Η εκδήλωση πραγματοποιήθηκε στις 4/10/2023 και την οργάνωση από κοινού τα Σωματεία:

Πανελλήνια Ένωση Ναυτών Εμπορικού Ναυτικού (Π.Ε.Ν.Ε.Ν.)

Σύλλογος Υπαλλήλων Βιβλίου – Χάρτου – Ψηφιακών Μέσων Αττικής (ΣΥΒΧΨΑ)

Σύλλογος Εργαζομένων ΤΕΕ (Σ.Ε.ΤΕΕ)

Σύλλογος Εργαζομένων ΕΛΓΟ – «ΔΗΜΗΤΡΑ» (ΣΥΛ.Ε.Ε.Γ.Ο)

Σωματείο Εργαζομένων στο Εθνικό Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης (Σ.Ε. Ε.Μ.Σ.Τ.)

Σε αυτήν μίλησαν εκπρόσωποι σωματείων, συλλογικοτήτων και αγωνιστές συνδικαλιστές του εργατικού κινήματος.

Στην εκδήλωση παρουσιάστηκε βιντεοσκοπημένο οπτικοακουστικό υλικό από τις μεγάλες απεργιακές μάχες και διαδηλώσεις των Γάλλων εργαζομένων.

Επίσης υπήρξε δήλωση μαχόμενου συνδικαλιστή από τα Γαλλικά συνδικάτα ο οποίος έκανε εκτενή αναφορά στον εργατικό ξεσηκωμό που εξελίσσεται στην Γαλλία ενάντια στο αντεργατικό νομοσχέδιο που προωθεί ο Μακρόν και η κυβέρνηση.

Παρακάτω δημοσιεύουμε την ομιλία – παρέμβαση του Προέδρου της ΠΕΝΕΝ Αντώνη Νταλακογεώργου:

Σ/φοι, Σ/φισες,

Η πρωτοβουλία των 5 εργατικών Σωματείων που διοργανώνουν την σημερινή εκδήλωση συνιστά μια έμπρακτη ενέργεια αλληλεγγύης στον αγώνα των Γάλλων εργατών που βρίσκονται εδώ και ένα μήνα σε μια σκληρή – ολομέτωπη σύγκρουση με τον Μακρόν και την κυβέρνησή του η οποία προσπαθεί να επιβάλει το αντεργατικό – αντιασφαλιστικό της νομοσχέδιο για περαιτέρω αύξηση στα όρια ηλικίας θεμελίωσης του συνταξιοδοτικού δικαιώματος!

Η μάχη αυτή έχει πάρει τέτοια χαρακτηριστικά για τα οποία βάσιμα μπορούμε να μιλάμε για μια γενικευμένη ταξική αντιπαράθεση. Από την μια πλευρά βρίσκεται σύσσωμη η εργατική τάξη και από την άλλη η κυβέρνηση Μακρόν η οποία υλοποιεί τις ντιρεκτίβες  του ΔΝΤ,  του ΟΟΣΑ και της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Η μάχη αυτή γίνεται σε μια από τις μεγαλύτερες μητροπόλεις του καπιταλισμού στην οποία το εργατικό κίνημα έχει να επιδείξει ένα πλούσιο ιστορικό αγώνων για τα εργατικά δικαιώματα.

Η αντιμετώπιση αυτού του γιγαντιαίου αγωνιστικού κινήματος από το κατεστημένο Μακρόν είναι η βία, η τρομοκρατία, η ακραία καταστολή.

Αυτός ο δρόμος από την μια συνθλίβει και κουρελιάζει τις προπαγανδιστικές κορώνες του πολιτικού προσωπικού για τον ευρωμονόδρομο και τις δήθεν αξίες του, της δημοκρατίας, της δικαιοσύνης και της αλληλεγγύης

Η καταστολή απέτυχε παταγωδώς, τώρα ο Μακρόν προσφεύγει στο Συνταγματικό Συμβούλιο της χώρας για να αποφανθεί αυτό, για το επίμαχο νομοσχέδιο του συνταξιοδοτικού.

Ο ρόλος αυτών των αστικών θεσμών είναι γνωστός σαν εργαλείο νομιμοποίησης των αντιλαϊκών κυβερνητικών πολιτικών στην Γαλλία, την Ελλάδα και σε όλο τον καπιταλιστικό κόσμο.

Η κίνηση αυτή του Μακρόν δείχνει και το  έως τώρα αδιέξοδο στην πολιτική προσπάθεια του να περάσει ένα βαθειά αντιλαϊκό νομοσχέδιο στο οποίο εκφράζεται η λαϊκή και εργατική αντίθεση και αγανάκτηση! Όμως αυτή η νέα πρωτοβουλία του, αποσκοπεί στην διάσπαση και υπονόμευση του πανεργατικού κινήματος που έχει δημιουργήσει μια πρωτοφανή κρίση στο σύστημα διακυβέρνησης και στην πολιτική Μακρόν  στη Γαλλία!

