«Σιγή νεκροταφείου» φαίνεται θέλει να επιβάλλει η κυβέρνηση ενόψει των εγκαινίων της 85ης Διεθνούς Έκθεσης Θεσσαλονίκης.

Γι’ αυτό και ο πρωθυπουργός Κ. Μητσοτάκης έχει επιφορτίσει τον νεοδιορισμένο υπουργό Προστασίας του Πολίτη Π. Θεοδωρικάκο με την δημιουργία κλίματος αστυνομοκρατίας στην πόλη.

Έρχοντας να συνεχίσει την τακτική του προκατόχου του, Μ. Χρυσοχοϊδη, ο κ. Θεοδωρικάκος είχε σήμερα τηλεδιάσκεψη με φορείς της συμπρωτεύουσας όπως ο περιφερειάρχης Κεντρικής Μακεδονίας Απόστολος Τζιτζικώστας, ο Δήμαρχος Θεσσαλονίκης Κωνσταντίνος Ζέρβας, η αντιπεριφερειάρχης Βούλα Πατουλίδου και ο πρόεδρος του Εμπορικού Συλλόγου Θεσσαλονίκης Παντελής Φιλιππίδης.

Σε δηλώσεις του, μεταξύ άλλων, ο υπουργός ΠΡΟ.ΠΟ. ζήτησε να δημιουργηθεί ένα… «αραγές μέτωπο λογικής» (!), υπογραμμίζοντας ότι «διαδηλώσεις μπορούν να γίνουν με ήρεμο τρόπο και χωρίς αντιπαραθέσεις. Η σημερινή τηλεδιάσκεψη στέλνει το μήνυμα ότι πρέπει όλοι να συμβάλλουμε στην τήρηση της τάξης, της κοινωνικής ηρεμίας και της κοινωνικής γαλήνης…».

Μήπως οι εργαζόμενοι, οι άνεργοι, οι αυτοαπασχολούμενοι, οι φοιτητές και οι συνταξιούχοι της Θεσσαλονίκης να πουν κι’ ευχαριστώ στον κ. υπουργό που μας ενημερώνει ότι «διαδηλώσεις μπορούν να γίνουν»;

Η ουσία όμως βρίσκεται αλλού. Η κυβέρνηση επιθυμεί από τώρα να δείξει πυγμή απέναντι στο εργατικό-λαϊκό κίνημα, επιστρατεύοντας την γνωστή πλέον συνταγή του «κοινωνικού αυτοματισμού» και ζητώντας να αποφευχθούν οι «αντιπαραθέσεις». Λες και οι διαδηλώσεις γίνονται για να συγχαρεί ο λαός την κυβέρνηση και όχι για να διατρανώσει την συσσωρευμένη δυσαρέσκεια του διεκδικώντας τα αυτονόητα δικαιώματά του.

Βολεύει όμως την κυβέρνηση να δημιουργήσει μια θολή κατάσταση, μπερδεύοντας το οργανωμένο ταξικό κίνημα, τους εργαζόμενους και τους φοιτητές, με τις συγκεντρώσεις ορισμένων γραφικών ακροδεξιών και άλλων περίεργων «αρνητών» του κορωνοϊού που κυκλοφορούν με σταυρούς και εικόνες της Παναγίας.

Δεν πρέπει να τους περάσει!

πηγη; atexnos.gr

του Θανάση Σκαμνάκη

Ο Μίκης Θεοδωράκης στις 2 Σεπτεμβρίου του 2021, έκλεισε την πόρτα του 20^ου αιώνα, ενώ ο καινούργιος αιώνας μετρούσε ήδη 21 χρόνια, γεγονός που ίσως θέλει να υπογραμμίσει πόσο σπουδαίοι ήταν, και ο Μίκης και ο αιώνας. Και πόσο αντιφατικοί!..

Ακριβώς, ο Μίκης   ήταν το μεγαλειώδες δημιούργημα της εποχής του, και συμπύκνωσε με τρομακτική ένταση τις αντιφάσεις, τις συγκρούσεις, τις αμφισημίες και τις υποχωρήσεις της. Τόσο που να μην μπορεί να γίνει κατανοητή, και εν τέλει αποδεκτή, η εικόνα που εξέπεμπαν κατά διαστήματα. Ήταν μέσα στην εποχή του και ταυτόχρονα πέρα από αυτήν. Την εξέφραζε και την προωθούσε. Στο έργο του δεν την υποβάθμισε ποτέ.

