Ενα πραγματικό «ξεσάλωμα» από τράπεζες και funds βρίσκεται σε εξέλιξη το διάστημα αυτό σε βάρος της λαϊκής κατοικίας.

Την ώρα που οι εργαζόμενοι και ο λαός αδυνατούν, λόγω του καθηλωμένου εισοδήματος που τσακίζουν παραπέρα η ακρίβεια και η εκτόξευση της τιμής του ρεύματος και των υπόλοιπων λογαριασμών, να πληρώσουν τα πανωτόκια και τα ληστρικά χαράτσια που έχουν φορτώσει οι τράπεζες στα δάνειά τους, ακόμα και τους διακανονισμούς στους οποίους έχουν προχωρήσει το προηγούμενο διάστημα, τα «αρπακτικά» τραπεζών και funds προχωράνε σε χιλιάδες πλειστηριασμούς λαϊκών σπιτιών, βασισμένοι και στα όσα έχουν νομοθετήσει διαδοχικά οι κυβερνήσεις ΠΑΣΟΚ, ΝΔ και ΣΥΡΙΖΑ.

40 χιλιάδες σπίτια στο «σφυρί»...

Τα πιο πρόσφατα περιστατικά που ανέδειξαν οι κινητοποιήσεις του εργατικού - λαϊκού κινήματος:

-- Στις Συκιές Θεσσαλονίκης με τον πλειστηριασμό σπιτιού 54χρονου άνεργου που είχε πάρει δάνεια για να αντιμετωπίσει τα προβλήματα υγείας της 52χρονης συζύγου του και ζουν με μόνο εισόδημα τα 313 ευρώ του ΚΕΑ.

-- Στην Καλαμαριά, με οικογένεια που το σπίτι της βγαίνει σε πλειστηριασμό για χρέη 15.000 ευρώ προς το Δημόσιο, την ώρα μάλιστα που οι δύο γονείς περιμένουν έναν χρόνο να βγουν στη σύνταξη, χάνοντας το όποιο εισόδημα θα μπορούσαν να έχουν ώστε να ανταποκριθούν στον διακανονισμό που είχαν κάνει για τα χρέη τους.

-- Στη Λάρισα, όπου με παρέμβαση σωματείων και φορέων αναβλήθηκε για ένα δίμηνο ο πλειστηριασμός πρώτης κατοικίας εργαζόμενης, με δίμηνη σύμβαση (μετά από χρόνια ανεργίας) στον δήμο Λαρισαίων, η οποία είχε μπει εγγυήτρια σε δάνειο κι ενώ έχουν πληρωθεί πάνω από τα μισά του αρχικού δανείου.

-- Στου Ζωγράφου, όπου κάτω από την αποφασιστική παρέμβαση σωματείων και φορέων έγινε κατορθωτή η προσωρινή διακοπή της διαδικασίας ολοκλήρωσης της έξωσης χαμηλοσυνταξιούχου δημοσιογράφου για «χρέος» μόλις 15.000 ευρώ.

Είναι μόνο η «κορυφή του παγόβουνου», όπως επιβεβαιώνουν και τα στοιχεία που βλέπουν αυτές τις μέρες το φως της δημοσιότητας.

Αυτά δείχνουν πως:

Πάνω από 17.620 ακίνητα βγήκαν μόνο το πρώτο εξάμηνο του 2022 σε πλειστηριασμό, με τα 4.190 από αυτά μάλιστα, το 1/3 δηλαδή, να «ευδοκιμούν» και τα σπίτια να αλλάζουν χέρια.

Συνολικά, σύμφωνα με τους στόχους τραπεζών και λοιπών «κορακιών» μέσα στο 2022 προβλέπεται να γίνουν πάνω από 40 χιλιάδες πλειστηριασμοί, για να «ανακτήσουν» μάλιστα, όπως λέγεται, το «χαμένο έδαφος» της πανδημίας και των προσωρινών μέτρων για την αναστολή ορισμένων από αυτούς.

