Διαβάζοντας κάποιος το ενημερωτικό δελτίο τύπου που εξέδωσαν τα οκτώ από τα δεκατρία πρωτοβάθμια Ναυτεργατικά σωματεία της Πανελλήνιας Ναυτικής Ομοσπονδίας (Π.Ν.Ο) μετά την διεξαγωγή του ετήσιου τακτικού γενικού Συμβουλίου, θα σχηματίσει την εντύπωση ότι για άλλη μια φορά επικράτησαν οι δυνάμεις εκείνες που διαχρονικά και εργολαβικά προωθούν τη λογική της κοινωνικής συναίνεσης, της ταξικής συνεργασίας, του κοινωνικού εταιρισμού και της υποταγής στα εφοπλιστικά συμφέροντα στο κεντρικό όργανο της διοίκησης της Ομοσπονδίας.

Η αλήθεια όμως, δυστυχώς για αυτούς, είναι διαφορετική και δεν αποκρύπτεται ούτε φτιασιδώνεται όπως ανεπιτυχώς επιχείρησαν να παρουσιάσουν στην ανακοίνωσή τους.

Το τι ακριβώς έγινε στην διάρκεια του Γενικού Συμβουλίου έχουμε περιγράψει αναλυτικά σε ανακοίνωση που εκδώσαμε και μοιράσαμε αμέσως μετά το τέλος του Γ. Συμβουλίου.

Εδώ, για λόγους οικονομίας, σε ότι αφορά το Γενικό Συμβούλιο, θα αρκεστούμε να αναφερθούμε επιγραμματικά στα αριθμητικά δεδομένα των συμβούλων, στο πως οι συσχετισμοί διαμορφώθηκαν και πως αυτοί τελικά καταγράφηκαν μέσω της ψηφοφορίας.

Έτσι για πρώτη φορά μετά από πολλά χρόνια καταψηφίστηκε ο απολογισμός - προγραμματισμός δράσης και οικονομικών με 35 ψήφους κατά και 33 υπέρ.

Να σημειωθεί ότι απείχε η Πανελλήνια Ένωση Αρχιθαλαμηπόλων Θαλαμηπόλων Εμπορικού Ναυτικού (Π.Ε.Α.Θ.Ε.Ν) από τις διαδικασίες του συμβουλίου δηλώνοντας με επιστολή της ότι καταψηφίζει επίσης.

Παρουσιάζοντας στρεβλά όμως αυτή την πραγματικότητα αναφέρουν: «Ορισμένα σωματεία κινούμενα από αντιπολιτευτικούς και μόνο λόγους προς τον Γενικό Γραμματέα και την πλειοψηφία των λοιπών σωματείων, ψήφισαν αρνητικά».  

Το ότι υπήρξε καταψήφιση του απολογισμού, αυτό αποτελεί μομφή κατά του Γ.Γ και της Διοίκησης. Το πώς θα διαχειριστεί αυτήν την μομφή ο Γ.Γ εναπόκειται στην συνείδηση του και στο φιλότιμό του, δεν υπάρχει πρόβλεψη στο καταστατικό και οπωσδήποτε αφού αφορά πράξεις που έγιναν στο παρελθόν δεν αλλάζει .

Το ότι καταψηφίστηκε ο προγραμματισμός όμως σημαίνει ότι δεν έχει την έγκριση η Διοίκηση να πορεύεται με τον τρόπο που αρχικά σχεδίασε. Εάν αυτό το αυτονόητο για κάθε απροκατάληπτο μυαλό κάποιοι υποκρίνονται ότι δεν το καταλαβαίνουν, υπάρχουν οι σχετικές διατάξεις στο καταστατικό της Ομοσπονδίας όπου σαφέστατα αναφέρεται το τι πρέπει να γίνει.

Συνεπώς ότι μέχρι στιγμής η Διοίκηση της Ομοσπονδίας δεν έχει ανακοινώσει την διεξαγωγή νέου Γενικού Συμβουλίου είναι Αυθαιρεσία . Η επίκληση 8 σωματείων έχει προφανή σκοπό να μας θυμίσει ότι τα οκτώ σωματεία που στηρίζουν αναφανδόν τον σχεδιασμό του Γ.Γ και της Διοίκησης είναι περισσότερα (αριθμητικά πάντα) από τα πέντε που τον απορρίπτουν και τον καταψηφίζουν.

