Η απεργία ήταν είναι ένα ισχυρό εργαλείο (όπλο) στα χέρια των εργαζομένων με σκοπό με τον οργανωμένο αγώνα τους να επιβάλουν καλύτερες συνθήκες εργασίας και αμοιβής και συνολικά να αναβαθμίσουν τα εργασιακά τους δικαιώματα.

Οι κορυφαίες οργανώσεις ΓΣΕΕ – ΑΔΕΔΥ – ΠΝΟ, με την γραμμή που πορεύονται όλα τα τελευταία χρόνια και με την συμπόρευσή τους με τα εργοδοτικά και εφοπλιστικά συμφέροντα, κάνουν το παν να την εκφυλίσουν και να την υπονομεύσουν στην συνείδηση των εργαζομένων.

Την πολιτική της συναίνεσης, του κοινωνικού εταιρισμού, του συμβιβασμού και της υποταγής τους προσπαθούν να την επενδύσουν ότι δήθεν το όπλο της απεργίας είναι ξεπερασμένο ή ότι οι εργαζόμενοι δεν ακολουθούν…

Με τον τρόπο αυτό προσπαθούν τις δικές τους ευθύνες να τις μετατοπίσουν στις πλάτες των εργαζομένων που από την γραμμή τους έχουν χάσει την εμπιστοσύνη τους στις χρεοκοπημένες ηγεσίες αυτών των οργανώσεων.

Στην δική μας περίπτωση στην 48ωρη απεργία της ΠΝΟ, και χωρίς να υπάρχει κάποια πρόταση από την πλευρά των Ακτοπλόων εφοπλιστών, η πλειοψηφία της ΠΝΟ αποφάσισε να βάλει τέλος σε μια επιτυχημένη απεργία, και όπως λέει έκανε και χάρη στους εφοπλιστές για να σκεφθούν να κάνουν νέα πρόταση (εδώ γελάμε) χωρίς φυσικά αυτό να γίνει εφικτό.

Η απάντησή τους ήταν ένα κατηγορηματικό όχι σε όλα τα αιτήματα!

Η διακοπή της απεργίας προκάλεσε αγανάκτηση, οργή, και αυτό γιατί; Γιατί οι Ναυτεργάτες δεν έχουν μάθει να το βάζουν στα πόδια, γιατί οι Ναυτεργάτες εδώ και πολλά χρόνια έχουν μάθει στα δύσκολα και να διεκδικούν. Γιατί οι Ναυτεργάτες έχουν μάθει να συμπορεύονται με την ΠΕΝΕΝ και το αντίστοιχο γιατί οι Ναυτεργάτες έχουν μάθει από την ΠΕΝΕΝ να διεκδικούν και να χτυπούν το χέρι στο τραπέζι σε ότι έχει να κάνει με τα δικαιώματά τους, σε αντίθεση με την πλειοψηφία της ΠΝΟ που κάνει πλάτες στους εφοπλιστές και εκείνοι από την πλευρά τους τρολάρουν για γελοίες αυξήσεις.

Απεργούμε στις 10-11 Δεκέμβρη λοιπόν γιατί τίποτα δεν άλλαξε στην ΣΣΕ, γιατί τίποτα δεν άλλαξε στα εργασιακά, για καλύτερες συνθήκες, απεργούμε γιατί τίποτα δεν άλλαξε στα προβλήματα της κοινωνικής ασφάλισης, απεργούμε γιατί εξευτέλισαν τους συνταξιούχους του ΝΑΤ με μειώσεις συντάξεων, απεργούμε γιατί συνεχίζουν οι ίδιες αντιλαϊκές πολιτικές που χρόνια τώρα οδηγούν στην εξαθλίωση τους έλληνες εργαζόμενους, απεργούμε γιατί με ή χωρίς «διαπραγματεύσεις» έχουν εξευτελίσει τους εργαζόμενους, απεργούμε γιατί η πολιτική τους έχει το όνομα της φτωχοποίησης των ελλήνων Ναυτεργατών, της αύξησης της ανεργίας, της εξαθλίωσης, της μετανάστευσης και του σφαγιασμού κάθε κοινωνικού και εργασιακού δικαιώματος.