Η 11^η πανεθνική απεργία της περασμένης Πέμπτης έδειξε ότι η εργατική τάξη δεν υποχωρεί, δεν συναλλάσσεται και δεν υποκύπτει ούτε στην τρομοκρατία ούτε στους εκβιασμούς, ούτε σε επικοινωνιακά  φληναφήματα.

Για το λόγο αυτό επιχειρείται άμεσα στις γραμμές του εργατικού – συνδικαλιστικού κινήματος η διάσπαση του...

Ήδη η πολιτική αυτή φαίνεται να αποδίδει καρπούς αφού ο αδύναμος κρίκος του Σ.Κ στη Γαλλία, η συστημική συνομοσπονδία χριστιανοδημοκρατικής προέλευσης (FDT) και ο επικεφαλής της, Λοράν Μπερζέρ διακήρυξε μια γραμμή υποχώρησης και συμβιβασμού μιλώντας σχετικά αναφέρει:

«Εάν με ρωτάτε για πόσο θα συνεχίσει να υπάρχει μια τέτοια διαμαρτυρία κάθε βδομάδα για τους επόμενους 6 μήνες, η απάντηση μου είναι, όχι»

Ξεκαθάρισε επίσης ότι εάν το Συνταγματικό Συμβούλιο αποφανθεί στις 14 Απρίλη ότι το επίμαχο νομοσχέδιο είναι έγκυρο « εμείς θα αποδεχθούμε την απόφαση του είτε μας αρέσει, είτε όχι»!

Ο ίδιος έδωσε και το στίγμα της νέας γραμμής του για το πανεργατικό κίνημα κατά τον Μακρόν ότι αυτό θα μεταφερθεί στην προσπάθεια για διεξαγωγή δημοψηφίσματος μια διαδικασία που θα διαρκέσει από 9 έως 12 μήνες κάτι που φαίνεται να συμμερίζονται και άλλες συνδικαλιστικές οργανώσεις…

Στην φαρέτρα του μεγάλου κεφαλαίου και των αστικών πολιτικών δυνάμεων υπάρχουν πολλά όπλα και εργαλεία για να υπονομεύσουν ένα πανεργατικό μέτωπο πάλης κατά των αντιλαϊκών πολιτικών τους!

Είναι γνωστή η κατάληξη πολλών κινημάτων που αναπτύχθηκαν στην Ευρώπη (Γαλλία κίτρινα γιλέκα) στην Ασία, στην Λατινική Αμερική ακόμα και στην Αφρική την περίοδο 2017 – 2019!

Πιστεύουμε ότι η εργατική τάξη της Γαλλίας θα διδαχθεί από την ίδια την πολύχρονη αγωνιστική εμπειρία της και δεν θα αποδεχθεί τον  εγκλωβισμό της σε λύσεις που οδηγούν στην υποχώρηση, στην συνθηκολόγηση και τελικά στην παραίτηση από τον οργανωμένο – συντονισμένο και μαζικό αγώνα για την ανατροπή της πολιτικής του Μακρόν.

Ορισμένα συμπεράσματα από τον αγώνα των εργατών

στην Γαλλία και στην Ελλάδα

Ο πανεργατικός ξεσηκωμός στην Γαλλία έγινε κάτω από συνθήκες μεγάλης συμπίεσης και υποβάθμισης του βιοτικού επιπέδου του λαού και ραγδαίας συρρίκνωσης του εργατικού εισοδήματος που συνδέονται με την οικονομική κρίση, την περίοδο της πανδημίας και των δρακόντειων περιορισμών, της ενεργειακής κρίσης και την εκτίναξη του πληθωρισμού σε δυσθεώρητα υψηλά επίπεδα για την Ευρώπη και ολόκληρο τον κόσμο.

Η κατάσταση επιδεινώθηκε δραματικά με τον πόλεμο στην Ουκρανία.

Όλα αυτά διαμόρφωσαν νέα οικονομικά και πολιτικά δεδομένα αφού σε αυτές τις συνθήκες ο πληθωρισμός, οι τιμές σε υπηρεσίες, σε αγαθά και στα καταναλωτικά προϊόντα βούλιαξαν το διαθέσιμο εργατικό εισόδημα και αύξησαν  ραγδαία τις κοινωνικές ανισότητες.

Οι αστικές κυβερνήσεις ανεξάρτητα από παραλλαγές των κομμάτων διακυβέρνησης έδειξαν όλες χωρίς εξαίρεση το αντικοινωνικό και αντιλαϊκό τους πρόσωπο και βρέθηκαν απέναντι από τα αιτήματα και τις διεκδικήσεις των εργαζομένων που βγήκαν μαζικά στο δρόμο του αγώνα απαιτώντας την αναπλήρωση των εισοδημάτων τους από την ακρίβεια μετά την γιγάντωση του πληθωρισμού και την υπογραφή ΣΣΕ.

Ακολούθησαν μια πολιτική στήριξης του μεγάλου κεφαλαίου της ανταγωνιστικότητας και της κερδοφορίας του.

Αυτή η πολιτική συνταγή προσπαθεί  την κρίση να την φορτώσει στις πλάτες των εργαζομένων, των ανέργων, των συνταξιούχων και της νεολαίας.