Ήταν δημιούργημα μιας ιστορικής περιόδου, γέννημα του αγωνιζόμενου εργαζόμενου λαού και συνδημιουργός και υποκινητής, εν πολλοίς, των αγώνων του. 

Ανέβαινε στα ύψη και καταβυθιζόταν, γιατί ζούσε μέσα στη λαϊκή φλέβα του κόσμου μας. 

Η εποχή του έκανε το μεγάλο εγχείρημα της ανθρώπινης χειραφέτησης με την οκτωβριανή επανάσταση, που μετά προσγειώθηκε απότομα σε μιας ιστορικής σημασίας υποχώρηση. Η εποχή του συγκρούστηκε και νίκησε το φασισμό, πραγματοποίησε την εθνική αντίσταση και μετά την συμβίβασε σε  αναζητήσεις μιας μικρομεσαίας δημοκρατίας, που κατέληξε σε μια ακόμη οδυνηρή ήττα. Η εποχή του ζήτησε να αλλάξει πρόσημο, και μετά βολεύτηκε στον μεταμοντέρνο καταναλωτισμό και την αμφίβολη ευμάρεια. Η εποχή του διχαζόταν ανάμεσα στα συμφέροντα του «έθνους» και εκείνα των καταπιεσμένων, του πραγματικού έθνους. Ανάμεσα σε μια επανάσταση και μια βολική τακτοποίηση εντός πλαισίου. Ανάμεσα στη νοσταλγία και την προσδοκία. Αναζήτησε τον κομμουνισμό σε μια εποχή που ο κομμουνισμός των επίσημων κομμάτων αναζητούσε μια μέση λύση, να κουτσοπορευτεί!

Πως να ισορροπήσει σε έναν τέτοιο αιώνα το τάνκερ, όπως χαρακτήρισε κάποτε τον εαυτό του ο Μίκης  (νοιώθω σαν τάνκερ στην λίμνη των Ιωαννίνων), που μετέφερε τους τόνους της μουσικής και της προσδοκίας;

Ο Μίκης, όπως είπε κάποτε γι’ αυτόν ο Γιάννης Ρίτσος, ήταν σε όλα του μεγάλος, και στα καλά και στα κακά, και στα σωστά και στα λάθη. Γι’ αυτό μεγέθυνε και τον καιρό του και τους ανθρώπους του καιρού του. Η προηγούμενη γενιά και η γενιά μας, αισθάνθηκε αυτό το ιερό άγγιγμα της μεγάλης δημιουργίας, στην οποία η θέση του Μίκη ήταν ξεχωριστή. Μας αναβάθμισε σε μια διεκδίκηση αδιάκοπη, δίκοπη και αιχμηρή. Αυτό μένει ως ιερή μνήμη και γνώση. Ιερή, όχι απαραβίαστη, καθώς χρειάζεται να την βεβηλώνουμε αδιάκοπα, προκειμένου να αποχτά νόημα σε κάθε εποχή.  

Ό,τι μέγεθος απέκτησαν οι γενιές που ακολούθησαν έχει το μερίδιο της μεγάλης συμβολής του. Ακόμη και την ικανότητα να μπορούμε να τον κρίνουμε. Μας ανέβασε ψηλά ώστε να μπορούμε να βλέπουμε τον κόσμο στα μεγέθη του, και να μπορούμε να διακρίνουμε και να κρίνουμε, ακόμα και τον ίδιο. Του χρωστάμε τα δίκια μας και τα λάθη μας.

Η συμβολική τελευταία του κίνηση, να γράψει γράμμα στο γραμματέα της Κ.Ε. του ΚΚΕ, δηλώνοντας την επιστροφή του στην κομμουνιστική του μήτρα, είναι μια τελευταία πράξη απόδοσης του ιστορικού ισολογισμού του.  

Γι’ αυτό και δίκαια μπορούμε να θεωρήσουμε, πως ο 20^ος αιώνας έληξε με μια συμβολική αναχώρηση, μόλις χθες.

