Μέχρι τώρα ελέγετο ότι ο ΣΥΡΙΖΑ μεταλλάχθηκε σε νέο ΠΑΣΟΚ.

Το άνοιγμα Τσίπρα προς τους αρχιενόχους Γιώργο Παπανδρέου, Φώφη Γεννηματά και Βαγγ. Βενιζέλο για δήθεν ”προοδευτική” διακυβέρνηση μετά τα μνημόνια (καλοκαίρι του 2018), δεν δείχνει απλώς μετάλλαξη του ΣΥΡΙΖΑ αλλά μετατροπή του σε ουρά και ”τσόντα” της χειρότερης, της πιο νεοφιλελεύθερης, άγρια μνημονιακής και ληστρικής εκδοχής του ΠΑΣΟΚ.

Ο Αλ. Τσίπρας, εξαιτίας των εγκλημάτων και της προδοσίας που διέπραξε σε βάρος του τόπου και του λαού, γλείφει και εκλιπαρεί για πολιτική επιβίωση εκεί που έφτυνε και μετατρέπεται σε χλεύη αυτών που έχουν κυλιστεί στον πολιτικό βούρκο, έχουν καταληστεύσει τον τόπο και ο λαός τους έχει καταδικάσει και στείλει στην πολιτική κατάρρευση: το πολιτικό μαυσωλείο του σημερινού ΠΑΣΟΚ.

Συγκεκριμένα, σε άνοιγμα προς τον χώρο της Δημοκρατικής Συμπαράταξης για την προοπτική «προοδευτικής διακυβέρνησης μετά τα μνημόνια» προχώρησε ο πρωθυπουργός και πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ Αλέξης Τσίπρας, σε συνέντευξή του σε κυριακάτικη εφημερίδα.

Μεγάλο μέρος της συνέντευξης στη «Νέα Σελίδα» καταλαμβάνεται από τον διάλογο τον οποίο ο ΣΥΡΙΖΑ επιδιώκει να ανοίξει με τα κόμματα του «ευρύτερου προοδευτικού τόξου», με τον Αλέξη Τσίπρα να επισημαίνει ότι «θα χαιρόμασταν ειλικρινά εάν το ΠΑΣΟΚ έβρισκε ξανά τον προοδευτικό του προσανατολισμό (!), αλλά και το κουράγιο να ανοίξει έναν ειλικρινή και χωρίς προκαταλήψεις διάλογο με την κυβερνώσα Αριστερά (!), τον ΣΥΡΙΖΑ, για την προοπτική της προοδευτικής διακυβέρνησης μετά το τέλος των μνημονίων. Εμείς, πάντως, θα είμαστε εκεί. Αλλά νομίζω ότι έχει πολύ σοβαρά προβλήματα να λύσει για να φτάσει μέχρι εκεί».

Καλεί, μάλιστα, την πρόεδρο του ΠΑΣΟΚ και επικεφαλής της Δημοκρατικής Συμπαράταξης Φώφη Γεννηματά να πάρει θέση στην ατζέντα του Κυριάκου Μητσοτάκη, με στόχο «να διαπιστώσουμε τουλάχιστον αν βρισκόμαστε από την ίδια ή από την άλλη πλευρά της αβύσσου».

Το αδιέξοδο Τσίπρα φαίνεται ότι είναι πλήρες και απόλυτο, ενώ είναι προφανές πως ο μεταλλαγμένος ΣΥΡΙΖΑ ετοιμάζεται να μετατραπεί σε τάση, τύπου ΔΗΜΑΡ, σε ένα βαθιά χρεοκοπημένο και λαομίσητο ΠΑΣΟΚ.

Κατάντημα και κατήφορος χωρίς τέλος.

πηγη: iskra.gr

Παναγιώτης Μαυροειδής

Σε ένα σύντομο σχόλιο στην ιστοσελίδα iskra, αποκαλύπτεται όλη η πολιτική συλλογιστική που κυριαρχεί στο χώρο της ΛΑΕ. Σύμφωνα με τον (ανώνυμο) συντάκτη του σχολίου, μια συνεργασία «ΑΝΤΑΡΣΥΑ-ΛΑΕ-ΠΛΕΥΣΗ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΣ», έχει σχεδόν στο τσεπάκι της ένα 15% στις εκλογές, που σημαίνει ότι με τη «δυναμική» που θα αποκτούσε «θα ήταν σίγουρα αξιωματική αντιπολίτευση, τουλάχιστον».