Στο μεταξύ, ενδεικτικό για το «πογκρόμ» σε βάρος των λαϊκών κατοικιών είναι και ότι σύμφωνα με τα στοιχεία στον οικονομικό Τύπο, οι τράπεζες και τα funds απορρίπτουν ακόμα και αυτές τις «λεόντειες» συμφωνίες που έχει νομοθετήσει η κυβέρνηση για κάποιες ρυθμίσεις οφειλών ή εξωδικαστικό συμβιβασμό, σε ποσοστό πάνω από 67%, δηλαδή στις 2 από τις 3 περιπτώσεις!

Ενώ ένα νέο «τσουνάμι» αναμένεται και από τον Σεπτέμβρη, οπότε και ξεκινούν ξανά οι πλειστηριασμοί για χρέη προς την εφορία, όπως και οι κατασχέσεις τραπεζικών λογαριασμών και περιουσιακών στοιχείων από την ΑΑΔΕ, «φουσκωμένων» και από το νέο κύμα των «νέων» χρεών.

Αλλωστε, ενδεικτικά της κατάστασης που βιώνουν τα λαϊκά νοικοκυριά σήμερα, αλλά και οι πολύ μικρές επιχειρήσεις, είναι τα στοιχεία που έδωσε στα μέσα του Ιούνη η Τράπεζα της Ελλάδας αναφορικά με τα «κόκκινα» δάνεια. Σύμφωνα με αυτά, λοιπόν, έχει ξεπεράσει τα 87,6 δισ. ευρώ η ονομαστική αξία των «κόκκινων» δανείων που διαχειρίζονται οι «Εταιρείες Διαχείρισης Απαιτήσεων από Δάνεια και Πιστώσεις» (ΕΔΑΔΠ), τα γνωστά «κοράκια», ενώ κατά το πρώτο τρίμηνο του έτους ο όγκος τους έχει αυξηθεί κατά 7,9 δισ. ευρώ σε σύγκριση μόλις με το τέλος του 2021, ως αποτέλεσμα φυσικά της παραπέρα λεηλασίας του λαϊκού εισοδήματος.

...«ευκαιρίες» για ομίλους και funds

Η νέα αυτή «επέλαση» σε βάρος της λαϊκής κατοικίας συνδέεται στενά και με τις «ευκαιρίες» που βλέπουν τα μεγάλα επενδυτικά κεφάλαια, που «αξιοποιούν» την εκτίναξη των τιμών πώλησης και ενοικίασης για νέα κέρδη, μαζί φυσικά με τα «μεγάλα πρότζεκτ» του κεφαλαίου που βρίσκονται σε εξέλιξη σε μια σειρά από περιοχές (π.χ. Ελληνικό, κέντρο Αθήνας για τουρισμό κ.ά.), κάνοντας είδος πολυτελείας την κατοικία για τα λαϊκά στρώματα.

Χαρακτηριστικά είναι π.χ. τα στοιχεία κτηματομεσιτικών εταιρειών που καταγράφουν:

-- Αυξήσεις στη μέση ζητούμενη τιμή πώλησης κατοικίας το δεύτερο τρίμηνο του 2022 σε σχέση με το αντίστοιχο διάστημα του προηγούμενου έτους στον Πειραιά (11,9%), στον δήμο Θεσσαλονίκης (11,7%), στον νομό Λάρισας (11,3%), στα νότια προάστια της Αθήνας (10,9%) και στο κέντρο (6,9%), στη Χαλκιδική (10,8%).

-- Όσον αφορά τη μέση ζητούμενη τιμή ενοικίασης κατοικίας, το ίδιο διάστημα τεράστιες αυξήσεις καταγράφηκαν μεταξύ άλλων στο υπόλοιπο Αττικής (16,2%), στα ανατολικά (14,3%), βόρεια (9,1%) και νότια προάστια της Αθήνας (5,9%), στον Πειραιά (11,1%) και στα προάστιά του (6,9%), στο υπόλοιπο του νομού Θεσσαλονίκης (14,7%).

-- Εκτίναξη του κόστους για τη φοιτητική στέγη, ακόμα και πάνω από 40%, π.χ. στο 43% των ζητούμενων ενοικίων στην Πάτρα και στο 25% στη Θεσσαλονίκη, στο 26% στην Αθήνα κ.ο.κ.

Ενώ χαρακτηριστικά είναι και όσα γράφονται στον οικονομικό Τύπο για τα «πακέτα» που ετοιμάζουν τα funds, με τα σπίτια όπου οι λαϊκές οικογένειες θα γίνουν από ιδιοκτήτες νοικάρηδες, εξασφαλίζοντας για τους μελλοντικούς «επενδυτές» ετήσια κέρδη της τάξης του 8%.

