Στις 12 Οκτώβρη το Σωματείο Εργαζομένων Efood Π. Αττικής εξέδωσε ανακοίνωση για τον θάνατο του εργαζομένου Γ. Μανιάκη, ο οποίος έχασε τη ζωή του μετά από τροχαίο και αφού υπέστη κρανιοεγκεφαλικές κακώσεις.

Στην ανακοίνωση του το Σωματείο καταγγέλλει ότι είναι ο τρίτος εργαζόμενος της efood που χάνει τη ζωή του από την ίδια αιτία, παρά το γεγονός ότι όλοι φορούσαν κράνος της εταιρείας. 

Κάτι που δημιουργεί εύλογες υποψίες ότι τα κράνη που προμηθεύει τους εργαζόμενους η efood και φέρουν το λογότυπό της, αποτελούν βασικά διαφήμιση για την εταιρεία και όχι ένα πραγματικά προστατευτικό μέσο για τους εργαζόμενους.

Οι εργαζόμενοι καταγγέλλουν επίσης το Υπουργείο Εργασίας που εδώ και μήνες καθυστερεί παραδειγματικά την υπουργική απόφαση που θα καθορίσει τα μέσα ατομικής προστασίας και τα μέτρα ασφαλείας για τους διανομείς, ενώ παράλληλα υπονομεύει μεθοδικά το Σώμα Επιθεώρησης Εργασίας (ΣΕΠΕ). 

Είναι αποκαλυπτικό το ότι το ΣΕΠΕ δεν έχει κάνει κανέναν έλεγχο για τις συνθήκες κάτω από τις οποίες συνέβη το ατύχημα και για τις ευθύνες της εταιρείας!

Jumbo: για μια ακόμα φορά πλήρης υποτίμηση των εργαζομένων

Το πρωί του Σαββάτου 8 Οκτωβρίου, στα «Jumbo» Παγκρατίου, 3 εργαζόμενοι τραυματίστηκαν όταν ο ανελκυστήρας εμπορευμάτων έπεσε με ταχύτητα από ύψος 2 ορόφων. Οι 3 εργαζόμενοι διακομίστηκαν στα νοσοκομεία «Λαϊκό» και «ΚΑΤ». Σύμφωνα με την ανακοίνωση της εταιρείας:  

«Εκπρόσωποι της εταιρείας βρίσκονται από την πρώτη στιγμή στο πλευρό των  εργαζομένων και των οικογενειών τους. Η Διοίκηση θα συμβάλλει με όλους τους  τρόπους, σε αυτή τη δύσκολη στιγμή, για την ταχεία ανάρρωσή τους. Διενεργείται πλήρης έρευνα για να προσδιοριστούν τα αίτια και οι συνθήκες του ατυχήματος και στο πλαίσιο αυτό θα υπάρξουν νεότερες ανακοινώσεις.»

Τι συνέβη όμως στην πραγματικότητα; 

Παρά το γεγονός ότι 3 εργαζόμενοι είχαν τραυματιστεί, η διεύθυνση αποφάσισε το κατάστημα να παραμείνει ανοιχτό, αδιαφορώντας πλήρως για το σοκ και την αγωνία των συναδέρφων τους αλλά και για το γεγονός ότι ο χώρος έπρεπε να ελεγχθεί για να βρεθούν οι λόγοι του ατυχήματος. Ήταν η παρέμβαση του Συλλόγου Εμποροϋπαλλήλων Αθήνας, των ίδιων των εργαζόμενων, κατοίκων της περιοχής αλλά και πελατών που ανάγκασαν τη Διεύθυνση να κλείσει το κατάστημα, μερικές ώρες αργότερα.

Η Επιθεώρηση Εργασίας κατέφτασε μετά από πολύωρη καθυστέρηση στις 5 το απόγευμα, ενώ σύμφωνα με το ΠΑΜΕ ο υπεύθυνος του καταστήματος «εξαφανίστηκε» αμέσως μετά το ατύχημα!

Με άλλα λόγια, οι εκπρόσωποι της εταιρείας δεν βρέθηκαν στο πλευρό των εργαζομένων, αντιθέτως φρόντισαν να φύγουν από τον «τόπο του εγκλήματος» και να κρατήσουν ανοιχτό το κατάστημα με στόχο αφενός να μην χάσουν κέρδη, αφετέρου να προσπαθήσουν να «κουκουλώσουν» τις αιτίες του ατυχήματος! 