Ως γνωστόν μετά το «τουλάχιστον», δηλαδή την αξιωματική αντιπολίτευση, το επόμενο σκαλί είναι η κυβέρνηση και εννοείται ότι τότε, αμέσως, θα γινόταν αυτό που λέγεται και στον τίτλο του σχολίου: «Τα μνημόνια θα μπορούσαν να είχαν τελειώσει με την συνεργασία στον ριζοσπαστικό αντιμνημονιακό χώρο!»

Έξοχα! Τόσο απλό! «Ευκολάκι» που θα έλεγαν και οι νεότεροι…

Κοντολογίς, η iskra αποκαλύπτει στο λαό ότι έχει τα μνημόνια στο σβέρκο του επειδή η ΑΝΤΑΡΣΥΑ δεν κάνει πολιτικό γάμο με την Κωνσταντοπούλου! Αξίζει να διαβαστεί ολόκληρο το σχόλιο…

Είναι χρήσιμο να θυμηθούμε ένα άλλο «ευκολάκι» που η πάλαι ποτέ αριστερή τάση του ΣΥΡΙΖΑ, από τις στήλες της ίδιας ιστοσελίδας λανσάριζε, πριν την ανάληψη της διακυβέρνησης από το ΣΥΡΙΖΑ: « Μια κυβέρνηση της αριστεράς ΣΥΡΙΖΑ-ΚΚΕ-ΑΝΤΑΡΣΥΑ, στη βάση ενός ελάχιστου προγράμματος θα καταργήσει αμέσως τα μνημόνια».

Με αυτό το όχημα το τότε Αριστερό Ρεύμα του ΣΥΡΙΖΑ, μαζί και διάφορες μικρότερες οργανώσεις της εξωκοινοβουλευτικής αριστεράς (ΔΕΑ, ΚΟΕ και αργότερα Ανασύνταξη, Πρωτοβουλία των 1000 κ.α), «μπάζωναν» από τα «αριστερά» την πολιτική στρατηγική ΣΥΡΙΖΑ και Τσίπρα και εξασφάλισαν σε μεγάλο βαθμό όχι μόνο την εκλογική κατίσχυση αλλά και την πολιτική ηγεμονία της.

Το πρώτο πράγμα που θα έπρεπε να κάνουν σήμερα οι άνθρωποι της ΛΑΕ θα ήταν να ευχαριστήσουν όσους δεν δέχτηκαν να καταπιούν αμάσητο αυτό τους το παραμύθι, που θα τους καταδίκαζε να μοιράζονται  τη σημερινή μνημονιακή ξεφτίλα της κυβερνώσας αριστεράς. Αν είχαν κάνει αυτό το πολιτικό έγκλημα, οι μόνοι που θα τολμούσαν να μιλούν σήμερα θα ήταν οι φασίστες της Χρυσής Αυγής, η δε ΛΑΕ είναι ζήτημα αν θα μπορούσε και να υπάρχει για να ψελλίσει έστω τα μισά από τα μισόλογα που λέει σήμερα.

Η ΑΝΤΑΡΣΥΑ αρνούμενη να εγκλωβιστεί στο σχέδιο ΣΥΡΙΖΑ, έχει την δυνατότητα μα και την υποχρέωση να συμβάλει σε ένα μέτωπο ανατροπής της καταστρεπτικής για τους εργαζόμενους πολιτικής υποταγής στην ευρωκρατική μνημονιακή καπιταλιστική βαρβαρότητα που επιχειρεί να σταθεροποιήσει σήμερα η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ. Παράλληλα, κράτησε και κρατά ζωντανή την αριστερή εναλλακτική, δηλαδή την ανεξάρτητη εργατική πολιτική, που διαφορετικά θα λασπωνόταν σε βάθος ιστορικού ορίζοντα όπως έγινε στην γειτονική Ιταλία ή και την Κύπρο.

Φυσικά η ΑΝΤΑΡΣΥΑ είχε και έχει τις δικές της ευθύνες, δεδομένης και της μικρής δύναμής της, μόνο που αυτές είναι άλλης τάξης και κυρίως σε αντίθετη κατεύθυνση από αυτή στην οποία καλούν τα στελέχη της ΛΑΕ και οι συντελεστές της iskra.

Ας έχουν λοιπόν τα στελέχη της ΛΑΕ μια πολιτική σεμνότητα, πριν αρχίσουν να κουνούν δάχτυλα, και να πλέκουν και πάλι με φθαρμένα νήματα το πουλόβερ της ενότητας για την ενότητα και πάντα με διακαή πόθο μια «κυβέρνηση που θα μας σώσει».

