του Θανάση Σκαμνάκη

Μπορεί ο διάλογος να είναι αληθινός. Μπορεί και όχι. Η αλήθεια του δεν εξαρτάται από αυτό.

-Σας παρακαλώ κύριε, μπορώ να σας απασχολήσω; Σας βλέπω εδώ όλες αυτές τις μέρες που έρχομαι. Δείχνετε άνθρωπος με επιβάλλον κι απ ΄ό,τι καταλαβαίνω είστε παλιός σ’ αυτή τη σύναξη. Λοιπόν, αφού μου δίνετε το ελεύθερο, ήθελα να σας κάνω μια ερώτηση, που απ’ όσο καταλαβαίνω μόνο εσείς θα μπορούσατε να μου απαντήσετε. Αν δεν μπορείτε κι εσείς τότε δεν έχω καμιά άλλη ελπίδα να λύσω την απορία μου. Πασχίζω μέρες τώρα να βρω μια θέση στο ανατολικό παγκάκι.

Προφανώς είναι το πιο περιζήτητο καθώς ποτέ όλο αυτόν τον καιρό δεν το βρήκα ελεύθερο. Προφανώς είναι περιζήτητο επειδή έχει την πιο καλή θέση μέσα στο πάρκο, ήλιο και σκιά εναλλάξ, ώστε ούτε να σε καίει ο ήλιος ούτε να σε κρυώνει η σκιά, είναι μακρύτερα από το θόρυβο της λεωφόρου και από τα αδιάκριτα βλέμματα. Δεν ξέρω τι άλλα μυστικά προσόντα έχει, καθώς δεν μου δόθηκε η εύνοια από την τύχη να το απολαύσω ούτε και λίγα λεπτά της ώρας.

Σχεδόν μου έχει γίνει έμμονη ιδέα. Τις τελευταίες ημέρες έρχομαι πριν χαράξει με μόνο σκοπό να το βρώ άδειο, πλην εις μάτην. Είναι μονίμως κάποιος ή και κάποιοι εκεί που ήρθαν πριν από μένα. Μου πέρασε από το μυαλό ένα βράδυ να μείνω παρά την απαγόρευση της κυκλοφορίας για να καταφέρω την κατάκτησή του. Πλην όμως η υγρασία δεν βοηθάει, όπως καταλαβαίνετε, τα αρθριτικά, και τα παιδιά μου, επίσης, δεν θα επέτρεπαν μια τέτοια αποκοτιά στην ηλικία μου. Δεν έχω μιλήσει σε κανέναν για τον κρυφό μου αυτό πόθο.

Ποιος θα μπορούσε να με καταλάβει; Εσείς όμως, παρά το ότι μου είσθε άγνωστος ζείτε σε αυτό το περιβάλλον και φαντάζομαι θα κατανοήσετε τι μου συμβαίνει. Σας βλέπω που κινείστε με ευχέρεια ιδιοκτήτη μεταξύ των θαμώνων του ωραίου αυτού περιβάλλοντος. Μήπως είστε, ήσασταν θα ήταν καλύτερα να πω καθώς η ηλικία σας παραπέμπει, μετά συγχωρήσεως, σε από χρόνια συνταξιούχο, μήπως ήσασταν λοιπόν στο δήμο;    

Έτσι λοιπόν έρχομαι να σας εκμυστηρευτώ τον διακαή μου πόθο για μια θέση στο περιώνυμο παγκάκι, και να σας ρωτήσω τι πρέπει να κάνω, αν ξέρετε, για την ικανοποίησή του.

-Αχ κύριε, το όνομά σας;, α Λεωνίδας, κύριε Λεωνίδα μου λοιπόν, σας παρατηρώ κι εγώ καιρό τώρα, κι αναρωτιόμουν, ή μάλλον κατάλαβα, προς τι και από τι η συμπεριφορά σας τις τελευταίες ημέρες. Ήταν φανερό πως κάτι σας βασάνιζε, και μην το κρύβω, κατάλαβα πως πρόκειται για το πολύφερνο παγκάκι. Θα σας εμπιστευτώ την ιστορία, για να μην βαζανίζεστε και διεκδικείτε άδικα. Εμείς είμαστε παλιοί σε αυτήν την πιάτσα. Πριν φέρουν στη μόδα τα παγκάκια.