Είναι η ίδια πολιτική η οποία επί σειρά ετών οδηγεί σε μειώσεις και περικοπές κοινωνικών δαπανών στην υγεία, την παιδεία, την κοινωνική πρόνοια…

Αυτή η πολιτική εφαρμόστηκε και στην χώρα μας όλο το προηγούμενο χρονικό διάστημα από την κυβέρνηση με την συναίνεση των άλλων αστικών πολιτικών δυνάμεων και κομμάτων!

Ακριβώς στο έδαφος αυτής της αντιλαϊκής κυβερνητικής πολιτικής επιχειρείται να πληρώσουν τις συνέπειες της κρίσης τα μόνιμα θύματα, που δεν είναι άλλα από τους εργαζόμενους και τα λαϊκά στρώματα.

Το έγκλημα των Τεμπών αποτέλεσε την αφορμή να ξεσπάσει μια τεράστια λαϊκή οργή που εκφράστηκε με οργανωμένο κα μαζικό αγώνα ενάντια στην πολιτική της κυβέρνησης της ΝΔ.

Είχαν προηγηθεί μαζικοί αγώνες κατά της ακρίβειας και των ημίμετρων της κυβέρνησης Μητσοτάκη..

Οι αγώνες αυτοί κλιμακώθηκαν, επεκτάθηκαν και πήραν ανησυχητικό χαρακτήρα για την κυβέρνηση και την πολιτική της με το έγκλημα των Τεμπών στο οποίο έχασαν την ζωή τους 57 άνθρωποι!

Το έγκλημα των Τεμπών σε συνδυασμό με την αντιλαϊκή ατζέντα κυβέρνησης- κεφαλαίου και την επίθεση τους ενάντια στα εργατικά δικαιώματα έβγαλε στο προσκήνιο την συσσωρευμένη οργή της τάξης μας και ευρύτερα του λαού η οποία εκφράστηκε με τρόπο οργανωμένο – μαζικό και αγωνιστικό θέτοντας στόχους και αιτήματα που συνιστούν μια συνολική αντίθεση στην ασκούμενη πολιτική τους.

Το στοίχημα για το συνεπές αγωνιστικό και ταξιδιωτικό κίνημα είναι να μην πραγματοποιηθούν οι εκλογές και η επόμενη περίοδος στοιχείο που θα οδηγηθεί το κίνημα αυτό στο ξεφούσκωμα της λαϊκής αγανάκτησης…

Οι εκλογές δεν πρόκειται να δώσουν λύση στα συσσωρευμένα εργατικά προβλήματα καθώς είναι σίγουρο ότι και την επόμενη μέρα η εργατική τάξη θα αντιμετωπιστεί με την ίδια πολιτική…

Η οργάνωση στην εγκληματική τους πολιτική πρέπει να μετατραπεί σε οργανωμένο αγώνα για τα δικαιώματα, για την ρήξη με τις αστικές κυβερνητικές πολιτικές, για την αντίθεση του εργατικού κινήματος που θα βάλει μπροστά και ως το τέλος των δικαιωμάτων, τις δίκαιες διεκδικήσεις και τις δικές του σύγχρονες διάρκεια.

Ο Πρόεδρος της ΠΕΕΜΑΓΕΝ Γ. Αντωνόπουλος όσο και αν προσπαθεί να εμφανιστεί με τον μανδύα του «ταξικού» συνδικαλιστή είναι αδύνατον να κόψει τον ομφάλιο λώρο με τις εργοδοτικές συνδικαλιστικές καταβολές του!

Παραδείγματα πολλά και κραυγαλέα….

Το πιο πρόσφατο η υπογραφή ΣΣΕ στην Ακτοπλοΐα από την πλευρά του με το βλακώδες επιχείρημα ότι η αύξηση ήταν ασυνήθιστα μεγάλη σε σύγκριση με προηγούμενες…… Εδώ σκόπιμα εξαφανίζει το γεγονός ότι ο ετήσιος πληθωρισμός εκτοξεύτηκε και η απώλεια των εργατικών εισοδημάτων μειώθηκε κατά 10% μόνο στον χρόνιο του 2022!

Προφανώς ο ίδιος θεωρεί ότι είναι αυτονόητο να υπογράψει μια ΣΣΕ για τον κλάδο του που από την αρχή του αφαιρείται από την τσέπη μεγάλο μέρος του εισοδήματός του!! Αυτός το βαπτίζει επιτυχία!

Σε συνέχεια ο ίδιος εμφανίζεται επαναλαμβανόμενα ως υπερασπιστής των άθλιων συνδικαλιστικών προνομίων που έχουν θεσπιστεί για να δηλώνουν υποταγή στην γραμμή εφοπλιστών – κυβέρνησης και να υλοποιούν  την αντεργατική τους πολιτική!

Πριν μερικούς μήνες (10/2021) σε συνεδρίαση της Διοίκησης της ΠΝΟ αυτός ο ίδιος ήταν το νούμερο 1 που επιτέθηκε φραστικά στον Πρόεδρο της ΠΕΝΕΝ για την θέση της Ένωσής μας να καταργηθούν τα συνταξιοδοτικά προνόμια για τους συνδικαλιστές των Ναυτεργατικών Σωματείων και της ΠΝΟ!!

