Την επόμενη Κυριακή 3 Νοεμβρίου, στις 6.30 μ.μ., στην αίθουσα εκδηλώσεων της Ένωσης Ελλήνων Λογοτεχνών (Γενναδίου 8 και Ακαδημίας, 7^ος όροφος), θα γίνει η παρουσίαση του νέου βιβλίου του συντρόφου, συντάκτη του Πριν και συγγραφέα Δημήτρη Γρηγορόπουλου με τίτλο Ντόναλντ Τραμπ-GOD BLESS AMERICA (εκδόσεις Κομνηνός).  Για το βιβλίο που κυκλοφορεί τις επόμενες μέρες θα μιλήσουν οι Παναγιώτης Μαυροειδής, Δημήτρης Μπελαντής και Γιώργος Παπασίμος. Την εκδήλωση θα συντονίσει ο Νίκος Παπανικολάου. Πρόκειται για μια πολύ ενδιαφέρουσα και άκρως επίκαιρη ακτινογραφία των πολιτικών τάσεων στις ΗΠΑ. Το Πριν παρουσιάζει σήμερα σε προδημοσίευση αποσπάσματα από το βιβλίο.

Η ανάπτυξη ενός νέου ριζοσπαστικού κινήματος

Το ευρύ κοινωνικό ρεύμα που πίστεψε στις επαγγελίες του Ομπάμα και διαψεύστηκε, επιχείρησαν στις εκλογές του 2016 να προσεταιριστούν ο Ντόναλντ Τραμπ με τον ακροδεξιό λαϊκισμό του και ο Μπέρνι Σάντερς, στον αντίποδά του, με το «σοσιαλιστικό» πρόγραμμά του, επανεισάγοντας, μετά από δεκαετίες, στην κεντρική πολιτική σκηνή τον περιθωριοποιημένο όρο «σοσιαλισμός», ενώ η Χίλαρι Κλίντον υπερασπίστηκε την κυρίαρχη νεοσυντηρητική πολιτική σε πιο ήπιο σχετικά μίγμα, στη γραμμή Ομπάμα.

Ο Σάντερς αποτέλεσε την ευχάριστη έκπληξη! Εξέφρασε την προοδευτική «αριστερή» τάση του ρεύματος που υποστήριζε τον Ομπάμα, αλλά δεν ικανοποιήθηκε απ’ την πολιτική του. Αυτή η τάση αποδείχτηκε απροσδόκητα σταθερή και ισχυρή. Ο Σάντερς πάλεψε στήθος με στήθος με την Κλίντον για τη θέση του υποψήφιου προέδρου των ΗΠΑ.

Υπολογίζεται ότι συγκέντρωνε περίπου 1.888 εκλέκτορες έναντι 2.769 της Κλίντον, ενώ μάλιστα η υποστήριξή του είχε ταξικό πρόσημο, αφού επικρατούσε, κατά κανόνα, στις πιο λαϊκές-εργατικές περιφέρειες και ιδιαίτερα μεταξύ των νέων. […]

Η αντίσταση του πιο προοδευτικού ρεύματος που δεν έτρεφε αυταπάτες για την αντιδραστική πολιτική του Τραμπ εκδηλώθηκε απ’ την πρώτη μέρα της διακυβέρνησής του. Στην τελετή ορκωμοσίας του ακτιβιστές από διάφορα κινήματα απέκλεισαν διασταυρώσεις των δρόμων, για να εμποδίσουν την πρόσβαση στην τελετή. Μετά από λίγες μέρες ακολούθησαν οι διαδηλώσεις που οργάνωσαν οι γυναικείες οργανώσεις σε περισσότερες από εξακόσιες πόλεις. Υπολογίζεται ότι διαδήλωσαν περίπου 4,2 εκατομμύρια άνθρωποι.

Το ισχυρό κοινωνικό ρεύμα, με σταθμό την κρίση του 2008, φαίνεται να έχει διάρκεια, να ζητά εναλλακτικές λύσεις

Όταν ο Τραμπ άρχισε να εφαρμόζει τη ρατσιστική αντιμεταναστευτική πολιτική του, εκδίδοντας την πρώτη ταξιδιωτική απαγόρευση για τους Μουσουλμάνους και δήλωσε ότι οι ΗΠΑ δεν θα φιλοξενήσουν ούτε έναν απ’ τα εκατομμύρια προσφύγων της Συρίας, εκατομμύρια διαδηλωτών διαμαρτυρήθηκαν.