Και για μια ακόμα φορά είχαν στο πλευρό τους την «κουτσουρεμένη» από υπαλλήλους και υποβαθμισμένη Επιθεώρηση Εργασίας!

Κανόνες και όχι εξαίρεση 

Το ατύχημα στα «Jumbo» και ο θάνατος του διανομέα Γιάννη Μανιάκη, ήρθαν να συμπληρώσουν τη μακρά λίστα εργατικών ατυχημάτων και δυστυχημάτων της τελευταίας περιόδου.

Την πρώτη μέρα του Οκτώβρη, ένας 68χρονος στο Πελόπιο Ηλείας έχασε τη ζωή του όταν καταπλακώθηκε από πέτρες σε οικοδομή κατά τη διάρκεια εργασιών. Στις 5 Οκτώβρη, δύο ακόμα εργαζόμενοι έχασαν τη ζωή τους, ένας 38χρονος ηλεκτρολόγος σε αποθήκη ιντερνετικού σούπερ μάρκετ στο Μενίδι και ένας 40χρονος μηχανικός στα μεταλλεία βωξίτη στη Φωκίδα.

Οι 3 νεκροί εργάτες μέσα σε 5 μέρες αποτελούν ένα σοκαριστικό γεγονός, δυστυχώς όμως αυτό είναι μόλις η κορυφή του παγόβουνου των εργατικών ατυχημάτων/δυστυχημάτων. 

Σύμφωνα με την Ομοσπονδία Συλλόγων Εργαζομένων Τεχνικών Επιχειρήσεων Ελλάδος (ΟΣΕΤΕΕ) μέχρι σήμερα, μέσα στο 2022, 51 εργαζόμενοι έχουν χάσει τη ζωή τους εν ώρα εργασίας! 

Η κρατική αδιαφορία…

Σύμφωνα με την Ελληνική Στατιστική Αρχή (ΕΛΣΤΑΤ) τα καταγεγραμμένα εργατικά ατυχήματα το 2020 ήταν 3.963. 

Στην παραπάνω αναφορά, ίσως το σημείο που αξίζει να σταθεί κάποιος πέρα από τον αριθμό των εργατικών ατυχημάτων καθαυτό, είναι το γεγονός ότι εν έτει 2022 τα επίσημα στοιχεία που εξέδωσε η ΕΛΣΤΑΤ είναι αυτά για 2 χρόνια πριν – κάτι που είναι συνολικά η τακτική που ακολουθεί! Αντίστοιχα, ο ΕΦΚΑ καθυστερεί την καταγραφή των ατυχημάτων 3 ολόκληρα χρόνια. 

Το να καταγραφούν τα ατυχήματα και οι αιτίες που τα προκάλεσαν άμεσα, θα μπορούσε να λειτουργήσει σαν εργαλείο για να μην υπάρξουν επόμενα ατυχήματα. Έτσι, η καθυστέρηση των αρμόδιων Αρχών δεν αναδεικνύει μόνο την υποτίμηση τους για τα εργατικά ατυχήματα (και κατ’ επέκταση για τους ίδιους τους εργαζόμενους), αλλά συντελεί και στο να μην παίρνονται μέτρα για να την αποφυγή των επόμενων.

Την ίδια ώρα, τα επίσημα καταγεγραμμένα ατυχήματα είναι σαφώς λιγότερα από το σύνολο των εργατικών ατυχημάτων. Σύμφωνα με τον Ανδρέα Στοϊμενίδη, πρόεδρο της Ομοσπονδίας Συλλόγων Εργαζομένων Τεχνικών Επιχειρήσεων Ελλάδος και γραμματέα Υγιεινής και Ασφάλειας της ΓΣΕΕ, πολλά εργατικά ατυχήματα δεν καταγράφονται ως τέτοια.  

…προς όφελος των εργοδοτών

Η αδιαφορία του κράτους δεν έχει να κάνει απλά με το γεγονός πως η εκάστοτε Κυβέρνηση και οι Υπουργοί Εργασίας υποτιμούν τις ζωές των εργαζομένων. Τα κίνητρα είναι πολύ πιο συγκεκριμένα και έχουν να κάνουν με τον γενικό τρόπο λειτουργίας των κυβερνήσεων στο καπιταλιστικό σύστημα: να εξυπηρετούν τα συμφέροντα των εργοδοτών.