Προχθές επανήλθε στην ίδια θέση (συνάντηση ΠΝΟ με τον Διοικητή του ΝΑΤ) και επιχείρησε με βρώμικο – ανήθικο τρόπο να εμπλέξει τον Πρόεδρο της ΠΕΝΕΝ σε αυτό το σάπιο καθεστώς των προνομίων μιλώντας ότι «είναι άδικο ο Πρόεδρος της ΠΕΝΕΝ μετά από τόσα χρόνια να μην παίρνει την αναβάθμιση στην συνταξιοδοτική κλάση του Υπ/ρχου»!!!

Του δίνουμε συγχαρητήρια……. για την αναπαραγωγή των αθλιοτήτων που έχουν ως κέντρο τους μεγαλοεφοπλιστές της ποντοπόρου Ναυτιλίας (βλέπε δηλώσεις του πρώην Προέδρου της ΕΕΕ Θ. Βενιάμη) με τις οποίες ταυτίζεται και αναπαράγει!

Ο δρόμος που έχει επιλέξει, αυτός της συμπόρευσης με το εργοδοτικό – συνδικαλιστικό κατεστημένο της ΠΝΟ, είναι βέβαιο ότι αυτοί θα του επιβάλουν να διαπράξει πολλά τέτοια ακόμη ατοπήματα και γελοιότητες….

Ο δρόμος για τον αυτοεξευτελισμό του είναι ορθάνοιχτος μπροστά του…

Προς το παρόν περιοριζόμαστε σε αυτά και αφήνουμε τα σπουδαιότερα για την επόμενη μέρα….

Για την ενημέρωση του ναυτεργατικού μας κόσμου δημοσιεύουμε ένα από τα πολλά κείμενα του Δ.Σ της ΠΕΝΕΝ που αφορά την θέση μας για τα συνταξιοδοτικά προνόμια των συνδικαλιστών έτσι ώστε ο κάθε κατεργάρης να μπει στον πάγκο του! (δείτε εδώ)

Στη 2η θέση παγκοσμίως η απόδοση του Γενικού Δείκτη – Κέρδη έως 47% στα blue chips

Ο Γενικός Δείκτης, παρά την πρόσφατη διόρθωση, εξακολουθεί να προσφέρει υψηλές αποδόσεις – Στο +15,5% τα κέρδη από τις αρχές του έτους μέχρι σήμερα – Οι τέσσερις ταχύτητες των blue chips – Από την «πρωταθλήτρια» Πειραιώς έως τον «ουραγό» ΟΤΕ

Έχοντας ήδη συμπληρώσει το α’ τετράμηνο του 2023 και μετρώντας αντίστροφα για τις κρίσιμες βουλευτικές εκλογές του Μαΐου, το ελληνικό χρηματιστήριο εξακολουθεί να προσφέρει ισχυρές αποδόσεις σε όσους ξένους και εγχώριους επενδυτές αποφάσισαν να το εμπιστευτούν.

Έτσι, δεν είναι τυχαίο ότι, παρά τη διόρθωση του Μαρτίου (-6,5%), ο Γενικός Δείκτης μετράει σωρευτική άνοδο της τάξης του 15,5% από τις αρχές του έτους.

Μια επίδοση, η οποία εξασφαλίζει στη Λεωφόρο Αθηνών τα δεύτερα υψηλότερα κέρδη ανάμεσα στους σημαντικότερους χρηματιστηριακούς δείκτης παγκοσμίως.

Μπροστά από το Χ.Α. βρίσκεται μόνο ο ρωσικός MOEX (+16,24%), ενώ στην 3η θέση ακολουθεί σε απόσταση «αναπνοής» ο αμερικανικός Nasdaq (+15,49%).

1. 1. ΜΟΕΧ (Ρωσία) 16,33% 
2. 2. Γενικός Δείκτης (Ελλάδα) 15,51% 
3. 3. Nasdaq (ΗΠΑ) 15,49% 
4. 4. FTSE MIB (Ιταλία) 14,79% 
5. 5. Euro Stoxx 50 (Ευρώπη) 13,6% 
6. 6. ΙΒΕΧ 35 (Iσπανία) 13,16% 
7. 7. CAC 40 (Γαλλία) 13,15% 
8. 8. DAX (Γερμανία) 12,02% 
9. 9. Taiwan Weighted (Ταϊβάν) 12,2% 
10. 10. KOSPI (Κορέα) 11,36% 
11. 11. BMV (Μεξικό) 10,39% 
12. 12. ΑΕΧ (Ολλανδία) 10,28% 

Ας σημειωθεί ότι μέχρι και τον Φεβρουάριο, το Χ.Α. «φιγούραρε» στην κορυφή των χρηματιστηριακών αποδόσεων, κεφαλαιώνοντας στο έπακρον το δυναμικό ξεκίνημα στο έτος.

