Ποια είναι τα τρόφιμα με την ιδιότητα να μετριάζουν τα καταθλιπτικά συμπτώματα - Τι έδειξε η έρευνα για τη διατροφή που αφορά 280 εκατομμύρια ανθρώπους παγκοσμίως

Στη στάση εργασίας συμμετέχουν με αποφάσεις τους η ΟΛΜΕ και η ΔΟΕ, διευκολύνοντας τους εκπαιδευτικούς καλλιτεχνικών μαθημάτων να συμμετέχουν στην κινητοποίηση

ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΑ ΟΜΟΣΠΟΝΔΙΑ ΘΕΑΜΑΤΟΣ ΑΚΡΟΑΜΑΤΟΣ

Τρίτη 10 Ιανουαρίου 2023 Στάση Εργασίας σε όλες τις πρόβες, τις παραστάσεις, τα μαθήματα, τα γυρίσματα, τα studio, τα εργαστήρια από τις 11:30 το πρωί ως τις 14:30 το μεσημέρι.

Στην ΑΘΗΝΑ στις 11:30 θα αρχίσει η συγκέντρωση στο Πεδίον του Άρεως και στη συνέχεια θα πραγματοποιηθεί μοτοπορεία μέχρι το Υπουργείο Παιδείας, Ανδρέα Παπανδρέου 37, Μαρούσι (με τον ηλεκτρικό ή τον προαστιακό στάση Νερατζιώτισσα). Στο Πεδίον του Άρεως θα υπάρχει και πούλμαν για την μετακίνηση προς το Υπουργείο Παιδείας.

Στη ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ καλούμε στις 10/01/2023, ώρα 12:00 στο ΑΓΑΛΜΑ ΤΟΥ ΕΛΕΥΘΕΡΙΟΥ ΒΕΝΙΖΕΛΟΥ.

Οι καλλιτέχνες όλης της χώρας, όλων των ειδικοτήτων θεάτρου, κινηματογράφου, χορού, μουσικής, ΖΗΤΑΜΕ εδώ και τώρα να αποσυρθούν από το Προεδρικό Διάταγμα οι αναφορές στις ειδικότητες των καλλιτεχνών και των εργαζομένων στην Τέχνη και τον Πολιτισμό και να επανέλθουν τα επαγγέλματα μας, στο καθεστώς ΤΕ για όλους (ή ΠΕ για όσους κλάδους ίσχυε).

Κόντρα στην υποβάθμιση των σπουδών μας και την περαιτέρω περιθωριοποίηση του κλάδου μας, συνθήκες που απορρέουν από το Προεδρικό Διάταγμα 85/2022, υπερασπιζόμαστε το κύρος της καλλιτεχνικής μας εκπαίδευσης και τα εργασιακά μας δικαιώματα.

Η πολιτεία ν’ αναγνωρίσει έμπρακτα ότι είμαστε επαγγελματίες απόφοιτοι πολυετών απαιτητικών και εξειδικευμένων σπουδών και όχι αμφισβητούμενων Κολεγίων ή Φροντιστηριακών ιδρυμάτων. Απώτερος στόχος παραμένει η δημιουργία νέου Νομοθετικού Πλαισίου, το οποίο θα περιλαμβάνει ίδρυση Δημόσιας Τριτοβάθμιας Ανώτατης Καλλιτεχνικής Εκπαίδευσης και λύση στο διαχρονικό πρόβλημα της αντιστοίχισης των πτυχίων. Τα πολλά και σοβαρά προβλήματα που μας δημιουργεί η απουσία αντιστοίχισης των πτυχίων μας είναι αποκλειστική ευθύνη της πολιτείας. Τώρα ήρθε η στιγμή που πρέπει ν’ αναλάβει την ευθύνη της.

Ο καλλιτεχνικός κόσμος όλης της χώρας ζητάει την έμπρακτη και ουσιαστική αναγνώριση της αξίας της καλλιτεχνικής του παιδείας και των επαγγελματικών κεκτημένων του, στο βαθμό που τους αξίζει.

Στη Στάση Εργασίας συμμετέχουν με αποφάσεις τους η Ομοσπονδία Λειτουργών Μέσης Εκπαίδευσης και η Διδασκαλική Ομοσπονδία Ελλάδας, διευκολύνοντας τους εκπαιδευτικούς καλλιτεχνικών μαθημάτων να συμμετέχουν στην κινητοποίηση.