Τώρα ανοίγεται η  νέα εποχή, που αναζητεί να βρει τα δικά της μεγέθη, που βουλιάζει και αναδύεται σε τάρταρα και σε άστρα, αλλά με πλημμελείς χάρτες. Η έκλειψη των άστρων ίσως θέλει να μας πει και κυρίως στις γενιές που ακολουθούν, πως χρειάζεται να αναζητήσουν και να βρουν τους δικούς τους τρόπους πορείας, τα άστρα και τα μεγέθη τους.

«Διορθώνοντας τα λάθη, σβήνοντας τα ψέματα, ονοματίζοντας σωστά, χωρίς ρομαντισμούς, τα παιδιά…» όπως λέει στην μελοποιημένη από τον Μίκη Κατάσταση Πολιορκίας η Μαρίνα (Ρένα Χατζηδάκη).

Ας πάρουμε την ευκαιρία να σκεφτούμε πως χρειάζεται να στεκόμαστε απέναντι στα μεγάλα και αντιφατικά φαινόμενα της εποχής και του κόσμου μας. Όχι μέσα, σα να βουλιάζουμε, όχι έξω σαν να απέχουμε, όχι κριτές σαν να ξέρουμε, όχι άκριτοι σαν μη μας νοιάζει. Όχι αφοριστικοί σαν ιεροκήρυκες, ούτε υποτελείς σαν ακόλουθοι. Έτοιμοι να κατανοήσουμε τα φαινόμενα και τις αντιφάσεις τους, στην κάθε περίοδο και στον κάθε άνθρωπο. Μόνο έτσι μπορούμε να γίνουμε κοινωνοί της μεγάλης δημιουργίας –να μας δοθεί ετούτη η χάρη!

Δεν μπορώ να ξεχάσω κάποια στιγμή, που ο Μίκης  στράφηκε και είπε: «ρε, τι μάνα σου μη την πετροβολάς…».

Διεκδίκησε να είναι η μάνα μας, πολλές φορές μας φέρθηκε σα μητριά μας, αλλά δεν μπορούμε να πούμε πως δεν μας αγάπησε.

πηγη: kommon.gr

Η Διοίκηση της ΠΕΝΕΝ, μετά από ουσιαστικό έλεγχο στα γκαράζ των Ε/Γ - Ο/Γ πλοίων, διαπιστώνει μια σειρά σοβαρά προβλήματα τα οποία αφορούν την ίδια την ασφάλεια των πλοίων αυτών και τους κινδύνους στην περίπτωση ατυχήματος, θέτει υπόψη όλων των αρμόδιων αρχών και υπηρεσιών τα σχετικά προβλήματα και απαιτεί την άμεση αντιμετώπισή τους.

Ολοένα και πιο προκλητική γίνεται τα τελευταία χρόνια η στάση των εφοπλιστικών εταιριών καταστρατηγώντας και απαξιώνοντας κάθε προσπάθεια προηγούμενων ετών για βελτίωση της ασφάλειας και των συνθηκών εργασίας στη θάλασσα, ποταμός οι παραβάσεις και οι παραβιάσεις κανονισμών και νόμων, του τρόπου που διέπουν την ορθή λειτουργία των πλοίων και περιλαμβάνουν την διαδικασία φορτώσεως στοιβασίας και έχμασης των οχημάτων, ανοχή της επιθεώρησης εμπορικών πλοίων, η αδιαφορία των λιμενικών αρχών και η παντελής έλλειψη ελέγχων συνιστούν ένα εγκληματικό τρίπτυχο δημιουργώντας τις καταλληλότερες προϋποθέσεις ανά πάσα στιγμή να συμβεί ένα τραγικό δυστύχημα.

Η δίψα για ακόμα μεγαλύτερα κέρδη από τους εφοπλιστές, με την απληστία που τους διακρίνει και δίχως ίχνος σεβασμού της ανθρώπινης αξιοπρέπειας και ακόμα και της ίδιας της ανθρώπινης ζωής, πιέζει συνεχώς τα πληρώματα να βρίσκουν τρόπους να εξοικονομούν όσο το δυνατό περισσότερο χώρο στα γκαράζ με σκοπό την αύξηση της χωρητικότητας, μια αύξηση που θα μπορούσε οποιαδήποτε στιγμή να αποβεί μοιραία αφού για να επιτευχθεί παραβιάζεται το cargoplanμε αποτέλεσμα να μην είναι εφικτή η πρόσβαση σε χώρους ζωτικής σημασίας όπως (χειριστήρια firedamper, μανικοθέσια, επιστόμια fireline, εξόδοι κινδύνου), κ.τ.λ