Η πολιτική στρατηγική ΣΥΡΙΖΑ, θεμελιωμένη ιστορικά στην ηττοπαθή ρεφορμιστική γραμμή τόσο του ΚΚΕ του «αθροίσματος των δημοκρατικών δυνάμεων με στόχο την πραγματική αλλαγή», όσο και πολύ περισσότερο στην ακραία διαχειριστική αντίληψη των ανακυκλωμένων πρώην ευρωκομμουνιστών, είναι κατά πολύ ευρύτερη του ΣΥΡΙΖΑ.

Ας δούμε τις θεμελιώδεις πλευρές της:

Πρώτον, διαμορφώνεται ένα «ελάχιστο πρόγραμμα». Κυριαρχεί μάλιστα το δόγμα: όσο πιο ελάχιστο, αν είναι δυνατόν ελαχιστότατο είναι το πρόγραμμα, τόσο ο κουτούτσικος λαός, ακριβώς επειδή το βλέπει σαν «ευκολάκι», το αγκαλιάζει.

Δεύτερον, στη βάση αυτού του «ελαχιστότατου» προγράμματος, φτιάχνεται ένα «πλατύ αριστερό μέτωπο» που περιλαμβάνει από την άκρα αριστερά ως την ανακυκλωμένη σοσιαλδημοκρατία κατά καιρούς. Μέσα σε αυτό το μέτωπο, ο καθένας έχει την «αυτοτέλειά» του βεβαίως. Δηλαδή μπορεί στο σπίτι του και το κρεβάτι του να υμνεί το θεό του, την επανάστασή του και το «τρισμέγιστο» πρόγραμμά του, αλλά, φυσικά, στην τρέχουσα (δηλαδή την μοναδική πραγματική) πολιτική παρέμβαση, κυριαρχεί το «κοινό ενωτικό» σημείο του «ελάχιστου προγράμματος». Κοντολογίς ηγεμονεύει απόλυτα η πιο δεξιά συνιστώσα.

Τρίτον, όλα τα προηγούμενα τελικά έχουν νόημα όταν επιστρατεύονται για την κάλπη, την εκλογική ενίσχυση, την είσοδο στη βουλή και τη συμμετοχή σε μια κυβέρνηση. Φυσικά με συμμετοχή στο μαζικό κίνημα, ωστόσο η κινηματική δράση είναι τελικά η «προπόνηση» ενώ ο καθαυτός «αγώνας» είναι η κυβερνητική διαχείριση. Εννοείται πως η τελευταία προβάλλεται όχι στο πλαίσιο και ως αποτέλεσμα της ανατροπής (θα φαινόταν … «βουνό», λένε!), αλλά εντός του σημερινού πλαισίου και ως το βασικό όπλο μιας μισής ανατροπής…

Η αλήθεια είναι πικρή: Το «ευκολάκι» του ΣΥΡΙΖΑ αποδείχτηκε ένα τεράστιο «βουνό» πάνω στο στήθος τόσο των λαϊκών μαζών που είναι τα θύματα των δύο μνημονίων του ΣΥΡΙΖΑ, όσο και των αριστερών και κομμουνιστών που πασχίζουν να μη ταυτιστεί η αριστερή κομμουνιστική πολιτική, με αυτή τη γελοιότητα. Αλλά περί αυτού, αυτοκριτική καμία από τα στελέχη της ΛΑΕ.

Τι κάνουμε λοιπόν σήμερα;

Τα ξανά μανά, μια από τα ίδια δεν πείθει κανένα. Ακόμη και αν υπήρχαν αφελείς στην αριστερά που θα τσιμπούσαν, η επανάληψη (με τροποποιήσεις) της πολιτικής στρατηγικής ΣΥΡΙΖΑ χωρίς το ΣΥΡΙΖΑ (ο τελευταίος ως δια μαγείας …μεταλλάχθηκε), δεν πείθει τους εργαζόμενους. Εκεί άλλωστε οφείλεται και η εκλογική και πολιτική αποτυχία της ΛΑΕ στις προηγούμενες εκλογές παρά την «προίκα» δεκάδων βουλευτών και υπουργών που είχε από το ΣΥΡΙΖΑ.