Πηγή: ergasianet.gr

▸Για διεθνές πρόβλημα κάνει λόγο η κυβέρνηση σε ότι αφορά τις ελλείψεις φαρμάκων στην χώρα μας, ενώ προωθεί ως λύση τις αυξήσεις στα «φθηνά» σκευάσματα. Την ίδια ώρα οι φαρμακοβιομηχανίες θησαυρίζουν μέσω γνωστών ανήθικων «κόλπων» της καπιταλιστικής αγοράς.

Μια δυστοπική εικόνα τείνει να γίνει καθημερινότητα σε αρκετές –αν όχι όλες–  τις πόλεις της χώρας. Κάθε φαρμακείο της γειτονιάς και μία «ουρά». Την τελευταία τριετία, με την έναρξη της πανδημίας, αλλάζει μόνο ο σκοπός. Από τις «ουρές» για ένα self ή rapid test, στις «ουρές» για την αγορά ενός απλού φαρμάκου. Μέσα στην καρδιά του χειμώνα, την περίοδο της μεγάλης έξαρσης των αναπνευστικών ιώσεων σε παιδιά και ενήλικες και της αύξησης κρουσμάτων και νοσηλειών λόγω κορωνοϊού, ο «ασθενής» λαός αναζητά από φαρμακείο σε φαρμακείο αυτά που θα έπρεπε να είναι αυτονόητα. Παιδιατρικά φάρμακα, απλά αντιπυρετικά, αναλγητικά και αντιβιοτικά… Σημαντικές ελλείψεις φαρμάκων εντοπίζονται και στα δημόσια νοσοκομεία.

Σύμφωνα με την πιο πρόσφατη λίστα (5/1) που έδωσε στην δημοσιότητα ο Εθνικός Οργανισμός Φαρμάκων (ΕΟΦ), αυτήν την στιγμή στην Ελλάδα συνολικά 234 φάρμακα είναι σε έλλειψη, δηλαδή είτε είναι δυσεύρετα είτε εντελώς ανύπαρκτα. Τον Νοέμβριο ο αντίστοιχος αριθμός ήταν στα 186. Αναλυτικότερα, τα φάρμακα σε έλλειψη είναι 71 σκευάσματα κοινότητας (που διατίθενται μέσω των ιδιωτικών φαρμακείων), 20 νοσοκομειακά φάρμακα, έξι εμβόλια, αλλά και 65 σκευάσματα αρμοδιότητας του Ινστιτούτου Φαρμακευτικής Έρευνας και Τεχνολογίας (ΙΦΕΤ) –για τέσσερα από τα 162 φάρμακα εκτιμάται ότι το πρόβλημα έχει πλέον αποκατασταθεί. Αν τώρα, στα παραπάνω 158 ελλειπτικά φάρμακα προσθέσουμε και τα 76 σκευάσματα που δεν διατίθενται πλέον στην αγορά, τότε ο συνολικός αριθμός ανέρχεται σε 234. Βάσει της λίστας, μεταξύ άλλων, σε έλλειψη είναι αντιφλεγμονώδη, αντιβιοτικά και αντιυπερτασικά.

Από την πλευρά τους η κυβέρνηση και το υπουργείο Υγείας, πιστοί στο κλασσικό τους αφήγημα που χρησιμοποιούν και για άλλα οξυμένα προβλήματα που αντιμετωπίζει η κοινωνία όπως η τεράστια ακρίβεια, επιχειρούν να αποποιηθούν των ευθυνών τους και κάνουν λόγο για παγκόσμιο πρόβλημα. Σε αυτή την λογική, ο υπουργός Υγείας Θάνος Πλεύρης, με επιστολή που απέστειλε μέσα στην εβδομάδα στην αρμόδια επίτροπο της Κομισιόν για θέματα Υγείας, ζήτησε να υπάρξουν «κεντρικές πολιτικές σε επίπεδο του συνόλου της ΕΕ για την αντιμετώπιση του προβλήματος», ζητώντας «να ενισχυθεί η παραγωγή φαρμάκων στην ΕΕ».

