Αν έχετε βιώσει ποτέ πόνο στη μέση, γνωρίζετε πόσο μπορεί να σας περιορίσει. Και δεν είστε μόνοι. Σύμφωνα με στατιστικά στοιχεία των Κέντρων Ελέγχου και Πρόληψης Νοσημάτων των ΗΠΑ (CDC) για το 2019, το 39% των ενηλίκων στις ΗΠΑ βιώνει πόνο στην πλάτη, με το ποσοστό να αυξάνεται με την ηλικία, από 28,4% στις ηλικίες 18 έως 29 ετών έως 45,6% στις ηλικίες 65 ετών και άνω.

Οι γυναίκες είναι πιο πιθανό να βιώσουν πόνο στην πλάτη από τους άνδρες, 40,6% έναντι 37,2% αντίστοιχα. Επιπλέον, ο πόνος στην πλάτη είναι δαπανηρός. Σύμφωνα με μια ανασκόπηση του 2023 στο BMJ Open, το άμεσο ιατρικό κόστος και το έμμεσο κόστος του χρόνιου πόνου στη μέση ανέρχονται σε τουλάχιστον 50 δισεκατομμύρια δολάρια ετησίως και μπορεί να ξεπεράσουν τα 100 δισεκατομμύρια δολάρια σε ιατρικά έξοδα, χαμένους μισθούς και χαμένη παραγωγικότητα.

Ωστόσο, μια νέα μελέτη που δημοσιεύτηκε στις 19 Ιουνίου 2024 στο The Lancet, υποδηλώνει ότι η επιδείνωση του πόνου στη μέση θα μπορούσε να προληφθεί ή τουλάχιστον να καθυστερήσει, με μία απλή συνήθεια, η οποία είναι το περπάτημα.

H μελέτη για τον πόνο στην μέση

Επιλογή συμμετεχόντων

Οι συμμετέχοντες επιλέχθηκαν με βάση κριτήρια που σχετίζονται με τον πόνο στην πλάτη και την τρέχουσα κατάσταση άσκησης. Έπρεπε να είναι τουλάχιστον 18 ετών και να έχουν αναρρώσει από επεισόδιο μη ειδικού πόνου στην πλάτη τους τελευταίους 6 μήνες. Μη ειδικός σημαίνει ότι δεν υπήρχε συγκεκριμένη διάγνωση για τον πόνο στην πλάτη.

Οι ερευνητές όρισαν περαιτέρω ένα επεισόδιο μη ειδικού πόνου στην πλάτη ως εκείνο που διαρκεί τουλάχιστον 24 ώρες με ένταση πόνου τουλάχιστον 2 σε κλίμακα πόνου από 0 έως 10. Ο πόνος έπρεπε να εντοπίζεται στην περιοχή μεταξύ της 12ης πλευράς και της πτυχής των γλουτών για να χαρακτηριστεί ως οσφυαλγία. Επίσης, έπρεπε να έχει επηρεάσει τις καθημερινές δραστηριότητες, συμπεριλαμβανομένης της εργασίας.

Δουλειά μέχρι και 13 ώρες τη μέρα – 6 μέρες τη βδομάδα: Αυτό το «πακέτο» φέρνουν προς εφαρμογή η κυβέρνηση και η εργοδοσία, αφού από χτες 1η Ιούλη, μέσα στο κατακαλόκαιρο, μπορούν και τυπικά σε μια σειρά μεγάλους χώρους δουλειάς να εφαρμόζονται οι σχετικοί νόμοι και οι ευρωπαϊκές Οδηγίες που ξεχειλώνουν ακόμα περισσότερο τον εργάσιμο χρόνο. Να εφαρμόζονται δηλαδή τα αρρωστημένα σχέδια σύμφωνα με τα οποία δεν υπάρχει κανένα σταθερό ωράριο, το «8ωρο» είναι μόνο ενδεικτικό και το μόνο που «κατοχυρώνεται» από την ΕΕ είναι μια 11ωρη ανάπαυλα ανάμεσα σε δύο μεροκάματα.