Μόνο και μόνο ότι σε αυτό το κάλεσμα για μέτωπο ΑΝΤΑΡΣΥΑ-ΛΑΕ-ΠΛΕΥΣΗ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΣ, υπάρχει η ΠΛΕΥΣΗ, θα αρκούσε για να σταματήσει κάθε συζήτηση. Ας ανοίξει κάποιος την ιστοσελίδα της ΠΛΕΥΣΗΣ. Θα δει αμέσως ότι ο προσωποπαγής σχηματισμός της Ζωής Κωνσταντοπούλου, σε δύο ζητήματα (γερμανικές αποζημιώσεις και διαγραφή «επαχθούς» χρέους») διατηρεί αυτούσια την στοχοθεσία ΣΥΡΙΖΑ και σε όλα τα άλλα ζητήματα είναι δεξιότερα από αυτόν! Έτσι θα απαντήσει κανείς στο ΣΥΡΙΖΑ;

Η δε ΛΑΕ διατηρεί επίσης τον ίδιο προγραμματικό πυρήνα με το ΣΥΡΙΖΑ, δηλαδή «αντιμνημονιακό, πατριωτικό μέτωπο για παραγωγική ανασυγκρότηση της χώρας, με μια κυβέρνηση της αριστεράς», με σχετική αριστερή μετατόπιση της παλιάς αριστερής εκδοχής της θέσης ΣΥΡΙΖΑ σε ότι αφορά την αποχώρηση από την Ευρωζώνη, με ταυτόχρονη παραπομπή στις καλένδες της εξόδου από την ΕΕ.

Η σαφήνεια και η διαύγεια είναι απαραίτητη όσο ποτέ: Αναγκαιότητα για ένα μέτωπο ανατροπής υπάρχει και μάλιστα εδώ και …χθές.

Μόνο που αυτό δε μπορεί να υποτάσσεται στη λογική «μια από τα ίδια», αλλά να ανασταίνεται στην αναζήτηση του «τώρα, αλλιώς!»

Και αυτό είναι πολύ συγκεκριμένο:

Μέτωπο ρήξης και ανατροπής, πάνω σε άλλο πρόγραμμα και πάνω σε άλλο δρόμο για την επιβολή του.

Το άλλο πρόγραμμα έχει πυλώνες της έξοδο από την ΕΕ που συνιστά το μόνιμο καθεστώς μνημονιακής σφαγής και επιβολής επιτροπείας και τη ρήξη με το κεφάλαιο και τον αστικό κόσμο υπερ των εργαζομένων στην Ελλάδα, παίρνοντας διαζύγιο με τη στρατηγική του ΣΕΒ μιας δήθεν ουδέτερης «παραγωγικής ανόρθωσης» ή με τη χιλιοφορεμένη θεωρία της διαχειριστικής αριστεράς «πρώτα να μεγαλώσει η πίτα και μετά θα μπει το θέμα της διανομής»

Ο άλλος δρόμος, είναι συνειδητά και προετοιμασμένα, δρόμος ρήξης με το πλαίσιο της κεφαλαιοκρατίας και της συμμετοχής της στην ΕΕ και όχι κοινοβουλευτικός περίπατος. Αυτό σημαίνει προτεραιότητα στην οργάνωση του λαού, στην ανάπτυξη νέων θεσμών, στον μαζικό κοινωνικό εξωκοινοβουλευτικό αγώνα, πρωτίστως μέσα από μια μαχητική πρακτική αλλά και πολιτικό ρόλο ενός ανασυγκροτημένου εργατικού και λαϊκού κινήματος, σε διάσταση με τον καθεστωτικό συνδικαλισμό των YES-EE.

Ναι λοιπόν σε μια νέα συνάντηση μαχόμενων δυνάμεων. Και στην αγωνιστική κοινή πολιτική και κινηματική δράση. Και στο επίπεδο του μετώπου για ένα συνολικό πολιτικό αγώνα.

Συνάντηση  σε ένα μεγάλο αναγκαίο βήμα μπροστά και όχι σε μια καθήλωση στα ίδια.

πηγή: pandiera.gr

Από τις αρνητικές επιπτώσεις θα επηρεαστούν περισσότερο η Κεντρική Μακεδονία, η Θεσσαλία, η Δυτική Πελοπόννησος και η Αττική

Ποιο θα είναι το μέγεθος της κλιματικής αλλαγής στη χώρα μας και ποιες οι επιπτώσεις; Μέχρι το 2065 τα Δέλτα μεγάλων ποταμών της Ελλάδας, όπως του Αξιού, ενδεχομένως να μετατραπούν σε θαλάσσιους κόλπους. Ο Λαιμός της Βουλιαγμένης στην Αττική ενδέχεται να γίνει νησί και δημοφιλείς παραλίες της Ελλάδας είναι πιθανό να εξαφανιστούν.