Αλλά και πολλές κατηγορίες πολιτών που είχαν παρασυρθεί απ’ τη λαϊκίστικη δημαγωγία του Τραμπ και προσδοκούσαν ότι η πολιτική του θα επέφερε βελτιώσεις στη ζωή τους, η μία μετά την άλλη υιοθέτησαν αρνητική στάση απέναντί του, όσο ο Τραμπ ξεδίπλωνε την αντιδραστική νοοτροπία του, που έπληττε τα λαϊκά και τα μεσαία στρώματα. […]

Όμως, σπέρματα συνειδητοποίησης είναι ήδη ορατά. Το ισχυρό κοινωνικό ρεύμα, με σταθμό την κρίση του 2008, παρά τη διάψευση των προσδοκιών του απ’ τον Ομπάμα, αλλά και ενός τμήματος απ’ τη λαϊκίστικη υποσχεσιολογία του Τραμπ, φαίνεται να έχει διάρκεια, να ζητά εναλλακτικές λύσεις, να αυξάνεται, να μην διστάζει να προωθεί ριζοσπαστικές ιδέες.

Συμβολικές μορφές του, η Άντζελα Νταίηβις, ο Μπέρνι Σάντερς και πρόσφατα η Αλεξάντρια Οκάσιο Κορτέζ. Αυτοί προφέρουν τον ξεχασμένο για δεκαετίες στις ΗΠΑ όρο του «δημοκρατικού σοσιαλισμού», που σε σχέση με τα ευρωπαϊκά δεδομένα παραπέμπει στην προ νεοφιλελευθερισμού αριστερή σοσιαλδημοκρατία.

Ακόμη και σε κύκλους μεγιστάνων του πλούτου εκδηλώνονται ανησυχίες για την υπερβολικά άνιση κατανομή εισοδήματος στην αμερικανική κοινωνία και το τεράστιο χάσμα στην εκπαίδευση, την υγεία, το βιοτικό επίπεδο. Κρούουν τον κώδωνα του κινδύνου, θεωρώντας ότι πρέπει επειγόντως να ληφθούν αντίμετρα. Ορισμένοι μάλιστα, όπως χαρακτηριστικά ο Ρέι Ντάλιο, ιδρυτής του μεγαλύτερου hedge fund στον κόσμο, αναγνωρίζει ρητά τον αυξανόμενο κίνδυνο κοινωνικής σύγκρουσης:

«Οι διαφορές στον πλούτο, ειδικά όταν συνοδεύονται από διαφορετικές αξίες, οδηγούν σε αυξημένη σύγκρουση και σε μια κυβέρνηση που ορίζει τον εαυτό της ως μια μορφή αριστερού λαϊκισμού και δεξιού λαϊκισμού, που συχνά οδηγεί σε επαναστάσεις ενός ή άλλου τύπου».

Τα σημάδια της πολιτικής μετατόπισης απλώνονται γρήγορα:

«Υπάρχουν πολλές αντικαπιταλιστικές οργανώσεις όπως: η Επανάστασή μας, η Hoosier Action ή οι Δημοκρατικοί Σοσιαλιστές της Αμερικής, των οποίων τα γραφεία βρίσκονται τώρα σ’ ολόκληρη τη χώρα. Αυτή η αριστερή οργάνωση ενώ φυτοζωούσε τα τελευταία 40-45 χρόνια, είδε τα μέλη της ν’ αυξάνουν ραγδαία. Από 7.000 που ήταν το 2016, έφτασαν στα τέλη του 2018 στις 55.000, με τη συντριπτική πλειοψηφία των νέων μελών να είναι νέοι κάτω των 30 ετών. Η οργάνωση αυτή από ουρά του Δημοκρατικού Κόμματος, έχει πλέον μεταμορφωθεί σε ριζοσπαστικό κόμμα, που εμπλέκεται σε όλα τα κινήματα. 