Από χτες λοιπόν και με τις σύγχρονες εξελίξεις της τεχνολογίας και της παραγωγής να δίνουν στο «πιάτο» τη δυνατότητα ο εργαζόμενος να εργάζεται λιγότερο και να αμείβεται περισσότερο, η εργατική τάξη καλείται να επιστρέψει δεκαετίες πίσω, αφού η εργοδοσία μπορεί να επιβάλλει 6ήμερη δουλειά σε επιχειρήσεις συνεχούς λειτουργίας και άλλες που λειτουργούν με το σύστημα των βαρδιών.

Μέτρο που έρχεται να προστεθεί στην κατάπτυστη εγκύκλιο του υπουργείου Εργασίας για την «ψηφιακή κάρτα εργασίας», η οποία δίνει στην εργοδοσία μια σειρά ακόμα επιλογές για να επεκτείνει τον απλήρωτο χρόνο εργασίας, με το 2ωρο της «ευέλικτης προσέλευσης», με τη μία ώρα «χρόνου προετοιμασίας», με τα απλήρωτα διαλείμματα κ.ο.κ.

Αυτό λοιπόν που αποδεικνύεται από τη λύσσα της εργοδοσίας να κερδίσει ακόμα και από το απλήρωτο …τέταρτο του διαλείμματος είναι ότι ο χρόνος εργασίας είναι πραγματικό «χρυσάφι» για τα κέρδη της, γι’ αυτό και βρίσκεται στο επίκεντρο της ολομέτωπης επίθεσης εδώ και δεκαετίες: Από την «ευέλικτη» δουλειά μέχρι τις ευρωπαϊκές εκθέσεις για τον «ενεργό και ανενεργό χρόνο» και από τη «διευθέτηση» μέχρι τη δουλειά τις Κυριακές και αργίες.

Πρόκειται για νόμους που έχουν ψηφίσει και εφαρμόσει διαδοχικά όλες οι κυβερνήσεις με αποκορύφωμα τα πρόσφατα αντεργατικά εκτρώματα της ΝΔ το 2021 και το 2023, όπου εκτός των παραπάνω προβλέπονται και η δουλειά σε «πολλαπλούς εργοδότες», οι συμβάσεις «μηδενικών ωρών» κ.λπ.

Ειδικά δε η «ψηφιακή κάρτα» αποτελεί έργο του Ταμείου Ανάκαμψης, δηλαδή ένα ακόμα αντεργατικό προαπαιτούμενο του «υπερμνημονίου» που ψήφισαν μαζί με τη ΝΔ ο ΣΥΡΙΖΑ, το ΠΑΣΟΚ και τα άλλα αστικά κόμματα. Είναι τα ίδια κόμματα που την ίδια στιγμή λιβανίζουν την ΕΕ και την υποτιθέμενη «τετραήμερη βδομάδα εργασίας», αποκρύπτοντας ότι αυτή είναι μια ακόμα εφαρμογή της περιβόητης «διευθέτησης» που ψήφισε η ΝΔ, με απλήρωτες υπερωρίες για να βγαίνει η δουλειά σε λιγότερες μέρες.

Επομένως και η νέα αυτή επίθεση είναι «αιτία πολέμου» για τους εργαζόμενους. Σε μια περίοδο που τα στοιχεία της Επιθεώρησης Εργασίας δείχνουν ότι ένας εργάτης σκοτώνεται κάθε τρεις μέρες στο μεροκάματο, η δουλειά μέχρι εξόντωσης, η εντατικοποίηση και τα ατέλειωτα ωράρια, μαζί με τη δουλειά μέχρι τα 65 και 67 έτη, είναι βέβαιο ότι θα οδηγήσουν σε ακόμα περισσότερα «ατυχήματα», αποδεικνύοντας στην πράξη το σύνθημα «τα κέρδη τους ή οι ζωές μας».

Μιλάμε δηλαδή για ένα ακόμα προμελετημένο έγκλημα σε βάρος της εργατικής τάξης, φέρνοντας στην επιφάνεια τη βαρβαρότητα με την οποία έχει να αναμετρηθεί το κίνημά της: Με έναν σύγχρονο εργασιακό μεσαίωνα.

Γι’ αυτό και η απάντηση δεν μπορεί παρά να είναι στα «χνάρια» των εργαζομένων, που σε μια σειρά χώρους δουλειάς κουρελιάζουν τέτοιες επιδιώξεις, τους ίδιους τους νόμους της εργοδοσίας. Πιο πρόσφατο παράδειγμα είναι οι μεταλλωρύχοι της Χαλκιδικής, όπου σήμανε ξεσηκωμός μόλις η εργοδοσία τούς ζήτησε να δουλέψουν 12ωρα στις στοές και με τις απανωτές απεργιακές και άλλες κινητοποιήσεις έβαλαν «φρένο».