Μια οκταμελής ομάδα επιστημόνων με συντονιστή τον καθηγητή του Πανεπιστημίου Αθηνών Κωνσταντίνο Καρτάλη και μέλη, μεταξύ άλλων, τους καθηγητές από το Πανεπιστήμιο Θεσσαλίας Δημήτρη Οικονόμου και Χάρη Κοκκώση, τον καθηγητή του University of New South Wales Μάνθο Σανταμούρη και τους φυσικούς περιβάλλοντος από το ΕΚΠΑ Ηλία Αγαθαγγελίδη και Αναστάσιο Πολύδωρο, ανέλαβε την εκπόνηση της μελέτης σε συνεργασία με τη διαΝΕΟσις. Καταγράφοντας για την περίοδο 2046-2056 το πώς σημαντικές αλλαγές στο κλίμα της χώρας μας θα επηρεάσουν τομείς της ελληνικής οικονομίας και το παραγωγικό μοντέλο της χώρας.

Σύμφωνα με τα στοιχεία της έρευνας, η θερμοκρασία στα μέσα του αιώνα θα είναι αυξημένη κατά 2,5°C κατά μέσο όρο σε σχέση με το διάστημα 1961-1990, ενώ η κατά τόπους αύξηση αυτή θα αγγίζει ακόμα και τους 3,8°C τους θερινούς μήνες. Η αύξηση των ημερών με καύσωνα θα είναι περίπου 15-20 ετησίως, ενώ οι βροχοπτώσεις θα μειωθούν κατά 12% περίπου. Η στάθμη της θάλασσας θα αυξηθεί κατά 20-59 εκατοστά. Τα ακραία φαινόμενα θα είναι συχνότερα. Από τις παραπάνω αρνητικές επιπτώσεις θα επηρεαστούν περισσότερο η Κεντρική Μακεδονία, η Θεσσαλία, η Δυτική Πελοπόννησος και η Αττική.

Πώς όμως, θα επηρεάσει η κλιματική αλλαγή το φυσικό περιβάλλον, το αστικό περιβάλλον, τη δημόσια υγεία αλλά και την οικονομία;

Περίπου 5,5 εκατ. Έλληνες των 25 μεγαλύτερων πόλεων της χώρας θα αντιμετωπίσουν επιβαρυμένες θερμικές συνθήκες λόγω της αύξησης της θερμοκρασίας και συνεπώς η υγεία εκατομμυρίων Ελλήνων ηλικίας άνω των 65 θα κινδυνεύσει από τη ραγδαία αύξηση του αριθμού των ημερών με πολύ υψηλές θερμοκρασίες. Κάποια σενάρια ωστόσο προβλέπουν θετικές συνέπειες σε πιο εύκρατες περιοχές, όπως η Κρήτη. Οι περιοχές της Θεσσαλίας και της Κεντρικής Μακεδονίας θα έχουν μειωμένη αγροτική παραγωγή.

Οι επιπτώσεις στις αμπελοκαλλιέργειες θα επηρεάσουν αρνητικά τα νότια της χώρας, ενώ θα ευνοήσουν προσωρινά τα βόρεια. Τα χιονοδρομικά κέντρα της χώρας, κυρίως αυτά που βρίσκονται σε χαμηλό υψόμετρο στα νότια (Μαίναλο και Χελμός) θα πάψουν να έχουν το χιόνι που έχουμε συνηθίσει. Αρχαιολογικοί χώροι που είναι εκτεθειμένοι στη φύση όπως ο Ναός του Επικούρειου Απόλλωνα και η Αρχαία Ολυμπία θα κινδυνεύσουν άμεσα. Τα δάση θα κινδυνεύσουν, καθώς οι δασικές πυρκαγιές θα είναι πιο συχνές. Συνολικά από την άνοδο της στάθμης της θάλασσας κινδυνεύει να χαθεί το 3,5% της έκτασης της χώρας. Εκτιμάται ότι το φαινόμενο μπορεί να έχει κόστος ίσο με περίπου το 2% του ΑΕΠ της χώρας.

Ο Λαιμός της Βουλιαγμένης ενδέχεται να γίνει νησί, ενώ δημοφιλείς παραλίες της Ελλάδας κινδυνεύουν να εξαφανιστούν. Για παράδειγμα, η νότια παραλία του Ορνού της Μυκόνου εκτιμάται ότι θα «φαγωθεί» από τη θάλασσα πλήρως, ενώ τα νερά θα φτάσουν σε απόσταση 150 μ. από την ακτή κατακλύζοντας δρόμους και κτίρια. Τα Δέλτα των μεγάλων ποταμών, όπως του Αξιού, θα μετατραπούν σε θαλάσσιους κόλπους. Λιμάνια και μαρίνες θα χρειαστούν εκτεταμένες εργασίες αναβάθμισης και θωράκισης.

