του Αλέκου Αναγνωστάκη

Διαψεύσεις

«Ποτέ δεν θα ξεχάσω την εικόνα του Παρισιού εκείνες τις περίφημες μέρες: την ξέφρενη γενναιότητα των χαμινιών, τον ενθουσιασμό των ανδρών, την άγρια έξαψη των ιεροδούλων, τη βλοσυρή παραίτηση της Ελβετικής και της Βασιλικής φρουράς, την παράξενη υπερηφάνεια της εργατικής τάξης, που ήταν όπως έλεγαν χωρίς αντίκρισμα κύριοι του Παρισιού».

Η περιγραφή αυτή της Δεύτερης Γαλλικής επανάστασης του 1830 (ή Trois Glorieuses) από το σπουδαίο φιλέλληνα συνθέτη και ακραιφνή εκπρόσωπο του διαφωτισμού Μπερλιόζ μοιάζει σαν να γράφτηκε για το σήμερα^[1].

Αν λοιπόν κάτι μας δείχνει η αντοχή και η ποιότητα των γάλλων εξεγερμένων και ο όγκος του πρόσφατου ελληνικού λαϊκού ξεσπάσματος είναι οι «μυστικές» διεργασίες που συντελούνται μακρόσυρτα στη συνείδηση των σύγχρονων κολασμένων, της εργατικής τάξης, της νεολαίας και των αυτοαπασχολούμενων, που οδηγούν – εκεί που λες «τελειώσαμε» - στην ορμητική επανεμφάνιση του εργατικού κινήματος. Μας «γνέφει» επίσης πως ο εργατικός αγώνας πρέπει να παίρνει υπόψη όχι μόνο τους συσχετι­σμούς των δυνάμεων, αλλά να παρακολουθεί από τα μέσα, να κατανοεί τους λόγους και τις ιδιομορφίες διαμόρφωσης της σημερινής εργα­τικής συνείδησης. Να μη σνομπάρει τις αυθόρμη­τες αντιιμπεριαλιστικές, αντιμονο­πωλιακές διαθέσεις, αλλά να τις εξυψώνει στο επίπεδο της εργα­τικής αντικαπιταλιστικής πάλης.

Στη Γαλλία κόμματα με το «Κ» μπροστά είναι εξαιρετικά αδύνατα κι όμως οι λαϊκές εξεγέρσεις είναι σκληρές και παρατεταμένες.

Στην Ελλάδα υπάρχει η πεποίθηση πως ισχύει το αντίστροφο οι αγώνες ωστόσο δεν έχουν τη γαλλική διάρκεια και την ποιότητα.

Τι ακριβώς συμβαίνει; Τι δεν κατανοούμε;

Έτσι ή αλλιώς όμως σε αυτό το κίνημα υπάρχει η ελπίδα αναγέννησης και συγκρότησης των σύγχρονων πολιτικών υποκειμένων της εργατικής πολιτικής.

Αν η ιστορία έχει ένα τρόπο να φαλκιδεύει τις οπτιμιστικές ελπίδες ολόκληρων γενεών – όπως συνέβη τη δεκαετία του ’90 – έχει εξίσου συχνά την ικανότητα να διαψεύδει τις ελπίδες όσων είναι ικανοποιημένοι με την καθεστηκυία τάξη.

Αυτό συμβαίνει τώρα στη Γαλλία, αυτό συμβαίνει από καιρό καθώς το λαϊκό κίνημα εμφανίζεται με τη μορφή

της άμπωτις και της πλημμυρίδας δίχως τίποτα προ- εγγυημένο.

Ο Μητσοτάκης θα συλλάβει τον Πούτιν;

Οι εξελίξεις είναι ραγδαίες.

Μπορεί να περνά στα «δεύτερα», να περνά όπως όντως είναι: ως μια γελοιότητα.

Αξίζει όμως να στρέψουμε την προσοχή μας σε αυτό μαζί με ορισμένες ανατροπές ιστορικής σημασίας που περνούν σχεδόν «στο έτσι».

Μιλάμε για την έκδοση εντάλματος σύλληψης κατά του Ρώσου προέδρου Βλαντίμιρ Πούτιν από το Διεθνές Ποινικό Δικαστήριο (ΔΠΔ), κατηγορώντας τον ότι είναι υπεύθυνος για εγκλήματα πολέμου, λόγω της φερόμενης συμμετοχής του σε απαγωγές παιδιών από την Ουκρανία.