Όμως τι ποσοστό επί τις εκατό εκπροσωπούν αυτά τα οκτώ σωματεία στην σύνθεση πληρώματος σε ένα πλοίο; Αυτό το ποσοστό στην σύνθεση πληρώματος είναι κάτω από 20%, οπότε η αναφορά τους σε πλειοψηφίες είναι αβάσιμη και εκτός πραγματικότητας!  

Το καλύτερο όμως μας το φύλαγαν για το τέλος αναφέροντας : «Το αν είναι σωστή ή λάθος η αντιπολιτευτική αυτή συμπεριφορά, χάριν της αντιπολιτεύσεως και μόνον, θα κριθεί στη πορεία από τους ίδιους τούς Ναυτεργάτες, που σε καμιά απολύτως περίπτωση δεν ευνοεί και δε συμφέρει η διάσπαση της ενότητας του κλάδου».

Τους Ναυτεργάτες δεν τους εμποδίζει τίποτα να κρίνουν όχι μόνο το παρόν αλλά και το παρελθόν και το μέλλον,  το πότε θα το κάνουν αυτό είναι δικός τους λογαριασμός.  Αυτό που τους περιορίζεται είναι η έκφραση και η διατύπωση της κρίσης τους στο ανώτερο όργανο της Ομοσπονδίας, αυτό δηλαδή του Γενικού Συμβουλίου, αφού ο Γ.Γ και οι Διοικήσεις των 8 σωματείων πεισματικά και διαχρονικά αρνούνται να τροποποιηθεί το καταστατικό της Ομοσπονδίας, αποκλείοντας έτσι δημοκρατικά εκλεγμένους αντιπροσώπους Ναυτεργάτες και προφανώς αλλοιώνοντας κατάφορα τους συσχετισμούς δύναμης!  

Το γεγονός όμως ότι η κρίση των Ναυτεργατών ακόμα και με αυτούς τους αποκλεισμούς δεν γίνεται αποδεκτή, στην προκειμένη περίπτωση από αυτούς, έχει να κάνει αποκλειστικά και μόνο με το ότι αυτή η κρίση  όπως εκφράστηκε  δεν τους συμφέρει.

Κλείνουν με επίκληση στην ενότητα του κλάδου.

Όποιος πραγματικά ενδιαφέρεται για την ενότητα καταλαβαίνει ότι πρόκειται για πολύ σοβαρό και σημαντικό ζήτημα που δε σηκώνει να το κακοποιούν ορισμένοι τόσο βάναυσα με την επίκλησή του κάθε τόσο.

Η ενότητα των  εργαζομένων  οικοδομείται σε δύο επίπεδα που έχουν διαλεκτική σχέση μεταξύ τους.

Το πρώτο επίπεδο είναι η ενότητα δράσης για τα άμεσα, τα πιο καυτά προβλήματα όπως είναι π.χ. οι συλλογικές συμβάσεις εργασίας,  οι  συνθήκες  εργασίας , η κοινωνική ασφάλιση, η υγεία, η εκπαίδευση, οι ιδιωτικοποιήσεις, τα δημοκρατικά δικαιώματα,  η πάλη ενάντια στον πόλεμο κ.λπ.

Σε αυτό το επίπεδο  η  Πανελλήνια  Ένωση Ναυτών Εμπορικού  Ναυτικού (Π.Ε.Ν.Ε.Ν)  πρωτοστατεί, αυτό άλλωστε μας το αναγνωρίζουν όχι μόνο οι φίλοι μα και οι αντίπαλοί  μας.

Το δεύτερο επίπεδο είναι η πολιτική  ενότητα, η συσπείρωση γύρω από ένα πολυσύνθετο  πεδίο θέσεων και  αντιλήψεων,  προκειμένου η πάλη αυτή να έχει στόχευση και κατεύθυνση για ριζικές και ουσιαστικές αλλαγές.  

Η ενότητα που διακηρύττουν όμως οι Διοικήσεις των 8  δεν έχει καμιά σχέση  με τα δυο επίπεδα που αναφέρθηκαν παραπάνω αφού απαιτεί στήριξη χωρίς αντιρρήσεις σε προειλημμένες αποφάσεις. Σε μια τέτοια ενότητα  δεν πρόκειται να μας βρουν συνοδοιπόρους αλλά αντίθετα  πολέμιους  και  αντιμέτωπους!

Κισκήρας Φώτης