. Οι προσωπικότητες πρώτης γραμμής που αρπάχθηκαν μέσα στη νύχτα της 21ης Απριλίου ανήλθαν σε 39. Μόνον ο Αντ. Μπριλλάκης, ο Μίκης Θεοδωράκης και ο Π. Βαρδινογιάννης κατόρθωσαν να διαφύγουν. Συλλαμβάνονταν όμως και πολλοί δευτερεύοντες παράγοντες, καθώς και πρόσωπα επισημασμένα ως κομμουνιστές. Συνολικά τη νύχτα εκείνη χίλια περίπου άτομα βρέθηκαν κρατούμενοι στην Αθήνα.

Αλλά από την επομένη οι συλλήψεις έγιναν με πολύ ταχύτερο ρυθμό. Η προσχώρηση της αστυνομίας και της χωροφυλακής στο κίνημα το εξόπλισε με τον ισχυρό καταδιωκτικό μηχανισμό τους και με τους καταλόγους των υπόπτων που κρατούσαν οι αρχές ασφαλείας. Έτσι ήταν δυνατή τώρα η αρπαγή των ανεπιθύμητων οι πολύ μεγαλύτερη έκταση, που ξεπέρασε κατά πολύ το πλαίσιο των προβλεπομένων συλλήψεων από το «Σχέδιο Προμηθεύς». Παρόμοια μαζική δίωξη είχε γίνει μόνον πριν από 20 χρόνια: το καλοκαίρι τού 1947, από τον τότε υπουργό Δημοσίας Τάξεως Ναπολέοντα Ζέρβα. Δεν είχε φθάσει όμως εκείνη τις ποσοτικές διαστάσεις της 21ης Απριλίου 1967.

Το σάρωμα απλωνόταν από ώρα σε ώρα σαν κύματα. Στην αρχή κανείς δεν υποπτευόταν τέτοια έκταση. Έτσι όμως το κίνημα κατάφερε συντριπτικό πλήγμα εναντίον κάθε αντίδρασης από τις μη στρατιωτικές δυνάμεις. Σαρώνοντας κατά μάζες δικαίους και αδίκους, επικίνδυνους και ακίνδυνους, παρέλυε κάθε πολιτικό μηχανισμό -κομμάτων, οργανώσεων κλπ – που θα ήταν σε θέση να προβάλει αντίσταση. Και η εξουσία καταλαμβανόταν αμαχητί.

Οι στρατιωτικές προσωπικότητες που συνελήφθησαν απολύθηκαν σύντομα. Οι πολιτικές, όμως, που είχαν συγκεντρωθεί στο ΚΕΤ, μεταφέρθηκαν στο εξοχικό ξενοδοχείο Πικέρμι, εκτός του Γ. Παπανδρέου που λόγω της υγείας του εισήχθη στο νοσηλευτικό ίδρυμα του Μετοχικού Ταμείου Στρατού.

Φόνος στον Ιππόδρομο

Η μάζα όμως των άλλων συλληφθέντων παρέμεινε επί μέρες στοιβαγμένη στα γήπεδα της ΑΕΚ και του Ιπποδρόμου, υπό συνθήκες τραγικές, όπου υπέστη βιαιότητες χωρίς λόγο. Ο ηγέτης της ΕΔΑ Ηλίας Ηλιού, μολονότι μεγάλης ηλικίας και ασθενής, βασανίστηκε άγρια από τους φρουρούς του, στον Ιππόδρομο, τη νύχτα της 22ας Απριλίου. Και, την 25η Απριλίου, σκοτωνόταν ο γεωπόνος Παναγιώτης Ελής από έναν αξιωματικό της φρουράς. Ο λόγος; Είχαν διατάξει οι δεσμοφύλακες τους κρατούμενους να κάνουν «τροχάδην». Επειδή ο Ελής δεν προλάβαινε, δέχθηκε δύο σφαίρες περιστρόφου. Πώς και ποιος ήταν ο δράστης αποκαλύπτεται από την αναφορά που υπέβαλε ο διοικητής του στρατοπέδου:

«Αριθμός 6344. Πρός ΣVΤ. Ό Επίλαρχος Νικόλαος Παπαδομανωλάκης Β.Σ.Τ. 902 τη 25/4/1967»

Θέμα: Θανάσιμος τραυματισμός κρατουμένου.

»1. Έν συνεχεία τηλεφωνικής μου άναφοράς, αναφέρεται δτι τήν 25/4/67 έξετέλουν τά καθήκοντα επικεφαλής φρουράς κρατουμένων εις Ίππόδρομον Νέου Φαλήρου.

»2. Τήν 17.40 ώραν της ανωτέρω ημερομηνίας ηκούσθησαν πυροβολισμοί τίνες εκ του έξωθι του στρατοπέδου χώρου και καθ” ην στιγμήν ό κρατούμενος ιδιώτης ΕΛΗΣ η ΓΙΑΛΗΣ ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ (κάτοικος Αθηνών, Παρρασίου 18, Η” Αστυνομικόν Τμήμα) έπέστρεφεν εις τον θάλαμον κρατουμένων μετά 5 ή 4 συγκροτουμένων μεθ” ών είχεν εξέλθει διά σωματικήν του ανάγκην.

»3. Ό μόνιμος άνθνπίλαρχος ΚΟΤΣΑΡΗΣ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ευρισκόμενος κατά τήν στιγμήν έκείνην εις μικράν άπόστασιν από του θαλάμου των κρατουμένων διέταξεν τήν ταχυτέραν εισοδον εντός του θαλάμου, ενώ ταυτοχρόνως έπυροβόλησε σχεδόν εξ επαφής τον κρατούμενον “Ελήν ή Γιαλήν Παν., διότι έσχημάτισε τήν γνώμην ότι ούτος παρεξέκλινε της ακριβούς κατευθύνσεώς του ινα είσέλθη ε’ις θάλαμον (ώς είχε διατάξει) μέ αποτέλεσμα να τον τραυματίση θανασίμως.

»4. Εις τον τραυματισθέντα κρατούμενον παρεσχέθησαν αί πρώται βοήθειαι υπό συγκρατουμένων Ιατρών (τεχνηταί άναπνοαί-μαλάξεις καρδίας), πλην ούτος μετά 3′ άπεβίωσεν.

»5. Ό νεκρός παρεδόθη είς τον ίατρόν τον 401 Γ.Σ.Ν.Ε. (Στρατιωτικού Νοσοκομείου) Κειμηνάκην Δημήτριον, όστις προσήλθε τη αιτήσει μου εις Ίππόδρομον Φαλήρου άμα τώ τραυματισμώ του κρατουμένου δια την ένέργειαν των δεόντων.