Βασικές αιτίες για τα εργατικά ατυχήματα και δυστυχήματα είναι η εντατικοποίηση της εργασίας, η έλλειψη μέτρων ασφαλείας, η «μαύρη» εργασία, η πρόσληψη ανειδίκευτων εργατών σε δύσκολα πόστα κοκ, με σκοπό οι εργοδότες να βγάζουν όσο μεγαλύτερα κέρδη είναι δυνατό.

Εξάλλου, ο αντεργατικός νόμος Χατζηδάκη που ψηφίστηκε τον Ιούνιο του 2021, αποτελεί καθαρή απόδειξη για το ποια συμφέροντα εξυπηρετεί η Κυβέρνηση: επίσημη κατάργηση του 8ωρου, χτύπημα στα συνδικαλιστικά δικαιώματα, εντατικοποίηση των εργαζομένων και ακόμα περισσότερες ελευθερίες στους εργοδότες να απολύουν, να «ξεζουμίζουν» τους εργαζόμενούς τους και να είναι όλα «νόμιμα».  

Ανάγκη για οργάνωση των εργαζομένων

Έχει περάσει ένας χρόνος από τον νικηφόρο αγώνα των ντελιβεράδων στην Efood και τη σύσταση σωματείου στην Αττική.

Και ενώ η νίκη αυτή ήταν πολύ σημαντική για τους εργαζόμενους, τα προβλήματα εξακολουθούν να υπάρχουν. Το Υπουργείο κωλυσιεργεί να θεσπίσει μέτρα ασφαλείας για τους εργαζόμενους και η επιχείρηση εξακολουθεί να αδιαφορεί πλήρως για την ασφάλειά τους, ενώ έχει περάσει και στην τακτική πρόσληψης εργαζομένων «freelancers» για να μειώσει το εργατικό κόστος με σκοπό την αύξηση των κερδών της. Και στο μεταξύ τα ατυχήματα και τα δυστυχήματα διανομέων συνεχίζονται.

Οι εξελίξεις αυτές δεν υποτιμούν καθόλου τη σημασία της νίκης του αγώνα των ντελιβεράδων, που ανάμεσα σε άλλα ανάγκασε την εργοδοσία να πάρει πίσω τις απολύσεις εργαζομένων. Αναδεικνύουν όμως ότι η «ιερή συμμαχία» Κυβέρνησης και εργοδοτών, για να ηττηθεί και να αναγκαστεί να μας παραχωρήσει τα δικαιώματά μας, πρέπει να μας βρίσκει απέναντί της οργανωμένα, μαζικά, μαχητικά και διαρκώς.

Σήμερα, με τις επίσημες συνδικαλιστικές ηγεσίες να έχουν στην ουσία γυρίσει την πλάτη στους εργαζομένους, αναδεικνύεται επίσης η ανάγκη να ξαναχτιστούν οι εργατικές οργανώσεις από τη βάση, με αγωνιστικά πρωτοβάθμια σωματεία που θα λειτουργούν δημοκρατικά και θα διεκδικούν το δικαίωμα μας σε ασφαλείς συνθήκες εργασίας και αξιοπρεπείς μισθούς.

Πηγή: xekinima.org

Χειρότερη η κατάσταση ακόμα και από τα πρώτα χρόνια του Μνημονίου!

Στοιχεία-σοκ έδωσε η Ελληνική Στατιστική Υπηρεσία για την φτώχεια που έχει δημιουργήσει η κυβέρνηση Μητσοτάκη στην Ελλάδα: Το ποσοστό των φτωχών πολιτών είναι στο 29,5% (3.092.300 άτομα του πληθυσμού της χώρας), παρουσιάζοντας αύξηση σε σχέση με το 2020 κατά 0,6 ποσοστιαίες μονάδες.

Τα στοιχεία αυτά κατατάσσουν τη χώρα μας δεύτερη στην Ε.Ε., μετά τη Βουλγαρία, στις χώρες με το υψηλότερο ποσοστό φτώχειας.

Το ποσοστό των φτωχών νοικοκυριών (29,5%) προκύπτει μετά τις χορηγήσεις των κοινωνικών επιδομάτων. Χωρίς αυτά, το ποσοστό της φτώχειας στην Ελλάδα εκτινάσσεται στο 48,2%!