Βιτουλαδίτης Χρήστος

Γ.Γ της ΠΕΝΕΝ

Γιάννης Τόλιος, διδάκτωρ Οικονομικών
Εισαγωγή.

Ο Προϋπολογισμού 2022, δεν φέρνει απολύτως κανένα ελπιδοφόρο μήνυμα αλλαγής των κατευθύνσεων της ασκούμενης οικονομικής πολιτικής. Διαιωνίζει τις ανισότητες και θα διευρύνει τη λαϊκή δυσαρέσκεια. Για τον κόσμο της μισθωτής εργασίας και τα ευρύτερα λαϊκά στρώματα, προβλέπονται μέτρα και ρυθμίσεις που εντείνουν την άνιση διανομή και αναδιανομή εισοδήματος, ενώ ενισχύονται ποικιλοτρόπως τα κέρδη κυρίως των μεγάλων επιχειρήσεων και πολυεθνικών ομίλων. Ιδιαίτερα ανάλγητες είναι οι περικοπές κοινωνικών δαπανών (υγείας, παιδείας, πρόνοιας, πολιτισμού κλπ), ενώ αυξάνονται οι επιχορηγήσεις προς ιδιώτες («εθνικούς» και ξένους επενδυτές), παράλληλα με συνέχιση της ιδιωτικοποίησης κερδοφόρων τομέων της δημόσιας περιουσίας.
1.Φορολογικά έσοδα και «φορολογικά υποζύγια»
Σύμφωνα με την Εισηγητική Έκθεση του Προϋπολογισμού 2022, τα συνολικά έσοδα προβλέπεται να ανέλθουν 55,4 δις € (σε σχέση με 50,9 δις/2021 και 47,5 δις/2020), ενώ οι συνολικές δαπάνες θα φθάσουν 65,6 δις (σε σχέση με 70,8 δις/2021 και 68,7 δις/2020). Κύρια πηγή εσόδων τα έσοδα από φόρους (από 46,6 δις/2021 σε 50,1 δις/2022) και κυρίως από έμμεσους (από 26,2 δις σε 28,5 δις, κυρίως ΦΠΑ, ειδικούς φόρους κατανάλωσης, κά). Επίσης σημαντική προβλέπεται η αύξηση των φόρων εισοδήματος (από 14,1 δις σε 15,4 δις) κυρίως φυσικών προσώπων (από 9,7 δις σε 10,4 δις), που στη μεγάλη τους πλειοψηφία προέρχονται από μισθωτούς και συνταξιούχους. Από την άλλη οι φόροι νομικών προσώπων (κυρίως ΑΕ και ΕΠΕ), θα αυξηθούν πολύ λιγότερο (από 3,2 δις σε 3,8 δις). Είναι χαρακτηριστικό ότι σε ποσοστό του ΑΕΠ, οι φόροι νομικών προσώπων από 2,5% του ΑΕΠ το 2019, θα περιοριστούν στο 2% (4,5 δις/2019 με ΑΕΠ 183,5 δις, ενώ το 2022 φόροι ΝΠ 3,8 δις με προβλεπόμενο ΑΕΠ 187,3 δις).
Τα σκανδαλώδη φορολογικά προνόμια (εφοπλιστών, τραπεζιτών, κά), η παροχή φορολογικών κινήτρων σε μεγάλους κεφαλαιούχους που αποτελούν τη «νόμιμη» φοροαποφυγή, διατηρούνται, ενώ παραμένει ανέγγιχτη η παράνομη φοροδιαφυγή που γίνεται μέσω ‘off-shore’ εταιριών σε «φορολογικούς παραδείσους» από εγχώριους και ξένους κεφαλαιούχους (πολυεθνικές) που δρουν στην Ελλάδα και δηλώνουν τυπικά ως έδρα της μητρικής εταιρίας τη χώρα-«φορολογικό παράδεισο». Μια εικόνα της ασύλληπτης φοροδιαφυγής δίνουν οι αποκαλύψεις των «Pandora Papers» του διεθνούς δικτύου ερευνητών δημοσιογράφων (ICIJ). Το ύψος του αφορολόγητου πλούτου που κρύβεται σε αυτούς τους ‘παραδείσους’ ήταν το 2020 πάνω από 11,3 τρις δολ., ενώ το ύψος της φοροδιαφυγής τα 427 δις δολ. Ανάμεσα στους εκλεκτούς της διεθνούς ολιγαρχίας και 283 έλληνες!!