»6. Παράκλησις διατάξητε ό,τι δει επί των άνωτέρω.»

Ύπογραφή »Ν. Παπαδομανωλάκης».

Ήδη τρία τουλάχιστον άτομα είχαν σκοτωθεί την 21η Απριλίου: δύο νεαρές και ένα αγόρι 14 ετών. Πυροβολήθηκαν από κινηματίες στρατιωτικούς τις πρώτες ώρες της επέμβασής τους. Και αυτό ήταν το πρώτο αίμα που χύθηκε κατά τη Δικτατορία από περιπτώσεις που μία προς μία υπήρξαν χωρίς λόγο και μπορούσαν να αποτραπούν.

Πόσοι όμως ήσαν οι συλληφθέντες; Ο Γ. Παπαδόπουλος την 28η Απριλίου δήλωσε όχι ανήλθαν σε 6.509, από τους οποίους απολύθηκαν οι 1.328 σε λίγες ημέρες. Πηγές των κομμάτων και ξένοι ανταποκριτές τούς ανέβαζαν σε 10.000-12.000 σε όλη την Ελλάδα. Όλο αυτό το πλήθος από τις 26 Απριλίου άρχισε να μεταφέρεται με αρματαγωγά στη νησίδα Γυάρο, κοντά στη Σύρο, όπου υπήρχαν εγκληματικές φυλακές. Φυσικά τα κτίρια των φυλακών δεν επαρκούσαν και η μικρή νήσος καλύφθηκε από κατασκήνωση των κρατουμένων. Αργότερα θα μεταφέρονταν οι περισσότεροι σε στρατόπεδα στη νήσο Λέρο.

Τα μέτρα της Δικτατορίας

Ωστόσο, το καθεστώς προσπαθούσε να επαναφέρει μιαν ομαλότητα στη ζωή, που θα κλεινόταν όμως σε ένα σιδερένιο περικάλυμμα ρυθμιζόμενης βίας. Οι περιορισμοί στις οικονομικές συναλλαγές, που είχαν επιβληθεί από το πρωί της 21ης Απριλίου, άρθηκαν τη μεθεπομένη. Είχε κλείσει το Χρηματιστήριο και οι τράπεζες για να μη διενεργούνται αγοραπωλησίες συναλλάγματος και χρυσών λιρών ή αναλήψεις καταθέσεων. Τα μέτρα αυτά είχε επιβάλει ο συνταγματάρχης Ν. Μακαρέζος, που επωμίσθηκε την ευθύνη της οικονομικής πολιτικής της Δικτατορίας. Και τώρα τα κατήργησε αμέσως. Ταυτόχρονα η κυκλοφορία, που είχε τελείως απαγορευθεί την ημέρα του κινήματος, επιτράπηκε σταδιακά έως την ολοκλήρωσή της μέχρι την 26η Απριλίου, με απόφαση του ταξίαρχου Παττακού που είχε την ευθύνη της εσωτερικής τάξης.

Αλλά η χαλάρωση αυτή, που ήταν άλλωστε αναπότρεπτη, συνοδευόταν με αντίρροπα μέτρα, τα οποία αποκάλυπταν τη σκληρότητα της δικτατορίας. Την 25η Απριλίου αναγγέλθηκε ότι συστήθηκαν 10 έκτακτα στρατοδικεία, στις πόλεις Αθήνα, Τρίπολη, Λαμία, Λάρισα, Ιωάννινα, Θεσσαλονίκη, Κοζάνη, Αλεξανδρούπολη, Χανιά, Δράμα. Το σχετικό διάταγμα είχε δημοσιευθεί από την 21η Απριλίου, στο φύλλο 281 της Εφημερίδας της Κυβερνήσεως. Η μνήμη των έκτακτων στρατοδικείων του Εμφύλιου Πολέμου ήταν τρομερή πάντα. Και η επανεμφάνισή τους, μετά από 18 έτη, γέννησε αμέσως φοβία στον λαό, που δεν απαλύνθηκε με τη λεπτομέρεια ότι ο πρόεδρος και ο επίτροπος των στρατοδικείων θα προέρχονταν από το σώμα της τακτικής δικαιοσύνης, λαμβάνοντας κατ” απονομή στρατιωτικό βαθμό.

Και ο στρατιωτικός νόμος διατηρούνταν, ενώ ο αρχηγός του ΓΕΣ στρατηγός Αγγελής, με προκήρυξή του την 25η Απριλίου, απαγόρευε:

«Τάς έν υσυγκεντρώσεις πλέον των πέντε ατόμων.

»Τάς έν κλειστώ χώρω συγκεντρώσεις πλήν των δημοσίων θεαμάτων.

»Τήν άσκησιν αντεθνικής προπαγάνδας, δημοσίευσιν η διασποράν πληροφοριών ανακριβών κλπ.

»Τήν όπλοφορίαν και κατοχήν όπλων υπό Ιδιωτών.

»Τήν προσωρινήν περίθαλψιν κατ” οίκον προσώπων μή ένοικούντων, εάν τούτο δέν δηλωθή έντός δύο ώρών.

»Τήν θήραν.

»Τους ποδοσφαιρικούς αγώνας».

Αργότερα επιτράπηκαν οι ποδοσφαιρικοί αγώνες, οι αγώνες στίβου, και λειτούργησε και ο Ιππόδρομος. Επιτράπηκαν επίσης οι συγκεντρώσεις σε σπίτια μέχρι πέντε ατόμων. Αλλά διατηρήθηκαν οι άλλες απαγορεύσεις και οι παραβάτες τους στέλλονταν στο έκτακτο στρατοδικείο, στο οποίο συνηθέστατη ήταν επίσης η παραπομπή για «απείθειαν προς στρατιωπκήν ή αστυνομικήν εντολήν».

Συγχρόνως η λογοκρισία στον Τύπο οργανώθηκε. Ορισμένες αδέξιες ενέργειες των λογοκριτών τις πρώτες ήμερες επανορθώθηκαν. Και η απαγόρευση της διαφήμισης των ρωσικών καβουριών, που έμεινε παροιμιώδης, αντικαταστάθηκε με δήλωση του υπουργού Εμπορίου ότι είναι ελεύθερη η διαφήμιση κάθε προϊόντος, ή δυτικής ή ανατολικής προέλευσης. Αλλά δεν έπαυε ο προληπτικός έλεγχος της λογοκρισίας να είναι αυστηρότατος, με αποτέλεσμα οι εφημερίδες να παρουσιάζονται πανομοιότυπες, ανούσιες και απατηλές.