Η αύξηση του ποσοστού των φτωχών οφείλεται στην αύξηση του ποσοστού του πληθυσμού σε χαμηλή ένταση εργασίας (από 11,8% το 2020 σε 13,6% το 2021) και του φτωχού πληθυσμού από 17,7% το 2020 σε 19,6% το 2021.

Την ίδια στιγμή, η ακρίβεια ισοπεδώνει τους πάντες, με τον πληθωρισμό να είναι στο 12,1% τον Σεπτέμβριο, έναντι 10,9% στην Ε.Ε. τον ίδιο μήνα.

Η ανεργία  ήταν στο 12,2% τον Αύγουστο, παρά την τουριστική κίνηση. Σε σχέση βέβαια με την Ευρωπαϊκή Ενωση κινείται σε ποσοστά διπλάσια (6% στην Ε.Ε. και 6,6% στην ευρωζώνη).

Στην Ε.Ε., μόνο η Ισπανία με 12,4% είναι πάνω από την Ελλάδα, με αμέσως επόμενη χώρα την Κύπρο, όπου πάντως το ποσοστό ανεργίας είναι 8,6%.

Η ανεργία των νέων είναι στο 29,2%, δίνοντας στην Ελλάδα τη θλιβερή πρωτιά, στην ΕΕ!

Το έλλειμα έχει φτάσει τα 385 δισ. ευρώ, κοντά στο 195 % του ΑΕΠ, μετά από δύο «κουρέματα» χρέους που κατέστρεψαν τα ασφαλιστικά Ταμεία και τον παραγωγικό ιστό. Η εξόφληση των δανείων προβλέπεται, αν όλα πάνε καλά, το 2115 μ.Χ.

Πηγή: iskra.gr

16η Ευρωπαϊκή Νύχτα Χωρίς Ατυχήματα από το Ινστιτούτο Οδικής Ασφάλειας «Πάνος Μυλωνάς»

Με ποσοστά αλκοόλ πάνω από το επιτρεπτό όριο βρέθηκε το 10,36% των Ελλήνων οδηγών, στο πλαίσιο της 16ης Ευρωπαϊκής Νύκτας Χωρίς Ατυχήματα που πραγματοποιήθηκε το βράδυ του Σαββάτου 15 Οκτωβρίου. Το 73% ήταν άνδρες και το 27% γυναίκες. Στην έρευνα (αυτοί που δέχτηκαν να κάνουν το φιλικό αλκοτέστ) πήραν μέρος 2.000 οδηγοί, οι οποίοι δέχτηκαν να φορέσουν πράσινα βραχιολάκια.

Η 16η Ευρωπαϊκή Νύχτα Χωρίς Ατυχήματα διοργανώθηκε από το Ινστιτούτο Οδικής Ασφάλειας (Ι.Ο.ΑΣ.) «Πάνος Μυλωνάς», παράλληλα με αντίστοιχες δράσεις σε χώρες της Ευρώπης και τη συμμετοχή εκατοντάδων χώρων νυχτερινής διασκέδασης. Στην Ελλάδα πραγματοποιήθηκε σε μεγάλες πόλεις και κύρια αστικά κέντρα της ελληνικής επικράτειας με σκοπό την ευαισθητοποίηση των πολιτών σε θέματα οδικής ασφάλειας και τη διάδοση σε όλη την Ελλάδα και ειδικά στους νέους ανθρώπους του μηνύματος ότι το αλκοόλ και η οδήγηση δεν πάνε μαζί. Συμμετείχαν επίσης οι Περιφέρειες Αττικής, Δυτικής Ελλάδας, Κρήτης και Πελοποννήσου, ενώ τελούσε υπό την αιγίδα της Περιφέρειας Κεντρικής Μακεδονίας και της Κ.Ε.Δ.Ε. (Κεντρική Ένωση Δήμων Ελλάδας), με την αρωγή της ΕΛ.ΑΣ. και τη συμβολή της Τροχαίας στις κατά τόπους εκδηλώσεις.

Στο τέλος της βραδιάς (Σάββατο 15 Οκτωβρίου 2022) από τους 2.000 οδηγούς, οι 1.581 εξ αυτών επέστρεψαν για να κάνουν το φιλικό αλκοτέστ. Από το σύνολο όλων όσων πήραν μέρος το 49.4% (58% άντρες και 42% γυναίκες) είχαν μηδενικά αλκοτέστ, ενώ το 10.36% (73% άνδρες και 27% γυναίκες) ήταν πάνω από το όριο.

