του Αλέξη Λιοσάτου

Κυβερνητική “μέριμνα” για τις επιχειρήσεις κατασκευής μασκών

Όσο δεν υπήρχε στοκ, ο Τσιόδρας μάς έλεγε ότι οι μάσκες δεν είναι απαραίτητες. Μόλις οι επιχειρήσεις άρχισαν να στοκάρουν μαζικά, μας είπε ότι είναι υποχρεωτική. Όταν μέτρησαν τις ημερήσιες ανάγκες και την ημερήσια παραγωγική δυνατότητα των επιχειρήσεων και άρχισε η «καζούρα» από τα σόσιαλ μίντια, μίλησαν για «αυστηρές συστάσεις». Απ’ότι φαίνεται, μέτρησαν καλύτερα ότι η υποχρεωτική χρήση τους για κάποιες κατηγορίες, συν ότι η αγορά τους από επιχειρήσεις, μαζί με την αγορά από εύπορα στρώματα, καλύπτει την προσφορά… Η υπόθεση μάσκες είναι σερβίς προς τους ιδιώτες κατασκευαστές μασκών.

Να φοράμε ή όχι;

Να φοράμε φυσικά. Προσπαθώντας να διατηρήσουμε τις κοινωνικές αποστάσεις και το επόμενο διάστημα, είναι σημαντικό να φοράμε και μάσκα στους κλειστούς χώρους (αλλά και σε ανοιχτό, εφόσον δεν μπορεί να αποφευχθεί ο συνωστισμός), τόσο για να προστατευόμαστε από όσους βρίσκονται στον ίδιο χώρο όσο και –το σημαντικότερο- για να προστατεύουμε εμείς τον κοινωνικό μας περίγυρο, καθώς πρέπει να συνεχίσουμε να συμπεριφερόμαστε σαν δυνητικοί φορείς για αρκετό καιρό (μέχρι η επιστημονική κοινότητα να καταλήξει σε ασφαλέστερα συμπεράσματα για τα χαρακτηριστικά του ιού, να ανακαλύψει αποτελεσματικότερα φάρμακα ή εμβόλιο κι εν πάση περιπτώσει μέχρι η πανδημία να τεθεί οριστικά υπό έλεγχο). Ωστόσο για να είναι η χρήση μάσκας απόλυτα ασφαλής κι όχι άλλη μια πιθανή αιτία μόλυνσης θα πρέπει να είναι μιας χρήσης– κι όταν λέμε μιας χρήσης, σημαίνει ότι φοράμε πχ τη μάσκα στο σπίτι, βγαίνουμε και δεν την ξαναγγίζουμε μέχρι να επιστρέψουμε στο σπίτι. Αυτό είναι σχεδόν απίθανο, επειδή πρώτον στην καθημερινότητά μας μπορεί να χρειαστεί να βγάλουμε τη μάσκα μας ξανά και ξανά για διάφορους λόγους, δεύτερον υπάρχουν έρευνες που δείχνουν ότι οι άνθρωποι αγγίζουν το πρόσωπό τους περίπου 23 φορές την ώρα, άρα εκατοντάδες φορές τη μέρα, άρα είναι πολύ πιθανό να αγγίξουν το πρόσωπό τους –και τη μάσκα-, και τρίτον άλλη μελέτη διαπίστωσε πως «μόνο το 21% των ανθρώπων είναι σε θέση να κρατήσει τις μάσκες για την συνιστώμενη ώρα»1, Συνεπώς ακόμα πιο ασφαλές είναι να κυκλοφορούμε με επιπλέον μάσκες στην τσάντα μας – και φυσικά και αντισηπτικό. Τέλος, ακόμα και καθόλου να μην αγγίξουμε τη χειρουργική μάσκα, κρίνεται ακατάλληλη μετά από λίγες ώρες.2 Κάποιο άρθρο στα «Νέα» έγραφε ότι «μια τετραμελής οικογένεια χρειάζεται 4 με 6 μάσκες μιας χρήσης για τα παιδιά και άλλες τόσες για τους γονείς, το κόστος ανέρχεται στα 8 με 12 ευρώ τη μέρα και στα 240 με 360 ευρώ τον μήνα.» Ξέρουμε ότι οι απλές χειρουργικές μάσκες σήμερα κοστίζουν από 0,70 λεπτά έως 1,5 ευρώ3,οπότε ισχύει ο πολλαπλασιασμός για 4-6 μάσκες, όμως εφόσον θέλουμε να «επιστρέψουμε στην κανονικότητα» και επειδή όπως προανέφερα το πιθανότερο είναι να μην φτάνει 1 και 2 μάσκες σε κάθε διαδρομή, το πραγματικό κόστος είναι μεγαλύτερο, και πρέπει να προσθέσουμε και το κόστος των αντισηπτικών. Οι μισθοί και οι συντάξεις ωστόσο δεν αλλάξαν, συνεχίζουν να κυμαίνονται στην πλειοψηφία τους μεταξύ 300, 500 και 800 ευρώ. (Δεν χρειάζεται να αναφερθούμε σε πιο μεγάλης προστατευτικότητας μάσκες, που είναι δύσχρηστες και πιο ακριβές, ούτε αυτές που διαθέτουν φίλτρο, οπότε προστατεύουν μεν καλύτερα αυτόν που τη φοράει αλλά καθόλου τους γύρω του.) Κυβερνητικοί εκπρόσωποι βγήκαν στα κανάλια και δήλωσαν ότι υπάρχει επάρκεια σε μάσκες, με απόθεμα 30 εκατομμύρια τεμάχια. Επιπλέον η μηνιαία δυνατότητα παραγωγής της Ελλάδας φτάνει στα 9 εκατομμύρια τεμάχια το μήνα και θα φτάσει στα 18 εκατομμύρια τεμάχια το μήνα.4