Πρώτη εμφάνιση του Γ. Παπαδόπουλου

Στο μεταξύ, η πραγματική υπόσταση των επαναστατών παρέμενε συγκεχυμένη για το κοινό. Οι δημοσιογράφοι, Έλληνες και ξένοι, ελάχιστη επαφή είχαν με τους ηγέτες του νέου καθεστώτος και ιδίως με τον αρχηγό του, που γρήγορα ξεκαθαρίστηκε ότι είναι ο Γεώργιος Παπαδόπουλος. Και υπήρχε αδημονία του δημοσιογραφικού κόσμου να τον γνωρίσει, που ικανοποιήθηκε μία εβδομάδα μετά το κίνημα, την 27η Απριλίου.

«Άντε μωρ” Γιώργη, Παπαδόπουλε, καμάρι της Ελλάδας, μωρέ…»: “Αυθόρμητο” τραγούδι της εποχής

Την ημέρα εκείνη, ο Γ. Παπαδόπουλος, στα γραφεία της Ένωσης Συντακτών εμφανίστηκε μπροστά σε 200 αντιπροσώπους των μέσων ενημέρωσης όλου του κόσμου. Ο άνθρωπος που έδωσε τη συνέντευξη και έκανε μερικούς ηχηρούς διαξιφισμούς με τους δημοσιογράφους ήταν βαρύς αλλά εύστροφος και σε απίστευτο βαθμό ψύχραιμος. Αυτή ήταν η γενική εντύπωση. Αλλά οι δηλώσεις του και οι απαντήσεις του προκάλεσαν πολλές αντιδράσεις και δεν ικανοποίησαν. Παρέμειναν όμως οι περισσότερες παροιμιώδεις και ως πρώτη παρουσίαση των σκοπών της δικτατορίας έχουν μιαν ιστορική σημασία.

Ο Γ. Παπαδόπουλος απέδιδε την επέμβαση του στρατού στον φόβο της αναρχίας, καθώς και στην ανάγκη εξυγίανσης της χώρας. Και πρόφερε την περίφημη φράση που έμελλε επί επτά χρόνια να αποτελεί στόχο ελληνικών και διεθνών σχολίων:

«…Μην ξεχνάτε κύριοι ότι ευρισκόμεθα ενώπιον ενός άσθενούς, τον όποιον έχομεν επί της χειρουργικής κλίνης και τον όποιον εάν ό χειρουργός δεν πρόσδεση κατά την διάρκειαν της έγχειρήσεως επί της χειρουργικής κλίνης, υπάρχει περίπτωσις αντί διά της έγχειρήσεως νά του χαρίση τήν άποκατάστασιν τής υγείας του, νά τον όδηγήση εις τον θάνατον… Οί περιορισμοί τους όποιους θά έπιβάλλωμεν είναι τό δέσιμον του άσθενούς επί τής κλίνης διά νά ύποστή ακινδύνως τήν έγχείρησιν.»

ΕΡΩΤΗΣΙΣ: «Ηθελα νά γνωρίζω, πόσον θά διαρκέση η άνάρρωσις τοϋ άσθενούς;»

Γ. ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ: Ό χρόνος άναρρώσεως του άσθενούς μετά τήν έγχείρησιν, έξαρτάται άπό τήν βαρύτητα τής ασθενείας, τήν όποίαν αυτήν τήν στιγμήν δέν μπορω νά προσδιορίσω.»

ΕΡΩΤΗΣΙΣ: Είναι άλήθεια, κύριε υπουργέ, ότι ή στρατιωτική κυβέρνησις μόλις τελειώσει τήν άποστολήν της πρόκειται νά καλέση έναν πολιτικόν άρχηγόν ως διαιτητήν και αυτός είναι ό Καραμανλής;»

Γ. ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ: Δέν είναι άλήθεια τίποτα.»

ΕΡΩΤΗΣΙΣ: Τί περιείχαν τά κατασχεθέντα άρχεία τής ΕΔΑ;»

Γ. ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ: Δέν γνωρίζω ακόμη. Πάντως πρόκειται περί ύλικού τό όποιον διά νά μεταφερθή άπό τους χώρους εις τους όποιους ευρέθη, έχρειάσθη 70 όχήματα των 3 τόννων». Η πρώτη εκείνη επαφή της δικτατορίας διά του αρχηγού της με την παγκόσμια κοινή γνώμη προκάλεσε ποικίλα σχόλια. Αλλά το καθεστώς δεν έδειχνε διάθεση να χαλαρώσει τη σκληρότητα.

*21-4-2015. Πρώτη δημοσίευση, 21/04/2013, vathikokkino.com

Με απόλυτη επιτυχία πραγματοποιήθηκε η Πρωτομαγιάτικη απεργιακή συγκέντρωση στον Πειραιά την οποία διοργάνωσε ο Εργατικός Ταξικός Συντονισμός Πειραιά, Σωματείων, Συλλογικοτήτων και Συνδικαλιστών.

Η κεντρική συγκέντρωση έγινε στην ιστορική πλατεία Κανάρη στο Πασαλιμάνι όπου το 1923 έπεσαν θύματα από τις δυνάμεις καταστολής 11 εργάτες και τραυματίστηκαν πολλές δεκάδες έπειτα από επίθεση του στρατού και της Χωροφυλακής, οι οποίοι διεκδικούσαν τα δικαιώματά τους στο 8ωρο, στην αύξηση των μισθών, στο σταμάτημα των απολύσεων.

Ναυτεργάτες, εκπαιδευτικοί, εργαζόμενοι από τους δήμους, συνταξιούχοι, άνεργοι, έδωσαν το παρόν στην συγκέντρωση.

Εντυπωσιακή ήταν και η παρουσία των προσφύγων και μεταναστών οι οποίοι στεγάζονται στο στρατόπεδο του Σχιστού.

Οι ομιλητές στην συγκέντρωση κατήγγειλαν την αντιλαϊκή κυβερνητική πολιτική, επισήμαναν τις καταστροφικές συνέπειες που έχουν διαμορφώσει τα μνημόνια για τα δικαιώματα των εργαζομένων και των λαϊκών στρωμάτων.

Κοινή και ενιαία ήταν η θέση ότι οι πολιτικές αυτές ενισχύουν και διευρύνουν τα προνόμια, την κερδοφορία και την ανταγωνιστικότητα του μεγάλου κεφαλαίου και το οποίο είναι ο μεγάλος κερδισμένος από την καπιταλιστική κρίση μέσα στην οποία αυξάνει την κερδοφορία του.