Υπάρχουν αριστερά περιοδικά, όπως το Jacobin, το Dissent και το Commune, τα οποία έχουν κερδίσει έδαφος στα δύο χρόνια της προεδρίας του Τραμπ. Υπάρχουν δημοσκοπήσεις, σύμφωνα με τις οποίες η πλειοψηφία των Δημοκρατικών ευνοεί τον «σοσιαλισμό» ως εναλλακτική λύση στον καπιταλισμό. Και φυσικά υπάρχουν τα νέα μέλη του Κογκρέσου: Αλεξάντρ Οκάζιο Κορτέζ, Ιλλάν Ομάρ και Ρασίντ Τλαίμπ, που μιλούν για δημοκρατικό σοσιαλισμό» (Die Ziet 17/3/2019) […]

Η ενίσχυση του αριστερού ρεύματος επιβεβαιώνεται, ακόμη, από τη βαρυσήμαντη δήλωση του Τραμπ ότι «οι Ηνωμένες Πολιτείες δεν θα γίνουν ποτέ σοσιαλιστικές», για να καθησυχάσει το αμερικανικό κατεστημένο και να διασφαλίσει την εύνοιά του.

ΠΗΓΗ:  prin.gr

ΓΕΡΑΣΙΜΟΣ ΛΙΒΙΤΣΑΝΟΣ

Αντικαταστάτης της ναζιστικής «Χρυσής Αυγής» στην Βουλή η «Ελληνική Λύση» - Για το προσφυγικό ζήτησε πυροβολισμούς στα σύνορα, μιλώντας για βίαια εισβολή και υβριδικό πόλεμο.

Ο ρόλος της Ελληνικής Λύσης ως …επίσημος αντικαταστάτης της νεοναζιστικής Χρυσής Αυγής επιβεβαιώνεται με κάθε ευκαιρία από τις πολιτικές θέσεις και τις τακτικές της. Πόσω μάλλον όταν στην επικαιρότητα βρίσκεται το προσφυγικό ζήτημα για το οποίο αυτήν την εβδομάδα ψηφίζεται στην Βουλή  το νομοσχέδιο του υπουργείου Μεταναστευτικής Πολιτικής για τις διαδικασίες απόδοσης ασύλου.

Θυμίζουμε ότι τον προτεινόμενο, από τον υπουργό Προστασίας του Πολίτη, Μιχάλη Χρυσοχοΐδη, νόμο, επέκριναν ως κίνηση περιστολής δικαιωμάτων των προσφύγων, τόσο η Ύπατη Αρμοστεία του ΟΗΕ για τους πρόσφυγες όσο και η Διεθνής Αμνηστία.

Παρόλα αυτά, μιλώντας στην Βουλή ο εκπρόσωπος της Ελληνικής Λύσης, Αντώνης Μυλωνάκης το αποτίμησε ως … light. Ζήτησε πυροβολισμούς στα σύνορα και χαρακτήρισε το προσφυγικό «βίαιη εισβολή» και τους πρόσφυγες μέρος του σχεδίου του Ρ.Τ Ερντογάν προκειμένου να υπάρξει αλλοίωση του πληθυσμού της Ελλάδας.

Ουσιαστικά δηλαδή ξεδίπλωσε πλήρως της ρατσιστική, ακροδεξιά και ξενοφοβική ατζέντα της Χρυσής Αυγής ξεκαθαρίζοντας για πολλοστή φορά πως αποτελεί την «αλλαγή» του νεοναζιστικού μορφώματος στο κοινοβούλιο και την πολιτική ζωή. Επίσης ότι θα λειτουργεί ως ένα άλλοθι για την «σκληρή» ατζέντα της Νέας Δημοκρατίας παρέχοντας της την δυνατότητα να υποστηρίζει ότι κινείται στην «μέση» του πολιτικού φάσματος. Ιδίως σε θέματα όπως το μεταναστευτικό όπου εφαρμόζει αντιδραστικές πολιτικές.

Χαρακτηριστικές είναι οι θέσεις που εξέφρασε ο βουλευτής της Ελληνικής Λύσης, Αντώνης Μυλωνάκης στην επιτροπή Δημόσιας Διοίκησης της Βουλής όπου συζητήθηκε το νομοσχέδιο για την παροχή ασύλου. Σχολιάζοντας το νομοθέτημα είπε 

«εσείς λέτε ότι είναι σκληρό νομοσχέδιο, εμείς λέμε ότι είναι ένα νομοσχέδιο προσαρμοσμένο  στα μέτρα της Ε.Ε.. Στα μέτρα των χωρών της κεντρικής Ευρώπης και της βόρειας Ευρώπης. Δεν μιλάμε για ένα μεταναστευτικό ζήτημα νορμάλ στην πατρίδα μας, πρέπει να το καταλάβουμε. Μιλάμε για μια βίαιη εισβολή, μιλάμε για έναν πόλεμο υβριδικό, τον οποίον τον έχει σχεδιάσει ο Ερντογάν».