Εύκολα αντιλαμβανόμαστε ότι

Α) Δεν υπάρχει επάρκεια σε μάσκες. Τα νούμερα δεν «βγαίνουν». 4 μάσκες επί 10 εκ κάνει 40 εκατομμύρια. Ο αναγκαίος αριθμός κατά άτομο είναι μεγαλύτερος έως πολύ μεγαλύτερος (εγώ θα πω ότι χρειαζόμαστε 20 και 30 μάσκες τη μέρα, κι αυτό ας το πολλαπλασιάσουμε επί 10 εκατομμύρια). Και να λάβουμε υπόψη ότι μεγάλος αριθμός μασκών θα κατευθυνθεί στους χώρους υγείας, μεγάλος αριθμός μασκών θα δεσμευτεί από εύπορα στρώματα αλλά κι επιχειρήσεις (που θα θέλουν να προμηθεύσουν το προσωπικό τους ή τους πελάτες τους) κλπ

Β) θα οδηγηθούμε σε μια κατάσταση όπου οι πολίτες θα κάνουν «οικονομία» στις μάσκες με κίνδυνο να μολύνουν τον εαυτό τους και τους γύρω τους. Ίσως αυτός είναι ένας λόγος που οδηγηθήκαμε στην κωμικοτραγική κατάσταση να οδηγούμαστε από το «μάσκα υποχρεωτικά παντού» στο «μάσκα σε συγκεκριμένους χώρους», αφού μέχρι λίγες μέρες πριν πάσχιζαν να μας πείσουν ότι «δεν χρειάζεται μάσκα». Βεβαίως υπάρχουν και οι υφασμάτινες μάσκες, μικρότερης προστασίας. Οι υφασμάτινες μάσκες «πωλούνται 2-2,5 ευρώ και φτάνουν έως και 6 ευρώ, ανάλογα με το είδος του υφάσματος» και είναι ποικίλης ποιότητας, «ανάλογα με το ύφασμα» με το οποίο είναι κατασκευασμένες.5 Και για τις υφασμάτινες μάσκες ισχύει ότι δεν είναι για να τις φοράς με τις ώρες, αφού «ποτίζουν» ακόμα πιο γρήγορα. Και σε αυτή την περίπτωση ισχύει ότι μια οικογένεια πρέπει να διαθέτει αρκετές μάσκες, ώστε να μη χρειάζεται …μπουγάδα τουλάχιστον 4-5 φορές τη μέρα. Και πάλι χρειάζονται πολλές υφασμάτινες μάσκες στη διάρκεια της μέρας, περισσότερες από ότι χειρουργικές. Κι αυτό συνεπάγεται και ανάλογο κόστος. Τέλος αφθονούν οι προτροπές να φτιάξουμε μόνο μας αυτοσχέδιες μάσκες, που και πάλι η ποιότητά τους είναι «ανάλογα με το ύφασμα». Θα ήταν σημαντικό το κράτος και η επιστημονική κοινότητα να φροντίζουν για την ποιότητα των υφασμάτινων μασκών που κυκλοφορούν στην αγορά, αντί να μας αφήνουν στο έλεος επίδοξων κατασκευαστών ή σάιτ που μας προτρέπουν να φτιάξουμε μάσκα από … χαρτί και παλιά φανελάκια.

