Ωστόσο, η ΗΓΕ σχετίζεται με αυξημένο κίνδυνο νόσου του Αλτσχάιμερ, ή με άλλη μορφή άνοιας αργότερα στη ζωή. Η ανάπτυξη προληπτικών στρατηγικών που μπορούν να ξεκινήσουν νωρίς είναι επομένως προτεραιότητα. Ωστόσο, παρά τις δεκαετίες έρευνας, καμία θεραπεία δεν έχει αποδειχθεί ότι αναστρέφει ή αποτρέπει τις αλλαγές του εγκεφάλου που παρατηρούνται στο Αλτσχάιμερ.

Αλτσχάιμερ: Η διατροφή ως μέτρο πρόληψης

Μια πιθανή στρατηγική που οι επιστήμονες έχουν αρχίσει να διερευνούν περιλαμβάνει την τροποποίηση της διατροφής για να επηρεάσουν το μικροβίωμα του εντέρου.

Υπάρχει μια στενή σχέση μεταξύ του μικροβιώματος του εντέρου και του κεντρικού νευρικού συστήματος, με μια πρόσφατη έρευνα να βρίσκει συσχετίσεις μεταξύ συγκεκριμένων βακτηριακών ομάδων και νευρολογικών διαταραχών, συμπεριλαμβανομένων της ΗΓΕ, της άνοιας και της νόσου Alzheimer.

Σε μια πρόσφατη μελέτη, επιστήμονες της Ιατρικής Σχολής Wake Forest, στο Winston-Salem των ΗΠΑ, βρήκαν συγκεκριμένα χαρακτηριστικά στο μικροβίωμα ατόμων με ΗΓΕ.

Ανακάλυψαν επίσης ότι μια διατροφή που ονομάζεται τροποποιημένη κετογονική διατροφή μεσογειακού τύπου, άλλαξε τις βακτηριακές κοινότητες στα έντερα των συμμετεχόντων στην έρευνα και μείωσε τους βιοδείκτες της νόσου Αλτσχάιμερ στο εγκεφαλονωτιαίο υγρό όσων είχαν ΗΓΕ.

Αυτή η διατροφή περιέχει περιορισμένο αριθμό υδατανθράκων και αυξημένες ποσότητες λιπών. Αυτά είναι κυρίως μονο- και πολυ-ακόρεστα λιπαρά, που προέρχονται από ελαιόλαδο και ψάρια. Μια κετογονική διατροφή (γνωστή και ως κετο) περιέχει πολύ λίγους υδατάνθρακες, τους οποίους το σώμα χρησιμοποιεί ως καύσιμο. Όταν δεν βρίσκει υδατάνθρακες, το σώμα αρχίζει να διαλύει τα αποθέματα λίπους για να παράγει μόρια που ονομάζονται κετόνες, ως εναλλακτική πηγή ενέργειας.

Η ίδια ομάδα ερευνητών αναφέρει τώρα παρόμοιες συσχετίσεις μεταξύ των κοινοτήτων μυκήτων στο έντερο (mycobiome ή μυκοβίωμα), της διατροφής του ατόμου και του κινδύνου εμφάνισης ΗΓΕ.

Τα ευρήματα της μελέτης δημοσιεύθηκαν στο επιστημονικό περιοδικό EbioMedicine.

Αλτσχάιμερ: Τι ρόλο παίζουν οι μύκητες του εντέρου στην υγεία του εγκεφάλου

“Αν και δεν καταλαβαίνουμε πλήρως το πώς αυτοί οι μύκητες συμβάλλουν στη νόσο του Αλτσχάιμερ, αυτή είναι η πρώτη μελέτη του είδους που αποκάλυψε τον ρόλο τους στην εγκεφαλική μας υγεία και ελπίζουμε ότι θα εγείρει νέες έρευνες για την καλύτερη κατανόηση των μυκητών σε σχέση με τη νόσο”, ανέφερε ο επικεφαλής ερευνητής δρ. Hariom Yadav, επίκουρος καθηγητής μοριακής ιατρικής στο Wake Forest.