2.Δημόσιες δαπάνες με συρρίκνωση «κοινωνικών»
Η νεοφιλελεύθερη πολιτική συρρίκνωσης των κοινωνικών δαπανών εκδηλώνεται ιδιαίτερα έντονα στον τομέα της υγείας. Σε συνθήκες πανδημίας, αντί για ουσιαστική ενίσχυση του ΕΣΥ έχουμε τάσεις συρρίκνωσης δαπανών σύμφωνα με τη «λογική» του υπουργού Επικρατείας Ά.Σκέρτσου, ότι «δεν υπάρχει λόγος να δημιουργήσουμε ένα πολυτελές σύστημα υγείας».! Σύμφωνα με την Εισηγητική Έκθεση του Προϋπολογισμού οι κεφαλαιακές μεταβιβάσεις από το κράτος προς Νοσοκομεία & ΠΦΥ, από 1.741 εκατ. το 2021, περιορίζονται σε 1.462 εκατ. το 2022, ενώ από τον ΕΟΠΥΥ παραμένουν στα ίδια επίπεδα (902 εκατ. €). Ειδικότερα οι αμοιβές σε εργαζόμενους από 751 εκατ. μειώνονται σε 690 εκατ.
Παράλληλα οι μεταβιβάσεις από τον τακτικό προϋπολογισμό στους οργανισμούς κοινωνικής ασφάλισης (ΟΚΑ), από 21,5 δις/2021, μειώνονται σε 20,4 δις/2022. Ειδικότερα οι δαπάνες παροχής επιδόματος ανεργίας από τον ΟΑΕΔ από 654 εκατ./2021, μειώνονται σε 505 εκατ./2022, οι παροχές υγείας ΕΟΠΥΥ από 504 εκατ., σε 436 εκατ., και οι παροχές προνοιακού χαρακτήρα από 3.778 εκατ./2021, σε 3.595 εκατ./2022. Όσο για τις δαπάνες μισθοδοσίας προσωπικού στις δημόσιες υπηρεσίες, προβλέπεται οριακή αύξηση 1% (από 13,5 δις/2021 σε 13,6 δις/2022), τη στιγμή που ο πραγματικός τιμάριθμος τρέχει κατά μέσο όρο 3% και σε βασικά είδη (τρόφιμα, καύσιμα κά) είναι πολλαπλάσιος. Τέλος μειωμένες προβλέπονται και οι επιχορηγήσεις από τον τακτικό προϋπολογισμό, στους ΟΤΑ α’ και β’ βαθμού (από 2,9 δις, σε 2,8 δις), ενώ οι δημοτικοί φόροι και τέλη θα αυξηθούν, από 501 εκατ., σε 552 εκατ. €.
3.Η ανάπτυξη παραμένει ….ζητούμενο !
Στο νέο προϋπολογισμό γίνεται μεγάλος θόρυβος «περί ανάπτυξης» στηρίζοντας τις ελπίδες στα κονδύλια του λεγόμενου ‘Ταμείου Ανάκαμψης’ της ΕΕ. Ωστόσο η πορεία του ΑΕΠ από το 2019 και οι προβλέψεις του 2022, δείχνουν διάψευση των κυβερνητικών προσδοκιών. Η μεγάλη μείωση του ΑΕΠ (-7,1%) το 2020, αναπληρώθηκε ‘εν μέρει’ από την αύξηση του κατά το 2021, αλλά είναι αμφίβολο αν το 2022, ξεπεράσει σε πραγματικές τιμές το επίπεδο του 2019. Γιαυτό με οικονομικοτεχνικούς όρους μπορούμε να μιλάμε απλώς για ‘ανάκαμψη’ και όχι ανάπτυξη. Ειδικότερα οι δαπάνες δημοσίων επενδύσεων παραμένουν ουσιαστικά στάσιμες (από 10,6 δις το 2020, σε 8,9 δις το 2021, ενώ το 2022 προβλέπονται 10,9 δις, συμπεριλαμβανομένων και των 3,2 δις του Ταμείου Ανάκαμψης. Η βασική