Το ΔΠΔ εξέδωσε επίσης ένταλμα για σύλληψη της Maria Alekseyevna Lvova-Belova, επιτρόπου για τα Δικαιώματα του Παιδιού στο Γραφείο του προέδρου της Ρωσικής Ομοσπονδίας, για παρόμοιες κατηγορίες.

Από τις 125 χώρες που συγκροτούν το Διεθνές Δικαστήριο μόνο η Ουγγαρία του ακροδεξιού Όρμπαν δήλωσε πως δεν δεσμεύεται από την απόφαση για σύλληψη του Ρώσου προέδρου.

Αυτό σημαίνει πως αν για τυχαίους λόγους ο Πούτιν αναγκαστεί να περάσει από τον ελληνικό εναέριο χώρο ο Μητσοτάκης θα δώσει εντολή για την αναχαίτιση του αεροπλάνου και τη σύλληψη του!

Να σημειωθεί πως δυο χρόνια μετά την κήρυξη του δεύτερου παγκοσμίου πολέμου από τον Χίτλερ, αφού είχε προσαρτήσει την Αυστρία και είχε κηρύξει τον πόλεμο στην Τσεχοσλοβακία, οι επιστολές αβροφροσύνης ανάμεσα στους τότε ηγέτες των αντίπαλων χωρών, τους ναζί ηγέτες και τον Χίτλερ δεν περιγράφονται.

Τώρα η κίνηση αυτή της έκδοσης εντάλματος σύλληψης ενός ηγέτη μιας εκ των ισχυρότερων χωρών διχάζει την ανθρωπότητα, οξύνει ακόμα περισσότερο την κατάσταση, αποκαλύπτοντας ταυτόχρονα πως οι σύγχρονοι αστοί τα έχουν χαμένα και γι’ αυτό γίνονται πιο επικίνδυνοι! Η αμερικάνικη π.χ. κυβέρνηση – που δεν αναγνωρίζει το Διεθνές Ποινικό Δικαστήριο – εγκαλεί τις 125 χώρες που το έχουν συγκροτήσει και αναγνωρίσει να εφαρμόσουν την απόφαση του!

Η απόφαση αυτή ανατρέπει κάθε διαδικασία ειρήνευσης.

Ανατροπές ιστορικής σημασίας

Τέτοιου είδους ανατροπές στις διεθνείς σχέσεις δρομολογούνται ήδη από το τέλος του περασμένου αιώνα. Τέτοιου είδους ανατροπές αποκαλύπτονται και επισφραγίζονται και στην πρόσφατη έκθεση του ΝΑΤΟ και του SIPRI για τις στρατιωτικές δαπάνες.

Οι εξελίξεις στις στρατιωτικές δαπάνες και στους εξοπλισμούς χωρών ανατρέπουν συνθήκες ιστορικής σημασίας.

Η συνθήκη π.χ. λήξης του πολέμου, η συμφωνία του Πότσδαμ (Ιούλιος 1945), αναμεταξύ των ΗΠΑ, της ΕΣΣΔ, και της Μ. Βρετανίας, που ανάμεσα στα άλλα αφόπλιζε τη Γερμανία και την Ιαπωνία δεν ισχύει πια.

Η Γερμανία με στρατιωτικό προϋπολογισμό ύψους 100 δισ. ευρώ επανεξοπλίζεται σαν αστακός.

Τα σημεία ειδικά της συμφωνίας του Πότσδαμ για τη Γερμανία (αποναζιστικοποίηση, εκδημοκρατισμός, απαγόρευση παραγωγής όπλων, πυρομαχικών, όλων των τύπων αεροσκαφών και πλοίων, αποκέντρωση, κατάργηση των καρτέλ, εξασφάλιση ότι το βιοτικό επίπεδο στη Γερμανία δεν θα ξεπεράσει το μέσο ευρωπαϊκό όρο) δεν έχουν, καιρό τώρα, καμία αξία. Έχουν ανατραπεί ή ανατρέπονται.

Η Ιαπωνία, η δεύτερη των ηττημένων, προχωρά επίσης στη μεγαλύτερη στρατιωτική ενίσχυση από τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο, δαπανώντας το ποσό των 320 δισ. δολαρίων(!) στο πλαίσιο του οποίου θα αποκτήσει πυραύλους ικανούς να χτυπήσουν την Κίνα και θα ετοιμαστεί για μια σύγκρουση διαρκείας, καθώς οι εντάσεις στην περιοχή και ο πόλεμος στην Ουκρανία αφήνουν όλα τα ενδεχόμενα ανοιχτά.