Τώρα είναι πιο ώριμο από ποτέ να βρεθεί στο επίκεντρο η ανάγκη των εργαζομένων για μειωμένο σταθερό ημερήσιο εργάσιμο χρόνο, για 7ωρο – 5ήμερο – 35ωρο, νομοθετική κατοχύρωση της κυριακάτικης αργίας, κόντρα στην ευελιξία που φέρνει σακατεμένους και ζωές – ρημαδιό. Να σημαδευτεί το μεγάλο «εμπόδιο» για μια τέτοια ζωτική για τους εργαζόμενους ανάγκη, που δεν είναι άλλο από την ανταγωνιστικότητα και την «αγορά εργασίας», από τον ίδιο τον καπιταλισμό και την κερδοφορία του κεφαλαίου.

Πηγή: rizospastis.gr

Πηγή: vathikokkino.gr

Το Γενικό Συμβούλιο της Π.Ο.Ε.-Ο.Τ.Α. καταγγέλλει την απαράδεκτη ενέργεια της Δημοτικής Αρχής του κ. Γιάννη Μώραλη να εγκαταστήσει σύστημα βιντεοεπιτήρησης-βιντεοπαρακολούθησης (κάμερες) στους χώρους εργασίας του Αμαξοστασίου του Δήμου Πειραιά, επί της οδού Ρετσίνα 45.

Η ενέργεια αυτή της Δημοτικής Αρχής Πειραιά, θίγει κατάφωρα την ελευθερία των εργαζομένων και παραβιάζει τις θεμελιώδεις αρχές επεξεργασίας των προσωπικών δεδομένων και δικαιωμάτων τους.

Η λήψη, αποθήκευση και επεξεργασία δεδομένων εικόνας και ήχου ατόμου στο χώρο και κατά το χρόνο παροχής της εργασίας του, μέσω συστήματος βιντεοεπιτήρησης-βιντεοπαρακολούθησης, που λειτουργεί μόνιμα, συνεχώς ή κατά τακτά χρονικά διαστήματα, στο χώρο της εργασίας του, αποτελεί σαφώς επεξεργασία δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα, σύμφωνα με τον Ν.2472/1997 για την «Προστασία του ατόμου από την επεξεργασία δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα».

Η λειτουργία συστήματος βιντεοεπιτήρησης-βιντεοπαρακολούθησης σε χώρους εργασίας και η μέσω αυτού λήψη δεδομένων εικόνας ή και ήχου εργαζόμενου, συνιστά περιορισμό του ατομικού δικαιώματος προστασίας από τη συλλογή, επεξεργασία και χρήση, ιδίως με ηλεκτρονικά μέσα, των προσωπικών δεδομένων, όπως το εν λόγω δικαίωμα συνταγματικώς κατοχυρώνεται στο άρθρο 9Α του Συντάγματος.

Η βούληση της Δημοτικής Αρχής για την τοποθέτηση καμερών βιντεοπαρακολούθησης εντός των χώρων εργασίας του Αμαξοστασίου δεν προστατεύει κανέναν εργαζόμενο ή Δημόσιο αγαθό, γίνεται ξεκάθαρα για την παρακολούθηση των εργαζομένων.

Όφειλε να γνωρίζει η Δημοτική Αρχή Πειραιά ότι απαγορεύεται ρητά η χρησιμοποίηση συστήματος βιντεοεπιτήρησης-βιντεοπαρακολούθησης σε χώρους εργασίας για τον σκοπό επιτήρησης των εργαζομένων εντός των χώρων αυτών. Όπως ρητά απαγορεύεται και η χρησιμοποίηση των δεδομένων που τυχόν έχουν συλλεγεί μέσω συστήματος βιντεοεπιτήρησης-βιντεοπαρακολούθησης ως κριτήρια για την αξιολόγηση της συμπεριφοράς και της αποδοτικότητας των εργαζομένων.