“Υποδεικνύει επίσης ότι οι διατροφικές συνήθειες, όπως η κετογονική διατροφή, μπορούν να μειώσουν τους επιβλαβείς μύκητες στο έντερο, κάτι που με την σειρά του μπορεί να βοηθήσει στην μείωση των διεργασιών της νόσου του Αλτσχάιμερ στον εγκέφαλο”, πρόσθεσε.

Στην αρχή της μελέτης, τα μυκοβιώματα των συμμετεχόντων με ΗΓΕ είχαν μια ξεχωριστά χαρακτηριστικά. Περιείχαν περισσότερους από ορισμένους τύπους μυκητών και λιγότερους από άλλους, σε σύγκριση με εκείνους των άλλων συμμετεχόντων.

Όπως αναμενόταν, η ΗΓΕ συσχετίστηκε με ένα προφίλ υψηλού κινδύνου στους βιοδείκτες για Αλτσχάιμερ στο εγκεφαλονωτιαίο υγρό. Σύμφωνα με τα προηγούμενα ευρήματα, η τροποποιημένη κετογονική διατροφή μεσογειακού τύπου φάνηκε να μειώνει αυτόν τον κίνδυνο.

Μάλιστα τα άτομα με ΗΓΕ είχαν αρχικά λιγότερη μυκητιασική ποικιλομορφία στο έντερό τους, σε σύγκριση με τους υγιείς συμμετέχοντες, αλλά η τροποποιημένη κετογονική διατροφή μεσογειακού τύπου φάνηκε να αποκαθιστά την ποικιλομορφία.

Οι ερευνητές σημειώνουν ότι οι αλλαγές στους πληθυσμούς των βακτηρίων του εντέρου σε άτομα με ΗΓΕ που ακολούθησαν κετογονική διατροφή μπορεί να είχαν επιπτώσεις στους μύκητες.

Περιορισμοί της μελέτης

Οι συγγραφείς αναγνωρίζουν ότι η μελέτη τους είχε ορισμένους βασικούς περιορισμούς.

1. Πρώτον, αν και οι ερευνητές συμβούλευαν τους συμμετέχοντες να ακολουθούν συγκεκριμένη διατροφή, δεν είχαν τρόπο να παρακολουθούν αν εκείνοι το έκαναν όπως έπρεπε.
2. Ήταν επίσης μια πιλοτική μελέτη με μικρό μέγεθος δείγματος, καθιστώντας αδύνατο να ληφθούν υπόψη άλλες μεταβλητές που θα μπορούσαν να επηρεάσουν τον κίνδυνο για Αλτσχάιμερ και τον πληθυσμό των μικροοργανισμών του εντέρου, όπως ο τρόπος ζωής, το φύλο και η εθνικότητα.
3. Επιπλέον, τα χαρακτηριστικά των μυκήτων του εντέρου και των βακτηρίων σε άτομα με ΗΓΕ μπορεί να είναι αποτέλεσμα του προβλήματος και όχι μιας από τις αιτίες του.
4. Τέλος, οι αλλαγές στο μυκοβίωμα που παρατηρήθηκαν στους συμμετέχοντες στους οποίους δόθηκε κετογονική διατροφή μπορεί να ήταν παροδικές, προερχόμενες από μύκητες στα τρόφιμα.