Τέλος, σύμφωνα πάντα με τα στοιχεία της μελέτης, αν και η αύξηση της θερμοκρασίας πιθανότατα θα οδηγήσει στην επιμήκυνση της τουριστικής περιόδου, η δαπάνη θέρμανσης θα μειωθεί σε χειμερινούς τουριστικούς προορισμούς, ενώ η δαπάνη ψύξης θα αυξηθεί σε καλοκαιρινούς τουριστικούς προορισμούς. Ενώ, το κόστος κατανάλωσης ενέργειας στο κέντρο της Αθήνας - ήδη διπλάσιο από το αντίστοιχο κόστος στο Μαρούσι - θα αυξηθεί σημαντικά.

Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ

Χθες, ο εκπρόσωπος της ΝΔ, Β. Κικίλιας, χαρακτήρισε τη στάση του υπουργού Εθνικής Άμυνας «πολιτικά, ηθικά και κοινωνικά σκανδαλώδη», αναφερόμενος στους ισχυρισμούς σύμφωνα με τους οποίους ο Π. Καμμένος εμφανίζεται να επικοινωνεί με κατάδικο σε ισόβια για ναρκωτικά, κρατούμενο στις φυλακές. Αναρωτήθηκε τι έχει να πει ένας υπουργός Εθνικής Άμυνας σε έναν κατάδικο για ναρκωτικά.

Το Μέγαρο Μαξίμου ισχυρίστηκε πως η ΝΔ «εναποθέτει όλες τις ελπίδες της για πολιτική αποσταθεροποίηση σε ανθρώπους του υποκόσμου και ισχυρά επιχειρηματικά συμφέροντα». Αναφέρθηκε σε «εντυπώσεις με μισόλογα και υπονοούμενα, στοχοποιώντας μεθοδευμένα τον υπουργό Εθνικής Άμυνας, Πάνο Καμμένο, γύρω από τη βρώμικη υπόθεση του Noor1, που οψίμως ανακάλυψε και όχι όταν οι βασικοί μάρτυρες έπεφταν ο ένας μετά τον άλλον νεκροί». Έθεσε μια σειρά ερωτήματα στη ΝΔ και τον Κ. Μητσοτάκη και κάλεσε τη ΝΔ να φέρει το θέμα στη Βουλή, εκεί «θα υποχρεωθούν να μιλήσουν με ονόματα, ώστε να πληροφορηθεί και ο ελληνικός λαός». Ολόκληρη ανακοίνωση εδώ.

Η ΝΔ ισχυρίστηκε πως αντιλαμβάνεται «την αγωνία και τον πανικό του κ. Τσίπρα να καλύψει τη σκανδαλώδη συμπεριφορά του κυβερνητικού συνεταίρου του». Όπως ανεφέρε «ας μην έχει τόσο άγχος κι ας μην βιάζεται να συσπειρώσει τους βουλευτές του πίσω από τον βαρύτατα εκτεθειμένο Υπουργό Εθνικής Άμυνας. Όσο κι αν το φοβούνται όλα θα έρθουν στο φως». 

Το Μαξίμου επανήλθε: «Η Νέα Δημοκρατία και ο κ. Μητσοτάκης είτε θα απαντήσουν με ονόματα, είτε θα επιβεβαιώσουν πως είναι εντολοδόχοι ύποπτων συμφερόντων. Περιμένουμε να μας πουν αν υπάρχει συγκεκριμένος επιχειρηματίας, που φέρεται να εμπλέκεται με την υπόθεση του Noor1 και τον οποίον θέλουν να υπερασπιστούν.  Μέχρι τότε ας μη νομίζουν ότι θα καταφέρουν να κρυφτούν πίσω από «αποκαλυπτικά» πρωτοσέλιδα των συμφερόντων που στηρίζουν και κατ’ εντολήν των οποίων ενεργούν».