Όταν οι άλλοι πήγαιναν στο καφενείο ή τις καφετέριες, εμείς εδώ είχαμε χτίσει το μικρό μας κόσμο. Ερχόμασταν, παίζαμε καμιά ξερή, κανά τάβλι, κυρίως όμως συζητάγαμε και συζητάμε και κάνουμε παρέα. Οπότε ως παλιοί δημιουργήσαμε δικαιώματα πάνω στο έδαφος που έχουμε, ούτως ειπείν, καταλάβει. Όταν ήρθαν οι απαγορεύσεις δεν άλλαξε τίποτα στις δικές μας συνήθειες. Αλλά άρχισαν να συρρέουν εισβολείς, οι οποίοι ανέτρεπαν την ηρεμία του τόπου και τις καταχωρισμένες, ας πούμε, ιδιοκτησίες. Νομίζοντας πως έχουν ίσα δικαιώματα σε γη και παγκάκια άρχισαν να στρογγυλοκάθονται και να διεκδικούν μερίδια. Σας τα λέω γιατί δείχνετε άνθρωπος σοβαρός και επί πλέον σεβαστικός στις ιδιοκτησίες, οπότε και θα με καταλάβετε.

Έτσι ξεκίνησαν κάποιες αναμετρήσεις προκειμένου να εκδιωχθούν οι νέοι διεκδικητές. Επρόκειτο για ζήτημα ύπαρξης. Σιγά-σιγά αποκαταστήσαμε μια τάξη, αλλά ποτέ δεν έλειψαν οι απειλές νέων εισβολών. Κατά κάποιο τρόπο χαράξαμε τα σύνορα και τις κόκκινες γραμμές μας, που λένε εσχάτως και οι πολιτικοί, και βρήκαμε τρόπους να αποκαθιστούμε την τάξη, αυτό που ορίσαμε ως τάξη, αν και ποτέ δεν ξαναβρήκαμε την αρχική ηρεμία.

Βλέπετε οι άνθρωποι νομίζουν πως μπορούν να διεκδικούν ελεύθερα τη γη και τον αέρα, αλλά πείτε μου κύριε, χάρη στην ιδιοκτησία δεν δημιουργήθηκε ο πολιτισμός; Μόνο η ιδιοκτησία έδωσε τα κίνητρα στον άνθρωπο να χτίζει, να κατακτά, να καταπατά και να ευφραίνεται με όσα απέκτησε, να τα κληρονομεί και να ησυχάζει στο τέλος της ζωής του βλέποντας γύρω του τα όσα έχτισε κι απέκτησε με το μόχθο του, ίσως καμιά φορά και με το μόχθο των άλλων, αλλά και πάλι θέλει μόχθο να καρπωθείς τον κόπο των άλλων.

Κι εμείς εδώ την ξέρουμε αυτή τη σοφία, την παλιά σοφία του κόσμου, και την τηρούμε στη γωνιά μας. Μισθώσαμε λοιπόν κι εμείς δυο μετανάστες και τους αφήνουμε φύλακες τις νύχτες. Το πρωί, καθώς δεν μπορεί να εμπιστεύεσαι και να δίνεις δικαιώματα στους μετανάστες, δεν ξέρεις πότε θα στη φέρουν, το πρωί, λοιπόν,  έχουμε μοιράσει τις βάρδιες κι αχάραγα, έτσι κι αλλιώς δεν έχουμε ύπνο, έρχονται κάποιοι εναλλάξ.

Αυτό είναι το μυστήριο που προσπαθείτε να εξιχνιάσετε, όπως λέτε. Κι όπως βλέπετε δεν είναι πολύ μυστήριο. Είναι απλώς η τάξη του κόσμου που εφαρμόζουμε καθείς στο δικό του τμήμα, μη στο σπίτι, μη στο γραφείο και τη δουλειά, μη στο παγκάκι.     