Όλα αυτά πριν ακόμα να φορτωθούν και τα «πράσινα» χαράτσια που προβλέπουν οι Οδηγίες της ΕΕ και φορτώνουν η κυβέρνηση, ο ΣΥΡΙΖΑ και οι λοιποί στη λαϊκή κατοικία, κάνοντας ακόμα πιο «βαρύ» το φορτίο στις πλάτες των λαϊκών νοικοκυριών και ανοίγοντας και νέους «δρόμους κερδοφορίας» στους επιχειρηματικούς ομίλους.

Ενώ και το «real estate» θεωρείται το διάστημα αυτό μια πιο «ασφαλής» επένδυση για μετόχους και μεγαλοεπιχειρηματίες σε συνθήκες υψηλού πληθωρισμού, επιταχύνοντας παραπέρα το ξεσπίτωμα «υπερχρεωμένων» λαϊκών νοικοκυριών.

«Ελκυστικοί» με τους νόμους ΝΔ - ΠΑΣΟΚ - ΣΥΡΙΖΑ

Δεν είναι να απορεί κανείς που μόλις πρόσφατα η Κομισιόν στις εκθέσεις της διαπίστωνε για την Ελλάδα πως «η διαδικασία των πλειστηριασμών γίνεται πιο ελκυστική για τους ιδιώτες - επενδυτές».

Θυμίζουμε εξάλλου πως σύμφωνα με τις «σαφείς» οδηγίες της ΕΕ το ζήτημα της «αντιμετώπισης» των «κόκκινων» δανείων - και συγκεκριμένα του ιδιωτικού φορέα που θα διαχειρίζεται την εκποίησή τους - βρίσκεται ανάμεσα στις βασικές δεσμεύσεις που έμειναν «πεσκέσι» για τη συνέχεια, μετά το υποτιθέμενο τέλος της «μεταμνημονιακής εποπτείας».

Ενώ μόλις τον περασμένο Μάρτη σε πολυνομοσχέδιό του, το υπουργείο Οικονομικών έσπευσε να σφίξει ακόμα περισσότερο τη θηλιά στα χρεωμένα ευάλωτα λαϊκά νοικοκυριά να μεταβιβάσουν μια ώρα γρηγορότερα τα σπίτια τους στον «Φορέα Απόκτησης και Επαναμίσθωσης Ακινήτων» που είχε δημιουργήσει η ΝΔ με τον νόμο για τον «νέο πτωχευτικό κώδικα».

Υπενθυμίζεται πως με τον νέο πτωχευτικό νόμο, η κυβέρνηση άνοιξε τον ασκό του Αιόλου με την επέκταση της πτώχευσης και σε φυσικά πρόσωπα, ενώ πέρασε την αθλιότητα που τη βάφτισε ως «δεύτερη ευκαιρία» για τους πιο ευάλωτους, να μεταβιβάζουν την κυριότητα του σπιτιού τους σε έναν Ιδιωτικό Φορέα Διαχείρισης, να γίνονται δηλαδή νοικάρηδες στο σπίτι τους, υπό τη μόνιμη απειλή έξωσης ακόμα και στην πρώτη χαμένη δόση, και μετά από 12 χρόνια, αν έχουν καταφέρει να πληρώνουν όλες τις δόσεις, να μπορούν να... ξαναγοράσουν το σπίτι απ' την αρχή.

Ολα αυτά βασισμένη στα «έργα και τις ημέρες» της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ, που το 2015 με πολυνομοσχέδιο του έβαλε ταφόπλακα στην αναστολή πλειστηριασμών για την πρώτη κατοικία και πετσόκοψε κι άλλο τους ανεπαρκέστατους περιορισμούς που προβλέπονταν από τον «νόμο Κατσέλη», ενώ στη συνέχεια νομοθέτησε τους ηλεκτρονικούς πλειστηριασμούς για την επιτάχυνσή τους, φτάνοντας στην αθλιότητα να μετατρέψει σε «ιδιώνυμο» αδίκημα τις κινητοποιήσεις ενάντια στην κλοπή της λαϊκής κατοικίας! Ενώ επί ημερών του πάλι από την 1/1/2018 το σύνολο των δανείων πρώτης κατοικίας «απελευθερώθηκε» πλήρως και σε ό,τι αφορά τη δυνατότητα πώλησης. Σε αυτό το πλαίσιο, παράλληλα με τις τράπεζες ανέλαβαν δουλειά και τα διάφορα «επενδυτικά funds».