Πηγή: https://www.medicalnewstoday.com

πηγη: iatropedia.gr

Την ταλαιπωρία των εργαζομένων, όχι μόνο του κλάδου των super markets, αλλά όλων των κλάδων, που είχαν την ατυχία ν’ ασθενήσουν με COVID-19, αναδεικνύει με επιστολή του προς τον ΕΦΚΑ το Πανελλαδικό Σωματείο Εργατοϋπαλλήλων επιχείρησης «Ελληνικές Υπεραγορές ΣΚΛΑΒΕΝΙΤΗΣ». Όπως τονίζεται στην επιστολή, «οι εργαζόμενοι που νοσούν με κορονοϊό δυσκολεύονται πολύ να λάβουν ιατρική βεβαίωση (γνωμάτευση και αναρρωτική άδεια) για το διάστημα της αναγκαστικής απουσίας», ενώ σε αρκετές περιπτώσεις «όσοι καταφέρνουν τελικά να λάβουν αναρρωτική άδεια, ενημερώνονται από τις επιτροπές του ΕΦΚΑ ότι δεν δικαιούνται να πληρωθούν, με το ίδιο σκεπτικό περί ασυμπτωματικού κρούσματος».

Επί της ουσίας, ο ίδιος ο Ασφαλιστικός Φορέας προτρέπει τους εργαζόμενους, που έχουν νοσήσει με COVID – 19,  να λάβουν άδεια από τον εργοδότη τους με την απαράδεκτη διαδικασία, που ισχύει για τους εργαζόμενους που μπαίνουν σε καραντίνα, και η οποία προβλέπει ότι ο εργαζόμενος αναπληρώνει σταδιακά το 50% των χαμένων ωρών χωρίς αμοιβή (!).

Για ακόμα μία φορά αναδεικνύεται σε όλο της το μεγαλείο η υποκρισία της περιβόητης «ατομικής ευθύνης» που αναπαράγεται.

Η διοίκηση του ΕΦΚΑ και το Υπουργείο Εργασίας πρέπει να σταματήσουν άμεσα τον εμπαιγμό των εργαζομένων  που ασθενούν με  COVID – 19 από τον ασφαλιστικό φορέα.

Για την ΟΙΥΕ

Κάθε απόγευμα παρατίθεται το ενημερωτικό δελτίο του ΕΟΔΥ με κρούσματα, νεκρούς, διασωληνωμένους. Και όλοι περιμένουμε να ακούσουμε. Περιμένουμε με την ελπίδα να πέσουν τα νούμερα. Να σταματήσουν να αυξάνουν κατά δεκάδες ή εκατοντάδες πλέον οι νεκροί. Και όλα είναι νούμερα. Τόσα κρούσματα, τόσοι  νεκροί, τόσοι διασωληνωμένοι. Και έχουμε μπει όλοι σ’ αυτή την διαδικασία. Κινδυνεύοντας να ξεχάσουμε ότι τα κρούσματα, οι νεκροί, οι διασωληνωμένοι είναι άνθρωποι. Ήταν και είναι άνθρωποι. Συμπολίτες μας με ονοματεπώνυμο, ζωή, οικογένεια, δουλειά. Σαν  των υπολοίπων. Που κόπηκαν απότομα από την  ‘’ατυχία’’ να κολλήσουν κορωνοιό. Από την “ατυχία” να στοιβάζονται σε ένα λεωφορείο για να πάνε στην δουλειά τους, από την “ατυχία” να δουλεύουν σε μια δουλειά χωρίς μέτρα, από την “ατυχία” να μην μπορούν να κάνουν εγκαίρως το test, από την “ατυχία” να μην  μπορεί να τους αντιμετωπίσει ικανοποιητικά το ΕΣΥ λόγω υπερπληθώρας ασθενών και έλλειψης εξοπλισμού και προσωπικού.

Όσο προχωράει η πανδημία πληθαίνουν οι κατηγορίες για μη ορθή διαχείριση ασθενών λόγω έλλειψης  προσωπικού και μέσων και συνεπώς μη τήρησης των πρωτοκόλλων βέλτιστης αντιμετώπισης. Τα παραδείγματα είναι πολλά. Θεσσαλονίκη, Δράμα, Σέρρες, Λάρισα, Αγρίνιο κ.α.