Αλλά και η δεύτερη θέση, τώρα, μόνο αμελητέα δεν πρέπει να θεωρείται, λαμβάνοντας υπόψη το πλήθος των εξωγενών και εγχώριων προκλήσεων (πληθωρισμός, διεθνής τραπεζική κρίση, πολιτική αβεβαιότητα, επερχόμενες εκλογές, υψηλά επιτόκια κ.α.).

Οι τέσσερις «ταχύτητες» των blue chips

Φυσικά, τα παραπάνω επιτεύγματα εδράζονται σε μεγάλο βαθμό στις ισχυρές επιδόσεις των blue chips, τα οποία, χάρη στα άκρως αισιόδοξα εταιρικά αποτελέσματα, τα γενναιόδωρα μερίσματα, την προοπτική ανάκτησης της επενδυτικής βαθμίδας και την πιθανότητα διεύρυνσης του MSCI Standard Greece, έχουν βρεθεί στο επίκεντρο των ξένων αγοραστών.

Ο δείκτης FTSE Large Cap βρίσκεται στις 2.597 μονάδες, καταγράφοντας συνολική άνοδο κατά 15,38% από τις αρχές του έτους και απέχοντας μόλις 7% από το πρόσφατο υψηλό της τελευταίας 8ετίας (2.795 μονάδες).

Αυτήν την στιγμή, οι κορυφαίες εταιρείες της κεφαλαιαγοράς μπορούν να χωριστούν σε τέσσερις κατηγορίες, οι οποίες αντανακλούν τέσσερις διαφορετικές ταχύτητες.

Στην κορυφή η Πειραιώς

Στην κορυφή τοποθετούνται οι εισηγμένες, οι οποίες υπεραποδίδουν σημαντικά σε σχέση με τον Γενικό Δείκτη, δίνοντας αποδόσεις έως και 47%.

• - Τράπεζα Πειραιώς 47,57%
• - Aegean Airlines 40,2%
• - Mytilineos 35,3%
• - ΔΕΗ 24,33%
• - Εθνική Τράπεζα 22,71%
• - Jumbo 20,7%
• - Titan 20,5%

Όπως καταδεικνύουν και οι παραπάνω αριθμοί, η Πειραιώς «φιγουράρει» στην κορυφή και βρίσκεται σταθερά άνω των 2 ευρώ, εν μέσω των προσδοκιών για είσοδο στον MSCI Standard Greece. Εφόσον τα καταφέρει στις 11 Μαΐου, όταν και ανακοινωθεί η σχετική απόφαση, θα καταστεί η 10η ελληνική εταιρεία στον κύριο δείκτη του MSCI.

Από κοντά έπεται και η Aegean (+40%), η οποία προσπαθεί να επιστρέψει στα 8,5 ευρώ, τα οποία αποτελούν το υψηλότερο επίπεδο από το ξέσπασμα της πανδημίας (Φεβρουάριος του 2020), έχοντας ως όχημα τις προσδοκίες για ένα εντυπωσιακό καλοκαίρι.

Η Mytilineos, από την πλευρά της, καταρρίπτει το ένα ιστορικό υψηλό μετά το άλλο (27,4 ευρώ), φθάνοντας μία «ανάσα» από το όριο των 4 δισ. ευρώ σε όρους κεφαλαιοποίησης. Ένα μεγάλο «στοίχημα» για την είσοδο στον FTSE 100 του Λονδίνου.

Οι 2ης και 3ης ταχύτητας εισηγμένες

Στις εισηγμένες της δεύτερης ταχύτητας συγκαταλέγονται εταιρείες, οι οποίες παρουσιάζουν αποδόσεις οριακά μεγαλύτερες ή οριακά μικρότερες του Γενικού Δείκτη, προσφέροντας κέρδη από 11% έως σχεδόν 20%.

• - ΟΛΠ 19,84%
• - Αutohellas 17,7%
• - Ελλάκτωρ 16,86%
• - Eurobank 16,8%
• - Alpha Bank 15,1%
• - Coca – Cola 14,9%
• - ΟΠΑΠ 14,89%
• - Motor Oil 11,55%

Στην τρίτη ταχύτητα συναντάμε εισηγμένες, οι οποίες υποαποδίδουν του κύριου χρηματιστηριακού δείκτη και εμφανίζουν οριακά ή πολύ μικρά κέρδη από τις αρχές του έτους.

• - Quest Συμμετοχών 6,1%
• - Σαράντης 4,93%
• - Viohalco 4,37%
• - ΕΛΒΑΛΧΑΛΚΟΡ 2,59%
• - ΓΕΚ ΤΕΡΝΑ 1,47%%
• - ΕΛΠΕ 0,13%

Ο «ουραγός» ΟΤΕ

Στην τελευταία κατηγορία, δε, εμπεριέχονται οι εισηγμένες, οι οποίες παρουσιάζουν αρνητικές αποδόσεις.