Τα παραπάνω δείχνουν και την υποκρισία, όσο και το τι πραγματικά κρύβεται πίσω από τις διακηρύξεις της κυβέρνησης της ΝΔ, του ΣΥΡΙΖΑ και του ΠΑΣΟΚ, αλλά και δυνάμεων όπως το ΜέΡΑ25, για την ανάγκη μιας «νέας στεγαστικής πολιτικής».

Στην πραγματικότητα με μικρές παραλλαγές, το «κοινό σχέδιο» όλων τους προβλέπει το κράτος σε ρόλο «μεσίτη» για την αναβάθμιση και την εμπορική διαχείριση ανεκμετάλλευτων σπιτιών - την «αξιοποίηση» του «στεγαστικού αποθέματος» όπως λένε - προς όφελος μεγάλων κατασκευαστικών και τουριστικών ομίλων, στέλνοντας τον λογαριασμό ξανά στον λαό.

Αυτά, «πασπαλισμένα» με ορισμένα «μέτρα» για την περιβόητη «κοινωνική συνοχή», βασικά μέτρα ανακύκλωσης της φτώχειας και δημιουργίας νέων χρεών για τα λαϊκά νοικοκυριά, ιδιαίτερα για τους νέους, π.χ. με επιδοτήσεις για την αποπληρωμή των δόσεων, με τα γνωστά κριτήρια, στα όρια της εξαθλίωσης και για να εξασφαλίζεται η «εισπραξιμότητα» funds και τραπεζών, «επιδόματα στέγης» κ.ο.κ.

Τείχος προστασίας από τους πλειστηριασμούς

Γι' αυτό και όλοι μαζί έχουν απορρίψει επανειλημμένα τα αιτήματα του εργατικού - λαϊκού κινήματος που έχει φέρει και με τη μορφή της πρότασης νόμου το ΚΚΕ στη Βουλή για την πραγματική προστασία των λαϊκών σπιτιών από τους πλειστηριασμούς, μεταξύ άλλων με:

-- Απαγόρευση πλειστηριασμών πρώτης και δεύτερης κατοικίας

-- Άμεσο κούρεμα οφειλών για τα χρέη προς τις τράπεζες και το κράτος, διαγραφή τόκων και τοκοχρεολυσίων.

-- Επιδότηση ενοικίου για εργατικά και λαϊκά νοικοκυριά, τους φοιτητές και τις μικρές επιχειρήσεις, διεύρυνση των κριτηρίων ένταξης και αύξηση της επιδότησης.

-- Κατάργηση του ΕΝΦΙΑ για τα εργατικά και λαϊκά νοικοκυριά.

Αναδημοσίευση από τον Ριζοσπάστη

πηγη: 902.gr

Ένα ολόκληρο νησί εν μέσω του καλοκαιριού διαθέτει δύο ασθενοφόρα αλλά με …βάρδιες! Δηλαδή μόνο ένα μπορεί να εξυπηρετήσει επείγοντα..

να ολόκληρο νησί εν μέσω του καλοκαιριού διαθέτει δύο ασθενοφόρα αλλά με …βάρδιες! Δηλαδή μόνο ένα μπορεί να εξυπηρετήσει επείγοντα περιστατικά που συμβαίνουν την ίδια χρονική στιγμή! Την ώρα λοιπόν που τα κυβερνητικά στελέχη ισχυρίζονται προκλητικά ότι το σύστημα Υγείας είναι ενισχυμένο και «θωρακισμένο» οι εικόνες που έρχονται από την Ικαρία έρχονται να θυμίσουν την γύμνια του συστήματος σε βάρος της υγείας του λαού…  

Συγκεκριμένα, σύμφωνα με σχετική καταγγελία, μία γυναίκα στην Ικαρία μεταφέρθηκε στο κέντρο Υγείας της Ικαρίας «φορτωμένη» σε καρότσα αγροτικού και τυλιγμένη σε μία κουβέρτα γιατί το μοναδικό εφημερεύον ασθενοφόρο στο νησί εξυπηρετούσε άλλο περιστατικό.