Πληθαίνουν οι κατηγορίες για την αλλοπρόσαλλη και επικίνδυνη πολιτική της κυβέρνησης. Που κατηγορεί τους πολίτες για τα δικά της σφάλματα, χρεώνει τα πάντα στην ατομική ευθύνη, παριστάνει ότι όλα πάνε καλά, πανηγυρίζει που είμαστε (ακόμα) πίσω από το Βέλγιο, δηλώνει ότι με περισσότερες ΜΕΘ έχουμε περισσότερους θανάτους. Εσχάτως αποκαλύφθηκε ότι ο ΕΟΔΥ κρατά (και δίνει) λάθος στοιχεία στην Επιτροπή.

Άραγε για όλη αυτή την κατάσταση φταίει κανείς; Ή απλώς η πανδημία είναι μια φυσική καταστροφή; Υπάρχουν υπεύθυνοι που θα έπρεπε να είχαν προετοιμάσει αλλιώς την χώρα για το δεύτερο κύμα της πανδημίας; Ή απλώς θα μείνουμε στο ότι κάποιοι ήταν άτυχοι;

H έξοδος της χώρας από το πρώτο lockdown έγινε με επιδημιολογικά δεδομένα που επέτρεπαν διαφορετική διαχείριση. Υπήρχε χρόνος και χώρος για μια διαφορετική προετοιμασία και οργάνωση ενόψει του αναμενόμενου δεύτερου κύματος. Οι ομοσπονδίες γιατρών και υγειονομκών –και όχι μόνο- είχαν επισημάνει ήδη από τον Μάιο τα βήματα τα οποία έπρεπε να γίνουν. Στο πώς θα ανοίξει με ασφάλεια ο τουρισμός, πώς  θα ενισχυθεί το ΕΣΥ με προσωπικό και ΜΕΘ, το πως θα πρέπει να οργανωθεί η ΠΦΥ και πώς να γίνει η ιχνηλάτηση.

Η κυβέρνηση και οι παράγοντές της, μεθυσμένοι από το success story του πρώτου κύματος (που αποδεικνύεται πλέον εντελώς ότι ήταν καθαρή τύχη), δεν έδωσαν  καμία σημασία στις προειδοποιήσεις.

Επέλεξαν να μην μιλήσουν και να μην συμβουλευτούν κανέναν. Με την αλαζονεία για σύμβουλο, επέλεξαν να μην κάνουν τίποτα ή σχεδόν τίποτα, νομίζοντας αφελώς ότι θα την σκαπουλάρουν όπως και την πρώτη φορά.

Ο Νοέμβριος όμως αποδείχθηκε ότι δεν ήταν Μάρτιος. Και οι εικόνες Ιταλίας έγιναν καθημερινότητα στα Νοσοκομεία της  Β. Ελλάδας. Όπου από κάθε μαρτυρία προκύπτει ότι οι συνθήκες νοσηλείας και περίθαλψης  δεν είναι αυτές που πρέπει, γιατί πολύ απλά δεν υπάρχουν το προσωπικό και οι υποδομές…

Για όλους αυτούς τους συμπολίτες μας που χάθηκαν, υπάρχει κανείς να αναλάβει την ευθύνη;

Όπως και οι νεκροί, έτσι και οι ευθύνες έχουν ονοματεπώνυμο. Και ξεκινούν από πολύ ψηλά, από τον ίδιο τον πρωθυπουργό, κατηφορίζοντας προς  υπουργούς, γενικούς γραμματείς, ΥΠΕάρχες, διοικητές νοσοκομείων, επιτροπή εμπειρογνωμόνων. Που άφησαν τον λαό της χώρας απροετοίμαστο απέναντι στην πανδημία. Και οι ευθύνες αυτές δεν είναι μόνο πολιτικές. Είναι και ποινικές…

Οι φορείς που εκπροσωπούν τον εργαζόμενο κόσμο, τους υγειονομικούς, πρέπει να αναλάβουν την ευθύνη να προχωρήσουν σε αναζήτηση των ευθυνών αυτών.  Και  δικαστικά. ΓΣΕΕ, ΑΔΕΔΥ, ΟΕΝΓΕ, ΠΟΕΔΗΝ έχουν υποχρέωση να ζητήσουν την δικαίωση όσων «άτυχων» –με ονοματεπώνυμο- έπεσαν θύματα της εγκληματικής αδιαφορίας, αμέλειας και ανικανότητας αυτής της κυβέρνησης και των μηχανισμών της.