Έντονη ήταν επίσης η καταδίκη των πολιτικών της Ευρωπαϊκής Ένωσης και του Δ.Ν.Τ οι οποίοι από κοινού σχεδιάζουν και η υποταγμένη συγκυβέρνηση υλοποιεί τις πιο σκληρές και ακραίες νεοφιλελεύθερες πολιτικές επιβάλλοντας την μόνιμη λιτότητα, τις περικοπές στις συντάξεις, το ξεπούλημα των παραγωγικών επιχειρήσεων και του δημόσιου πλούτου με νέα εξοντωτικά και φορομπηχτικά μέτρα, με την διεύρυνση των ευέλικτων μορφών εργασίας, με το τσάκισμα των ΣΣΕ, την διεύρυνση της μαύρης ανασφάλιστης εργασίας, με την κατακόρυφη αύξηση της ανεργίας και τον εκδιωγμό από την χώρα εκατοντάδων χιλιάδων νέων ανθρώπων που ξενιτεύονται για να εξασφαλίσουν δουλειά.

Ιδιαίτερη εκτενή αναφορά έγινε από τους ομιλητές στην νέα συμφωνία που συνομολογήθηκε και επίσημα την ημέρα της εργατικής Πρωτομαγιάς μεταξύ της κυβέρνησης και του κουαρτέτου!

Η συμφωνία αυτή περιλαμβάνει νέες περικοπές στις κύριες και επικουρικές συντάξεις, δρακόντεια μείωση του αφορολόγητου, νέα φοροεπιδρομή των εργατικών και λαϊκών εισοδημάτων, νέες ιδιωτικοποιήσεις με αιχμή την ηλεκτρική ενέργεια, μειώσεις και περικοπές σε επιδόματα ανεργίας, θέρμανσης, καταργείται η Υπουργική απόφαση για την έγκριση των ομαδικών απολύσεων, απαγορεύεται η επεκτασιμότητα των κλαδικών συμβάσεων, επεκτείνεται το άνοιγμα των καταστημάτων!!

Το νέο αυτό αντιλαϊκό και αντεργατικό πακέτο αναμένεται να ενισχύσει τα φαινόμενα ύφεσης, θα πολλαπλασιάσει τα λουκέτα στις μικρές και μεσαίες επιχειρήσεις και θα αυξήσει ακόμη περισσότερο την ανεργία.

Στο έδαφος αυτής της αντιλαϊκής και μνημονιακής πολιτικής επιβάλλεται το εργατικό και λαϊκό κίνημα να δώσει την δική του αγωνιστική απάντηση.

Χρειάζεται τα συνδικάτα να οργανώσουν, να κινητοποιήσουν και να κλιμακώσουν τον αγώνα τους για να μην περάσουν τα νέα αντιλαϊκά μέτρα.

Στην κατεύθυνση αυτή πρέπει να αναπτυχθούν πολύπλευρες δράσεις, κινητοποιήσεις και απεργιακοί αγώνες με σκοπό την αντίσταση και την πάλη των εργαζομένων.

Το οργανωμένο εργατικό και λαϊκό κίνημα πρέπει να παίξει πρωταγωνιστικό και πρωτοπόρο ρόλο στην κρίσιμη μάχη που θα εξελιχθεί στην χώρα μας το αμέσως επόμενο χρονικό διάστημα.

Τα εργατικά Σωματεία Πειραιά, οι εργατικές και λαϊκές Συλλογικότητες και συνδικαλιστές απευθύνουν αγωνιστικό κάλεσμα συσπείρωσης, ενότητας και δράσης και καλούν όλους τους εργαζόμενους να πλαισιώσουν και να στηρίξουν την αγωνιστική τους δράση. Να δώσουν αγωνιστικά το παρόν στην νέα απεργιακή κινητοποίηση που έχει εξαγγελθεί για το επόμενο διάστημα.

Η εργατική απεργιακή εκδήλωση του Πειραιά ολοκληρώθηκε με κατάθεση στεφανιών στο μνημείο των πεσόντων εργατών και πορεία στο κέντρο του Πειραιά.

Πειραιάς 2/5/2017

 ΕΡΓΑΤΙΚΟΣ ΤΑΞΙΚΟΣ ΣΥΝΤΟΝΙΣΜΟΣ ΠΕΙΡΑΙΑ, ΣΩΜΑΤΕΙΩΝ,

ΣΥΛΛΟΓΙΚΟΤΗΤΩΝ ΚΑΙ ΣΥΝΔΙΚΑΛΙΣΤΩΝ

Εργατικός Ταξικός Συντονισμός Πειραιά Σωματείων, Συλλογικοτήτων και Συνδικαλιστών  1η ΜΑΗ 2017  -  ΟΛΟΙ ΣΤΗΝ ΑΠΕΡΓΙΑ –  ΟΛΟΙ ΣΤΟ ΠΑΣΑΛΙΜΑΝΙ  ΣΤΙΣ 10 Π.Μ ΣΤΗΝ ΑΠΕΡΓΙΑΚΗ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ

Συνάδελφοι εργαζόμενοι, εργαζόμενες – Συνταξιούχοι, άνεργοι, νέοι και νέες,

Συμπληρώνονται φέτος 132 χρόνια από την ηρωϊκή εξέγερση των εργατών του Σικάγου οι οποίοι διεκδικώντας οργανωμένα τα δικαιώματά τους δέχθηκαν την δολοφονική επίθεση των δυνάμεων καταστολής του συστήματος με αποτέλεσμα για πρώτη φορά η εργατική τάξη να θρηνήσει θύματα στον αγώνα για την διεκδίκηση των δίκαιων αιτημάτων της.

Το αίμα που χύθηκε στο Σικάγο το 1886 δεν πήγε χαμένο, έδειξε στους εργάτες όλου του κόσμου τον δρόμο της οργανωμένης ταξικής πάλης και της διεκδίκησης και μέσα από αυτόν η εργατική τάξη στην διαδρομή αυτών των χρόνων απέδειξε ότι είναι η πρωτοπόρα δύναμη για την κοινωνική εξέλιξη και πρόοδο.

Στην χρονική περίοδο που διανύουμε στην περιοχή της Νοτιοανατολικής Μεσογείου πυκνώνουν τα πολεμικά σύννεφα, οι διάφορες ιμπεριαλιστικές δυνάμεις διαγκωνίζονται για τον έλεγχο των πλουτοπαραγωγικών πηγών και πόρων των χωρών της περιοχής και για την προώθηση των γεωστρατηγικών τους συμφερόντων.

Ιράκ, Συρία, Λιβύη, Αφγανιστάν είναι στο επίκεντρο των πολεμικών επεμβάσεων των ΗΠΑ – ΝΑΤΟ – Ρωσίας οι οποίες ανταγωνίζονται για να επιβάλουν την παρουσία και τον έλεγχο χωρών και λαών αυτής της περιοχής.

Η ελληνική κυβέρνηση στηρίζει και διευκολύνει την επιθετικότητα των ΗΠΑ και του ΝΑΤΟ και παρέχει μέσω της βάσης της Σούδας απλόχερη βοήθεια στα πολεμοκάπηλα σχέδιά τους.