«Καταγγέλλω περιστατικό που έλαβε χώρα εχτές το μεσημέρι στον Εύδηλο… γυναίκα έπεσε και χτύπησε στην αυλή του σπιτιού της.. κάτοικοι σπεύσαμε να την βοηθήσουμε κ εγώ προσωπικά πήρα τηλέφωνο για να έρθει στο σημείο ασθενοφόρο να την παραλάβει…με μεγάλη μου έκπληξη πληροφορήθηκα ότι το μοναδικό εφημερεύον ασθενοφόρο βρίσκεται στον Αγ. Κύρηκο και θα χρειαζόταν πάνω από μιάμιση ώρα να φτάσει καθώς είχε άλλον ασθενή… Πήρα στο κέντρο υγείας μήπως υπάρχει κάποιος άλλος τρόπος να βοηθήσουμε την γυναίκα και ίσως πάρουμε οδηγίες για το πώς θα μπορούσαμε να την μεταφέρουμε με ασφάλεια και χωρίς να δημιουργήσουμε περαιτέρω προβλήματα στην υγεία της, καθώς πονούσε και δεν μπορούσε να κουνηθεί…

Η απάντηση ήταν “αν κουνάει χέρια και πόδια να την βάλετε σ’ ένα αμάξι και να την φέρετε εδώ”.. προσπαθήσαμε ώρα να σκεφτούμε ποιος είναι ο καλύτερος τρόπος να μεταφερθεί… τελικά την βάλαμε μέσα σε μια κουβέρτα με ένα μαξιλάρι για το κεφάλι της κ στην συνέχεια την τοποθετήσαμε μέσα σε μια καρότσα αγροτικού οχήματος διότι η γυναίκα δεν μπορούσε να κάτσει κ έπρεπε να παραμείνει σε ξαπλωμένη στάση..

Εν έτει 2022 θεωρώ ότι οι συνθήκες είναι απαράδεκτες… δεν μπορώ να χωνέψω ότι ο μόνος τρόπος που μπορούσε να μεταφερθεί ο ασθενής ήταν πάνω σε μια καρότσα !!!

Το νησί διαθέτει δύο ασθενοφόρα οχήματα…για ποιόν λόγο εφημερεύει μόνο το ένα ;; Είναι δυνατόν να εξυπηρετεί ένα όχημα ολόκληρο το νησί..;;;

Ντροπή κ αίσχος..», αναφέρει η σχετική καταγγελία που αναρτήθηκε στο Facebook.

 πηγη: imerodromos.gr

του Γιώργου Παυλόπουλου

Ο τίτλος είναι λογικό να ξενίζει εκ πρώτης όψεως. Είναι δυνατό μια κυβέρνηση να διάκειται θετικά απέναντι στον πληθωρισμό; Πόσο μάλλον μια συντηρητικήκαι «νεοφιλελεύθερη» κυβέρνηση, που όπως γνωρίζουμε είχαν κάνει σημαία στο παρελθόντην καταπολέμηση του πληθωρισμού. Ενδεχομένως δε ορισμένοι να θεωρούν ότι η ΝΔ δεν μπορεί να κάνει πολλά πράγματα, αφενός γιατί ο πληθωρισμός είναι «εισαγόμενος»αφετέρου γιατί υπάρχουν μικρά περιθώρια εντός της ΕΕ και της ζώνης του ευρώ.

Ο τελευταίος συλλογισμός ισχύει αλλά έχει σχετική σημασία διότι η Ελλάδα τον τελευταίο χρόνο συστηματικά κινείται σε επίπεδα πληθωρισμούπάνω από τα μέσο όροτων χωρών του ευρώ(πχ Μάιος 2022: Ελλάς +10,7%, χώρες Ευρώ +8,1%)ενώ επιπλέον οι αποκλίσεις εντός ΕΕ έχουν εκτοξεύσει τις διαφορές πληθωρισμού άνω του 15%! Ας δούμε λοιπόν γιατί ενδεχομένως μια συντηρητική κυβέρνηση όπως της ΝΔ«αγαπάει» την ακρίβεια.