Αποστόλης Παπαποστόλου

Ο Αποστόλης Παπαποστόλου είναι Επιμελητής Α’, ιατρός Παθολόγος στο Νοσοκομείο Μεσολογγίου.

πηγη: antapocrisis.gr

Δημήτρης Γρηγορόπουλος

Σαν σήμερα πριν από 200 χρόνια γεννήθηκε ο Φρίντριχ Ένγκελς, ένας πρωτοπόρος επαναστάτης, θεμελιωτής της θεωρίας του κομμουνισμού, αχώριστος συνεργάτης και σύντροφος του Καρλ Μαρξ. Η συμβολή του Ένγκελς στη θεωρητική θεμελίωση της αναγκαιότητας-δυνατότητας της κομμουνιστικής απελευθέρωσης ήταν ιδιαίτερα σημαντική, ειδικά σε τομείς όπως η διαλεκτική και η σχέση της με τις φυσικές επιστήμες, ο ιστορικός υλισμός και η πολιτική οικονομία.

Χρονολόγιο

1820, 28 Νοεμβρίου – Γέννηση του Φρίντριχ Ένγκελς στο Μπάρμεν (Βούπερταλ) της Γερμανίας

1847 – Συγγράφει με τον Καρλ Μαρξ το Κομμουνιστικό Μανιφέστο.

1849 – ο Φ. Ένγκελς συμμετέχει στις επαναστατικές εξεγέρσεις στη Γερμανία.

1850 – ο Ένγκελς εγκαθίσταται στο Μάντσεστερ και η συνεργασία με τον Μαρξ εντατικοποιείται.

1870 – Εγκαταλείπει τις επιχειρηματικές δραστηριότητες και η θεωρητική συνεισφορά του κορυφώνεται.

1883 – Θάνατος του Μαρξ, ο Ένγκελς επωμίζεται το τιτάνιο έργο της επεξεργασίας και έκδοσης του δεύτερου και τρίτου τόμου του Κεφαλαίου.

1895, 5 Αυγούστου – Θάνατος του Ένγκελς στο Λονδίνο.

Ο Φρίντριχτ Ένγκελς έχει τεράστια συμβολή και στα τρία συστατικά του Μαρξισμού – φιλοσοφία, πολιτική, οικονομία, ενώ υπήρξε μαχητικός κοινωνικός επαναστάτης και μέντορας των εκκολαπτόμενων κομμουνιστικών κομμάτων. Η εντρύφηση του Ένγκελς στις φυσικές επιστήμες συνέβαλε αποφασιστικά στο να αντιληφθεί και να τεκμηριώσει τον υλικό χαρακτήρα της πραγματικότητας και την καθοριστικότητα της ύλης έναντι της συνείδησης. Η εξοικείωσή του με την εξέλιξη και τα πορίσματα των φυσικών επιστημών, όπως η μετατροπή της ενέργειας, η δαρβινική θεωρία της εξέλιξης κά, αλλά και η όξυνση των κοινωνικοταξικών αντιθέσεων, όπως και η μελέτη του Χέγκελ βοήθησαν τον Ένγκελς να αντιληφθεί τον διαλεκτικό χαρακτήρα της φύσης, της κοινωνίας και της σκέψης, τους νόμους κίνησης και εξέλιξης των όντων. Σε αντίθεση με τον Χέγκελ που αντιλαμβανόταν ιδεαλιστικά τη διαλεκτική και θεωρούσε τους νόμους κίνησης και εξέλιξης καθορισμένους απ’ την απόλυτη ιδέα, ο Ένγκελς, ο Μαρξ και στη συνέχεια ο Λένιν θεμελίωσαν την υλιστική διαλεκτική, που ανάγει την κίνηση, την εξέλιξη και την αλληλόσχεση των όντων στις υλικές διαδικασίες της φύσης και της κοινωνίας, οι οποίες αντανακλώνται στη γνωστική διαδικασία.