Όφειλε επίσης η Δημοτική Αρχή Πειραιά να λάβει σοβαρά υπόψη της την κάθετη αντίθεση και τις παρεμβάσεις των Συλλόγων-Σωματείων Εργαζομένων του Δήμου Πειραιά, Μελών της Π.Ο.Ε.-Ο.Τ.Α. και όχι αυταρχικά να προχωρήσει στην τοποθέτηση συστήματος βιντεοεπιτήρησης-βιντεοπαρακολούθησης στους χώρους εργασίας του Αμαξοστασίου, καταπατώντας θεμελιώδεις δικαιώματα των εργαζομένων.

Καλούμε τον Δήμαρχο Πειραιά κ. Γιάννη Μώραλη να πάρει πίσω κάθε ενέργεια τοποθέτησης συστήματος βιντεοεπιτήρησης-βιντεοπαρακολούθησης στους χώρους εργασίας, που σε καμία περίπτωση δεν αποτελεί «μέτρο προστασίας» των εργαζομένων.

Το Γενικό Συμβούλιο της Π.Ο.Ε.-Ο.Τ.Α. στηρίζει τα Μέλη της, Συλλόγους-Σωματεία Εργαζομένων στο Δήμο Πειραιά και καλύπτει συνδικαλιστικά τις αποφάσεις οποιασδήποτε μορφής αγώνα λάβουν.

Πηγή: kommon.gr

Σε περιδίνηση έχει μπει ο χώρος της κεντροαριστεράς μετά το αποτέλεσμα των ευρωεκλογών και το πλήγμα που είχε η ΝΔ. Καθώς όμως ο ΣΥΡΙΖΑ του Σ. Κασσελάκη υποχώρησε και αυτός εκλογικά, αλλά ούτε το ΠΑΣΟΚ δεν καταγράφει δυναμική για να γίνει το σημείο αναφοράς, έχουν ξεκινήσει διεργασίες ώστε να υπάρξει ανταγωνιστικό σχήμα απέναντι στην κυβέρνηση Μητσοτάκη.

Στο ΠΑΣΟΚ οι εσωκομματικές εκλογές σύμφωνα με την εισήγηση του Νίκου Ανδρουλάκη θα πραγματοποιηθούν στις 6 Οκτωβρίου και οι επαναληπτικές στις 13 Οκτωβρίου.  Στην ομιλία του κράτησε αποστάσεις από τις διεργασίες και τα κεντροαριστερά σενάρια προειδοποιώντας όσους τον αμφισβητούν ότι «Πρόεδρος υπό ομηρία δεν πρόκειται να γίνω από κανέναν. Είτε εντός, είτε εκτός ΠΑΣΟΚ».   Εκτός από τον Ν. Ανδρουλάκη, Χάρης Δούκας και Παύλος Γερουλάνος δήλωσαν πως θα είναι υποψήφιοι για την αρχηγία.

Ήδη από την Κυριακή των εκλογών μια σειρά από στελέχη έθεσαν θέμα ηγεσίας, αποδίδοντας στον Ν. Ανδρουλάκη αδυναμία να αξιοποιήσει την εκλογική ήττα της ΝΔ, αλλά και την καθήλωση του ΣΥΡΙΖΑ. Πολύ σύντομα, στην συνεδρίαση του Πολιτικού Συμβουλίου στις 19/6, φάνηκε πως το μήνυμα αμφισβήτησης δεν αφορούσε τους «συνήθεις υπόπτους» που βλέπουν κοντά τους τη ΝΔ. Ο Ν. Ανδρουλάκης στην εισήγησή του εμφάνιζε το ΠΑΣΟΚ στους νικητές των εκλογών επικαλούμενος την πρωτιά σε δύο νομούς της Κρήτης και άλλα στοιχεία. Οπότε αιφνιδιάστηκε όταν δέχτηκε ομαδικά πυρά με την απαίτηση να γίνουν εκλογές για νέα ηγεσία.  Στους αμφισβητίες προστέθηκαν ο Φ. Σαχινίδης που χρεώνεται στον Γ. Παπανδρέου, ο Π. Γερουλάνος, αλλά και στελέχη ταυτισμένα με το παλιό κυβερνητικό ΠΑΣΟΚ, όπως οι Κ. Σκανδαλίδης και Π. Ευθυμίου, μαζί με τον Μ. Χριστοδουλάκη, γραμματέα του ΠΑΣΟΚ κατά την προεδρία της Φ. Γεννηματά και άλλα στελέχη αυτής της γενιάς. Ήταν φανερό ότι ο κύκλος της αμφισβήτησης περιλαμβάνει στηρίγματα του Ανδρουλάκη την προηγούμενη περίοδο.