Ακριβώς αυτές οι επεμβάσεις γενούν και υποδαυλίζουν θρησκευτικές και άλλες διαφορές, προκαλούν τοπικές πολεμικές συρράξεις και εμφυλίους πολέμους και με τον τρόπο αυτό οι δυνάμεις του ιμπεριαλισμού αναγορεύονται σε χωροφύλακες της περιοχής.

Οι δυνάμεις του ιμπεριαλισμού των ΗΠΑ – ΝΑΤΟ – Ε.Ε – Ρωσίας κ.λπ είναι υπεύθυνοι και υπόλογοι για την καταστροφή ολόκληρων χωρών και για το μαζικό κύμα προσφύγων και μεταναστών.

Την ίδια στιγμή που ξεριζώνουν εκατομμύρια ανθρώπους από τις εστίες τους, κλείνουν τα σύνορα της Ε.Ε, υψώνουν φράκτες, οδηγούν πρόσφυγες και μετανάστες να γίνονται καθημερινά θυσία στην Μεσόγειο η οποία έχει μετατραπεί σε υγρό τάφο κατατρεγμένων και ξεριζωμένων από τις πατρίδες τους ανθρώπους.

Αυτή είναι η Ε.Ε της δημοκρατίας, της δικαιοσύνης και της αλληλεγγύης!

Συνάδελφοι, Συναδέλφισσες,

Οι εργαζόμενοι και ο λαός ουσιαστικά βρίσκονται μπροστά σε ένα 4^ο καταστροφικό μνημόνιο το περιεχόμενο του οποίου έχει συμφωνήσει η ελληνική κυβέρνηση και το οποίο περιλαμβάνει νέα εξοντωτικά μέτρα: στην κοινωνική ασφάλιση (περικοπές στις συντάξεις), μείωση του αφορολόγητου, ιδιωτικοποιήσεις (ΔΕΗ – Νερό – Συγκοινωνίες), αλλαγές στις εργασιακές σχέσεις, αύξηση των απολύσεων και υπονόμευση του δικαιώματος της απεργίας.  

Η νέα συμφωνία κυβέρνησης – Ε.Ε – Δ.Ν.Τ θα οδηγήσει σε δραματική μείωση του βιοτικού επιπέδου των λαϊκών στρωμάτων και θα εντείνει τα φαινόμενα φτωχοποίησης και εξαθλίωσης μεγάλων τμημάτων της ελληνικής κοινωνίας.

Όπως και τα προηγούμενα μνημονιακά μέτρα έτσι και αυτά αποτελούν ενίσχυση και παραπέρα θωράκιση των προνομίων στην επιχειρηματική δράση του μεγάλου κεφαλαίου και παράλληλα αποσαθρώνουν το εργατικό δίκαιο το οποίο θεσπίστηκε και κατοχυρώθηκε με πολύχρονους αγώνες.

Τα νέα μέτρα πλήττουν και θίγουν τα εργατικά και λαϊκά στρώματα και συμπιέζουν ακόμη παρακάτω τα πενιχρά εισοδήματά τους.

Είναι μέτρα σκληρά, επώδυνα, βαθύτατα ταξικά που συντρίβουν τα εναπομείναντα δικαιώματα των εργαζομένων και των άλλων λαϊκών στρωμάτων.

Οι ηγεσίες στις κορυφαίες συνδικαλιστικές οργανώσεις και οι δυνάμεις του εργοδοτικού και κυβερνητικού συνδικαλισμού σε αυτές για άλλη μια φορά αποδείχνουν ότι είναι ξένο σώμα στο συνδικαλιστικό κίνημα, δεν υπηρετούν τα συμφέροντα και τα δικαιώματα των εργαζομένων, ξεδιάντροπα βάζουν πλάτη (με την απραξία και την αδιαφορία τους) και διευκολύνουν τα μέγιστα την κυβέρνηση να περάσει το νέο αντεργατικό πακέτο μέτρων.

Ευθύνη έχουν και οι δυνάμεις εκείνες οι οποίες έχουν αγωνιστική αναφορά στο συνδικαλιστικό κίνημα και επιλέγουν να ανακυκλώνουν συγκεντρώσεις και συλλαλητήρια και αυτά με όρους κομματικής περιχαράκωσης, τα οποία αποδείχνονται άσφαιρα πυρά ενάντια στην αντιλαϊκή κυβερνητική πολιτική και ταυτόχρονα εμμένουν στην αδιέξοδη και αντιενωτική τακτική τους.

Συνάδελφοι, Συναδέλφισσες,

Μπροστά στην νέα αντιλαϊκή επίθεση που σχεδιάζουν κυβέρνηση και δανειστές με το νέο πακέτο μέτρων, επιβάλλεται περισσότερο από ποτέ οι εργαζόμενοι μαζικά – ενωτικά – ταξικά να δώσουν την δική τους οργανωμένη απάντηση στους δρόμους, στους αγώνες και στις απεργίες.

Η Πρωτομαγιάτικη Πανεργατική Πανελλαδική απεργία πρέπει να είναι η αρχή για μια νέα πολύμορφη κλιμάκωση των αγώνων και των απεργιακών κινητοποιήσεων.

Το ταξικό τμήμα του συνδικαλιστικού κινήματος οφείλει να πρωτοστατήσει στην προσπάθεια αυτή και με όρους ταξικής ανασυγκρότησης να διεκδικήσει μια άλλη πορεία στο συνδικαλιστικό κίνημα της εργατικής τάξης το οποίο δεν θα αποσκοπεί μόνο στην ανατροπή των παλιών και νέων μνημονιακών πολιτικών αλλά στο ξήλωμα του συνόλου της αντιλαϊκής πολιτικής, που θα θέτει κεντρικούς στόχους την πάλη ενάντια στο μεγάλο κεφάλαιο, την διαγραφή του χρέους, την σταθερή και με συνέπεια πάλη ενάντια στον ευρωπαϊκό νεοφιλελευθερισμό (Ε.Ε – Ζώνη Ευρώ), την εθνικοποίηση του τραπεζικού συστήματος και των μεγάλων παραγωγικών επιχειρήσεων, για εργατικό και κοινωνικό έλεγχο για μια άλλη πολιτική που θα υπηρετεί τα συμφέροντα του λαού μας, θα υπερασπίζεται και θα διευρύνει τις κατακτήσεις των εργαζομένων.