Και πάλι εξυπηρέτηση καπιταλιστικών συμφερόντων και «φίλων» του Μητσοτάκη

Όπως ο Νταβέλης της εταιρείας Animus στη Λάρισα, ο ένας εκ των δυο επιχειρηματιών και στενών φίλων της οικογένειας Μητσοτάκη, που θα αναλάβουν την μαζική παραγωγή χειρουργικών μασκών, που έγινε πανελληνίως γνωστός για τον θαυμασμό του στο χιτλερικό καθεστώς (βλέπε προπαγανδιστική αφίσα της ναζιστικής Ολυμπιάδας στο γραφείο του).

Είναι χαρακτηριστικό το ζήτημα της κυβερνητικής αντιμετώπισης της αναγκαιότητας ή όχι της χρήσης μασκών: Όταν δεν υπήρχε στοκ, ο Τσιόδρας μάς έλεγε ότι οι μάσκες δεν είναι απαραίτητες. Όσο μεγάλωνε το απόθεμα σε μάσκες, οδηγηθήκαμε σε μια σουρεαλιστική κατάσταση όπου περίπου ο συμπαθής λοιμωξιολόγος Δευτέρα-Τετάρτη-Παρασκευή αποφαινόταν ότι δεν χρειάζεται να φοράμε όλοι μάσκα και Τρίτη-Πέμπτη-Σάββατο ότι χρειάζεται να φοράμε. Όταν άρχισε να μεγαλώνει κι άλλο το επιχειρηματικό στοκ σε μάσκες, το εθνικό δίδυμο Τσιόδρα-Χαρδαλιά και κυβέρνηση κατέληξαν ότι είναι υποχρεωτική παντού με πρόστιμο 150 ευρώ για τους «παραβάτες». Έτσι και με τις παρούσες τιμές στη μάσκα εξασφαλίζονταν κέρδη εκατομμυρίων για τους κατασκευαστές. Τελικά όταν σύγκριναν τις πραγματικές ημερήσιες ανάγκες και την ημερήσια παραγωγική δυνατότητα των επιχειρήσεων, αλλά ενδεχομένως κι επειδή παράλληλα άρχισε η “καζούρα” από τα σόσιαλ μίντια, άρχισαν να μιλούν για “αυστηρές συστάσεις”. Φαίνεται πως υπολόγισαν ότι η υποχρεωτική χρήση τους για κάποιες κατηγορίες (και η διατήρηση του προστίμου) συν η αγορά τους από επιχειρήσεις συν η αγορά από εύπορα στρώματα, καλύπτει την προσφορά. Και στις δυο τελευταίες περιπτώσεις το πρόστιμο διατηρεί τη σημασία του για την εξασφάλιση κερδών στους σχετιζόμενους επιχειρηματίες. Τελικά η κυβερνητική απόφαση για τις μάσκες δεν παύει να αποτελεί σερβίς προς τους ιδιώτες κατασκευαστές μασκών και όχι απόφαση που έχει ως κριτήριο την υγεία των πολιτών. Και σίγουρα το σύνολο των κυβερνητικών χειρισμών (καμία ενίσχυση του ΕΣΥ, δώρα στους κλινικάρχες, δώρα στους ΚΕΚάρχες, χειρισμοί στο ζήτημα της μάσκας, καραντίνα α λα καρτ κλπ) δεν μας πείθουν καθόλου ότι πρέπει να τους εμπιστευτούμε την υγεία μας.