Σύντομα φάνηκε πως προωθείται ο δήμαρχος της Αθήνας Χάρης Δούκας σαν μια κοινή υποψηφιότητα απέναντι στον Ανδρουλάκη.  Το ανακοίνωσε ο ίδιος στην Κεντρική Επιτροπή της Κυριακής 30 Ιουνίου εμφανίζοντας την εκλογή του στο δήμο της Αθήνας σαν συνταγή επιτυχίας για το ΠΑΣΟΚ. Μιλάει για ένα ευρύτερο μέτωπο δείχνοντας την ψήφο ενάντια στην διοίκηση Μπακογιάννη που του επέτρεψε να εκλεγεί παρά το 14% που πήρε στον Α’ γύρο. Όπως σημείωσε: «δεν κρύβομαι, δεν φοβάμαι γι’ αυτό είμαι εδώ και ζητώ την στήριξή σας για να ξανακάνουμε το ΠΑΣΟΚ κυβερνητική δύναμη. Να νικήσει τη ΝΔ όπως στην Αθήνα».

Βέβαια, σύμφωνα με αυτό το παράδειγμα, τα άλλα ρεύματα θα βάλουν μόνο την ψήφο, σε μια εν λευκώ εκπροσώπηση από το ΠΑΣΟΚ. Ο σχεδιασμός αυτός εκτιμά ότι το ΠΑΣΟΚ θα ξεπεράσει το ΣΥΡΙΖΑ που μπήκε μια νέα φάση εσωτερικών συγκρούσεων. Αυτό το άλμα θεωρείται ότι δεν μπορεί να γίνει από τον Ανδρουλάκη, αν και του αναγνωρίζεται ότι μπόρεσε να σταματήσει τη διάχυση προς την ΝΔ. Φαίνεται πως σε αντίθεση με τον Ανδρουλάκη που θεωρείται άνθρωπος του στενού κομματικού μηχανισμού χωρίς κοινωνικές αναφορές, ο Δούκας προωθείται και γιατί ήδη έχει ψηφιστεί σαν εναλλακτική λύση στην ΝΔ και μάλιστα στον μεγαλύτερο  δήμο από κόσμο που δεν στηρίζει το ΠΑΣΟΚ. Γίνεται φανερό πως δεν ήταν αβάσιμη η τοποθέτηση πως η ψήφος στο Β’ γύρο των δημοτικών εκλογών θα αξιοποιηθεί για την ανασυγκρότηση της κεντροαριστεράς σαν πόλο διαχείρισης του συστήματος. Εξάλλου σε αυτες τις διεργασίες  δεν αμφισβητείται η πολιτική γραμμή που οδηγεί το ΠΑΣΟΚ να ψηφίζει τα νομοσχέδια της κυβέρνησης Μητσοτάκη σε ποσοστό 70%, ούτε η βαριά κληρονομιά του μνημονίου που έφερε μαζί με την ΕΕ και το ΔΝΤ. Επιλογές που πέρα από την κοινωνική καταβύθιση, νομιμοποίησαν την ακροδεξιά με την υποδοχή του ΛΑΟΣ στην κυβέρνηση το 2011.  Σε αυτό το πλαίσιο θα αποτελέσει ο Αλέξης Τσίπρας «γέφυρα» για την ανασύνθεση της κεντροαριστεράς με κορμό το ΠΑΣΟΚ; Στη διημερίδα του ινστιτούτου Τσίπρα πριν δύο εβδομάδες μια σειρά παράγοντες -μεταξύ των οποίων και ο Γ. Παπανδρέου- φαίνεται να προωθούν την ολική επαναφορά της κεντροαριστεράς μέσα από την υπέρβαση και του ΣΥΡΙΖΑ και του ΠΑΣΟΚ που θεωρούνται ξεπερασμένοι μηχανισμοί. Σε αυτά τα σενάρια και τις μεθοδεύσεις αναδιάταξης του πολιτικού σκηνικού είναι εντυπωσιακή η έντονη κινητικότητα και παρέμβαση επιχειρηματικών και μιντιακών συμφερόντων που δείχνουν ήδη να έχουν επιλέξει στρατόπεδο.

Πηγή: prin.gr