Όσοι έχουν κάποια ηλικία θα θυμούνται ότι την δεκαετία του ‘70 και του ‘80 μια βασική παράμετρος για την νεοσυντηρητική σχολή των Θάτσερ,Ρήγκαν και λοιπών συμπαθούντων ήταν η καταπολέμηση του πληθωρισμού. Όσοι δε παρακολουθούσαν τις διαμάχες στο οικονομικό πεδίο, ήταν γνωστή η αντιπαράθεση της νεοκλασικής σχολής με τους Κευνσιανούς, όπου αμφισβητήθηκε η άποψη των τελευταίων για την δυνατότητα παρέμβασης μέσω της δημοσιονομικής και νομισματικήςπολιτικής. Το πιο γνωστό παράδειγμα ήταν η αμφισβήτηση της λεγόμενης καμπύλης Philips, σύμφωνα με την οποία οι Κεϋνσανοί θεωρούσαν ότι μπορούν να αυξάνουν την απασχόληση και το ΑΕΠέναντι ενός υψηλότερου πληθωρισμού, ενώ οι νεοκλασικοί ισχυρίζονταν ότι αυτό ήταν μόνο παροδικό.

Στην ουσία αυτό που παιζόταν πίσω από το πρόταγμα των νεοκλασικών (των λεγόμενων και νεοφιλελεύθερων) τις δεκαετίες του ‘70 και ‘80, ήταν η χρησιμοποίηση της απειλής του πληθωρισμού σαν μέσο για την ευθεία επίθεση ενάντια στα δυνάμεις της εργασίας, στα συνδικάτα και στις κοινωνικές πολιτικές που είχε κατοχυρώσει η άνοδος του εργατικού και λαϊκού κινήματος τις προηγούμενες περιόδους. Η συνολική κίνηση του κεφαλαίου, οι κρίσεις που αντιμετωπίζει και το επίπεδο της ταξικής πάλης είναι αυτό που διαφοροποιεί την επιχειρηματολογία της αστικής τάξης και από το «τέρας του πληθωρισμού» της δεκαετίας του ’70, σήμερα βλέπουμε την υποβάθμιση της ανόδου των τιμών. Πριν 30 χρόνια ο κόσμος της Εργασίας μπορούσε πιο εύκολα να αναπροσαρμόζει το εισόδημα του στην άνοδο των τιμών, ενώ σήμερα ο πληθωρισμός που προκαλείται από την άνοδο των τιμών από τις επιχειρήσεις για να αυξήσουν τα κέρδη τους επιβαρύνει την Εργασία. Σήμερα είναι το Κεφάλαιο που επωφελείται κυρίως από τον πακτωλό δημόσιου χρήματος που κόβουν συνέχεια οι κυβερνήσεις, γι’ αυτό και βλέπουμε τους πάλαι ποτέ νεοσυντηρητικούς θιασώτες της σφικτής νομισματικής πολιτικής να συντάσσονται με επεκτατικές πολιτικές.Δηλαδή με απλά λόγια , και ερχόμενοι στα δικά μας, σήμερα ο πληθωρισμός βραχυπρόθεσμα εξυπηρετεί τους πλούσιους, γι’ αυτό αφετηριακά η κυβέρνηση της ΝΔ δεν κόπτεται για την μείωση του.