 Η κυβέρνηση του πρωθυπουργού Φούμιο Κισίντα ανησυχεί ότι η Ρωσία έχει δημιουργήσει προηγούμενο το οποίο θα ενθαρρύνει την Κίνα να επιτεθεί στην Ταϊβάν, απειλώντας κοντινά ιαπωνικά νησιά, με συνέπεια τη διαταραχή στις προμήθειες προηγμένων ημιαγωγών και πιθανώς το «στραγγάλισμα» των θαλάσσιων οδών πετρελαίου από τη Μέση Ανατολή.

Να σημειωθεί πως στο μεταπολεμικό της σύνταγμα η Ιαπωνία έχει παραιτηθεί όχι μόνο από το δικαίωμα να διεξάγει πόλεμο αλλά και από τα μέσα για να το κάνει.

Ο ταχύς εξοπλισμός της Ιαπωνίας- η οποία ήδη φιλοξενεί αμερικανικές δυνάμεις περιλαμβανομένης μιας ομάδας κρούσης αεροπλανοφόρων και μιας εκστρατευτικής δύναμης πεζοναυτών – θα ήταν αδιανόητος επί προηγούμενων κυβερνήσεων. Ωστόσο τώρα έχει την υποστήριξη των περισσότερων ψηφοφόρων, σύμφωνα με δημοσκοπήσεις μέχρι και 70%.

Οι ιαπωνικές ένοπλες δυνάμεις αυτή τη στιγμή διαθέτουν πυραύλους που μπορούν να πετάξουν το πολύ μερικές εκατοντάδες χιλιόμετρα. Στα νέα σχέδια περιγράφεται η απόφαση της Ιαπωνίας για την ανάπτυξη νέων δυνατοτήτων «αντεπίθεσης», που θα επιτρέπουν στο Τόκιο να χτυπά πλοία και στόχους σε απόσταση 1.000 χλμ. με πυραύλους που θα εκτοξεύονται από την ξηρά ή τη θάλασσα.

Για δε τον καλύτερο συντονισμό των αεροπορικών, θαλάσσιων και χερσαίων δυνάμεών της το κυβερνών κόμμα του Κισίντα συζητά κοινά διοικητήρια Ιαπωνίας – ΗΠΑ!

Το σαρωτικό, πενταετές πλάνο, που κάποτε ήταν αδιανόητο στην «ειρηνική» Ιαπωνία, θα καταστήσει τη χώρα τρίτη σε στρατιωτικές δαπάνες στον κόσμο μετά τις Ηνωμένες Πολιτείες και την Κίνα. Παράλληλα τα κρατικά έγγραφα στρατηγικής για την εθνική ασφάλεια υποδεικνύουν την Κίνα, τη Ρωσία και τη Βόρεια Κορέα ως πιθανούς εχθρούς και υπόσχονται στενή συνεργασία με τις Ηνωμένες Πολιτείες με ό,τι αυτό συνεπάγεται.

Ο κόσμος λοιπόν αλλάζει ραγδαία, αλλάζει επικίνδυνα, ο κόσμος στρατιωτικοποιείται.

Στην Ευρώπη ειδικότερα τα τελευταία πέντε χρόνια, παρά την παγκόσμια μείωση μεταφοράς όπλων, οι εισαγωγές όπλων σημείωσαν κατακόρυφη αύξηση (Έκθεση του Διεθνούς Ινστιτούτου Ερευνών για την Ειρήνη της Στοκχόλμης – SIPRI – για το 2022).

Πιο συγκεκριμένα, οι μεταφορές (πωλήσεις, δωρεές) σημαντικών όπλων από τα ευρωπαϊκά κράτη αυξήθηκαν κατά 47% μεταξύ 2013-17 και 2018-22, ενώ το παγκόσμιο επίπεδο των διεθνών μεταφορών όπλων μειώθηκε κατά 5,1%. 

Μεγάλοι κερδισμένοι της εξέλιξης αυτής είναι οι βιομηχανίες όπλων των Ηνωμένων Πολιτειών και της Γαλλίας.