παράμετρος της ανάπτυξης, η ιδιωτική και δημόσια κατανάλωση, προβλέπεται το 2022 να αυξηθεί σε χαμηλότερο βαθμό σε σχέση με το 2021 (ιδιωτική, από 3,3% σε 3% και η δημόσια, από 4,1% σε -2,8%). Παράλληλα προβλέπεται σχετική μείωση του ρυθμού αύξησης των εξαγωγών σε σχέση με το 2021, ενώ η κατανάλωση των λαϊκών νοικοκυριών, με την οριακή αύξηση 1% του κατώτατου μισθού, δεν μπορεί να δώσει ώθηση στη ζήτηση και παραπέρα δυναμική στην αύξηση του ΑΕΠ.
Η λογική του φθηνού εργατικού κόστους, ως μοχλού ανάπτυξης και μείωσης της ανεργίας, διαψεύδεται τόσο πρακτικά, όσο και θεωρητικά. Αξίζει να αναφέρουμε ότι ένας από τους τρεις ερευνητές που πήραν φέτος το βραβείο Νόμπελ Οικονομίας (Ντέιβιτ Καρν), απέδειξε στις έρευνες του ότι η αύξηση του κατώτατου μισθού δεν οδηγεί απαραίτητα σε αύξηση της ανεργίας. Στην Ελλάδα η ανεργία παραμένει σε υψηλά επίπεδα (15,9%) και η μείωση του κατώτατου μισθού το 2012 κατά 22% (από 751 σε 586 €) όχι μόνο δεν έφερε μείωση της ανεργίας, αλλά αντίθετα λόγω κρίσης εκτοξεύτηκε πάνω από 20%. Ούτε επίσης εξασφάλισε υψηλούς ρυθμούς ανάπτυξης. Το μόνο που πέτυχε ήταν η προστασία της κερδοφορίας των μεγάλων κυρίως επιχειρήσεων (ο δείκτης κερδών των εταιριών ΑΕ & ΕΠΕ μετά την ανάκαμψη τους από το 2016 είχαν το 2020 μια υποχώρηση λόγω lock-down και επανήλθε το 2021 στο επίπεδο του 2018). Όλα τα παραπάνω, και σε σύνδεση πάντα με τις αβεβαιότητες εξέλιξης της πανδημίας, δείχνουν ότι το 2022, εφ’ όσον δεν υπάρξουν ισχυρές λαϊκές αντιστάσεις, θα είναι μια ακόμα δύσκολη χρονιά για τους μισθωτούς, συνταξιούχους και τα ευρύτερα λαϊκά στρώματα.
4.Δημόσιο χρέος και δημοσιονομική πειθαρχία
Ο νέος προϋπολογισμός δεν εξισορροπεί τα έσοδα με τις δαπάνες. Έτσι προβλέπεται έλλειμμα -4,6 δις (ή -2,5% του ΑΕΠ), σε σχέση με έλλειμμα -14,3 δις/2021 (ή -8,1% του ΑΕΠ) και -15,4/2020 (ή -9,4%), σε σχέση με πλεόνασμα 4,1 δις (ή 2,2% ΑΕΠ) το 2019. Η προσωρινή αναστολή του «Συμφώνου Σταθερότητας» σε όλες τις χώρες της Ευρωζώνης, έδωσε στην Ελλάδα μια προσωρινή ανάσα από τη θηλιά του δημόσιου χρέους. Όμως η σχεδιαζόμενη επαναφορά του σε ισχύ από το 2022, θα φέρει και πάλι την ανάγκη πρωτογενών πλεονασμάτων, με αναπόφευκτη συνέπεια την εφαρμογή νέων Μνημονιακών μέτρων λιτότητας. Από την άλλη οι δαπάνες για την εξυπηρέτηση του δημόσιου χρέους, απορροφούν κάθε χρόνο μεγάλα ποσά (το 2020 ανήλθαν 17,8 δις και το 2021 σε 18,1 δις), ενώ στο ίδιο περίπου ύψος υπολογίζεται να διαμορφωθούν το 2022.