Συμπέρασμα Αν το κράτος το εννοεί ότι είναι σημαντικό να φοράμε μάσκα για να προστατευτούμε από την πανδημία (είτε είναι υποχρεωτικό είτε … ισχυρή σύσταση), αντί να επιβάλλει πρόστιμα των 150 ευρώ, χρειάζεται να εξασφαλίσει πολύ μεγαλύτερη παραγωγή μασκών (χειρουργικών ή υφασμάτινων καλής ποιότητας), να τις διανέμει δωρεάν στους πολίτες (ακόμα και με την «παλιά τιμή» της χειρουργικής μάσκας το κόστος δεν είναι αμελητέο για μια οικογένεια, εφόσον είναι απαραίτητο να φοράμε τη μάσκα πάντα και ΣΩΣΤΑ) μαζί με αντισηπτικά (που και αυτά έχουν γίνει πανάκριβα), να εξασφαλίζει σε όλους τους μαζικούς χώρους δωρεάν διάθεση αντισηπτικών και μασκών. Διαφορετικά η κυβερνητική υποκρισία περισσεύει. Οι ταξικές ανισότητες θα καθορίσουν τον βαθμό …ορθής χρήσης της μάσκας και θα κρίνουν τον βαθμό αυτοπροστασίας από τη χρήση της, ενώ θα επιβεβαιωθεί το γνωστό ανέκδοτο σε μια παραλλαγή: «εμείς θα κάνουμε πως φοράμε μάσκα κι αυτοί θα κάνουν πως μας επιβραβεύουν». Η κυβέρνηση ακόμα μια φορά προσπαθεί να μετακυλήσει τις ευθύνες της στην ατομική ευθύνη, χωρίς να φροντίσει για την «ατομική ενημέρωση» ή για …το ατομικό πορτοφόλι. Ακόμα πιο σημαντικό, ένα κράτος που πραγματικά ενδιαφέρεται για τους πολίτες του είναι υποχρεωμένο να αντιμετωπίζει τέτοιου είδους ζητήματα με κεντρικό σχεδιασμό αντί να τα εγκαταλείπει στη διακριτική ευχέρεια της αγοράς και σε όσους έχουν στόχο το ατομικό κέρδος. Η υγεία του πληθυσμού μπορεί να προστατευτεί και να εξασφαλιστεί καθολικά μόνο με κυβερνητική-κρατική ευθύνη, ιδιαίτερα σε περιπτώσεις πανδημίας. Και το «δημόσια δωρεάν υγεία για όλους» πρέπει να εξειδικεύεται πλέον από την Αριστερά και τα συνδικάτα και στα υπο-αιτήματα «όχι στο πρόστιμο των 150 ευρώ- δωρεάν μάσκες και αντισηπτικά για όλους σε επαρκείς ποσότητες».

Αρθρογραφία:

1.https://ygeiamou.gr/%CE%B5%CF%80%CE%B9%CF%83%CF%84%CE%B7%CE%BC%CE%BF%CE%BD%CE%B9%CE%BA%CE%AD%CF%82-%CE%B5%CE%BE%CE%B5%CE%BB%CE%AF%CE%BE%CE%B5%CE%B9%CF%82/59772/gripi-i-chirourgiki-maska-profilassi-i-ochi/

2. https://www.scielo.br/scielo.php?script=sci_arttext&pid=S1517-83822006000300003

3. https://www.tanea.gr/2020/04/30/greece/panakrives-oi-prostayeytikes-maskes-poso-tha-kostisoun-se-mia-tetrameli-oikogeneia/

4. https://www.iefimerida.gr/ellada/nikos-papathanasis-ohi-ypohreotiki-maska-dromo

5. https://www.kathimerini.gr/1076078/article/epikairothta/ellada/eparkeia-sthn-agora-alla-ay3anetai-h-zhthsh-gia-maskes

ΠΗΓΗ: redtopia.gr

Του Λεωνίδα Βατικιώτη

Με πρόκληση για εκατοντάδες χιλιάδες ανέργους που είναι αναγκασμένοι να ζουν χωρίς επίδομα ανεργίας και οικονομικό σκάνδαλο ολκής θα ισοδυναμεί η κρατική επιδότηση της αεροπορικής εταιρείας Aegean.