Ο δεύτερος λόγος που η κυβέρνηση δεν καίγεται για τον πληθωρισμό είναι το Δημόσιο Χρέος. Είναι γνωστό ότι η Ελλάδα έχει τα δεύτερο μεγαλύτερο Δημόσιο Χρέος σαν ποσοστό του ΑΕΠστις χώρες της Δύσης. Συγχρόνωςη μείωση του Χρέους γενικά επιτυγχάνεται με τέσσερις τρόπους,την άνοδο του ΑΕΠ, την Φορολόγηση, το ξεπούλημα Δημόσιας Περιουσίας και τον Πληθωρισμό. Άνοδος του ΑΕΠ δεν προβλέπεται σημαντική παρά τις κυβερνητικές πομφόλυγες, η αύξηση της άμεσηςφορολογίας έχει μεγαλύτερο πολιτικό κόστοςενώ θα κτυπήσει αναγκαστικά και τους πλούσιους, οπότε μένουν οι δύο τελευταίοι τρόποι. Όσο τα επιτόκια του Ελληνικού Δημόσιου Χρέους υπολείπονται τουπληθωρισμού τόσο μειώνεται η «αξία» τουΧρέους. Σε βραχυπρόθεσμη περίοδο είναι μια win-winεπιλογή για τους συντηρητικούς σκιτζήδες που μας κυβερνούν. Μοιράζουν λεφτά στους δικούς τους αυξάνοντας το Χρέος, και μετά τα μειώνουν μέσω πληθωρισμούσε βάρος της κοινωνίας.Αν μάλιστα λάβουμε υπόψη ότι η εκποίηση Δημόσιας Περιουσίας ουσιαστικά επιβαρύνει τις μελλοντικές γενιές (πχ Πουλάει την Αττική οδό για 2 δισ. ευρώ τώρα, αντί να έχει έσοδα 200 εκ. ετησίως τα επόμενα 30 χρόνια), η πολιτική των «αρίστων» σημαίνει τα μάρμαρο να πληρώνει ο εργαζόμενος και οι νέοι μέσω ακρίβειας και ξεπουλήματος.

Ο τρίτος λόγος για την άνοδο των τιμών σχετίζεται με τον πόλεμο στην Ουκρανία. Αν και είναι τελείως αποπροσανατολιστικό το αφήγημαπου ρίχνει όλο το βάρος στον πόλεμο , ο τελευταίος συμβάλλει στην άνοδο των τιμών. Για να έχουμε ένα μέτρο σύγκρισης, μέχρι τον Φεβρουάριο του 2022 που ξεκινά ο πόλεμος , ο πληθωρισμός έτρεχε με 7,3% και οφειλόταν στην «αποτυχία» των μηχανισμών της Αγοράςκαι στην επιλογή των καπιταλιστών να καλύψουν την χασούρα της πανδημία με άνοδο των τιμών. Το θέμα δεν αφορά τόσο την τάση της κυβέρνησης να καλύπτει ιδεολογικά τις αποτυχίες της Αγοράς και τα συμφέροντα των φίλων της με το να ρίχνει όλο τα φταίξιμο στους «κακούς Ρώσους»,αλλά τι θέση παίρνει για τον πόλεμο που αυξάνει τον πληθωρισμό. Δεν υπάρχει καμία αμφιβολία ότιη ΝΔ στο Ουκρανικό συντάσσεται με τους πιο επιθετικούς κύκλους της Δύσης που επιθυμούν την συνέχιση του πολέμου,όπως το Αγγλοαμερικανικό μπλοκ. Αλλά έτσι είναι με τους Μενουμευρώπηδες και τις ευαισθησίες τους για την ακρίβεια που τρώει το εισόδημα. Έσκουζαν ότι πρέπει να υιοθετήσουμε τις πιο αντιλαϊκές πολιτικές των ξένων δανειστών γιατί αλλιώς θα πεινάσουμε, αλλά ποτέ δεν έχουν αντίρρηση να πεινάσουμε για να είμαστε με την «σωστή πλευρά της Ιστορίας».

Τα παραπάνω δεν σημαίνουν ότι η άνοδος του πληθωρισμού είναι μια ευλογία για την κυβέρνηση. Μακροπρόθεσμα παράγει αρνητικές συνέπειες στο οικονομικό πεδίο, ενώ η ακρίβεια κοστίζει πολιτικά. Στο οικονομικό πεδίο, γενικά η ύπαρξη πληθωρισμού υπονομεύει την ανταγωνιστικότητα των προϊόντων της χώρας. Στην περίπτωση δε της Ελλάδος με κλειδωμένη ισοτιμία στο ευρώ, επιβαρύνεται το εξωτερικό ισοζύγιο με τις υπόλοιπες χώρες του Ευρώ, ενώ με τις υπόλοιπες χώρες εκτός ευρώ εξαρτάται από την συναλλαγματική ισοτιμία (πχ η Τουρκία έχει μεγαλύτερο πληθωρισμό αλλά λόγω υποτίμησης είναι ανταγωνιστικότερη). Αν εξετάσουμε το εξωτερικό ισοζύγιο της χώρας ακόμα και χωρίς τα καύσιμα που έχουν ανατιμηθεί σημαντικά , παρατηρούμε επιδείνωση τον τελευταίο χρόνο. Επίσης η άνοδος των τιμών αναβαθμίζει την αξία των λεγόμενων «διαρκών αγαθών», όπως πχ τα ακίνητα. Παρατηρούμε λοιπόν ότι επαναλαμβάνονται όψεις που οδήγησαν στην χρεωκοπία της χώρας το 2010 όπως μείωση ανταγωνιστικότητας , στροφή σε μη διεθνώς εμπορεύσιμα αγαθά όπωςη οικοδομή, κλπ. Όμως τόσο η Ελληνική αστική τάξη όσο και το πολιτικό προσωπικό δεν έχει μακροπρόθεσμες αγωνίες και σχέδιο. Να «αξιοποιήσουν» προς ίδιον όφελος τα 32 δις απότοΤαμείο Ανάκαμψης θέλουν, να κουνηθεί η οικοδομή ακόμη και αν ξαναφτιάχνεται φούσκα ακινήτων (άνοδος τιμών ακινήτων με μείωση πραγματικού εισοδήματος της πλειοψηφίας), ο ορίζοντας είναι μέχρι τις εκλογές.