Όσον αφορά το ύψος του δημόσιου χρέους, παραμένει δυσθεώρητο.! Ειδικότερα το χρέος της Γενικής Κυβέρνησης, από 331 δις το 2019, ανέβηκε σε 341 δις/2020, σε 350 δις/2021 και προβλέπεται 355 δις/2022, ενώ σε ποσοστό του ΑΕΠ από 187,7%/2019, σε 208,3%/2020 και σε 197,1%/2021, ενώ το 2022 θα ανέλθει σε 189,6% του ΑΕΠ. Κατά συνέπεια η ανάγκη απομείωσης του μεγαλύτερου μέρους του χρέους παραμένει ζωτική ανάγκη, για την επιβίωση του ελληνικού λαού και ιδιαίτερα της νέας γενιάς. Όσο για τις ιδιωτικοποιήσεις (ξεπούλημα κερδοφόρων τομέων της δημόσιας περιουσίας) συνεχίζεται, με τελευταία περίπτωση τη πώληση μεγάλου πακέτου μετοχών της ΔΕΗ και μετατροπή του δημοσίου σε μέτοχο μειοψηφίας. Οι εισπράξεις από τις ιδιωτικοποιήσεις τα τελευταία χρόνια προσέγγισαν τα 2 δις (1,210 εκατ./2019, 45 εκατ./2020, 638 εκατ./2021), ενώ το 2022 προβλέπονται 2,1 δις.
5.Εναλλακτική απάντηση
Ο νέος Προϋπολογισμός 2022, αποτελεί έναν από τους κυριότερους μοχλούς εφαρμογής της νεοφιλελεύθερης πολιτικής, παράλληλα με τους άλλους μοχλούς (νομισματικής, εισοδηματικής, αναπτυξιακής κλπ πολιτικής) οι οποίοι σε μεγάλο βαθμό καθορίζονται από τις γενικότερες κατευθύνσεις της πολιτικής της ευρωζώνης και της ΕΕ, ιδιαίτερα μάλιστα που η χώρα βρίσκεται υπό καθεστώς επιτήρησης. Κατά συνέπεια ριζική στροφή στην ασκούμενη οικονομική πολιτική, προϋποθέτει αλλαγή κυβέρνησης που θα εφαρμόσει οικονομική πολιτική με κριτήριο τις ανάγκες του ελληνικού λαού και συνολικά της χώρας. Ωστόσο οι κοινωνικές αντιστάσεις και οι αγωνιστικές διεκδικήσεις των εργαζόμενων, μπορούν να έχουν θετικό αποτέλεσμα και να βελτιώσουν τη θέσης τους, μέχρι την ουσιαστική αλλαγή του χαρακτήρα διακυβέρνησης.
Ειδικότερα σε σχέση με τον Προϋπολογισμό, το βασικό αίτημα παραμένει η δικαιότερη κατανομή φορολογικών βαρών, με μείωση της έμμεσης φορολογίας, καθώς της φορολογίας μισθωτών-συνταξιούχων. Την αύξηση των κοινωνικών δαπανών στους τομείς υγείας, παιδείας, πρόνοιας, πολιτισμού, περιβάλλοντος και υποδομών. Επίσης το δραστικό περιορισμό της φοροδιαφυγής και της φοροκλοπής, κατάργηση φορολογικών προνομίων, στήριξη προγραμμάτων ανάπτυξης και δημιουργία νέων θέσεων εργασίας. Πάνω από όλα χρειάζεται άμεση αποκατάσταση του κατώτατου μισθού στο ύψος των 751 € για τόνωση της ζήτησης, της παραγωγής, της απασχόλησης και μείωσης της ανεργίας. Οι επιτυχίες των τελευταίων αγωνιστικών κινητοποιήσεων των εργαζόμενων (εστίαση, ακτοπλοΐα, εκπαίδευση) δείχνουν ότι με ενωτικούς αγώνες και τη λαϊκή αλληλεγγύη, μπορεί να ανοίξει ο δρόμος για μια ελπιδοφόρα προοπτική του ελληνικό λαό και ιδιαίτερα της νέας γενιάς.