Ο «εθνικός αερομεταφορέας», όπως χωρίς καμία αίσθηση αιδούς χαρακτηρίζουν την Aegean ακόμη κι όσοι ομνύουν στον ελεύθερο ανταγωνισμό, βρίσκεται σε δεινή θέση, όπως και όλες οι αεροπορικές εταιρείες του κόσμου, μετά την απαγόρευση των ταξιδιών που επιβλήθηκε για να ελεγχθεί η πανδημία του κορονοϊού. Την δεινή θέση της Aegean την περιέγραψε ο ίδιος ο πρόεδρός της, Ευτ. Βασιλάκης, δηλώνοντας ότι τα τρέχοντα έσοδα της ισοδυναμούν με το 0,05% των εσόδων του παρελθόντος και, πιο παραστατικά, «ξαφνικά σε έναν μήνα πήγαμε από το το ρετιρέ στο υπόγειο».

Σε αυτό το πλαίσιο συζητιέται η κρατική επιδότηση της εταιρείας, όπως έχουν ήδη πράξει άλλες χώρες, από τις ΗΠΑ (25 δισ. δολ.) μέχρι τη Γερμανία (επιδότηση στη Lufthansa 9 δισ. ευρώ), κι όπως κατ’ επανάληψη έχει συμβεί από το 2008 μέχρι και το 2015 με τις τράπεζες.

Η επιδότηση της Aegean, που θα συνοδευτεί με απολύσεις εργαζομένων και μείωση μισθών, θα αποτελέσει πρόκληση γιατί η συγκεκριμένη εταιρεία έχει διανείμει εκατοντάδες εκατομμύρια τα τελευταία χρόνια στους μετόχους της. Γιατί λοιπόν να περάσει η ζημιά στους εργαζόμενους και την κοινωνία και να μην την αναλάβουν οι μέτοχοι που όλα τα προηγούμενα χρόνια θησαύριζαν από την γιγάντωση του μονοπωλίου της Aegean.

Μια ματιά στις οικονομικές καταστάσεις της εταιρείας, προσπερνώντας μάλιστα και κάτι αμοιβές μελών ΔΣ που φτάνουν το 1,5 εκ. ετησίως, δείχνει ότι λεφτά …υπάρχουν! Από το 2005 μέχρι και το 2019, αφαιρώντας μάλιστα τις ζημιές που εμφάνισε η εταιρεία με βάση τις οικονομικές της καταστάσεις κατά τα έτη 2010-12, τα μετά φόρων κέρδη της εταιρείας έφτασαν τα 522,9 εκ. ευρώ! Αν δε, μείνουμε μόνο στα μερίσματα που διένειμε στους μετόχους της η Aegean από το 2015 ως το 2019 το συνολικό ποσό που έθεσε στη διάθεσή τους ανήλθε στα 210,7 εκ. ευρώ.

Το αίτημα μεταφοράς της ζημιάς στις τσέπες των μετόχων δικαιολογείται και στη βάση των όσων ψήφισε η Ευρωπαϊκή Ένωση για τις τράπεζες προκειμένου να μην μεταφερθεί ξανά το κόστος της διάσωσής τους στους φορολογούμενους: bail-in και όχι bail-out. Σε καλύτερα ελληνικά, την ευθύνη διάσωσης των τραπεζών φέρουν κατά σειρά προτεραιότητας μέτοχοι, ομολογιούχοι και πελάτες και μετά το κράτος. Αν αυτός ο κανόνας ισχύει για τις τράπεζες γιατί να μην ισχύσει και για τις αεροπορικές εταιρείες που (χωρίς μάλιστα να παράγουν και κάτι αναγκαίο πχ είδη διατροφής) εξελίσσονται στον μεγάλο ασθενή;

Το αίτημα «κανένα ευρώ για τη διάσωση ιδιωτικών εταιρειών» προβάλλει επιτακτικά, για πολλούς λόγους:

Πρώτο, γιατί από την πικρή πείρα των τραπεζών ξέρουμε ότι οι διασώσεις αποτελούν πιθάρι των Δαναΐδων. Ας θυμηθούμε όλα τα επιχειρήματα που ακούσαμε από τον Γ. Αλογοσκούφη και τον Π. Δούκα το 2008 μέχρι τον Ευκλ. Τσακαλώτο και τον Γ. Σταθάκη το 2015 για τα …καλά που θα έφερνε η διάσωση των τραπεζών: υπέρβαση της κρίσης, στήριξη της αναπτυξιακής προσπάθειας, δημιουργία νέων θέσεων εργασίας, κ.λπ. Και φτάνουμε σήμερα να μετράμε μέρες για την εκκίνηση των πλειστηριασμών που θα μετατρέψουν σε άστεγους χιλιάδες πολίτες…