Το μερίδιο των Ηνωμένων Πολιτειών στις παγκόσμιες εξαγωγές όπλων αυξήθηκε από 33 σε 40%, ενώ το μερίδιο της Ρωσίας στην παγκόσμια αγορά (η οποία για τρεις δεκαετίες ανταγωνιζόταν τις Ηνωμένες Πολιτείες για την πρωτιά στην βιομηχανία όπλων) διατηρεί μεν τη δεύτερη θέση, ωστόσο μειώθηκε από το 22% στο 16%.

Οι ΗΠΑ, ήταν και παραμένουν στην πρώτη θέση.

Η Γαλλία «βελτίωσε» τη θέση της και πέρασε στην τρίτη θέση.

Σε παγκόσμιο επίπεδο οι πέντε σημαντικότερες χώρες εξαγωγής όπλων είναι οι ΗΠΑ, η Ρωσία, η Γαλλία και στο τέλος η …αφοπλισμένη Γερμανία.!

Η Κίνα δεν κατάφερε να μπει σε ορισμένες από τις σημαντικότερες αγορές όπλων για καθαρά πολιτικούς λόγους. «Η Κίνα», σημειώνει ο Βέτσεμαν, επικεφαλής της έρευνας του SIPRI, «δεν μπορεί να πουλήσει όπλα σε έναν από τους σημαντικότερους ανταγωνιστές της, τις Ινδίες, η οποία είναι μια από τις βασικότερες αγορές εισαγωγής όπλων στον κόσμο. Όπως επίσης η Κίνα δεν έχει καταφέρει να ανταγωνιστεί Ευρωπαίους και Αμερικανούς προμηθευτές όπλων στα περισσότερα κράτη της Μ. Ανατολής, ιδίως αραβικά κράτη. Δεν έχει κερδίσει τόσο έδαφος, όπως ίσως πολλοί θα περίμεναν».

Στην ετήσια έκθεση του γ.γ. του ΝΑΤΟ για το 2022 («The Secretary General’s Annual Report 2022»), που παρουσίασε ο Γενς Στόλτενμπεργκ στις 21 Φεβρουαρίου 2023, εμφανίζεται το γεγονός πως μόνο 7 από τις 30 χώρες του ΝΑΤΟ (Ελλάδα, Ηνωμένο Βασίλειο, ΗΠΑ, Πολωνία, Εσθονία, Λετονία, Λιθουανία) έπιασαν τον στόχο του 2% για τις πολεμικές δαπάνες το 2022.

Συγκριτικά, οι χώρες που είχαν πιάσει τον στόχο του 2% το 2021 ήταν 8, όπερ σημαίνει ότι πέρυσι, με φόντο τον πόλεμο στην Ουκρανία, αντί να αυξηθούν, μειώθηκαν.

Ωστόσο το 2022, χρονιά του πολέμου στην Ουκρανία, της μεγαλύτερης πολεμικής σύγκρουσης που έχει εκτυλιχθεί στην Ευρώπη μετά τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο επιφέροντας βαθιές διεθνοπολιτικές αλλαγές, οι στρατιωτικές δαπάνες αυξάνουν: «Οι Ευρωπαίοι σύμμαχοι και ο Καναδάς αύξησαν τις αμυντικές δαπάνες τους για όγδοη συνεχή χρονιά», σημειώνει το ΝΑΤΟ στην ετήσια έκθεσή του για το 2022.

Τα 30 κράτη μέλη του NATO ξόδεψαν ποσό που υπολογίζεται πως ανήλθε σε 1,2 τρισ. δολάρια για την άμυνα το 2022, ποσό αυξημένο κατά 2,2% σε πραγματικές τιμές σε σύγκριση με το 2021, με τις ΗΠΑ να παραμένουν η χώρα που καλύπτει το μεγαλύτερο μέρος αυτού του λογαριασμού, συνεχίζει η ετήσια έκθεση του Οργανισμού.

Και η ιστορία διδάσκει πως δεν υπάρχει περίοδος κατά την οποία τα κράτη ενίσχυαν αδιαλείπτως την πολεμική τους ικανότητα και να μην κατέληξε σε πολεμική αναμέτρηση.

Εκτός κι αν το λαϊκό κίνημα αποτροπής του πολέμου εμφανιστεί δυνατό και ικανό να επαληθεύσει τον τίτλο του.

[1] Ιστορία και επανάσταση, αντικρούοντας τον αναθεωρητισμό Mike Haynes, Jim Wolfreys, σελ. 23.