Ιδιαίτερα στη Διαλεκτική της Φύσης ο Ένγκελς διαφοροποιήθηκε ριζικά από τον μηχανιστικό και ενατενιστικό υλισμό πού δεν αντιλαμβανόταν τη διαλεκτική εξέλιξη των ποσοτικών αλλαγών σε ποιοτικές αλλαγές ριζικά διαφορετικές, αδυνατούσε να εφαρμόσει τον υλισμό στην κοινωνία και να εξηγήσει υλιστικά την ανθρώπινη δραστηριότητα, τις σχέσεις και αντιθέσεις των κοινωνικών τάξεων.

Στο Αντι-Ντύριγκ ο Ένγκελς απαντώντας στον Ντύριγκ ανατρέπει το επιχείρημά του ότι ο ιστορικός υλισμός, όπως τον χρησιμοποιεί ο Μαρξ, προβλέπει την ανατροπή του καπιταλισμού επικαλούμενος απλώς τους νόμους της ιστορικής διαλεκτικής. Ο ‘Ενγκελς, απεναντίας, διευκρινίζει ότι η θεωρία και πρόβλεψη του ιστορικού υλισμού για την αντικατάσταση ενός κοινωνικού συστήματος από ένα άλλο ανώτερο εδράζεται στη συγκεκριμένη μελέτη και γνώση των αντιθέσεων μιας κοινωνίας, πού υπό συγκεκριμένους ιστορικούς όρους οδηγούν στη διάδοχη κοινωνία.

Για την πολιτική ο Ένγκελς θεωρούσε ότι δεν έχει δικό της ιστορικό αυτοτελές περιεχόμενο. Το περιεχόμενο της το διαμορφώνουν, σε τελευταία ανάλυση, τα συμφέροντα των τάξεων και στρωμάτων, που εκφράζονται και εφαρμόζονται από μία πολιτική πρακτική. Το ιστορικό περιεχόμενο της πολιτικής του κόμματος της εργατικής τάξης είναι η χειραφέτησή της και μετά την επαναστατική κατάληψη της εξουσίας, η οικοδόμηση του σοσιαλισμού-κομμουνισμού. Ο Ένγκελς στο γράμμα του στον Μέριγκ με σαφήνεια υποστηρίζει τη διαλεκτική σχέση οικονομίας-πολιτικής. Η πολιτική γεννιέται από οικονομικά αίτια, αντεπιδρά όμως πάνω στα ίδια της τα αίτια. Το ταξικό συμφέρον δεν αντανακλάται μονοσήμαντα στην εργατική πολιτική. Απόδειξη οι διαφωνίες σ’ ένα εργατικό κόμμα για την λύση ενός προβλήματος, η αλλαγή στάσης κοκ.

Στα τέλη της δεκαετίας του 1880 εμφανίστηκε η υπερεκτίμηση της κοινοβουλευτικής πάλης απ’ τη γερμανική σοσιαλδημοκρατία. Η αξιοποίηση των αστικών ελευθεριών και οι εκλογικές επιτυχίες της σοσιαλδημοκρατίας συνέβαλαν στη δημιουργία ψευδαισθήσεων για τις δυνατότητες του εκλογικού δικαιώματος. Σε μία δημοσίευση του Ένγκελς στο έργο Ο εμφύλιος πόλεμος στη Γαλλία 1848-50 με επιδέξιες περικοπές αποδόθηκε στον Ένγκελς ο χαρακτηρισμός του ειρηνόφιλου λάτρη της νομιμότητας. Τον χαρακτηρισμό αυτόν απέκρουσε σε γράμμα του ο Ένγκελς προς τον Κάουτσκι.