Δεύτερο, γιατί κάθε ευρώ που θα δοθεί από το δημόσιο θα συνοδευτεί από νέα αντιλαϊκά μέτρα. Κανείς μας δεν αμφιβάλλει ότι την ίδια ώρα που η κυβέρνηση προσπαθεί να επιταχύνει την άρση των απαγορεύσεων κάποια γραφεία στο υπουργείο Οικονομικών σχεδιάζουν τα νέα αντιλαϊκά μέτρα  που θα εφαρμοστούν για να καλυφθεί το δημοσιονομικό έλλειμμα του 2020: νέοι φόροι, μείωση συντάξεων και δαπανών, κλπ. Από πού κι ως που να πληρώσουμε νέους φόρους για να διασωθούν δισεκατομμυριούχοι μεγαλομέτοχοι, όπως ο Δαυίδ;

Τρίτο, γιατί με αυτά τα χρήματα που θα δοθούν στην Aegean θα μπορούσαν να σωθούν  εκατοντάδες χιλιάδες άνεργοι που προϋπήρχαν κι εκατοντάδες άλλες χιλιάδες άνεργοι που θα προστεθούν στην ουρά εξ αιτίας της κρίσης του κορονοϊού. Αν δε, προσθέσουμε και μερικές ακόμη εκατοντάδες χιλιάδες που ζουν στην επισφάλεια (προερχόμενοι από την αδήλωτη εργασία ή όσους εργάζονται υπό ελαστικές σχέσεις εργασίας) καταλαβαίνουμε πόση σημασία έχει να πάρουν έστω λίγα οι πολλοί κι όχι για πολλοστή φορά να πάρουν πολλά οι λίγοι.

Τέταρτο και σημαντικότερο, για λόγους …αρχής! Γιατί θα το ξανακάνουν! Οι περίφημες διασώσεις, όπως ξεκίνησαν με τα λαμόγια της Lehman Brothers για να φτάσει σήμερα ο οικονομικός της διευθυντής Λουίς ντε Γκουίντος αφού πέρασε από υπουργός Οικονομικών του δεξιού Μαριάνο Ραχόι στην Ισπανία να είναι αντιπρόεδρος της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας, έχουν ξαναγράψει τους κανόνες του παιχνιδιού. Τουλάχιστον για την αφρόκρεμα. Αφότου ανακαλύφθηκαν οι «διασώσεις» τα κέρδη είναι ιδιωτικά («στον καπιταλισμό ζούμε» είναι ο αντίλογος) και οι ζημιές δημόσιες (ελέω «εκτάκτων περιστάσεων και αναγκών» είναι το επιχείρημα, παρότι εξακολουθούμε να ζούμε στον καπιταλισμό). Αν αντίθετα, το κράτος πει ό,τι λέει και στους εργαζόμενους όταν ζητούν αυξήσεις μισθών («ουκ αν λάβεις παρά του μη έχοντος»), είναι πιο πιθανό οι μεγαλομέτοχοι να βάλουν το χέρι στην τσέπη (προσχωρώντας πχ σε αύξηση μετοχικού κεφαλαίου) και να καλύψουν τις ζημιές. Αν όμως η κυβέρνηση της ΝΔ για μια ακόμη φορά στηρίξει μια ιδιωτική εταιρεία μόλις λίγους μήνες μετά τα δημόσια εγκώμια που της έπλεκε ο πρωθυπουργός Κ. Μητσοτάκης δηλώνοντας με αφορμή την παραλαβή 3 Airbus το …αδιανόητο, ότι «είναι φωτεινή μέρα για την  πατρίδα μας και την εθνική οικονομία», τότε θα είναι υπόλογη ότι εκτρέφει μια κρατικοδίαιτη αστική τάξη, εθισμένη στο εύκολο χρήμα του κρατικού κορβανά…

Πηγή : του Λεωνίδα Βατικιώτη στο wordpress.com - imerodromos.gr

Καλούμε, τους Πειραιώτες και τις Πειραιώτισσες, τη Κυριακή 10/5 στις 11:00πμ στην Πλαζ της Σχολής Ναυτικών Δοκίμων (Ακτή Θεμιστοκλέους 346, Πλαζ Καλαμπάκας), σε αγωνιστική κινητοποίηση ενάντια στα σχέδια της ΚΟΣΚΟ-ΟΛΠ που καταστρέφουν το περιβάλλον και το τοπίο του Πειραιά, απειλούν την υγεία των πολιτών και δημιουργούν συνθήκες γαλέρας για τους εργαζόμενους.