πηγη: kommon.gr

Τηλέμαχος

Η διάσωση του στρατιώτη Μητσοτάκη αντί για Πρωταγωνιστές θα μπορούσε να ονομαστεί η –ο θεός να την κάνει– συνέντευξη του πρωθυπουργού στον Σταύρο Θεοδωράκη την Τρίτη το βράδυ. Η υποτιθέμενη πιο κρίσιμη «ανάκριση» για ένα ταξικό έγκλημα που έχει ξεσηκώσει τον κόσμο ξεκίνησε με μια «διαπίστωση»-πάσα του τηλε-παρουσιαστή προς τον Κ. Μητσοτάκη: «Φοβάμαι ότι δεν ήταν η “κακιά στιγμή”, ήταν η στιγμή που η χώρα συγκρούστηκε με τις αμαρτίες της». Για να συνεχίσει ο πρωθυπουργός: «Ήταν η στιγμή που η χώρα ήρθε αντιμέτωπη, όπως σωστά λέτε, με διαχρονικές αμαρτίες». Από ‘κει και πέρα όλα κίνησαν απόλυτα προβλεπόμενα, με τον Κ. Μητσοτάκη να αναπτύσσει το αφήγημά του πως «όλοι φταίμε», μια παραλλαγή του «μαζί τα φάγαμε».

Το επικοινωνιακό επιτελείο του Μαξίμου έχει τροποποιήσει αρκετές φορές την τακτική του στην προσπάθειά του να ξεθυμάνει η λαϊκή και νεολαιίστικη οργή για το έγκλημα στα Τέμπη· χωρίς ιδιαίτερη επιτυχία. Αρχικά, από την επόμενη μέρα κιόλας, ο Μητσοτάκης τα φόρτωσε όλα σχεδόν αποκλειστικά στον σταθμάρχη, μιλώντας «κυρίως για ανθρώπινο λάθος». Όταν είδαν πως αυτό εξαγρίωσε τον κόσμο, υπήρξε πρωθυπουργική ανάρτηση στο facebook που ζητούσε «συγγνώμη» κι έκανε λόγο για ευθύνες — και των προκατόχων του βεβαίως. Μετά άρχισε μια προσπάθεια επιμερισμού των ευθυνών με τον ΣΥΡΙΖΑ, τι ποσοστό του έργου είχε παραδοθεί κ.λπ. Όταν είδαν πως αυτό οδηγούσε τον κόσμο στο –λογικό– πολιτικό συμπέρασμα για τις ευθύνες όλων των κυβερνήσεων, χωρίς να ελαφρύνεται η θέση της ΝΔ, η γραμμή άλλαξε πάλι κι έγινε διπλά επιθετική. Αφενός η ατομική ευθύνη έγινε ομαδική, βάζοντας μέσα τους σταθμάρχες που έφυγαν, τον επόπτη, τους γιατρούς που έδωσαν αναρρωτική κ.λπ.

Αφετέρου, στοχοποιήθηκε το (δικό τους) «βαθύ κράτος», που δεν εκσυγχρονίζεται, δεν θέλει αξιολόγηση, έχει συντεχνίες κ.λπ., προβάλλοντας όλο το αντιδραστικό νεοφιλελεύθερο πρόγραμμα της ΝΔ. Όπως ο διάολος το λιβάνι αποφεύγονται λέξεις όπως ιδιωτικοποίηση και ιδιώτες, Hellenic Train και ιταλικό μονοπώλιο της FSI, εταιρείες-εργολάβοι των χρυσοπληρωμένων και ουδέποτε τελειωμένων έργων στα τρένα κ.λπ. Για να φτάσουν τελικά στο κυνικό «όλοι φταίμε»! Το πρόβλημα γι’ αυτούς είναι πως ο κόσμος ακυρώνει όλες τις επικοινωνιακές γραμμές άμυνας που στήνουν…

Ειδήσεις πίσω από τις κάμερες

ΣΥΓΚΡΟΥΣΕΙΣ προκαλεί στον «αγγελικό» κόσμο των καναλαρχών η είσοδος της πολυεθνικής United Media στην ελληνική αγορά, εταιρείας που ειδικεύεται στα συνδρομητικά δίκτυα. Η United Media προετοιμάζεται για απόκτηση μεριδίων στα δύο κανάλια συμφερόντων Βαρδινογιάννη, Alpha και Star, ενώ ήδη εξαγόρασε εταιρεία που ελέγχει το 50% της ιστοσελίδας Newpost και της αθλητικής Sportdog. Οι επόμενες κινήσεις αναμένονται μετά τις εκλογές.