Πειραιάς 25/4/2017

Με αγωνιστικούς χαιρετισμούς

Εργατικός Ταξικός Συντονισμός Πειραιά

Σωματείων, Συλλογικοτήτων και Συνδικαλιστών

Συγκρότηση Αγωνιστικού Συντονιστικού Κέντρου στον Πειραιά και κοινός γιορτασμός της Εργατικής Πρωτομαγιάς

ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΑ ΕΝΩΣΗ ΝΑΥΤΩΝ ΕΜΠΟΡΙΚΟΥ ΝΑΥΤΙΚΟΥ

ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΟΣ ΣΥΝΔΕΣΜΟΣ ΣΥΝΤΑΞΙΟΥΧΩΝ ΝΑΤ

ΣΩΜΑΤΕΙΟ ΟΔΗΓΩΝ – ΜΗΧΑΝΙΚΩΝ ΚΑΙ ΕΡΓΑΤΟΤΕΧΝΙΤΩΝ ΔΗΜΟΥ ΠΕΙΡΑΙΑ

ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΑ ΟΜΟΣΠΟΝΔΙΑ ΥΠΑΛΛΗΛΩΝ ΕΜΠΟΡΙΚΗΣ ΝΑΥΤΙΛΙΑΣ

ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΥΠΑΛΛΗΛΩΝ ΝΑΤ

Προς: Πρωτοβάθμια Σωματεία και Συλλόγους Εργαζομένων δημόσιου τομέα και άλλες Εργατικές Συλλογικότητες και Σχήματα

Θέμα: Συγκρότηση Αγωνιστικού Συντονιστικού Κέντρου στον Πειραιά και κοινός γιορτασμός της Εργατικής Πρωτομαγιάς

Αγαπητοί Συνάδελφοι,

Οι Διοικήσεις των Σωματείων μας παίρνουν την πρωτοβουλία για την οργάνωση κοινής σύσκεψης προκειμένου να γίνει μια πλατειά συζήτηση στην οποία έχουν κληθεί να λάβουν μέρος εργατικά Σωματεία του ιδιωτικού χώρου, Σύλλογοι και Συνδικαλιστικές οργανώσεις του δημόσιου τομέα αλλά και ευρύτερα συνδικαλιστικές δυνάμεις και πρόσωπα με αναφορά και δράση στο εργατικό συνδικαλιστικό κίνημα του Πειραιά.

Έχοντας ως δεδομένο ότι το Εργατικό Κέντρο Πειραιά (Ε.Κ.Π) και η διαμορφωμένη σε αυτό πλειοψηφία αρνείται επίμονα να παίξει τον ρόλο του οργανωτή και συντονιστή της πάλης των εργαζομένων που οι ίδιες οι συνθήκες και τα οξυμένα προβλήματα επιβάλουν και επειδή η επίθεση ενάντια στα εργασιακά και κοινωνικοασφαλιστικά προβλήματα συνεχίζεται και κλιμακώνεται, επειδή βρισκόμαστε μπροστά σε ένα νέο επώδυνο αντεργατικό και αντιλαϊκό πακέτο μέτρων που ήδη έχει συμφωνήσει η συγκυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ με τους δανειστές σε συνδυασμό με την αγωνιστική απραξία που χαρακτηρίζει την στάση και τις επιλογές της ηγεσίας των κορυφαίων συνδικαλιστικών οργανώσεων, ιδιαίτερα της ΓΣΕΕ, επιβάλλεται να εξετασθεί, από όλες τις δυνάμεις που έχουν αγωνιστικό προσανατολισμό, η δημιουργία ενός αγωνιστικού και συντονιστικού κέντρου δράσης – διεκδίκησης αλλά και αλληλεγγύης στον Πειραιά.

Στην κατεύθυνση αυτή κάνουμε το πρώτο αποφασιστικό βήμα να συζητήσουμε, να διερευνήσουμε και να καταλήξουμε όχι μόνο στην καταγραφή των προβλημάτων και των αιτιών τους που αναπαράγονται και οξύνονται αλλά και στην ανάγκη αγωνιστικής αντιμετώπισής τους.

Γίνεται φανερό ότι τόσο στον Πειραιά αλλά και σε όλη την χώρα πρέπει να αναπτυχθεί ένα πλατύ μέτωπο με επικεφαλής το εργατικό κίνημα το οποίο θα συσπειρώσει και θα κινητοποιήσει όλες τις αγωνιστικές δυνάμεις χωρίς συμβιβασμούς, σεχταρισμούς, αποκλεισμούς και καπελώματα και το οποίο με ξεκάθαρους αγωνιστικούς – διεκδικητικούς όρους θα παλέψει με συνέπεια ενάντια στην βάρβαρη αντιλαϊκή κυβερνητική πολιτική, ενάντια στο μεγάλο κεφάλαιο, στην εργοδοτική ασυδοσία και τρομοκρατία.

Το μέτωπο αυτό δεν μπορεί να περιοριστεί στα στενά πλαίσια των εργαζομένων αλλά πρέπει να επεκταθεί και να συσπειρώσει και ευρύτερες κοινωνικές δυνάμεις από τα λαϊκά στρώματα που πλήττονται από την κυβέρνηση και τις αντιλαϊκές μνημονιακές πολιτικές της.

Σε αυτό το πλαίσιο πρέπει να κάνουμε μια ζωντανή συζήτηση, να γίνει η καταγραφή των προβλημάτων, στα επίκαιρα ζητήματα που αφορούν την εργατική τάξη όπως είναι τα κοινωνικοασφαλιστικά και εργασιακά ζητήματα, τα προβλήματα στην υγεία, την παιδεία, στην κοινωνική πρόνοια, την ανεργία, την νεολαία, το προσφυγικό κ.λπ.

Με βάση την παραπάνω αναφορά είναι προφανές ότι η στόχευση της αγωνιστικής μας δράσης θα πρέπει να αφορά το σύνολο των κοινωνικών, εργατικών λαϊκών και τοπικών προβλημάτων τα οποία πρέπει να συνδεθούν με μια ριζοσπαστική διέξοδο για την χώρα και τον λαό, προβάλλοντας και αναδεικνύοντας την ανάγκη για την διαγραφή του χρέους, την κατάργηση των παλιών και νέων μνημονίων, τον δημόσιο επανέλεγχο των μεγάλων παραγωγικών επιχειρήσεων, την εθνικοποίηση του τραπεζικού συστήματος αλλά και την πάλη ενάντια στον θεσμοθετημένο νεοφιλελευθερισμό της ζώνης του ευρώ και της Ε.Ε.  

Στην αγωνιστική αυτή πρωτοβουλία μπορούν να συμμετέχουν όχι μόνο πρωτοβάθμια Σωματεία του ιδιωτικού και δημόσιου τομέα και άλλες εργατικές συλλογικότητες αλλά και μεμονωμένοι έντιμοι συνδικαλιστές από διάφορους χώρους που βλέπουν την ανάγκη της πάλης και της αγωνιστικής διεκδίκησης και πιστεύουν στο οργανωμένο εργατικό κίνημα και στον σημαντικό ρόλο που αυτό καλείται να παίξει στις σημερινές συνθήκες.