• - ΕΥΔΑΠ -0,74%
• - Τέρνα Ενεργειακή -4,32%
• - Lamda Development -4,27%
• - ΟΤΕ -7,47%

Εδώ, φυσικά, ξεχωρίζει ο ΟΤΕ, ο οποίος μετράει κάμψη σχεδόν 7,5% από τις αρχές του 2023, με αποτέλεσμα η κεφαλαιοποίησή του να έχει κατρακυλήσει στα 5,8 δισ. ευρώ, θέτοντας σε κίνδυνο τη 2η θέση (O ΟΠΑΠ απέχει μόλις 300 εκατ. ευρώ). Σύμφωνα με τους ειδικούς, ο ανταγωνισμός στις τηλεπικοινωνίες και η μείωση των περιθωρίων κέρδους αποτελούν το βασικό κίνητρο των πωλητών.

Πηγή: iskra.gr

Στην επέτειο των 74 χρόνων από την ίδρυσή του ΝΑΤΟ, στις 4 Απριλίου του 1949, οι υπουργοί Εξωτερικών της συμμαχίας συναντιούνται στις Βρυξέλλες, στο πλαίσιο της Επιτροπής ΝΑΤΟ – Ουκρανίας (NUC), για να συζητήσουν την βαθύτερη εμπλοκή στην Ουκρανία, ενώ επισημοποιουν την είσοδο της Φιλανδίας ως 31ο μέλος. Ο πιο επιθετικός πολεμικός συνασπισμός στην ιστορία της ανθρωπότητας δεν είναι «εγκεφαλικά νεκρός», αλλά πιο επικίνδυνος από ποτέ.

Η φινλανδική σημαία υψώθηκε για πρώτη φορά στο νατοϊκό αρχηγείο στις Βρυξέλλες, με τον γ.γ. της Ευρωατλαντικής Συμμαχίας, Γενς Στόλτενμπεργκ, να κάνει λόγό για μια «καλή μέρα για την ασφάλεια της Φινλανδίας, για τη σκανδιναβική ασφάλεια και για το ΝΑΤΟ συνολικά». Η «ασφάλεια» που υπόσχεται, όπως είχαμε αναδείξει στο TPP, αφορά τον υπερδιπλασιασμό των χερσαίων συνόρων μεταξύ του ΝΑΤΟ και της Ρωσίας, μην αφήνοντας στη Μόσχα «άλλη επιλογή από το να ενισχύσει τους στρατιωτικούς της πόρους -με σημαντικό οικονομικό κόστος- και να ενισχύσει τη στάση επιτήρησης για την εδαφική της ασφάλεια», όπως αναφέρουν τα δυτικά ινστιτούτα, παραδεχόμενα πως τα  νεοεισερχόμενα κράτη, θα μπορούσαν να υποστηρίξουν στρατιωτικές αποστολές, συμπεριλαμβανομένων πυρηνικών.

Ο Στόλενμπεργκ αναφέρθηκε στην «ταχύτερη διαδικασία επικύρωσης στη σύγχρονη ιστορία του ΝΑΤΟ», ανέφερε πως «η ένταξη της Σουηδίας πρέπει να ολοκληρωθεί γρήγορα» – κάτι που δύσκολα θα γίνει λόγω Τουρκικών αντιρρήσεων-, ενώ ισχυρίστηκε πως η ένταξη της Φινλανδίας «προκλήθηκε από την εισβολή της Ρωσίας στην Ουκρανία». Μπορεί αυτό να επιτάχυνε τα πράγματα, όμως η επί του πρώτου Ψυχρού Πολέμου ουδετερότητα της Σουηδίας και της Φινλανδίας άρχισε να αμφισβητείται πολύ πριν τον Φεβρουάριο του 2022, όταν οι δύο χώρες προσχώρησαν στη «Σύμπραξη για την Ειρήνη», το 1994: έκτοτε συμμετείχαν στους επιθετικούς δυτικούς πολέμους σε Αφγανιστάν, Λιβύη, Κόσοβο κ.α. Συνολικά 14 κράτη εντάχθηκαν στον Βορειατλαντικό στρατιωτικό συνασπισμό μετά το τέλος του Ψυχρού Πολέμου, παρά τις δυτικές δεσμεύσεις μη επέκτασης του ΝΑΤΟ στα ανατολικά. 

Αναφερόμενος στην Ουκρανία, ο επικεφαλής του ΝΑΤΟ υπενθύμισε πως έχουν ήδη παράσχει 65 δισεκατομμύρια ευρώ στρατιωτικής βοήθειας στην κυβέρνηση του Κιέβου, ενώ χαιρέτισε την αποστολή  συγχρόνων αρμάτων μάχης και  τεθωρακισμένων, που θα συμβάλλουν στην «αποσοβιετικοποίηση» του στρατιωτικού εξοπλισμού και την εναρμόνισή του με τα νατοϊκά πρότυπα. Σε μια έμμεση ομολογία πως η Ευρωατλαντική Συμμαχία έχει απορρίψει εκ προοιμίου την προοπτική ειρήνης, ο Στόλενμπεργκ κάλεσε τους υπουργούς να ξεκινήσουν τις εργασίες για την ανάπτυξη ενός πολυετούς προγράμματος εξοπλισμού για την Ουκρανία. Παράλληλα, το υπουργείο Άμυνας των ΗΠΑ ανακοίνωσε νέο πακέτο «στρατιωτικής βοήθειας», εκτιμώμενης αξίας 2,6 δισεκατομμυρίων δολαρίων, το οποίο -μεταξύ άλλων- περιλαμβάνει πυραύλους Patriot και πυρομαχικά πυροβολικού. Τα σχέδια της Μ. Βρετανίας να παράσχει όπλα απεμπλουτισμένου ουρανίου στο Κίεβο είναι μια επικίνδυνη κλιμάκωση για τον ντόπιο πληθυσμό και στο περιβάλλον, όπως απέδειξε η χρήση τους στη Γιουγκοσλαβία και το Ιρακ, παρά τους αντίθετους ισχυρισμούς του βρετανικού υπ. Άμυνας και οδηγεί και το Κίεβο να μη τα αποδεχθεί, όπως φαίνεται. 