ΑΝΤΙΔΡΑΣΕΙΣ παρατηρούνται σε άλλα κανάλια, που θεωρούν πως χάνουν από την είσοδο της United Media, ύστερα από τη νομοθετική ρύθμιση, η οποία βεβαίως προσαρμόστηκε σε οδηγία της ΕΕ. Μεταξύ των αντιδρώντων φέρεται ο Θοδωρής Κυριακού του Ομίλου Αντέννα, δημιουργώντας ρήγμα στις καλές σχέσεις του με το Μαξίμου. Μάλιστα, παρατηρήθηκε και αντικυβερνητική στάση σε ενημερωτικές και ψυχαγωγικές εκπομπές του ΑΝΤ1 τις προηγούμενες μέρες.

ΚΑΙ ΣΤΟ MEGA ο Βαγγέλης Μαρινάκης εμφανίζεται δυσαρεστημένος με τις εξελίξεις, καθώς θεωρεί πως ο ίδιος δεν πήρε και τη Forthnet, όταν «ψώνιζε» τον ΔΟΛ. Ο μεγαλομέτοχος του Ολυμπιακού έχει εκφράσει την δυσαρέσκειά του και για την υπόθεση των υποκλοπών (στην πορεία κατέβηκε πολύ το θέμα στον όμιλο) και για τη… διαιτησία απέναντι στον «Θρύλο». Η πρόσφατη συνέντευξη Τσίπρα στο Mega, με υποτονική παρουσία του Γ. Πρετεντέρη, έδωσε λαβή για σχόλια…

Δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα Πριν (24.3.23)

ΠΗΓΗ: prin.gr

Διαμαρτυρία ΠΕΝΕΝ – ΠΣΣ- ΝΑΤ στις 12:30 έξω από το Δημοτικό θέατρο Πειραιά.

Η κυβέρνηση εν μέσω (και επισήμως πια) προεκλογικής περιόδου επιχειρεί πάνω στο κατεστραμμένο ΝΑΤ το οποίο ρήμαξαν όλες οι κυβερνήσεις προκειμένου να υπηρετήσουν το δόγμα της εφοπλιστικής ανταγωνιστικότητας να εγκαινιάσει την προεκλογική εκστρατεία της!

Είναι πρόκληση η επιχείρηση εξαπάτησης που επικοινωνιακά προσπαθεί να παρουσιάσει το άσπρο – μαύρο μιλώντας για μηδενισμό των ληξιπρόθεσμων υποχρεώσεων προς τους ασφαλισμένους, αφού εκκρεμούν εκατοντάδες υποθέσεις στην επικουρική σύνταξη, στις εφάπαξ παροχές ακόμη και στην κύρια σύνταξη, ενώ τα πράγματα είναι ακόμη χειρότερα στην απόδοση των δικαιωμάτων για τους έχοντες διαδοχική ασφάλιση.

Είναι πρόκληση το αρχαιότερο ασφαλιστικό ταμείο της χώρας μας που γενεές Ναυτεργατών προσέφεραν το υστέρημα τους να έχει οδηγηθεί σήμερα εξ αιτίας των κυβερνητικών πολιτικών να επιχορηγείται με 1 δισ. ευρώ ετησίως, ενώ τα ετήσια έσοδα του από την μεγάλη αρμάδα των εφοπλιστών να μην ξεπερνούν το 5%των δαπανών για συντάξεις!

Είναι πρόκληση σε αυτό  το ιστορικό ταμείο να στήνονται φιέστες την στιγμή που οι συντάξεις των απόμαχων της θάλασσας έχουν κυριολεκτικά κατακρεουργηθεί και οι περικοπές ξεπερνούν το 50% των συντάξεων.

Είναι πρόκληση οι εφοπλιστές να απαλλάσσονται ή να συμμετέχουν με ψίχουλα στην δαπάνη της κοινωνικής ασφάλισης.