Στην σύσκεψη έχουν προσκληθεί όλα τα Σωματεία της δύναμης του Ε.Κ.Πειραιά, Σύλλογοι του δημοσίου που εδρεύουν στην Α΄ και Β΄ περιφέρεια Πειραιά στον τομέα της υγείας, της παιδείας, της τοπικής αυτοδιοίκησης, του ΥΕΝ και άλλων δημόσιων υπηρεσιών.

Μέσα σε αυτήν την εβδομάδα πρόκειται να συνεδριάσει η Διοίκηση του Ε.Κ.Π (20/4/2017) στην οποία θα υπάρχει πρόταση για κοινή απεργιακή συγκέντρωση όλων των δυνάμεων του ιδιωτικού και δημόσιου τομέα. Εάν αυτή η πρόταση δεν γίνει αποδεκτή από την πλειοψηφία της Διοίκησης του Ε.Κ.Π τότε θα πρέπει να σταθμίσουμε τις εξελίξεις, να δούμε και να οργανώσουμε στην πόλη του Πειραιά μια Πανεργατική συγκέντρωση την 1^η του Μάη 2017 από όλους τους φορείς που θα στηρίξουν και θα πλαισιώσουν την πρωτοβουλία αυτή.

Η σύσκεψη θα πραγματοποιηθεί στις 21/4/2017 στην αίθουσα του Δ.Σ του Εργατικού Κέντρου Πειραιά στις 6 μ.μ (Ομηρίδου Σκυλίτση 19 Πειραιάς).

Με συναδελφικούς χαιρετισμούς

Οι Διοικήσεις των Σωματείων

Μέσα σε κλίμα τρομοκρατίας, αυταρχικότητας και νοθείες, με 51,41% ΝΑΙ εγκρίθηκαν οι υπερεξουσίες του Ερντογάν. Πως ψήφισαν οι Τούρκοι ψηφοφόροι στην Ελλάδα

ΑΝΔΡΕΑΣ ΔΕΝΕΖΑΚΗΣ

Σε μια Τουρκία αντιμέτωπη με τεράστια προβλήματα τόσο στο εσωτερικό της όσο και στην ευρύτερη περιοχή, πραγματοποιήθηκε το δημοψήφισμα για συνταγματικές μεταρρυθμίσεις. Μεταρρυθμίσεις που ενισχύουν τις εξουσίες του Τούρκου Προέδρου, καθιστώντας τον απόλυτα άρχοντα της πολιτικής ζωής της χώρας. Ο αστικός εκσυγχρονισμός, το Κεμαλικό κράτος, φαίνεται ότι έφτασε στο τέλος του, αν καταφέρει ο Ερντογάν να ξεπεράσει τα προβλήματα που δημιουργεί η Πύρρεια νίκη του στο δημοψήφισμα. Η γειτονική χώρα βρίσκεται μπροστά στον κίνδυνο πόλωσης και εμφύλιας σύγκρουσης.

Μέσα σε ένα κλίμα έξαρσης της αυταρχικότητας και της βίας, με την κρατική τρομοκρατία σε εξέλιξη, με τους ηγέτες, βουλευτές και στελέχη του HDP, του τρίτου κόμματος της Τουρκίας, στις φυλακές, μαζί με Δημάρχους, δημοσιογράφους και προσωπικότητες της χώρας στις φυλακές και με φιμωμένα τα αντιπολιτευόμενα μέσα ενημέρωσης, 49.799.163 ψηφοφόροι οδηγήθηκαν στις κάλπες, σε σύνολο 58.366.647 (85,32% συμμετοχή).

ΝΑΙ στις συνταγματικές μεταρρυθμίσεις ψήφισαν 25.157.025,  το 51,41% των ψηφοφόρων, έναντι 23.777.091, το 48,59% που ψήφισαν ΟΧΙ. Τα άκυρα και τα λευκά ψηφοδέλτια ήταν 865.047 (1,74%).

Το ΝΑΙ στήριξαν ο Πρόεδρος Ταγίπ Ερντογάν μαζί με το κυβερνητικό Ισλαμιστικό Κόμμα  AKP (Adalet ve Kalkinma Partisi) – Κόμμα Δικαιοσύνης και Ανάπτυξης, του Αχμέτ Νταβούτογλου που εκφράζει το κυρίαρχο κεφάλαιο και, βασικά, τα εξαθλιωμένα και καθυστερημένα συντηρητικά ισλαμιστικά στρώματα (είχε συγκεντρώσει το 49,48% στις εκλογές της 1ης Νοέμβρη 2015), και το ακροδεξιό εθνικιστικό Κόμμα MHP (Milliyetçi Hareket Partisi) – Κόμμα Εθνικιστικό Κίνημα του Ντεβλέτ Μπαχτσελί, που είχε συγκεντρώσει το 11,90%.

Το ΟΧΙ στήριξαν το Κεμαλικό Ρεμπουπλικανικό Κόμμα CHP (Cumhuriyet Halk Partisi) – Ρεπουμπλικανικό Κόμμα του Λαού – του Κεμάλ Κιλιτσντάρογλου (25,31% στις εκλογές του 2015), που εκφράζει το κοσμικό κράτος και τους φιλοδυτικούς και φιλοευρωπαϊκούς προσανατολισμούς μιας μεγάλης μερίδας της αστικής τάξης της Τουρκίας, και τα εκσυγχρονιστικά φιλοδυτικά μεσαία στρώματα. Το αριστερό (φιλοκουρδικό κόμμα) σοσιαλδημοκρατικό HDP (Halklarin Demokratik Partisi) – Δημοκρατικό Κόμμα των Λαών (11,90% στις εκλογές του 2015), με τους ηγέτες του, τον Σελαχατίν Ντεμιρτάς και την Φιγκέν Γιουκσεκντάγ στις φυλακές. Το  KP (Komünist Parti) Κομμουνιστικό Κόμμα – Τουρκίας, με κεντρικό σύνθημα «ΟΧΙ αλλά δεν είναι αρκετό» και άλλες αντιπολιτευόμενες δημοκρατικές δυνάμεις.