Οι ανακοινώσεις συνεχίστηκαν και σήμερα:

Η ΝΔ υποστήριξε ότι «ο κ. Τσίπρας προσπαθεί απεγνωσμένα να αλλάξει την ουσία του μείζονος πολιτικού προβλήματος που έχει δημιουργηθεί με τον Υπουργό Εθνικής Άμυνας κ. Πάνο Καμμένο». Και συμπλήρωσε: «Σε  όλα αυτά τα ερωτήματα της κοινής γνώμης, ο κ. Καμμένος αποφεύγει να απαντήσει. Σιωπά. Τη Δευτέρα στη Βουλή είναι υποχρεωμένος να έλθει να απαντήσει σε όλα αυτά, στο πλαίσιο Επίκαιρης Ερώτησης που έχει κατατεθεί. Εκτός αν συνεχίσει να κρύβεται πίσω από την υπεράσπιση που του παρέχει ο κυβερνητικός του συνεταίρος». Η ΝΔ κατέληξε: «Τους ευχόμαστε καλά ξεμπερδέματα. Και τους θυμίζουμε τη γνωστή φράση του Μάνου Χατζιδάκι: “Όταν συνηθίσεις το τέρας, αρχίζεις να του μοιάζεις”!». Ολόκληρη ανακοίνωση εδώ.

Το Μαξίμου απάντησε: «258 λέξεις ανακοίνωση και ούτε ένα όνομα. Άλλα λόγια να ξεχνιόμαστε. Όσο, όμως, η ΝΔ επιμένει στην υλοποίηση της εντολής πολιτικής στοχοποίησης Καμμένου, μην τολμώντας να φανερώσει τον εντολέα της, τόσο εκτίθεται και απαξιώνεται στα μάτια της εμβρόντητης κοινής γνώμης. Να θυμούνται όμως στη ΝΔ ότι «ουδέν κρυπτόν υπό τον ήλιο»».

 ***

Με αφορμή τον «μυρωδάτο» χαρτοπόλεμο μεταξύ κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ και ΝΔ, τις αλληλοκατηγορίες για τα συγκεκριμένα ζητήματα, όπως και για άλλα θέματα που οι κυρίαρχοι πολιτικοί εκπρόσωποι «σφάζονται» και μετατρέπονται σε υπερασπιστές της πολιτικής ηθικής – από υποθέσεις …κυριλέ (όπως οι «Siemens»), μέχρι υποθέσεις με εμπλοκή (και) του υποκόσμου (όπως τα «Noor 1»), από τις μίζες και τα εξοπλιστικά μέχρι τα σκανδαλάκια της σειράς, θυμήθηκα μια μικρή ιστορία που είχα γράψει πριν χρόνια στον «Ριζοσπάστη» (14 /10/ 2008).

Ναι, ναι, είναι μια ιστορία για αυτό το συστηματάκι που ζούμε, όπου η οικονομική και πολιτική εξουσία διαπλέκεται και σε ορισμένες φάσεις βγαίνουν τα «μαχαίρια» (σε πολλά επίπεδα) αλλά τελικά το «μαχαίρι» δεν «φτάνει στο κόκκαλο»… Γι’ αυτό το συστηματάκι που- ειδικά όταν περνάει κρίση και (ξανα)γίνεται η μοιρασιά- αλλάζει πρόσωπα και προσωπεία. Οι «φίλοι» γίνονται «εχθροί» και οι «εχθροί» γίνονται «φίλοι» (σε χρόνους ρεκόρ) και πάλι από την αρχή. Το «τραπέζι», όμως, δεν αλλάζει… 

***

Βουλιμία 

  Μάζευαν κι άρπαζαν, μα δε χόρταιναν ποτέ. Διαρκώς ζητούσαν κι άλλο. Στο τραπέζι χιλιάδες πιάτα με τα πιο νόστιμα φαγητά, κι όμως, μόνο που τα κοίταζες, σ’ έπιανε το στομάχι σου. Κρέατα, ψάρια, σάλτσες, ζυμαρικά, λίπη, όσπρια, λαχανικά, μπαχαρικά, παγωτά, όλα ανακατεμένα. Κάθε λίγο και λιγάκι, έκαναν τις πιο απίθανες παραγγελίες. Τελείωνε το ένα γεύμα και καλούσαν το γκαρσόνι, για να τους φέρει το επόμενο.

  Το υπηρετικό προσωπικό, κάθε βράδυ, έβαζε τ’ αποφάγια και τα κόκαλα σε μαύρες σακούλες σκουπιδιών. Το πρωί τις άδειαζαν και μοίραζαν τα «προϊόντα» σε ειδικές συσκευασίες, με διαφορετικές ετικέτες. Ηταν έτοιμα να πουληθούν. Είχαν στήσει, μάλιστα, κι έναν ολόκληρο μηχανισμό διαφήμισης για τ’ αποφάγια τους!