Υποστήριξε πως το προσφυγικό  «είναι ο εθνικός κίνδυνος. Είναι μία λαθροεισβολή, ένας υβριδικός πόλεμος. Επιχειρησιακά αυτό ξέρετε πως λέγεται; “Προγεφύρωμα Ο1”. Μπαίνουν μέσα και κάνουν το “Προγεφύρωμα Ο1”. Ποιο είναι το “Προγεφύρωμα Ο1”; Είναι στα νησιά. Φουλάρουν τα νησιά και αναγκαζόμαστε και τους φέρνουμε πίσω στην ενδοχώρα στην ηπειρωτική Ελλάδα».

Μάλιστα είπε – δίχως να κρύβει την …συμπάθεια του γι αυτές- πως «οι χώρες του Visegrad είναι δεδομένο ότι δεν δέχονται κανέναν. Ό,τι και να λέμε εμείς για τον Ορμπάν, ότι και να λέμε για τον Πολωνό, για την Πολωνία, ό,τι και να λέμε για την Τσεχία, για την Αυστρία, δεν θέλουμε σου λέει κύριε!».

Επίσης ζήτησε φύλαξη των συνόρων «με  συνοριοφυλακή και τον στρατό και βέβαια ένα τείχος στον Έβρο που να μην περνάνε από κει, ότι έχει κάνει η Βουλγαρία και ότι κάνουν όλες οι άλλες χώρες. Από την άλλη μεριά από τα θαλάσσια σύνορα, δεν είναι η έρευνα και η διάσωση η φύλαξη των συνόρων. Φύλαξη των συνόρων είναι να μην περνάνε  εισβολείς στη χώρα μας». Μάλιστα νωρίτερα ο Α.Μυλωνάκης είχε εξάρει το παράδειγμα της Βουλγαρίας: «Λέει η Βουλγαρία δεν θέλουμε εμείς από το τριεθνές να μπαίνουν μέσα. Βάζουμε τοίχος; Βάζουμε και 11.500 στρατιώτες και αν γκρεμίσουν το τείχος θα δώσω λέει ο Μπορίσοφ εντολή να πυροβοληθούν. Πρώτα στον αέρα; Πρώτα στον αέρα!» (Και μετά …που άραγε;)

Μάλιστα πρόσθεσε πως «όσοι εισέρχονται βίαια, παράνομα και λαθραία στη χώρα μας θα παραμείνουν εδώ. Θα έρθουν στο εσωτερικό, θα εγκατασταθούν και σιγά σιγά το νομοσχέδιο θέλει να τους ενσωματώσει και να τους βάλει μόνιμους κατοίκους της πατρίδας μας». Τόνισε επίσης πως «ο ελληνικός λαός δεν παίζει και όταν δει αυτά τα πράγματα και συσσωρεύονται δίπλα του και καταλαβαίνει ότι αυτοί οι άνθρωποι δεν πρόκειται να φύγουν, τότε θα αρχίσει να διαμαρτύρεται εντονότατα και αυτό που γίνεται αυτή τη στιγμή δεν είναι τίποτα». Υπονοώντας σαφώς τα γεγονότα στα Βρασνά.

ΠΗΓΗ: imerodromos.gr

Η κατάσταση εκτάκτου ανάγκης που είχε επιβληθεί στο μεγαλύτερο μέρος της Χιλής εξαιτίας των ταραχών και των μαζικών κινητοποιήσεων ήρθη τα μεσάνυχτα της Κυριακής προς Δευτέρα (05:00 της Δευτέρας ώρα Ελλάδας), όπως ανακοίνωσε χθες η προεδρία.

Ο πρόεδρος Σεμπαστιάν Πινιέρα «υπέγραψε τα απαραίτητα διατάγματα ώστε τη Δευτέρα 28η Οκτωβρίου από τις 00:00 να αρθεί η κατάσταση έκτακτης ανάγκης σε όλες τις περιφέρειες και τις κοινότητες όπου είχε επιβληθεί», ανέφεραν οι υπηρεσίες του.