Η ΚΟΣΚΟ-OΛΠ αποθρασυνόμενη από τη με κάθε τρόπο στήριξη, τις ευλογίες και τις διαδοχικές δεσμεύσεις των κυβερνήσεων ΝΔ (τώρα) και ΣΥΡΙΖΑ (πριν), της Περιφέρειας Αττικής και του Δημάρχου Πειραιά, αψηφώντας ακόμη και τους νόμους του ελληνικού κράτους και τους κανονισμούς της Ε.Ε., προχώρησε τις τελευταίες εβδομάδες εντελώς προκλητικά και πραξικοπηματικά σε ΠΑΡΑΝΟΜΗ ΒΥΘΟΚΟΡΗΣΗ στην θαλάσσια περιοχή της Πειραϊκής (μπροστά στη Σχολή Ναυτικών Δοκίμων) και σε απόρριψη των βυθοκορημάτων ανεξέλεγκτα στο Σαρωνικό κόλπο σε θαλάσσια περιοχή μεταξύ Σαλαμίνας και Αίγινας.

Η ΚΟΣΚΟ-ΟΛΠ βάζει σε εφαρμογή το φαραωνικό της σχέδιο (masterplan) το οποίο στο σύνολο του θίγει όλους τους παραλιμένιους δήμους, ξεκινώντας από την Πειραϊκή, με την δημιουργία νέου προβλήτα και κάνοντας επέκταση στην ήδη καταπατημένη δημοτική περιουσία στο Παλατάκι, που ανήκει στο Πειραϊκό λαό, με τις πλάτες του Δήμου Πειραιά.

Το ελάχιστο φύλλο συκής, που είναι η προαπαιτούμενη επικαιροποιημένη μελέτη, η έγκριση για τις Περιβαλλοντικές Επιπτώσεις (Μ.Π.Ε.) και η Στρατηγική Μελέτη Περιβαλλοντικών Επιπτώσεων (Σ.Μ.Π.Ε) ΔΕΝ ΕΧΟΥΝ ΑΚΟΜΗ ΕΓΚΡΙΘΕΙ ΟΥΤΕ ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΑ ΟΥΤΕ ΑΠΟ ΤΟ ΥΠΟΥΡΓΕΙΟ ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝΤΟΣ. Ωστόσο, ΚΑΝΕΙΣ από την κυβέρνηση δεν τόλμησε να σταματήσει το παράνομο ξεκίνημα ενός ΜΗ ΑΔΕΙΟΔΟΤΗΜΕΝΟΥ ΕΡΓΟΥ!

Η απόφαση αυτή που κουρελιάζει την ελληνική νομοθεσία, είναι βαθύτατα αντιδραστική και πραξικοπηματική, συνιστά ένα σκάνδαλο μεγατόνων και αποκαλύπτει για μια ακόμη φορά την νεοαποικιακή νοοτροπία της ΚΟΣΚΟ-ΟΛΠ.

ΑΠΑΙΤΟΥΜΕ :

ΝΑ ΣΤΑΜΑΤΗΣΕΙ ΤΏΡΑ ΤΟ ΤΕΡΑΤΩΔΕΣ ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝΤΙΚΟ ΕΓΚΛΗΜΑ

ΚΑΙ ΝΑ ΑΚΥΡΩΘΕΙ ΤΟ ΕΡΓΟ ΤΗΣ KOΣΚΟ-ΟΛΠ.

ΟΧΙ ΛΙΜΑΝΙ ΣΤΗΝ ΠΕΙΡΑΪΚΗ

ΟΧΙ ΣΤΟ MASTER PLAN ΤΗΣ ΚΟΣΚΟ-ΟΛΠ

ΟΧΙ ΣΤΑ ΒΥΘΟΚΟΡΗΜΑΤΑ ΤΟΥ ΘΑΝΑΤΟΥ

ΤΟ ΠΑΛΑΤΑΚΙ ΑΝΗΚΕΙ ΣΤΟΥΣ ΠΕΙΡΑΙΩΤΕΣ

ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΗ ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑ ΠΕΙΡΑΙΑ – SOS ΠΕΙΡΑΙΑΣ

Ύφεση της οικονομίας της ευρωζώνης 5,5% φέτος, λόγω της πανδημίας του νέου κορονοϊού και ανάκαμψή της, το 2021, με ρυθμό 4,3% και το 2022 με 1,7%, προβλέπουν οι επαγγελματίες αναλυτές στην έρευνα της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας (ΕΚΤ) - ECB Survey of Professional Forecasters (SPF), για το δεύτερο τρίμηνο του 2020. 