Και που ’ρχονται τώρα κάποιοι νεαροί και βρίζουν και διεκδικούν, δεν θα σαλεύσουν την τάξη αυτή. Θα μεγαλώσουν και θα μάθουν πως σ’ αυτήν χρωστάνε που υπάρχουν και που φωνάζουν. Βέβαια καλό είναι να τους πειθαρχεί και κανάς βούρδουλας κάπου-κάπου. Για τη γνώση της τάξης όχι τίποτα άλλο!...    

Κι αν σας μεταφέρω τώρα εδώ ένα σπάραγμα από τα συμβαίνοντα αυτόν τον περίεργο καιρό, είναι για να σας υπενθυμίζω πως κάθε μέρα δίνεται μια μάχη στα παγκάκια του κόσμου μας. Είτε έτσι, είτε αλλιώς!

πηγη: kommon.gr

Γιάννης Ελαφρός

Η διαδήλωση της Πέμπτης πρωτοβάθμιων σωματείων και εργατικών κινήσεων κατά των κυβερνητικών σχεδίων για πλήρη ελαστικοποίηση της εργασίας αποτέλεσε μια προειδοποιητική βολή γι’ αυτό που έρχεται. Δεν εντυπωσίαζε ο κόσμος που κατέβηκε, μερικές εκατοντάδες ήταν. Το μήνυμα όμως ήταν σαφές: Το νομοσχέδιο Χατζηδάκη-Μητσοτάκη για κατάργηση του 8ωρου, απλήρωτες υπερωρίες, ατομικές συμβάσεις, υποτίμηση της εργασίας και εξορισμό της απεργίας στη σφαίρα του αδυνάτου, δεν θα αντιμετωπιστεί από το μαχόμενο εργατικό κίνημα με μία από τα ίδια. Δηλαδή μια-δυο ξέπνοες συγκεντρώσεις, μια απεργία για την τιμή των όπλων και… άντε γεια. Απεναντίας, ξεκινά αγώνας για να μην τολμήσει η κυβέρνηση να το κατεβάσει! Κι αν προχωρήσει, όπως είναι σε μεγάλο βαθμό υποχρεωμένη από τις δεσμεύσεις της στο κεφάλαιο και στον ΣΕΒ και από τις οδηγίες της Ευρωπαϊκής Ένωσης, να υπάρξει τέτοια αντίδραση που να οδηγήσει στην ήττα του νομοσχεδίου και στην πτώση της κυβέρνησης της ΝΔ, από τα κάτω και από τα… εργατικά. Στο θέμα αυτό δεν χωρούν μισόλογα: Ή εμείς ή αυτοί. Ή ο κόσμος της εργασίας ή η βαρβαρότητα χωρίς τέλος των αφεντικών!

Το «τάιμινγκ» δεν είναι καλό για την κυβέρνηση. Εκεί που είχε τον κόσμο ζαλισμένο και φοβισμένο με την πανδημία και λόγω της πολύμηνης συναίνεσης ΣΥΡΙΖΑ, ΚΙΝΑΛ και «υπεύθυνης» Αριστεράς είχε περάσει ένα κλίμα «επιτυχίας», βρίσκεται σε μία φάση που η αμφισβήτηση μεγαλώνει, καθώς αποκαλύπτεται η εγκληματική της πολιτική. Η συγκλονιστική μάχη του φοιτητικού κινήματος οδήγησε στην αναβολή της εισβολής των ρόμποκοπ του Χρυσοχοΐδη. Οι μαζικές αντιδράσεις στις γειτονιές οδήγησαν το Μαξίμου σε κινήσεις ελέγχου της αστυνομικής βίας. Η κυβέρνηση λοιπόν δεν είναι παντοδύναμη και βέβαια ο Χατζηδάκης είναι… σούπερμαν όταν έχει να κάνει με τούρτες.