Είναι πρόκληση να εξαγγέλλεται επίσημα και δημόσια η αλλαγή του χαρακτήρα του ΝΑΤ(αλλαγή πλεύσης του ΝΑΤ) από την κυβέρνηση γεγονός που δείχνει ολοφάνερα ότι μεθοδεύεται η κατάργηση ακόμη και αυτών των ελάχιστων υποχρεώσεων που έχουν αφήσει -  απομείνει στο ασφαλιστικό μας ταμείο.

Είναι πρόκληση που όλες οι κυβερνήσεις το έχουν αποψιλώσει από προσωπικό, έχουν αποδυναμώσει τις υπηρεσίες, μετέφεραν τις ευθύνες και αρμοδιότητες του σε ένα υδροκεφαλικό γραφειοκρατικό ΕΦΚΑ από τον οποίο δεινοπαθούν οι ασφαλισμένοι στην απόδοση των συνταξιοδοτικών τους δικαιωμάτων!

Είναι πρόκληση πάνω στο πτώμα του ΝΑΤ να σκαρώνονται κακόγουστες φιέστες και να εξαγγέλλεται η de facto και de jure κατάργηση του.

Οι Ναυτεργάτες εν’ ενεργεία και οι συνταξιούχοι έχουν δεχθεί στο πετσί τους τι σημαίνει εκσυγχρονισμός αφού στο όνομα του έχει ξεπουληθεί η τεράστια ακίνητη περιουσία του και σήμερα το έχουν μετατρέψει σε άδειο κουφάρι!

Η νέα γραμμή των εφοπλιστών (αφού προηγουμένως το λεηλάτησαν με δάνεια που τότε δεν επέστρεψαν, με εκατομμύρια ευρώ σε εισφορές που ποτέ δεν κατέβαλλαν), τώρα επιδιώκουν να βάλουν λουκέτο ώστε να μην θυμίζει τίποτα τις εγκληματικές ευθύνες των ίδιων και των πολιτικών τους εκπροσώπων!

Καταγγέλλουμε κυβέρνηση και εφοπλιστές σαν υπαίτιους για την διάλυση του ταμείου μας.

Εκφράζουμε την οργή μας για τις άθλιες φιέστες.

Απαιτούμε εδώ και τώρα την αυτοτέλεια του ΝΑΤ και των άλλων ταμείων μας.

Αντιστεκόμαστε στην μετατροπή του ΝΑΤ σε στατιστική υπηρεσία. Διεκδικούμε την επαναφορά των δικαιωμάτων μας.

  Η ΠΕΝΕΝ και ο ΠΣΣ – ΝΑΤ οργανώνουν σήμερα στις 12:30 μμ, έξω από το Δημοτικό θέατρο διαμαρτυρία, διατρανώνοντας την θέληση τους να παλέψουν ενάντια στην αντιασφαλιστική πολιτική κυβέρνησης – εφοπλιστών!      

Οι Διοικήσεις

ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΑ ΕΝΩΣΗ ΝΑΥΤΩΝ ΕΜΠΟΡΙΚΟΥ ΝΑΥΤΙΚΟΥ

ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΟΣ ΣΥΝΔΕΣΜΟΣ ΣΥΝΤΑΞΙΟΥΧΩΝ ΝΑΤ

Από το β’ 10ήμερο του Μαρτίου, οπότε και σταδιακά άρχισαν να ξεδιπλώνονται οι φόβοι για ένα τραπεζικό ντόμινο μέχρι και σήμερα η τιμή της χρυσής λίρας ακολουθεί μία απίστευτη πορεία, φτάνοντας ακόμη και τα 422 ευρώ/τεμάχιο, υψηλότερα, δηλαδή, από την τιμή που είχε καταγραφεί όταν ξέσπασε ο πόλεμος στην Ουκρανία

Σταθερά πάνω από τα 400 ευρώ διατηρείται το τελευταίο διάστημα η τιμή της χρυσής λίρας, με τις διακυμάνσεις μετά το ξέσπασμα της νέας τραπεζικής κρίσης να θυμίζουν… ασανσέρ, ως απόρροια και της αυξημένης ζήτησης.