Καθώς η σημαία της Φινλανδίας υψωνόταν μπροστά από το αρχηγείο, απέναντι από το δρόμο ομάδα φιλονατοϊκών διαδηλωτών φώναζε: «Η Ουκρανία στο ΝΑΤΟ!». Το δόγμα της ντε φάκτο ένταξης της Ουκρανίας στο ΝΑΤΟ παραμένει ανοιχτό, παρά τα καταστροφικά του αποτελέσματα. Ακόμα και ο πρεσβύτερος πολιτικός των ΗΠΑ, Χένρι Κίσινγκερ, που εξέφραζε μια λιγότερο αντιρωσική στρατηγική, λόγω της αντιπαράθεσης με την Κίνα, αναθεώρησε πρόσφατα στο Παγκόσμιο Οικονομικό Φόρουμ στο Νταβός, και δήλωσε ότι «η ιδέα μιας ουδέτερης Ουκρανίας υπό αυτές τις συνθήκες δεν έχει πλέον νόημα». 

Παρά το μέτωπο που άνοιξαν στην Ευρώπη, οι νατοϊκοί δεν ξεχνούν τη «στροφή προς την Ασία», που αποτελεί στρατηγικό δόγμα για τις Ηνωμένες Πολιτείες από το 2012. Στη συνέντευξη Τύπου, ο Στόλενμπεργκ κάλεσε του συμμάχους του ΝΑΤΟ σε Ινδο-Ειρηνικό – Αυστραλία, Ιαπωνία, Νέα Ζηλανδία, Ν. Κορέα και ΕΕ, να συνασπιστούν απέναντι στην «αυξανόμενη επιρροή του Ιράν, της Ρωσίας και της Κίνας», υποστηρίζοντας ότι «αυτό που συμβαίνει στην Ευρώπη σήμερα θα μπορούσε να συμβεί στην Ανατολική Ασία αύριο» και σε αυτό το πλαίσιο χαιρέτισε την πρόσφατη ανακοίνωση της Ιαπωνίας για συνεισφορές στο ταμείο βοήθειας του ΝΑΤΟ για την Ουκρανία. Υπό το πρίσμα των αυξανόμενων ανησυχιών για την εξελισσόμενη προσέγγιση Μόσχας και Πεκίνου, το ΝΑΤΟ καθιστά σαφές πως αντιμετωπίζει τα διαφορετικά θέατρα μάχης ως μέρος ενός ενιαίου πολεμικού σχεδιασμού, όπως αποκαλύπτουν τα σενάρια ταυτόχρονου πολέμου σε Ρωσία και Κίνα από την Ουάσιγκτον. 

Η Ρωσία έχει ξεκαθαρίσει πως η ένταξη της Φιλανδίας και της Σουηδίας στο ΝΑΤΟ αποτελεί «επιδείνωση της κατάστασης» και «παραβίαση της ασφάλειας της Ρωσίας», προειδοποιώντας πως θα παρακολουθεί την τοποθέτηση νατοϊκών όπλων και βάσεων στο έδαφός τους και θα λάβει τα αντιστοιχα μέτρα, ενώ επιμένει να θεωρεί «κόκκινη γραμμή» την ένταξη της Ουκρανίας στη Συμμαχία. Ο Ρώσος υπουργός Εξωτερικών ήδη αναγνωρίζει πως «η Ρωσία και οι Ηνωμένες Πολιτείες βρίσκονται τώρα σε φάση καυτής σύγκρουσης», προειδοποιώντας πως η Μόσχα «θα χρησιμοποιήσει όλα τα μέσα» ενάντια στην «καταπάτηση της κυριαρχίας, της εδαφικής ακεραιότητας και του κράτους της Ρωσίας». Οι ΗΠΑ γνωρίζουν τους κινδύνους, αλλά συνεχίζουν την επέκταση του ΝΑΤΟ, ρισκάροντας μια γενίκευση της παγκόσμιας σύρραξης, αφού η κλιμάκωση θεωρείται μονόδρομος, για να αποτρέψουν την κατάρρευση της παγκόσμιας κυριαρχίας τους, από έναν ανερχόμενο πολυπολικό κόσμο. Εβδομήντα τέσσερα χρόνια από την ίδρυσή του, το ΝΑΤΟ είναι πιο επιθετικό και επικίνδυνο από ποτέ.