Πολύ περισσότερο όταν η μάχη για την εργασία συνειδητοποιείται όλο και περισσότερο σαν πάλη όλου του κόσμου της δουλειάς, των φτωχών λαϊκών στρωμάτων και της νεολαίας που αναζητά κι αγωνιά για ζωή. Το γεγονός πως σήμερα και αύριο είναι προγραμματισμένες ξανά διαδηλώσεις και άλλες δράσεις στις γειτονιές κατά του κυβερνητικού εκτρώματος (δες σελίδα 10) από Εργατικές Λέσχες, συνελεύσεις και τοπικές συλλογικότητες δείχνει πως η πάλη θα γενικευθεί.

Μία ακόμα εξέλιξη που δυσκολεύει την κυβερνητική πλευρά είναι η πλήρης ανυποληψία πια του πιο ξεφωνημένου αστικοποιημένου συνδικαλισμού. Δεν είναι τυχαίο πως η ανακοίνωση της ΓΣΕΕ για «απεργία» στις 4 Μάη για την Πρωτομαγιά ακούστηκε σαν ανακοίνωση κάποιας υποδιεύθυνσης του υπουργείου Εργασίας. Μόνο η κυβέρνηση ανταποκρίθηκε, που σε προφανή προσυνεννόηση, ανακήρυξε αργία την Τρίτη του Πάσχα. Από την άλλη, πλήθος πρωτοβάθμιων σωματείων, η ταξική πτέρυγα (που είχε και την πρωτοβουλία), το ΠΑΜΕ, ακόμα και η ΑΔΕΔΥ και το Εργατικό Κέντρο Αθήνας προκήρυξαν απεργία στις 6 Μάη. Πρόκειται για μια απεργία που πρέπει να γίνει σταθμός, καθώς θα αποτελέσει την πρώτη μαζική απάντηση στα σχέδια κυβέρνησης-κεφαλαίου-ΕΕ και ταυτόχρονα ζωντανεύει το μήνυμα της Πρωτομαγιάς. Έχει μεγάλη σημασία να ζωντανέψουν οι δρόμοι στις 6 Μάη και να νεκρώσουν κρίσιμοι τομείς της οικονομίας.
Με όλα αυτά δεν θέλουμε να πούμε πως η μάχη για να μην περάσει η αντεργατική τομή Χατζηδάκη-Μητσοτάκη αποτελεί μια «εύκολη» υπόθεση. Κάθε άλλο. Ο συσχετισμός παραμένει πολύ δύσκολος. Περισσότερο από τις κυβερνητικές ψευδολογίες ή ακόμα και από τα κλομπ της αστυνομίας βαραίνουν στις πλάτες των εργαζομένων η απειλή της ανεργίας, το άγχος της επιβίωσης, η μοναξιά του ατομικοποιημένου μικρο-καταναλωτή πλαστικών ονείρων, η υπόσκαψη των συλλογικοτήτων, η κυριαρχία των αστικών ιδεολογημάτων. Αλλά σε στιγμές κρίσης, οι εργαζόμενοι ανακαλύπτουν σε λίγες μέρες όσα δεν «έβλεπαν» δεκαετίες. Το έχουμε ξαναζήσει προ δεκαετίας. Δεν κρατάει για πάντα, αλλά συμβαίνει…

Βεβαίως η μάχη δεν θα κερδηθεί μόνο με κινήσεις. Απαιτείται περιεχόμενο και πολιτική προοπτική, έκφραση κοινωνικών αναγκών και ταξικών συμφερόντων. Καθώς νιώθουν τις προσεισμικές δονήσεις, κάποιοι βγαίνουν «αγουροξυπνημένοι» από τη δίχρονη χειμερία νάρκη τους. «Εργασιακό, η μητέρα των μαχών» έλεγε το πρωτοσέλιδο της Αυγής την Πέμπτη. Το ιεραρχεί ψηλά ο ΣΥΡΙΖΑ, λέει. Όχι, δεν τους έπιασε ο πόνος για τα εργατικά δικαιώματα. Διαβάζουμε σε ρεπορτάζ φιλικής στον ΣΥΡΙΖΑ εφημερίδας πως «ο στόχος για το κοινωνικό άνοιγμα του ΣΥΡΙΖΑ συνδυάζεται και με τη μάχη για τα εργασιακά. Ο χώρος των εργατικών σωματείων αποτελεί προτεραιότητα για την περαιτέρω ενίσχυση του κόμματος». Η ηγεσία του ΣΥΡΙΖΑ «βλέπει τη συγκυρία ως μια ευκαιρία και για τη συγκρότηση του προοδευτικού μετώπου»!