Δεν είναι λίγες οι φορές εκείνες που λόγο του απροσπέλαστου των χώρων βλέπουμε επιβάτες να περπατούν πάνω στα καπό των αυτοκινήτων η ακόμα να βγαίνουν από τα παράθυρα επειδή ο χρόνος φόρτωσης είναι ελάχιστος και δεν πρόλαβαν να κατέβουν, εικόνες με οχήματα να είναι στοιβαγμένα διαγώνια ή εγκάρσια είναι κάτι το οποίο συμβαίνει σχεδόν καθημερινά κλείνοντας τους διαδρόμους ασφαλείας και καθιστώντας αδύνατη την έχμαση με την επισφαλή εκτέλεση του πλου να είναι δεδομένη.

Σε όλο αυτό το πανδαιμόνιο που επικρατεί έρχεται να προστεθεί και η τεράστια πίεση που ασκείται από τους εκάστοτε ναυτιλιακούς πράκτορες οι οποίοι με ύφος χιλίων καρδιναλίων σουλατσάρουν μέσα στα γκαράζ των πλοίων υποδεικνύοντας στα πληρώματα μερικά εκατοστά που έμειναν σε κάποιες γωνίες και χάθηκε ίσως μια θέση που θα μπορούσε να χωρέσει ένα μοτοποδήλατο.

Μια κατάσταση απαράδεκτη και εγκληματική που διαιωνίζεται, με μικρές παύσεις όταν συμβαίνει κάποιο ατύχημα. Τραγικά παραδείγματα είχαμε τα τελευταία χρόνια με πυρκαγιές που στοίχησαν ανθρώπινες ζωές και τα πορίσματα να δείχνουν πως βασικοί παράγοντες εκτός των δυσλειτουργιών των πυροσβεστικών και σωστικών μέσων, λόγω κακής συντήρησης, ήταν και η μη εφικτή προσέλευση του πληρώματος στους χώρους επειδή δεν είχε τηρηθεί το πλάνο φόρτωσης.

Ο μοναδικός λόγος που σε πολλές περιπτώσεις προλαμβάνεται το κακό είναι το υψηλό αίσθημα ευθύνης, ο επαγγελματισμός και το φιλότιμο του Έλληνα Ναυτεργάτη που γνωρίζοντας ότι στις πλάτες του σηκώνει το βάρος της προστασίας ζωών και περιουσιών εργάζεται χωρίς να αμείβεται ατέλειωτες ώρες, την ώρα που κάποιοι άλλοι πλέουν ξέγνοιαστοι σε πελάγη ατέλειωτης κερδοφορίας, μιας κερδοφορίας που συνεχώς αυξάνεται αφού αυξάνεται και η ασύδοτη δραστηριότητα των εφοπλιστών στηριζόμενη απόλυτα από την πλήρη αδιαφορία των αρχών που αγρόν αγοράζουν και καρκινοβατούν κοιμώμενοι τον ύπνο του δικαίου.

Το Δ.Σ της ΠΕΝΕΝ

Το ανωτέρω έγγραφο στάλθηκε:

Υπουργό Ε.Ν

Αρχηγό Λ.Σ

Α Υπαρχηγό - Β Υπαρχηγό

Κλαδάρχη Ναυτιλιακής Πολιτικής

1η Περιφερειακή Διοίκηση

Επιθεώρηση Εμπορικών Πλοίων

ΔΝΕΡ

Κ.Λ.Πειραιά

ΣΕΕΝ

Περιφερειάρχη Αττικής

Πολιτικά Κόμματα

ΠΝΟ - Ναυτεργατικά Σωματεία - Οργανώσεις Συνταξιούχων

Ημερήσιο Τύπο και λοιπά ΜΜΕ

Μεγάλες ευρωπαϊκές τράπεζες εγγράφουν σε φορολογικούς παραδείσους ποσό περίπου 20 δισ. ευρώ, που ισοδυναμεί με το 14% των συνολικών κερδών τους, με το ποσοστό αυτό να παραμένει σταθερό μεταξύ του 2014-2020, ενώ μετά την κρίση το 2008 περισσότερα από 1,5 τρισεκατομμύρια ευρώ φορολογουμένων έχουν διατεθεί για τη διάσωση τραπεζών.