πηγη: laiki-enotita.gr

Οι μελλοντικές πανδημίες θα μπορούσαν να είναι ακόμη πιο θανατηφόρες από την COVID-19, επομένως τα διδάγματα που αντλήθηκαν από αυτήν την υγειονομική κρίση δεν πρέπει να χαθούν και ο κόσμος θα πρέπει να διασφαλίσει ότι είναι προετοιμασμένος για την επόμενη ιογενή επίθεση, δήλωσε μία από τους δημιουργούς του εμβολίου της Oxford-AstraZeneca.

Σύμφωνα με το Πανεπιστήμιο Τζονς Χόπκινς, ο νέος κορονοϊός έχει σκοτώσει 5,26 εκατομμύρια ανθρώπους σε όλο τον κόσμο, ενώ εξαφάνισε τρισεκατομμύρια δολάρια από την παγκόσμια οικονομία και ανέτρεψε τη ζωή δισεκατομμυρίων ανθρώπων.

«Η αλήθεια είναι ότι η επόμενη πανδημία θα μπορούσε να είναι χειρότερη. Θα μπορούσε να είναι πιο μεταδοτική, ή πιο θανατηφόρα ή και τα δύο», τόνισε η Σάρα Γκίλμπερτ σε διάλεξή της στην οποία αναφέρθηκε το BBC. «Δεν θα είναι η τελευταία φορά που ένας ιός απειλεί τις ζωές μας και τα μέσα διαβίωσής μας», σημείωσε.

Η Γκίλμπερτ, καθηγήτρια εμβολιολογίας στο Πανεπιστήμιο της Οξφόρδης, επεσήμανε ότι ο κόσμος πρέπει να βεβαιωθεί ότι είναι καλύτερα προετοιμασμένος για τον επόμενο ιό. «Η πρόοδος που έχουμε κάνει και η γνώση που έχουμε αποκτήσει, δεν πρέπει να χαθούν», είπε χαρακτηριστικά.

Οι προσπάθειες για τον τερματισμό της πανδημίας της COVID-19 έχουν υπάρξει άνισες και κατακερματισμένες και χαρακτηρίζονται από περιορισμένη πρόσβαση σε εμβόλια των φτωχών χωρών την ώρα που «υγιείς και πλούσιοι» στα ανεπτυγμένα κράτη λαμβάνουν ενισχυτικές δόσεις, λένε ειδικοί στον τομέα της υγείας.

Μια ομάδα εμπειρογνωμόνων υγείας που συστάθηκε από τον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας για να επανεξετάσει τον χειρισμό της πανδημίας SARS-CoV-2 ζήτησε μόνιμη χρηματοδότηση και μεγαλύτερη ικανότητα για τη διερεύνηση των πανδημιών μέσω μιας νέας συνθήκης. 

Σύμφωνα με μια πρόταση, ζητείται νέα χρηματοδότηση τουλάχιστον 10 δισεκατομμυρίων δολαρίων ετησίως, ώστε να «χτιστεί» ετοιμότητα για την επόμενη πανδημία.