Ο αρχηγός του κράτους είχε αναγγείλει την προσεχή άρση των μέτρων εξαίρεσης προχθές Σάββατο, ταυτόχρονα με έναν ευρύ ανασχηματισμό της κυβέρνησής του, στην προσπάθειά του να κατευνάσει τη σοβαρότερη κοινωνική κρίση στη χώρα της Λατινικής Αμερικής εδώ και δεκαετίες.

Η κατάσταση έκτακτης ανάγκης κηρύχθηκε τη 18η Οκτωβρίου στην πρωτεύουσα Σαντιάγο και τη μητροπολιτική περιοχή της πριν επεκταθεί στις περισσότερες επαρχίες, εν μέσω των βίαιων επεισοδίων και των λεηλασιών που ξέσπασαν με αφορμή την αύξηση κατά 3% και πλέον της τιμής του εισιτηρίου του μετρό της πρωτεύουσας αλλά γρήγορα γενικεύτηκαν, λόγω της γενικευμένης δυσαρέσκειας για τις κοινωνικοοικονομικές συνθήκες και τις ανισότητες.

Ο στρατός στο δρόμο

Χιλιάδες άνδρες του στρατού αναπτύχθηκαν στους δρόμους, κάτι άνευ προηγουμένου μετά το τέλος της δικτατορίας του Αουγκούστο Πινοτσέτ (1973-1990), ενώ δεκάδες σούπερ μάρκετ, πρατήρια καυσίμων, οχήματα, σταθμοί του μετρό λεηλατούνταν, καταστρέφονταν, πυρπολούνταν. Οι ένοπλες δυνάμεις επέβαλαν νυχτερινή απαγόρευση της κυκλοφορίας στο Σαντιάγο, μέτρο που ήρθη το Σάββατο.

Ο απολογισμός των ταραχών αυτού του μήνα αναθεωρήθηκε προς το χειρότερο το Σάββατο το βράδυ, στους 20 νεκρούς. Ο υπουργός Εσωτερικών Αντρές Τσάντγουικ εξήγησε ότι ένα «απανθρακωμένο πτώμα» βρέθηκε μέσα σε σούπερ μάρκετ που είχε υποστεί εμπρησμό μερικές ημέρες νωρίτερα.

Την Παρασκευή, πάνω από ένα εκατομμύριο πολίτες συγκεντρώθηκαν στο κέντρο της πρωτεύουσας και πολλών άλλων μεγάλων πόλεων για να καταγγείλουν τις κοινωνικές ανισότητες, που γέννησε το νεοφιλελεύθερο μοντέλο που επιβλήθηκε επί των ημερών της στρατιωτικής χούντας του Πινοσέτ και ουδέποτε αμφισβητήθηκε μετά την επάνοδο της χώρας στη δημοκρατία. Οι κινητοποιήσεις, μικρότερης κλίμακας, συνεχίστηκαν το Σαββατοκύριακο.

Στα…τάρταρα η δημοτικότητα Πινιέρα

Μια δημοσκόπηση που δημοσιεύθηκε χθες κατέγραψε ότι η δημοτικότητα του Πινιέρα έχει καταποντιστεί στο 14%, στο χαμηλότερο επίπεδο που έχει καταγράψει οποιοσδήποτε πρόεδρος της Χιλής μετά την αποκατάσταση της δημοκρατίας. Η εφημερίδα La Tercera, που δημοσίευσε την έρευνα αυτή που διενεργήθηκε για λογαριασμό της από το ινστιτούτο Cadem, χαρακτήρισε το ποσοστό του δισεκατομμυριούχου επιχειρηματία ο οποίος επέστρεψε στην εξουσία στη Χιλή το 2017 «ιστορικό χαμηλό».

Παρά τις δεσμεύσεις του Πινιέρα ότι θα επιδιώξει να συναφθεί ένα νέο «κοινωνικό συμβόλαιο» και τις εξαγγελίες για μεταρρυθμίσεις υπέρ των ασθενέστερων στρωμάτων, το 80% του δείγματος έκρινε ότι τα κυβερνητικά μέτρα είναι ανεπαρκή.

πηγη: iskra.gr