Τα στοιχεία προκύπτουν από έκθεση του φορολογικού παρατηρητηρίου της Ε.Ε. για 36 συστημικές τράπεζες που πρέπει να δημοσιοποιούν στοιχεία των δραστηριοτήτων τους ανά χώρα, καθώς από το 2015 υποχρεώνονται να το κάνουν.

Συνολικά το 25% των κερδών των συγκεκριμένων εγγράφηκε σε δικαιοδοσίες με φορολογικό συντελεστή χαμηλότερο του 15%. Η έκθεση τονίζει πως ιδρύματα όπως οι Barclays, HSBC και NatWest απολαμβάνουν τη χρήση ιδιαίτερα χαμηλού φορολογικού συντελεστή στα κέρδη τους, ύψους 14%.

Εκπρόσωπος της HSBC, που αντιπροσωπεύει το 10% του κύκλου εργασιών στις τράπεζες που μελετήθηκαν, υποστήριξε πως η τράπεζα «δεν χρησιμοποίησε στρατηγικές φοροαποφυγής, συμπεριλαμβανομένων εκείνων που σχεδιάστηκαν για να εκτρέψουν τεχνητά τα κέρδη σε δικαιοδοσίες χαμηλού φόρου».

Εκπρόσωπος της Barclays ανέφερε ότι η τράπεζα ήταν η πέμπτη μεγαλύτερη φορολογούμενη του Ηνωμένου Βασιλείου και πλήρωνε τους φόρους που της αναλογούσαν. Το NatWest δεν απάντησε σε αίτημα για σχόλιο.

Σύμφωνα με την ανάλυση, τα κέρδη που καταγράφονται από τράπεζες σε υπεράκτιες οντότητες είναι ασυνήθιστα υψηλά. Περίπου 238.000 ευρώ κέρδος ανά εργαζόμενο καταχωρούν οι τράπεζες σε φορολογικούς παραδείσους, σε αντίθεση με 65.000 ευρώ σε χώρες που δεν αποτελούν «καταφύγιο».

Μάλιστα, οκτώ τράπεζες έχουν αυξήσει και το ποσοστό των κερδών σε φορολογικούς παραδείσους: Monte dei Paschi di Siena (αύξηση 19,4%), Intesa Sanpaolo (αύξηση 12,2%), HSBC (αύξηση 7,9%), Barclays (αύξηση 4,3 %), Nordea (αύξηση 2,1%), BBVA, (αύξηση 1%), Banco Santander (αύξηση 0,8%) και Rabobank (αύξηση 0,7%).  

Σύμφωνα με την έκθεση, αν οι χώρες στις οποίες εδρεύουν οι τράπεζες συνέλεγαν τη διαφορά μεταξύ του φορολογικού συντελεστή που πληρώνουν οι τράπεζες στους φορολογικούς παραδείσους με τους οποίους συνεργάζονται και του 15%, τα επιπλέον φορολογικά έσοδα ετησίως θα ήταν 3-5 δισ. ευρώ. Αν ο ελάχιστος συντελεστής ήταν 25%, τα επιπλέον έσοδα θα ήταν 10-13 δισ. ευρώ.

Η έρευνα του ανεξάρτητου ερευνητικού οργανισμού υποδηλώνει επίσης ότι το γερμανικό κρατικό ταμείο θα ήταν ο μεγαλύτερος δικαιούχος εάν επιβαλλόταν παγκόσμιος ελάχιστος φορολογικός συντελεστής στις ευρωπαϊκές τράπεζες, λόγω και του μεγέθους των τραπεζών που εδρεύουν στο έδαφος της Γερμανίας. 

Το παρατηρητήριο κατονομάζει 17 χώρες και εδάφη ως τους φορολογικούς παραδείσους των συγκεκριμένων τραπεζών: Μπαχάμες, Βερμούδες, Βρετανικές Παρθένοι Νήσοι, Νήσοι Κέιμαν, Γκέρνσεϊ, Γιβραλτάρ, Χονγκ Κονγκ, Ιρλανδία, Νήσος Μαν, Τζέρσεϋ, Κουβέιτ, Λουξεμβούργο, Μακάο, Μάλτα , Μαυρίκιος, Παναμάς και Κατάρ.

Με πληροφορίες από The Guardian

ΠΗΓΗ: efsyn.gr