Ανησυχία σε Πειραιά και Λάρισα

Οι πόλεις με τα καλύτερα ποσοστά, μεταξύ άλλων, ήταν το Άργος και η Άρτα, ενώ οι πόλεις που παρουσίασαν ανησυχητικά ποσοστά ήταν ο Πειραιάς και η Λάρισα, με το 30% των οδηγών να είναι πάνω από το επιτρεπτό όριο αλκοόλ σε σχέση με το πανελλαδικό 10.36%. Στις δύο μεγάλες πόλεις (Αθήνα και Θεσσαλονίκη) το ποσοστό ήταν μεγαλύτερο του 26% πάνω από το όριο και ακολούθησαν Φλώρινα και Τρίκαλα με ποσοστό πάνω από το 24%.

Από τα υψηλότερα ποσοστά που έδειξαν τα αλκοτέστ ήταν ενός νέου οδηγού 18 ετών από τα Τρίκαλα που είχε 1.50 mg ανά λίτρο εκπνεόμενου αέρα, ένας άνδρας οδηγός 28 ετών από την Φλώρινα με 1.48 mg ανά λίτρο εκπνεόμενου αέρα και ένας άνδρας 31 ετών στην Κόρινθο με 1,14 mg ανά λίτρο εκπνεόμενου αέρα όταν το επιτρεπτό και νόμιμο όριο, ορίζεται στα 0,25 mg ανά λίτρο εκπνεόμενου αέρα (μέτρηση με συσκευή αλκοτέστ).

Όλα αυτά όταν τους καλοκαιρινούς μήνες στην Ελλάδα το 2021, σύμφωνα με τα στατιστικά στοιχεία της ΕΛ.ΣΤΑΤ χάθηκαν στο δρόμο 190 ζωές, ενώ 219 χρήστες του οδικού δικτύου τραυματίστηκαν σοβαρά. Τα βασικά αίτια πρόκλησης τροχαίων συμβάντων ήταν η επιθετική συμπεριφορά στο δρόμο, τα γονεϊκά πρότυπα σε σχέση με τη μελλοντική οδηγική συμπεριφορά των παιδιών, η υπερβολική ταχύτητα, η απόσπαση προσοχής καθώς και η μη χρήση ζώνης ασφαλείας στα μπροστινά και στα πίσω καθίσματα.

Πηγή: newsbeast.gr

Έχει γραφτεί πολλές φορές πως το θεμελιώδες αφήγημα στο οποίο στηρίζει την ύπαρξή της αυτή η κυβέρνηση είναι η ταυτόχρονη απόλυτη ευθύνη και απόλυτη ανευθυνότητα του Κυριάκου Μητσοτάκη. Ο πρωθυπουργός είναι «το καλύτερο βιογραφικό της χώρας», ένας άριστος των αρίστων που φτάνοντας στην εξουσία εφάρμοσε το όραμά του για ένα επιτελικό κράτος με τα πάντα υπό τον απόλυτο έλεγχό του. Και ταυτόχρονα ένας αρχηγός κόμματος και κράτους με πλήρη άγνοια για όσα κάνουν τα κομματικά του στελέχη, οι βουλευτές που έβαλε στα ψηφοδέλτια, οι υπουργοί που επέλεξε, οι υπηρεσίες που έθεσε υπό τον άμεσο έλεγχο του γραφείου του, ακόμα και το δεξί του χέρι, ο γενικός γραμματέας κι ανιψιός του.

Το σχήμα δεν στέκεται ακόμα κι απέναντι στην ελάχιστη εξέταση. Δεν μπορεί να είσαι ταυτόχρονα ο ικανότερος, καταλληλότερος κι εξυπνότερος ηγέτης, αλλά σε κάθε στραβή να μην έχεις καμία ευθύνη, να μην ήξερες. Ειδικά όταν οι «στραβές» είναι κανόνας και σε καθεμία αποδεικνύεται από τα λεγόμενα των εμπλεκόμενων πως ήξερες. Τα περιστατικά είναι περισσότερα από όσα μπορεί να χωρέσει και να θυμάται ένας νους, ξεκινώντας από τις πρώτες μέρες της κυβέρνησης Μητσοτάκη και τις τοποθετήσεις νεοδημοκρατών πολιτευτών σε θέσεις διευθυντών νοσοκομείων (θυμάστε;) και φτάνοντας στο σήμερα και τον βουλευτή Πάτση. Τρία και πλέον χρόνια που είναι γεμάτα με σκάνδαλα και σκανδαλάκια, αποτυχημένες διαχειρίσεις κρίσεων με απευθείας αναθέσεις, ευνοιοκρατία, ξεπουλήματα, μπίζνες — και πανταχού παρών ο μύθος του απόλυτου άρχοντα που δεν έχει ευθύνη για τίποτα.