Όπως προκύπτει από τα δελτία που εκδίδει σε καθημερινή βάση η Τράπεζα της Ελλάδος (ΤτΕ), από το δεύτερο 10ήμερο του Μαρτίου, οπότε και σταδιακά άρχισαν να ξεδιπλώνονται οι φόβοι για ένα τραπεζικό ντόμινο μέχρι και σήμερα η τιμή της χρυσής λίρας ακολουθεί μία απίστευτη πορεία, φτάνοντας ακόμη και τα 422 ευρώ/τεμάχιο, υψηλότερα, δηλαδή, από την τιμή που είχε καταγραφεί όταν ξέσπασε ο πόλεμος στην Ουκρανία. Στο ίδιο μήκος κύματος κινείται και ο χρυσός, οι τιμές του οποίου σημείωσαν το υψηλότερο επίπεδό τους για το 2023 – κοντά στα 2.009 δολάρια/ουγγιά, επίπεδα, στα οποία διαπραγματευόταν εν μέσω πανδημίας, αλλά και τις πρώτες  ημέρες της εισβολής της Ρωσίας.

Πιο αναλυτικά, στις 10 Μαρτίου, οπότε και έγινε γνωστή η κατάρρευση της Silicon Valley Bank (σ.σ. είχε προηγηθεί η απόφαση να πουλήσει τίτλους, ύψους 21 δισ. δολαρίων, με ζημία 1,8 δισ. δολαρίων, προκαλώντας ένα κύμα μαζικής απόσυρσης καταθέσεων), η λίρα πωλούνταν έναντι 392,72 ευρώ/τεμάχιο, ενώ στις 13 του ίδιου μήνα, με την Ομοσπονδιακή Υπηρεσία Εγγύησης Καταθέσεων να παράσχει έκτακτη χρηματοδότηση για την προστασία των καταθετών της SVB και της Signature Bank, η τιμή της αναρριχήθηκε στα 398,28 ευρώ/τεμάχιο.

Λίγα 24ωρα αργότερα, με την Credit Suisse να βρίσκεται στο προσκήνιο λόγω άρνησης του βασικού της μετόχου να συνδράμει την τράπεζα με νέα κεφάλαια, οι πωλητές θα κέρδιζαν πάνω από 400 ευρώ/τεμάχιο, ενώ στις 20 Μαρτίου, οπότε και θα λάμβανε διαστάσεις το «μαχαίρι» στους ομολογιούχους της ελβετικής τράπεζας, η χρυσή λίρα κατέγραψε μία από τις υψηλότερες τιμές της διαχρονικά – 422,03 ευρώ. Σήμερα, με την τραπεζική κρίση να μην έχει – παρά τις εκ διαμέτρου διαβεβαιώσεις – αποσοβηθεί και τη μετοχή της Deutsche Bank να… σφυροκοπείται ανελέητα, όσοι αποφασίσουν να «σκοτώσουν» τις χρυσές τους λίρες θα έχουν λαμβάνειν 417,46 ευρώ/τεμάχιο.

Πόσο πουλάει η ΤτΕ

Ακριβότερες σε σχέση με το πρόσφατο παρελθόν είναι και οι τιμές, στις οποίες πουλάει η ΤτΕ τις χρυσές λίρες. Ενδεικτικά, ενώ στις 10 Μαρτίου οι ενδιαφερόμενοι θα έπρεπε να δώσουν 473,30 ευρώ/τεμάχιο, στις 20 του ίδιου μήνα το ποσό εκτοξεύτηκε στα 508,55 ευρώ, καταγράφοντας αύξηση 8%. Σήμερα το «τιμολόγιο» της κεντρικής τράπεζας διαμορφώνεται στα 503,06 ευρώ/τεμάχιο, με το «καπέλο» έναντι της τιμής που αγοράζει από τους ιδιώτες να υπολογίζεται σε άνω του 20%.

Υπενθυμίζεται πως πέρυσι οι Έλληνες ρευστοποίησαν πάνω από 52.000 τεμάχια έναντι 45.588 το 2021 (αύξηση 15% σε ετήσια βάση), ενώ αγόρασαν 11.236 τεμάχια, δηλαδή, 4.705 λιγότερα σε σχέση με το 2021 (ετήσια αύξηση 72%). Πιο αναλυτικά, το δ’ τρίμηνο του 2022, με τον πληθωρισμό να καταγράφει ήδη ρεκόρ και τα επιτόκια να αυξάνονται, πωλήθηκαν 9.100 χρυσές λίρες και αγοράστηκαν 6.531, ποσοστά σημαντικά χαμηλότερα σε σχέση με τους πρώτους τρεις μήνες του έτους, οπότε και πραγματοποιήθηκαν αγοραπωλησίες 17.580 και 3.568 τεμαχίων αντίστοιχα.

Πηγή: newmoney.gr