Η προσπάθεια «διευθέτησης» του χρόνου εργασίας με ρευστοποίηση εργατικών κατακτήσεων και 8ωρου αποτελεί στρατηγική επιλογή του κεφαλαίου εδώ και 30 χρόνια, καθώς οδηγεί σε εκμετάλλευση χωρίς όρια. Τον στόχο του «υπολογισμού του χρόνου εργασίας σε ετήσια βάση» είχε θέσει η Σύνοδος Κορυφής της ΕΕ στις 10-11/12/1993 στην περιβόητη «Λευκή Βίβλο». Από τότε η ΕΕ συστηματικά προωθεί την υλοποίησή της. Τη μνημονιακή περίοδο ψηφίστηκε ο νόμος 3986/11, που προέβλεπε την ευελιξία στο ωράριο, θέτοντας όμως σαν όρο τη συμφωνία σωματείου ή Ένωσης προσώπων, που θα μπορούσε να συγκεντρώσει η εργοδοσία. Τον απαράδεκτο αυτό νόμο δεν κατήργησε ο ΣΥΡΙΖΑ, που βέβαια υμνεί την ΕΕ. Σήμερα η κυβέρνηση θέλει να απλοποιήσει τα πράγματα και να τα κάνει πιο βαθιά αντεργατικά: Πάμε σε ατομικές συμβάσεις, ούτε Ενώσεις προσώπων, ούτε σωματεία, ούτε τίποτα. Ο καθένας μόνος του στη ζούγκλα. Μάς αγριεύουν έτσι!

Το εργατικό κίνημα δεν θα παλέψει για μια πιο «ανθρώπινη» βαρβαρότητα. Αι γενεαί πάσαι στον αγώνα! Με το παρελθόν των σκληρών αγώνων και κατακτήσεων για το 8ωρο, με το παρόν της καθημερινής αγωνίας για ζωή, με την απαίτηση για 6ωρο-30ωρο και το μέλλον της απελευθερωμένης εργασίας.

πηγη: prin.gr

Με τους νεκρούς να έχουν φτάσει σήμερα (Δευτέρα, 26/4) τους 10.087, ο Μάκης Βοριδης, μιλώντας στον ΣΚΑΙ σε μια απίστευτης… τεχνοκρατικότητας δήλωση, ανέφερε πως δεν μπορεί να γίνει αποτίμηση με απόλυτους αριθμούς, αλλά θα γίνει «πολιτική αποτίμηση» των απωλειών μετά το τέλος της πανδημίας με συγκριτικά στοιχεία και στατιστικά μεγέθη…

«Κανείς δεν πανηγυρίζει όταν έχει να αντιμετωπίσει τέτοιες δύσκολες περιστάσεις και συνθήκες. Κανείς δεν ξεχνά τις πολύ δύσκολες και ανθρώπινες ιστορίες, όμως όταν μιλάμε για πολιτική αποτίμηση προφανώς εισάγονται στατιστικά και συγκριτικά στοιχεία»,  είπε ο υπουργός Εσωτερικών. 

Προφανώς ο κ. Βορίδης είναι και αυτός στην “γραμμή” υπουργών και στελεχών της κυβέρνησης (με πρώτους τον πρωθυπουργό και τον Άδωνη Γεωργιάδη) που επαναλαμβάνουν συνεχώς και πανηγυρικά, πως η Ελλάδα τα έχει πάει καλύτερα από άλλες χώρες και πως γενικώς η κυβέρνηση έχει κάνει πετυχημένη διαχείριση της πανδημίας. 