Την προηγούμενη Παρασκευή, η ΕΚΤ είχε δημοσιεύσει τρία πιθανά σενάρια για τον αντίκτυπο της κρίσης της πανδημίας στις χώρες της ευρωζώνης, κάνοντας λόγο για ύφεση μεταξύ 5%-12% φέτος και καταδεικνύοντας την ποικιλία των εκτιμήσεων, οι οποίες συχνά είναι και αντικρουόμενες.

Στη σημερινή περίπτωση, οι προβλέψεις των οικονομολόγων συντάσσονται με το ήπιο σενάριο συρρίκνωσης του ΑΕΠ που δημοσίευσε η ΕΚΤ, με το επιχείρημα ότι από τον Μάιο και Ιούνιο αναμένεται σταδιακή χαλάρωση των περιοριστικών μέτρων που είχαν επιβληθεί για την ανάσχεση της εξάπλωσης του κορονοϊού.

Παράλληλα, οι οικονομολόγοι αναθεώρησαν προς τα κάτω τις προβλέψεις τους για τον πληθωρισμό, που θα κυμανθεί κατά μέσο όρο στο 0,4% φέτος, έναντι προηγούμενων προσδοκιών για 1,2% στην προηγούμενη έρευνα, ενώ για το 2021 προβλέπουν επιτάχυνση στο 1,2% έναντι προηγούμενης πρόβλεψης 1,4%. 

Η ανεργία προβλέπεται ότι θα ξεπεράσει το 9% - συγκεκριμένα στο 9,4% φέτος - για να υποχωρήσει στο 8,9% το 2021 και στο 8,4% το 2022.

Χαμηλότερες των προηγούμενων προσδοκιών οι τωρινές εκτιμήσεις

Οι νέες προβλέψεις των αναλυτών απέχουν αρκετά από αυτές που είχαν κάνει στην προηγούμενη έρευνα (του πρώτου τριμήνου), όταν ανέμεναν ρυθμό αύξησης του πραγματικού ΑΕΠ της ευρωζώνης κατά 1,1% φέτος και 1,2% και 1,4% το 2021 και το 2022, αντίστοιχα. Πάντως, οι μακροπρόθεσμες προσδοκίες των αναλυτών για την ανάπτυξη (για το 2024) διατηρήθηκαν σταθερές στο 1,4%.

Οι αναλυτές προβλέπουν τώρα έναν σημαντικά χαμηλότερο πληθωρισμό της ευρωζώνης για φέτος. Συγκεκριμένα, προβλέπουν πληθωρισμό (Εναρμονισμένο Δείκτη Τιμών Καταναλωτή) μόλις 0,4% για το 2020 έναντι 1,2% που ανέμεναν στην προηγούμενη έρευνα. Για το 2021 και το 2022, προβλέπουν αύξηση του πληθωρισμού στο 1,2% και περαιτέρω στο 1,4%, αντίστοιχα, με μία απόκλιση 0,2 και 0,1 της ποσοστιαίας μονάδας, αντίστοιχα, σε σχέση με την προηγούμενη έρευνα. Οι μακροπρόθεσμες πληθωριστικές προσδοκίες παρέμειναν σταθερές στο 1,7%.

Η ανεργία στην ευρωζώνη εκτιμάται, σύμφωνα με τους αναλυτές, ότι θα διαμορφωθεί στο 9,4% φέτος έναντι 7,5% στην προηγούμενη πρόβλεψη, για να μειωθεί στο 8,9% και περαιτέρω στο 8,4% το 2021 και το 2022, αντίστοιχα. Οι προσδοκίες για την ανεργία το 2024 αναθεωρήθηκαν ανοδικά, κατά 0,4 της ποσοστιαίας μονάδας, στο 7,7%.

πηγη: efsyn.gr