Το πρώτα κρούσματα της COVID-19 εντοπίστηκαν στην Κίνα στα τέλη του 2019, ωστόσο τα εμβόλια κατά του νέου κορονοϊού αναπτύχθηκαν σε χρόνο ρεκόρ.

Η Γκίλμπερτ ανέφερε ότι η πρωτεΐνη ακίδας της παραλλαγής Omicron περιείχε μεταλλάξεις που είναι γνωστό ότι αυξάνουν τη μεταδοτικότητα του ιού.

«Υπάρχουν πρόσθετες αλλαγές που μπορεί να σημαίνουν ότι τα αντισώματα που προκαλούνται από τα εμβόλια ή από μόλυνση με άλλες παραλλαγές, μπορεί να είναι λιγότερο αποτελεσματικά στην πρόληψη της μόλυνσης με την Όμικρον», εκτίμησε η εμβολιολόγος και συμπλήρωσε: «Μέχρι να μάθουμε περισσότερα, θα πρέπει να είμαστε προσεκτικοί και να λάβουμε μέτρα για να επιβραδύνουμε την εξάπλωση αυτής της νέας παραλλαγής».

πηγη: efsyn.gr

Το στέλεχος Omicron του Covid-19, που εντοπίστηκε για πρώτη φορά στη Νότια Αφρική την περασμένη εβδομάδα, προκαλεί ήδη μεγάλα προβλήματα στις αλλαγές πληρωμάτων σε όλο τον κόσμο.

Οι ταξιδιωτικοί περιορισμοί έχουν ήδη επιβληθεί σε χώρες, οι οποίες είναι βασικοί κόμβοι, και οι οποίες ανησυχούν ότι αυτή η μετάλλαξη είναι πιο μεταδοτική από προηγούμενα στελέχη.

Η Σιγκαπούρη, ένας από τους σημαντικότερους κόμβους αλλαγής πληρωμάτων στον κόσμο, έχει απαγορεύσει την είσοδο στη χώρα πλοίων από την Αφρική, ενώ ένας άλλος σημαντικός κόμβος της Ασίας, το Χονγκ Κονγκ, έχει βάλει 44 χώρες σε λίστα υψηλού κινδύνου, δηλαδή πλοία που έχουν καταπλεύσει σε αυτές τις χώρες 21 ημέρες ή λιγότερες από την άφιξη στην κινεζική πόλη δεν θα επιτρέπεται να αλλάξουν πλήρωμα.

Η μετάλλαξη όμικρον ήρθε σε μία περίοδο στην οποία είχε εκτονωθεί σε κάποιο βαθμό το πρόβλημα με τις αλλαγές πληρωμάτων, και σύμφωνα με στοιχεία, όλο και λιγότεροι ναυτικοί ήταν εκείνοι οι οποίοι παρέμεναν στο πλοίο ενώ είχε λήξει η σύμβαση τους.

Έρχεται και πάλι στην επικαιρότητα το πόσο σημαντικό είναι οι ναυτικοί να θεωρηθούν από όλες τις χώρες ως key workers, και να μπορούν να μπαρκάρουν και να ξεμπαρκάρουν ομαλά, κυρίως όταν υπάρχει και κάποια επείγουσα κατάσταση υγείας.

Εκτός της απαγόρευσης αλλαγής πληρωμάτων του σημαντικού κόμβου του Κέιπ Τάουν, η καραντίνα που θα πρέπει να κάθονται οι ναυτικοί όταν μπαρκάρουν ή ξεμπαρκάρουν από αρκετές χώρες θα πρέπει να θεωρείται δεδομένη.

Η ελπίδα όλων είναι να βρεθεί μία λύση για τους ναυτικούς, γιατί κανείς δεν θέλει να ξανά ζήσει την ανθρωπιστική κρίση των προηγούμενων μηνών. Ας ελπίσουμε αυτή τη φορά να μην επαναληφθούν τα λάθη που έγιναν από την πλειοψηφία των χωρών, και ιδιαίτερα των ασιατικών.

πηγη: e-nautilia.gr