Παράλληλα, σε έκτακτη συνέντευξη τύπου που παραχώρησε το απόγευμα της Τετάρτης (4/1), ο υπουργός Υγείας εμφανίστηκε καθησυχαστικός και ισχυρίστηκε ότι άμεσα θα αρχίσει να φαίνεται η αποκλιμάκωση στις ελλείψεις με τη βελτίωση της τροφοδοσίας. «Κατανοώ την ανησυχία των γονέων, και τότε λέω πως υπάρχει πλήρης επάρκεια, όχι απαραίτητα πρωτοτύπων φαρμάκων, αλλά γενοσήμων φαρμάκων με την ίδια θεραπευτική αξία», είπε.

Σύμφωνα με τον ΕΟΦ συνολικά 234 φάρμακα βρίσκονται σε έλλειψη στην Ελλάδα

Επίσης προανήγγειλε αυξήσεις στα «φθηνά» φάρμακα, τις οποίες εδώ και πολύ καιρό η κυβέρνηση –και οι φαρμακοβιομήχανοι– παρουσιάζει ως ένα από τα βασικά μέτρα για την αντιμετώπιση των ελλείψεων. Συγκεκριμένα έκανε λόγο για «αυξήσεις μερικών λεπτών ή ευρώ» που δεν θα τις επωμιστούν «ο πολίτης και ο ασφαλισμένος». Όπως τόνισε, τα συγκεκριμένα σκευάσματα είναι «κοστολογικά ασύμφορα για να παράγονται» και εάν δεν αυξηθούν, θα σταματήσουν να… παράγονται. Πέρα από την έμμεση απειλή, ο υπουργός Υγείας απλά έπαιξε και με τις λέξεις καθώς τις αυξήσεις θα τις επιβαρυνθεί κατά πάσα πιθανότητα ο ΕΟΠΥΥ ο οποίος χρηματοδοτείται από τον λαό μέσω των ασφαλιστικών εισφορών και του κρατικού προϋπολογισμού.

Ο αρμόδιος υπουργός θέλησε μάλιστα να μας πείσει ότι στην Ελλάδα είμαστε και τυχεροί καθώς «είναι πολύ σημαντικό το γεγονός ότι υπάρχει εγχώρια φαρμακοβιομηχανία παραγωγής φαρμάκων με αποτέλεσμα να παράγονται τα γενόσημα των πρωτοτύπων φαρμάκων που υπάρχουν σε έλλειψη».

Τον δικό τους πόνο –διαφορετικό σαφώς από τον δικό μας– έχουν και οι φαρμακοβιομήχανοι καθώς μέσω του Συνδέσμου τους (ΣΦΕΕ), ζητούν ενιαία ευρωπαϊκή στρατηγική για την επιστροφή «της παραγωγής φαρμάκων αλλά και πρώτων υλών στην Ευρώπη». Πέρα από τις συνήθεις αξιώσεις για κρατική και ευρωπαϊκή «στήριξη» σε επενδύσεις, οι φαρμακοβιομήχανοι διεκδικούν την αύξηση στις τιμές των φαρμάκων, τη μείωση της «υπερφορολόγησης», του «τεράστιου clawback» και του «αυξημένου κόστους παραγωγής».

Αξίζει να σημειωθεί ότι η εγχώρια αγορά των φαρμακευτικών εταιρειών κατέγραψε αύξηση 4,3% το 2020 σε σχέση με το 2019. Συγκεκριμένα, το 2019 οι πωλήσεις φαρμάκων σε φαρμακεία, φαρμακαποθήκες και νοσοκομεία έφτασαν τα 6,7 δισ. ευρώ ενώ οι εξαγωγές φαρμάκου άγγιξαν τα 3 δισ. ευρώ το 2020 (αύξηση 48,3% σε σχέση με το 2019).