Ο μύθος αυτός δεν θα μπορούσε να υπάρχει χωρίς τη συμμετοχή και συνενοχή των ΜΜΕ. Ακόμα και σε μία χώρα που οι τρεις θεσμοθετημένες εξουσίες είναι διαπλεκόμενες – και φίλοι μου, ζούμε εδώ και δεκαετίες σε μία τέτοια χώρα – ο ρόλος της τέταρτης, μη θεσμοθετημένης εξουσίας, είναι να βρίσκεται εκτός του συστήματος, να το παρακολουθεί στενά και να το ξεψαχνίζει.

Στην Ελλάδα έχουμε δει αυτόν τον ρόλο διαφορετικά. Τόσο διαφορετικά, που μπορούν να βγαίνουν σε πρωινή εκπομπή του ΣΚΑΪ πέντε συνολικά δημοσιογράφοι (ο Άρης Πορτοσάλτε δεν είναι παρών αλλά αναφέρεται) και να λένε ευθαρσώς πως ήξεραν το ποιον όλων των υποψηφίων βουλευτών, αλλά δεν ενδιαφέρθηκαν να ασχοληθούν με αυτό περαιτέρω.

https://twitter.com/i/status/1585135731701207040

«Υπήρχαν συγκεκριμένα πρόσωπα – κι εγώ το ‘λεγα με τον Άρη εκτός – που εμείς τα είχαμε εντοπίσει, γιατί γνωριζόμαστε, μικρή είναι η πιάτσα, πολύ πριν χρηστούν υποψήφιοι. Και λέγαμε “μα είναι δυνατόν να κατέβει αυτός ο άνθρωπος;”. Ο οποίος, δεν κάνει κάτι παράνομο, να το ξεκαθαρίσουμε, αλλά αυτές οι ακραίες επιχειρηματικές δραστηριότητες δεν συμβαδίζουν με την πολιτική». Αυτά είχε να σχολιάσει ο Βασίλη Χιώτης στον ΣΚΑΪ, με τον Δημήτρη Οικονόμου να σιγοντάρει με «έτσι» και «σωστά».

Σε ποιον έλεγε ο κ. Χιώτης και οι υπόλοιποι δημοσιογράφοι αυτά τα «μα είναι δυνατόν»; Μήπως στους πολίτες, στους τηλεθεατές, στους ακροατές, στους αναγνώστες τους; Διότι αν τους τα έλεγαν, ίσως αυτά τα «πρόσωπα», που οι δημοσιογράφοι είχαν «εντοπίσει πολύ πριν χρηστούν υποψήφιοι» διότι «γνωριζόμαστε, μικρή είναι η πιάτσα», να μην είχαν εκλεγεί — λέω εγώ τώρα, κάνοντας την υπόθεση ότι ένα σωστά ενημερωμένο σώμα πολιτών μπορεί να κάνει σωστές επιλογές.

Μεταξύ τους τα έλεγαν, στα γραφεία τους και τα παρασκήνια των εκπομπών τους όσο έπιναν καφέ. Όταν όμως έβγαιναν στον αέρα, κάτι γινόταν πάντα και τα ξεχνούσαν, δεν τα ανέφεραν. Και, όλως περιέργως, λοιδορούσαν τους λίγους συναδέλφους τους που έκαναν όντως τη δουλειά που πρέπει να κάνουν και είχαν μιλήσει για αυτά τα «πρόσωπα».