Ο Ένγκελς και ο Μαρξ πρέσβευαν ότι στον πολιτικό αγώνα της εργατικής τάξης το κύριο ζήτημα είναι η επανάσταση

Ο Ένγκελς ασχολήθηκε πολλές φορές με τη διαλεκτική των «νόμιμων» και «μη νόμιμων», των «ειρηνικών» και «μη ειρηνικών» μορφών πάλης. Αυτές τις μορφές ο Ένγκελς τις θεωρούσε μορφές της επαναστατικής πάλης της εργατικής τάξης για την εξουσία. Κατά τον Ένγκελς «η υποχρέωση απέναντι στη νομιμότητα είναι νομική και όχι ηθική, παύει τελειωτικά, όταν οι εξουσιαστές παραβαίνουν τους νόμους». Μάλιστα, οι Μαρξ και Ένγκελς έκφρασαν πολλές φορές τη σκέψη ότι, όταν η εργατική τάξη κατακτήσει στις εκλογές την πλειοψηφία στη βουλή, τότε η αστική τάξη θα εγκαταλείψει το βάθρο της νομιμότητας και θα ανατρέψει την εργατική κυβέρνηση, πρόβλεψη που ανεξαίρετα επαληθεύεται μέχρι σήμερα.

Από το 1845 ως το θάνατό τους ο Ένγκελς και ο Μαρξ πρέσβευαν ότι στον πολιτικό αγώνα της εργατικής τάξης το κύριο ζήτημα είναι η επανάσταση για την κατάληψη της εξουσίας και τη διαμόρφωση της κομμουνιστικής κοινωνίας, η οικονομική, κοινωνική και πολιτική χειραφέτηση της εργατικής τάξης. Σ’ αυτό το στόχο υπάγονται όλες οι μορφές και οι μέθοδοι πολιτικής πάλης.

Σχετικά παραγνωρισμένη είναι η συμβολή του Ένγκελς στη μαρξιστική οικονομία. Το πρώτο οικονομικό έργο του είναι τα Περιγράμματα μιας κριτικής της Πολιτικής Οικονομίας που εντυπωσίασε τον Μαρξ και τον παρακίνησε να ασχοληθεί και να μελετήσει την Πολιτική Οικονομία. Το έργο του Η κατάσταση της Εργατικής Τάξης στην Αγγλία μελετά την αγορά εργασίας, τον προσδιορισμό των μισθών, την ανεργία, τη διαδικασία εκβιομηχάνισης και τις συνέπειες των τεχνικών αλλαγών, την ταξική πάλη ως μέσο αύξησης των απολαβών των εργατών και βελτίωσης των συνθηκών εργασίας, τον κοινωνικό προσδιορισμό της αξίας της εργατικής δύναμης.

Ο Ένγκελς στο Αντι-Ντύριγκ αναλύει τη θεωρία της υπεραξίας και της γαιοπροσόδου. Ορίζει ως βασικές αρχές της μαρξιστικής οικονομικής ανάλυσης τη θεωρία της Υπεραξίας και τον Νόμο της Πτωτικής τάσης του Ποσοστού Κέρδους.

Ωστόσο, η πιο σημαντική συμβολή του Ένγκελς στη μαρξιστική πολιτική οικονομία είναι το χαλκέντερο έργο συγκρότησης του δεύτερου και τρίτου τόμου του Κεφαλαίου. Ο Ένγκελς διεκπεραίωσε αυτό το έργο χάρη στη βαθιά γνώση της πολιτικής οικονομίας και τον στενό συγχρωτισμό του με το έργο και τη σκέψη του Μαρξ. Αυτή η γιγάντια εργασία του Ένγκελς διαψεύδει τις επιθέσεις που τον υποβιβάζουν σε θέση απλού εκλαϊκευτή ή και διαστρεβλωτή βασικών αντιλήψεων του Μαρξ.

πηγη: prin.gr