Προφανώς το μεγαλύτερο πρόβλημα της ανόδου των τιμών και της μείωσης του εισοδήματος είναι η έκδηλη λαϊκή δυσαρέσκεια, που κοστίζει στην κυβέρνηση. Το ζήτημα είναι να διαχειριστούν την λαϊκή δυσαρέσκεια χωρίς να αμφισβητηθεί ο πυρήνας της κυβερνητικής πολιτικής και οι συμμαχίες της με την ανώτερη αστική τάξη. Σε αυτή την κατεύθυνση παρατηρούμε ότι οι πολιτικές λιτότητας και περιορισμού της συνδικαλιστικής διαπραγματευτικής δυνατότητας πάνε πακέτο με την πολιτική επιδομάτων για να περιορίζεται η δυσαρέσκεια. Αντί για την δημιουργία νέων ποιοτικών θέσεων εργασίας και προστασίας του εισοδήματος των εργαζομένων και συνταξιούχων, την πολιτική των φιλοδωρημάτων και επιδομάτων ακολουθούν , που τόσο κατηγορούσαν στο παρελθόν. Δυστυχώς δε σε αυτή την λογική έχουν μπει και τα συνδικάτα που αποδέχονται αυξήσεις πολύ κάτω από τον πληθωρισμό, και μετά διαπραγματεύονται ένα έξτρα φιλοδώρημα.Οι μνημονιακές πολιτικές που με χαρά υιοθέτησε η ελληνική αστική τάξη, δεν επιτρέπουν πολιτικές όπως η κρατικοποίηση της Ενέργειας που έκανε η Γαλλία ώστε να πέσει ο πληθωρισμός και να στηριχθεί η βιομηχανία τους. Ούτε η αντίληψη της υποτέλειας απέναντι στον ξένο παράγοντα που υιοθέτησε η ελληνική αστική τάξη και το επίσημο πολιτικό προσωπικό επιτρέπουν διαφοροποιήσεις από την κυρίαρχη γραμμή της Δύσης. 

Όσο λοιπόν δεν αναπτύσσεται ένα σοβαρό εργατικό κίνημα που θα βάλλει προμετωπίδα την αποκατάσταση του εισοδήματος,, όσο δεν δουλεύονται στην κοινωνία ενδιάμεσες προτάσεις που θα ακυρώνουν το επίσημο δόγμα της Αγοράς και των ιδιωτικοποιήσεων που εμφανώς σήμερα αποτυγχάνουν καιόσο δεν ανεβαίνει το αντιπολεμικό κλίμα που οδηγεί σε όξυνση των ιμπεριαλιστικών αντιθέσεων σε βάρος των εργαζομένων, το μάρμαρο θα το πληρώνειλαός. Διαφορετικά η κυβέρνηση δεν έχει σοβαρούς λόγους βραχυπρόθεσμα να πάρει μέτρα ενάντια στον πληθωρισμό και την ακρίβεια που τρώει το εισόδημα μας.

Ο Γ.Παυλόπουλος είναι οικονομολόγος, εργαζόμενος στον τραπεζικό τομέα

πηγη: kommon.gr