Καλό θα ήταν πάντως να απαντήσει ο κ. Βορίδης αν τα «στατιστικά στοιχεία» της «πολιτικής αποτίμησης» θα εμπεριέχουν τους 7 στους 10 θανάτους εκτός ΜΕΘ αλλά και την αύξηση των θανάτων που δεν σχετίζονται με κορωνοϊό.

Σύμφωνα, δε, με τον έγκυρο ερευνητικό οργανισμό “Our World in Data” η Ελλάδα βρίσκεται στις πρώτες θέσεις παγκοσμίως σε θανάτους ανα εκατομμύριο πληθυσμού. π
Πιο πάνω, μέχρι στιγμής, ακόμα και από την Ινδία, την οποία σαρώνει τις τελευταίες ημέρες η πανδημία.

 

 

Πηγη: 2020mag.gr - imerodromos.gr

Στην συνεδρίαση του Δ.Σ της ΠΕΝΕΝ στις 23/4/2021 αποφασίστηκαν μια σειρά εκδηλώσεις και κινητοποιήσεις για τον γιορτασμό της Εργατικής Πρωτομαγιάς.

- Άμεση αποστολή εξώδικου προς την κυβέρνηση και τις εφοπλιστικές ενώσεις για τα εργατικά - Ναυτεργατικά προβλήματα και αυτά των ΣΣΕ.

- Στις 28/4/2021 εκδήλωση - συζήτηση στο Ε/Γ-Ο/Γ πλοίο ΕΛΥΡΟΣ της ΑΝΕΚ στις 9 το πρωί με θέμα: Εργατική Πρωτομαγιά, ο χαρακτήρας, τα επίκαιρα σημερινά μηνύματα για το σ.κ και τους εργαζομένους. Τοποθέτηση για την εργατική Πρωτομαγιά από εκπρόσωπο της ΠΕΝΕΝ.

- Παρέμβαση για την πανδημία και την προστασία της δημόσιας υγείας. Εισήγηση: Μιχάλης Ρίζος Γιατρός Παθολόγος - Εντατικολόγος - Πρόεδρος "Συλλόγου Εργαζομένων Νοσοκομείου ΑΤΤΙΚΟΝ"

- Στις 5/5/2021 και ώρα 11.00 π.μ ανάλογη εκδήλωση με το ίδιο περιεχόμενο στο Ε/Γ- Ο/Γ "BLUE GALAXY" (απέναντι από τον Άγιο Διονύση) της εταιρείας Blue Star Ferries με τοποθέτηση για την εργατική Πρωτομαγιά από εκπρόσωπο της ΠΕΝΕΝ και εισήγηση για την δημόσια υγεία από την Όλγα Κοσμοπούλου, Γιατρό Παθολόγο - Λοιμωξιολόγο στο Γενικό Κρατικό Νοσοκομείο Νίκαιας - Διευθύντρια ΕΣΥ.

- Από 27/4 έως 5/5 καθημερινές συσκέψεις στα καράβια για την ενημέρωση και τους στόχους της απεργίας της 6ης Μάη 2021.

- Στις 6/5/2021 24ωρη Πανελλαδική απεργία σε όλες τις κατηγορίες πλοίων.

- Στις 6/5/2021 στις 6.00 π.μ απεργιακό κλιμάκιο για την περιφρούρηση της απεργίας στο λιμάνι του Πειραιά.

- Στις 6/5/2021 Συγκέντρωση στις 9.00 π.μ έξω από το πλοίο "ΦΑΙΣΤΟΣ ΠΑΛΑΣ" των Μινωϊκών Γραμμών.

- Στις 6/5/2021 στις 10.30 π.μ κατάθεση στεφανιού στο Μνημείο πεσόντων εργατών στο Πασαλιμάνι.

Καλούμε τα μέλη και ευρύτερα τους εν ενεργεία και συνταξιούχους Ναυτεργάτες να πλαισιώσουν με την συμμετοχή τους το σύνολο αυτών των κινητοποιήσεων.

Η Διοίκηση της ΠΕΝΕΝ