Σαφώς και κανείς δεν είχε την αξίωση, ο Θάνος Πλεύρης να πει το οτιδήποτε για την ουσία του προβλήματος, για το ότι και το φάρμακο έχει μετατραπεί πλήρως σε εμπόρευμα και υπηρετεί τους νόμους της αγοράς. Οι ελλείψεις στα φάρμακα δεν είναι αποτελούν κάποιο… φυσικό φαινόμενο αλλά είναι αποτέλεσμα συγκεκριμένων τακτικών των πολυεθνικών του κλάδου, με τις πλάτες πάντα των κυβερνήσεων. Αποτελεί πάγια τακτική των φαρμακοβιομηχανιών αλλά και των φαρμακαποθηκών να αποσύρουν σκευάσματα και να κάνουν «παράλληλες εξαγωγές» για να αυξήσουν την κερδοφορία τους. Επιλέγουν δηλαδή να προμηθεύσουν τις χώρες όπου οι τιμές είναι υψηλότερες, άρα και τα κέρδη τους μεγαλύτερα.

Παράλληλα, η μεταφορά της χημικής βιομηχανίας κυρίως σε Ινδία και Κίνα έχει δημιουργήσει μεγάλα προβλήματα στην εφοδιαστική αλυσίδα και στις εισαγωγές φαρμάκων. Πρόβλημα είναι και η υποστελέχωση του ΕΟΦ, ο οποίος μεταξύ άλλων θα πρέπει να απαγορεύσει τις εξαγωγές φαρμάκων που δεν επαρκούν να καλύψουν τις εγχώριες ανάγκες, για διάστημα απαιτείται. Θα πρέπει άμεσα να μπει φρένο στην κερδοσκοπία των φαρμακευτικών εταιρειών. Στο «το τζάμπα πέθανε» του Άρη Πορτοσάλτε, η απάντηση είναι ο εργατικός έλεγχος στην φαρμακοβιομηχανία για την πλήρη και δωρεάν παροχή φαρμάκων για όλους.

Πηγή: prin.gr

Πρόκειται για χονδροειδές ψέμα η δήθεν φιλελεύθερη εκδοχή του κατεστημένου της Ουάσιγκτον να χρεώνει τον Μπολσονάρου στον Τραμπ και στον τραμπισμό.

Η εισβολή υποστηρικτών του Μπολσονάρου στο Κογκρέσο και στο Ανώτατο Δικαστήριο της Βραζιλίας, μετά την άρνηση του πρώην προέδρου να δεχτεί την ήττα του από τον Λούλα και τη φυγή του (πού αλλού;) στις ΗΠΑ προφανώς και δεν έχει να κάνει απλώς και μόνο με κάποιο, έστω ακροδεξιό και αντιδραστικό, αυθόρμητο, λαϊκό κίνημα. Μπορεί ο Μπολσονάρου να μην ήταν ο πλέον ευπαρουσίαστος εκλεκτός του βαθέος κράτους των ΗΠΑ, όπως Γκουαϊδό, οι νεοναζί της Ουκρανίας, η Τιχανόφσκαγια της Λευκορωσίας και η συριακή «αντιπολίτευση», ωστόσο έκανε τη δουλειά του έξοχα.

Έπληξε την ομάδα BRICS όσο μπορούσε. Πούλησε σε ξένα συμφέροντα όσο μεγαλύτερο μέρος της βραζιλιάνικης δημόσιας περιουσίας μπορούσε. Αποψίλωσε τον Αμαζόνιο όσο πρόλαβε. Λειτούργησε όσο ήταν εφικτό ως βραχίονας της νέας εκδοχής «Επιχείρησης Κόνδωρ» των ΗΠΑ, προκειμένου να υπονομεύσει αριστερές και κεντροαριστερές ηγεσίες στη Νότια Αμερική. Ενίσχυσε τους ολιγάρχες της χώρας του και έπληξε τους φτωχούς μέχρι του σημείου το 58,2% των πολιτών της χώρας του να ζει σε καθεστώς διατροφικής επισφάλειας, ενώ ταυτοχρόνως συρρικνώθηκε και το ΑΕΠ.

Βεβαίως, η δήθεν φιλελεύθερη εκδοχή του κατεστημένου της Ουάσιγκτον προτιμά να χρεώνει τον Μπολσονάρου στον Τραμπ και στον τραμπισμό. Πρόκειται για χονδροειδές ψέμα, πρώτον γιατί ο τραμπισμός αποτελεί επίσης τμήμα του κατεστημένου των ΗΠΑ και δεύτερον, διότι ο Μπολσονάρου αποτελεί τυπική επιλογή ιδιόρρυθμου μεν (με ό,τι και αν σημαίνει πλέον αυτό) σταθερού δε, τοποτηρητή των συμφερόντων των ΗΠΑ και της ολιγαρχίας στη χώρα του. Είναι χαρακτηριστικό πως δεν ένιωθε οποιονδήποτε λόγο να κρύψει ότι επιδίωκε την «Ουκρανοποίηση» της Βραζιλίας (υπό την έννοια της διακυβέρνησης της τελευταίας μέσα από μια επιθετική, νεοναζιστικού τύπου ακροδεξιά, με πλήρη στράτευση σε αυτό το πλαίσιο όλων των κρατικών λειτουργιών), όπως και τον θαυμασμό του για το Ισραήλ.