Ο χάρτης, με καταμετρημένο το 99,9% των αποτελεσμάτων. Η λεζάντα σημειώνει: Είναι ιδιαίτερα ασυνήθιστο να επιτευχθεί μια εκλογική νίκη στη Τουρκία με ήττα στις μεγάλες μητροπόλεις. (πηγή: Anadolu Agency)

Στην Αγκυρα και τις γύρω επαρχίες, στην Κωνσταντινούπολη και όλη την Ανατολική Θράκη,  και σε όλες τις επαρχίες στα μικρασιατικά παράλια η επικράτηση του ΟΧΙ, όπως και στις Ανατολικές – Νοτιοανατολικές επαρχίες που ζουν κούρδικοι πληθυσμοί, δείχνει με ανάγλυφο τρόπο τις τεράστιες αντιθέσεις που υπάρχουν στη χώρα και είναι έτοιμες να εκραγούν.

Περίπου 1.406.573 Τούρκοι που ζουν σε χώρες εκτός Τουρκίας ψήφισαν στις Πρεσβείες και τα Προξενεία, και τοποθετήθηκαν υπέρ του ΝΑΙ 831.208 (59,10%) και υπέρ του ΟΧΙ 575.365 (40,90%). Σε αυτούς περιλαμβάνονται και 97.777 που ψήφισαν στα αεροδρόμια, στα λιμάνια και τα τελωνεία (από αυτούς 52.961  – 54,17% ψήφισαν ΝΑΙ και 44.816  – 45,83% ψήφισαν ΟΧΙ)

Αμέσως μετά τη λήξη της ψηφοφορίας, τα κόμματα της αντιπολίτευσης, το Ρεπουπλικανικό Κόμμα CHP και το φιλοκουρδικό HDP αμφισβήτησαν τα αποτελέσματα, κατήγγειλαν σωρεία περιστατικών εκλογικών παραβάσεων, βίας και νοθείας και ζήτησαν την ακύρωση του δημοψηφίσματος.

Ακόμα και κατά τη διάρκεια της εκλογικής διαδικασίας δεν σταμάτησαν οι συλλήψεις. Ψηφοφόροι συνελήφθησαν με το ψηφοδέλτιο στο χέρι, κατηγορούμενοι για σχέσεις με το PKK ή για σχέσεις με τον Γκιουλέν.

Ανάμεσα στις πολλές καταγγελίες αναφέρονται:

• 2,5 εκατομμύρια εκλογικοί φάκελοι χωρίς την επίσημη σφραγίδα των εφορευτικών επιτροπών, που μετρήθηκαν, με τη σύμφωνη γνώμη του Ανώτατου Εκλογικού Συμβουλίου, που ελέγχεται από τον Ερντογάν. Σύμφωνα με τις καταγγελίες των δύο κομμάτων, η απόφαση της Ανώτατης Εκλογικής Επιτροπής να θεωρήσει έγκυρα τα ψηφοδέλτια που δεν έφεραν την επίσημη σφραγίδα συνιστά νοθεία του αποτελέσματος.
• Γυναίκα ψηφοφόρος κατήγγειλε ότι στο εκλογικό της τμήμα, στην Κωνσταντινούπολη, άλλο πρόσωπο είχε ψηφίσει και υπογράψει στη θέση της.
• Αστυνομικοί και στρατιώτες ψήφισαν σε διάφορα τμήματα με τον οπλισμό τους και χωρίς νόμιμα έγγραφα.
• Στο  Εσκι Σεχίρ βρέθηκαν φάκελοι ανοιγμένοι και ξανασφραγισμένοι από τον Πρόεδρο της εφορευτικής.
• Στην Αγκυρα σε εκλογικά τμήματα δεν υπήρχαν ψηφοδέλτια με την επιλογή του ΟΧΙ.
• Η Αστυνομία απαγόρευσε την παρουσία επίσημου εκπροσώπου του HDP σε τμήματα στο Οζάλπ.
• Στο εκλογικό τμήμα του Δημοτικού Σχολείου Dikmen İzciler, μέλη του AKP επιτέθηκαν και τραυμάτισαν μέλη του Κομμουνιστικού Κόμματος, επειδή οι τελευταίοι διαμαρτυρήθηκαν για την παράνομη παρουσία των μελών του AKP εκεί. Το αποτέλεσμα ήταν να… συλληφθούν τα μέλη του ΚΚ Τουρκίας!
• Σε πολλές επαρχίες δεν υπήρχαν γραμμένα τα ονόματα αρκετών Κούρδων στους εκλογικούς καταλόγους.
• Σε πολλά χωριά, όπως το  Kızılyusuf στο Malazgirt, στο  Büyükyazı, στο Arıcak Karataş, στο Sudüğünü, στο Yukarı οι εκλογείς εξαναγκάστηκαν να ψηφίσουν με ανοιχτή ψηφοφορία.
• Σε εκλογικό τμήμα στο χωριό Çığırık στην Ούρφα, οι εκλογείς ψήφισαν σε ανοιχτή ψηφοφορία και μάλιστα υπό την απειλή όπλου.
• Παρατηρητές από το HDP, στο Kayapınar του Ντιγιάρμπακιρ, ξυλοκοπήθηκαν και τέθηκαν σε κράτηση.
• Στη περιοχή ΒΑΝ, στο Hoşap, στρατιώτες κατάσχεσαν κάλπες και απείλησαν τους κατοίκους πως αν το αποτέλεσμα δεν είναι ΝΑΙ θα κάψουν το μέρος.

Αυτό που αναμένεται, μετά τα αποτελέσματα της Κυριακής, είναι η προσπάθεια εξόντωσης των αντιπάλων του Ερντογάν, (ήδη εξήγγειλε ότι θα επαναφέρει τη θανατική ποινή), η παραπέρα αντιδημοκρατική κατρακύλα στο εσωτερικό της χώρας, το κυνήγι της όποιας διαφορετικής άποψης, ο εκτουρκισμός ή η εξόντωση των κουρδικών πληθυσμών και των άλλων μειονοτήτων.

Η Τουρκία του Ερντογάν θα εντείνει την επικίνδυνη προσπάθεια να υπηρετήσει τα ιμπεριαλιστικά της σχέδια στη περιοχή εξελισσόμενη σε ευνοϊκό παράγοντα για την γενίκευση του πολέμου στη Μέση Ανατολή, υπόθεση που μας αφορά άμεσα και ενέχει κινδύνους εμπλοκής και της χώρας μας.

Οι αιματηροί ανταγωνισμοί των μεγάλων δυνάμεων στη Συρία και το Ιράκ, οι δοκιμές «υπερόπλων», οι απειλές και οι εφήμερες λυκοσυμμαχίες αποτελούν ήδη μια μεγάλη εύφλεκτη συμπαγή μάζα, μια βόμβα τοποθετημένη στο πιο ευαίσθητο σημείο του πλανήτη και η Τουρκία με την φαινομενικά αλλοπρόσαλλη πολιτική της είναι έτοιμη και πρόθυμη, από όσο φαίνεται, να παίξει το ρόλο του αναμένου φυτιλιού.

πηγή: imerodromos.gr