Σύμφωνα με το Διεθνές Ινστιτούτο Ερευνών για την Ειρήνη της Στοκχόλμης (SIPRI), μόνο δύο χώρες του ΝΑΤΟ, ΗΠΑ και Γαλλία, ήταν υπεύθυνες για περισσότερο από το ήμισυ του συνόλου των βαρέων όπλων που προμηθεύτηκαν παγκοσμίως την περίοδο μεταξύ 2018 και 2022. Συνολικά οι μεγάλες χώρες του ΝΑΤΟ, οι ΗΠΑ (40%), η Γαλλία (11%), η Γερμανία (4,2%), η Ιταλία (3,8%), το Ηνωμένο Βασίλειο (3,2%) και η Ισπανία (2,6%) αντιπροσωπεύουν σχεδόν τα δύο τρίτα όλων των εξαγωγών όπλων στον κόσμο την ίδια περίοδο. Η Ρωσία εξακολουθεί να διατηρεί τη δεύτερη θέση στις παγκόσμιες εξαγωγές όπλων, αλλά έχει δει τεράστια μείωση, ενώ προβλέπεται περαιτέρω, λόγω των δυτικών κυρώσεων. Το ΝΑΤΟ εξάγει το 80% όλων των όπλων που πωλούνται στην περιοχή της Μέσης Ανατολής, ενώ καταγράφει αύξηση στην περιοχή της ανατολικής Ασίας, όπου οι ΗΠΑ σχεδιάζουν να ανοίξουν το επόμενο μέτωπο, κατά του στρατηγικού αντιπάλου τους, της Κίνας. Η τελευταία παρουσίασε αύξηση στις εισαγωγές όπλων την ίδια περίοδο, ωστόσο, μόλις 4%, με τη κινεζική ηγεσία να δηλώνει σε όλους τους τόνους την ετοιμότητα της.

Ενώ τα σύννεφα του πολέμου απλώνονται, το ΝΑΤΟ αντιμετωπίζει αντιδράσεις όχι μόνο από τους λαούς του Παγκόσμιου Νότου, που έχουν «σηκώσει κεφάλι» στις δυτικές ντιρεκτίβες, αλλά και στο εσωτερικό των δυτικών μητροπόλεων, όπου οι πολίτες αντιμετωπίζουν την αύξηση του κόστους ζωής, που οξύνεται από ένα μίγμα νεοφιλελεύθερης απορρύθμισης, αποτυχίας των κυρώσεων και πολεμικής οικονομίας. Οι αντινατοϊκές διαδηλώσεις σε Ευρώπη και Ηνωμένες Πολιτείες, με σημαντικότερες τη διαμαρτυρία κατά της Συνόδου Κορυφής του ΝΑΤΟ το Ιούνιο του 2022 στη Μαδρίτη, τις κινητοποίησεις στο Βερολίνο, την απεργία κατά της αποστολής όπλων από τους Ιταλούς λιμενεργάτες, αλλά και κατά της πολεμικής μηχανής στις ίδιες τις Ηνωμένες Πολιτείες, δεν εμφανίζονται στα ενσωματωμένα μέσα ενημέρωσης της Δύσης. 

Με τον ίδιο τρόπο, εξαφάνισαν τη συγκέντρωση κάποιων διαδηλωτών του #StopKillingDonbass, έξω από τα κεντρικά γραφεία του ΝΑΤΟ, κατά τη συνεδρίαση των υπουργών Εξωτερικών – οι ακτιβιστές καλούσαν να σταματήσει η αποστολή οπλισμού στην Ουκρανία και διάλογο με τη Μόσχα. «Στόχος μας είναι να υπενθυμίσουμε στον κόσμο στις 4 Απριλίου, την ημέρα ίδρυσης του ΝΑΤΟ, ποιος έχει ξεκινήσει πολέμους τα τελευταία 74 χρόνια, ποιος είναι ο πραγματικός επιτιθέμενος και γιατί είναι σημαντικό να σταματήσει αμέσως ο οπλισμός της Ουκρανίας, πριν πολύ αργά», είπε μια από τους συμμετέχοντες, που κρατούσαν φωτογραφίες των νεκρών παιδιών του Ντονμπάς, θυμάτων του καθεστώτος του Κιέβου από το 2014. Τα λόγια της ακτιβίστριας ηχούν πολύ πιο λογικά όταν λειτουργεί η μνήμη:  στις 24 Μαρτίου συμπληρώθηκαν 24 χρόνια από τον νατοϊκό βομβαρδισμό στη Γιουγκοσλαβία, το 1999, την ίδια χρονιά που η Ευρωατλαντική Συμμαχία εγκαινίασε τον μεταψυχροπολεμικό αναθεωρητισμό των συνόρων, που οδήγησε και στον σημερινό πόλεμο. Ο τότε πρόεδρος των ΗΠΑ, Μπιλ Κλίντον, δε, μόλις σε προχθεσινή του συνέντευξη ανέφερε πόσο ..λάθος έκανε που δεν άφησαν πυρηνικά όπλα στην Ουκρανία από τότε..

Πηγή: thepressproject.gr