Επιπλέον είναι σημαντικό να θυμόμαστε ότι ο Μπολσονάρου δεν ήρθε λόγω των αποτυχιών της διακυβέρνησης Λούλα-Ρούσεφ, παρότι και αυτές διαδραμάτισαν σημαντικό ρόλο. Εκλέχτηκε επειδή η ολιγαρχία και ο αμερικανικός παράγοντας είχαν οργανώσει και χρηματοδοτήσει μια μεγάλη εκστρατεία, αντιδραστικής παλινόρθωσης, αξιοποιώντας και τις προηγούμενες αποτυχίες. Τώρα που ο Μπολσονάρου ηττήθηκε τα ίδια κέντρα μεθοδεύουν ένα νέο πραξικόπημα εναντίον του Λούλα. Παρεμπιπτόντως, ο τελευταίος διατηρεί καλές έως ιδιαιτέρως θερμές σχέσεις με τον Βλαντίμιρ Πούτιν, ακριβώς στο πλαίσιο της προσπάθειας διαμόρφωσης ενός πολυκεντρικού κόσμου.

Οι πρόσφατες ταραχές με τις καταλήψεις κυβερνητικών κτιρίων διαμορφώνουν το περιβάλλον της μελλοντικής αμφισβήτησης και ανατροπής του Λούλα. Από τη μια καλλιεργούν ένα κλίμα κρίσης, κατάστασης εξαίρεσης και οριακής ανοχής του Λούλα, με ψευδο-λαϊκό μανδύα. Από την άλλη, η αναγκαστική προσφυγή του νεοεκλεγέντος προέδρου στην αστυνομία και στο στρατό, προκειμένου να αποκατασταθεί η τάξη, αναγορεύει τον τελευταίο σε εγγυητή της νομιμότητας και της σταθερότητας. Και ξέρουμε πόσο επικίνδυνη είμαι μια τέτοια κατάσταση, διότι ο στρατός και η αστυνομία δεν παύουν να βλέπουν με καχυποψία έως και εχθρότητα προέδρους σαν το Λούλα και τους εκλεκτούς του. Την κρίσιμη στιγμή, μια νέα σειρά κινητοποιήσεων, ένα δικαστικό ή άλλο πραξικόπημα θα επιστρατευθεί προκειμένου να ζήσουμε ένα σενάριο α λα Βολιβία ή Περού. Ο νέος πρόεδρος της Βραζιλίας καλείται επομένως, μέσα σε όλο το εξαιρετικώς δύσκολο οικονομικό και διεθνοπολιτικό περιβάλλον να σταθμίσει το κατά πόσο θα κυβερνήσει με βασικούς πυλώνες τους κρατικούς θεσμούς, νερώνοντας αναγκαστικώς, το κρασί του κατά πολύ, ή αν θα βασιστεί σε μαχητικά τμήματα των υποστηρικτών του, διακινδυνεύοντας τη σύγκρουση με το κατεστημένο της χώρας του.

Η αριστερά στον υπόλοιπο πλανήτη γνωρίζει καλά το διακύβευμα: το μπλοκ ολιγαρχίας και αμερικανοκρατίας είναι ζωντανό, ισχυρό και θα προσπαθήσει να αναιρέσει κάθε πιθανότητα προοδευτικής, αριστερής εξέλιξης στη Νότια και Κεντρική Αμερική, όπως και οπουδήποτε αλλού. Η ήττα των ΗΠΑ και η αποδυνάμωσή τους αποτελεί προϋπόθεση για την απελευθέρωση των λαών. Μακάρι να το συνειδητοποιήσουμε κάποτε και στην Ευρώπη. 

Πηγή: kosmodromio.gr