Είπε και κάτι άλλο ο κ. Χιώτης. Ότι «δυστυχώς και η Νέα Δημοκρατία, όταν ερχόταν στην εξουσία έκανε το ίδιο λάθος. Δε διπλοκοσκίνισε τους υποψηφίους της». Και αμέσως μετά, ο Δημήτρης Οικονόμου συμπληρώνει τον μύθο, με ύφος και στόμφο ανθρώπου που ξέρει πολύ καλά ότι θάβει σκατά, αλλά θα τα θάψει λες και θάβει χρυσάφι: «Έχει ένα καλό, Βασίλη μου, η κυβέρνηση σε αυτά τα θέματα, τα καθαρίζει άμεσα. Κι αυτό είναι, η απόφαση του Μητσοτάκη σε αυτά τα θέματα είναι κάθετη».

https://twitter.com/i/status/1585137267512774657

Πάμε, λοιπόν, να δούμε το σχήμα αυτού του μύθου από την αρχή. Ο Κυριάκος Μητσοτάκης επέλεξε για υποψήφιους βουλευτές της ΝΔ κάποια «πρόσωπα» με «όχι παράνομες», αλλά «ακραίες επιχειρηματικές δραστηριότητες που δεν συμβαδίζουν με την πολιτική». Το έκανε χωρίς να τους «κοσκινίσει», άρα δεν ήξερε το ποιον τους, που οι δημοσιογράφοι το ήξεραν διότι «είναι μικρή η πιάτσα», αλλά δεν το έλεγαν παραέξω. Ο Μητσοτάκης δεν ήξερε όλα αυτά τα θέματα, αλλά τα «καθαρίζει άμεσα» με «κάθετη απόφαση».

Τι κι αν ο μύθος συγκρούεται με την πραγματικότητα; Έτσι είναι οι μύθοι, δεν καταλαβαίνουν από δεδομένα. Όπως, στην περίπτωση Πάτση, ότι το θέμα είναι γνωστό και δημοσιευμένο εδώ και τουλάχιστον δύο χρόνια. Ότι ο ίδιος ο Πάτσης έχει στο παρελθόν δηλώσει και σήμερα επαναλάβει ότι «ο πρόεδρος του κόμματος έχει ενημερωθεί» και ότι «όλη η Ελλάδα ήξερε». Ότι οι «επιχειρηματικές δραστηριότητες» του κ. Πάτση δεν ήταν όλες «νόμιμες». Και ότι το «άμεσα» είναι πολύ σχετικό όταν αναφέρεται στην περίπτωση ανθρώπου με κουμπάρο υψηλόβαθμο υπουργό που έπαιρνε απευθείας αναθέσεις από άλλον υπουργό, και που ο γιος του είναι στέλεχος του κόμματος σε θέση συναφή με τις «δραστηριότητες» του πατέρα, και που ο ίδιος διεγράφη από την κοινοβουλευτική ομάδα αλλά όχι από το κόμμα.

Οι δημοσιογράφοι στη χώρα, πλην συγκεκριμένων εξαιρέσεων, νομίζουν ότι δουλειά τους είναι να πουλάνε μύθους. Να ξέρουν, αλλά να μη μιλάνε, μέχρι αυτό που ήξεραν να γίνει θέμα. Και τότε να συνεχίζουν να πουλάνε τον μύθο, ενώ ταυτόχρονα με θράσος να αποκαλύπτουν ότι ήξεραν αλλά δε μιλούσαν.

Τελικά ο μεγαλύτερος μύθος ίσως είναι η ίδια η δημοσιογραφία σε αυτόν τον τόπο. Εκεί όπου οι δημοσιογράφοι μπορούν να μιλούν ελεύθερα σε κομματικές εκδηλώσεις υποψηφίων βουλευτών και μετά να καμώνονται τους ανεξάρτητους και να θίγονται όποτε κάποιος τους θυμίζει την κομματική τους σύνδεση. Εκεί όπου μπορούν να λένε στους βουλευτές της αντιπολίτευσης ότι «κουράζουν τον κόσμο οι υποκλοπές». Εκεί όπου μπορούν να ευχαριστούν ζωντανά στον αέρα τον πρωθυπουργό κατά τη διάρκεια συνέντευξης που του έκανε «πρόταση να είμαι υποψήφιος όπου ήθελα και ό,τι άλλο ήθελα». Εκεί όπου μπορούν να κατηγορούν ως πράκτορες ξένης χώρας και προδότες, συναδέλφους τους που απλά κάνουν αυτό που το επάγγελμα υποτίθεται ότι περιγράφει. Σε αυτή τη χώρα των μύθων, που ονομάζεται Ελλάδα.

Πηγή: info-war.gr