  Ενίοτε, διοργάνωναν φανταχτερές εκδηλώσεις, με την κατάλληλη μουσική υπόκρουση και τα απαραίτητα χαμόγελα. Οι κυρίες των κυρίων «χάριζαν» μικρές ποσότητες στους πολύ ταλαιπωρημένους. «Δάκρυζαν» για τον άδικο τούτο κόσμο. Αργότερα, γυρνούσαν στο τραπέζι, αφιέρωναν (για… ποικιλία) λίγα λεπτά στις «περιπέτειες των δυστυχισμένων» κι άρχιζαν το επόμενο φαγοπότι.

  Οι συμμετέχοντες στο τραπέζι δεν είχαν σταθερό αριθμό. Τρωγοπίναν, αντάλλασσαν φιλοφρονήσεις και μαχαιριές, το ίδιο μαχαίρι για το φαγητό, το ίδιο για τις μαχαιριές. Δεν είχαν κανένα, απολύτως, πρόβλημα να το χρησιμοποιούν και για τις δυο «δουλειές». Τα τραύματα, για ορισμένους, ήταν ανεπανόρθωτα κι έχαναν τη θέση τους.

  Έναν ξεχωριστό ρόλο, σ’ αυτή την ιστορία, είχαν τα «χρυσά γκαρσόνια». Η διαδρομή απ’ την κουζίνα μέχρι το τραπέζι ήταν πολύ προσοδοφόρα. Μια μικρή «κλεψιά» δεν άφηνε κανένα σημάδι. Τα πιο «ξύπνια», δε, έκαναν και συμφωνίες με τους συμμετέχοντες του τραπεζιού. Έτσι, πού και πού, έδιναν και καμιά μαχαιριά, φυσικά με την απαραίτητη αμοιβή.

  Η πείνα των μελών του μεγάλου τραπεζιού ήταν ανεξέλεγκτη. Ορισμένες φορές αδυνατούσαν να δουν ο ένας τον άλλον! Τα ψυγεία γεμάτα, οι αποθήκες γεμάτες και το τραπέζι έμοιαζε μ’ ένα βουνό από πιάτα και φαγητά! Ήθελε προσπάθεια για να διακρίνεις ανθρώπινο πρόσωπο ή σώμα. Οι μαχαιριές – ανάμεσα στ’ αποφάγια, τις καρέκλες και τις κοιλιές τους – πολλαπλασιάζονταν. Οι συμμετέχοντες λιγόστευαν. Οι χαμένοι κατηγορούσαν τα «χρυσά γκαρσόνια» για την …απληστία τους!

  Τότε, η αγορά με τ’ αποφάγια περνούσε κρίση. Οι κερδισμένοι τρώγανε όλο και πιο πολύ, συνεπώς τ’ αποφάγια και τα κόκαλα ήταν περισσότερα. Έλα, όμως, που ελάχιστοι, πια, μπορούσαν να τ’ αγοράσουν! Είχαν αρπάξει από παντού! Δεν ήταν, όμως, διατεθειμένοι να χάσουν. Σ’ αυτές τις συνθήκες οι διορισμένοι «ρυθμιστές» αναλάμβαναν δράση. Αγόραζαν, σε πολύ υψηλή τιμή, τις αποθήκες που είχαν κηρύξει πτώχευση. Πού έβρισκαν τα χρήματα; Μα, «φυσικά» απ’ τους φόρους των πολλών!

  Έκαναν τα απαραίτητα μερεμέτια και τις πουλούσαν, μετά από λίγο διάστημα, στην ελάχιστη τιμή, στους συμμετέχοντες στο μεγάλο τραπέζι. Οι «ρυθμιστές» έταζαν, στους πολλούς, καλύτερης ποιότητας αποφάγια και μερικά κόκαλα δωρεάν. Τελικά, ούτε το ένα δέκατο δεν έφτανε στα χέρια τους. Η «ρύθμιση» είχε έναν και μοναδικό σκοπό: Να εξασφαλιστεί η καλή λειτουργία του τραπεζιού.

  Χρόνια και χρόνια, η ίδια ιστορία έκανε «κύκλους». Τίποτα, όμως, δε μπορούσε να σταματήσει την αθεράπευτη βουλιμία τους. Η δικαιολογία με τα …άπληστα «χρυσά γκαρσόνια», με τον καιρό, μόνο ως ανέκδοτο μπορούσε να εκληφθεί. Οι μάσκες των «ρυθμιστών» όλο και ξεθώριαζαν. Πολλοί άρχισαν να καταλαβαίνουν ότι η ευθύνη βρίσκεται στο …τραπέζι. Η «κοινωνική συνοχή» διαταράχθηκε. Τότε να δεις τι πάθανε…

ΓΕΡΑΣΙΜΟΣ ΧΟΛΕΒΑΣ